Σήμερα πήγα στην παρέλαση γιατί ήμουν βέβαιος ότι θα γίνει χαμός και ήθελα να έχω δική μου άποψη για τα γεγονότα.
Καταρχήν η πρώτη διαπίστωση που έχω να κάνω είναι ότι εφόσον οι πολιτικοί εκδιώχθηκαν και ο στρατός με την εκκλησία έμεναν στις θέσεις τους χωρίς ο κόσμος να έχει πρόβλημα τότε αυτό σημειολογικά σημαίνει ότι ο λαός εμπιστεύεται περισσότερο τον στρατό και την εκκλησία. Φαντάζομαι ότι αυτό είχε να συμβεί από την δικτατορία του Μεταξά...
Οι άνθρωποι γύρω μου που είχαν έρθει με τα παιδιά τους να δουν την παρέλαση, και που δεν συμμετείχαν στα μπλοκ των διαδηλωτών, έβριζαν με όλη τους την δύναμη τους πολιτικούς με κάθε ευκαιρία. Κάποιοι μάλιστα επειδή δεν φώναζαν όλοι δυνατά δυσανασχετούσαν πολύ έντονα.
Είδα ανθρώπους να μονολογούν σχεδόν ιδεοληπτικά μόνοι τους, βρίζοντας την κυβέρνηση η οποία όπως έλεγαν μας ξεπούλησε. Μου έκανε εντύπωση το πόσους ανθρώπους είδα να μονολογούν βρίζοντας απελπισμένοι.
Είδα πολλά πηγαδάκια να συζητάνε έντονα κατά γενικά των πολιτικών με την κύρια λέξη που κυριαρχούσε να είναι η λέξη "ξεπούλημα".
Είδα επίσης πολλούς που έβριζαν τους Γερμανούς λέγοντας ότι εμείς είχαμε τον καλύτερο πολιτισμό που γεννήθηκε ποτέ στην γη και δεν είναι δυνατόν να ανεχόμαστε σήμερα να μας μιλάνε έτσι.
Είδα και κάποιους φίλους που μου είπαν σχολιάζοντας τα επεισόδια ότι ο κόσμος και όσοι διαμαρτύρονται, με αυτά που έχουν γίνει έχουν απόλυτο δίκιο.
Το πλήθος αυτοελέγχθηκε γρήγορα με αποτέλεσμα σε χρόνο ρεκόρ ο στρατός και η εκκλησία να παίξει το ρόλο που θεματοφύλακα ώστε να γίνει η παρέλαση.
Συμπεράσματα
Ο κόσμος είναι πολύ νευριασμένος, πολύ περισσότερο από όσο νόμιζα. Ιδίως οι δεξιοί δεν παλεύονται με τίποτα σε αντίθεση με τους αριστερούς οι οποίοι διαμαρτύρονται επίσης αλλά για τους οποίους η όλη κατάσταση είναι σχεδόν business as usual.
Νομίζω ήταν λάθος της κυβέρνησης να μειώσει τόσο τους μισθούς. Έπρεπε να ρίξουν το βάρος περισσότερο προς τις διαρθρωτικές αλλαγές και λιγότερο προς τις μισθολογικές. Και αυτό γιατί πλέον ο κόσμος δεν μπορεί να πληρώσει τα δάνειά του. Δεν έπρεπε να γίνουν τέτοια πειράματα, ελλείψει δικού μας νομίσματος, που με μαθηματική βεβαιότητα θα αποτύγχαναν. Άλλο οι ταξιτζήδες, φαρμακοποιοί και οι λοιποί κοτζαμπάσηδες και άλλο να μειώνεις τα ψίχουλα που ήδη έπαιρναν οι χαμηλόμισθοι. Άλλο να κόβεις σε κάποιον κάποιο δικαίωμα που είχε και άλλο να του κόβεις το φαί.
Επίσης φαίνεται περισσότερο από ποτέ άλλοτε ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος της παραμονής της στο ευρώ. Όλα αυτά που ζούμε είναι συνέπειες της έλλειψης νομισματικής πολιτικής και του ότι έχουμε ένα νόμισμα που σε καμία περίπτωση δεν μας ταιριάζει. Υπάρχει περίπτωση στο μέλλον οι αντιδράσεις να είναι τόσο μεγάλες που καμία δημοκρατική κυβέρνηση να μην μπορεί να επιβιώσει. Και έτσι για άλλη μια φορά φαίνεται πόσο πολύ η οικονομία απεχθάνεται την δημοκρατία. Μόνο μια δικτατορία θα μπορούσε να εγγυηθεί οικονομική ανάπτυξη σε συνθήκες επιταχυνόμενης κοινωνικής εξαθλίωσης εντός ευρώ.
