Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου

Στην διπλανή ειρωνική γελοιογραφία ο Έλληνας  πιλότος λέει: "Δεν σε ακολουθώ για να αναμετρηθούμε τούρκε αλλά επειδή χρειάζομαι ανεφοδιασμό καυσίμων" και ο Τούρκος απαντάει: "Παρακαλώ Γιώργο, πάντα ό,τι χρειαστείς". Αυτή η γελοιογραφία βγήκε με αφορμή τα παρακάλια του υπουργού ενέργειας της Ελλάδος (Παπακωνσταντίνου) προς τον Τούρκο ομόλογό του να μας ανοίξει το φυσικό αέριο η Τουρκία.

Το κόστος των ολυμπιακών αγώνων του 2004 υπολογίζεται κοντά στα 40 δις ευρώ. Συν άλλα 50-60 δις ευρώ που ξέφυγαν οι ιατρικές δαπάνες τα έτη 2006-2009 για να τρώνε με χρυσά κουτάλια (κυριολεκτικά χρυσά) οι γιατροί, οι εταιρείες και οι πολιτικοί που τους τάιζαν, μας κάνουν σύνολο σχεδόν 100 δις ευρώ.

Η Ελλάδα θα μπορούσε να έχει εξοικονομήσει τα τελευταία 10 χρόνια αυτά τα 100 δις. Αν το είχε κάνει αυτό τότε δεν θα χρεοκοπούσαμε.

Από την άλλη αν είχαμε δώσει μόνο ένα μικρό ποσοστό αυτών π.χ. 20-30 δις σε όπλα και όχι σε ολυμπιακούς αγώνες, αγοράζοντας π.χ. τις γαλλικές φρεγάτες FREMM άμυνας περιοχής που τώρα φαίνεται πόσο θα μας χρησίμευαν στη Μεσόγειο και σε άλλα παρόμοια προγράμματα, θα μπορούσαμε να διαπραγματευτούμε με άλλους όρους τον καθορισμό της ΑΟΖ.

Αντί αυτού η Τουρκία σήμερα γελάει μαζί μας και δεσμεύει περιοχές για έρευνες πετρελαίου εντός ελληνικής ΑΟΖ νότια του Καστελόριζου. Απλά μας αγνοούν.

Ταυτόχρονα πήραμε και την Κύπρο στο λαιμό μας που τώρα ψάχνει συμμαχίες με το Ισραήλ και νιώθει πιο άμεσα από ποτέ την απειλή μετά το 1974.

Πιστεύετε ότι η ανατίναξη των πυρομαχικών στο στρατόπεδο της Κύπρου λίγες εβδομάδες πριν την έναρξη γεωτρήσεων από την Ισραηλινή εταιρεία Νόμπλ ήταν τυχαία; Εγώ πιστεύω ότι όπως Τούρκοι πράκτορες έκαιγαν τα δάση μας το 2007 έτσι ανατίναξαν και τα πυρομαχικά στην Κύπρο. Ο Καραμανλής εγκατέλειψε ουσιαστικά την εξουσία όχι μόνο λόγω των οικονομικών προβλημάτων αλλά και λόγω των εθνικών θεμάτων.

Ίσως και σήμερα κάποιοι πράκτορες βρίσκονται πίσω από εμπρησμούς και καταστροφές στην Αθήνα.

Εκτός του ότι μας έκρυβαν ότι είμαστε αδύναμοι οικονομικώς λέγοντάς μας "λεφτά υπάρχουν" για να μην δυσαρεστήσουν τη λαϊκή βούληση, τώρα και πάλι λένε ψέμματα για τους συσχετισμούς δυνάμεων και την δύσκολη θέση που έχουμε περιέλθει στο Αιγαίο και πάλι λένε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα επειδή δεν είναι στο χαρακτήρα τους να χαλάνε τις καρδιές των Ελλήνων.

Θα πουν κάποιοι όλα καλά, ευκαιρία να τα βρούμε μαζί τους ειρηνικά. Μα το πρόβλημα είναι ότι αυτοί δεν θέλουν να τα βρούμε, θέλουν επιτακτικά είτε την χρήση βίας είτε περισσότερες υποχωρήσεις μετά από οποιαδήποτε υποχώρηση κάνουμε και την οποία εκ λαμβάνουν ως δείγμα αδυναμίας, που για πρώτη φορά τόσο ξεκάθαρα από το 1996 και μετά είναι αδυναμία. Τα θέλουν λοιπόν όλα δικά τους.

Η Ελλάδα ταυτόχρονα βιώνει την πλήρη κατάρρευση: στρατιωτική, διπλωματική, οικονομική, κοινωνική, εθνική, πολιτική, πολιτιστική. Και παρασύρει στο χαμό της και την Κύπρο που είχε καταφέρει να ακμάσει μέσα από τα συντρίμμια της.

Θα μπορούσαμε σήμερα να έχουμε εξασφαλίσει 3 γενιές Ελλήνων να ζούνε ειρηνικά σε αυτά τα εδάφη. Αντί αυτού όμως εξασφαλίσαμε τον πόλεμο και την οικονομική αγωνία στις 1-2 επόμενες γενιές οι οποίες ήδη ζουν με καταρρακωμένο ηθικό.

Πανηγύριζαν κάποιοι ελληναράδες τα χρυσά μετάλλια των ντοπαρισμένων ελληναράδων αθλητών με την βοήθεια της "ντόπας" των δανεικών για τις στημένες εμπορικές φιέστες των ολυμπιακών αγώνων, και τώρα που ξεφούσκωσαν οι ντόπες φάνηκε το ξεβράκωμά μας.

Και αν θυμάμαι καλά μόνο αριστερά κόμματα ήταν κατά της διοργάνωσης στην Ελλάδα των Ολυμπιακών αγώνων. Όλοι οι υπόλοιποι του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ ήταν υπέρ, όπως ήταν επίσης οι ίδιοι που δεν κατάφεραν να ελέγξουν τις δαπάνες στην υγεία τα 2-3 τελευταία χρόνια της ΝΔ.

Έβλεπα σήμερα στην τηλεόραση κάποιους Ιταλούς δημάρχους να κλαίνε για το κατάντημα της Ελλάδος και σκεφτόμουν τι να έχουν στο μυαλό τους κάποιοι Έλληνες δήμαρχοι που τους συνόδευαν και φαινόταν στα πλάνα της κάμερας από πίσω τους, έλεγα ότι θα σκέφτονται από μέσα τους "μην κλαίτε ρε Ιταλοί φίλοι μας, δεν είναι τόσο άσχημα τα πράγματα, εμείς τουλάχιστον, οι δήμαρχοι-γατόνια, καταφέραμε και καβατζόσαμε κάμποσα χρήματα, φτιάξαμε μερικά κέντρα διασκέδασης σε ονόματα άλλων και εξασφαλίσαμε και τα παιδιά των παιδιών μας". 

Τώρα η ίδια πολιτική τάξη αχρείων το μόνο που σκέφτεται είναι να εξαπατήσει τον κόσμο για να αποκαταστήσει λίγο τον δικομματισμό ώστε να πάνε σε εκλογές τάζοντας διαγραφή χρεών 30% για ιδιώτες, κάτι που είναι πέρα έως πέρα πολιτικό και παραπλανητικό ψέμα. Ό,τι και να πούνε ή και αν τάξουν θα είναι ψέμα.

