Συζητούν έξοδο χωρών από ευρώ και επιστροφή στο μάρκο

"...Ο συντάκτης του άρθρου αναφέρεται συγκεκριμένα στην Ελλάδα, παραθέτοντας τα πλεονεκτήματα για τη χώρα (αύξηση ανταγωνιστικότητας μέσω υποτίμησης νομίσματος, που θα οδηγήσει σε πτώση των τιμών και αύξηση των εξαγωγών, χωρίς τις κοινωνικές εντάσεις, οι οποίες θα προκαλούνταν από τις περικοπές μισθών και συντάξεων)."

"...οι γερμανικοί Financial Times και το περιοδικό Spiegel έκαναν εκτενείς αναφορές στα ενδεχόμενα διάσπασης της ζώνης του ευρώ και την επαναφορά του μάρκου στη νούμερο ένα οικονομία της Ευρώπης. "

"Οι FT Deutschland υποστηρίζουν ότι η ένταξη στο μηχανισμό στήριξης και της Ιρλανδίας και –πιθανότατα– και της Πορτογαλίας, δημιουργεί αμφιβολίες για το νόημα της Ευρωζώνης."

"Αναφέρει, μάλιστα, ότι σχεδόν οι μισοί Γερμανοί επιθυμούν το παλιό τους νόμισμα και ότι φυλάνε περί τα 6,6 δισεκατομμύρια ευρώ σε μάρκα (13 δισ. μάρκα) κάτω από το στρώμα και σε σεντούκια !"

Του Νεκτάριου Β. Νώτη, μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο στο capital.gr.

Όλη η αλήθεια για το δημόσιο

Δεν φτάνει που σε λίγο καιρό οι δημόσιοι υπάλληλοι θα κερδίζουν 50% λιγότερα από ότι το 2007 αλλά όλοι τους θεωρούν και άχρηστους σχεδόν με ρατσιστικά κριτήρια άνευ καμίας επιστημονικής τεκμηρίωσης, π.χ. μια ανάλυση DNA βρε παιδί μου!

 

Θα προσπαθήσω πολύ σύντομα να εξηγήσω μερικά θέματα που θεωρώ τα πιο σημαντικά και που προς μεγάλη μου έκπληξη στα τόσες χιλιάδες δημοσιεύματα κανείς δεν αναφέρει.

Α. Η ουσία του δημόσιου τομέα στην Ελλάδα

1) Το πρώτο δομικό στοιχείο του δημοσίου τομέα είναι η εφαρμογή του νόμου. Αντίθετα, στον ιδιωτικό τομέα οι οργανισμοί ιδρύονται και λειτουργούν με βάση την αρχή της ελευθερίας των συμβάσεων. Αυτό σημαίνει ότι ο κάθε ιδιώτης μπορεί να κάνει ότι μπορεί, στα πλαίσια της νομιμότητας, για να κερδίσει χρήματα. Αντίθετα στο δημόσιο δεν μπορεί ο κάθε ένας να κάνει ότι θέλει. Ο κάθε υπάλληλος του δημοσίου δεν λειτουργεί ως βλάκας επειδή είναι βλάκας αλλά επειδή το θεσμικό πλαίσιο του δημοσίου είναι φτιαγμένο πάνω σε θεμέλια που δεν γίνονται εύκολα αντιληπτά από ανθρώπους της αγοράς (εγώ μιλάω ως άνθρωπος της αγοράς).

Ερήμην των λαών

Μην σας πανικοβάλει η διεθνής κατάσταση, ζούμε σε μια μεταβατική εποχή, είτε προς το χειρότερο είτε προς το καλύτερο. Το χειρότερο σας το περιγράφουν οι νεοφιλελεύθεροι που δεν έχουν φαντασία, προτείνουν "λύσεις" που θέλουν να σας μετατρέψουν σε κυριολεκτικούς δούλους. Υπάρχουν και λύσεις που παραθέτω στο σάιτ αυτό.

Προς το παρόν δείτε τι γίνεται:

1) Το 90% των εργαζομένων στα όρια της κατάθλιψης (Ελευθεροτυπία)

2) Κόψαμε 1 εκ κινητά σε 3 μήνες!

3) Άνοιξαν οι πύλες της κολάσεως (ΕΘΝΟΣ)

4) Καταρρέει ο Νότος της ΕΕ (ΕΘΝΟΣ)

5) Η Αργεντινή δεν ήταν τίποτε. Εσάς θα σας εξαφανίσουν…,του Mark Weisbrot

Σας θυμίζω αυτό που είχα γράψει πριν 10 μήνες: ...Tomorrow we have to decide what country we want to buy!


Λύσεις υπάρχουν.

Ζούμε το τέλος του κόσμου; (Slavoj ΖiΖek)

Ο Ζιζέκ λέει στο παρακάτω βίντεο αυτά που πιστεύω και εγώ με το απλοϊκό μου το μυαλό, χωρίς όμως στερεότυπα και προκαταλήψεις, αντλώντας ερεθίσματα από τον κόσμο γύρω μου.

Είναι σημαντικό να δει κάποιος πόσο επηρέασε η τρέχουσα οικονομική κρίση την σκέψη αυτού του φιλόσοφου. Θυμάμαι κείμενα και ομιλίες που διάβαζα το 2008 και προσέγγιζαν με έμμεσο τρόπο τον νεοφιλελευθερισμό (σαν να λέμε "νεοφιλελεύθερη αριστερά") και από τότε δεν τον είχα ξαναδιαβάσει. Μάλιστα τα έλεγε ιδιαίτερα μπερδεμένα...

Σήμερα αντίθετα, διαπιστώνω ότι είναι σαφέστατος και έχει κάνει μια στροφή μιλώντας την γλώσσα μου, έστω και με καθυστέρηση.

Τα ίδια θα πιστεύετε και εσείς σε λίγα χρόνια....

Δείτε το βίντεο



Διαβάστε το άρθρο στον Guardian για το βιβλίο .


Ακούστε όλη την συνέντευξη είναι καταπληκτική. Δείτε την ξανά και ξανά.....

Εναλλακτική οικονομία

Δείτε τα παρακάτω δύο αρχεία όπου αναφέρονται προτάσεις για την έξοδο από την κρίση μαζί με πηγές για περαιτέρω μελέτη. Διαβάστε τα, γράφουν πολλά ενδιαφέροντα τα οποία πρέπει και εμείς να μελετήσουμε και να προωθήσουμε.

1)

21 Hours: Πατήστε πάνω στην εικόνα

2)

Alternative Routes: Πατήστε πάνω στην εικόνα

Τι κάνουν τα παιδιά; Είναι άνεργα, καταχρεωμένα και βυθίζονται....

"Αν οι εταιρείες είναι στις μέρες μας απρόθυμες να προσλάβουν νέους και ικανούς απόφοιτους πανεπιστημίων με έναν σχετικά χαμηλό μισθό και ελάχιστα προνόμια τότε θα είναι ποτέ στο μέλλον πρόθυμες να κάνουν οποιεσδήποτε προσλήψεις;"

Αυτά συμβαίνουν στο εξωτερικό, δείτε εδώ: How Are the Kids? Unemployed, Underwater, and Sinking.

Στην Ελλάδα τα πράγματα είναι αρκετά χειρότερα.

Ωστόσο η Βρετανία φλέγεται με νέες κινητοποιήσεις, στην Πορτογαλία έχει προκηρυχθεί Γενική Απεργία και στην Ιρλανδία ο κόσμος έχει καταπιεί τον πατριωτισμό του και κοντεύει να σκάσει.

Και όλοι είναι έτοιμοι για όλα με την κοινωνική ένταση να έχει χτυπήσει κόκκινο.