Οι άνθρωποι που φώναζαν σήμερα θα πρέπει πρώτα από όλα να αρχίσουν να διαμαρτύρονται για το τι είναι και πώς λειτουργεί ο καπιταλισμός. Και να αποφασίσουν τελεσίδικα ότι δεν πρόκειται να επανέλθει η χαμένη τους ευημερία. Δυστυχώς όμως όταν βάζεις δύσκολα διλήμματα ο κόσμος δεν τα δέχεται. Τους αρέσει να πιστεύουν τη θεωρία των προδοτών επειδή αυτή η θεωρία τους επιτρέπει να ελπίζουν ότι όταν έρθει κάποιος άλλος θα δουν καλύτερες μέρες. Η αλήθεια όμως είναι ότι όσο ο γενικός πληθυσμός αποφεύγει να κοιτάξει το πρόβλημα στα μάτια τόσο οι διαμαρτυρίες θα είναι άσκοπες.
Γι' αυτό και δεν μπόρεσα ποτέ να ταυτιστώ με τους πάσης φύσεως αγανακτισμένους, επειδή επιμένουν να προσωποποιούν το πρόβλημα στον ΓΑΠ ενώ εγώ πιστεύω ότι τα πρόσωπα είναι αδιάφορα. Αυτοί όμως ελπίζουν σε αλλαγές προσώπων και θα είναι ικανοποιημένοι από τέτοιες "λύσεις".
Θα μου πεις τώρα τι να κάνουν οι άνθρωποι μέσα στην απελπισία τους. Να σας πω τι να κάνουν, αν δεν έχουν πρόβλημα με τον καπιταλισμό να πάνε σπίτι τους και να μην μιλάνε, να πηγαίνουν στην εργασία τους ως σκλάβοι και μην διαμαρτύρονται ποτέ. Αυτή είναι η σωστή συμπεριφορά γι' αυτούς. Γιατί ο καπιταλισμός το λέει καθαρά: "...θα σας εκμεταλλευόμαστε όλους μέχρι θανάτου σας...." και εφόσον λοιπόν κάποιοι το δέχονται αυτό τότε πώς δικαιούνται να διαμαρτύρονται;
Προτάσεις
1) Οι πολιτικοί θα πρέπει να σχεδιάσουν προσεκτικά και σοβαρά την έξοδο της χώρας από το ευρώ, έστω σε πρώτη φάση σαν εναλλακτικό σχέδιο (αφού άλλωστε υπάρχει και η πιθανότητα να διαλυθεί), βρίσκοντας λύσεις σε όλα τα προβλήματα που πιθανώς υπάρξουν.
2) Θα πρέπει να επιταχυνθούν διαρθρωτικές αλλαγές που πλήττουν τους "κοτσαμπάσηδες" δίνοντας χώρο αναπνοής στον λαό.
3) Θα πρέπει να ζητήσουμε για πρώτη φορά τις γερμανικές αποζημιώσεις, να τις εγγράψουμε ενδεχομένως και στον προϋπολογισμό μας και παράλληλα, ακόμη και μονομερώς να διαγράψουμε πάνω σε αυτή τη βάση όλα μας τα χρέη.
Όλα αυτά βέβαια δεν θέλουν χάχες πολιτικούς των δημοσίων σχέσεων που επαφίονται στη βοήθεια των ξένων και τις "μαγικές" δυνάμεις των αγορών αλλά σκληροτράχηλους ανθρώπους που θα μασάνε σίδερα (και σε πολιτικό και σε τεχνοκρατικό επίπεδο) και που θα είναι έτοιμοι να φτιάξουν σε χρόνο ρεκόρ ένα τεράστιο τοίχος που θα αποτρέψει τα απόνερα του διεθνούς καπιταλισμού να μετατρέψουν την Ελλάδα από χώρα που ήταν σε σκόρπιες ξερές βραχονησίδες.
34 σχόλια:
Τα δύο πρώτα είναι πολύ πολύ σωστά, το τρίτο περί γερμανικών αποζημιώσεων για πολλούς και διάφορους λόγους είναι εκτός πραγματικότητας.
Ναι αλλα που ακριβως θα βρεθουν αυτοι οι πολιτικοι;
Για αυτο ο κοσμος προσωποποιει τις επιθεσεις επειδη ξερει οτι αυτοι ειναι το κλειδι για να προχωρησει στα υπολοιπα.
Συγχαρητήρια για το blog και για το νηφάλιο άρθρο σε μία ταραχώδη μέρα.
Σχετικά με τις προτάσεις σου, ήθελα να σε ρωτήσω κατά πόσο βρίσκεις συμβατές την 3 με την 1. Θέλω να πώ, ότι με τα κουρέματα και τις αναδιαρθρώσεις, δε γίνεται όλο και πιο σαφές πως η τήρηση μιας διεθνούς οικονομικής συμφωνίας έγκειται στην οικονομική και πολιτική συμμαχία μιας χώρας ανάλογα με τις διεθνείς συγκυρίες, παρά στην υπερεθνική νομική ισχύ κάποιου διεθνούς δικαίου; Δεδομένου, λοιπόν, πως προτείνεις σχεδιασμό εξόδου από το Ευρώ, με τις βραχυχρόνιες συνέπειες που έχει αυτό τόσο στην Ευρωζώνη αλλά και τις μακροχρόνιες συνέπειες στις διμερείς σχέσεις μας με τα ισχυρά κράτη του κέντρου, πάνω σε ποιά βάση θα μπορέσουμε να απαιτήσουμε τις ξεχασμένες αποζημειώσεις;
ευχαριστώ,
Έχεις δίκιο, υπάρχει ένας εκφασισμός της ελληνικής κοινωνίας.. Ο κόσμος δεν σκέφτεται και πολύ εύκολα παρασύρεται..
