O Ολυμπιακός μετά το 82-66 επι της Ρεάλ

(Image via Wikipedia)

Η νίκη του Ολυμπιακού στη χτεσινή πρεμιέρα της γιουρολίγκα δεν ήταν τυχαία. Αντιμετώπιζε μια πολύ καλή Ισπανική ομάδα, με έναν πολύ καλό προπονητή η οποία είχε παίξει ήδη περισσότερα παιχνίδια από τον Ολυμπιακό. Παρόλα αυτά ο Ολυμπιακός μας εξέπληξε θετικά εμφανιζόμενος ως μια καλοκουρδισμένη και καλολαδωμένη μηχανή.

Οι θέσεις 1 και 2

Η ψυχή βέβαια αυτής της ομάδας είναι τα γκάρντ. Με Σπανούλη, Τεόντοσιτς, Λούκας και τον ανανεωμένο 18αρη Παπαλουκά θα πρέπει να προκαλεί έμφραγμα στα αντίπαλα στρατόπεδα.

Αυτό είναι και ήταν πάντοτε σοβαρό πρόβλημα. Πέρυσι για παράδειγμα ο Ολυμπιακός είχε ενισχυθεί στις θέσεις 3 και 4. Νομίζω όμως ότι αυτό ήταν στρατηγικό λάθος καθώς οι κοντοί είναι εκείνοι που οργανώνουν το παιχνίδι. Με λίγη πίεση πάνω τους ο Ολυμπιακός έβγαινε εκτός ρυθμού. Αν συνυπολογίσουμε ότι ο Τεόντοσιτς είναι ακόμη πιτσιρικάς και πολύ ασταθής είχαμε τα γνωστά αποτελέσματα.

Αντίθετα φέτος ο Ολυμπιακός έχει έναν Τεόντοσιτς 1 χρόνο μεγαλύτερο, καταξιωμένο από πέρυσι και άρα με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση αλλά και τον στρατηγό Μοντγκόμερι να του τραβάει το αυτί όταν κάνει αψυχολόγητες ενέργειες.

Παράλληλα όμως, ο Σπανούλης δείχνει να άλλαξε οριστικά την φυσιογνωμία της ομάδας αφού πλέον ο Ολυμπιακός θα έχει συνεχώς τουλάχιστον έναν πρωτοκλασάτο πλέιμέικερ εντός τερέν. Και μάλιστα θα τον έχει και ξεκούραστο αφού υπάρχουν οι επίσης πολύ καλοί Λούκας και Παπαλουκάς. Έχει προβλεφθεί ακόμη και το ενδεχόμενο τραυματισμών.

Ο κάθε ένας από αυτούς τους τέσσερις παίκτες θα μπορούσε να πάρει ένα παιχνίδι πάνω του. Δεν ξέρω αν θα μπορούσε άλλος προπονητής να επιβληθεί απέναντι σε τόσους πολλούς και μεγάλους παίκτες ταυτόχρονα.

Επίσης, νομίζω ότι η ομάδα του Ολυμπιακού ευνοείται στους κοντούς με τους νέους κανονισμούς για δύο λόγους. Πρώτον, ο Σπανούλης, που είναι μανούλα στις διεισδύσεις, θα βρει πιο ανοιχτούς χώρους και δεύτερον και ο Σπανούλης και ο Τεόντοσιτς δεν είναι κλασικοί σουτέρ που στηνόταν στα 6,25 αλλά περισσότερο σουτέρ μπίτερ μπάζερ και ψυχολογίας με ασύμμετρα σούτ. Συνεπώς νομίζω ότι τα 6,75 θα τους επηρεάσουν λιγότερο από άλλους κλασικούς σουτέρ και έτσι θα κλείσουν την απόσταση από αυτούς.

Επίσης οι πιο ανοιχτοί χώροι θα βοηθάνε λίγο παραπάνω τις ασίστ στις οποίες ο Ολυμπιακός έχει μεγάλο πλεονέκτημα. Παπαλουκάς, Τεόντοσιτς, Λούκας και Σπανούλης είναι μανούλες στις ασίστ.