Η τελική κατάρρευση του ελληνικού δεξιού σοσιαλισμού

Επειδή εμένα με "γράφατε" στα παλιά σας τα παπούτσια τόσα χρόνια που σας τα έλεγα  και αντίθετα πιστεύατε στην αρχή τον Καραμανλή που σας έλεγε ότι όλα πάνε καλά και στη συνέχεια τον ΓΑΠ και τους άλλους με όλες τις βλακείες που σας έλεγαν, ακούστε τι είπε χτες ο  Αλέκος Παπαδόπουλος σε μια ομιλία του στο ΕΛΙΑΜΕΠ (και ενώ δίπλα του καθόταν ο καταπληκτικός Πέτρος Μάρκαρης, των αστυνομικών μυθιστορημάτων):

"Ένα ψεύδος που επίσης καλλιεργείται στο λαό είναι αν η χώρα μας θα χρεοκοπήσει ή όχι. Αρνείται ο παραπλανητικός λαϊκισμός ν’ αποδεχθεί ότι τέτοιο δίλημμα ουσιαστικά δεν υπάρχει, γιατί η χώρα ήδη τελεί “υπό χρεοστάσιο” από τον περασμένο Μάιο, όταν οι διεθνείς κεφαλαιαγορές αρνήθηκαν να μας χρηματοδοτήσουν με συνέπεια να επέμβει ένας πολυμερής διεθνής οικονομικός έλεγχος και να μας χορηγήσει ένα διακρατικό δάνειο προκειμένου να εξοφλήσουμε τους δανειστές μας. Το δίλημμα αντίθετα είναι αν θα καταρρεύσουμε πλήρως ή όχι, και αυτό εξαρτάται αποκλειστικά από τις εθνικών διαστάσεων αποφάσεις που θα λάβουμε." 

Και παρακάτω συνέχισε:"Το 2011 προβλέπω ότι θα είναι μια εφιαλτική χρονιά. Θα καταπέσουν μύθοι και λεοντές. Οι επικοινωνιακές τεχνικές δεν θα φτάνουν πια να συγκαλύψουν δισταγμούς, φοβίες και αμηχανίες. Θα φανεί με τον πλέον αποκαλυπτικό τρόπο ότι η χώρα βιώνει, πέρα απ’ όλα τ’ άλλα, τον θανατηφόρο συνδυασμό υψηλού κόστους δανεισμού και ύφεσης. " (Πηγή: Βήμα).

Η ορθολογικοποίηση της βλακείας

"Είναι δύσκολο να κάνεις κάποιον να καταλάβει κάτι όταν ο μισθός του εξαρτάται από την μη κατανόησή του", Upton Sinclair (1935)

 Στην κωμωδία του 1996 "Mars Attacks" οι εξωγήινοι από έναν τεχνολογικά ανώτερο πολιτισμό παρουσιάζονται με έναν τεράστιο εγκέφαλο (δείτε την πιο πάνω φωτογραφία). Γελάνε με την αφέλεια των ανθρώπων και με διάφορους τρόπους καταφέρνουν να τους εξολοθρεύουν κάνοντας παράλληλα και την πλάκα τους. Μέχρις ότου, εκεί όπου πάει να χαθεί κάθε ελπίδα για την ανθρωπότητα, ο ήχος από ένα τραγούδι του Elvis τους νικά κάνοντας τους εγκεφάλους τους να εκρήγνυται μην μπορώντας να αντέξει την rock' en roll μουσική..... 

Ο Dr. Sheldon Lee Cooper (αυτός με την πράσινη μπλούζα στην παρακάτω φωτογραφία) είναι πρωταγωνιστής στην σειρά Bing Bang Theory που κάνει θραύση διεθνώς:

Το κοινωνικό matrix

Πραγματικά βρίσκομαι σε μεγάλη αμηχανία μπροστά σε ανθρώπους που θέλουν απεγνωσμένα να κερδίσουν περισσότερα χρήματα. Τους κοιτώ σαν ούφο, δεν μπορώ να τους καταλάβω. Καμιά φορά τους λυπάμαι κιόλας. Δεν είναι ότι εγώ έχω χρήματα, μόνο τα εντελώς απαραίτητα. Όμως υπάρχουν τόσα πράγματα να κάνει κανείς χωρίς χρήματα.

Για παράδειγμα σήμερα είναι μια καταπληκτική "καλοκαιρινή" μέρα του φθινοπώρου, μια καλοκαιρινή μέρα χωρίς τον καύσωνα του καλοκαιριού και την φασαρία του τουρισμού και τα πολύβουα καταστήματα της αγοράς. Είναι πραγματική απόλαυση ένας περίπατος δίπλα στην θάλασσα με την όραση σου να φτάνει μίλια μακριά από την διαύγεια της ατμόσφαιρας.

Τι καλύτερο μπορεί να προσφέρει η ζωή από αυτό; Νομίζω τίποτα.

Και είναι συχνά απαραίτητο να μένει κάποιος μόνος του μόνο με τις σκέψεις του, εκεί βλέπει αν μπορεί να αντιμετωπίσει ή και να ανεχτεί τον εαυτό του που του μιλάει συνεχώς ή την ζωή την ίδια. Αν είναι κάποιος σε συνεχή κίνηση, νοητική και καθημερινή δεν μπορεί να δει καθαρά. Όπως δεν μπορείς να δεις τον βυθό σε μια ταραγμένη θάλασσα έτσι δεν μπορείς να δεις βαθύτερα και σε μια ταραγμένη ψυχή.

Παραεκκλησιαστικές οργανώσεις και ο ρόλος τους στην ελληνοχριαστιανική αγωγή της νεολαίας μας

Καλά, καλά ο τίτλος είναι λίγο ειρωνικός γιατί δεν έχω σκοπό να κάνω τόσο μεγάλη ανάλυση. Απλά θέλω να στρέψω την προσοχή σας στην ψυχολογική πλευρά του θέματος.

Μου έλεγε παλιά ένας φίλος μου (πολύ μικρότερος από εμένα) ότι όταν ήταν μικρός τον πήγαινε η μάνα τους στην εκκλησία και ο παπάς μέσα στην λειτουργία τους έλεγε για το 666 σε συνδυασμό με την Συνθήκη του Μάαστριχ και τον Σατανά. Αργότερα κατά τις 11.00 που γύριζαν στο σπίτι από την κατήχηση ήταν πραγματικά τρομοκρατημένοι. Βεβαίως το παιδάκι αυτό δεν ήταν καθυστερημένο να κολλήσει με το 666 (ούτε με το Μάαστριχ), παρόλο που επί της ουσίας είναι ακόμη και σήμερα συντηρητικός.

Και εγώ είχα επιρροές θρησκευτικού περιβάλλοντος αλλά εμένα φαίνεται μου βγήκαν ανάποδα. Ήδη από το δημοτικό όταν μου έλεγαν ότι ο θεός δημιούργησε το σύμπαν εγώ ρωτούσα ενστικτωδώς και ποιος δημιούργησε τον θεό και όταν μου έλεγαν ότι ο θεός υπήρχε πάντα ακόμη θυμάμαι το κενό που μου έμενε. Αλλά εγώ είχα "φιλική" κατήχηση και όχι σκληρή. Οπότε ποιος ξέρει πώς θα ήμουν αν είχα γεννηθεί ένα τετράγωνο πιο πάνω ή πιο κάτω.

Με λένε Αρτέμη

Θέλω να σας πω μια ιστορία που μου έχει κάνει φοβερή εντύπωση: Έχω έναν γνωστό (πρώην πελάτη και φίλο) ο οποίος τα τελευταία χρόνια έγινε πολύ πλούσιος (πούλησε πριν μια πενταετία 10 στρέμματα με πέτρες που κληρονόμησε,  ως παραθαλάσσια οικόπεδα). Παλιά όμως ήταν φτωχός και αριστερός-δημοκράτης. 

Χτες βγήκαμε οικογενειακώς σε μια ταβέρνα.

Άρχισε λοιπόν η γυναίκα του να μας λέει ότι "θα μας φάνε οι κομμουνιστές" (εννοούσε αυτούς, όχι εμάς), ότι δεν είναι δυνατόν αυτοί να πληρώνουν την ασφάλεια (π.χ. ΙΚΑ) του κάθε άχρηστου (εννοούσε φτωχού), ότι επιτέλους μπαίνει μια τάξη στην χώρα (εννοούσε διαλύεται όλη η χώρα), ότι καλά κάνουν που μειώνουν τους μισθούς γιατί οι υπάλληλοι είναι εξ ορισμού άχρηστοι και άλλα τέτοια.