Από την άλλη, οι πολιτικοί δεν έχουν δικαίωμα να κατηγορούν τον κόσμο. Ειδικά τα δύο μεγάλα κόμματα.
Όταν ο Καραμανλής είπε "κλείστο το μπουρδέλο", και έφυγε η ΝΔ από την βουλή, θα έπρεπε το κόμμα της ΝΔ να διαλυθεί. Αντ' αυτού του έδωσαν και ένα 30% και τώρα το θέλουν για κυβέρνηση... Μιλάμε για απόλυτο κουκούλωμα..
Ούτε κι εγώ συμφωνώ περί προδοσίας κτλ.
Όταν όμως το ΠΑΣΟΚ βάζει μισθούς πείνας με σκοπό την σωτηρία μας την ίδια στιγμή, δίνει εκατομμύρια στην πλούσια εκκλησία για τους μισθούς των ιερέων και 1 δις στην τράπεζα Proton αθωώνοντας μάλιστα με νόμο τον Λαυρεντιάδη για το αδίκημα της υπεξαίρεσης.. Τότε, Θα έπρεπε και αυτό το κόμμα να διαλυθεί και να μην τον ψηφίσουν ποτέ των ποτών.
Χώρια τα τόσα σκάνδαλα...
Αυτοί δε δικαιούνται να ομιλούν. Δίκαιη λοιπόν η αγανάκτηση του κόσμου. Και καλώς υπάρχει.
Τώρα γιατί αυτός ο κόσμος δεν βλέπει πως φταίει το σύστημα, φταίει ο ίδιος, φταίνε οι θεσμοί και όχι τα πρόσωπα; Δεν ξέρω..
Μάλλον γιατί ο σωστός ο δρόμος απαιτεί "θυσίες και αίμα". Συμφωνώ κι εγώ, αν είναι να μείνουν στη τυφλή αγανάκτηση, είναι προτιμότερο να γυρίσουν σπίτια τους και να μην διαμαρτύρονται..
Αλλά αυτό δε νομιμοποιούνται να το πουν οι πολιτικοί μας και ειδικά το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, που με αυτά που έχουν κάνει, δε θα έπρεπε να υπάρχουν...
Στο τρίτο αν γίνει και μόνο η καταγραφή της απαίτησης των αποζημιώσεων στον προϋπολογισμό ως π.χ. "ανεξόφλητες οφειλές" τότε ο προϋπολογισμός μας θα γίνει πλεονασματικός και θα έχουμε και άλλοθι για να διαγράψουμε το γερμανικό χρέος.
Ζάχαρη μα ο κόσμος όταν προσωποποιεί τις επιθέσεις στον ΓΑΠ έχει στο μυαλό του ανθρώπους που ούτε αυτοί μπορούν να βοηθήσουν την κατάσταση.
Τα πρόσωπα θα βρεθούν όταν ο κόσμος πιστέψει στις λύσεις και όταν καταλάβει που βρισκόμαστε, γιατί δεν έχει καταλάβει ακόμη.
pheasant, ασφαλώς είναι συμβατά, γιατί αν είναι να βγούμε από το ευρώ τότε θα πρέπει πρώτα να έχουμε κάνει διαγραφή χρέους. Και σε αυτό οι γερμανικές αποζημιώσεις μπορούν να βοηθήσουν και τεχνικά-λογιστικά αλλά και σε σχέση με τη νομική μας βάση. Σημειώνω, πρώτα διεκδικούμε και διαγράφουμε το χρέος και μετά βγαίνουμε από το ευρώ.
Επίσης, αν υποθέσουμε ότι το ευρώ θα διαλυθεί έτσι ή αλλιώς τότε αυτό που γράφω δεν θέλει περαιτέρω επιχειρηματολογία.
Γαληνός νομίζω ότι το ανήθικο του πράγματος είναι το ότι μειώθηκαν οι μισθοί χωρίς να γίνονται διακανονισμοί για τα χρέη των ανθρώπων, οι άνθρωποι όμως που εργάζονται δεν είναι επιχειρηματίες που χρεοκοπούν γιατί δεν πήραν κανένα ρίσκο, απλά προσέφεραν την εργασία τους.
Συνεπώς όταν βρέθηκαν με 40 ευρώ το μήνα στον λογαριασμό μισθοδοσίας τους δεν είχαν να φάνε!
