Είδατε τι μπορεί να γίνει όταν οι άνθρωποι έχουν ένα παράδειγμα σαν αυτό που έχουν οι Άραβες βλέποντας εμάς στην Ευρώπη με τις αστικές δημοκρατίες μας; Που είναι εκείνοι που μου έλεγαν πέρυσι ότι με τις επαναστάσεις δεν γίνεται τίποτα και ότι μόνο ο διάλογος είναι η ουσία της πολιτικής;
Εγώ λέω ότι τελικά ο διάλογος είναι υπερεκτιμημένος, γιατί αν κάτσεις εσύ με το αφεντικό σου να κάνετε διάλογο ή θα σε απολύσει και θα πεινάσεις ή τελικά θα συμφωνήσεις μαζί του και θα πεις και ένα τραγούδι.
Αυτό λοιπόν που χρειάζεται ΔΕΝ είναι διάλογος αλλά ένα ΝΕΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ. Και επειδή στην δύση όλα έχουν σχέση με την εργασία (σε αντίθεση με τη Μέση Ανατολή που οι περισσότεροι μόνιμοι κάτοικοι ήταν αραχτοί) η επόμενη επανάσταση στην Ευρώπη θα γίνει με στάσεις εργασίας, αποχή από την εργασία, καταλήψεις και απεργίες τύπου Μάη του '68.
Στην Μέση Ανατολή η παραγωγικότητα της εργασίας είναι στα τάρταρα ενώ στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ στα ύψη, αν σταματήσουν ένα μήνα οι μηχανές της οικονομίας θα είναι σαν να έπεσε κομήτης στη γη.
Και πώς θα μπορούσε να υπάρξει ένα νέο απαραίτητο παράδειγμα που θα ξεμυάλιζε τους λαούς; Πιστεύω μόνο με την δημιουργία περιοχών και "ζωνών" εκτός καπιταλισμού ή με ένα ιδιαίτερο σύστημα όπως αυτό στην αγροτική περιοχή της Μαριναλέντα. Την θυμάστε την Μαριναλέντα έτσι (Εκπομπή: Μαριναλέντα, η Γη της Ουτοπίας);
Εκτεταμένα τέτοια παραδείγματα θα μπορούσαν να οδηγήσουν τους λαούς της Ευρώπης σε συνολική αναθεώρηση αυτών που νόμιζαν για σωστά.
Θα δουν π.χ. ότι μπορεί να υπάρξει οργανωμένη ζωή και χωρίς ωράριο 09.00-18.00 αλλά και χωρίς να παρακαλάμε για μια δουλειά.
Μέχρι να διαδοθούν νέα παραδείγματα η Μέση Ανατολή θα αποτελεί για μας τους δυτικούς το μοναδικό παράδειγμα για το τι μπορεί να γίνει όταν οι άνθρωποι αποφασίζουν να βγουν στους δρόμους.
Θα δουν π.χ. ότι μπορεί να υπάρξει οργανωμένη ζωή και χωρίς ωράριο 09.00-18.00 αλλά και χωρίς να παρακαλάμε για μια δουλειά.
Μέχρι να διαδοθούν νέα παραδείγματα η Μέση Ανατολή θα αποτελεί για μας τους δυτικούς το μοναδικό παράδειγμα για το τι μπορεί να γίνει όταν οι άνθρωποι αποφασίζουν να βγουν στους δρόμους.
3 σχόλια:
Στο πρώτο σκέλος συμφωνώ απολύτως. Στο δεύτερο λίγο η λέξη "επανάσταση" με έκανε και χαμογέλασα (δεν είμαι κακός, αλλά δε βλέπω κάποια επανάσταση τόσο κοντά).
λοιπόν, έχω κάνει αυτή τη συζήτηση με μεγαλύτερους εδώ και και καμιά πενταετία
1. στην Ελλάδα "κάτι" πήγε να γίνει στα 80ς όταν κυριαρχούσε η λέξη "αποκέντρωση"
δυστυχώς μόνο ελάχιστοι την εφάρμοσαν - έχω ένα μπάρμπα!
2. δυστυχώς για εμάς, τέτοιο μοντέλο έχει εφαρμοστεί στον ευρωπαϊκό βορρά, ίσως το καλύτερο παράδειγμα να είναι η Ολλάνδία
βέβαια, μιλάμε για μια χώρα που εκτός του ότι μπορεί να σταθεί, έχουν πλεονέκτημα μέχρι και το ότι με ποδήλατο πας απο τη μία άκρη της χώρας στην άλλη
νομίζω ότι θα είναι ένα από τα πράγματα που η σημερινή εγχώρια μεσαία γενιά θα σκεφτεί κάποια στιγμή σοβαρά
λογικά, η αναμενόμενη ανέχεια θα συνεισφέρει
Τα νέα παραδείγματα τύπου Μαριναλέντα είναι χρήσιμα για να υπάρχει ανταγωνισμός απέναντι στο μοντέλο της αγοράς. Εάν συνειδητοποιήσουμε ότι ζούμε καλύτερα υιοθετώντας και λειτουργώντας στην πράξη άλλες μορφές παραγωγής και κατανάλωσης, που δεν απαιτούν ενταντικοποιημένη, κακοπληρωμένη εργασία 9ώρου, τότε όλο και περισσότεροι θα συμμετέχουμε στον εκτός αγοράς κόσμο.
Και το καλύτερο, ίσως, μέσω του ανταγωνισμού με υπαρκτά εναλλακτικά μοντέλα, να μετασχηματιστεί και η αγορά για να προσελκύσει πίσω κάποιους από όσους κάθε φορά θα της διαφεύγουν (εφόσον κρίνει ότι μας έχει ανάγκη όλους ή έστω τους περισσότερους, κάτι για το οποίο αμφιβάλλω!).
Δημοσίευση σχολίου