Από την άλλη αυτή η ίδια πολιτική τάξη αχρείων ονειρεύεται ακόμη περισσότερα δανεικά για να κάνει το "κομμάτι της " στα πλαίσια του διαχρονικού ελληνικού λαϊκισμού μοιράζοντας λεφτά στους ίδιους αλλά και νέους ημετέρους λόγω της ανάγκης επανασύστασης ενός ισχυρού δικομματισμού και τα οποία πάλι κάποιοι φτωχοί θα κληθούν αργότερα να πληρώσουν.

Θέλουν δανεικά αντί διαρθρωτικών μέτρων που θα δώσουν δουλειά στον κόσμο, με τον φόβο και πάλι ότι θα χάσουν τους τελευταίους βολεμένους ψηφοφόρους του δικομματισμού που τους στηρίζουν. 

Η ιατρική κατάσταση στην Ελλάδα

Υπάρχει μια πρώην εργαζόμενη σε ένα μεγάλο Αθηναϊκό νοσοκομείο που κάποτε πρωτοστάτησε στην εφαρμογή της ιδέας του να φοράνε οι γιατροί των νοσοκομείων ένα καρτελάκι που έλεγε "Δεν χρηματίζομαι". Φυσικά αυτή η ιδέα εγκαταλείφθηκε με την πρώτη ευκαιρία γιατί κάποιοι έχαναν πολλά χρήματα.

Αυτή η γυναίκα, παλαιό μέλος της αριστεράς (όπως είναι άλλωστε τις περισσότερες φορές τα άτομα με τέτοιες πρωτοβουλίες), ασθένησε πολύ σοβαρά στο συκώτι της και επειδή η διύλιση του αίματος δεν γινόταν σωστά αυτό είχε ως συνέπεια αυξημένη πίεση που της προξένησε κάποιο αιμάτωμα στο λαιμό και αίμα στο στομάχι.

Όταν οι γιατροί κατάλαβαν τι συνέβαινε χρειαζόταν ένα μπαλονάκι που φουσκώνει μέσα στο λαιμό και τον κρατάει ανοιχτό. Όταν το βρήκαν μετά από πολύ ψάξιμο κόντεψαν να πνίξουν τη γυναίκα γιατί αυτό δεν λειτουργούσε και δεν φούσκωνε αφού είχε λήξει.

Όλα αυτά είχαν πολύ απειλητικές συνέπειες για την υγεία αυτής της γυναίκας πάνω στην οποία ωστόσο είχαν εφαρμόσει μεθόδους δεσίματος του σεντονιού στο ληγμένο αναλώσιμο που δεν φούσκωνε και κόντευε να το καταπιεί η ασθενής και δέσιμο του σεντονιού στο πόδι του κρεβατιού.

Στην συνέχεια βρήκαν από άλλο νοσοκομείο το ίδιο αναλώσιμο αλλά και αυτό ληγμένο-παιγμένο.

Τελικά βρήκαν με τρίτη προσπάθεια από ένα άλλο νοσοκομείο και μετά από μεγάλη κινητοποίηση των ιατρών και του προσωπικού που την ήξεραν και τους ήταν συμπαθής.

Σκέφτομαι αν αυτή η γυναίκα ήταν άγνωστη σε όλους τι θα γινόταν.

Από εδώ και πέρα δυστυχώς οι άνθρωποι θα απειλούνται με θάνατο με τις πιο απλές ελλείψεις αναλωσίμων λόγω χρεοκοπίας.

Γι' αυτό θα πρέπει να κατανοηθεί όσο ποτέ άλλοτε η μεγάλη σημασία του να έχουμε καλό επίπεδο δημόσιας υγείας, κάτι που για να συμβεί θα πρέπει η χώρα επιτέλους να ορθοποδήσει οικονομικώς χωρίς στερεότυπα και ταμπού, να διοικούνται σωστά τα νοσοκομεία και να γίνουν περικοπές εκεί που μας παίρνει ώστε να μην κινδυνεύουν ανθρώπινες ζωές για τόσο απλούς λόγους. 

 

Τα λαμόγια της βουλής

Ενώ με μανία ψάχνουν να βρουν τον ένα βουλευτή που έβγαλε έξω 1 εκατομμύριο ευρώ, αποκαλύπτεται ότι πάνω από 40 πολιτικά πρόσωπα και συγγενείς Α' βαθμού αυτών, έβγαλαν από 100,000 έως 500,000 ευρώ στο εξωτερικό.

Κατά τη γνώμη μου αυτά είναι τα νόμιμα και τα φανερά λαμόγια καθώς τα παράνομα και αυτά που είναι γραμμένα σε οφ σορ αλλά και με περίπλοκες πορείες των κεφαλαίων, θα είναι οπωσδήποτε πολλά περισσότερα.

Άνετα μπορεί να πει κανείς ότι οι βουλευτές είναι οικονομημένοι αγρίως και την ίδια στιγμή που λένε στον λαό να φέρει ξανά μέσα τα λεφτά τους αυτοί βγάζουν τα δικά τους έξω.

Διασπείρουν ψευδείς ειδήσεις για να προλάβουν να σωθούν.

Λυπάμαι μόνο που υπάρχουν ακόμη ψηφοφόροι-ζωάκια που ακόμη ψηφίζουν αυτά τα κόμματα και αυτά τα λαμόγια.

7,5 ευρώ οι πατάτες του πατερναλιστικού καπιταλισμού

Το πρόσφατο παράδειγμα όπου παραγωγοί του Νευρωκοπίου έβαλαν τις πατάτες τους στο ίντερνετ επειδή σάπιζαν στις αποθήκες και κατάφεραν να τις πουλήσουν σε τιμή σχεδόν -70%, τιμή με την οποία έμειναν όλοι ευχαριστημένοι, είναι χαρακτηριστική περίπτωση του πώς θα πρέπει να πορευτούμε τα επόμενα χρόνια για να ζήσουμε.

Οι παραγωγοί αψήφησαν τους νόμους και τις διατάξεις του πατερναλιστικού ελληνικού μπουρδέλου (υγειονομικού ενδιαφέροντος, φορολογικού ενδιαφέροντος κτλ) και πάνω στην ανάγκη για να ζήσουν βγήκαν στην παρανομία και χωρίς άδεια πούλησαν τις πατάτες τους!

Ναι! Χωρίς άδεια πούλησαν κάτι. Δεν έχει σημασία τι. 

Χτες επίσης άκουσα για μια φαρμακοποιό που άνοιξε φαρμακείο βάσει της τελευταίας απελευθέρωσης επαγγελμάτων χωρίς να έχει μια από τις παλιά απαιτούμενες άδειες. Να ζήσει και αυτή.

Αύριο μπορεί να δούμε ταξί πρώην ανέργων που θα κάνουν κούρσες επειδή πεινάνε τα παιδιά τους βάσει της ίδιας νομοθεσίας ανοίγματος επαγγελμάτων, ίσως και φορτηγατζήδες να χτυπάνε τα καλύτερα δρομολόγια των μεγαλοιδιοκτητών λαμογίων.

Χαίρομαι που βλέπω στην πράξη την ίδια την κοινωνία να παίρνει τη ζωή στα χέρια της και να ανοίγει μόνη της τις αγορές που ρύθμισε υπέρ κάποιων ευγενών μεγαλοαστών και ελαχίστων μειοψηφιών η χούντα παλαιότερα, το ΠΑΣΟΚ στη συνέχεια και κάποιοι αριστεροί του κώλου τα προηγούμενα χρόνια που υποστηρίζουν αυτά τα νομοθετήματα υπέρ των λίγων. 