"Στο τρίτο αν γίνει και μόνο η καταγραφή της απαίτησης των αποζημιώσεων στον προϋπολογισμό ως π.χ. "ανεξόφλητες οφειλές" τότε ο προϋπολογισμός μας θα γίνει πλεονασματικός και θα έχουμε και άλλοθι για να διαγράψουμε το γερμανικό χρέος."
Κολοκύθια τούμπανα. Υπενθυμίζω ότι συμφωνώ 100% με τα δύο πρώτα σημεία, όμως το τρίτο είναι από άλλο πλανήτη. Καταρχήν έχουν δοθεί ανταλλάγματα στο παρελθόν στην ελληνική πλευρά (π.χ. μετανάστες στη Γερμανία τη δεκαετία του 60) για αυτό οι έλληνες πολιτικοί δεν εγείρουν θέμα αποζημιώσεων, ξέρουν αλλά κάνουν την πάπια. Κατά δεύτερον τόσα χρόνοα δεν έγινε σχεδόν τίποτα από ελληνικής πλευράς, τώρα η νέα γενιά γερμανών δεν νομίζω ότι τους ενδιαφέρουν και τόσο οι αμαρτίες των νεκρών προγόνων τους, οι τελευταίοι ναζί είναι με το ένα πόδι στον τάφο, σε λίγο δεν θα υπάρχουν ούτε για δείγμα. Τρίτον, αν η ελληνική πλευρά εγείρει θέμα αποζημιώσεων και πάνε στα δικαστήρια, εκεί το πολύ να πάρουν κάνα μισό δις ευρώ, ψίχουλα μπροστά στο χρέος... Είναι ψέμματα ότι η Γερμανία χρωστάει 1 τρις στην Ελλάδα.
GR δεν μας τα λες καλά. Οι γερμανοί δεν είναι λαλάκες, γνωρίζουν ότι το θέμα των αποζημιώσεων έχει βγει στο προσκήνιο προκειμένου να μην γίνουν διαθρωτικές αλλαγές στην Ελλάδα, χρησιμοποιείται δηλαδή ως άλλοθι της ελληνικής ανικανότητας. Οι γερμανοί θα βγουν και θα μας πουν: δηλαδή τόσα χρόνια πέρνατε τα δάνεια και τα ξοδεύατε σε λογαριασμούς στην Ελβετία διότι θεωρείτε ότι σας χρωστάμε πολεμικές αποζημιώσεις;
Δεν φταίει η Μέρκελ, οι έλληνες φταίνε και η κουλτούρα τους. Καιρός για αλλάγές, αλλιώς επίκειται πλήρης κοινωνική κατάρρευση, διαλέγουμε και παίρνουμε.
Ανώνυμε όπως νομίζεις, εγώ νομίζω αλλιώς.
Θεωρώ πως το θέμα των αποζημιώσεων είναι απραγματοποίητο όπως είναι και η αποζημίωση της περιουσίας των τσάμηδων από πλευράς Ελλάδος. Το πολύ πολύ να υπάρχει ως ηθική αποζημίωση μία αναγνώριση και μία συγνώμη.
Το άρθρο σου τα λέει νηφάλια και με βρίσκει σύμφωνο προκλητική εκμετάλλευση των λαϊκών στρωμάτων όσο και στο ότι αυτό που κυριαρχεί είναι η οργή αλλά σε αντιδιαστολή με το μίσος. Η οργή είναι ενστικτώδης αντίδραση ενώ το μίσος σε τρώει μέσα σου και επιτρέπει τις μηχανορραφίες και ανατροπές. Είναι σωστή η φράση "ταξικό μίσος". Δεν έχει νόημα να πει κανείς για "ταξική οργή".
Οι πολίτες λοιπόν εκτίμησή μου είναι πως είναι οργισμένοι. Αυτό σημαίνει ότι δε θέλουν να αλλάξουν το σύστημα, δε μισούν το σύστημα, ίσως όπως λες γιατί δεν το γνωρίζουν, αλλά και να το γνώριζαν αυτό δε θα σήμαινε και αυτομάτως επανάσταση, αλλά να το βελτιώσουν.
Σε αυτό το πλαίσιο έχουμε έναν ευτραφή νεαρό να δίνει πισώπλατα μπουνιά σε βουλευτή, παιδιά απλώς να γυρίζουν το κεφάλι και καλά επανάσταση, την ΟΛΜΕ να ζητά από τους καθηγητές να μη δουλεύουν τα Σάββατα και στις παρελάσεις να φορέσουν τα παιδιά μαύρα μαντηλάκια ή να γυρίσουν από την άλλη το κεφάλι οι μαθητές, αυτά ανακατωμένα με το επαναστατικό facebook, τον εθνικισμό περί ελληνικής ανωτερότητας και έναν συνδικαλισμό που έχει χάσει τη σπιρτάδα του, αν την είχε ποτέ.
Τα πράγματα είναι αρκετά μαύρα.
