Η μονιμότητα στο δημόσιο

Το 58% των Ελλήνων, λέει η Καθημερινή σύμφωνα με έρευνα, είναι κατά της μονιμότητας στο δημόσιο. Θα περίμενα αυτό το ποσοστό να ήταν πολύ μεγαλύτερο μετά από τόση προπαγάνδα που προηγήθηκε από τα ΜΜΕ. Βεβαίως αν αναλογιστεί κάποιος πόσες οικογένειες έχουν και κάποιο δημόσιο υπάλληλο τότε θα καταλάβει γιατί τα ποσοστά είναι 58% και όχι ας πούμε +80%.

Βεβαίως, ασχέτως τι θέλει ιδεατά ή τι νομίζει ο κάθε Έλληνας, η μονιμότητα στο δημόσιο είναι κάτι που δεν μπορεί να αλλάξει λόγω του ότι το κράτος έχει καταληφθεί από κομματικά στελέχη. Αυτό θα σήμαινε ότι αν καταργούνταν η μονιμότητα στο δημόσιο τότε θα άνοιγε ο δρόμος για κομματικές διώξεις. Άσε που ο κάθε ένας θα μπορούσε, λόγω του κομματικού αίσχους που επικρατεί στο δημόσιο, δικαίως να υποστηρίξει ότι απολύθηκε άδικα.

Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα, και αυτή η πραγματικότητα έχει δημιουργηθεί από πάνω προς τα κάτω.

Αν λοιπόν υπάρχουν σκέψεις για κατάργηση της μονιμότητας στο δημόσιο τότε εγώ λέω ναι αλλά με έναν όρο, να διασφαλιστεί 100% ότι δεν θα συνεχιστεί άλλο ο πόλεμος μεταξύ ΝΔ-ΠΑΣΟΚ μέσα στις δημόσιες υπηρεσίες.

Μην ξεχνάμε ότι στην Ελλάδα οι κομματικές παρεμβάσεις υπάρχουν επειδή δεν υπάρχει αυτόνομη, ευέλικτη, αποτελεσματική και ανεξάρτητη γραφειοκρατία. Ακόμη όμως και έτσι οι κομματικές παρεμβάσεις στο δημόσιο είναι ταυτισμένες με το βύσμα και την "εξυπηρέτηση". 'Έτσι αναπνέει το κράτος και τα 2 μεγάλα κόμματα ενώ ταυτόχρονα κόβεται η ανάσα της κοινωνίας.

Και ακόμα και αν κάποιοι αποφάσιζαν κάτι τέτοιο με καλή θέληση δεν βλέπω πώς αυτό θα μπορούσε να διασφαλιστεί με μια κυβερνητική αλλαγή ή γενικά στο μέλλον.

Τώρα σηκώνει το τηλέφωνο ο βουλευτής και λέει στον διευθυντή: "Ρε Κώστα ο Μανωλάκης είναι δικό μας παιδί και ζορίζεται άσχημα....Βοήθησέ τον να προχωρήσει το θέμα του". Αυτό είναι αρκετό για να σβηστεί το πρόστιμο εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ του Μανολάκη που είναι και χρηματοδότης σε κόμμα και βουλευτές. Και ας είχε ο κάθε Μανολάκης ανασφάλιστους εργαζομένους ή 10 καταγγελίες από αλλοδαπούς υπάνθρωπους....

Τα τούβλα πάνε και έρχονται στα βουλευτικά γραφεία. Είναι γνωστά αυτά.

Ποιος θα τα σταματήσει αυτά, η άρση της μονιμότητας; Αφού το 99% τα παίρνουν οι βουλευτές και μετά δίνουν εντολές στο προσωπικό των δημόσιων οργανισμών που ξεπληρώνονται με προαγωγές.

Άρα ;

Η γνώμη μου είναι να γίνει (αναλογικά βέβαια) αυτό που έγινε επί Μάο. Να δοθεί η εξουσία και η δυνατότητα καταγγελιών  από το κατώτατο προσωπικό του δημοσίου προς τους ανωτέρους τους αλλά και τους σάπιους θεσμούς διοίκησης. Όπως αποκόπηκαν τα κόμματα από τις προσλήψεις στο δημόσιο λόγω ΑΣΕΠ (εκτός των περιπτώσεων με τα παραθυράκια που παρακάμπτουν τον ΑΣΕΠ) έτσι να αποκοπούν και από τις παρεμβάσεις στην δημόσια γραφειοκρατία, δύσκολα πράγματα δηλαδή. Δεν είναι όμως δυνατόν να γίνει κάτι χωρίς την φωνή των από κάτω που ξέρουν πολύ καλύτερα το τι συμβαίνει.

Αν έχουν πρόβλημα ας βελτιώσουν την γραφειοκρατία και όχι να κάνουν αποσπασματικές (και σχεδόν πάντα άδικες) παρεμβάσεις σε ημετέρους.

Για να αρθεί λοιπόν η μονιμότητα πρέπει πρώτα να ξεθεμελιωθεί αυτό το σάπιο σύστημα διοίκησης.

Οι καραγκιόζηδες εδώ και εκεί

Να μια ωραία ανακοίνωση με αφορμή την υπερπροβολή από την σαβουροελληνική τηλεόραση του γάμου των καραγκιόζηδων στη Μ.Βρετανία:

«Αηδία και αποστροφή προκαλεί η απίστευτη προβολή στην Ελλάδα, όπου οι λαϊκές οικογένειες δεινοπαθούν από την ανεργία και τη φτώχεια, του γάμου των απομειναριών του μεσαίωνα τον οποίο η ιστορικά ξεπερασμένη αστική τάξη της Βρετανίας και της Ευρώπης τιμά και επιδεικνύει προκλητικά. Αυτοί να χαίρονται τη σήψη τους, οι λαοί όμως έχουν χρέος να ξεμπερδεύουν μαζί τους» .

Πηγή Έθνος

Οι γκαφατζήδες και οι ανεύθυνοι πολιτικοί

Η ΝΔ επέλεξε τώρα, αυτή την χρονική στιγμή, για να πει ότι τραβάει διαχωριστική γραμμή με το καταστροφικό της είδωλο της Καραμανλικής πρωθυπουργίας. Είναι γνωστό ότι ο Αλογοσκούφης που είχε κάνει τότε την απογραφή του ΑΕΠ αναθεωρώντας το κατά 25% προς τα πάνω είχε μπει στην λίστα με τις μεγαλύτερες οικονομικές γκάφες του CNN στην 39η περίοπτη θέση παγκοσμίως εκείνης της χρονιάς.

Βεβαίως η οικονομική καταστροφή της χώρας είναι πολύ ευρύτερη της ασχετοσύνης ενός μόνο οικονομικού επιτελείου. Γιατί λοιπόν ο Σαμαράς επέλεξε αυτή την στιγμή για ρήξη με το παρελθόν του; Και μάλιστα το έκανε με τον πιο κατηγορηματικό και έντονο τρόπο με αφορμή ένα θέμα που για χρόνια η ΝΔ σπαταλούσε πολλή ενέργεια για να το υπερασπίζεται;

Η γνώμη μου είναι ότι ο Σαμαράς κατ' αρχήν δεν θέλει σε καμία περίπτωση να αναλάβει ευθύνες για την παρούσα κατάσταση της οικονομίας, θέλει να διαχωρίσει πλήρως το παρελθόν του και το μέλλον του από την οικονομική κατάσταση της χώρας και δεύτερον, επίσης, ΔΕΝ επιθυμεί να αναλάβει κάποιο ηγετικό ρόλο στα πλαίσια της οικονομικής κρίσης. Όπως και ο Καραμανλής που δικαίως το έβαλε στα πόδια έτσι και ο Σαμαράς βλέπει εφιάλτες στον ύπνο του ότι δήθεν έγινε πρωθυπουργός και έτσι αυτός πρέπει να επωμιστεί το βάρος των ανακοινώσεων των αποφάσεων των ξένων δυνάμεων (τράπεζες, τρίτες χώρες, μεγάλα βιομηχανικά λόμπι κτλ).

Συνεπώς τέτοια εσωκομματικά ξεκαθαρίσματα με το παρελθόν είναι απόλυτα ταιριαστά με την απόσταση που θέλει να κρατήσει από την εξουσία. Δεν θέλει να αναλάβει την εξουσία, δεν επιθυμεί την πρωθυπουργία υπό αυτές τις συνθήκες. Θέλει όμως να είναι έτοιμος, δήθεν καθαρός και σε απόσταση ασφαλείας για να αναλάβει όταν τα πράγματα θα έχουν ξεκαθαρίσει λίγο περισσότερο.

Μεταπολιτευτικά άλλωστε στην Ελλάδα η πολιτική διακυβέρνηση πάντοτε ταυτιζόταν από το πολιτικό προσωπικό με πανηγύρι-γιορτή-φαγοπότι-κονόμα, δημόσιες σχέσεις με τους ψηφοφόρους κομματόσκυλα και άλλα παρόμοια. Αντίθετα, ουδέποτε το πολιτικό προσωπικό συνέδεσε  την ύπαρξή του με την υπευθυνότητα που έπρεπε και τις δύσκολες αποφάσεις (π.χ. αξιοκρατία, ισονομία, σωστή οργάνωση του δημοσίου κτλ).  Η πολιτική ήταν και είναι ακόμη συνώνυμο της ρεμούλας.

