Ποια είναι η φύση της πραγματικότητας γύρω μας;
Οι μεγαλύτεροι φυσικοί στον κόσμο έχουν φτάσει στο συμπέρασμα ότι δεν μπορεί να υπάρξει μια κατανοητή στον άνθρωπο εξήγηση του σύμπαντος και της πραγματικότητας γύρω μας χωρίς τα μαθηματικά. Με τα μαθηματικά όμως είναι δυνατόν να εξηγηθούν τα πάντα, στα χαρτιά....
Για παράδειγμα ποιος μπορεί να μας εξηγήσει τι είναι η βαρύτητα στην ουσία της, γιατί υπάρχει και πώς λειτουργεί, όχι πώς υπολογίζεται μόνο. Ο Νιούτον μας έδωσε τους υπολογισμούς για να προβλέψουμε π.χ. τις κινήσεις των σωμάτων που εξαρτώνται από τη μάζα και την απόσταση, δεν μας έδωσε όμως μια εξήγηση του γιατί υπάρχει αυτό που υπάρχει, ποια είναι η φύση της βαρύτητας, πώς λειτουργεί.Απλά εξήγησε τα αποτελέσματά της.
Την εξήγηση για την βαρύτητα προσπάθησε να δώσει ο Αϊνστάιν προϋποθέτοντας μια εσωτερική δομή στο σύμπαν που αποτελείται από τον χώρο και τον χρόνο. Στο σύμπαν του Αϊνστάιν όλα τα αντικείμενα, οι πλανήτες, οι γαλαξίες, τα αστέρια, καμπυλώνουν την δομή του, τον χωροχρόνο δηλαδή. Αυτή η καμπύλωση είναι που κατά τον Αϊνστάιν εξηγεί την έννοια της βαρύτητας. Αυτή η καμπύλωση του χωροχρόνου είναι αυτό που εμείς αντιλαμβανόμαστε ως βαρύτητα.
Και εδώ μπαίνουν στην μέση τα μαθηματικά. Γιατί ενώ η εξήγηση που μας δίνει ο Αίνστάιν είναι μαθηματικά αποδεκτή δεν μπορεί εύκολα να γίνει αντιληπτή από τον ανθρώπινο νου και τις ανθρώπινες αισθήσεις. Παρόλο βέβαια που χρησιμοποιούμε τις επιστημονικές της εφαρμογές.
Και αυτό βέβαια είναι μόνο η αρχή από μια σειρά παρόμοιες έννοιες που αφορούν την πραγματικότητα γύρω μας.
Η μαθηματική εξήγηση της πραγματικότητας δείχνει να είναι σε έναν δύσκολο αλλά βατό δρόμο με μια Γενική Θεωρία στο τέλος του. Από ότι όμως φαίνεται δεν θα είναι εύκολο μια τέτοια Γενική Θεωρία να οπτικοποιηθεί, αντίθετα θα εξηγεί τον κόσμο μόνο με τα μαθηματικά. Μα τότε τι μένει για να την καταλάβουμε με απτό τρόπο αυτήν την περίπλοκη πραγματικότητα; Ίσως η ποίηση, η παρομοίωση, η μεταφορά....Η πραγματικότητα γύρω μας αρχίζει να γίνεται όλο και πιο πλατωνική....
Για παράδειγμα ποιος μπορεί να μας εξηγήσει τι είναι η βαρύτητα στην ουσία της, γιατί υπάρχει και πώς λειτουργεί, όχι πώς υπολογίζεται μόνο. Ο Νιούτον μας έδωσε τους υπολογισμούς για να προβλέψουμε π.χ. τις κινήσεις των σωμάτων που εξαρτώνται από τη μάζα και την απόσταση, δεν μας έδωσε όμως μια εξήγηση του γιατί υπάρχει αυτό που υπάρχει, ποια είναι η φύση της βαρύτητας, πώς λειτουργεί.Απλά εξήγησε τα αποτελέσματά της.