Ζούμε σε μια μεταβατική εποχή

Το ευρώ, λέει το Βloomberg, έχει μετατραπεί σε μια μηχανή πτωχεύσεων, οι ανισότητες έχουν φτάσει σε επίπεδο ρεκόρ λένε οι New York Times, οι απλήρωτες υπερωρίες είναι στο ανώτατο επίπεδο των τελευταίων 60 ετών λέει η guardian, η Ιρλανδία λένε οι Financial Times χρεοκόπησαν επειδή έκαναν πιο μεγάλες περικοπές από ότι έπρεπε, ο δείκτης ΑΕΠ δεν είναι τόσο καλός όσο οι δείκτες-γκάλοπς μέτρησης της ανθρώπινης ευτυχίας, λέει το BBC. Συντηρητικά αμερικανικά περιοδικά διερωτώνται πιο είναι το μέλλον του καπιταλισμού ενώ η οικονομική βάλλεται από παντού....

Τι γίνεται εδώ ρε παιδιά; Σταματήστε και δείτε γύρω σας. Ξεχάστε το Ποντίκι, τον Ριζοσπάστη, την Αυγή και τις άλλες αριστερές εφημερίδες και έντυπα και δείτε τι λένε οι πιο σκληροί καπιταλιστές μεταξύ τους. Ξεχάστε για λίγο το ότι στην Ελλάδα ήμαστε αναποτελεσματικοί, το δημόσιο δεν δουλεύει σωστά και ότι χρωστάμε πιο πολλά από όσα παράγουμε και δείτε πόσα χρωστάνε οι νεοφιλελεύθεροι Αμερικάνοι, οι ψυχαναγκαστικοί με την τάξη Ιρλανδοί, οι Ιάπωνες και άλλοι που έκαναν όλα όσα έπρεπε και δεν είχαν τα δικά μας χάλια.

Το ευρώ έχει μετατραπεί σε μια μηχανή πτωχεύσεων

Ένα πολύ σημαντικό άρθρο από το Bloomberg αναδημοσιεύεται στην Καθημερινή. Ποιο είναι το συμπέρασμα; Ότι δυστυχώς επαληθεύονται οι θέσεις των αριστερών οικονομολόγων που φώναζαν από την αρχή περί χρεοκοπίας, έξοδο από το ευρώ κτλ (τα είχα πει και εγώ από την πρώτη στιγμή πριν ξεκινήσει η οποιαδήποτε συζήτηση). Αυτή τη φορά δεν τα λένε οι αριστεροί οικονομολόγοι.....Διαβάστε λοιπόν:

Bloomberg
"Ποιος θα είναι ο επόμενος; Πρώτα η Ελλάδα. Τώρα η Ιρλανδία βρίσκεται στα πρόθυρα του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης. Οταν θα συμβεί και αυτό, θα ακούσουμε παρήγορα λόγια πως απετράπη η μετάδοση της κρίσης, η Ευρωζώνη πατάει γερά στα πόδια της και το ευρώ σώθηκε.
Μην πιστεύετε λέξη. Το ευρώ έχει μετατραπεί σε μια μηχανή πτωχεύσεων. Μόλις ξεπερδέψουν με την Ιρλανδία, οι αγορές θα στραφούν στην Πορτογαλία και στην Ισπανία και στη συνέχεια στην Ιταλία και στη Γαλλία. Η διαδικασία δεν πρόκειται να σταματήσει αν δεν διαλυθεί το ευρώ. Η κρίση της Ιρλανδίας είναι πολύ πιο σοβαρή από της Ελλάδας. Είναι πολύ δύσκολο να εξηγήσουν οι τελευταίοι υποστηρικτές του ευρώ γιατί έφτασαν τα πράγματα ώς εκεί. Η Ελλάδα δεν έπρεπε να έχει προσχωρήσει ποτέ στο ευρώ.

Εδώ Πολυτεχνείο: Το σφαγείο μας, σήμερα και τότε

Ένα από τα πιο ωραία αντιστασιακά τραγούδια για μένα είναι το σφαγείο. Στο βιντεάκι που παραθέτω του 1974 το πιο εντυπωσιακό δεν είναι βέβαια το τραγούδι αλλά οι αντιδράσεις του πλήθους. Δείτε που έχουν σηκωθεί όλοι όρθιοι και ανεμίζουν τα μπουφάν τους, χειροκροτάνε ρυθμικά και ο ενθουσιασμός ξεχειλίζει από παντού.

Cruelty in Crete/Greece, SHOCKING - PHOTOS ARE HORRIFIC

Πριν λίγες μόλις μέρες έγραφα για τον σκύλο που τυφλώθηκε από τον ιδιοκτήτη του στην Κρήτη. Και πάλι στην Κρήτη κάποιος πυροβόλησε έναν σκύλο στο κεφάλι. Δείτε τις φωτο στο άλλο σάιτ που παραπέμπω:


"This poor dog was shot in the face and left in agony for days. She was found - inside the Agios Silas Church.
I've never seen anything like that in my life and hope I never will again. The vet wants to do everything he can to help us with the prosecution.
On closer inspection he found the small round shot balls so it was a shotgun but at close range - he may have been holding the dog while he did it because the vet said the barrel must have been so close to her face to cause that injury.
The amount and size of the maggots in her face showed she had been there for four or five days - god knows how she didn't die of dehydration alone, never mind the horrific injury and infection.
The smell was so bad we were almost sick in the car going to the vet.
She didn't flinch or growl or anything when I had to pull her out of the narrow space she was wedged in between two walls at the church.
The old church caretaker found her inside the church yesterday when he went to clean and put her outside. He phoned George this morning then Jill and I went to get her.

Η ελευθερία

Μπορεί να υπάρξει ελευθερία χωρίς σχετική οικονομική ελευθερία; Ή κάποιοι πρέπει να είναι πάντοτε σκλάβοι κάποιων άλλων; Και μάλιστα με όλο και περισσότερο εντεινόμενα εκμεταλλευτικές συνθήκες λόγω διεθνών συνθηκών ή ανταγωνισμού;




Ο ίδιος ο  John Stuart Mill (Τζον Στιούαρτ Μιλ) έλεγε ότι οι επιλογές που έχει ένας φτωχός δεν είναι μεγαλύτερες από τις επιλογές που έχει ένας σκλάβος.




Disclaimer: Δεν είμαι κομμουνιστής και γι' αυτό αναφέρω φιλελεύθερες πηγές....

Η φωτογραφία είναι από το νέο βιβλίο του Μπουραντά "Επι σκηνής χωρίς πρόβα", εκδόσεις Πατάκη.

Το προσωπικό κόστος του να είναι κανείς αριστερός

Σε αντίθεση με τη νεολαία του ΠΑΣΟΚ που κρατάει την σημαία του γιατί περιμένει μεγάλα προσωπικά οφέλη στο μέλλον (σαν αυτά που συνήθως είχαν οι γονείς τους στις ΔΕΚΟ) ένας αριστερός όχι μόνο δεν θα έχει κανένα όφελος αλλά και τεράστιο προσωπικό κόστος.

 

Οι εποχές άλλαξαν. Την δεκαετία του 1980 ακούω ότι οι αριστεροί ήταν πολύ δημοφιλείς, το ΠΑΣΟΚ τους έδωσε θέσεις και η κοινωνία τους αποδεχόταν. Γύριζαν τότε κάτι φοβερά καλλιτεχνικά ντοκιμαντέρ στην ΕΡΤ που όλοι όσοι μιλούσαν ήταν αριστεροί. Εθίστηκαν και εκείνοι οι "αριστεροί" και οι άλλοι οι πανεπιστημιακοί και οι δημόσιοι υπάλληλοι, στα πολλά προνόμια και στην κομματοκρατία και ξέχασαν τις βασικές αρχές τους. 