Η κυβέρνηση λόγω των περιστάσεων φαντάζομαι ότι θα έχει -με μεγάλη καθυστέρηση-  καταλάβει ότι δεν υπάρχει λύση στον προσδοκώμενο τετραγωνισμό του κύκλου και δεν πρόκειται να την σώσει κανένα μαγικό χέρι. Καταλαβαίνει ότι το πρώτο βήμα που πρέπει να κάνει η Ελλάδα για να μην εξαφανιστεί από τον χάρτη θα είναι να διαγράψει άνω του 70% του χρέους της να επιμηκύνει το υπόλοιπο, να μην ξαναπληρώσει τόκους για κάποια χρόνια και παράλληλα να έχει πρωτογενές πλεόνασμα για να μπορέσει στοιχειωδώς να ζήσει η χώρα.

Δεν ξέρω αν οι ξένες δυνάμεις αφήσουν την κυβέρνηση να κάνει αυτό το απαραίτητο βήμα ή μάλλον πότε θα την αφήσουν και με τι ανταλλάγματα.

Η αλήθεια βεβαίως είναι ότι ούτε στην απογραφή Αλογοσκούφη ούτε στην αναθεώρηση και ξεσκάλισμα που ξεκίνησε ο Παπανδρέου οφείλεται η σημερινή κρίση. Γι' αυτήν μάλλον θα πρέπει να κοιτάξουμε την οικονομική μας ιστορία τα τελευταία 40 χρόνια.

Περί "παγκοσμιοποίησης" και άλλες ιστορίες...

Αναδημοσίευση: Η Wall Street Journal για την "παγκοσμιοποίηση" και άλλες ιστορίες...

Οι αμερικάνικες πολυεθνικές εταιρίες, οι μεγάλες εταιρείες με brand-name που προσλαμβάνουν το ένα πέμπτο του συνόλου των αμερικανικών εργαζομένων, προσλαμβάνουν διαρκώς στο εξωτερικό, ενώ προσλαμβάνουν ολοένα και λιγότερο εντός των ΗΠΑ, εντείνοντας τη συζήτηση για τις επιπτώσεις της παγκοσμιοποίησης στην οικονομία της Αμερικής.

Οι εταιρείες μείωσαν τις θέσεις εργασίας στις ΗΠΑ κατά 2,9 εκατομύρια κατά τη δεκαετία του 2000, ενώ αντίστοιχα αύξησαν τις προσλήψεις στο εξωτερικό κατά 2,4 εκατομύρια, σύμφωνα με τα νέα στοιχεία από το αμερικανικό Commerce Department. Αυτό είναι μια μεγάλη αλλαγή από τη δεκαετία του 1990, όταν δημιουργούνταν θέσεις εργασίας παντού: 4,4 εκατομμύρια στις ΗΠΑ και 2,7 εκατομμύρια στο εξωτερικό.

Από το άρθρο της Wall Street Journal - με πράσινο βλέπουμε τα νούμερα για τις θέσεις εργασίας στο εξωτερικό, με μπλε για τις ΗΠΑ. Είναι φανερή η τάση του κεφαλαίου να μεταναστεύει για αλλού, όπου συμφέρει τους κεφαλαιοκράτες περισσότερο (κυρίως στην Ασία τα τελευταία χρόνια)

Η τάση υπογραμμίζει την αυξανόμενη σημασία των άλλων οικονομιών, ιδίως στην ταχέως αναπτυσσόμενη Ασία, για τις μεγάλες επιχειρήσεις των ΗΠΑ, όπως η General Electric Co, η Caterpillar Inc, η Microsoft και η Wal Mart.

Που βρισκόμαστε σήμερα (στις 16: 50)

Έβλεπα σήμερα τις χτεσινές ειδήσεις του σκαι στις 21.00 (δείτε εδώ: ειδήσεις σκάι) όπου ανέλυε την κατάσταση ο Μπάμπης, και δεν μπορούσα να μην θυμηθώ τον ίδιο "ειδικό αναλυτή" -τον Μπάμπη- που από πέρυσι επαναλαμβάνει συνεχώς το ίδιο πράγμα, ότι δηλαδή η αναδιάρθρωση χρέους είναι κάτι απευκταίο, ότι όσοι μιλάνε γι' αυτήν δεν θέλουν το καλό της χώρας και άλλα παρόμοια. Αντίθετα τον Μπάμπη δεν τον πειράζει η επιμήκυνση....

Χτες λοιπόν βγήκε και είπε ότι αυτό που μπορεί και πρέπει να γίνει δεν είναι ακριβώς αναδιάρθρωση αλλά απλά μια ελαφριά και φιλική επιμήκυνση ή κάτι παρόμοιο τέλος πάντων, με τόνο πάντως που δεν είναι και τόσο ανησυχητικός.

Και εγώ βέβαια αναρωτιόμουν πόσο άσχετος μπορεί να είναι κάποιος για να χάφτει τέτοιες θεωρίες. 

Γι' αυτό σας παραπέμπω στις εξής πηγές:

1) Στον Κώστα Σημίτη ο οποίος λέει ότι δεν μπορεί ο λαός να υποστεί τόσο τεράστιες θυσίες για τουλάχιστον 20 χρόνια αλλά πρέπει να γίνει αναδιάρθρωση τώρα με αφορμή και το ότι τα νούμερα δεν βγαίνουν (δείτε εδώ και εδώ).

2) Σας παραπέμπω επίσης στην συνέντευξη που έδωσε ο Αλέκος Παπαδόπουλος στον σκάι όπου αναφέρει ότι η Ελλάδα έχει ΉΔΗ ΧΡΕΟΚΟΠΗΣΕΙ, απόλυτα και αμετάκλητα. Ξέρω ότι αυτό δεν το καταλαβαίνει κάποιος εύκολα αλλά σας εγγυώμαι ότι θα το καταλάβουν όλοι σύντομα. 

Επίσης είπε ο Παπαδόπουλος κάτι που είναι ευρέως γνωστό, ότι δηλαδή -και αφού χρεοκοπήσαμε- το χρέος της Ελλάδος δεν είναι μόνο τα 340 γνωστά δις ευρώ αλλά συνολικά περίπου 1 τρις αν προσθέσουμε τα χρέη που θα προκύψουν από την ελληνική χρεοκοπία (ιδιωτικά χρέη, τραπεζικό σύστημα, ασφαλιστικές μαύρες τρύπες και άλλα)!!   Μάλιστα τόνισε ότι ΔΕΝ πρέπει να χρησιμοποιούνται light ορολογίες όπως "αναδιάρθρωση" χρέους κτλ αλλά να ειπωθεί η πλήρης αλήθεια.

3) Σε πρόσφατη ανάλυση της Deutsche Bank αναφέρεται ότι - άσχετα του ότι ίσως αυτό δεν γίνει άμεσα- η Ελλάδα δεν πρέπει να κάνει μόνο μια επιμηκυνσούλα όπως γλυκά γλυκά μας λέει ο Μπάμπης αλλά θα πρέπει να κάνουμε κατ' αρχήν ένα haircut της τάξεως του 50% και μετά βλέπουμε....

Προσωπικά βάσει των δικών μου αναλύσεων πιστεύω ότι ακόμη και 70% haircut να κάνουμε συν την αναγκαία επιμήκυνση με πολύ χαμηλό επιτόκιο, και πάλι δεν θα μπορέσουμε να ξεπληρώσουμε το υπόλοιπο 30% ή να συνεχίσουμε όπως πριν την οικονομική μας πορεία.

Αλλά υποχωρώ στο σενάριο της Deutsche Bank για λόγους ευκολίας της συζήτησης. Επίσης σχεδόν όλα τα μεγάλα μέσα (διεθνή ειδησιογραφικά πρακτορεία, αναλυτές κτλ) συνηγορούν ότι δεν γίνεται διαφορετικά και ότι δεν μπορούμε να γλιτώσουμε μια μεγάλη και βαθειά αναδιάρθρωση χρέους.

4) Τίποτα από τα παραπάνω να μην πιστεύετε βλέποντας όνειρα ότι όλα θα γίνουν όπως πριν, ακόμη και τότε, θα πρέπει να πιστέψετε την εικόνα που παρουσιάζουν οι δείκτες της αγοράς. Σήμερα τα spreads και τα CDS τείνουν να ξεπεράσουν σε μονάδες το επίπεδο τιμών τον γενικό δείκτη τιμών του ΧΑΑ (1326 τα CDS 1399 ο ΓΔ), κάτι φαινομενικά άσχετο το ένα από το άλλο αλλά με μια υποδηλούμενη δυναμική που είναι ενδεικτική της κατάστασης που βρισκόμαστε. Οι αγορές έχουν 1000% προεξοφλήσει μια καραμπινάτη και ηχηρή χρεοκοπία. Όσοι δυσκολεύονται να αποδεχτούν την πραγματικότητα τότε ασφαλώς μας κάνουν πλάκα.

Και είτε η αγορά γίνει μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία  είτε αν η αγορά περιλαμβάνει όλη την διαθέσιμη πληροφόρηση, σε κάθε περίπτωση, ο πέλεκυς είναι πολύ βαρύς.

Επίλογος

Οι τράπεζες που δεν δέχονται την παραπάνω πραγματικότητα απλά μου θυμίζουν έναν έρημο ναυαγό στη μέση του ωκεανού που ενώ ο καρχαρίας του έχει κατασπαράξει το σώμα από την μέση και κάτω αυτός σηκώνει το χέρι του πάνω από το νερό και με μια τελευταία ανάσα φωνάζει "ΟΧΙ!!!", πριν γίνει για πάντα τροφή για τα μεγάλα ψάρια....