Την εξήγηση για την βαρύτητα προσπάθησε να δώσει ο Αϊνστάιν προϋποθέτοντας μια εσωτερική δομή στο σύμπαν που αποτελείται από τον χώρο και τον χρόνο. Στο σύμπαν του Αϊνστάιν όλα τα αντικείμενα, οι πλανήτες, οι γαλαξίες, τα αστέρια, καμπυλώνουν την δομή του, τον χωροχρόνο δηλαδή. Αυτή η καμπύλωση είναι που κατά τον Αϊνστάιν εξηγεί την έννοια της βαρύτητας. Αυτή η καμπύλωση του χωροχρόνου είναι αυτό που εμείς αντιλαμβανόμαστε ως βαρύτητα.
Και εδώ μπαίνουν στην μέση τα μαθηματικά. Γιατί ενώ η εξήγηση που μας δίνει ο Αίνστάιν είναι μαθηματικά αποδεκτή δεν μπορεί εύκολα να γίνει αντιληπτή από τον ανθρώπινο νου και τις ανθρώπινες αισθήσεις. Παρόλο βέβαια που χρησιμοποιούμε τις επιστημονικές της εφαρμογές.
Και αυτό βέβαια είναι μόνο η αρχή από μια σειρά παρόμοιες έννοιες που αφορούν την πραγματικότητα γύρω μας.
Η μαθηματική εξήγηση της πραγματικότητας δείχνει να είναι σε έναν δύσκολο αλλά βατό δρόμο με μια Γενική Θεωρία στο τέλος του. Από ότι όμως φαίνεται δεν θα είναι εύκολο μια τέτοια Γενική Θεωρία να οπτικοποιηθεί, αντίθετα θα εξηγεί τον κόσμο μόνο με τα μαθηματικά. Μα τότε τι μένει για να την καταλάβουμε με απτό τρόπο αυτήν την περίπλοκη πραγματικότητα; Ίσως η ποίηση, η παρομοίωση, η μεταφορά....Η πραγματικότητα γύρω μας αρχίζει να γίνεται όλο και πιο πλατωνική....
Η ολογραφική πραγματικότητα, ο κβαντομηχανικός κόσμος, η γενική θεωρία των πάντων με τις έντεκα διαστάσεις, τα δύο σύμπαντα που το ένα συγκρούεται με το άλλο, τα άπειρα παράλληλα σύμπαντα, δεν είναι μυστικιστικές αντιλήψεις αλλά σοβαρά συμπεράσματα των μεγαλύτερων θεωρητικών φυσικών στον κόσμο.
Στο παρακάτω βίντεο δείτε το περίφημο πείραμα της διπλής σχισμής από τον πειραματικό φυσικό στο πανεπιστήμιο της Βιέννης Anton Zeilinger:
Το παραπάνω πείραμα δεν μπορεί να εξηγηθεί αν διατηρήσουμε σταθερή την παρούσα αντίληψη που έχουμε για το τι είναι πραγματικότητα. Τι συνέπειες έχουν αυτές οι κβαντικές παρατηρήσεις στον κόσμο που ζούμε; Κάποιοι λένε ότι όταν το φωτόνιο αντιμετωπίζει τις δύο σχισμές δεν βρίσκεται παράλληλα σε δύο θέσεις όπως παρατηρούμε ταυτόχρονα αλλά ότι η πραγματικότητα διαιρείται στα δύο.
Τα μαθηματικά πίσω από την κβαντομηχανική είναι πανέμορφα και περιγράφουν τα πάντα με ακρίβεια, απλώς δεν έχουν κανένα νόημα με βάση την αντίληψή μας για το τι είναι πραγματικότητα. Τα μαθηματικά όμως είναι εκεί και μας δείχνουν έναν άλλο κόσμο.
Ακόμη και αν οι ανθρώπινες αισθήσεις μας ενημερώνουν ακριβώς για το τι είναι πραγματικότητα, στην ουσία μας φωτίζουν μόνο για ένα μικρό ποσοστό αυτών που συμβαίνουν γύρω μας.