Ανάπηροι πνευματικά άνθρωποι.

Μακάρι αύριο να να βρεθούν τρόποι να παρακαμφθούν οι δικηγορικοί σύλλογοι, οι σύλλογοι κάθε είδους μηχανικών και κάθε άλλα εμπόδια για κάθε άνθρωπο 20ρη ή 55ρη που θέλει να μπει σε μια δουλειά. Μακάρι κάποτε να υπάρξει ένα θεσμικό πλαίσιο αντίθετο από αυτό το απάνθρωπο που υπάρχει σήμερα και το οποίο θα βοηθάει τον κάθε "κανένα" που θέλει να μπει σε ένα νέο επάγγελμα ή δουλειά.

Να απελευθερωθεί η Ελλάδα από την σαπίλα και την σκλαβιά των κλειστών επαγγελμάτων και των κλειστών-για λίγους- αγορών, που μας πλακώνει εδώ και δεκαετίες ώστε να λειτουργεί σωστά ο καπιταλισμός που θέλει κάποιοι να τρώνε με χρυσά κουτάλια και κάποιοι άλλοι να μην έχουν ούτε μια φέτα ψωμί.

Να μπορεί ο κάθε ένας να κάνει ΚΑΘΕ δουλειά με ελάχιστες προϋποθέσεις και όχι να πρέπει μια ζωή να τον εκμεταλλεύονται κάποιοι έμποροι ή κάποιοι ελάχιστοι που θα τηρούν κάποιες αβάσταχτες και μοναδικές προϋποθέσεις.

 

Rethinking Capitalism

Οι σοβαροί άνθρωποι στην Αμερική έχουν αρχίσει εδώ και λίγα χρόνια να αμφισβητούνε αυτά που πριν πίστευαν τυφλά.

Αντίθετα, εδώ στο Ελλάντα είμαστε ακόμη (από το 1990 και μετά) στην διαδικασία χώνεψης του καπιταλισμού (με έναν μεταμοντέρνο ανδρουλάκιο τρόπο). Ακόμη δεν πήραμε χαμπάρι το τι συμβαίνει, μια ζωή καθυστερημένοι σε όλα:

Τραβεστί αριστερά: η μεγάλη πουτάνα των αστών

Άκουσα σήμερα τον Τσίπρα να κατηγορεί στην βουλή την κυβέρνηση ότι αφήνει τους πλούσιους να βγάζουν τα εκατομμύριά τους, ή τα μεγάλα ποσά τους, στο εξωτερικό, ενώ ταυτόχρονα κουρεύει τους μικροαποταμιευτές που με φιλότιμο αγοράζουν ελληνικά ομόλογα για να βοηθήσουν τη χώρα. Μικροαποταμιευτής είναι για τον Τσίπρα όποιος έχει 100,000 ευρώ σε ομόλογα και τουλάχιστον +2 σπίτια; Γι' αυτούς τους ομολογιούχους γίνεται όλη η φασαρία κατά του μνημονίου;

Για μια μεγάλη επενδυτική τράπεζα της Ελβετίας αυτοί ναι είναι η κλασική μαρίδα που ούτε καν δέχονται να τους δουν, για τον Τσίπρα όμως αυτοί αποτελούν επίσης μαρίδα;; Από πότε ο ΣΥΡΙΖΑ υιοθέτησε την πελατειακή πολιτική της Julius Bär;

Έτσι, κατ' αρχήν κατάλαβα ποιους, εκτός των άλλων, αντιπροσωπεύει ο Τσίπρας, κάποια κακομαθημένα κωλόπαιδα, με μεγάλες αποταμιεύσεις και κινητή-ακίνητη περιουσία που έχουν φτιαχτεί επειδή οι κλειστές αγορές τα τελευταία 20 χρόνια γαμούσαν και έδερναν ένα λούμπεν προλεταριάτο πτυχιούχων και εργαζόμενων με περιορισμένες επιλογές λόγω κλειστών αγορών. Αυτά όμως είναι ταμπού για την αριστερά του κώλου, προτιμούν να μιλάνε για το δίκιο των ομολογιούχων! Δηλαδή όσων δεν είχαν τα προσόντα να χτυπήσουν με αξιοπρέπεια την πόρτα της Julius Bär.

Αμέσως μετά άκουσα τον Βενιζέλο να βγαίνει στην βουλή και να λέει με ξεκάθαρο τόνο να μην στεναχωριούνται οι ιδιώτες ομολογιούχοι για το κούρεμα γιατί η κυβέρνηση, σε δεύτερο χρόνο, θα βρει έναν τρόπο να τους αποζημιώσει. Λες και γράφει κάπου ότι τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου έχουν μηδενικό ρίσκο!

Γι' αυτό ο Βενιζέλος είναι ο πιο άξιος εκπρόσωπος των αστών, γιατί δίνει υποσχέσεις αναπλήρωσης της χασούρας τους! Ποιος όμως έδωσε ανάλογες υποσχέσεις τα τελευταία 3 χρόνια για τις χασούρες των μισθωτών, των συνταξιούχων, των απολυμένων; Ποιος άλλωστε θα τολμούσε να δώσει υποσχέσεις σε αυτούς όταν θα ήξερε ότι η επόμενη μέρα θα προέβλεπε και νέες βαθιές περικοπές από τον ιδρώτά τους;

Και όμως! Δίνουν υποσχετικές στους ομολογιούχους ενώ οι φτωχοί έχουν αφεθεί στην μοίρα τους, κανείς δεν υπάρχει πλέον να υποσχεθεί κάτι γι' αυτούς. Ούτε καν η δημοκρατική αριστερά που ψάχνει στους πρώην διαπλεκόμενους του ΠΑΣΟΚ να βρει άξιους εκπροσώπους για τις νέες μεταξωτές έδρες της βουλής.

Μετά την οικονομική χρεοκοπία έρχονται τα στρατιωτικά σχέδια

Πιστεύω ότι  η επόμενη πολιτική διακυβέρνηση της χώρας θα στείλει όσους (αξύριστους και με μακριά μαλλιά) διαμαρτύρονται, επειδή είναι άνεργοι ή φτωχοί, στο μέτωπο για σφαγή. Και έτσι θα μετριάσει την ριζοσπαστικοποίηση της πολιτικής και της κοινωνίας.

Και αυτό θα γίνει μετά από αφορμή και αιτία από την πλευρά της Τουρκίας που για πρώτη φορά θα απαντηθεί.

The real story
Για πρώτη φορά η Τουρκία έχει διαμορφώσει ένοπλες δυνάμεις με στρατηγικά όπλα 4ης γενιάς σε όλα τα μέτωπα. Η Ελλάδα έχει χάσει τα πλεονεκτήματα έναντι των Τούρκων που είχε σε αέρα και θάλασσα μέχρι την δεκαετία του 1980 και 1990 αντίστοιχα. Παράλληλα εκτός αγορών δεν έχουμε δυνατότητα να στηρίξουμε στρατιωτικές επιχειρήσεις ούτε μερικές μέρες. Είναι χαρακτηριστικό το πώς ο Έλληνας υπουργός ικέτευσε τον Τούρκο ομόλογό του για να ανοίξει τις στρόφιγγες του φυσικού αερίου πριν λίγες ημέρες (δείτε εδώ).

