Ένα πολύ σημαντικό άρθρο από το Bloomberg αναδημοσιεύεται στην Καθημερινή. Ποιο είναι το συμπέρασμα; Ότι δυστυχώς επαληθεύονται οι θέσεις των αριστερών οικονομολόγων που φώναζαν από την αρχή περί χρεοκοπίας, έξοδο από το ευρώ κτλ (τα είχα πει και εγώ από την πρώτη στιγμή πριν ξεκινήσει η οποιαδήποτε συζήτηση). Αυτή τη φορά δεν τα λένε οι αριστεροί οικονομολόγοι.....Διαβάστε λοιπόν:Bloomberg
"Ποιος θα είναι ο επόμενος; Πρώτα η Ελλάδα. Τώρα η Ιρλανδία βρίσκεται στα πρόθυρα του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης. Οταν θα συμβεί και αυτό, θα ακούσουμε παρήγορα λόγια πως απετράπη η μετάδοση της κρίσης, η Ευρωζώνη πατάει γερά στα πόδια της και το ευρώ σώθηκε.
Μην πιστεύετε λέξη. Το ευρώ έχει μετατραπεί σε μια μηχανή πτωχεύσεων. Μόλις ξεπερδέψουν με την Ιρλανδία, οι αγορές θα στραφούν στην Πορτογαλία και στην Ισπανία και στη συνέχεια στην Ιταλία και στη Γαλλία. Η διαδικασία δεν πρόκειται να σταματήσει αν δεν διαλυθεί το ευρώ. Η κρίση της Ιρλανδίας είναι πολύ πιο σοβαρή από της Ελλάδας. Είναι πολύ δύσκολο να εξηγήσουν οι τελευταίοι υποστηρικτές του ευρώ γιατί έφτασαν τα πράγματα ώς εκεί. Η Ελλάδα δεν έπρεπε να έχει προσχωρήσει ποτέ στο ευρώ.
Κανείς δεν μπορεί να πει το ίδιο για την Ιρλανδία. Ηταν από τις επιτυχέστερες οικονομίες στον κόσμο επί δύο δεκαετίες. Οταν ξέσπασε η κρίση, δεν κρύφτηκε πίσω από το δάχτυλό της όπως η Ελλάδα. Ελαβε όσα μέτρα λιτότητας μπορεί να φανταστεί κανείς και προσπάθησε να λύσει τα προβλήματά της μόνη της, χωρίς εξωτερική βοήθεια.
Εν ολίγοις, το πρόβλημα δεν ήταν η Ιρλανδία αλλά το ευρώ. Και αν η γενεσιουργός αιτία της κρίσης είναι το ενιαίο νόμισμα, προφανώς δεν θα σταματήσει. Ποιος θα είναι ο επόμενος; Προφανώς η Πορτογαλία. Το 2009 παρουσίασε έλλειμμα 9,3% του ΑΕΠ της, το υψηλότερο στην Ευρωζώνη μετά την Ιρλανδία, την Ελλάδα και την Ισπανία. Η κυβέρνηση σχεδιάζει να το μειώσει στο 7,3% μέσα στο τρέχον έτος, αλλά είναι αμφίβολο αν θα το επιτύχει. Σε πρόσφατη δημοσκόπηση του Bloomberg, το 38% των επενδυτών δήλωσε πως η Πορτογαλία «μάλλον» θα κηρύξει πτώχευση.
Και μετά; Μήπως νομίζετε πως είναι ασφαλής η Ισπανία; Το δημοσιονομικό της έλλειμμα αναμένεται να φθάσει φέτος στο 9,3% και να καταγράψει το δεύτερο επίπεδο στην Ευρωζώνη."
Για λόγους δεοντολογίας διαβάστε τη συνέχεια στο έντυπο του άρθρου: Καθημερινή
3 σχόλια:
gr,γιατι θελουν να καταρρευσει το Ευρω;για να ωφεληθει το δολλαριο;ποιον συμφερει μια Ευρωπη χωρισμενη σε στρατοπεδα και με διαλυμενο το οραμα της ενοποιησης;
Το ευρώ, από όπου κι αν το πιάσεις είναι μια μεγάλη "απάτη"..
Οι όροι του Μάαστριχ, η σφιχτή και άκρως συντηρητική (κατά τους αμερικανούς!!) πολιτική της ευρωπαϊκής κεντρικής τράπεζας και οι χαοτικές οικονομικές αντιθέσεις των κρατών-μελών το καταδικάζουν σε ναυάγιο..
Αν σε αυτά προσθέσεις, τη μη έκδοση ευρω-ομολόγου, τη μη λειτουργία ενός ενιαίου μηχανισμού κρατικού δανεισμού και την απροθυμία οικονομικής σύγκλισης του πλούσιου βορρά προς το φτωχό νότο (και όχι το αντίστροφο....), τότε έχεις ένα εκρηκτικό κοκτέιλ.
Το ευρώ ήταν τερατούργημα, γιατί απουσίαζε, η όποια προσπάθεια ορθολογικής οικονομικής σύγκλεισης...
Το μοντέλο των επιδοτήσεων, σε συνθήκες κοινού νομίσματος, για να ψηλώνει ο νότος (φτάνοντας τον πλούσιο Βορρά) είναι γελοίο...
Καλώς ή κακώς μόνο μέσα από οικονομική ένωση, δηλαδή πολιτική-δημοκρατική ενοποίηση, μπορεί να συμβεί πραγματική σύγκλειση..