Ο νομπελίστας καθηγητής του ΜΙΤ Frank Wilczek αναφέρει επ' αυτού ότι από την εποχή του Κοπέρνικου έχουν συμβεί πολλές ανατροπές στον κόσμο της φυσικής που γελοιοποίησαν όσους υποστήριζαν ως πραγματικό αυτό που έβλεπαν μόνο με τα μάτια τους. Όπως λέει ο καθηγητής οι αισθήσεις μας πιάνουν μόνο ένα μικρό κομματάκι μιας πολύ πολυπλοκότερης δομής.
Ο Καθηγητής του Stanford Leonard Susskind λέει ότι όσο καταδύεσαι όλο και βαθύτερα μέσα στην πραγματικότητα τα μαθηματικά γίνονται ο μόνος τρόπος που έχεις για να περιγράψεις την πραγματικότητα που βλέπεις. Αυτό σημαίνει ότι η απάντηση στο τι είναι ο κόσμος μας και η πραγματικότητα που ζούμε μπορεί να βρίσκεται μπροστά στα μάτια μας αλλά εμείς να μην μπορούμε να την αντιληφθούμε με τις αισθήσεις μας.
Η Ολογραφική αρχή του Susskind είναι σήμερα αποδεκτή από την συντριπτικά μεγαλύτερη πλειοψηφία των θεωρητικών φυσικών παγκοσμίως. Και ο Susskind ρωτάει, μήπως όλη η πραγματικότητα γύρω μας είναι ένα ολόγραμμα, μια ψευδαίσθηση;
Και εδώ ερχόμαστε ξανά στις φιλοσοφικές ερωτήσεις του Descartes ο οποίος έφτασε ακριβώς στα ίδια συμπεράσματα από άλλη πλευρά όταν διερωτόταν με βάση τη λογική τι είναι αυτό που μας κάνει να πιστεύουμε ότι ο κόσμος γύρω μας είναι πραγματικός εφόσον έχουμε την εμπειρία του ύπνου που όταν την έχουμε μοιάζει και αυτή πραγματική. Τι θα εμπόδιζε την αντίληψη το ότι ο κόσμος γύρω μας είναι ένα όνειρο μέσα σε ένα άλλο όνειρο;
Πρακτικά τίποτα, αυτή είναι η μόνη λογική απάντηση είπε ο Descartes και είχε δίκιο. Μόνο βάζοντας στην "συνάρτηση" της φιλοσοφικής μας πραγματικότητας μια εξωτερική σταθερά (π.χ. τον θεό) δείχνουν όλα να μπαίνουν στη θέση τους. Αυτό είπε ο Descartes, κλείνοντας το μάτι στους μελλοντικούς μελετητές του. Αυτό σημαίνει ότι αν δεν υπάρχει θεός (που δεχόμαστε ότι δεν υπάρχει) τότε όλα είναι πιθανά.
Πρακτικά τίποτα, αυτή είναι η μόνη λογική απάντηση είπε ο Descartes και είχε δίκιο. Μόνο βάζοντας στην "συνάρτηση" της φιλοσοφικής μας πραγματικότητας μια εξωτερική σταθερά (π.χ. τον θεό) δείχνουν όλα να μπαίνουν στη θέση τους. Αυτό είπε ο Descartes, κλείνοντας το μάτι στους μελλοντικούς μελετητές του. Αυτό σημαίνει ότι αν δεν υπάρχει θεός (που δεχόμαστε ότι δεν υπάρχει) τότε όλα είναι πιθανά.