Τα προηγούμενα χρόνια μόνο κάποιοι περίεργοι νεοφιλελεύθεροι προειδοποιούσαν για την επικείμενη χρεοκοπία. Έτσι και τώρα, μόνο κάτι περίεργοι εθνικοκεντρικοί μιλάνε για τον στρατιωτικό χαμό που επίκειται.

Η Ελλάδα εγκατέλειψε σχεδόν 100% τον στρατιωτικό ανταγωνισμό έναντι της Τουρκίας αμέσως μετά την είσοδό της στο ευρώ. Τώρα που το ευρώ πρέπει υποχρεωτικά να εγκαταλειφθεί  βρίσκει την Ελλάδα με μια τεράστια ανισορροπία στρατιωτικής δύναμης σε σχέση με την Τουρκία.

Εναποθέσαμε τις δυνάμεις μας στην πίστη της Ευρωπαϊκής αλληλεγγύης και καταρρεύσαμε οικονομικώς. Εναποθέσαμε την άμυνά μας στην πολιτική κάλυψη της ΕΕ και του ευρώ και πάλι είμαστε ένα βήμα πριν την καταστροφή. Αν δεν καταλάβουμε ότι θα πρέπει να μπορούμε να επιβιώνουμε μόνοι μας δεν θα μπορέσουμε ποτέ να επιβιώσουμε.

 Όπως και πριν κάποιοι έλεγαν ότι δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα να χρεοκοπήσει ("Λεφτά υπάρχουν") έτσι και τώρα κάποιοι άλλοι λένε ότι η Ελλάδα δεν είναι δυνατόν τον 21ο αιώνα να εμπλακεί σε έναν νέο πόλεμο με την Τουρκία. Εθελοτυφλούμε, αρνούμαστε την πραγματικότητα.


Γιατί όπως το δημόσιο χρέος και τα ελλείμματα της χώρας έδειχναν ήδη εδώ και πολλά χρόνια ότι οδεύουμε προς τον γκρεμό έτσι και τώρα ο επιθετικός υπερεξοπλισμός των γειτόνων και οι τρομακτικές απαιτήσεις τους δείχνουν ότι οδεύουμε ολοταχώς προς ολοκληρωτικό πόλεμο. 

Συμπέρασμα
Γιατί όμως η Ελλάδα ενώ βρίσκεται σε τόσο δυσμενή οικονομικά-στρατιωτικά θέση  φλερτάρει με την ιδέα της μη υποχώρησης;

1) Λόγω των πετρελαίων στην Ανατολική Μεσόγειο.
2) Λόγω του ότι η νέα εξουσία στην Ελλάδα θα θελήσει να αντιμετωπίσει την όλο και αυξανόμενη ριζοσπαστικοποίησης της κοινωνίας μέσω ενός σχεδίου έκτακτης ανάγκης για να επιβάλει την τάξη εντός ευρώ ή εκτός ευρώ.

Σου χει λάχει να σε κυνηγούν οι βλάχοι;

Καταρρέουν (ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ) οι τιμές των ακινήτων.

Μην αγοράζετε ακίνητα γιατί οι τιμές τους καταρρέουν σαν χάρτινος πύργος όπως αναφέρει η εφημερίδα Καθημερινή:

"Νέα πτώση της τάξης του 35% στις κατοικίες με λιγοστές αγοραπωλησίες.
....
Το εύρος της πτώσης των τιμών, μόνο το τελευταίο έτος, σε περιοχές όπως τα βόρεια και νότια προάστια της Αττικής είναι της τάξης του 35%, σύμφωνα με τους κτηματομεσιτικά γραφεία «Δανός» και «BNP Paribas Real Estate», χωρίς να συνυπολογίζεται η προηγουμένη μεγάλη υποχώρηση των αξιών από την αρχή της κρίσης.
....
Στην αγορά κατοικίας της Θεσσαλονίκης σημειώθηκε υποχώρηση στις τιμές που ζητούν οι πωλητές έως και 40% το 2011."


Συμπέρασμα:
Τώρα που οι τιμές άρχισαν να πέφτουν - και θα πέσουν κιάαααααααλο- ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΚΙΝΗΤΑ.

Θα μπορέσετε να τα αγοράσετε στην μισή τιμή κυριολεκτικά!

Έτσι καταρρέει και το ανόητο επιχείρημα των πραγματικά ηλιθίων που λένε ότι με την έξοδό μας από το ευρώ θα έρθουν τα ξένα κεφάλαια και θα τα αγοράσουν όλα μισοτιμής.  Θα τα αγοράσουν όλα μισοτιμής ΜΕΣΑ στο ευρώ, ηλίθιοι!

Αν είχαν αρχίσει να πέφτουν νωρίτερα η κρίση αυτή θα τελείωνε γρηγορότερα. Αν πέσουν έστω και καθυστερημένα οι τιμές και πάνε εκεί που πρέπει (π.χ. στο 30% των αρχικών τιμών 2007) τότε η ζήτηση θα ξανασυναντηθεί με την προσφορά και η αγορά θα πάρει και πάλι μπροστά!

Τώρα τι θα κάνουν οι τράπεζες για να σωθούν από την καταστροφή δεν ξέρω. Ότι έκαναν και έως τώρα με την κάλυψη των θεσμικών αρχών: κωλοτούμπες....

Τώρα μιλάνε οι αρχέγονες δυνάμεις της αγοράς και θα συντρίψουν τους αγενείς ασεβείς.





Πηγή: Καθημερινή

Ο φόβος τρώει και τα σωθικά

Ιατρός: 
"Έχει μια μορφή διάτρητου στομαχικού έλκους.
Πολλοί ξένοι εργάτες το παθαίνουν λόγω του στρες.
Δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά.
Μπορούμε μόνο να κάνουμε εγχείρηση, αλλά σε 6 μήνες
θα επανεμφανιστεί.

Θα καλυτερέψει αλλά θα ξαναέρθει σε έξι μήνες."







Από την ταινία: Angst essen Seele auf (Ο φόβος τρώει την ψυχή).

Την αλήθεια ρε, την αλήθεια!!

Image via Wikipedia

Λαμόγια και ηλίθιοι νεοφιλελεύθεροι : "Πρέπει να μειωθεί ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων".

Η αλήθεια: Η Ελλάδα μένει με λιγότερους δημοσίους υπαλλήλους από τον μέσο όρο των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης κάτι που έχει ως συνέπεια σε μια περίοδο μεγάλων εθνικών κινδύνων να κινδυνεύουμε να μείνουμε με κακοπληρωμένες ένοπλες δυνάμεις, με απλήρωτους διπλωμάτες και με αφύλακτα σύνορα, μουσεία και δάση.  Ήδη είχαμε αποτέλεσμα ληστείες σε μουσεία που έχουν κόστος ένα PSI. Και αυτά είναι μόνο η αρχή, σε λίγο μπορεί να χάνουμε F-16 ή και εδάφη.

Λαμόγια και ηλίθιοι νεοφιλελεύθεροι : "Αν βγούμε από το ευρώ η Ελλάδα δεν θα έχει επάρκεια ενέργειας και καυσίμων". 