Από τις αρχές ήδη όμως του 1990 αυτό άρχιζε να αλλάζει. Τα δε χρόνια του εκσυγχρονισμού ο αριστερός παραμερίστηκε μέχρι που σήμερα έγινε ένα μουσειακό είδος.  Σαν τον Λένιν ταριχευμένο. Αν δεν γινόταν η τρέχουσα οικονομική κρίση κανένας αριστερός δεν θα μιλούσε τώρα, όλοι θα έκαναν γαργάρες. Η αριστερά έφτασε ένα περίπου 20% σε αυτές τις δημοτικές (αυτό εγώ δεν το ξαναθυμάμαι ποτέ) λόγω του ότι η κρίση αλλάζει σιγά, σιγά και πάλι τη νομιμότητα της κοινωνίας και την κουλτούρα και πλέον άρχισαν να ακούγονται κάποιοι.

Ακόμη όμως η νομιμότητα δεν έχει αλλάξει, κάθε άλλο! 

Αυτό συμβαίνει για δύο λόγους (θα αναφέρω τώρα πώς σκέφτεται η κοινωνία): 

Η μικρή επιχειρηματικότητα σβήνει

Μου έλεγε σήμερα ένας φίλος ότι πληρώνει πάγια λειτουργίας για την επιχείρησή του 14500 ευρώ ενώ έχει μόλις 4000-5000 ευρώ έσοδα. Για την ΔΕΗ θέλει 5 χιλιάρικα και για ενοίκιο θέλει 3,5 χιλιάρικα. Και ο άνθρωπος ήταν απελπισμένος γιατί:


α) Δεν του δίνουν δανεικά οι τράπεζες γιατί δεν έχουν χρήματα.
β) Δεν του δίνει πίστωση η ΔΕΗ (κοινώς του έχουν αλλάξει τα φώτα).
γ) Δεν του κάνει έκπτωση ο ιδιοκτήτης που του ενοικιάζει (γιατί σου λέει ότι τα έξοδα μετεγκατάστασης είναι τεράστια).
δ) Η δουλειά δεν λέει να βελτιωθεί.
ε) Η οικονομική κρίση τώρα αρχίζει!

Οπότε είναι αναγκασμένος να κλείσει.

Και αυτός ο άνθρωπος δεν χρωστάει στις τράπεζες, γιατί οι περισσότεροι άλλοι είναι ΚΑΤΑΧΡΕΩΜΕΝΟΙ.


Συζητάω με φίλους μου στον τραπεζικό τομέα και λέμε για μεγάλα γνωστά επιχειρηματικά ονόματα, 7 μήνες ζωής ο ένας (με βάση και τι καταθέσεις - περιουσία έχει), 6 μήνες ζωής στον άλλο κτλ. Όλοι "παίζουν" με ημερομηνίες λήξης.


Αν συνεχίσουμε ακριβώς όπως πάμε (που μπορεί όχι απλά να συνεχισουμε όπως πάμε αλλά να επιταχύνουμε στην κατηφόρα), σε 2 χρόνια θα έχει κλείσει το 70% των επιχειρήσεων του ιδιωτικού τομέα (κυρίως μικρομεσαίες και κάτω).


Τι θα κάνουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι και όλοι οι εργαζόμενοι που απασχολούσαν; Πώς θα πάρει το κράτος τους φόρους για να πληρώνει όχι τους ΔΥ γενικά αλλά τα νοσοκομεία, τα σχολεία και την πυροσβεστική;


Καταλαβαίνετε που πάμε;


Και μη νομίζει κανείς ότι θα γλιτώσει εύκολα επειδή μπορεί να έχει 10, 20, 120 ή 200 χιλιάδες ευρώ στην τράπεζα.... γιατί αν συνεχίσουν να συμβαίνουν όσα γίνονται τώρα τότε είναι μαθηματικώς βέβαιο ότι θα χάσουν μέρος των καταθέσεών τους αλλά θα καταβαραθρωθούν και τα κέρδη τους από ενοίκια και οι αξίες από ακίνητα.


Και επειδή είναι γνωστό ότι η ευγενής τάξη των εισοδηματιών δεν ξέρει και καμία τέχνη, και αυτοί θα πεινάσουν μαζί με τους άλλους.




Πρέπει λοιπόν οι επιχειρήσεις να υποστηριχθούν. Αν γίνεται να μειωθούν τα ενοίκια ακόμη και με διοικητικό τρόπο ή να υπάρξει νομολογία για κάτι παρόμοιο (που νομίζω ότι αυτό έχει υπάρξει). Το κράτος θα πρέπει να μειώσει τις επιβαρύνσεις έναντι των επιχειρήσεων (γιατί αλλιώς θα κλείσουν μαζικά), συμπεριλαμβανομένου της ΔΕΗ.


Και εδώ πέρα δεν μιλάω για το μεγάλο κεφάλαιο, μιλάω για τον κάθε κακομοίρη που έχει ένα μαγαζάκι της πλάκας και πουλάει ρούχα, παπούτσια, καφέδες, σουβλάκια, κτλ. Όπως είχα γράψει πριν 1 μήνα περίπου, σε ΑΥΤΟΥΣ τους μικρούς βασίζεται η ελληνική οικονομία. Ας μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας.


Και αυτά που προτείνω είναι παυσίπονα...Γιατί αν παγκοσμίως συνεχιστεί η καπιταλιστική κρίση που ξεκίνησε από τις αρχές του 1990 νομίζω ότι τα πράγματα θα χειροτερέψουν.

Προς μια πανευρωπαική Σεισάχθεια

Η Γερμανία κέρδισε στο παιχνίδι και θέλει το βραβείο της. Τερμάτισε πρώτη όμως έχοντας εξοντώσει (κατά χρεώσει) όλους τους αντιπάλους της, αλλά και τους θεατές και τους κριτές μαζί. Έτσι, δεν υπάρχει κανένας για να της απονέμει βραβεία αλλά ούτε και για να την χειροκροτήσει.

Τα πράγματα έχουν φτάσει σε τέτοιο σημείο που κέρδισε χάνοντας την ηγεμονία της. Η νίκη της είναι και η ήττα της ταυτόχρονα. Δεν έχει πια κάποιον για να ανταγωνιστεί ενώ η Ευρώπη που ήταν η κατάκτησή της, τώρα καταρρέει.



Το ότι η Ελλάδα είναι προβληματική και διεφθαρμένη χώρα είναι ένα το κρατούμενο. Το ότι όμως και η παγκόσμια οικονομία όπως λειτουργεί είναι ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος είναι ένα άλλο κρατούμενο.


Ξεφύγαμε πλέον από τα πλαίσια της ελληνικής χρεωκοπίας και πάμε στην συζήτηση μιας πανευρωπαικής κατάρρευσης που μπορεί να αποφευχθεί μόνο με μια πανευρωπαϊκή Σεισάχθεια, τύπου και ύψους Αμερικής που βεβαίως θα ακυρώνει τα κέρδη των νικητών και άσχετα αν τους μέμφονται οι Γερμανοί .

Η Ελλάδα βεβαίως πρόλαβε να γλιτώσει από μια πανευρωπαϊκή διαγραφή χρεών υποθηκεύοντας και από πάνω τα πάντα. 


Θα δούμε όμως. Το αμέσως επόμενο διάστημα θα είναι πολύ ενδιαφέρον για την οικονομική ιστορία της Ευρώπης του μέλλοντος.

Αύριο στις εκλογές στην Αθήνα μαυρίστε τον!

Σε αυτές τις εκλογές οι φιλελεύθεροι δεξιοί θα ψηφίσουν Καμίνη γιατί το ΠΑΣΟΚ αυτή τη στιγμή έχει μετεξελιχθεί στο ονειρικό κόμμα  κάθε φιλελεύθερου δεξιού.

Όσοι αριστεροί θα πάνε να ψηφίσουν και πάλι Καμίνη θα ψηφίσουν γιατί ρε γαμώτο όσο και να τα σκάτωσε το ΠΑΣΟΚ ο Καμίνης είναι 100 επίπεδα πάνω από τον Mr Πριόνη.


Οι Αθηναίοι θα ψηφίσουν Καμίνη γιατί έχουν βαρεθεί την υποβάθμιση της ζωής τους.



Αυτή είναι η γνώμη μου ασχέτως κάθε άλλου παράγοντα.



Η εικόνα βέβαια είναι από το blog του Περαστικού.