Όσο αυτό δεν αλλάζει, η παραμονή μας στο ευρώ, είναι αυτοκτονία
Βάζω στο τραπέζι τα κατωτέρω.
Το σώμα των Εταιριών της παγκόσμιας Εταιριοκρατίας, είναι εγκατεστημένο σε χώρες χαμηλού βιοτικού επιπέδου.
Ο μηχανισμός των δανειοδοτήσεων στις χώρες υψηλού βιοτικού επιπέδου, που τροφοδότησε την ζήτηση και διατήρησε το σώμα της Εταιριοκρατίας ζωντανό, έφτασε το όριό του. Οι Ευρωπαίοι Πολίτες αδυνατούν πλέον να είναι επαρκείς Πελάτες της Εταιριοκρατίας.
Μια Εταιρία είναι οργανισμός, και σαν τέτοιος, πρώτιστο μέλημα έχει να παραμένει ζωντανός. Παραμένει ζωντανός μόνο αν δεν διακόπτεται η παραγωγή από αδυναμία διάθεσης των προϊόντων. Η Εταιρία που εξυπηρετεί 100 ανθρώπους στην Μαλαισία, έχει την ίδια αξία με το αν εξυπηρετούσε 100 ανθρώπους στη Νεα Υόρκη. Αυτό που αλλάζει είναι η τιμή.
Στην Διοίκηση της Εταιρίας, όπου και αν αυτή βρίσκεται, ενδιαφέρει να παραμένει ζωντανό το σώμα της Εταιρίας, όπου και αν αυτό βρίσκεται.
Η Εταιριοκρατία σήμερα μπορεί να κρατηθεί ζωντανή εκεί που βρίσκεται το σώμα της, εάν δημιουργήσει πελάτες εκεί. Εάν δηλαδή εφαρμόσει την θεωρία του Ford.
Η Εταιριοκρατία προκάλεσε την απαίτηση του Χρέους με την μέθοδο της ελεγχόμενης πτώχευσης, ώστε πριν οι Ευρωπαίοι καταφύγουν στην σεισάχθεια να έχει επιστραφεί ένα σημαντικό ποσό, που θα έχει επενδυθεί στις χώρες, όπου το σώμα των Εταιριών, για να δημιουργηθεί το πελατολόγιο.
Η διαδικασία που παρουσίασα είναι το νέο δόγμα της Εταιριοκρατίας. Θα παραμείνει όσο το επιτρέψουν οι Πολίτες κρυφό.
Το νέο δόγμα ξεκίνησε από την Ελλάδα, όχι από κάποια οικονομική νομοτέλεια, αλλά επειδή στην Ελλάδα η Εταιριοκρατία βρήκε τον κατάλληλο Πρωθυπουργό που δημιούργησε την νομοτέλεια. Ένα Πρωθυπουργό εμποτισμένο με τις ιδέες του παγκόσμιου χωριού, όπως διάβασε στον Άλβιν Τόφλερ, -το τρίτο κύμα- εκδόσεις Κάκτος 1982. Τον θυμάμαι τότε νεαρό που έδωσε συνέντευξη, και πόσο μαγεύτηκε. Ένας εγγονός και γιος Πρωθυπουργού, ήταν αδύνατο να συναισθανθεί τον πόνο αυτών που πληρώνουν την νύφη. Λυπάται αληθινά, είμαι βέβαιος. Όμως λυπάται όσο μπορεί και αυτό δεν μας σώζει.
Η ελεγχόμενη πτώχευση θα έχει όριο την αντοχή της μεσαίας τάξης, που ενώ αυτή τη στιγμή είναι στο 30%, μπορεί να φτάσει το 60% , πριν την σεισάχθεια.
Το γεγονός είναι ένα. Η Εταιριοκρατία έχει μεθοδεύσει επιστροφή του χρέους. Η μεθόδευση αυτή γίνεται με όλα τα μέσα που αυτή διαθέτει. Ένα από τα μέσα που διαθέτει η Εταιριοκρατία, είναι η επιρροή και ο έλεγχος που ασκεί επάνω στους αξιωματούχους της ΕΕ ως αποτέλεσμα χρόνων διαπλοκής.
Οφείλουμε να δεχτούμε ως πιο πιθανό, ότι οι Ευρωπαϊκές Κυβερνήσεις θα κλιμακώνουν την ελεγχόμενη πτώχευση μέχρι το όριο αντοχής της μεσαίας τάξης τους. Τότε και μόνο τότε θα εφαρμόσουν την σεισάχθεια και θα κατακερματίσουν το ευρώ σε νομίσματα που θα μπορούν να διαχειριστούν μόνες τους.
Μέχρι να διαμορφωθεί το όριο αντοχής της μεσαίας τάξης, το φτωχό τεταρτημόριο ήδη θα κατοικεί στη ζώνη του λυκόφωτος, ως παράπλευρες απώλειες του δόγματος ελεγχόμενης πτώχευσης.
Ο ενδωτισμός στο δόγμα της ελεγχόμενης πτώχευσης ενοχοποιεί την μεσαία τάξη και την Κυβέρνηση, απέναντι στο εξαθλιωμένο τεταρτημόριο του πληθυσμού. Λόγω αυτής της ενοχοποίησης, μπορούμε να αποσπάσουμε και να βάλουμε σε λειτουργία μια παράλληλη οικονομία για τους φτωχούς, όπως τα περιγράφω στην Βιοθωράκιση της Πόλης, που ανάρτησα στο www.treesoft.gr
Δημοσίευση σχολίου