Και αυτό αποδεικνύουν στις μέρες μας οι θεωρητικοί φυσικοί με τις μαθηματικές εξισώσεις. Η ουσία στο παρακάτω βίντεο αρχίζει από το 16ο λεπτό και μετά:
Αν δεν καταλάβατε τίποτα από τα παραπάνω δεν πειράζει, αρκεί να μπορείτε να ακούσετε το παρακάτω τραγούδι από μια γνωστή κβαντική φωνή, και κάνει το ίδιο:
Ο άνθρωπος "αγγίζει" πρακτικά άλλες όψεις της πραγματικότητας και με άλλα μέσα:
Περισσότερες πληροφορίες
12 σχόλια:
Βαρύτητα, έλεγε ένας ψαγμένος Αυστραλός επιστήμονας, είναι η λαχτάρα των πάντων να ξαναγίνουν το Ένα που ήταν πριν από τη Μεγάλη Έκρηξη.
Μη διατάζοντας να ομολογησω οτι δεν κατάλαβα τιποτα απο τα παραπάνω,
άγγιξα την πραγματικότητα κατεβαζοντας το Στελάρα:)
Καλημέρα από Χαρτούμ...
Η φύση της πραγματικόττας είναι οτι οι Επιστήμες που έχουν αποστολή να αποκαλύψουν την φύση της πραγματικότητας,δεν υπάρχει περίπτωση να το κάνουν. Γιατι είναι μηχανισμοί της τερατώδους Εταιριοκρατίας και πρέπει να εξυπηρετούν τις μεθοδεύσεις της.
Τα θεαματικά ερμηνευτικά ψήγματα που διοχετεύει η Εταιριοκρατία στους Πολίτες είναι δομικά υλικά ψευδούς συνείδησης.
Απόδεiξη, ότι οι Πολίτες θέλουν να αγνοούν τον ΛΟΓΟ ως το δομικό υλικό του Κόσμου, υπερ πολύπλοκων θεαματικών διανοητικών κατασκευών, που κανένας δεν καταλαβαίνει και μόνο την διανοητική λαγνεία εξυπηρετούν.
Αλλά βέβαια ο ΛΟΓΟΣ, είναι συνεπής, απέριττος, δεν επιτρέπει μεθοδεύσεις και είναι Ελληνικός.
Το σχόλιό μου το υποστηρίζω στην www.treesoft.gr
Κανονικό δοκίμιο, εξαιρετικής έμπνευσης και γραφής. Εγώ θα το θέσω όμως και σε μία άλλη βάση το σκεπτικό/ερώτημα της φύσης της πραγματιότητας.
Η ουσία της πραγματικότητας περιγράφεται όχι με τα μαθηματικά, αλλά με τον αριθμό των αισθήσεων ενός ατόμου. Βλέπεις, τα μαθηματικά μας, είναι τρισδιάστατης λογικής. Πόσο θα γελούσε ένα τετραδιάστατο ον που έχει άλλη αντίληψη για τα μαθηματικά/φυσική και την χωροχρονική υπερπήδηση;
Ποια είναι η ουσία της πραγματικότητας για έναν άνθρωπο με χαμένη κάποια αίσθηση ή με άχρηστη εκ των πραγμάτων τη μία; (πχ στη ζούγκλα η όραση είναι η τελευταία σχεδόν σε χρησιμότητα αίσθηση με πρωτεύουσες την όσφρηση και την ακοή και φυσικά την αφή -σε τούτα εκπαιδεόνταν οι ιθαγενείς βιωματικά).
Άρα η ουσία της πραγματικότητας δεν είναι τίποτε άλλο από τη βιωμένη αισθητικά φύση των πάντων γύρω μας και τους -σε πιο μακρινά αντικείμενα- από τους περιορισμούς που μας θέτουν οι αισθήσεις (φυσικά και δεν είμαι αισθησιοκράτης).
Και ας πω και τούτο: ποια η μαθηματική φύση των συναισθημάτων/αισθημάτων; Ένας χημικός ποσοτικός αλγόριθμος ορμονών και ηλεκτρισμού στον εγκέφαλο;
Είδα το συγκεκριμένο ντοκυμαντέρ πριν λίγες ημέρες και μου γέννησε πολλά ερωτήματα για την φύση της πραγματικότητας.