Για να είμαι έντιμος, να προσθέσω ότι δε βλέπω καλύτερες μέρες και με έξοδο από το ευρώ για τους εργαζομένους και να διορθώσω ότι πολλοί οργισμένοι Έλληνες δεν είναι ότι θέλουν να βελτιώσουν το σύστημα αλλά γκρινιάζουν για το τσιτσίκο που τους αφαιρέθηκε, ύστερα από τόσα χρόνια κραιπάλης.
Συγχαρητήρια για την ορθή "σημειολογική" ανάλυση της στάσης του πλήθους.
Επείγει να συνέλθουν οι ενθουσιώδεις υποστηρικτές κάθε "αυθόρμητης" εκδήλωσης, και κάθε "δυναμικής" αντιπαράθεσης
εκεινο που καταλαβα εγω απο την εξαιρετική -στο περιγραφικο μερος αναρτηση-και που συμπιπτει και με οτι ακριβως συνεβη και στην Θεσσαλονικη ( οπου οι Φασισταραδες ξεφτιλες τολμησαν να ποιυν προδοτη τον Προεδρο της Δημοκρατιας και αντι να τους Φτυσουμε τους ανεχομαστε) ειναι οτι χθες ειχαμε την εκδικηση της Χουντας .με τηνν αριστερά να παιζει τον ρολο του Λεβεντομαλάκα που δεν σκαμπαζει γρυ ..
Και μη μου πεις οτι ολοι αυτοι οι γελοιοι καραδεξιαρες που τσιριζανε ητνα τιποτε καυμένοι μισθωτοι...Ολος ο συρφετος που παρασιτει γυρω απο την εκκλησια,ολο αυτοι που ξαφνικά ανακαλυψαν πως θα πρεπειθ να πληρωσουν καποτε και φορο , ολατα ξεκουδουνα ..)
http://s.enet.gr/resources/2011-10/4-basika-thumb-medium.jpg
Φίλε greek rider
Συμφωνώ γενικά με το πνεύμα του άρθρου σου, αλλά και με τις προτάσεις που καταθέτεις.
Θα ήθελα να διαφωνήσω λίγο με το θέμα των «κοτζαμπάσηδων» (ταξιτζήδων, φαρμακοποιών) που θίγεις. Τα πραγματικά μεγάλα ψάρια δεν είναι ούτε οι ταξιτζήδες, ούτε οι φαρμακοποιοί, ούτε οι δημόσιοι υπάλληλοι που κατηγορούν κάποιοι άλλοι. Είναι οι εφοπλιστές (σύμφωνα με τις ευνοϊκότατες φορολογικές διατάξεις που ισχύουν γι' αυτούς καταλήγουν να πληρώνουν φόρο 1 τοις χιλίοις επί του πραγματικού ειδήματός τους), είναι οι μιζαδόροι μεγαλοεργολάβοι-καναλάρχες (δισεκατομμύρια ευρώ σε μίζες μόνο για τους ολυμπιακούς αγώνες), οι τράπεζες (που ακόμα δεν τις έχει φορολογήσει το κράτος, το ίδιο και για την Εκκλησία), τα διεθνή επενδυτικά τραστ (που θησαυρίζουν τζογάροντας σε φούσκες που καταστρέφουν την οικονομία ολόκληρων κρατών) και αρκετοί ακόμη, τους οποίους απλά δεν βλέπουμε γιατί βρίσκονται τόσο μακριά από την καθημερινότητά μας...
Αυτός που βλέπουμε είναι ο γείτονας, ο ταξιτζής, ο δημόσιος υπάλληλος, ο μαγαζάτορας, ο «σκουπιδιαράιος», που παίρνει λίγο περισσότερα από μας, και εναντίον αυτού καταφερόμαστε. Αντί να συνασπιστούμε όλοι μαζί και να γίνουμε γροθιά που θα τους τσακίσει, καταλήγουμε να μαλώνουμε μεταξύ μας. Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι κυβερνώντες και το χρησιμοποιούν κατά κόρον μέσω των ΜΜΕ.
κάνεις μεγάλο λάθος να υποστηρίζεις ότι μόνο αν μετατραπεί η πλειονότητα σε συνειδητοποιημένους αντικαπιταλιστές δικαιούνται να εξεγείρονται. με βάση το σκεπτικό σου η επανάσταση του 1917 συνεπαγόταν ότι τα εκατομμύρια ρώσσων που την βοήθησαν είχαν διαβάσει τα άπαντα του μαρξ.
η τακτική σου δεν είναι σωστή, ακόμη κι αν ήταν το σκεπτικό σου.
rakis1 συμφωνώ απόλυτα μαζί σου.
Οι πολίτες δεν έχουν - ως πολίτες που είναι - ταξικό μίσος αλλά ταξική οργή. Καταπληκτική η παρατήρησή σου και με βοηθάει να περιγράψω αυτό που και εγώ παρατηρώ.