Η αλήθεια:  Η Ελλάδα πριν λίγες μέρες έμεινε για ολόκληρα 8ωρα και 10ωρα χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, το ΙΡΑΝ είναι η τελευταία χώρα που μας δίνει πίστωση χωρίς να πληρώνουμε και απειλεί να μας κλείσει και αυτή τις στρόφιγγες. Παράλληλα διαβάστε τι δήλωσε χτες ο Τούρκος υπουργός ενέργειας (Γιλτίζ):

«Προχθές με κάλεσε στο τηλέφωνο ο Έλληνας ομόλογος μου και μου ανέφερε πως βρίσκονται σε δύσκολη θέση. Με αυτά που μου ανέφερε συγκινήθηκα και δεν άντεξα, γι’ αυτό και την παράκληση του Έλληνα ομολόγου μου την έλαβα υπ’όψη μου και από το βράδυ ξεκινήσαμε και πάλι τη ροή του αερίου»

Και αυτά ΕΝΤΟΣ ευρώ.

Παράλληλα, πάλι εντός ευρώ, πολλές κατηγορίες πολιτών φτώχυναν τόσο πολύ που δεν έχουν όχι βενζίνη να βάλουν αλλά ούτε και να φάνε.

Λαμόγια και ηλίθιοι νεοφιλελεύθεροι :" Αν βγούμε από το ευρώ δεν θα έχουμε κρέας, τρόφιμα και κωλόχαρτο".

Η αλήθεια: Η Ελλάδα έχει ήδη ΕΝΤΟΣ ευρώ 98% επάρκεια εγχώριων τροφίμων. Αν βγούμε από το ευρώ, τα ξένα προϊόντα θα αποκτήσουν σε ένα βράδυ υπερτριπλασιες τιμές,  θα συμφέρει λοιπόν η επανέναρξη πολλών εργοστασίων που έκλεισαν επειδή δεν μπορούσαμε να ανταγωνιστούμε τα εισαγόμενα. Έτσι η χώρα σε 6 μήνες θα έχει μεγάλο πλεόνασμα και οι άνθρωποι θα μπορούν να γυρίσουν πιο εύκολα στην επαρχία να παράγουν αγροτικά προϊόντα και να βρουν δουλειές στις μικρές βιοτεχνίες.Ακόμη όμως και να μειωνόταν τους πρώτους μήνες οι διατροφικές μας επιλογές (μέχρι να επανασυνταχθεί η εγχώρια παραγωγή) δεν θα παθαίναμε τίποτα. Αν τρώγαμε λιγότερο κρέας για 3 μήνες καλό θα μας έκανε! Για το κωλόχαρτο δεν μπορώ να πω τίποτα γιατί είναι το ταμπού της μεταπολίτευσης.

Λαμόγια και ηλίθιοι νεοφιλελεύθεροι : "Η υποτίμηση του νομίσματος θα έκανε μικρό καλό γιατί δεν έχουμε μεγάλο εξαγωγικό παραγωγικό ιστό....η καμπύλη J.....οι ελαστικότητες....τα δίδυμα ελλείμματα... κτλ".

Η αλήθεια: "Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από την ημιμάθεια επί της πραγματικής οικονομίας, όπως αυτή διαμορφώνεται στο πλαίσιο των αγορών, των ακαδημαϊκών οικονομολόγων, αυτοί μας έφεραν έως εδώ επειδή έχουν πολλές γνώσεις στην θεωρία αλλά καμία γνώση στην πράξη. Και σε αυτό φταίει το αντικείμενο των σπουδών τους και η οικονομική που αποτυγχάνει να προβλέπει και να περιγράφει την πραγματικότητα όταν γίνονται ρεαλιστικές υποθέσεις. Η Ελλάδα διαθέτει  μια τεράστια εξαγωγική "βιομηχανία" που λέγεται ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ (γαμώ τα υπουργεία μου!!), ο οποίος λόγω της κατάντιας που έχει περιέλθει η χώρα και της πτώσης των άλλων δραστηριοτήτων σε λίγο θα αποτελεί άμεσα και έμμεσα άνω του 50% του ελληνικού ΑΕΠ!! Ιδίως σε μια περίοδο που οι μισές σχεδόν παραγωγικές τουριστικές μονάδες είναι κλειστές ακριβώς λόγω του ευρώ και οι οποίες θα άνοιγαν εκτός ευρώ. Παράλληλα όπως είπαμε θα αρχίσει να ανασυντάσσεται ο παραγωγικός ιστός της χώρας σε άλλους κλάδους που τα τελευταία 40 χρόνια έκλεισαν λόγω αποβιομηχάνισης (ΕΟΚ, Μάαστριχ, ΟΝΕ). 

Λαμόγια και ηλίθιοι νεοφιλελεύθεροι : "Εκτός ευρώ οι βιομηχανίες μας δεν θα έχουν τη δυνατότητα να έχουν πρώτες ύλες λόγω δραχμής και η ελάχιστη βιομηχανική μας παραγωγή θα καταρρεύσει". 

Η αλήθεια:  Ο γνωστός επιχειρηματίας Μυτιληναίος λέει ότι: "Η επιστροφή στη δραχμή θα ήταν χρυσωρυχείο, γιατί θα λειτουργούσαμε με κόστη σε δραχμές και θα είχαμε έσοδα από εξαγωγές σε ευρώ ή δολάρια». Άμα λέει αυτά ο Μυτιληναίος φανταστείτε για πόσο ηλίθιο έχουν τον ελληνικό πληθυσμό για να τον παραμυθιάζουν έτσι.

Λαμόγια και ηλίθιοι νεοφιλελεύθεροι : "Μετά το μνημόνιο1 γλιτώνουμε την χρεοκοπία".

Η αλήθεια: Ο πληθωρισμός αυξάνεται, η ανεργία κάνει νέα ρεκόρ, η ανάπτυξη κάνει βουτιές, το δημόσιο χρέος απογειώνεται.

Λαμόγια και ηλίθιοι νεοφιλελεύθεροι : "Τώρα όμως στα σίγουρα, μετά το μνημόνιο2, γλιτώσαμε  την χρεοκοπία".

Η αλήθεια: Οι περισσότεροι επενδυτικοί οίκοι και οι περισσότεροι αναλυτές λένε ότι μέσα στο ευρώ το αποτέλεσμα θα είναι καταστροφικό. Και πράγματι: το δημόσιο χρέος φτάνει το 150% του ΑΕΠ, η επίσημη ανεργία φτάνει το +20% και ο κοινωνικός ιστός διαλύεται.

Λαμόγια και ηλίθιοι νεοφιλελεύθεροι : "Μετά το μνημόνιο3 γλιτώνουμε την χρεοκοπία, άλλος δρόμος δεν υπάρχει".

Η αλήθεια: Τα κονδύλια που εγκρίνουν οι Ευρωπαίοι αφορούν πλέον αποκλειστικά και μόνο το δημόσιο χρέος μας το οποίο de facto δεν μπορούμε να εξυπηρετήσουμε ήδη από τον Μάρτιο του 2010. Ταυτόχρονα μεγάλες κοινωνικές ομάδες χρεοκοπούν χωρίς ελπίδα σωτηρίας μέσα στο ευρώ και η οικονομία πνέει τα λοίσθια.

Λαμόγια και ηλίθιοι νεοφιλελεύθεροι : "Αν η χώρα βγει από το ευρώ θα έρθουν όσοι έβγαλαν τα λεφτά τους έξω και θα αγοράσουν κοψοχρονιά τα πάντα."