Άμεσες λύσεις εξόδου από την κρίση

Βασικό πρόβλημα στην Ελλάδα είναι οι υψηλές τιμές των ακινήτων-γης και το ότι αυτές απαιτούν αποπληθωρισμό για να πέσουν. Αν όμως δεν πέσουν δεν μπορούν να πέσουν και μια σειρά από άλλα πράγματα στα οποία βασίζεται η παραγωγή και η κατανάλωση (π.χ. ενοίκια, τιμές προϊόντων, ενάρξεις νέων επιχειρήσεων κτλ). Αν ο μαγαζάτορας πληρώνει  π.χ. 700 ευρώ ενοίκιο δεν είναι δυνατόν να μειώσει τις τιμές βοηθώντας τους καταναλωτές. Έτσι σήμερα ενώ ο μισθωτός κάνει το σκατό του παξιμάδι και βγάζει κάθε βδομάδα 60 και 100 ευρώ από την κάρτα για να ζήσει μέχρι να τον πληρώσουν, ο κάθε μεγαλοϊδιοκτήτης έχει την δυνατότητα να κρατάει την ελληνική οικονομία σε αδράνεια απέχοντας από την αγορά αφού προτιμάει να έχει τα ακίνητά του ανοίκιαστα παρά να τα νοικιάσει με -40% ενοίκιο που απαιτούν οι συνθήκες της αγοράς ή να πουλήσει με -50% τιμές. Έτσι όλα είναι παγωμένα.

Θα έπρεπε λοιπόν το κράτος να βοηθήσει την αγορά με την επιβολή υψηλής φορολογίας στην ακίνητη περιουσία (εξαιρώντας μόνο την πρώτη κατοικία ή πολύ προβληματικά ακίνητα) με τη μορφή των τελών κυκλοφορίας που υπάρχει στα αυτοκίνητα. Έτσι θα ξέρει κάθε ιδιοκτήτης ότι το να έχει τα ακίνητά του να κάθονται δεν έχουν μόνο κόστος ευκαιρίας αλλά και άμεσο κόστος για την τσέπη του που αν δεν μπορεί να καλύψει η εφορία θα αρχίσει να του κατάσχει την ακίνητη περιουσία του. Και να διευκολυνθεί παράλληλα μια τέτοια δυνατότητα κατασχέσεων.

Αυτό θα βοηθήσει στην επαναλειτουργία της αγοράς ακινήτων και θα πιέσει εντυπωσιακά προς τα κάτω τα ενοίκια γιατί οι ιδιοκτήτες θα θέλουν πάση θυσία να νοικιάσουν τα ακίνητά τους έστω και για πολύ μικρότερο τίμημα ώστε τουλάχιστον να καλύπτουν ένα μέρος του κόστους ύπαρξης των ακινήτων τους.

Γιατί η κυβέρνηση δεν προχωράει σε τόσο απλές λύσεις; Είναι τόσο κακοί στα οικονομικά ή απλά φοβούνται για ακόμη μια φορά τις περιουσίες των τραπεζών;


Αν όμως συνεχιστεί αυτή η αδράνεια και ο φόβος τότε θα πληρώσουμε τις τράπεζες 10πλες. Οι υποχρεώσεις της οικονομίες δεν είναι δυνατόν να καλυφθούν μόνο από περικοπές σε μισθωτούς.

Οι "απέξω" του φιλελευθερισμού

Ο Rousseau (Ρουσσό) 100 χρόνια μετά τους Ισοπεδωτές υποστήριξε ότι η μεγάλη ιδιοκτησία είναι ενάντια στο φυσικό δίκαιο ενώ η μικρή ιδιοκτησία αποτελούσε το φυσικό δικαίωμα του παραγωγού.

Στο έργο του Rousseau "Λόγος περί της Ανισότητας" (1755) αναφέρει ότι μόνο ένα περιορισμένο δικαίωμα μπορεί να καταξιωθεί ηθικά, αντίθετα το απεριόριστο δικαίωμα στην ιδιοκτησία ήταν πηγή εκμετάλλευσης και ανελευθερίας, θέση που επαναλαμβάνεται και στο "Κοινωνικό Συμβόλαιο" (1762).

Διακόσια πενήντα χρόνια πριν από σήμερα ο Ρουσσό έλεγε ότι: "Μια αληθινή δημοκρατική κοινωνία, μια κοινωνία που θα κυβερνάται από την γενική βούληση, απαιτεί ισότητα ιδιοκτησίας, τέτοια ώστε κανένας πολίτης να μην μπορεί ποτέ να γίνει τόσο πλούσιος, ώστε ν' αγοράζει άλλον, και κανένας τόσο φτωχός, ώστε η ανάγκη να τον κάνει να πουληθεί".

Ο Ρουσσό πίστευε ότι οι διαφορές στην ιδιοκτησία χωρίζουν τους ανθρώπους σε αντιτιθέμενες τάξεις και οι άνθρωποι οδηγούνται από τα ταξικά συμφέροντα μην μπορώντας έτσι να αποφασίσουν για το γενικό καλό. Αυτός ήταν ένας προβληματισμός που απασχόλησε αργότερα και τους κλασσικούς φιλελεύθερους του 19ου αιώνα από την ανάποδη. Όχι δηλαδή πώς θα υπάρχει ισότητα ιδιοκτησία αλλά πώς ενώ δεν θα υπάρχει ισότητα θα δημιουργηθούν εκείνες οι δομές που δεν θα επιτρέπουν να τεθούν σε κίνδυνο τα προνόμια των ανώτερων τάξεων...

Ο Thomas Jefferson ο οποίος είναι μέχρι και σήμερα σεβαστός στις ΗΠΑ και στου οποίου το όνομα δακρύζουν ακόμη οι Αμερικάνοι, ήταν στο ίδιο μήκος κύματος με τον Ρουσσό. Πίστευε στη θετική πλευρά της ανθρώπινης φύσης και στην οικονομική ισότητα ως προϋπόθεση της δημοκρατίας. Παρά το ότι αποδεχόταν τη μισθωτή εργασία θεωρούσε ότι αυτή είναι αποδεκτή μόνο στο βαθμό που οι εργαζόμενοι είναι τόσο ανεξάρτητοι όσο και οι μικροϊδιοκτήτες. Θεωρούσε την μικροιδιοκτησία ως το μέτρο για να μην υπάρχουν ταξικές διαιρέσεις.

Γι' αυτό και ο Ρουσσό και ο Jefferson του 18ου αιώνα ή οι ουτοπιστές του 16ου και 17ου αιώνα εξαιρούνται από την κλασική φιλελεύθερη παράδοση η οποία κυριαρχεί σήμερα. Επειδή πίστευαν στην οικονομική ισότητα ως βασική προϋπόθεση της δημοκρατίας. Ένα βασικό στοιχείο που χάθηκε μέσα στο χρόνο...

Συνεπώς οι σκέψεις και οι προβληματισμοί κατά της ιδιοκτησίας και για την απαγόρευση απόκτησης άπειρου πλούτου, δεν πρέπει να αποτελούν απαγορευμένα θέματα συζήτησης ή θέματα ταμπού. 

Σήμερα όποιος συζητάει τέτοια θέματα απορρίπτεται αυτόματα ως κομμουνιστής. Μα αυτά τα έλεγε ο Jefferson και ο Ρουσσό! Γιατί τα ξεχάσαμε;;

Πηγές:

1) http://www.citizendia.org/List_of_revolutions_and_rebellions

2) http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%99%CF%83%CE%BF%CF%80%CE%B5%CE%B4%CF%89%CF%84%CE%AD%CF%82

3) http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%98%CE%B5%CF%83%CF%83%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%B7

4) http://answers.yahoo.com/question/index?qid=20070502102902AAhIpSR

5) http://en.wikipedia.org/wiki/Jacquerie

6) Κ. ΜΠ. Μακφέρσον, Η ιστορική πορεία της φιλελεύθερης δημοκρατίας, εκδόσεις Γνώση, 1986.