Επίσης πολύ σωστό κατά τη γνώμη μου ότι δεν ενδιαφέρονται να αλλάξουν το σύστημα αλλά να το επιδιορθώσουν. Και αν μπορούσαν να επανέλθουν εκεί που ήταν το 2007 θα πούλαγαν κάθε πιστεύω τους ή μη πιστεύω τους, με αποτέλεσμα βέβαια χειρότερα του σημερινού...
Eriugena πιστεύω ότι αν υπήρχε ο μισός αυθορμητισμός και η διπλάσια οργάνωση θα είχαμε τα μισά προβλήματα από όσα έχουμε.
Νοσφεράτο καλά μην τα ισοπεδώνουμε όλα, υπήρχαν ανάμεσά τους και άνθρωποι - τους βλέπω καθημερινά γύρω μου και εκτός διαδηλώσεων- οι οποίοι λαμβάνουν μισθοδοσίες με "πληρωτέο ποσό" ίσο 80 και 40 ευρώ επειδή τους κρατάνε δάνεια. Μην τους ξεχνάμε αυτούς.
Σε γενικές γραμμές βέβαια συμφωνώ με το σχόλιό σου.
Ανορθόδοξε κανένας μισθωτός δεν είναι κοτσαμπάσης οπότε ούτε οι δημόσιοι υπάλληλοι, ιδίως σήμερα που το 80% αυτών αμείβεται με ποσά κάτω των 1000 ευρώ. Πολλοί ήδη παίρνουν εκκαθαριστικά πληρωμής με "πληρωτέα ποσά" ίσα με ψίχουλα (40 ευρώ κτλ).
Συμφωνώ, από την άλλη, ότι οι πολύ μεγάλοι κοτσαμπάσηδες είναι οι τράπεζες, οι διεθνείς κερδοσκόποι, οι εφοπλιστές κτλ, αλλά αυτούς για να τους ελέγξεις θα πρέπει να βγεις από τον καπιταλισμό ή να επέλθει μια διεθνή συμφωνία με άλλες χώρες που θα ισοδυναμούσε με κάτι αντίστοιχο. Και αυτό είναι πολύ δύσκολο να γίνει σε μια νύχτα και χωρίς ο κόσμος να έχει ΑΚΟΜΗ (!!) συνειδητοποιεί το τι του συμβαίνει αφού διαμαρτύρονται απολίτικα και χωρίς ταξική συνείδηση και ταξικό μίσος, βλέπε αγανακτισμένους .
Όποιος λοιπόν υποστηρίζει να "βάλουμε χέρι στους εφοπλιστές ή τις τράπεζες" θα πρέπει η επόμενη κουβέντα που θα λέει να είναι "να βγούμε από τον καπιταλισμό", αλλιώς τέτοιες κουβέντες δεν στέκουν.
Οι υπόλοιποι μικρομέγαλοι που είναι ιδιοκτήτες μέσων παραγωγής ή έχουν αποκλειστικότητες εκμετάλλευσης από το κράτος θα πρέπει να τις μοιραστούν με την κοινωνία εφόσον αυτή οδεύει σε οδυνηρό τέλμα. Γιατί όπως έγραψα και στο ποστ άλλο να σου πάρουν την αποκλειστικότητα να πουλάς φάρμακα με σταθερό κέρδος 30% και άλλο να μην έχεις να φας.
Εφόσον δεν μπορεί ο κάθε ένας να έχει δικαιώματα που θα του επιτρέπουν να ζήσει τότε θα πρέπει αυτά που υπάρχουν να τα μοιραστούν όλοι ισόποσα.
Και εδώ που φτάσαμε λέω: Ή θα ζήσουμε όλοι μαζί ή να πάμε στο διάολο όλοι μαζί.
Κάτι βέβαια με το οποίο δεν θα συμφωνούσε μαζί μου κανένας καπιταλιστής ο οποίος ξέρει ότι ο καπιταλισμός είναι το σύστημα που οι λίγοι ζούνε σε βάρος των πολλών.
Γιάννη πρόσεξε, δεν λέω να είναι πλήρως διαβασμένοι. Λέω κάτι άλλο, να συνειδητοποιήσουν ότι είναι η πλέμπα.
Αν δεν το έχουν καταλάβει ακόμη αυτό και ονειρεύονται ακόμη την στιγμή που θα ξαναπερνάνε με χαμόγελο την credit card από το μηχάνημα του mall τότε τι να συζητήσουμε;
Γι' αυτό μιλάω και μόνο.
Δεν μπορεί ο αγανακτισμένος να διαμαρτύρεται με κενό μυαλό.
Εγώ για παράδειγμα έχω σαν παράδειγμα τουλάχιστον τις πρώην κομμουνιστικές επαρχίες όπου οι άνθρωποι είχαν ένα σπίτι και μια δουλειά. Χωρίς όμως αυταρχισμό.
