Οι Αγανακτισμένοι στην εποχή της ακροδεξιάς νομιμότητας

Το αποτέλεσμα των εκλογών στην Ισπανία μαζί με τα κατορθώματά μας εδώ στην Ελλάδα δείχνουν τα αποτελέσματα των "κινημάτων" τύπου "Αγανακτισμένων".

Και τα αποτελέσματα είναι όπως καθαρά βλέπουμε πλέον η άνοδος της ακροδεξιάς. Ένα φαινόμενο το οποίο το βλέπω με σάρκα και οστά έντονα τον τελευταίο χρόνο και έχω γράψει πολλές φορές γι' αυτό. Ιδίως όποτε επέστρεφα από μια συζήτηση που κατηγορούσαν ως προδότη της Ελλάδος τον ΓΑΠ επειδή δεν δέχτηκε δήθεν να μας δανείσουν οι Ρώσοι ή οι Κινέζοι κτλ έβλεπα διάφορα ακροδεξιά φαντάσματα να ανεβαίνουν δύο δύο τα σκαλοπάτια της εξουσίας.

Η ακροδεξιά έχει συγκυριακά ταυτιστεί απόλυτα με τις επιταγές της νεοφιλελεύθερης οικονομίας επειδή εκεί βρίσκει έναν ονειρικό αυταρχισμό που λειτουργεί άψογα, έναν αυταρχισμό που ούτε ο ίδιος ο Χίτλερ ή ο Μουσολίνι δεν θα μπορούσαν ποτέ να φανταστούνε αφού σήμερα η οικονομία έχει αντικαταστήσει την πολιτική.

Και ήταν λογικό οι "αγανακτισμένοι" να φουσκώνουν την ακροδεξιά αφού οι διαμαρτυρόμενοι χαρακτηρίστηκαν από δύο στοιχεία:

α) Λαϊκισμός, εφόσον κυριάρχησαν οι απόψεις ότι υπάρχουν εύκολες λύσεις τύπου Ρωσίας-Κίνας (δεξιές απόψεις) ή διαγραφή χρέους και έξοδος από το ευρώ (αριστερές λύσεις) που απλά δεν απλώσαμε το χέρι να τις πιάσουμε. Αυτή η εκάστοτε "εύκολη λύση" απέκρυπτε το βασικό στοιχείο ότι όλες οι εναλλακτικές -εφόσον ήταν εφικτές- περιείχαν επίσης τον κοινό παρανομαστή της φτώχειας. Και άρα η επιλογή μιας άλλη λύσης θα έπρεπε να γίνει βάσει αρχών και όχι επειδή θα ήταν δυνατόν να περισωθεί βραχυπρόθεσμα κάτι σπουδαίο από την τσέπη μας. 

β) Αποιδεολογικοποίηση και επιλογή της στρατηγικής του "αποδιοπομπαίου τράγου" στο πρόσωπο του ΓΑΠ. Με αυτό τον τρόπο επιτράπηκε να συνυπάρξουν στην ίδια πλατεία ακροδεξιοί, αριστεροί γενικά  και διάφοροι άσχετοι. Πιασάρικο τρικ το οποίο όμως οδηγεί σε αδιέξοδο όταν η κυβέρνηση πέσει, το πρόσωπο χαθεί από την επικαιρότητα και την συνέχιση της πολιτικής αναλάβει ένα άλλο καθόλα σεβάσμιο πρόσωπο.

Η ίδια ανοησία που πρότεινε τον λαϊκισμό της κατακεραύνωσης των προσώπων (δηλαδή του ΓΑΠ) και όχι την ντεμοντέ ιδεολογική μάχη η ίδια ανοησία εξέθρεψε και τα αυγά του φιδιού. Έτσι έβγαλαν τον ΓΑΠ σχεδόν προδότη του λαού (ή μάλλον του έθνους πλέον) ενώ όταν ήρθε η πτώση του οι περισσότεροι ξέχασαν το μνημόνιο και ακούμπησαν με ασφάλεια πάνω στην γαλήνια προσωπικότητα του Παπαδήμου. Και έτσι ούτε γάτα ούτε ζημιά για την εφαρμοζόμενη πολιτική...

Καλά έβλεπα στον περίγυρό μου ότι από αυτούς που διαμαρτυρόταν και ανήκαν στους αγανακτισμένους οι περισσότεροι ήταν ή ακροδεξιοί ή καθαρόαιμα λυσσασμένα κομματικά στελέχη της ΝΔ. Μειοψηφία ήταν οι ειλικρινείς που αντιδρούσαν βάσει ιδεολογικών αρχών αλλά και αυτοί ακολουθούσαν εκ του αποτελέσματος λάθος στρατηγική. 