Η αλήθεια: Η Ελλάδα ΜΕΣΑ στο ευρώ πουλάει κοψοχρονιά τη δημόσια περιουσία της (ΕΝΤΟΣ ευρώ) στις χαμηλότερες τιμές του χρηματιστηρίου των τελευταίων 20 ετών, ενώ όσο μειώνεται το βιωτικό επίπεδο των Ελλήνων τόσο αυτοί μετατρέπονται σε δούλους των 370 ευρώ βασικού μισθού για τις μεγάλες εταιρείες, ενώ τα ενοίκια και οι τιμές των ανώτερων στρωμάτων μένουν σε σταθερές σχετικά τιμές σε σχέση με την πτώση των μισθών. Ταυτόχρονα μέσω μνημονίων υποθηκεύουμε ακόμη και ιδιωτικές περιουσίες υπέρ των δανειστών μας που σε μια έκτακτη ανάγκη θα μπορούν να απαλλοτριώσουν μεγάλες εκτάσεις και να κατάσχουν ακόμη και σπίτια ιδιωτών. Μην μιλήσουμε για τον ορυκτό πλούτο και τα πετρέλαια-φυσικό αέριο. Κατά τα άλλα το ευρώ μας προστατεύει από την πώληση "κοψοχρονιά".

Λαμόγια και ηλίθιοι νεοφιλελεύθεροι : "Αυτά τα λένε όσοι έχουν ποντάρει στα CDS και στην χρεοκοπία της χώρας και άλλοι προδότες". 

Η αλήθεια:  Χωρίς λόγια το μέγεθος της ασχετοσύνης τους σε σχέση με την λειτουργία των αγορών....Κατά τα άλλα αναθεματισμοί χωρίς επιχειρήματα.

Λαμόγια και ηλίθιοι νεοφιλελεύθεροι : "Κόβουμε λίγο τις συντάξεις και τους μισθούς για να αποφύγουμε την χρεοκοπία".

Η αλήθεια: Η χρεοκοπία έχει ΗΔΗ συμβεί, απλά την ανακοινώνουν σε δόσεις επειδή φοβούνται μεγαλύτερες κοινωνικές αντιδράσεις. Έτσι π.χ., αντί να πούνε ότι λόγω χρεοκοπίας οι μισθοί μειώνονται κάτω από το μισό, μειώνουν σήμερα ένα 12%, σε 8 μήνες άλλο ένα 10%, σε άλλους 6 μήνες άλλο ένα 15% κτλ

Λαμόγια και ηλίθιοι νεοφιλελεύθεροι : "Ο λαός πρέπει να προσπαθήσει περισσότερο για να γίνουμε δυτικοευρωπαικό κράτος".

Η αλήθεια: Φοβούνται να ανοίξουν τις αγορές και τα επαγγέλματα για να μην θίξουν τις συντεχνίες που στηρίζουν τα μεγάλα κόμματα και αντίθετα επιλέγουν να πηδάνε τους πιο χαμηλόμισθους. 

Λαμόγια και ηλίθιοι νεοφιλελεύθεροι : "Παίρνουμε μέτρα με κοινωνική ευαισθησία για τους αδύναμους και κυρίως κατά των υψηλόμισθων". 

Η αλήθεια: Γαμήσανε τους τέρμα κάτω, όσο πιο χαμηλόμισθος ήταν κάποιος τόσο μεγαλύτερο το πήδημα, όσο πιο υψηλόμισθος τόσο πιο απαλό το πήδημα. Εδώ φτάσαμε να λέμε μακάρι να είχαμε όχι έναν ιδανικό και δίκαιο σοσιαλισμό αλλά έναν νέο σκληρότερο Στάλιν για να πάρει εκδίκηση στο όνομα των νεόπτωχων και άνεργων.

Λαμόγια και ηλίθιοι νεοφιλελεύθεροι : "Μα εντέλει με το PSI γλιτώνουμε ένα μεγάλο κομμάτι του χρέους μας".

Η αλήθεια: Το δημόσιο χρέος δεν μπορούμε να το πληρώσουμε ήδη από το 2010. Ούτε πρόκειται να πληρώσουμε όσο θα μείνει. Και αυτό γιατί δεν βγαίνουν τα νούμερα. Δεν γλιτώνουμε λοιπόν τίποτα. Το αντίθετο συμβαίνει, μας βάζουν να πληρώσουμε σε είδος τα σπασμένα που ούτως ή άλλως πληρώνουν οι άλλοι ενώ ταυτόχρονα δεσμευόμαστε ότι κάθε μελλοντικό πλεόνασμα θα το δίνουμε στους σημερινούς δανειστές μας. Με άλλα λόγια δεν μας επιτρέπουν να κάνουμε ούτε μια τίμια και απλή χρεοκοπία που θα μας ήταν βάλσαμο στις πληγές μας.

Λαμόγια και ηλίθιοι νεοφιλελεύθεροι : "Τουλάχιστον γίνονται μεγάλες αλλαγές στο σάπιο κράτος και στην κακή δημόσια διοίκηση".

Η αλήθεια:Τα ίδια πουτανόπαιδα που μπήκαν με βίσμα επί ΠΑΣΟΚ και γαμούσαν και έδερναν επί 30 χρόνια αριστερούς και δεξιούς υπαλλήλους και πολίτες, τα ίδια πουτανόπαιδα που ήταν η πρώτη γραμμή της κατάντιας του κράτους μέσω του βύσματος του ρουσφετιού και της αναξιοκρατίας, αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι ηγούνται τώρα της δήθεν κάθαρσης. Αυτοί που είναι η προσωποποίηση της σαπίλας του κράτους είναι εκείνοι που και πάλι πηδάνε όσους δεν έχουν φωνή και δικαιώματα προσποιούμενοι τους φορείς αλλαγής. Τίποτα λοιπόν δεν θα αλλάξει όσο το παρακράτος του ΠΑΣΟΚ (και της ΝΔ αργότερα) δεν βρεθεί τρόπος να εξαφανιστεί.

Μερικές από τις πηγές μου:

1) Η συνέντευξη Μυτιληναίου για το ευρώ:
http://www.24h.gr/section/oikonomia/e-mutilinaios-i-epistrofi-sti-draxmi-tha-itan-xrusoruxeio

2) Η έρευνα διατροφικής επάρκειας:
http://www.drasi-politon-tinou.gr/ellada/2011-12-01-21-03-48/51-diatrofiki-eparkeia-tis-xoras-agrotika-agatha

3) Για το πετρέλαιο:

http://athenstock.blogspot.com/2012/02/energy-and-natural-resources-minister.html

4) Για τους αριθμούς δημόσιων υπαλλήλων:
Είναι το Δημόσιο Τέρας;

Πόσος Είναι Τέλος Πάντων ο Δημόσιος Τομέας;

5) Για το ότι η Ελλάδα πρέπει να βγει από το ευρώ έχουν αποφανθεί οι μισοί περίπου επενδυτικές τράπεζες-οίκοι παγκοσμίως καθώς και πολλοί γνωστοί οικονομολόγοι που κατά καιρούς έχω δημοσιεύσει τις απόψεις τους.

Shadows in Paradise (1986)

Ούτε καν το νερό της βροχής (Even the rain, 2011)....

Στην ταινία αυτή παρουσιάζεται ένα κινηματογραφικό συνεργείο να γυρίζει μια ταινία για τον Χριστόφορο Κολόμβο και την κατάκτηση-εξόντωση των ιθαγενών της Αμερικής στην Βολιβία.

Την ίδια ώρα που το συνεργείο γυρίζει την ταινία με τους τυχοδιώκτες Ισπανούς κάποιοι άλλοι σύγχρονοι τυχοδιώκτες, κάποιες πολυεθνικές εταιρείες, σε συνεργασία με την κυβέρνηση της Βολιβίας ιδιωτικοποιούν τα δίκτυα ύδρευσης και χρεώνουν 400 δολάρια το χρόνο σε κάθε φτωχή οικογένεια της Βολιβίας που θέλει να πίνει νερό.

