Τουλάχιστον στην Ελλάδα έχουμε χιλιάδες κοινωνικά τραγούδια.....και ήρθε η ώρα να τα ξαναθυμηθούμε:
«Φτωχέ διαβάτη»
Η κοινωνία βαριά στενάζει,
σκληρά n φτώχεια τnνε σπαράζει.
Τι θ' απογίνει μ' αυτό το χάλι,
αυτός ο δρόμος πού θα μας βγάλει;
Η δυστυχία μας κουρελιάζει,
απ' τις πληγές μας το αίμα στάζει.
Τι μαύρα χρόνια καταραμένα,
τα νιάτα φεύγουν, πάνε χαμένα.
Φτωχέ διαβάτη με τον καημό σου,
εγώ τον ξέρω τον σπαραγμό σου.
Δεν είσαι μόνος στην οικουμένη,
υπάρχουν κι άλλοι βασανισμένοι.
Τραγούδι: Σωτηρία Μπέλλου, Βασ. Τσιτσάνnς.
Ζεϊμπέκικο.
Ηχογραφήθηκε: 1954.
«Φτωχέ διαβάτη»
Η κοινωνία βαριά στενάζει,
σκληρά n φτώχεια τnνε σπαράζει.
Τι θ' απογίνει μ' αυτό το χάλι,
αυτός ο δρόμος πού θα μας βγάλει;
Η δυστυχία μας κουρελιάζει,
απ' τις πληγές μας το αίμα στάζει.
Τι μαύρα χρόνια καταραμένα,
τα νιάτα φεύγουν, πάνε χαμένα.
Φτωχέ διαβάτη με τον καημό σου,
εγώ τον ξέρω τον σπαραγμό σου.
Δεν είσαι μόνος στην οικουμένη,
υπάρχουν κι άλλοι βασανισμένοι.
Τραγούδι: Σωτηρία Μπέλλου, Βασ. Τσιτσάνnς.
Ζεϊμπέκικο.
Ηχογραφήθηκε: 1954.
1 σχόλια:
Το πολιτικό τραγούδι δεν τίποτε περισσότερο από τη γνήσια λαϊκή έκφραση του πεντάγραμμου.
Δημοσίευση σχολίου