7) Εναλλακτικές προτάσεις ιδιοκτησίας (Περαστικός)

I love capitalism (xxx)

Σήμερα ο καπιταλισμός είναι τόσο έντονα συνυφασμένος με τις αγορές που όποιος δεν μπορεί να κατανοήσει στοιχειωδώς αλλά καθαρά τις αγορές δεν έχει καμία ιδέα οικονομικών στην πράξη, επί του πρακτέου.
Κοιτούσα σήμερα στο αρχείο μου διάφορα παλιά περιοδικά τα οποία συμπλήρωσα με μερικές φώτο από το google για να πω την οικονομική ιστορία των τελευταίων 20 ετών:
Στις αρχές του 1990 η Ιαπωνία ξαφνιάζει τη δύση όταν μπαίνει σε βαθιά οικονομική κρίση. Όλοι μιλάνε για πολιτικές και για μέτρα, τελικά όμως μετά από 20 χρόνια με την Ιαπωνία ακόμη σε στασιμότητα φαίνεται ότι δεν είχε κάποιο ειδικό πρόβλημα ειδικά η Ιαπωνία. Μάλλον απλά χτύπησε το ταβάνι που χτυπήσαμε και εμείς λίγο αργότερα:

The Economist Frontpage 1992

Τι έλεγαν για την Ιαπωνία το 1992

Το 1994 ένας και μόνος trader στην Άπω Ανατολή "καταφέρνει" να γονατίσει μια από τις αρχαιότερες και μεγαλύτερες τράπεζες στον κόσμο την Baring Bank. Μετά που βγαίνει από την φυλακή κάνει διαλέξεις για να διδάξει (;) στους υπόλοιπους πώς τα κατάφερε.Από τότε άρχισε να φαίνεται ότι κάτι δεν πάει καλά.

Nick Leeson

Το 1994 επίσης, και παρά τις αρχικές προειδοποιήσεις του Greenspan, αλλά και μετά τους πρώτους φόβους, αρχίζει να κυριαρχεί μια άλλη αντίληψη που λέει αφήστε τις τράπεζες να τα οικονομήσουν και ας καλύψουν μόνες τους τις χασούρες τους (κάντε κλικ στο παρακάτω κείμενο)...

Η σημερινή κατάσταση στον Άγιο Νικόλαο

Φίλοι *όχι από αυτούς που τυφλώνουν σκύλους*, μου έστειλαν τις παρακάτω φωτογραφίες. Μια φωτογραφία ίσον με χίλιες λέξεις:

 (Έρανος υπέρ απλήρωτων εργαζομένων)

 (Ο Άγ.Νικόλαος σε φθινοπωρινό ουρανό)

 (Διάλυση λόγω απόδοση μισθίου)

 (από την εφημερίδα Ανατολή)

O Αϊνστάιν σε ένα νεοφιλελεύθερο πανεπιστήμιο

Παιδιά το ότι η Ελλάδα είναι πράγματι σε μαύρα χάλια μην σας μπερδεύει. Χρειάζεται εξαιρετική διαύγεια πνεύματος και πολύ προσπάθεια για να δείτε ολόκληρη την εικόνα και να μην πατήσετε την (νεο)φιλελεύθερη μπανανόφλουδα....


Θυμίζω ότι από την επανάσταση του μάρκετινγκ και μετά (1950-σήμερα) οι ανθρωπιστικές σπουδές έχουν σχεδόν εξαφανιστεί. Μα ο Αϊνστάιν ήταν φυσικός έτσι; Σκεφτείτε καλύτερα.




Infowar

Ποια περιοχή της Ελλάδας κατέχει το ρεκόρ μλκιας;;

Δεν μπορώ να καταλάβω, σκοτώνεις άνθρωπο και τρως ισόβια, σκοτώνεις τον καλύτερο φίλο του ανθρώπου και μόνο μπράβο που δεν σου λένε! Τουλάχιστον στην Κρήτη!

Θυμάμαι κάποτε ένα γνωστό μου που μου περιέγραφε πόσο καλός σκοπευτής είναι, και για να μου το αποδείξει μου έλεγε ιστορίες με σκύλους που πετύχαινε από τα 300 μέτρα, μάλιστα επειδή καμιά φορά δεν πέθαιναν αμέσως έπαιζε πάνω τους σκοποβολή.


Άλλος μου έλεγε μια άλλη φορά ότι ήταν τόσο καλός σκοπευτής που πετύχαινε τα καλώδια της ΔΕΗ του ρεύματος με το πιστόλι. Κοβόταν βέβαια το ρεύμα μετά.....

Άλλωστε οι τουρίστες στην Κρήτη έχουν να το λένε για την αγάπη των Κρητικών για τα ζώα, και ιδίως τους σκύλους.

Μετά τα παραπάνω νομίζω είναι σαφές ποια περιοχή παίρνει το βραβείο μλκιας ανά την Ελλάδα...
Μετά τον Πόρο λοιπόν τώρα και η Κρήτη έχει την αποκλειστικότητα μιας τέτοιας ιστορίας. Διαβάστε τα φρικιαστικά νέα:

"The Social Network": Πού μπορεί να μας πάει η καινοτομία;

Image via Wikipedia

Η ταινία ήταν πολύ καλύτερη από όσο νόμιζα και τελικά θα άξιζε να την δει κανείς ακόμη και στον κινηματογράφο. Διάβασα ότι δήθεν αφορά δικαστικούς αγώνες κτλ. Τελικά ο καθένας ό,τι θέλει βλέπει σε μια ταινία. Εγώ π.χ. είδα στην ταινία έναν από τους πολλούς τρόπους που γεννιέται η καινοτομία, για μένα αυτό ήταν. Παρουσιάζει τις συνθήκες και την ιστορία μέσα από όπου ξεπήδησε το facebook που σήμερα αριθμεί πάνω από 500 εκατομμύρια ενεργούς χρήστες και 900 εκατομμύρια επαγγελματικές σελίδες, ομάδες κτλ.

Πρόσφατα μάλιστα μεγάλο αμερικανικό περιοδικό μιλούσε για τον επερχόμενο θάνατο της google επειδή το facebook κατάφερε να "μαντρώσει" πολλά εκατομμύρια κόσμου και να τους "τα παίρνει" χωρίς εξωτερικές βοήθειες.

Η όλη ιστορία του facebook που ξεκίνησε το 2004, μου θύμισε την εποχή μετά το 1975, με τον Bill Gates στον ρόλο του σημερινού ιδρυτή του Facebook. Εκείνη την εποχή, από τέλη του 1970 έως τέλη του 1980,  δοκιμάστηκαν τα πάντα. Η σημερινή εποχή μοιάζει με τον οργασμό εκείνης της δεκαετίας του 1980 που κάθε μέρα έβγαινε και κάτι εντελώς καινούργιο και ελπιδοφόρο που θα μπορούσε να κυριαρχήσει εκ του μηδενός.

Η καταστροφή που έρχεται

Image via Wikipedia

Η Πομπηία ήταν πόλη ανθηρή, με πληθυσμό 20.000-30.000 κατοίκους. Το 63 μ.Χ. έγινε ένας σφοδρότατος σεισμός, που συντάραξε την ωραία και πλούσια αυτή πόλη. Αλλά ο σεισμός αυτός δεν ήταν παρά το προμήνυμα για την ολοσχερή καταστροφή της. Πράγματι λίγα χρόνια αργότερα, στις 14 Αυγούστου του 79 μ.Χ., μετά από μια φοβερή έκρηξη του Βεζούβιου, ένα τεράστιο κύμα από λάβα, στάχτη και φωτιά έθαψε για πάντα, μέσα σε λίγες ώρες, την εύθυμη, σπάταλη και πανέμορφη ρωμαϊκή πόλη. Στην αρχή σηκώθηκε ένα φοβερό σύννεφο από στάχτη, η οποία σκέπασε την πόλη σε ύψος ενός μέτρου. Μόλις αντιλήφθηκαν οι κάτοικοι της Πομπηίας τη θεομηνία, άρχισαν να τρέπονται σε φυγή, παίρνοντας ο καθένας ό,τι μπορούσε να προφτάσει τις συνταρακτικές εκείνες στιγμές. Πολλοί όμως άλλαξαν γνώμη και ξαναγύριζαν αλλά τους έπιανε παραλυσία από τον πανικό.