Οι θέσεις 3-4

Νομίζω ότι αυτές είναι οι θέσεις που αποδυναμώθηκε ο Ολυμπιακός σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια για τους εξής λόγους: επειδή έφυγε ο Τσίλτρες, έφυγε ο Κλέιζα και είναι ακόμη σε αμφίβολη κατάσταση ο Βασιλόπουλος.

Οι θέσεις όμως 3-4 είναι πιο εύκολες θέσεις για πειραματισμούς από τις θέσεις 1-2. Στις θέσεις 1-2 αν παρουσιάζεις αδυναμία δεν μπορείς να οργανώσεις το παιχνίδι σου, δεν μπορείς να κατεβάσεις μπάλα, δεν μπορείς να αλλάξεις πάσες. Χάνεις τα θεμέλια σου. Εκτός αν έχεις έναν Τούρκογλου ή έναν Κούκοτς στις θέσεις 3-4 για να σου κατεβάζει την μπάλα και να οργανώνει! Συνεπώς οι θέσεις 3-4 είναι εξίσου σημαντικές αλλά όχι τόσο.

Άρα καλύτερα που αποδυναμώθηκε ο Ολυμπιακός σε αυτές τις θέσεις αν αυτός ήταν ο μόνος τρόπος για να δυναμώσει στις θέσεις 1-2. Συμβαίνει όμως και κάτι άλλο.

Ούτε ο Κλέιζα ούτε ο Τσίλτνρες βοήθησαν τον Ολυμπιακό πέρυσι όταν το χρειαζόταν περισσότερο. 

Δεν ήταν παίκτες που είχαν την δύναμη και την θέληση να γυρίσουν το παιχνίδι ή να βάλουν τα κρίσιμα καλάθια. Θυμάστε τον Κλέιζα στον ημιτελικό του μουντομπάσκετ; Αυτό ήταν το στυλ του. Έβαζε 30 πόντους με τις μικρές ομάδες και 20 πόντους με όλους τους άλλους αλλά στα δύσκολα ήταν απών. Επιπλέον λόγω προσωπικού ατομισμού χάλαγε την ομάδα. Οπότε οι πόντοι του είχαν ένα τίμημα. Ο Τσίλντρες ήταν πιο φιλότιμος, πιο συνεργάσιμος και πιο καλό παιδί αλλά και αυτός στα δύσκολα δεν τα κατάφερνε. 

Φέτος λοιπόν το μεγάλο διακύβευμα στην θέση 3 θα είναι ο Κέσελι με τον Παπανικολάου. Ο Κέσελι έδειξε στο μουντομπάσκετ στοιχεία ενός μοναδικού ταλέντου. Δεν βρίσκεις εύκολα παίκτες σχεδόν στο ύψος του Μπουρούση που να βάζουν 7 και 8 τρίποντα εκτός ισορροπίας σε ένα ματς. Αυτά τα πράγματα γίνονταν μόνο σε αλάνες στα εφηβικά μας χρόνια και στα κινούμενα σχέδια. Συνεπώς όταν βρίσκεις έναν τέτοιο παίκτη πρέπει να τον παρακολουθείς με μεγάλη προσοχή.

Παράλληλα ο Ίβκοβιτς δείχνει να ξύπνησε τον Παπανικολάου και να τον εμπιστεύεται περισσότερο. 

Προσωπικά πάντοτε με εκνεύριζε να υπάρχουν ταλέντα που κοιμούνται στους πάγκους. Από την άλλη σε μια ομάδα με τόσους καλούς παίκτες, με τόση πίεση από την κερκίδα ήταν λογικό πέρυσι να μην θέλει ο Γιαννάκης να ρισκάρει. Σε αντίθεση με τον Ίβκοβιτς που ως Γιουγκοσλάβος έχει μάθει να εμπιστεύεται περισσότερα τα νέα παιδιά. Άλλωστε για κάποιον περίεργο λόγο που δεν μπορώ να εξηγήσω, ενώ οι Έλληνες με τους Γιουγκοσλάβους (ας πούμε Σέρβους) εξελίσσονται παράλληλα πολύ ωραία ως νέοι παίκτες μετά όμως τα 21 οι δικοί μας χάνονται ενώ οι Γιουγκοσλάβοι πατάνε γκάζι. Πάρτε για παράδειγμα τον Γαλακτερό που παντρεύτηκε αν δεν κάνω λάθος την Κορομηλά ενώ τον θυμάμαι την δεκαετία του 1980 να κάνει εμφανίσεις τύπου ΝΒΑ με τον Ιταλό προπονητή να του σηκώνει το χέρι όταν έβγαινε με πέντε φάουλ....Κρίμα.....