Τώρα και μόνο με την υποψία ότι συμμετέχει ο Σαμαράς στην σημερινή κυβέρνηση καθώς και κάποιοι του ΛΑΟΣ, οι οπαδοί τους έχουν λουφάξει, τα ξέχασαν όλα και έχουν γίνει "νομιμόφρονες". 

Και στην Κύπρο κατά ανάλογο τρόπο τα ίδια. Ούτε που ήξερα ότι το εκεί κυβερνών κόμμα είναι αριστερό. Γι' αυτό ενώ ήταν σε εξέλιξη μια τόσο εκτεταμένη εθνική "επιχείρηση" όπως αυτή της κοινοπραξίας με την αμερικανοισραηλινή εταιρεία για το αέριο, η αντιπολίτευση και πολλοί πολίτες λυσσασμένα απαιτούσαν την παραίτηση της κυβέρνησης. Είχαν και αυτοί αγανακτήσει!

Η διάλυση του ευρώ ξαφνική και ραγδαία πέφτει επάνω μας

"Μέσα στον φόβο και στες υποψίες,

με ταραγμένο νου και τρομαγμένα μάτια,

λυώνουμε και σχεδιάζουμε το πώς να κάμουμε

για ν' αποφύγουμε τον βέβαιο

τον κίνδυνο που έτσι φρικτά μας απειλεί.

Κι όμως λανθάνουμε, δεν είν' αυτός στον δρόμο·

ψεύτικα ήσαν τα μηνύματα

(ή δεν τ' ακούσαμε ή δεν τα νοιώσαμε καλά).

άλλη καταστροφή, που δεν την φανταζόμεθαν,

εξαφνική, ραγδαία πέφτει επάνω μας,

κι ανέτοιμους - που πια καιρός- μας συνεπαίρνει."

ΚΚ (ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΑ)

Το ευρώ ήταν από την αρχή λάθος σχεδιασμένο. Γι' αυτό και η Ιταλία, που δεν είναι κωλοχανείο όπως η Ελλάδα αλλά μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές δυνάμεις της δύσης, δείχνει να μην μπορεί ούτε καν αυτή να αντέξει της αδυναμίες του.

Ταυτόχρονα η κρίση αρχίζει και μεταδίδεται και σε γειτονικές χώρες ενώ οι ελπίδες για πραγματική ενοποίηση απομακρύνεται όσο η Γερμανία δεν ενδιαφέρεται όσο θα έπρεπε.

Συνεπώς ξαναλέω ότι εμείς εδώ στην Ελλάδα, καλού-κακού, θα πρέπει πολύ γρήγορα να έχουμε έτοιμα σχέδια επί χάρτου για παν ενδεχόμενο.

Εντάξει μπορεί το 90% να αγαπάνε το ευρώ και να επένδυσαν πολλά στο όραμά του, αλλά αν αυτό διαλυθεί σημαίνει εκ των πραγμάτων ότι το 90% του πληθυσμού για ακόμη μια φορά πόνταρε στο λάθος "αλογάκι" και καλό θα ήταν να επανέλθει γρήγορα στην σκληρή πραγματικότητα...

Ο Αντώνης Σαμαράς και η νεκροζώντανη γάτα Σρέντινγκερ

Ο Αντώνης Σαμαράς κατάφερε αυτό που δεν κατάφερε ούτε ο Άινστάιν, ούτε ο Γκάντι, ούτε ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ, κατάφερε να τετραγωνίσει τον κύκλο σε ένα κβαντικό πολιτικό επίπεδο.

Και αυτό γιατί είναι και υπέρ της κυβέρνησης που θα εφαρμόσει το μνημόνιο αλλά και κατά αυτής. Και άρα και στηρίζει την κυβέρνηση συνεργασίας αλλά και την αντιπολιτεύεται ταυτόχρονα.

Είναι ταυτόχρονα και κυβέρνηση και αντιπολίτευση και είναι επίσης ταυτόχρονα και κατά του μνημονίου αλλά και υπέρ του.

Κυρίως όμως δεν δέχεται να συνυπογράφει, γιατί όμως; Εδώ σε θέλω μάγκα μου....Δεν συνυπογράφει επειδή οι σωστοί μάγκες δεν χρειάζεται να βάζουν υπογραφές, ο λόγος του είναι "σπαθί" και "μετράει".

Αντώνη μας άφησες όλους κατάπληκτους!

Φαντάζομαι ότι όλο και κάποιοι εναπομείναντες στις πλατείες αγανακτισμένοι θα βρεθούν να τον ψηφίσουν στις προσεχείς εκλογές.