Ίσως για να ανεχτούν οι άνθρωποι κάτι τέτοιο θα πρέπει πρώτα να μάθουν τι σημαίνει η ζωή ΚΑΤΩ από το επίπεδο των πρώην ανατολικών επαρχιών...Και αυτό μαθαίνουν τώρα στην Ελλάδα, στις ΗΠΑ και σύντομα αλλού.
Αυτό (μια δουλειά και ένα σπίτι) πιστεύω ότι σε λίγα χρόνια θα μοιάζει ονειρικό για πολλά εκατομμύρια κόσμου από την Δύση.
Να πώς οι άνθρωποι θα αποδεχτούν στην συνέχεια ένα χαμηλό επίπεδο διαβίωσης (σπίτι+δουλειά) χωρίς να υπάρχει ανάγκη βίας και αυταρχισμού.
να και μια μαρτυρια για το ποιος εβριζε τον προεδρο
http://xyzcontagion.wordpress.com/2011/10/28/martyria-akrodexios-papoulias/
http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=2462
εκεινο που μαλλον ξεχναμε ειναι οτιη αποτομη προλεταριοποιηση μικροαστων και μεσοαστων τυς κανει ιδεολογικά απειρως συντηρητικοτερους ..παβντα υπάρχει ενα χασμα αναμεσα στο κοινωνικ΄ειναι και την φαντασισωση ..
-επισης παραβλέπεις και την υλική σημασια ας πουμε της Εκκληιας . οι φτωχοι γινονται και θρησκοι- οχι μονο λόγω πιστης αλλά και επιβιωσης.. οι πολύφτωχοι για ενα κομματι ψωμι στα ..συσσιτια οι μεσαιοι για μια θεσουλα διπλα στο ..παγκαρι ..
----
http://tro-ma-ktiko.blogspot.com/2011/10/blog-post_3574.html
“Μου γράφεις να γυρίσω πίσω στην Ελλάδα. Τι να κάνω εγώ σε μία χώρα που κατοικείται από οκτώ εκατομμύρια καγκουρώ;”
Ανδρέας Γ. Παπανδρέου
(από επιστολή του στον κουμπάρο του Αδαμάντιο Πεπελάση το 1957)
ΦΑΝΤΑζομαστε συχνα την ιδεολογια σαν απλώς θεμα ''ψευδους συνειδησης''-οτι δηλαδή αν δουμε την ..πραγματικότητα και διαλυθουν οι ψευδαισθησεις θα φτασουν οι προλεταριοποιημένοι στην ..αληθη συνειδηση
- ομως 1. παντα η συνειδηση θα εναι ως ενα βαθμό ευδής 2. παντα η ιδεολογια ενεχει και υλικοτητα 3. σε εποχές κρισης η ιδια η πραγματικοτητα της φτωχειας γινεται .κυριαρχει ιδεολογια: σε εγκαλει στην πραγματικότητα του μεροκαματου ,της επιβιωσης..Αν δεν εχεις παραθυρο να δεις , αν δεν εχεις ενα πιατο φαι δεν γινεσαι κατ αναγκην ..επαναστατης Γινεσαι τις περισσοτερες φορες ακρως συντηρητικος εως φασισμου, η απολυτης προσαρμογής..
Ακομα και στα στρατοπεδα συγκεντρωσης - η απολυτη ενδεια μαζι με τον απολυτο τρομο σπανιοτατα εκαναν τους εγκλειστους ,επαναστατες . Οι πιο φριχτες μαρτυριες ειν αυτες που μιλάν για κρατουμενουςπου καρφωναν συγκρατουμενους τους για ενα κομματι ψωμι..
Νοσφεράτο 1) επειδή λες πολλά δηλώνω αδυναμία απάντησης σε όλα όσα λες.
2) Δεν καταλαβαίνω τι θέλεις να πεις στο 3ο σου σχόλιο, ότι η κρίση μας μετατοπίζει σε πιο συντηρητικές θέσεις; ΟΚ συμφωνώ σε αυτό.
Έχε όμως υπόψη σου ότι και ο κομμουνισμός βρίσκεται σε πιο συντηρητικές περιοχές.
Αυτά που λες για συγκρατούμενους που κάρφωναν κτλ είναι εκτός νοητικού μου πλαισίου και δεν μπορώ να τα σχολιάσω.
Λοιπόν αυτά, άσε να πούμε και τίποτα άλλο σε κανένα άλλο ποστ...
GreekRider,
Φυσικά και είναι ανόητοι αν νομίζουν ότι το όνειρό τους πρέπει να «ξαναπερνάνε με χαμόγελο την credit card από το μηχάνημα του mall».
Τι θα συζητήσουμε τότε μαζί τους; Μα, το πώς θα τους πείσεις ότι αυτό το όνειρο δεν έχει μέλλον, είναι αδύνατο (για όλο και περισσότερους και όχι μόνο στην Ελλάδα), ότι κάτι άλλο πρέπει να μπει στη θέση του.