Κάποιοι φτωχοί που ζουν σε παραπήγματα μαζεύουν το νερό της βροχής αλλά η πουλημένη στις πολυεθνικές, κυβέρνηση της Βολιβίας τους καταδιώκει και τους απαγορεύει την συλλογή ακόμη και του βρόχινου νερού!! Στην συνέχεια οι φτωχοί αυτοί άνθρωποι ανακαλύπτουν ένα πηγάδι και σκάβουν ένα χαντάκι για να πάνε το νερό στα σπίτια τους. Η αστυνομία όμως τους σταματάει με τη βία.

Ο βολιβιανός λαός εξεγείρεται επειδή δεν έχει να πιει νερό, ούτε καν από την βροχή!! Οι συγκρούσεις στις πόλεις είναι άγριες και ο λαός αγωνίζεται για να έχει νερό να πιει.

Η βολιβιανή κυβέρνηση θεωρεί τους φτωχούς παράπλευρες απώλειες της αναπτυξιακής διαδικασίας της χώρας.

Στην Ελλάδα βέβαια νερό έχουμε, δεν ξέρω όμως αν αύριο θα μπορούν οι φτωχοί να πληρώνουν τους φόρους για την κατοικία τους και τι θα γίνει τότε. Νομίζετε ότι είναι δύσκολο να τους πάρουν τα σπίτια ή να τους κόψουν το ρεύμα; Αυτό ήδη γίνεται.

Οι μεσαίες και πάνω τάξεις έχουν την πολυτέλεια να μπορούν να αντέξουν τα δύσκολα μέτρα ή και να τα επιδιώκουν για τον μεσομακροπρόθεσμο εκσυγχρονισμό της οικονομίας. Οι φτωχοί όμως που λόγω των εκάστοτε μέτρων καταστρέφονται, έχουν το δικαίωμα (και υποχρέωση απέναντι στα παιδιά τους) να αγωνιστούν με κάθε μέσο εναντίον τους.

Arbeit Macht Frei

Η έκφραση"Arbeit Macht Frei" (η εργασία απελευθερώνει) ήταν τοποθετημένη στην είσοδο του Άουσβιτς αλλά και σε όλα τα άλλα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Αυτή η σκέψη που οδήγησε τους ναζί να "σηκώσουν" αυτή την ταμπέλα σε όλα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, είναι και σήμερα η ίδια σκέψη που είναι τοποθετημένη στο κέντρο και στην ουσία του καπιταλισμού, ο οποίος τόσο πολύ τρέφεται από την παραγωγικότητα της εργασίας.

Έτσι δεν θα πρέπει να κάνει σε κανέναν εντύπωση που πλέον οι εργαζόμενοι θα κερδίζουν λιγότερα από 500 ευρώ κάθε μήνα μαζί με δύο σφαλιάρες του αφεντικού. 

Από σήμερα οι εργαζόμενοι δεν θα μπορούν πλέον να πληρώσουν το ενοίκιό τους και τη διατροφή τους ταυτόχρονα τον ίδιο μήνα. 

Αυτό βέβαια δεν είναι αποτέλεσμα του μνημονίου αλλά το αποτέλεσμα της αποδιάρθρωσης της παραγωγικής ικανότητας της χώρας εδώ και κάποιες δεκαετίες, μαζί με τις συνέπειες του ευρώ, της ρεμούλας και του λαϊκισμού των πολιτικών.

Επίσης σήμερα οι επίσημοι άνεργοι ξεπέρασαν το 1 εκατομμύριο σε αριθμό, οι πραγματικοί είναι πιστεύω αρκετά περισσότεροι.

Η Ελλάδα μετατρέπεται σε μια shit-hole δυστοπίας επειδή νόμιζε ότι μπορεί στα πλαίσια του πολύ εξοντωτικού παγκόσμιου καταμερισμού εργασίας να κρατάει στη μασχάλη της δύο καρπούζια και να πατάει σε δύο διαφορετικούς κόσμους. Ούτε σοσιαλισμός ούτε καπιταλισμός...

Το ελληνικό τερατούργημα ήταν μπασταρδεμένο και νόθο. Ούτε ίπποι, ούτε φοράδες. Μόνο μουλάρια που δεν γεννούν.

Και τώρα, αφού οι αγορές μας "ξεφόρτωσαν" μέχρι δεκάρας, βρεθήκαμε στο μέσο της καπιταλιστικής ζούγκλας ξεβράκωτοι. 

Τώρα θα δει ο απλός και ανυποψίαστος κόσμος τι σημαίνει καπιταλισμός, τι σημαίνει "οργανωσιακή αναδιάρθρωση"και απόλυση, τι σημαίνει να δουλεύεις μόνο και μόνο για να φας, να μετράς τις δεκάρες στο σούπερμάρκετ για ένα γιαούρτι, να χρωστάς 5 ενοίκια και να φοβάσαι ότι θα βρεθείς άστεγος στο δρόμο. 

Και δυστυχώς βλέπω ότι η μαλακία συνεχίζεται. Όπως πριν όλοι έβριζαν τον Παπανδρέου (αλλά όχι τον καπιταλισμό), έτσι και τώρα όλοι βρίζουν το μνημόνιο και όχι το ευρώ και τον καπιταλισμό! 

Δυστυχώς και η αριστερά με το +40% πλέον, πιστεύω ότι δεν ξέρει τι της γίνεται, εγκλωβισμένη μέσα στις προκαταλήψεις της. Για τους υπόλοιπους δεν το συζητάω καν (ξέρετε το ανέκδοτο με το ΠΑΣΟΚ και τα μικρά κόμματα)....

Εκεί που φτάσαμε σήμερα, έξω από τις αγορές, με τις τιμές ακόμη στα ύψη, και πάνω από 1 εκ ανέργους, για να ζήσουμε και σαν άνθρωποι και σαν χώρα πρέπει να γίνουν τα παρακάτω:

1) Να βγούμε από το ευρώ (έστω και και για ένα διάστημα). 

2) Να καταψηφίσει ο λαός τα δύο μεγάλα κόμματα για να αποδείξει ότι ΔΕΝ τα φάγαμε όλοι μαζί,  δημιουργώντας τις συνθήκες να αναδειχτούν ταυτόχρονα και πιθανές νέες υγιείς και γενναίες πολιτικές δυνάμεις. 

3) Να ανοίξουμε τις κλειστές αγορές αντί να συνεχίσουμε να χτυπάμε τους εργαζόμενους οι οποίοι δεν φταίνε σε τίποτα. 

Και εδώ που φτάσαμε δεν αρκεί απλά να ανοίξουν οι κλειστές αγορές αλλά θα πρέπει να ανοίξουν μέχρι ξεχειλώματος, να μπορεί ο κάθε ένας άνεργος χωρίς κανέναν έλεγχο (με μια υπεύθυνη δήλωση π.χ.) να κάνει ό,τι δουλειά του κατέβει και να ανοίγει ό,τι μαγαζί θέλει (το λέω καθ' υπερβολή αλλά όμως κάτι παρόμοιο πρέπει να γίνει).  Από ταξί μέχρι αστρολόγος (σημείωση: ο αστρολόγος απαιτείται να έχει ειδικό πτυχίο αστρολογίας από το νόμο αλλιώς σε κλείνουν!).