Η σημειολογία της επιλογής του Λ. Παπαδήμου

1) Με την επιλογή ενός τραπεζίτη στην θέση του πρωθυπουργού της χώρας υποβιβάζεται το από τη φύση του μέγα πολιτικό πρόβλημα της οικονομίας σε απλό τεχνικό πρόβλημα αριθμητικής. Αυτή είναι η ουσία της νεοφιλελεύθερης "πατέντας".

2) Επίσης η επιλογή αυτού του ανθρώπου δεν είναι τυχαία. Ο Λουκάς Παπαδήμος δεν επιλέχτηκε επειδή είναι παγκοσμίως γνωστός και πετυχημένος επαγγελματίας ή αναγνωρισμένη προσωπικότητα και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών αλλά επειδή ήταν αυτός πάνω στον οποίο στηρίχτηκε η οικονομική πολιτική του Σημίτη η οποία μας είχε βάλει στο ευρώ.

Γι' αυτό θαυμάζουν όλοι τον Λουκά Παπαδήμο, επειδή κατάφερε να βάλει την Ελλάδα στο ευρώ την ίδια ώρα που ο Αλογοσκούφης π.χ. χτυπιόταν έως και το 1997 ότι αυτό είναι εντελώς αδύνατο.

Συνεπώς η επιλογή του τώρα ως πρωθυπουργού της χώρας δηλώνει κατ' αρχήν μια συμβολική ψήφο εμπιστοσύνης στο ευρώ. Το ευρώ που παρεμπιπτόντως καταρρέει!

Μήπως τελικά καθυστερούν επειδή δεν θέλουν να υπογράψουν το κούρεμα;

Θα έλεγε κανείς ότι τα 2 μεγάλα κόμματα κωλυσιεργούν επειδή δεν θέλουν να υπογράψουν την συμφωνία για το κούρεμα, αυτήν που τσάκιζε τις ελληνικές τράπεζες και με την οποία γλιτώναμε 100 δις ευρώ σαν οικονομία.

Ίσως λοιπόν, για κάποιον λόγο που δεν γνωρίζω, τα κόμματα να προσπαθούν απλά να κερδίσουν πολύτιμο χρόνο για τις τράπεζες.

Πριν 15 περίπου μέρες λέγαμε με αφορμή το κούρεμα ότι αυτή η βουλή δεν είναι πιθανό να ψηφίζει τίποτα θετικό για το λαό: Τώρα φαίνεται ποιοι ήταν οι πραγματικοί προδότες. Και να που πράγματι καθυστερούν χαρακτηριστικά...

Είναι λοιπόν εύλογο να ρωτάω αν προσπαθούν να κερδίσουν χρόνο ή κάτι άλλο προς όφελος των τραπεζιτών.

Γιατί μην ξεχνάμε ότι τα δύο μεγάλα κόμματα χρωστάνε στις τράπεζες πολλές δεκάδες ή και εκατοντάδες (αν δεν κάνω λάθος) εκατομμύρια ευρώ. Ποσά ασύλληπτα για την εποχή μας και σε μια συγκυρία που τα ταμεία τους είναι εντελώς άδεια και οι συνήθως ύποπτοι επιχειρηματίες τραβάνε ζόρια.

Χτες η ΕΕ δεν ζήτησε την επίσπευση εύρεσης και ορκωμοσίας μιας νέας κυβέρνησης (αφού έχουν καταλάβει τι καραγκιόζηδες είμαστε) αλλά την δέσμευση των δύο μεγάλων κομμάτων για αποδοχή των όρων της τελευταίας συμφωνίας για το κούρεμα. Οπότε ίσως κάτι κατάλαβαν και εκείνοι. 

Το τι διεργασίες γίνονται αυτό το διάστημα στις τράπεζες και το ποια είναι τα διακυβεύματα δεν το γνωρίζω. Σίγουρα όμως η κατάσταση για όλες τις τράπεζες είναι τραγική.

Η προπαγάνδα υπέρ του ευρώ άρχισε !

Δεν έχω να πω τίποτα για τα τούβλα που ακούω στην τηλεόραση υπέρ του ευρώ. Ασφαλώς πρόκειται περί προπαγάνδας.

Καλά δεν υπάρχουν δύο άνθρωποι να μιλήσουν χωρίς ιδεολογικά  ταμπού και στερεότυπα στο μυαλό τους;

Να θυμίσω σε ορισμένους ότι ήρθε η ώρα να πάψουν να ονειρεύονται. Το όνειρο της μεσαίας τάξης τελείωσε. Αυτοί που σήμερα υπερασπίζονται το ευρώ που μας έχει γονατίσει είναι όσοι ανήκουν στα 1% των πιο υψηλών εισοδημάτων. Οι υπόλοιποι είναι απλά  παπαγαλάκια.