Η άλλη εναλλακτική είναι να πας απέναντί τους επειδή δεν αντιδρούν σωστά. Αλλά έτσι, ανεξαρτήτως αγαθών προθέσεων, τάσσεται με αυτούς που είναι και δικοί σου εχθροί.
Επίσης, δε νομίζω ότι η φτώχεια θα τους συνεφέρει, θα τους δείξει κάποιο δρόμο, απαραίτητα. Μπορεί να τους κάνει σαν τους προλετάριους του «1984». Δεν είδα τους μετανάστες από την Αν. Ευρώπη ούτε τους Σομαλούς να γίνονται σούπερ επαναστάτες ούτε προλεταριάτο έτοιμο για όλα.
"Ανώνυμε όπως νομίζεις, εγώ νομίζω αλλιώς."
Μπορείς να νομίζεις όπως θες, όμως σημασία είναι τί παίρνουμε και όπως θα υποψιάζεσαι αποζημιώσεις οι γερμανοί δεν πρόκειται να δώσουν. Το μόνο που μπορεί να γίνει είναι να περαστούν στον προϋπολογισμό ως "ανεξόφλητες οφειλές" με το έτσι θέλω. Κανείς βεβαίως πολιτικός δεν πρόκειται να κάνει κάτι τέτοιο.
Γιάννη οι πρώην της Ανατολικής Ευρώπης βγήκαν από τον κομμουνισμό κάνοντας δήθεν πρόοδο, συνεπώς θα ήταν παράξενο σε 15 χρόνια να επαναστατήσουν για να γυρίσουν πίσω, πρέπει να κάνουν και αυτοί τον κύκλο τους και ίσως να ζήσουν την κατάρρευση του καπιταλιστικού ονείρου.
Οι δε Σομαλοί που αναφέρεις - είναι παράξενο - τους σκεφτόμουν ως ένα έθνος επαναστατών-πειρατών που επανάστησαν επειδή οι δυτικοί τους μετέτρεψαν σε μια χωματερή πυρηνικών αποβλήτων.
Σε γενικές όμως γραμμές καταλαβαίνω τι θέλεις να πεις και συμφωνώ με αυτό. Δεν αποκλείω να πρέπει να βρεθεί μια μορφή πνευματικότητας (όπως ήταν παλιά η θρησκεία αλλά χωρίς τις φανατικές της συνέπειες) ώστε να μπορέσει ο άνθρωπος να αλλάξει δρόμο.
Ίσως ο καπιταλισμός χρειάστηκε την αποθρησκευτικοποίηση για να γίνει μέσω της κατανάλωσης η νέα εθιστική θρησκεία.
Λύση βέβαια όπως είπα δεν είναι να γυρίσουμε πίσω αλλά σκεφτούμε τον καπιταλισμό ως μια νέα θρησκεία που πρέπει και αυτή να αποκαθηλωθεί.
Περίπου 60.000 συνταξιούχους που δεν εμφανίστηκαν μέχρι σήμερα αναζητά το ΙΚΑ αν και έχουν περάσει 4 ολόκληροι μήνες... από τότε που άρχισε η απογραφή των συνταξιούχων.
Πηγές του ιδρύματος αναφέρουν πως από τότε που άρχισε η καταγραφή των συνταξιούχων μέχρι σήμερα, χιλιάδες άνθρωποι πήγαν και έκαναν διαγραφή του δικαιώματός τους για παραλαβή σύνταξης.
http://tro-ma-ktiko.blogspot.com/2011/10/60000.html
νομίζω ότι η ονειροβασία των περισσοτέρων καλά συνεχίζει
αδυνατούν να δεχτούν, ειδικά όσοι είναι 50+, ότι ζουν σε μια περίοδο όπου συμβαίνει οτιδήποτε δεν τους είχε ξανασυμβεί
και συνεχίζουν να είναι "αισιόδοξοι ότι θα έρθει η ανάπτυξη ..νωρίτερα από ότι υπολογίζεται"...
μερικοί ρωτούν ακόμα και σήμερα "θα πτωχεύσουμε;"
έχουμε άρνηση
οι θεσμοί του τίτλου είναι ξεπερασμένοι γιατί το παιχνίδι παίζεται αλλιώς, ένας επιχειρηματίας ίσως να "έπαιζε"
αυτό νομίζω το έχουν καταλάβει οι περισσότεροι
οι προτάσεις είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, ειδικά εάν κάποιος απλά δει ότι η ΕΕ δεν έχει βρει λύση για Ισπανία-Ιταλία
Ιταλία: ενδέχεται να είναι σε χειρότερη κατάσταση, πχ στη Νάπολι χρειάζεσαι βύσμα μαφιόζου για να πετάξεις τα σκουπίδια σου
το 3 ενώ συμφωνώ, ενδέχεται να λύθηκε νομικά το 1990 με την επανένωση των γερμανιών
http://tro-ma-ktiko.blogspot.com/2011/10/285.html
Κλάψ..
Δημοσίευση σχολίου