Και μόνον η ιδέα πως νιώθουμε ακίνητοι ενώ την ίδια ώρα στην πραγματικότητα κινούμαστε με χιλιάδες χιλιόμετρα γύρω από την γη και ταυτόχρονα γύρω από τον ήλιο είναι συνταρακτική.
Υπάρχει μια πολύ όμορφη τηλεοπτική σειρά γύρω από τα παράλληλα σύμπαντα που λέγεται "Fringe" και θα σου συνιστούσα να το παρακολουθήσεις.
Τέλος θα ήθελα να πω πως διαφώνω με την άποψη του Ζολώτα παραπάνω πως οι επιστήμονες δεν θέλουν να αποκαλύψουν την φύση της πραγματικότητας.Το να βλέπουμε παντού συνομωσίες δεν σημαίνει πως υπάρχουν αλλά πως θέλουμε να υπάρχουν λόγω προσωπικών εμμονών.
Ανώνυμε ο "Ενισμός" είναι μια φιλοσοφική κατεύθυνση στην οποία συγκλίνουν οι περισσότερες μη φανατικές θρησκείες.
VAD μην στεναχωριέσαι, και ένας καθηγητής στο βίντεο λέει ξεκάθαρα ότι ούτε αυτός καταλαβαίνει τις εξισώσεις των μαθηματικών....
vzolotas η επιστήμη σε πολλές περιπτώσεις τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να χάνει τον ανοικτό και ανθρωπιστικό χαρακτήρα που είχε κληρονομήσει από τον διαφωτισμό.
Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό και στον κερδοσκοπικό-ανταγωνιστικό χαρακτήρα των μεγάλων εταιρειών.
Από εκεί και πέρα όμως το αν έχει κανείς συγκεκριμένα φιλοσοφικά ερωτήματα ή όχι είναι και μέρος της φύσης του.
Εγώ π.χ. ρώτησα πρώτη φορά στα 10μου "και ποιος έφτιαξε το θεό" όταν μου έλεγαν ότι ο θεός έφτιαξε τον κόσμο, και πολύ άργησα.
Είναι ερωτήματα τα οποία δεν είναι "περίεργα" όλοι οι άνθρωποι που σκέφτονται κάποια στιγμή τα συναντάνε. Κάποιοι κολλάνε βέβαια σε αυτά κάποιοι διευρύνουν τη θεματολογία των ερωτημάτων.
Το παν είναι να ρωτάμε τον εαυτό μας.
Αγαπητέ δείμο μόνο τα μαθηματικά μπορούν να περιγράψουν τον κόσμο σε βαθύτερα επίπεδά του. Με τα μαθηματικά άλλωστε μιλάνε για άλλες διαστάσεις οι φυσικοί.
Το πρόβλημα είναι ότι δεν έχουμε τρόπο να προσεγγίσουμε με τις αισθήσεις μας τα μαθηματικά.
Ίσως στο μέλλον αν ανακαλυφθεί ότι οι μελωδίες είναι ένας τρόπος να ακούμε τα μαθηματικά και ίσως γι' αυτό ο Μότσαρτ να ήταν τόσο διαχρονικός. Ίσως λοιπόν αυτή να είναι η ουσία τον πραγμάτων στο βάθος όσων μπορούμε να καταλάβουμε με έμμεσο τρόπο.
stardust30 αν δεν έχει μορφή ντοκιμαντέρ με καθηγητές πανεπιστημίου να μιλάνε και να εξηγούν ακριβώς τι γίνεται θα δυσκολευτώ πολύ.
Ίσως να έχεις δίκιο, δεν ξέρω...
Καλά εννοείται ότι κανείς δεν ξέρει. Κάποτε ίσως με μαθηματικό τρόπο να μάθουμε.
Θυμίζω και αυτό το βίντεο που είναι σχετικό:
Περισσότερα είδη συναισθημάτων
Δημοσίευση σχολίου