Όσοι άλλοι διαψεύδουν τα παραπάνω που αναφέρω ανήκουν σε δύο κατηγορίες. Κάποιοι είναι αυτοί που έχουν δικό τους συμφέρον π.χ. τράπεζες, στελέχη, μεγαλοπαράγοντες (αυτοί είναι οι "κακοί") και υπάρχουν και οι άλλοι που διαψεύδουν την αναδιάρθρωση απλά για λόγους στρατηγικής, πολιτικής και διαχείρισης ώστε να μην γίνει το αναπόφευκτο κραχ πριν την ώρα του.

Τέλος, σε περίπτωση που πάμε αρχικά μόνο σε επιμήκυνση του δημοσίου χρέους τότε αυτό θα σημαίνει ότι θα πρέπει στην συνέχεια να περιμένουμε πολλές ακόμη αναδιαρθρώσεις στο μέλλον, έτσι, μόνο χρόνο θα μας φάει η όλη διαδικασία.

Εξάλλου στην περίπτωση της επιμήκυνσης των 110 δις της τρόικα είδατε ότι είχα δίκιο όταν με μαθηματικά γυμνασίου σας είχα αποδείξει ότι η επιμήκυνση δεν φτουράει σε τίποτα (δείτε εδώ: Τα αποτελέσματα της κρίσιμης Συνόδου Κορυφής). Γιατί λοιπόν να είναι ωφέλιμη μια ανάλογη επιμήκυνση (ακόμη και με χαμηλότερο επιτόκιο) των υπόλοιπων χρεών μας;

ΑΙΣΙΟΔΟΞΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Αυτό που πραγματικά - και χωρίς καμία ειρωνεία- με κάνει το τελευταίο διάστημα να αισιοδοξώ είναι ότι οι αγορές έχουν προεξοφλήσει την πλήρη χρεοκοπία μας και όλοι οι ανεξάρτητοι διεθνείς αναλυτές (εκτός δηλαδή αυτών που ελέγχονται από την ΕΕ ή κυβερνήσεις) λένε ξεκάθαρα ότι ΔΕΝ μπορούμε να τα καταφέρουμε. 

Αυτό που με φόβιζε και με εξόργιζε το προηγούμενο διάστημα ήταν μια θρασύτατη προσπάθεια που γινόταν από εγχώρια λαμόγια για εξοραισμό των πραγμάτων. Και ποιος τους τραβάει τώρα το αυτάκι τους; Τους το τραβάνε οι διεθνείς αγορές! Φανταστείτε πόσο αλήτες είναι αυτοί οι εγχώριοι μεγαλοεπιχειρηματίες, τραπεζίτες, βιομήχανοι και εφοπλιστές που έκαναν κουμάντο ώστε είχαν αποθρασυνθεί τόσο πολύ που τους φρέναραν τα πολύ πιο λογικά διεθνή λαμόγια που τουλάχιστον σκέφτονται πιο ορθολογιστικά και λιγότερο άπληστα από τους δήθεν δικούς μας. 

Ακόμη και σήμερα οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες και οι εφοπλιστές λένε ξεκάθαρα ότι αναδιάρθρωση = θάνατος. Εννοούν βέβαια θάνατος δικός τους! Γιατί ο λαός θα υποστεί μεγαλύτερη λιτότητα αν δεν διαγραφεί μεγάλου μέρους του υπάρχοντος δημόσιου χρέους. 

Ότι ψέμματα και αν σας πούνε μην το πιστέψετε. Μπορεί να σας λένε ότι θα χαθούν οι καταθέσεις, ότι θα χρεοκοπήσουν τα ασφαλιστικά ταμεία κτλ Μην τους πιστεύετε! Αυτά έχουν ήδη χαθεί, αν περνούσε το δικό τους θα σας το ανακοίνωναν εν ευθέτω χρόνω...

Και γιατί υπάρχει αυτή η άρνηση; Επειδή όλα αυτά τα ντόπια λαμόγια έδιναν μέρος των χρημάτων τους και αγόραζαν ελληνικά ομόλογα εκλέγοντας παράλληλα (με μαύρο χρήμα) "δικές τους" κυβερνήσεις και στην συνέχεια προσπαθούσαν και κατάφερναν να αναλαμβάνουν ως αντάλλαγμα δουλειές, έργα, προνόμια κτλ 

Δεν φοβούνται την αναδιάρθρωση επειδή θα χάσουν τα λεφτά τους (αυτά άλλωστε είναι σε ξένες τράπεζες και σε οφ σορ). Αυτό που φοβούνται είναι ότι η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους θα τους βγάλει από την μέση και θα δώσει την ευκαιρία σε ξένους επενδυτές (ασφαλώς πολύ σοβαρότερους από τα δικά μας εγχώρια λαμόγια) να μπουν στο παιχνίδι αντικαθιστώντας τους. 

Εγώ όμως προτιμώ τους ξένους επιχειρηματίες από τους δήθεν Έλληνες. Τουλάχιστον όταν αυτοί θα ελέγχουν τις κυβερνήσεις μας τότε θα έχουμε και καλύτερες ελπίδες να υπάρξει ένα λίγο πιο σοβαρό κράτος όπως άλλωστε είναι και τα δικά τους κράτη.

Για εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία ούτε λόγος να γίνεται!

Πώς να μην ξαναπληρώσετε φόρους

Image via Wikipedia

Τι θα γίνει αν βάλετε ένα νεοναζί ρατσιστή δολοφόνο παρέα με έναν μαύρο στο ίδιο κελί στην πτέρυγα των μαύρων; Είναι δυνατόν να ισχυριστεί ο αρχιφύλακας της φυλακής ότι δεν ήξερε τι θα γινόταν; Θα τον πιστέψει κανείς;

Και όμως, οι μεγάλες εταιρείες χρησιμοποίησαν τον πλούτο των κρατών για να μην χρεοκοπήσουν και τώρα ζητάνε από τα κράτη να χρεοκοπήσουν εσωτερικά καταργώντας κάθε κοινωνική τους υποχρέωση ώστε να ξανασωθούν οι επιχειρήσεις. Τους πιστεύει κανένας; Μόνο όσοι έχουν ίδιο συμφέρον ή είναι σοβαρά νοητικά καθυστερημένοι. 

Ουσιαστικά καταστρατήγησαν τις ίδιες αρχές του καπιταλισμού. Άλλωστε αν αυτές ίσχυαν ο καπιταλισμός θα είχε καταρρεύσει από το 2008 με τρανταχτό τρόπο και αν υπήρχε πραγματικός ελεύθερος ανταγωνισμός οι μισές επιχειρήσεις θα είχαν τόσο χαμηλά ποσοστά κέρδους (λόγω του εξοντωτικού ανταγωνισμού) που δεν θα επέτρεπε αυτά τα αίσχη που συμβαίνουν σήμερα.

Και γιατί οι πλούσιοι δεν φορολογούνται; Επειδή θεσμοθετήσαμε τόση ελευθερία ώστε να μπορούν με την άνεσή τους να ξεφεύγουν αν έχουν τόσα λεφτά ώστε να μπορούν να πληρώσουν μεγάλες εταιρείες που θα οργανώνουν τις στρατηγικές φοροαποφυγής τους.

Στο μέλλον θα πρέπει οι λαοί, που ωστόσο θα έχουν πάρει τον δημοκρατικό έλεγχο των κρατών τους, να κάνουν πολέμους σε κράτη και κρατίδια που θα δέχονται επιχειρηματίες και φοροφυγάδες με χαμηλότερους συντελεστές φορολόγησης. Τότε θα έχει αρχίσει να γίνεται κάτι.

Ωστόσο διαβάστε το αφιέρωμα στο Business Week:

"For the well-off, this could be the best tax day since the early 1930s: Top tax rates on ordinary income, dividends, estates, and gifts will remain at or near historically low levels for at least the next two years

(...)

For the 400 U.S. taxpayers with the highest adjusted gross income, the effective federal income tax rate—what they actually pay—fell from almost 30 percent in 1995 to just under 17 percent in 2007, according to the IRS. And for the approximately 1.4 million people who make up the top 1 percent of taxpayers, the effective federal income tax rate dropped from 29 percent to 23 percent in 2008. It may seem too fantastic to be true, but the top 400 end up paying a lower rate than the next 1,399,600 or so.

(...)

The true effective rate for multimillionaires is actually far lower than that indicated by official government statistics. That's because those figures fail to include the additional income that's generated by many sophisticated tax-avoidance strategies. Several of those techniques involve some variation of complicated borrowings that never get repaid, netting the beneficiaries hundreds of millions in tax-free cash.

(...)

For those who can afford a shrewd accountant or attorney, our era is rife with opportunity to avoid, or at least defer, tax bills, according to tax specialists and public records. It's limited only by the boundaries of taste, creativity, and the ability to understand some very complex shelters."

Όσοι ενδιαφέρεστε διαβάστε όλο το αφιέρωμα στο Business Week: How to pay no taxes

UPDATED: Είδα σήμερα ότι ο Old Boy είχε δημοσιεύσει ποστ σχολιάζοντας το θέμα αυτό πριν μερικές μέρες στις 16 Απριλίου 2011. Αξίζει να το δείτε και αυτό.