Όσοι δεν έχουν καταλάβει τι σημαίνει ευρώ τους αξίζει πολύ χειρότερη φτώχεια από όση βιώνουν σήμερα. Και θα την έχουν σύντομα.

Εγώ νιώθω αποκαρδιωμένος που δεν ακούω λογικές απόψεις παρά μόνο από το εξωτερικό (όπως εκείνον τον Γερμανό οικονομολόγο που είχε βγάλει ο Παπαχελάς μετά την συνέντευξη του Μητσοτάκη την Δευτέρα) αλλά και από διεθνή πρακτορεία ειδήσεων και αναλυτές που μιλάνε αντικειμενικά.

Βαριέμαι να ξανά συζητήσω τα ίδια και τα ίδια, έχω κουραστεί πολύ με το θέμα αυτό. Απλά θέλω να πω ότι όλα όσα ακούτε υπέρ του ευρώ στην Ελλάδα είναι ρηχές κοινοτοπίες που εμφανώς αποφεύγουν να πάνε λίγο βαθύτερα και απευθύνονται σε ανθρώπους που δεν έχουν εμπειρία με τις αγορές και την οικονομία, είναι όλα προπαγανδιστικά ψέμματα.

Μουρόχαβλοι καπιταλιστές

                                                                Τράπεζες 01/10/2011

Από τον παραπάνω πίνακα νομίζω ότι ξεχωρίζει με την πληθωρική της παρουσία η Τράπεζα Πειραιώς στα 0,199 (Η νέα στρατηγική του ΧΑΑ ήταν να κόψει στη μέση και τους δεκαδικούς αριθμούς μιας και τα ποσά είναι τεράστια πλέον.....όπως και η βλακεία τους).

Για όσους ξέχασαν από τις πολλές οικονομικές σπουδές τα ελληνικά παραθέτω παρακάτω τον ορισμό του μουρόχαβλου:

1. μουρόχαβλος, μουρόχαυλος

Λέγεται συνήθως για άτομα που έχουν χαμηλή κοινωνικότητα ή/και αδυνατούν να συμμετάσχουν ουσιαστικά στην οποιαδήποτε συζήτηση που απαιτεί μια κάποια συνοχή σκέψης/λόγου, τα οποία γίνονται αντικείμενο εμπαιγμού τις περισσότερες φορές σε μία παρέα.

- Τι μουρόχαυλος που είναι αυτός ο Μπάμπης ρε; Του την έπεφτε ένα γκομενάκι φίνο χτες στο μπαρ και όταν πήγε να της μιλήσει, το τι μαλακίες είπε δεν περιγράφεται.

2. μουρόχαβλος, μουρόχαυλος

Φίλος του μαλάκα. Πρώτος ξάδελφος του ηλίθιου.

- Ρε συ, τι μουρόχαβλος που είναι αυτός ο Νίκος...


Επίσης αντιγράφω από το ΛΚΝ του Ιδρ. Τριανταφυλλίδη:


μουρόχαβλος ο [muróxavlos] O20 : (προφ.) χαρακτηρισμός ιδιαίτερα νωθρού ή αποβλακωμένου ανθρώπου. [ίσως < αρχ. μωρ(ός) `κουτός΄ -ο- + χαῦνος `ελαφρόμυαλος΄ ([o > u] από επίδρ. του χειλ. [m] και του [r] και εναλλ. ριν. [n] – υγρού [l] από επίδρ. του υγρού [r]) (ορθογρ. απλοπ.)]

Πηγή ορισμών της λέξης μουρόχαβλος: Slang.gr

Το πραγματικό διακύβευμα του δημοψηφίσματος

Το πραγματικό διακύβευμα του δημοψηφίσματος θα ήταν (αν γινόταν) ότι τέρμα οι τζάμπα μάγκες. Και τι σημαίνει αυτό, θέλεις κύριε να γκρινιάζεις; Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα, ψήφισε να φύγουμε από το ευρώ. Αν ψηφίσεις όμως να μείνουμε μέσα στο ευρώ τότε θα φας όλη την παπάρα και δεν θα πεις και ούτε κιχ.

Δεν μπορείς όμως να υποστηρίζεις και μέσα στο ευρώ και την επίπλαστη ευημερία του 2007 δηλαδή και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο.

Βεβαίως αυτό το τίμιο δίλημμα δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα κανενός.

