Image via WikipediaΑντέδρασαν λίγο θετικά οι αγορές την πρώτη μέρα μετά την συμφωνία μας με την Ευρώπη και αυτό ήταν. Μετά και πάλι στην πίεση. Αυτό που δεν μπορούν να καταλάβουν οι πολιτικοί ηγέτες της Ευρώπης, αλλά και οι γραφειοκράτες τους, είναι ότι δεν μπορούν να ξεγελάνε τις αγορές όπως ξεγελάνε τους λαούς τους.
Οι λαοί ξεγελιούνται εύκολα. Πετάς ένα: "πράσινη ανάπτυξη" ή ένα "...Ναι στην προοπτική. Ναι στην υπευθυνότητα....", και καθάρισες. Αν σε πιέσουν λίγο αναπτύσσεις και κανένα "τιμολογημένο" οικονομικό πρόγραμμα που παρουσιάζεις με κάθε επισημότητα που στην ουσία δεν αξίζεις και το παίζεις και μάγκας στους άσχετους.
Αυτά όμως δεν τα τρώνε οι αγορές, ούτε τρώνε τις σαχλαμάρες των Τρισέ, Μέρκελ, Σαρκοζύ που όλοι είναι πολιτικοί. Μα νόμιζαν στ' αλήθεια ότι μπορούν με φτηνά κολπάκια να ηρεμήσουν τις αγορές; Ίσως στην τελική να μην τους ενδιαφέρει και τόσο.
Αυτό όμως που πρέπει να καταλάβουμε εδώ στην Ελλάδα που μας ενδιαφέρει πολύ είναι ότι έχουμε άμεση ανάγκη από παύση πληρωμών και άμεση μείωση του δημοσίου χρέους, δεν έχουμε ανάγκη από νέα δάνεια, έχουμε ανάγκη από παύση πληρωμών και με κάποιο τρόπο ένα σπρώξιμο στην ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας.
Όμως εδώ βλέπετε ότι δεν μπορούμε να κουνήσουμε ούτε 1 εκατοστό πόσο μάλλον να τρέξουμε μίλια σε λίγα λεπτά.
Οι αγορές λοιπόν δεν θα ξεδιψάσουν με τίποτα λιγότερο από το απολύτως απαραίτητο, δηλαδή χρεοκοπία με δραματική διαγραφή/αναδιάρθρωση χρέους και εύρεση ενός τρόπου προσομοίωσης μιας υποτίμησης ή έξοδό μας από το ευρώ.
5 σχόλια:
Δεν αναφέρεσαι όμως και στο κόστος αθέτησης πληρωμών. Οι "αγορές" περιμένουν να δουν συγκεκριμένα πράγματα και όχι αερολογίες του τύπου θα εισπράξω 50 δις από, αποκρατικοποιήσεις. Η αθέτηση πληρωμών από ένα μέλος μιας νομισματικής ένωσης, δεν είναι κάτι τόσο εύκολο, όσο είναι όταν το λες. (δεν χρεοκόπησε η Καλιφόρνια, αφού και αυτή έχει χρέος...πάνω από το ΑΕΠ της). Το timing μιας αθέτησης πληρωμών παίζει επίσης μεγάλο ρόλο.
Η παύση πληρωμών, όπως το εννοείς, μάλλον αναφέρεσαι σε μισθούς- συντάξεις (ή κάτι τέτοιο). Θα μειωθούν οι δαπάνες, και τα λεφτά αυτά, για τα δώσουμε για να πληρώσουμε τους πιστωτές μας. (τις τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία, ανά την υφήλιο δηλαδή). Επίσης άλλο πράγμα η διαγραφή χρέους, άλλο πράγμα η αναδιάρθρωσή του. Και άλλο πράγμα η έξοδος από το ευρώ, και άλλο πράγμα η προσομοίωση μιας υποτίμησης (μείωση αγοραστικής δύναμης) Πώς είναι δυνατόν να συνδυάζονται όλα?
κοιτάω καλά από δευτέρα την Ιταλία και βλέπω ότι εκεί έχει πάει το θέμα
αυτό από μόνο του δείχνει το εύρος της αποτυχίας των αποφάσεων
από την άλλη πλευρά του ατλαντικού, ευτυχώς υπάρχουν οι ρεπουμπλικάνοι να κρατούν τα μπόσικα
δε θα πλήξουμε, το μόνο σίγουρο
Ανώνυμε αν κάνεις review στο τι έχω γράψει επί αυτών των θεμάτων στο παρελθόν θα δεις ότι τα έχω αναλύσει και τα έχω συζητήσει αρκετά.
Στις παρούσες λίγες γραμμές κάνω ένα περίγραμμα επαναληπτικό. Κατά τα άλλα δεν διαφωνώ σε τίποτα.
Ούτε διαγραφή θα υπάρξει ούτε αναδιάρθρωση χρέους για την Ελλάδα. Η επιμήκυνση της αποπληρωμής του χρέους για τριάντα χρόνια είναι το καλύτερο που μπορούμε να περιμένουμε, δεδομένων των συνθηκών. Η υποτίμηση για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας που λες θα γίνει μέσω των μειώσεων των μισθών και όχι της αξίας του νομίσματος. Και η υποβάθμιση από τους οίκους αξιολόγησης ήταν αναμενόμενη, καθώς αντανακλούν τα συμφέροντα των επενδυτών (αλλά όπως λέει και ο ανώνυμος, δεν έχουν δει και απτά μέτρα από την ελληνική κυβέρνηση). Πολύ κακό για το τίποτα.
Δημοσίευση σχολίου