Το πρώτο αισιόδοξο νέο εδώ και πολλά χρόνια !

Ο διοικητής της τράπεζας της Ελλάδος λέει ότι η αναδιάρθρωση χρέους είναι κακό πράγμα, ο πρόεδρος των Ελλήνων βιομηχάνων λέει ότι η αναδιάρθρωση είναι κάτι κακό ενώ οι τραπεζίτες τα κάνουν πάνω τους όταν συζητιούνται τέτοια ενδεχόμενα τα οποία εξορκίζουν.

Και εγώ λοιπόν σας λέω ότι το ΜΟΝΟ θετικό που θα έχει γίνει από πέρυσι που μπήκαμε στο μνημόνιο θα είναι η αναδιάρθρωση χρέους αν γίνει σύντομα.

Βεβαίως εκτός από τους άμεσα ενδιαφερόμενους (τραπεζίτες-βιομήχανους) που θα χάσουν επιτέλους ΚΑΙ αυτοί από μια επικείμενη αναδιάρθρωση χρέους, όλοι οι υπόλοιποι έχουν ήδη προεξοφλήσει την αναδιάρθρωση χρέους.

Γιατί την έχουν προεξοφλήσει; Μα επειδή τα νούμερα δεν βγαίνουν! Διαβάστε π.χ την ανάλυση (όχι κανενός ιδεολόγου αριστερού), του Κώστα Σημίτη : Απορίες που ζητούν πειστική απάντηση.

Επειδή αυτά που λέει στο παραπάνω άρθρο ισχύουν γι' αυτό και οι αγορές οι οποίες κάνουν τους ίδιους ακριβώς υπολογισμούς προεξοφλούν τα μελλούμενα.

Οι ξένοι που θα επιβάλλουν την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους (επειδή είναι πιο ορθολογιστές) θα μας σώσουν από τα ντόπια λαμόγια που λένε όχι στην αναδιάρθρωση.

Θα πει τώρα κάποιος αφού όλοι το παραδέχονται γιατί δεν το κάνουν να τελειώνουμε; Η απάντηση είναι ότι κατά πρώτον αυτά τα πράγματα δεν μπορεί να τα παραδεχτεί κανείς πριν τα κάνει.

Κατά δεύτερον η κυβέρνηση είναι 100% σε πλήρη αδυναμία, τις αποφάσεις τις παίρνουν αυτοί που μας χρηματοδοτούν και πληρώνουν με τα λεφτά τους κάθε μήνα τους μισθούς μας (τόσο ξεφτίλες είμαστε). 

Και το θέμα λοιπόν είναι που θα κάτσει η μπίλια και ποιοι θα γράψουν τις ζημιές μας και θα υποστούν τα απόνερα της χρεοκοπίας μας. Ποιες τράπεζες, ποιοι τραπεζίτες, ποιοι πρόεδροι χωρών κτλ. Εκεί κάπου παίζεται το παιχνίδι για το πώς ακριβώς θα γίνει η επίσημη χρεοκοπία μας, με τι όρους και πότε ακριβώς. Αφού πάντοτε σε αυτές τις περιπτώσεις επιβάλλονται οι όροι όσων κάνουν κουμάντο.

Ό,τι λέγεται βέβαια στο εσωτερικό της χώρας είναι ασφαλώς για "εσωτερική κατανάλωση". Η πραγματικότητα πάντοτε προηγείται και αυτή αποτυπώνεται - ευτυχώς- στα ταμπλό των αγορών.

Απόψε κάνεις μπάμ !

Δραματικές ώρες περνάει η χώρα εν μέσω ολικής κατάρρευσης στην αγορά ομολόγων. Αυτή την στιγμή υπάρχουν ελληνικά ομόλογα που λήγουν σε 2 ή 3 έτη με αποδόσεις πάνω από 18%. Οι ελληνικές τράπεζες στο ΧΑΑ παρουσιάζουν εικόνα τελικής διάλυσης αφού μετά από 3 χρόνια σφοδρής και βίαιης πτώσης συνεχίζουν και πέφτουν.

Ξέρετε τι σημαίνει αυτό για τους ισολογισμούς των τραπεζών; Ενδεικτικό είναι ότι οι μετοχές της Εθνικής διαπραγματεύονται κοντά στα 5,5 ευρώ ενώ η Άλφα κάτω από τα 4 ευρώ.

Ξένοι θεσμικοί επενδυτές ξεφορτώνουν καραβιές το χαρτομάνι σαν να ήταν κωλόχαρτα.






Από εδώ και κάτω είναι μόνο για κομάντος και ομάδες ειδικών καταστροφών.

ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΓΟΡΑ, ΧΑΡΕΙΤΕ ΤΟ ΟΣΟ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΕΤΕ

Τι είναι βία

Via Μαγικός Αυλός

Κερατέα 2011

via Ασημώνης

Εμείς είμαστε για τα δύσκολα

Παρεμπιπτόντως:....

Οι πριν από το 2001 συμβασιούχοι

Ανακοινώθηκε αρχικώς σήμερα η απόφαση του Άρειου Πάγου για την δικαίωση κάποιων συμβασιούχων. Μετά που πέρασε λίγη ώρα από την ανακοίνωση της παραπάνω απόφασης, και αφού κόπασαν οι αρχικοί πανηγυρισμοί, τα ειδησιογραφικά πρακτορεία άρχισαν να γράφουν και την διευκρίνηση, ότι δηλαδή η δικαίωση αφορά τους πριν το 2001 συμβασιούχους. Βεβαίως εγώ πιστεύω ότι η απόφαση θα δράσει θετικά και για άλλους συμβασιούχους. Όμως αναφέρθηκε αυτή η διευκρίνηση που βγάζει μάτι: "Πριν από το 2001 συμβασιούχοι"....Εκεί έμεινα εγώ και αυτό θέλω να σχολιάσω.

Και εδώ λοιπόν έχουμε μια αποκάλυψη: Οι πριν το 2001 συμβασιούχοι, π.χ. αυτοί που δούλευαν ήδη από το 1992 σε κάποιον δημόσιο φορέα, δικαιώνονται μετά από σχεδόν 20 χρόνια!!!

Είμαι βέβαιος ότι κάποιους άλλους συμβασιούχους διαφορετικών περιπτώσεων δεν θα τους δικαιώσουν. 

Γιατί  μετά από το ορόσημο "2001" το οποίο αναφέρει η σημερινή απόφαση, έχουμε, από ότι έχω καταλάβει, τους συμβασιούχους με το διάταγμα Παυλόπουλου το 2004 και αργότερα την απόλυση ή άρση του νομοθετικού καθεστώτος για τους συμβασιούχους με έναν πρόσφατο νόμο του ΓΑΠ.

Τι μπανανία είναι αυτή η Ελλάδα;;

Είναι τόσο δύσκολο να βρεθεί ένας τρόπος πρόσληψης που να τηρείται από όλους;  Και αν έχει ταυτιστεί ο ΑΣΕΠ με την ταξική διάσταση της αξιοκρατίας (γιατί π.χ. τα παιδιά των αστών θα έχουν πάντα πιο μεγάλη ευκολία να αποκτήσουν τυπικά προσόντα) ας βρεθεί ένα άλλο σύστημα, π.χ. η αταξική κλήρωση, η οποία όμως να τηρείται από όλους και όχι να βρισκόμαστε με 50ρηδες συμβασιούχους που έχουν όνειρο ζωής την μονιμοποίηση τους στο άθλιο δημόσιο. 

Υπό αυτή την έννοια θα πρέπει να διώκονται οι αλήτες βουλευτές που καταγγέλλονται από συμβασιούχους ότι τους είχαν υποσχεθεί διορισμό. Θα μου πεις ότι και οι συμβασιούχοι συμμετείχαν στην παράκαμψη των νόμων (όσοι από αυτούς συμμετείχαν και όχι όλοι), αυτοί όμως παράλληλα έχασαν και τα χρόνια τους. Θα πρέπει λοιπόν να θεσμοθετηθεί η τιμωρία πολιτικών για τέτοιες υποθέσεις.

Και κάποια στιγμή (γιατί οι περισσότεροι συμβασιούχοι θα είναι 100% αυτοί που τελικά για διάφορους λόγους δεν θα δικαιωθούν) θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι το δημόσιο αφενός δεν είναι για να βολεύονται άνθρωποι αφετέρου όμως δεν είναι επίσης σωστό κάποιος να φτάνει σε ηλικία 45-50 ετών με  συμβάσεις που ανανεώνονται και μετά να τον πετάνε σαν σκουπίδι στον δρόμο. Καλώς ή κακώς ακόμη και αν τον έχει διορίσει ο ίδιος ο διάβολος αυτός ο άνθρωπος έφαγε κάποια χρόνια που θα μπορούσε να είχε κάνει μια καριέρα αλλού ή να είχε μάθει μια τέχνη. Αυτό θα πρέπει να υπολογίζεται από τα δικαστήρια.

Σε κάθε περίπτωση όμως θα πρέπει το κομμάτι των βυσματολογικών προσλήψεων να αντικατασταθεί από κάποια συγκεκριμένη διαδικασία ίσης πρόσβασης σε όλους.