Αν λοιπόν στο παραπάνω γεγονός έχουν και κάποιο ρόλο τα προπονητικά τίμ τότε ο Παπανικολάου ίσως φέτος κάτι να δείξει και να δούμε και εμείς αυτό το ταλέντο που όλοι λένε ότι έχει. Ο Βασιλόπουλος από την άλλη μεριά, πέρυσι έκανε μόλις ένα καλό (πολύ καλό) παιχνίδι (νομίζω στην πρώτη φάση). Μετά οι τραυματισμοί τον γονάτισαν και πάλι. Οι ατυχίες είναι μέσα στο πρόγραμμα και σίγουρα ο Βασιλόπουλος υπήρξε πολύ άτυχος τα τελευταία 2-3 χρόνια.

Οι θέσεις 4-5

Στα σέντερ δεσπόζει ο επαγγελματισμός και η εντυπωσιακή επιθετική (και αμυντική) παρουσία του Μπουρούση. Αυτός ο παίκτης έχει σπάσει τα τέντεξ και τις στατιστικές. Δείχνει φοβερή σταθερότητα και διάρκεια. Μπράβο του. Αν παραμείνει σε αυτή την κατάσταση και δεν πάθει και τίποτα μέσα στην σεζόν τότε ο Ολυμπιακός δεν έχει να φοβάται τίποτα. Ο ίδιος το μόνο που πρέπει να προσέχει είναι να μην εκνευρίζεται τόσο.

Πέρα όμως από τον Μπουρούση το χάος. Ή καλύτερα πολλά ερωτηματικά και το χάος. Προσωπικά, ως παίκτης ο Μαυροκεφαλίδης εμένα δεν μου λέει και πολλά πράγματα ενώ ο Γλυνιαδιάκης  επίσης δεν νομίζω ότι θα είναι χρήσιμος. Οπότε μετά τον Μπουρούση εγώ μετράω τον Νίλσεν που φαίνεται σκληρό παικτάκι αλλά δεν ξέρω τι φρούτο είναι, τον Νεστέροβιτς για τον οποίο ισχύουν τα ίδια και τον Έρτζεκ που επίσης σαν παίκτη δεν τον ξέρω.

Συνεπώς στην θέση 5 νομίζω ότι ο Ολυμπιακός θα είναι περίπου σαν πέρυσι καλός (Μπουρούσης-Νεστέροβιτς) ενώ για την θέση 4 υπάρχουν πολλά ερωτηματικά. Μπορεί ο Νίλσεν να καλύψει το 4άρη μόνος του; Υπάρχουν βέβαια και παίκτες και εναλλακτικοί συνδυασμοί κάλυψης θέσεων. Θα δούμε. 

 Σαν συνολική πάντως εικόνα, χτες ο Ολυμπιακός έδειξε πολύ καλός. Παρουσίασε μια πολύ στιβαρή εικόνα που σου ενέπνεε εμπιστοσύνη. Πέρυσι αν θυμάστε, ήταν φοβερά ασταθής. Χτες παρολίγο να πάει η διαφορά στους είκοσι πόντους για πλάκα. Και μιλάμε για την βασίλισα και όχι για καμία Ορλεάν την οποία για να νικήσει πέρυσι ο Ολυμπιακός (εκτός έδρας) έπρεπε ο Κλέιζα να μιμηθεί τον Κλίντ Ίστουγουντ στον ρόλο του επιθεωρητή Κάλαχαν...