Ύστερα από το σύννεφο της στάχτης, κατέκλυσε την πόλη μία αφάνταστη καταιγίδα από ηφαιστειακά αναβλήματα και κίσσηρι (ελαφρόπετρα), που την σκέπασαν σε ύψος 3 και περισσότερα μέτρα, πάνω δε σ' αυτές επικάθησε νέο στρώμα από στάχτη και πέτρες, ώστε η σημερινή επίχωση φτάνει τα 6-7 μέτρα. Υπολογίζεται ότι περισσότερα από 2.000 άτομα τάφηκαν ζωντανά και πέθαναν έτσι από ασφυξία.

Πηγή: Wikipedia

Ανακεφαλαίωση

Υπάρχουν πολλά θέματα το ένα παράλληλα με το άλλο. Ξέρω, πολλές φορές τέμνονται και το ένα τροφοδοτεί ή πηγάζει από το άλλο, αλλά ας μην μπερδεύουμε περισσότερο τα πράγματα. 

Έχουμε το θέμα της διαφθοράς στην Ελλάδα.

Έχουμε το θέμα της παγκόσμιας καπιταλιστικής εκμετάλλευσης (αυτό και αν είναι θέμα).

Έχουμε το θέμα της εξάντλησης των φυσικών πόρων του πλανήτη.

Έχουμε το θέμα της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας.

Έχουμε το θέμα της παρούσας οικονομικής κρίσης.

Έχουμε το θέμα της επιχειρηματικότητας και της καινοτομίας.

Έχουμε το θέμα του αναποτελεσματικού δημόσιου τομέα που καταρρέει.

Έχουμε το θέμα της αριστερά που τρεις λαλούν και δυο χορεύουν.

Έχουμε το θέμα της ανόδου της ακροδεξιάς (δείτε αυτό: If at first you don't succeed...).

Έχουμε το θέμα της Τουρκικής στρατιωτικής επεκτατικότητας. 

Έχουμε και το πολιτικό θέμα.

Σε αυτή την ιστοσελίδα μας απασχολούν όλα αυτά τα προβλήματα. Δεν μας απασχολεί μόνο η διερεύνηση του πώς ο καπιταλισμός θα εξανθρωπιστεί αλλά και πώς θα ζήσουμε ΣΗΜΕΡΑ, τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο. Δεν μας απασχολεί μόνο ποιες είναι οι αναγκαίες συνθήκες για την ύπαρξη άμεσης δημοκρατίας αλλά και τι θα ψηφίσουμε ΑΥΡΙΟ ανάμεσα στα κατακάθια της πολιτικής σκηνής.

Το blog πάνω πάνω γράφει: "Άνευ Προκαταλήψεων".

Μια και σήμερα λοιπόν!

 Από αυτό το blog νομίζω ότι έχω προβλέψει με σχετική ακρίβεια όλα αυτά που συνέβησαν στην οικονομία τα τελευταία 3 χρόνια. Όταν τα έγραφα σήκωνα κύματα διαμαρτυρίας και ενστάσεων. 

Λίγους έβρισκα που να συμφωνούν μαζί μου. Δυστυχώς είχα δίκιο σε όλα. Όσοι με παρακολουθείτε από παλιά το ξέρετε αυτό. Στην συνέχεια όμως όταν τα απίθανα γίνονταν πραγματικότητα όλοι ξεχνούσαν ότι όταν τα πρωτολέγαμε σε αυτό το blog όλοι έπεφταν πάνω μας να μας φάνε. Πιστεύω λοιπόν ότι το μοντέλο πραγματικότητας που χρησιμοποιώ είναι αρκετά αποτελεσματικό.

1) Ο Παπανδρέου ήξερε 100% τι γίνεται στην οικονομία. Στις 30 Σεπ 2009 λέγαμε από αυτό το blog ότι ο ΓΑΠ παρόλο που θα κερδίσει τις εκλογές ΔΕΝ θα μπορέσει να κάνει τίποτα στην οικονομία. Το Νοε έγραφα ότι θα πάμε στο ΔΝΤ. Τον Ιαν του 2010 ότι περάσαμε το σημείο χωρίς επιστροφή. Τότε ακόμη και αριστεροί μου έλεγαν ότι δεν πρόκειται να συμβεί κάτι τέτοιο. Μα και ο ΓΑΠ το αρνιόταν παριστάνοντας το κουνέλι (ότι δηλαδή δήθεν ξαφνιάστηκε και δεν καταλαβαίνει). 

Ασφαλώς ο ΓΑΠ επιδίωξε την επιδείνωση της κατάστασης για να βρει άλλοθι νομιμοποίησης και να μας πάει στο ΔΝΤ. Αλλά ούτε και το ΔΝΤ είναι αρκετό.

2) Και ο Καραμανλής ήξερε τι συμβαίνει και ότι πάμε για χρεοκοπία και γι' αυτό ουσιαστικά άφησε την εξουσία άρον-άρον. 

3) Η Ελλάδα έχει ήδη χρεοκοπήσει, τελεία και παύλα. Όποιος δεν μπορεί να το κατανοήσει αυτό στην ουσία του ή είναι θύμα της προπαγάνδας ή άσχετος με τα οικονομικά. Ο ΓΑΠ από τον Μάιο έως σήμερα απλά καθυστερεί ή προσπαθεί να επιβραδύνει τις συνέπειες της αναπόφευκτης χρεοκοπίας ή απλά καθυστερεί την ανακοίνωση των συνεπειών της χρεοκοπίας που ήδη συνέβη.

Προεκλογικές τρέλες...

Με ρωτούσε χτες ένας φίλος μου που δουλεύει εδώ και 20 χρόνια σε κάποιο συγκεκριμένο τομέα, τι θα ψηφίσω στις δημοτικές εκλογές. Γιατί, όπως μου είπε, το αφεντικό του κατεβαίνει υποψήφιος και θέλει να τον υποστηρίξει γιατί του έταξε ότι μπορεί να τον διορίσει σε κάποια δημοτική επιχείρηση. 

 

Αυτή η ιστορία με τους πολιτικούς που υπόσχονται τέτοια πράγματα πρέπει κάποτε να τελειώσει, ιδίως σε μια περίοδο που και οι πέτρες ξέρουν ότι πλέον τα περιθώρια των πολιτικών για διορισμούς συμβασιούχων μειώθηκαν πολύ ή μηδενίστηκαν. 

 

Συνεπώς ο συγκεκριμένος άνθρωπος του έλεγε ψέμματα εν γνώση του. Και υπάρχουν δύο ενδεχόμενα: 

 

1) Απλά να συνεχίσει να του λέει ψέμματα υποσχόμενος θέση στο δήμο για να του πουλάει ψεύτικη ελπίδα και να τον έχει βοηθό και εκτός δουλειάς.

2) Να καταφέρει τελικά να τον βάλει ως συμβασιούχο κάπου (μόνο αυτό θα μπορούσε θεωρητικά) και μετά ο φίλος μου να παρατήσει την έως τώρα πετυχημένη καριέρα του και να πάει στο δημόσιο  ως συμβασιούχος (ονειρευόμενος δήθεν μονιμοποίηση) και κερδίζοντας τα μισά και βγάλε από ότι τώρα και μετά όταν θα είναι στα 50 του, μετά από καμιά 10ρια χρόνια ως συμβασιούχος, να τον διώξουν. 

Blue Horseshoe loves Anacott Steel

Γράφω καμιά φορά και μερικές άσχετες αναρτήσεις για να ξεφεύγω και λίγο από τα πολιτικά-οικονομικά θέματα γιατί άλλωστε το πολύ το κυρ ελέησον το βαριέται και ο παπάς. Είδα λοιπόν σήμερα την ταινία Wall Street: Money Never Sleeps (2010) για την οποία θέλω να γράψω και να ξεφύγουμε έτσι λίγο από τις καθιερωμένες αναρτήσεις μου.

Ασφαλώς δεν είχε καμία σχέση με το θρυλικό Wall Street του 1987.  Και γενικά σαν ταινία ήταν ασφαλώς πολύ υποδεέστερη και σχεδόν σαν σκηνοθετημένο ντοκιμαντέρ της κρίσης του 2008.