Εθελοντικές άδειες στο δημόσιο

Κάπου άκουσα ότι στα νέα μέτρα σε πρώτη ή δεύτερη φάση θα είναι και η εθελοντική άδεια άνευ αποδοχών από το δημόσιο. Δηλαδή θα μπορεί ένας υπάλληλος να αποχωρήσει προσωρινά από το δημόσιο και θα επιτρέπεται να κάνει κάποια επιχειρηματική δραστηριότητα.

Αυτό αν γίνει θα είναι ένα αναίμακτο σοφό μέτρο αφού υπάρχουν πολλοί δημόσιοι υπάλληλοι οι οποίοι είναι είτε "καβατζομένοι" είτε "φορτωμένοι" είτε έχουν όρεξη για επιχειρηματικές περιπετειούλες από τις οποίες μπορεί να προκύψει κάτι καλό. Στους 100 μπορεί να προκύψει ένα ταλέντο ή κάποια μοναδική επιτυχία που να δώσει δουλειά σε κόσμο.

Επίσης με αυτό τον τρόπο πολλοί δημόσιοι υπάλληλοι που δεν έχουν ιδέα από τον ιδιωτικό τομέα, θα μπορέσουν να πάρουν μια γεύση από την ελεύθερη αγορά, κάτι που μόνο καλό μπορεί να τους κάνει, είτε επειδή θα δελεαστούν από τον αέρα ελευθερίας και θα αποφασίσουν σε δεύτερη φάση να παραιτηθούν για πάντα  είτε επειδή όταν ξαναγυρίσουν πίσω θα έχουν καταλάβει τι εστί βερίκοκο και θα εκτιμούν καλύτερα όσα έχουν.

Υπάρχει όμως και άλλη μια προοπτική την οποία καταθέτω σαν πρόταση.

Γιατί με το ίδιο εθελοντικό μοντέλο (το οποίο είναι το καλύτερο) δεν θεσμοθετούν και την εθελοντική μερική απασχόληση των σήμερα full-time μόνιμων υπαλλήλων με δικαίωμα παράλληλης απασχόλησης τους; Αυτό θα ήταν ακόμη καλύτερο και θα έκανε θραύση αφού θα επέτρεπε ουσιαστικά σε χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους (αν το επιθυμούν) να εργάζονται μόνο ένα 4ωρο την ημέρα αμειβόμενοι με τον μισό μισθό π.χ. 500 ευρώ (τα οποία θα ήταν πολύτιμα για να πληρώνουν π.χ. το ΤΕΒΕ τους ή όποια άλλα έξοδα της επιχείρησης ήθελαν) και η οποία επιχείρηση δυνητικά στο μέλλον θα μπορούσε να δημιουργήσει θέσεις εργασίας ή κάτι σημαντικό.

Καταπληκτικό δεν είναι; Απορώ γιατί δεν το έχουν κάνει ακόμα. Εγώ ποτέ δεν πίστεψα στην θεωρία των άχρηστων δημόσιων υπαλλήλων, το σύστημα που μας οδήγησε έως εδώ είναι άχρηστο και όχι οι άνθρωποι.  Αυτά έπρεπε να έχουν γίνει εδώ και μια εικοσαετία.

Μάλιστα όταν ξαναρχίσουν να γίνονται προσλήψεις (στις δύο προτάσεις και μια δώρο) γιατί δεν θεσμοθετούνται και οι προσλήψεις μόνιμου προσωπικού part-time ώστε να μπορεί να προσληφθεί διπλάσιος αριθμός ανθρώπων με το ίδιο ποσό σε μια περίοδο που η ανεργία θα έχει ξεπεράσει το 20% ; Έως σήμερα από όσο ξέρω μπορούσαν να προσλαμβάνονται στο δημόσιο με part time μόνο συμβασιούχοι. Γιατί όχι και μόνιμοι ώστε να διπλασιαστεί ο αριθμός των ανθρώπων που θα βρουν εργασία; 

Ωστόσο βέβαια αλίμονο σε αυτούς που θα μείνουν αυτά τα επόμενα χρόνια πίσω να φυλάνε Θερμοπύλες στο δημόσιο, αφού ο αριθμός τους θα μειωθεί κάθετα αν συνυπολογίσουμε και την αναλογία 1 πρόσληψης προς 10 αποχωρήσεις. Γι' αυτό παράλληλα θα πρέπει οι υπεύθυνοι να κοιτάξουν σε κάθε υπηρεσία του δημοσίου πώς να φτιάξουν πολύ καλύτερη γραφειοκρατική οργάνωση άμεσα πριν είναι αργά. Αλλιώς το σύστημα θα καταρρεύσει σε 2 χρόνια.

Τα παραπάνω δείχνουν ότι μπορεί να μειωθεί ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων κατά 200,000 σε 3 χρόνια (όπως μυστικά πιέζει το ΔΝΤ με το μαχαίρι στο λαιμό) ΧΩΡΙΣ να πεταχτούν άνθρωποι στον δρόμο.

Ο κανόνας του Κράμερ στην πολιτική

Υπάρχει ένα θεώρημα στην γραμμική άλγεβρα το οποίο μας λέει ότι για να λύσουμε ένα σύστημα γραμμικών εξισώσεων θα πρέπει να έχουμε ίσο αριθμό αγνώστων. Αν έχουμε δηλαδή 5 αγνώστους (5 ζητούμενα) τότε θα πρέπει να έχουμε και πέντε εξισώσεις. Δεν μπορείς να έχεις 50 ζητούμενα μέσα στην ίδια εξίσωση και να νομίζεις ότι αυτή μπορεί να λυθεί.

Αν για παράδειγμα θέλουμε μια χώρα γεωπολιτικά ισχυρή  με επεκτατικές διαθέσεις που να επιβάλλεται στους εχθρούς της τότε θα πρέπει να υπάρχει ένας ισχυρός στρατός, πολίτες με υψηλό πατριωτισμό, σχετικά συντηρητικοί πολιτικοί σχηματισμοί, πολύ παραμύθι στη σχολική ιστορία, μάζες φτωχών που να μπορούν να στρατικοποιηθούν  εύκολα και να σταλθούν για σφαγή κτλ.

Αν θέλουμε ισχυρή οικονομία σε ένα παγκόσμιο τοπίο σαν αυτό που έχει διαμορφωθεί σήμερα μετά την άνοδο της Κίνας, Ινδίας, Ανατολικής Ασίας, Βραζιλίας, Τουρκίας κτλ, τότε θα πρέπει ή να έχουμε προιόντα πολύ υψηλής πατέντας, εξειδίκευσης και ποιότητας ή θα πρέπει να έχουμε μισθούς πείνας (για τα σημερινά δεδομένα).

Αν θέλουμε διαφάνεια στην πολιτική ζωή και πολιτικό πολιτισμό τότε θα πρέπει από πίσω να υπάρχει και ένας λαός με συγκεκριμένη παιδεία και συγκρότηση.

Αν θέλουμε δημοκρατία θα πρέπει να υπάρχει αυτοέλεγχος.

Αν θέλουμε πλούτη και συνεχή οικονομική ανάπτυξη (μέχρι θανάτου) θα πρέπει να αποδεχτούμε τους καπιταλιστικούς όρους αδιαμαρτύρητα.

Αν από την άλλη μεριά θέλουμε πραγματικό σοσιαλισμό θα πρέπει να αποδεχτούμε ότι θα ζήσουμε σχετικά μετρημένα και φτωχά, ενώ θα πρέπει να σκεφτούμε πώς θα υπερασπίσουμε την Ελλάδα από τους εχθρούς της.

Αν θέλουμε ισότητα και κοινωνική αλληλεγγύη θα πρέπει να αποφασίσουμε ότι αυτά δεν επιτυγχάνονται παράλληλα με την συνάρτηση του καπιταλισμού. Αλλά αν δεν συμμετέχουμε στον καπιταλισμό τότε θα πρέπει να ζήσουμε με λιγότερα υλικά αγαθά.

Αν όμως θέλουμε ισότητα, κοινωνική αλληλεγγύη και ισχυρή οικονομία ταυτόχρονα τότε αυτό αποτελεί άραγε ένα σύστημα εξισώσεων με λύση;

Αν επιθυμούμε ποιότητα ζωής σε ένα υπερανταγωνιστικά καπιταλιστικό διεθνές σύστημα είναι αυτό εφικτό χωρίς διεθνή απομόνωση ή κίνδυνο μεγάλων υποχωρήσεων σε εθνικά θέματα; Γιατί άλλο να έχεις γείτονα ένα πολιτισμένο ευρωπαϊκό κράτος και άλλο ένα νταβατζή περιωπής με μογγολική κουλτούρα στο κοινωνικό και πολιτικό του DNA.

Μπορούμε να έχουμε και σοσιαλισμό αλλά και να μην μας ενοχλούν εκείνοι οι μαύροι μετανάστες των στενών γύρω από τον Ομόνοια;..... Διαλέγεις και παίρνεις!

Μια εξίσωση όμως που έχει ταυτόχρονα όλους τους παραπάνω αγνώστους-ζητούμενα (και αλληλεγγύη και ισχυρή οικονομία και ισχυρή γεωπολιτικά Ελλάδα και, και, και) δεν έχει λύσεις στο σήμερα....