Καταρχήν δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα των καναλαρχών-κατασκευαστών που βλέποντας τα εγχώρια λόμπι τους να χάνουν δύναμη και τα γερμανικά συμφέροντα να πλησιάζουν έχουν πάθει αμόκ. Γι' αυτό και χτες στα δελτία ειδήσεων όλοι έσκιζαν τα ρούχα τους.

Δεύτερον το δημοψήφισμα δεν συμφέρει τη ΝΔ διότι αυτή στηρίζεται στο δόγμα "και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος" μέσω μιας άλλης πολιτικής η οποία όμως είναι μυστική.....

Τρίτον τα υπόλοιπα κόμματα δεν γουστάρουν το δημοψήφισμα γιατί τα βάζει μπροστά στα σωστά διλήμματα, αντί να φωνάζουν ανέξοδα θα πρέπει να πάρουν μια θέση, π.χ. εντός ή εκτός ευρώ. Αν πάρουν θέση εντός ευρώ όλοι ξέρουμε ότι αυτό συνεπάγεται μια πολιτική λιτότητας. Αν πάρουν θέση εκτός ευρώ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ και πάλι θα αναγκαζόταν να εγκαταλείψουν τον λαϊκισμό και με σθένος να πούνε την αλήθεια στον λαό, δηλαδή ότι εκτός ευρώ και πάλι θα έχουμε φτώχεια αλλά όμως με προοπτικές ανάκαμψης. Δυστυχώς όμως και τα υπόλοιπα κόμματα γουστάρουν να λαϊκίζουν χαϊδεύοντας αυτιά.....

Επιπλέον η ελίτ τρομάζει με το ενδεχόμενο να αρχίσει ο λαός να ζητάει τον λόγο επί συγκεκριμένων θεμάτων, τι θα το κάνουμε εδώ, λένε, αμέρικαν μπάρ; Ανατριχιάζουν με την σκέψη ότι μπορεί τα περιουσιακά τους στοιχεία και τα τεράστια δικαιώματα που έχουν παράνομα αποκτήσει να τεθούν σε αμφισβήτηση από έναν λαό που σιγά, σιγά μπορεί να αρχίσει να απαιτεί να λέει άμεσα την γνώμη του. Αυτά λοιπόν είναι κακά προηγούμενα από έναν πρωθυπουργό που από την αρχή είχαν καταλάβει ότι δεν ταιριάζει με τα συμφέροντά τους. 

Για τις τράπεζες να μην πούμε τίποτα. Ο ΓΑΠ γι' αυτούς είναι ήδη persona non grata λόγω του ότι δεν κατάφερε να υποστηρίξει τα συμφέροντα των μεγαλοιδιοκτητών της.

Μια σημιτικογενής μερίδα μέσα στο ΠΑΣΟΚ επίσης, θεωρεί αδιανόητο να τίθεται στον κίνδυνο της λαϊκής βούλησης η πορεία της χώρας στο ευρώ.

Συνεπώς, εγώ είμαι υπέρ του δημοψηφίσματος με την προϋπόθεση να τεθεί το σωστό δίλημμα για παραμονή ή όχι μέσα στο ευρώ. Και εκεί να αναλάβει χωρίς λαϊκισμούς ο κάθε ένας τις ευθύνες του.

Και η σοβαρή αριστερά να υποστηρίξει την έξοδό μας από το ευρώ χωρίς φόβο και πάθος εξηγώντας ότι και εκτός ευρώ θα ζήσουμε φτώχεια αλλά δεν υπάρχει άλλη λύση για να ανακάμψουμε κάποτε.

Αν θέλετε να ζήσετε το Αμερικάνικο όνειρο πηγαίνετε στην Δανία

Σε συνέχεια του προηγούμενου ποστ δείτε στο παρακάτω βιντεάκι γιατί η αύξηση του εισοδήματος δεν μας λέει τίποτα όταν υπάρχουν μεγάλες ανισότητες :

Πηγή

Ο καπιταλισμός παράγει κέρδη, παλιοκομμούνια....

Όπως βλέπετε στο παραπάνω διάγραμμα το ανώτερο 10% της εισοδηματικής κλάσης του πληθυσμού έχει πάρει το +90% της επιπρόσθετης αύξησης των εισοδημάτων που δημιουργήθηκε από το 1979 έως το 2007. Μάλιστα το 0,1% των ανώτερων εισοδηματικών κλάσεων έλαβε το 36% αυτής της αύξησης....




Περισσότερα στοιχεία και πηγές:

epi.org
epi.org2
epi.org3
e-cynical