Οι ιδιοκτήτες ταξί, οι ιδιοκτήτες φορτηγών, οι φαρμακοποιοί με φαρμακεία, οι συμβολαιογράφοι, οι μηχανικοί των δημόσιων έργων και της ρεμούλας, οι συνδικαλιστικές συντεχνίες επαγγελματικών ενώσεων που έχουν μοναδικό σκοπό την εκμηδένιση του μη απασχολούμενου και άλλοι πολλοί παρόμοιοι, θα έπρεπε από την αρχή να είναι ο Μόνος στόχος μιας πολιτικής που αναγκάζεται λόγω ανάγκης να συμπλεύσει με τον νεοφιλελευθερισμό για να επιβιώσει η οικονομία.

Αντίθετα, οι αχρείοι του πολιτικού συστήματος (των γνωστών πρώην μεγάλων κομμάτων) τα έβαλαν με τους πλέον αδύναμους εργαζόμενους κυρίως των 1000 ευρώ.Ηλιθιότητα και αλητεία.

Και η αριστερά χωρίς στόχους, πνιγμένη μέσα στις προκαταλήψεις της, χωρίς γνώση των αγορών και των συνεπειών τους, κοιτάει αποσβολωμένη ελπίζοντας ποτέ να μην χρειαστεί να συγκυβερνήσει, κάτι που θα είχε ως συνέπεια την εξαφάνισή της.

Μετά που θα γίνουν τα παραπάνω που αναφέρω και η χώρα θα σταθεροποιηθεί στο διεθνές ανταγωνιστικό πλαίσιο στοιχειωδώς, τότε να αρχίσουμε (γνωρίζοντας πλέον και τι σημαίνει στην πραγματικότητα καπιταλισμός) να δημιουργούμε τις συνθήκες (ατομικές, κοινωνικές, οικονομικές, διεθνείς) που θα σχεδιάσουν την επιβίωσή μας μακριά από τον καπιταλισμό, αν αυτό τέλος πάντων θέλουμε.

Μέχρι τότε θα πρέπει να διαλέξουμε, ή η Ελλάδα θα μετατραπεί σε μια γαλέρα με δούλους που θα τραβάνε κουπί με αμοιβή ούτε ένα πιάτο φαΐ (μισθοί 500 ευρώ και κάτω και τρελή ανεργία) ή θα πρέπει να απελευθερωθούν οι αγορές και να πατήσουμε στα πόδια μας εκτός ευρώ με μια μη λαϊκιστική πολιτική ηγεσία.

Προς μια κοινωνία αυτοαπασχολούμενων παραγωγών

Image via Wikipedia

Σε αντίθεση με τον καπιταλισμό των πολυεθνικών εταιρειών και της εντατικοποίησης της παραγωγής υπάρχει και ο καπιταλισμός των αυτοαπασχολούμενων παραγωγών. Κάθε τι που μας φέρνει πιο κοντά στον καπιταλισμό των πολυεθνικών είναι καταδικαστέο και κάθε τι που μας φέρνει πιο κοντά στην αυτοαπασχόληση μας οδηγεί πιο κοντά σε έναν άλλο πιο ευγενή και πολιτισμένο τύπο κοινωνίας.

Είμαι βέβαιος ότι αν σήμερα ζούσαν οι κλασικοί φιλελεύθεροι θα αγανακτούσαν με τον καπιταλισμό των πολυεθνικών και όσα αυτός συνεπάγεται (σημείωση: την λέξη πολυεθνικές την έχω αντικαταστήσει στο λεξιλόγιό μου με τις λέξεις "μεγάλες εταιρείες").

Για παράδειγμα, ο Rousseau (Ρουσσό) υποστήριξε ότι η μεγάλη ιδιοκτησία είναι ενάντια στο φυσικό δίκαιο ενώ η μικρή ιδιοκτησία αποτελούσε το φυσικό δικαίωμα του παραγωγού.

Στο έργο του Rousseau "Λόγος περί της Ανισότητας" (1755) αναφέρει ότι μόνο ένα περιορισμένο δικαίωμα μπορεί να καταξιωθεί ηθικά, αντίθετα το απεριόριστο δικαίωμα στην ιδιοκτησία ήταν πηγή εκμετάλλευσης και ανελευθερίας, θέση που επαναλαμβάνεται και στο "Κοινωνικό Συμβόλαιο" (1762).

Διακόσια πενήντα χρόνια πριν από σήμερα ο Ρουσσό έλεγε ότι: "Μια αληθινή δημοκρατική κοινωνία, μια κοινωνία που θα κυβερνάται από την γενική βούληση, απαιτεί ισότητα ιδιοκτησίας, τέτοια ώστε κανένας πολίτης να μην μπορεί ποτέ να γίνει τόσο πλούσιος, ώστε ν' αγοράζει άλλον, και κανένας τόσο φτωχός, ώστε η ανάγκη να τον κάνει να πουληθεί".

Ο Ρουσσό πίστευε ότι οι διαφορές στην ιδιοκτησία χωρίζουν τους ανθρώπους σε αντιτιθέμενες τάξεις και οι άνθρωποι οδηγούνται από τα ταξικά συμφέροντα μην μπορώντας έτσι να αποφασίσουν για το γενικό καλό. Αυτός ήταν ένας προβληματισμός που απασχόλησε αργότερα και τους κλασσικούς φιλελεύθερους του 19ου αιώνα από την ανάποδη. Όχι δηλαδή πώς θα υπάρχει ισότητα ιδιοκτησία αλλά πώς ενώ δεν θα υπάρχει ισότητα θα δημιουργηθούν εκείνες οι δομές που δεν θα επιτρέπουν να τεθούν σε κίνδυνο τα προνόμια των ανώτερων τάξεων...

Ο Thomas Jefferson ο οποίος είναι σήμερα η σημαία της Αμερικής και στου οποίου το όνομα δακρύζουν σήμερα οι Αμερικάνοι ήταν στο ίδιο μήκος κύματος με τον Ρουσσό. Πίστευε στη θετική πλευρά της ανθρώπινης φύσης και στην οικονομική ισότητα ως προϋπόθεση της δημοκρατίας. Παρά το ότι αποδεχόταν τη μισθωτή εργασία θεωρούσε ότι αυτή είναι αποδεκτή μόνο στο βαθμό που οι εργαζόμενοι είναι τόσο ανεξάρτητοι όσο και οι μικροϊδιοκτήτες. Θεωρούσε την μικροιδιοκτησία ως το μέτρο για να μην υπάρχουν ταξικές διαιρέσεις.

Συνεπώς οι σκέψεις και οι προβληματισμοί κατά της ιδιοκτησίας και για την απαγόρευση απόκτησης άπειρου πλούτου, δεν πρέπει να αποτελούν απαγορευμένα θέματα συζήτησης ή θέματα ταμπού. Σήμερα όποιος συζητάει τέτοια θέματα απορρίπτεται αυτόματα ως κομμουνιστής. Μα αυτά τα έλεγε ο Jefferson και ο Ρουσσό! Γιατί τα ξεχάσαμε;;

Για το θέμα δείτε και τα παρακάτω:
Οι "απέξω" του φιλελευθερισμού


Σύγχρονος φιλελευθερισμός και καπιταλισμός περιορισμένης ευθύνης


Φιλελεύθερες αντιφάσεις

Τα όρια του φιλελεύθερου μοντέλου δημοκρατίας