Γι' αυτό αν το ψάξει κανείς θα δει ότι οι περισσότερες εφικτές λύσεις είναι μόνο οι ατομικές. Για παράδειγμα: φορτώνω τα μπαγάζια μου σε ένα αυτοκίνητο και πηγαίνω να ζήσω στο βουνό ή μεταναστεύω σε μια άλλη χώρα πιο πολιτισμένη η οποία θα μπορούσε να είναι και πιο κοντά στα κοινωνικά πρότυπα που έχω. Ή αλλιώς απλά παίρνω απόφαση ότι δεν είμαι διατεθειμένος για κανένα οικονομικό λόγο να ζορίσω τον εαυτό μου πάνω από ένα συγκεκριμένο όριο που κατά περίπτωση θέτω, και έτσι ζω με μικρότερο εισόδημα και πιθανόν μεγαλύτερη ηρεμία. Όλες αυτές μαζί με άλλες είναι ατομικές λύσεις.

Έχοντας πιστεύω γνώση των συνθηκών και των ζητούμενων που υπάρχουν στον κόσμο σήμερα, σπάνια αναφέρομαι σε μαζικές κοινωνικές λύσεις. Συνήθως μιλάω για ατομικές λύσεις που είναι άμεσα εφαρμόσιμες από ανθρώπους σε αδιέξοδο π.χ. "μην καταναλώνετε τίποτα", "φυγή από την ζωή της πόλης", "αντιπαραγωγική κουλτούρα κατά της εργασίας" και άλλα τέτοια. Άλλες φορές προτείνω αποσπασματικά κάποιες μερικές λύσεις (π.χ. προσφάτως την εγκατάλειψη της πυρηνικής ενέργειας για λόγους στοιχειώδους λογικής).

Για να πάμε από τις ατομικές λύσεις και μερικές λύσεις που προτείνω στις συλλογικές και πολιτικές λύσεις θα χρειαζόταν ένας άλλος κόσμος τον οποίο ναι μεν επιθυμώ ιδιαίτερα αλλά όμως βρισκόμαστε ακόμη πολύ, πολύ μακριά του. Από αυτόν όμως τον άλλο κόσμο, τον πιο πολιτισμένο και δίκαιο που φαντάζομαι, βλέπω σήμερα κάποια διάσπαρτα κομμάτια του ανάμεσά μας.

Αυτές τις ψηφίδες του καλύτερου κόσμου του αύριο που υπάρχουν σκορπισμένες ανάμεσά μας μέσα στο χάος του σημερινού κόσμου πρέπει να τις αναγνωρίζουμε και να τις συλλέγουμε ευλαβικά και να τις φυλάμε σαν κόρη οφθαλμού για να τις προστατεύσουμε από τον αφανισμό. Θα το κάνουμε αυτό με την ελπίδα να υπάρξει στο μέλλον μια γενιά ανθρώπων που θα μπορέσει να συνθέσει έναν καλύτερο κόσμο με αυτές τις ψηφίδες τις οποίες θα έχουμε περισώσει.

Και ποιες είναι αυτές οι ψηφίδες; Είναι από τα ελάχιστα μέχρι τα πιο σημαντικά. Είναι π.χ. οι τέχνες και τα γράμματα, είναι η ανθρωπιστική παράδοση, είναι όποιο δείγμα άμεσης δημοκρατίας μπορούμε να δούμε γύρω μας, είναι συνολικά το ίντερνετ όπως είναι ακόμη σήμερα, με τους ελάχιστους περιορισμούς του.

Μπορεί να διαφωνούμε π.χ. με τη στυγνά νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση που έχει πάρει η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά πρέπει να συμφωνούμε με την αρχή της συμφιλίωσης και συνεννόησης των λαών. Μπορεί να διαφωνούμε με τις περικοπές συντάξεων και το μνημόνιο αλλά συμφωνούμε ότι θα πρέπει να υπάρχει π.χ. διαφάνεια των εξόδων και να γίνονται ανεξαιρέτως όλα γνωστά μέσω του ίντερνετ. Οι συλλογικότητες των κινημάτων "Δεν πληρώνω" ως αποτελεσματικό μοντέλο δράσης. Οι γιατροί στον Ευαγγελισμό που είχαν βάλει πριν 10 χρόνια στην ιατρική τους φόρμα ένα ταμπελάκι που έλεγαν "Δεν χρηματίζομαι". Ο Σύριζα ως μοντέλο αμοιβαίων πολιτικών υποχωρήσεων για την επίτευξη ενός κοινού σκοπού. Η Ανταρσυα ως μοντέλο συνειδητού αντικαπιταλισμού, το ΚΚΕ ως μοντέλο ταξικής επαγρύπνησης.

Το μέλλον της χώρας τα επόμενα χρόνια δεν αλλάζει, ανεξαρτήτως του ποιος θα κυβερνάει, η μοίρα μας έχει ήδη γραφτεί με τα λάθη του παρελθόντος. Το παρόν δεν γράφεται τώρα. Οι πράξεις έχουν συνέπειες. Δεν πρόκειται να φτιάξουν όλα αν φύγει ο Παπανδρέου όπως νομίζουν πολλοί. Και αυτό γιατί η χώρα ούτε ανεξάρτητη είναι πλέον ούτε έχει λαό που να μπορεί να δει ποιο είναι το σωστό  και ποιο το λάθος. Ακόμη και η "εξίσωση" της έσχατης κομμουνιστικής επανάστασης στην παρούσα φάση που είμαστε οδηγεί σε μερική λύση μόνο αν ανεχτούμε τον αναγκαστικό διαμελισμό της χώρας μας είτε από τους πιστωτές μας είτε από τους Τούρκους.

Άλλο πράγμα λοιπόν η συλλογή ψηφίδων και δομικών υλικών με το οποίο θα φτιάξουμε ένα καλύτερο μέλλον και άλλο το πολιτικά εφικτό στο παρόν διεθνές οικονομικό περιβάλλον, με τον λαό που έχουμε σαν χώρα, με τις οικονομικές ανωμαλίες που ζούμε, με τους εχθρούς που έχουμε, με τις φαντασιώσεις που έχουμε κτλ.

Ή να το πω ρεαλιστικά και πιο απλά: όλη η αριστερή επιχειρηματολογία (και η δική μου) είναι σωστή αλλά κατά κανόνα μη εφαρμόσιμη άμεσα από μια χώρα σαν εμάς στην παρούσα φάση. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να συνεχίσουμε να λέμε όσα λέμε, γιατί αύριο ίσως να υπάρξουν περισσότερες λύσεις που θα είναι εφαρμόσιμες.

Και η Ανταρσία έχει κάτι να προσφέρει και το (μ-λ)ΚΚΕ και το ΚΚΕ(μ-λ) και το ΚΚΕ και ο Σύριζα και η δημοκρατική αριστερά και άλλοι. Και το κίνημα "You Pay Your Crisis" είναι σωστό και το κίνημα "Δεν πληρώνω τα διόδια" θα πρέπει να αποτελεί πρότυπο ως προς τον τρόπο που βρέθηκαν "παραθυράκια" στο νόμο. Το ότι πολλά που λέει η αριστερά είναι ανεφάρμοστα δεν σημαίνει ότι δεν είναι σωστά. Κάποιοι πρέπει να είναι και φορείς των ιδεατά σωστών απόψεων αλλιώς θα χαθεί η ελπίδα.

Κάθε εποχή όμως έχει τους δικούς της περιορισμούς και θέλει τη δική της ρέγουλα. Να έχει κανείς το κεφάλι του στραμμένο ψηλά και μπροστά αλλά να πατάει και στην γη καταλαβαίνοντας τι μπορεί και τι δεν μπορεί να γίνει σήμερα.

Σήμερα λοιπόν την φτώχεια και την χρεοκοπία δεν μπορούμε να την αποφύγουμε. Όχι επειδή μας αξίζει ή επειδή "μαζί τα φάγαμε" αλλά λόγω λοιπών διεθνών αντικειμενικών συνθηκών.  Και γι' αυτό η ελπίδα ότι αύριο μπορούν άλλοι πολιτικοί του συστήματος να μας οδηγήσουν σε ένα καλύτερο μέλλον ισούται με την ψεύτικη θεολογικού τύπου ελπίδα που πουλάει η ίδια η κυβέρνηση ότι δήθεν "πάμε καλύτερα" και η έξοδος από το τούνελ είναι κοντά.......

Πέντε μέρες χωρίς ειδήσεις

Τελικά δεν χαλαστήκαμε και ιδιαίτερα με την απεργία των δημοσιογράφων για τόσες πολλές μέρες.

Ο κόσμος έχει πήξει στην ενημέρωση και την έχει βαρεθεί. Άσε που δεν είναι ενημέρωση αλλά προπαγάνδα.

Αν δεν έχεις ορισμένους δήθεν μεγάλους δημοσιογράφους να στα πρήζουν από τα μεγάλα κανάλια αλλά ούτε και τον Μπάμπη να χαμογελάει με σαδιστική ευχαρίστηση για τις περικοπές στο δημόσιο (αλλά και στον ιδιωτικό τομέα) τότε δεν νιώθεις και την ανάγκη να απαντήσεις σε τίποτα, οπότε γράφεις και εσύ πολύ λιγότερο.

Άσε τις βόλτες, τις δουλειές και την διασκέδαση όσες μέρες δεν υπάρχουν ειδήσεις στην τηλεόραση. Μπορεί κάποιος να κάθεται σπίτι με κλειστή την τηλεόραση ακούγοντας από το web radio τρίτο πρόγραμμα ή την ανάγνωση κανενός μυθιστορήματος. Έτσι πρέπει να γινόταν παλιότερα.