Υπήρχαν όμως και κάποια αποσπασματικά στοιχεία που μου άρεσαν πολύ. Σημειώνω ότι ο πατέρας του Όλιβερ Στόουν που σκηνοθέτησε τις δύο ταινίες ήταν χρηματιστής που μάλιστα βίωσε το κραχ του 1929.

 

Μου άρεσε για παράδειγμα στο Wall Street I που λίγο πριν συλληφθεί ο Μπαντ Φοξ είχε δει τον προϊστάμενό του τον Λου με τον οποίο είχαν τον παρακάτω διάλογο:

"  Μorning, Chuckie. Morning, Lou.

Bud...Bud, I like you.
Just remember something.
Man looks in the abyss.
There's nothing staring back at him.
At that moment, man finds his character.
And that is what keeps him out of the abyss.
I think I understand."

Οι εταιρείες ξέρουν καλύτερα το καλό μας......

1η Ιστορία

Μου έκανε εντύπωση που στη Μ.Βρετανία διαδηλωτές σε 14 πόλεις απέκλεισαν καταστήματα της vodafone για να διαμαρτυρηθούν επειδή η φιλελεύθερη κυβέρνηση αποφάσισε να της χαρίσει 6 δις λίρες εν μέσω της χειρότερης μεταπολεμική της οικονομικής κρίσης! Την ίδια στιγμή διακόπτουν τα επιδόματα σε μισό εκατομμύρια ανάπηρους και ανέργους ενώ απολύουν άλλο μισό εκατομμύριο από το δημόσιο. Δείτε εδώ: Έχετε… £6 δισ. υπολειπόμενο χρέος ομιλίας..!! . 

 2η Ιστορία

Στην Ελλάδα μετά που τα πρόστιμα που είχαν επιβληθεί στην citi από τις ιστορίες των ομολόγων της Λίμαν, η εταιρεία άκουσα ότι είχε αποφασίσει να απολύσει 300-400 άτομα περίπου. Μετά από διαβουλεύσεις με την κυβέρνηση αποφάσισε απλά να περικόψει τις αποδοχές όλων κατά 30%. Οπότε τι και αν πλήρωσε πρόστιμο η εταιρεία; 

 3η Ιστορία

Τον Μάιο του 2008 η κυβέρνηση της Βρετανίας είχε πει ότι θα επιβάλλει αυξημένη φορολογία στις μεγάλες εταιρείες (blue chips). Αμέσως βγήκε ο εκπρόσωπος των εταιρειών αυτών και δήλωσε ότι αν αυξηθεί η φορολογία μεταφέρουν τις έδρες τους ή τις δραστηριότητές τους από την Βρετανία προς άλλους προορισμούς. 

Προπαγάνδα υπέρ συγκεκριμένων ιδιωτικών συμφερόντων από την αστυνομία και το υπουργείο δημόσιας τάξης

Άνθρωποι και σκουπίδια

"Τραγικό θάνατο βρήκε το πρωί στον Ταύρο άστεγος, όταν απορριμματοφόρο του Δήμου Αθηναίων περισυνέλεξε κάδο, μέσα στον οποίο κοιμόταν.

Ο άτυχος άνδρας διαμελίστηκε και μετά τον απεγκλωβισμό του μεταφέρθηκε με τραύματα στο νοσοκομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Προανάκριση διενεργείται από το Α.Τ. Πετραλώνων."

Θάνατος αστέγου σε απορριμματοφόρο (Ναυτεμπορική) via Ζάχαρη

Γιατί αναφέρω αυτή την είδηση. Ασφαλώς δεν φταίνε μάλλον οι υπάλληλοι του απορριμματοφόρου. Σίγουρα αυτή είναι μια είδηση συμβολική για την εποχή μας. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο.

Καμιά φορά οι άνθρωποι στο άμεσο περιβάλλον μας γίνονται πολύ περίεργοι και απογοητεύονται και συχνά κανείς δικός τους δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις παραξενιές τους ή ακόμη και να τους ανεχτεί, και έτσι κάπου εκεί ξεκινάει το κακό. Κάποιοι από αυτούς τους αδύναμους κρίκους "σπάνε", απογοητεύονται και δεν θέλουν ούτε τους συγγενείς τους που τους πιέζουν ή δεν τους καταλαβαίνουν, ούτε άλλους ανθρώπους. Και στο τέλος παραιτούνται από την ζωή και συχνά όταν δεν υπάρχει και οικονομική άνεση καταφεύγουν στους δρόμους.

Τις περισσότερες φορές οι άστεγοι θα μπορούσαν να μην βρίσκονται στην θέση που είναι αν οι κοντινοί τους άνθρωποι μπορούσαν να τους ανεχτούν-δεχτούν κοντά τους.

Στις ΗΠΑ που οι άστεγοι είναι πολλοί περισσότεροι από ότι στην Ευρώπη, η κουλτούρα σε αυτά τα θέματα είναι πολύ αυστηρή. Όταν κάποιος άνθρωπος πάει να ξεφύγει έξω από συγκεκριμένα αποδεκτά κοινωνικά πρότυπα-πλαίσια, αμέσως χάνει όλους τους ανθρώπους από γύρω του.

Η ταινία Buried (2010) και το σπάσιμο των κατώτατων μισθών

Τι να πω για την ταινία Buried (2010) που είδα στο σινεμά απόψε....Καταρχήν αν σας αρέσουν τα θρίλερ αυτή η ταινία θα σας φανεί καταπληκτική, θα σας κρατήσει σε αγωνία, θα βγείτε από τον σινεμά και θα παραμιλάτε, θα αναπνεύσετε την πιο βαθιά ανάσα οξυγόνου που έχετε αναπνεύσει ποτέ....Να μην σας πω δηλαδή ότι μπορεί να πάθετε και σοκ και να συνέλθετε μετά από ώρες. Πάντως να την "βγάλετε καθαρή" αποκλείεται....

Απλά θα πρέπει να είσαστε προετοιμασμένοι πριν πάτε, προετοιμασμένοι για το ότι η ταινία αυτή δεν είναι για λιγόψυχους. Βασικά δεν πρόκειται απλά για ταινία που δεν είναι για λιγόψυχους, μάλλον θα πρέπει να το σκεφτείτε λίγο καλύτερα αφού μπορεί να πάθετε και τίποτα μέσα στο σινεμά ή λίγο μετά. Τόσο καλό θρίλερ είναι (αν δεν υπήρχαν τέτοιοι κίνδυνοι θα ήταν κακό θρίλερ). Αν αποφασίσετε να πάτε με παρέα να ξέρετε ότι ο ένας στους τρεις περίπου δεν θα αντέξει (λόγω έντασης) και μάλλον θα φύγει...

 Το έργο δεν είναι απλό θρίλερ, είναι υπαρξιακό θρίλερ, κοινωνικό θρίλερ, πολιτικό θρίλερ και ότι άλλο θέλετε. Βασικά όμως είναι κλειστοφοβικό θρίλερ που αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο ότι πολλές φορές ο αξιοπρεπής θάνατος είναι ανακούφιση και εντιμότητα. Η αγωνία και ο τρόμος που καταλήγει αυτή η αγωνία, οδηγεί σε κολάσεις πολύ χειρότερες από τα καζάνια της κόλασης των χριστιανών...

Ίσως να απαγορευτεί σύντομα για ιατρικούς λόγους (αστειεύομαι τώρα αλλά δεν είμαι σίγουρος κιολας ότι δεν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο). Οπότε να πάτε να την δείτε πριν απαγορευτεί...Ή μπορεί να απαγορευτεί και για πολιτικούς λόγους από τις ελίτ.

Θρίλερ γυρισμένο με έναν μόνο ηθοποιό θαμμένο ζωντανό μέσα σε ένα φέρετρο μαζί με έναν φακό και ένα κινητό τηλέφωνο. Φοβερό σενάριο έτσι; Ήταν οδηγός σε μια πολιτική εταιρεία που μετέφερε εξοπλισμό "ανοικοδόμησης" στο Ιράκ και τον έπιασαν και τον έθαψαν ζωντανό.