Η τελική κατάρρευση του ελληνικού δεξιού σοσιαλισμού

Επειδή εμένα με "γράφατε" στα παλιά σας τα παπούτσια τόσα χρόνια που σας τα έλεγα  και αντίθετα πιστεύατε στην αρχή τον Καραμανλή που σας έλεγε ότι όλα πάνε καλά και στη συνέχεια τον ΓΑΠ και τους άλλους με όλες τις βλακείες που σας έλεγαν, ακούστε τι είπε χτες ο  Αλέκος Παπαδόπουλος σε μια ομιλία του στο ΕΛΙΑΜΕΠ (και ενώ δίπλα του καθόταν ο καταπληκτικός Πέτρος Μάρκαρης, των αστυνομικών μυθιστορημάτων):

"Ένα ψεύδος που επίσης καλλιεργείται στο λαό είναι αν η χώρα μας θα χρεοκοπήσει ή όχι. Αρνείται ο παραπλανητικός λαϊκισμός ν’ αποδεχθεί ότι τέτοιο δίλημμα ουσιαστικά δεν υπάρχει, γιατί η χώρα ήδη τελεί “υπό χρεοστάσιο” από τον περασμένο Μάιο, όταν οι διεθνείς κεφαλαιαγορές αρνήθηκαν να μας χρηματοδοτήσουν με συνέπεια να επέμβει ένας πολυμερής διεθνής οικονομικός έλεγχος και να μας χορηγήσει ένα διακρατικό δάνειο προκειμένου να εξοφλήσουμε τους δανειστές μας. Το δίλημμα αντίθετα είναι αν θα καταρρεύσουμε πλήρως ή όχι, και αυτό εξαρτάται αποκλειστικά από τις εθνικών διαστάσεων αποφάσεις που θα λάβουμε." 

Και παρακάτω συνέχισε:"Το 2011 προβλέπω ότι θα είναι μια εφιαλτική χρονιά. Θα καταπέσουν μύθοι και λεοντές. Οι επικοινωνιακές τεχνικές δεν θα φτάνουν πια να συγκαλύψουν δισταγμούς, φοβίες και αμηχανίες. Θα φανεί με τον πλέον αποκαλυπτικό τρόπο ότι η χώρα βιώνει, πέρα απ’ όλα τ’ άλλα, τον θανατηφόρο συνδυασμό υψηλού κόστους δανεισμού και ύφεσης. " (Πηγή: Βήμα).

Σήμερα στην Σταδίου και την Ερμού στις 10.00 το πρωί δεν κυκλοφορούσε ψυχή, λες και ήταν Κυριακή.

Ενώ στην Ελλάδα συζητάμε αν μας συμφέρει ή δεν μας συμφέρει το ευρώ οι αγορές αποφάσισαν ήδη  ότι δεν μας συμφέρει το ευρώ το οποίο κινδυνεύει άμεσα με κατάρρευση.

Οι Βρετανοί που έχουν τρομερά προβλήματα παρόλα αυτά μας παρακολουθούν από την γωνία τους έχοντας πεθάνει στο γέλιο με την βλακεία ορισμένων που νόμιζαν ότι μπορούν να φτιάξουν οικονομική ένωση με νομισματικά κριτήρια, ενώ και ο πιο βλάκας οικονομολόγος θα έπρεπε να γνωρίζει ότι η οικονομία ανήκει στην σφαίρα της πολιτικής και όχι των λογιστικών.

Το 2011 θα είναι όντως ασύγκριτα πιο δύσκολο από το 2010.

Ήδη αυτή την στιγμή συζητάνε πώς θα γίνει η αναδιάρθρωση χρεών και σε τι ορίζοντα. Αν διαλυθεί το ευρώ ή πετάξουν εμάς με τις κλωτσιές εκτός ευρώ θα μας σώσουν μια ώρα νωρίτερα, αν όχι δεν μπορείτε να διανοηθείτε ούτε στην πιο τρελή σας φαντασία τι πρόκειται να συμβεί γύρω σας τα επόμενα χρόνια. 

Οι μεγάλες αλλαγές προς το καλό (π.χ. διευκόλυνση της επιχειρηματικότητας, εξορθολογισμός δημόσιας σπατάλης και οργανισμών, άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων) ή προς το κακό (βάζοντας αδίκως τα δύο πόδια σε ένα παπούτσι των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα) θα γίνουν και εντός και εκτός ευρώ.

Η ιστορία κάποτε θα γράψει για τον "δεξιό σοσιαλισμό" που βίωσε η Ελλάδα, με την αντεστραμμένη ταξική συνείδηση όπου οι "ευγενείς" που προστάτευε το κράτος είχαν δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω στους υποτελείς υπαλλήλους τους. Έδινε ο "αυτοκράτορας" στον φαρμακοποιό 30% περιθώριο κέρδους και αποκλειστικότητα ζωής (όπως και σε όλα τα άλλα κλειστά επαγγέλματα) πάνω στους πελάτες του. Αυτά όμως τα προνόμια χρειαζόταν υποτελείς προς εκμετάλλευση όπως το κεφάλαιο χρειάζεται τους δούλους για να βγάλει υπεραξία.

Η ιστορία θα γράψει όχι ότι ο δημόσιος τομέας μας ήταν τεράστιος με άχρηστους υπαλλήλους όπως λένε οι ανόητοι, αλλά ότι απλά δεν δούλευε σωστά με αποτέλεσμα να χάσει την κοινωνική του νομιμοποίηση αλλά και χρησιμότητα. 

Η ιστορία θα γράψει ότι η επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα ήταν ανέκδοτο, και ότι οι επιχειρηματίες ήταν οι τζάμπα μάγκες που είχαν καλές σχέσεις με τους κομισάριους (εε, συγνώμη με τους κομματάρχες ήθελα να πω). Σαν δημόσιοι υπάλληλοι πολυτελείας.

Στην Ελλάδα αυτό που καταρρέει είναι ο δεξιός σοσιαλισμός των πλουσίων που εκμεταλλεύτηκαν άγρια τουλάχιστον για 30 χρόνια όλους τους υπόλοιπους μαζί με το κράτος που δεν άντεξαν άλλο και λύγισαν. 

Σας μπέρδεψα το ξέρω. Εσείς τα ξέρατε αλλιώς τα πράγματα. Αλλά έτσι όπως σας τα έμαθαν δεν αντιστοιχούν στην πραγματικότητα. Κάποιοι απλά σας πούλησαν μια βολική ιστορία που τους συνέφερε.

Όπως στις μέρες μας και οι πλούσιοι στις ΗΠΑ απαιτούν από το κράτος να τους χρηματοδοτεί για να μην χρεοκοπήσουν (δεξιός σοσιαλισμός). 

Αυτά εμείς τα κάναμε ανέκαθεν ήδη με το κράτος της δεξιάς του '50, την χούντα στη συνέχεια που μοίραζε περιουσίες σε λίγους και εκλεκτούς της, τον Καραμανλή και τον Παπανδρέου που κρατικοποιούσαν ζημιογόνες ιδιωτικές επιχειρήσεις μέχρι την γενικευμένη ρεμούλα των τελευταίων ετών παντού.

Το καταλάβατε; Γι' αυτό μην σας φοβίζει η κατάρρευση, αρκεί να δουλεύουν σχολεία, νοσοκομεία, πυροσβεστική και να πληρώνονται τρέχουσες συντάξεις (γιατί μελλοντικές ξεχάστε τις) και κάποιοι μισθοί.