Άσε που μπορείς επιτέλους να ανοίξεις και κανένα βιβλίο ή να μιλήσεις με τους ανθρώπους της οικογένειάς σου όχι βιαστικά αλλά με ουσία.

Πολύ ωραίες μέρες αυτές και κυρίως χωρίς έξτρα κατάθλιψη.

Και βέβαια την ενημέρωση δεν την χάνουμε γιατί όλο και κάτι γράφεται στο ίντερνετ, ενώ τα διεθνή πρακτορεία και εφημερίδες λειτουργούν κανονικά, οπότε μπορεί κάποιος να ρίχνει και καμία ματιά.

Όπως πολλές φορές έχω πει θα πρέπει να σταματήσει η επιχορήγηση εκατοντάδων λαμογίων ανα την Ελλάδα με κρατικά χρήματα για να λειτουργούν. Θα πρέπει να σταματήσουν οι διαφημίσεις προς ιδιώτες από εταιρείες (π.χ. ΟΠΑΠ) που έχουν σχέση με το δημόσιο, και θα πρέπει να φτιαχτεί ένας διαδικτυακός τόπος για να δημοσιεύουν όλες οι επιχειρήσεις τους ισολογισμούς τους. Αυτή η υποχρεωτική δημοσίευση στον τύπο των ισολογισμών είναι ένα τριτοκοσμικό νομοθετικό απομεινάρι γεμάτο διαπλοκή. Είναι ένα από αυτά -τα πιο χαρακτηριστικά- που οδήγησαν την χώρα αυτή στην χρεοκοπία.

Να συντηρούνται κλάδοι διαπλοκής με κρατικές επιχορηγήσεις είναι κάτι που πλέον πρέπει να τελειώσει μια και καλή.

Δεν χρειάζεται να πληρώνεται από το κράτος τόσος κόσμος για να υπάρχει επαρκής αριθμός ανταποκριτών και δημοσιογράφων. Λίγα και καλά μέσα φτάνουν και περισσεύουν για ένα χωριουδάκι όπως η Ελλάδα, ιδίως αν προσθέσουμε και την διαδικτυακή ενημέρωση. 

Και τι θα κάνει τόσος εργαζόμενος κόσμος; Εδώ σε θέλω !  Γιατί το πρόβλημα δεν είναι μόνο με τους δημοσιογράφους αλλά με μια μάζα άνεργου κόσμου που δεν έχει ξαναεμφανιστεί ποτέ στην Ελλάδα.

Αυτή είναι η πραγματική χρεωκοπία της χώρας και εκεί πρέπει να εστιάζουν όσοι συζητάνε τα περί χρεωκοπίας και όχι μόνο στο δημόσιο χρέος .

Λαϊκισμός και δημόσιο χρήμα

Διαβάστε το άρθρο στο σάιτ του Ροίδη Εμμονές: Το δημόσιο χρήμα είναι ιερό.

Όλα τα αισιόδοξα σενάρια

1) Ψωμιάδης

Μέσα στις επόμενες ώρες η δικαστική απόφαση θα φτάσει στον αρμόδιο, για την τοπική αυτοδιοίκηση, υπουργό Εσωτερικών Γ. Ραγκούση, ο οποίος, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, θα ζητήσει την παύση του κ. Ψωμιάδη από το αξίωμα του περιφερειάρχη.

Καλό είναι που αρχίζουν οι πολιτικοί να καταδικάζονται. Ελπίζω αυτό να ήταν μόνο μια πολύ μικρή αρχή και να επακολουθήσουν εκατοντάδες άλλοι ένοχοι (και πολύ περισσότερο από τον Ψωμιάδη).

2)Τιμές Κατοικιών

 Έχουν παρέλθει περισσότερα από τρία χρόνια από όταν οι τιμές κατοικιών ξεκίνησαν να καταρρέουν και η αμερικανική αγορά εξακολουθεί να αγωνίζεται να απορροφήσει εκατομμύρια ιδιοκτησίες που έχουν κατασχεθεί ή κινδυνεύουν να κατασχεθούν.

Και φανταστείτε ότι στις ΗΠΑ έχει πέσει άπειρο χρήμα. Αν οι τιμές στις ΗΠΑ όπου έχει πέσει τόσο χρήμα είναι στον πάτο και συνεχίζουν να πέφτουν τότε που θα πρέπει να πάνε οι τιμές στην Ελλάδα;

3) Το ανέκδοτο του διημέρου...

.....είναι ότι ο Παπακωνσταντίνου δήλωσε ότι η οικονομία ήδη βγαίνει σιγά, σιγά από την ύφεση (εδώ είναι το βίντεο).

Στην πραγματικότητα τώρα ξεκινάνε οι πιο μεγάλες κατηφόρες! Διεθνώς δε η κατάσταση θα χειροτερέψει ξανά. Κανείς δεν θα μας σώσει, το βιοτικό επίπεδο όχι απλά θα καταρρεύσει αλλά όπως λέω ήδη από τον Απρίλιο του 2010 θα γυρίσουμε -γκαραντί- στην δεκαετία του 1970.

Καθόλου άσχημα θα έλεγα....Παρόλα αυτά ο Παπακωνσταντίνου λέει ότι βγαίνουμε από την ύφεση! Ελπίζω απλά να τα λέει για λόγους πολιτικής, γιατί αν αυτά που λέει τα πιστεύει τότε είναι πολύ επικίνδυνος.

4) Οι αγορές προεξοφλούν

Τις τελευταίες ώρες οι αγορές (spreads, CDS) προεξοφλούν κάποια κίνηση αναδιάρθρωσης-χρεοκοπίας της Ελλάδος.  Ίσως ο Σόρος να συμβούλεψε τον τρόπο που θα πρέπει να ανακοινωθεί κάτι τέτοιο. 

Το δικό μας ελεύθερο ντοκιμαντέρ "Χρεοκρατία"

Τα πρώτα 10 λεπτά λέει χιλιοειπωμένα πράγματα, στην συνέχεια όμως έχει αρκετό ενδιαφέρον και θα δείτε πράγματα που δεν ξέρατε ακόμη και αν παρακολουθείτε καθημερινά τις εξελίξεις:

Untitled from ThePressProject on Vimeo.

Πηγή: Debtocracy-Χρεοκρατία

Μια μάχη ενάντια στην εταιρειοκρατία

Για να πιστέψετε ότι εγώ δεν είμαι ένας τρελός αριστερός που εξώκειλε σε παρωχημένες ιδεολογίες σας προτείνω να δείτε το παρακάτω βιντεάκι στο οποίο ο Marc Faber δίνει συνέντευξη στο Bloomberg. Νομίζω ότι ο Marc Faber είναι το πιο αξιοσέβαστο μέλος της διεθνούς κερδοσκοπίας και αυτά που λέει θα έπρεπε να μετράνε πολύ. 

Και τι λέει λοιπόν;;  Λέει:

α) Ότι οι ΗΠΑ θα προχωρήσουν σε νέο τύπωμα χρήματος (Quantitative easing (QE)) ξανά και ξανά μέχρι την τελική τους χρεωκοπία, οπότε βιώνουν μια πρόσκαιρη τεχνητή ανάκαμψη που δεν είναι υγιής αλλά έχει ανάγκη όλο και μεγαλύτερου ντοπαρίσματος για να συνεχίζεται. Και μάλιστα  ανάπτυξη χωρίς μείωση της ανεργίας.

β)  Ότι στις ΗΠΑ η απληστία των εταιρειών έχει καταφάει τα σωθικά της πραγματικής αμερικανικής οικονομίας. 

Τι θα πούμε λοιπόν, ότι η διεθνής κερδοσκοπία αρχίζει να κυριεύεται από τον άγριο κομμουνισμό (κάτι τέτοια λένε στην Ελλάδα οι εκπρόσωποι της βλακείας) ή θα πρέπει να πούμε ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά με την παγκόσμια δομή του οικονομικού συστήματος έτσι όπως έχει στηριχτεί στις πλήρεις ελευθερίες των μεγάλων εταιρειών;

Δείτε τον Dr Faber :

Το video μέσω geokalp-ΧΑΑ

Οι μαθητές των νυκτερινών σχολείων

Image by alison scarpulla via Flickr

Ορισμένες κινήσεις και αποφάσεις που παίρνονται έχουν πολύ μεγάλη σημασία γιατί μας αποκαλύπτουν μια κρυφή εικόνα που υπάρχει πίσω από τις κλειστές πόρτες και πίσω επίσης από τη σοβαροφάνεια των διαφόρων "υπευθύνων".

Έτσι, διάβασα σήμερα στο alfavita.gr, με αφορμή τις ημερομηνίες καθορισμού των πανελλήνιων εξετάσεων τα παρακάτω:

"....οι μαθητές των εσπερινών λυκείων θα δώσουν εξετάσεις το πρωί, την ίδια ώρα με τους ημερήσιους. Υπάρχει, βέβαια, η πιθανότητα να έχει κανονίσει το Υπουργείο να δώσουν άδεια οι εργοδότες τις ημέρες των εξετάσεων στους εργαζόμενους εσπερινούς μαθητές. Υπάρχει και η πιθανότητα να μη γνωρίζει το Υπουργείο τι σημαίνει εσπερινός μαθητής. Ωστόσο αυτό που πιστεύουμε είναι ότι δεν δίνει δεκάρα για τους εσπερινούς μαθητές."

Στεναχωριέμαι πολύ που το υπουργείο δεν κατανοεί ορισμένα βασικά πράγματα όπως τι σημαίνει για κάποιον να είναι μαθητής, σπουδαστής, φοιτητής και βιοπαλεστής ταυτόχρονα.

Γιατί μην μου πείτε ότι στα νυχτερινά λύκεια πάνε παιδιά μεσοαστικών και πάνω οικογενειών που στηρίζουν το ΠΑΣΟΚ! Αυτών δηλαδή που "φτιάχτηκαν" ή βοηθήθηκαν αρκετά τα τελευταία 30 χρόνια.

Στα νυκτερινά σχολεία πάει η 40ρα χωρισμένη με το ένα παιδί που εργάζεται προσωρινά σε εταιρεία που την δανείζει σε σούπερ μάρκετ για να κάνει προμότιον σε δείγματα προϊόντων με 4ωρα απασχόλησης μπας και μπορέσει να πάρει 7 ένσημα το μήνα ή ο σερβιτόρος που προσπαθεί να κάνει κάτι για να αλλάξει την ζωή του από το τέλμα και τις περισσότερες φορές ούτε αυτός ασφαλώς έχει στρωμένη καριέρα που θα του επέτρεπε να κανονίζει τις συνθήκες εργασίας του και ευκολιών του.

Γιατί δεν αφήνουν λοιπόν τις εξετάσεις στις απογευματινές-βραδυνές ώρες για τα νυχτερινά λύκεια όπως ήταν τα προηγούμενα χρόνια;

Ξέρω μάλλον γιατί. Γιατί κανείς από αυτούς δεν έχει νιώσει τι είναι πραγματική ζωή. Βλέπουν τη ζωή μόνο μέσα από μια γυάλα. Ξέρουν μόνο από τις στατιστικές που κατά κανόνα τεκμηριώνουν τα πιο μεγαλειώδη ψέμματα και ιδεολογήματα.

Γιατί όταν ο μπαμπάς τους πληρώνει δίδακτρα 60,000 ευρώ το χρόνο  για να πάνε στο INSEAD και στο Wharton για να σπουδάσουν ή η καριέρα τους είναι στρωμένη από το κόμμα πριν ακόμη πουν το καλημέρα (βλέπε το 99% των πολιτικών), τότε είναι πολύ διευκολιντικό γι' αυτούς να αισθάνονται ότι είναι οι πιο έξυπνοι και οι master of the universe οι οποίοι παίρνουν τις καλύτερες αποφάσεις.

Και τότε όλα γύρω τους τα βλέπουν σαν νούμερα που πρέπει να περικοπούν. Ενώ τα μοναδικά νούμερα είναι στην πραγματικότητα οι ίδιοι.

Βρέθηκε νέος ασφαλής τρόπος χειρισμού των πυρηνικών αποβλήτων

Κάπου διάβασα σήμερα ότι η Ιαπωνική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι περισσότεροι από 12,000 τόνοι ραδιενεργού υλικού θα πέσουν τελικά (ή έχουν πέσει) στην θάλασσα. 

Όπως όμως υπεύθυνα δήλωσαν, δεν υπάρχει ΚΑΝΕΝΑΣ κίνδυνος για την δημόσια υγεία. 

Σκεφτείτε το λίγο αυτό.....12,000 τόνοι ραδιενεργού υλικού πέφτουν στην θάλασσα και η Ιαπωνική κυβέρνηση λέει ότι δεν υπάρχει κίνδυνος για την δημόσια υγεία των Ιαπώνων. 

Οπότε νομίζω ότι αυτό λύνει και το πρόβλημα της εναπόθεσης των πυρηνικών αποβλήτων, απλά θα τα πετάμε στην θάλασσα. Όπως δείχνει το περιστατικό Φουκοσίμα αυτό είναι κάτι ασφαλές για τον άνθρωπο.

Νομίζω ότι μετά από αυτό ξεπεράστηκε κάθε εμπόδιο για την ανθρωπιστική διάδοση της  πυρηνικής ενέργειας σε όλο τον κόσμο.

Τιτλοποίηση σωματικών οργάνων νεκρών

Γουστάρω πολύ αυτή την κυβέρνηση, εκεί που σκεφτόμασταν ότι έτσι που ήρθαν τα πράγματα με την εργασία, την ανεργία και τη ζωή μας μόνο αν πεθάνουμε θα ησυχάσουμε, αυτή η κυβέρνηση θέσπισε την υποχρεωτική δωρεά οργάνων για όλους τους πεθαμένους (εκτός αν ο πεθαμένος είχε προλάβει να δηλώσει εγγράφως το αντίθετο όσο ζούσε). Ούτε μετά θάνατον δεν γλιτώνουμε, ρε τι είναι τούτοι εδώ;

Και σκέφτομαι ότι οι Έλληνες πολίτες αξίζουν ξαφνικά πολύ περισσότερο νεκροί από όσο ζωντανοί. 

Φαντάζομαι ότι κάθε συκωταριά και νεφρό θα έχουν μια πολύ μεγάλη τιμή στην αγορά. Οπότε όπως και να τιμολογήσει κανείς αυτά τα όργανα δίνουν αξία στο σώμα ενός πολίτη, ιδίως μιας χρεωκοπημένης χώρας. Γι' αυτό άλλωστε και σε φτωχές χώρες όπως η Ινδία πολλοί πουλάνε το ένα τους νεφρό, αφού είναι το μόνο πολύτιμο πράγμα που έχουν, πιο πολύτιμο και από την ζωή τους, η οποία αν χανόταν θα είχε ως συνέπεια κάποιο επιπλέον έσοδο για την οικογένεια.

Θα μπορούσε λοιπόν η ελληνική κυβέρνηση να τιτλοποιήσει αυτά τα όργανα των νεκρών, σε ομόλογα, που θα πουλήσει στη συνέχεια στις διεθνείς αγορές για να αντλήσει χρήματα. Από μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να αντλήσει από τις διεθνείς αγορές αρκετά δις ευρώ. Άλλωστε τα σωματικά όργανα των πολιτών είναι τελικά το πιο σίγουρο πράγμα που διαθέτει η χώρα (όλα τα άλλα είναι αέρας).

Θα μπορούσε μάλιστα να κάνει και κάτι ανάλογο με την χρήση συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης δωρεάς οργάνων ή με παρόμοια χρηματοοικονομικά προϊόντα.

Το ίδιο έκαναν και οι τράπεζες με τις μελλοντικές ταμειακές ροές που είχαν να λαμβάνουν από τα στεγαστικά δάνεια που είχαν δώσει. 

Γιατί όχι λοιπόν και με τα όργανα των νεκρών αν και αυτά επίσης αντιπροσωπεύουν μελλοντικές ταμειακές εισροές; 

Με την λογική τέτοιες λύσεις θα βρεθούν πολλές. Ας μην φωνασκούν λοιπόν όλοι αυτοί οι αναρχοκομμουνισταί περί δήθεν χρεωκοπίας....Λύσεις υπάρχουν.

Αφήστε την τοπική αυτοδιοίκηση να χρεωκοπήσει

Τα χρέη λέει των δήμων είναι πολύ μεγάλα. Ελπίζω μόνο να τους αφήσουν να χρεοκοπήσουν, να μην μπορούν να πληρώσουν μισθούς, να μην μπορούν να λειτουργήσουν, να γίνουν βουνά τα σκουπίδια και να πνίξουν τους αφελείς που ψήφιζαν αυτούς τους δημάρχους της αρπαχτής. 

Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο στην διαπλεκόμενη Ελλάδα από ότι είναι η τοπική αυτοδιοίκηση. Τοπική αυτοδιοίκηση της παρέας και της αρπαχτής, της διαπλοκής και της πλεκτάνης. Επαρχιώτες τσομπαναρέοι με κοστούμια σε συνδιασμούς με ουράνια τόξα, πράσινα δεντράκια και μεγάλη προβολή από τον εκάστοτε τοπικό τύπο. 

Γιατί να σώσει το κράτος αυτούς τους αλήτες; Αφήστε τους να χρεοκοπήσουν, να φάνε και καμιά καρπαζιά από το λαό, να ξυπνήσουν και κάποιοι που κοιμούνται.

Για τους ίδιους περίπου λόγους θα ήταν καλό να χρεοκοπήσει και ολόκληρη η Ελλάδα, να ξεβρωμίσουμε μια και καλή από την κομματική αλητεία που είναι στα πράγματα από την μεταπολίτευση και μετά φτιάχνοντας παρείτσες που τρώνε όλες μαζί τον πλούτο του τόπου και δανείζονται υποθηκεύοντας το μέλλον των παιδιών των "απέξω", γιατί τα δικά τους τα παιδιά μια χαρά τα έφτιαξαν. 

Παρόλα αυτά η τοπική αυτοδιοίκηση είναι ιδιαίτερα εξαχρειωμένη. Παπάδες, διευθυντές δημόσιων υπηρεσιών, τοπικοί εκδότες-καλανάρχες, βουλευτές μαζί με άλλα τριτοκοσμικά στελέχη της τοπικής αυτοδιοίκησης, όλοι μαζί μια γροθιά απέναντι σε κάθε έννοια δικαιοσύνης και ορθής διαχείρισης. 

Η χρεοκοπία υπό αυτές τις συνθήκες είναι βάλσαμο.