(Image by guano via Flickr)Το προηγούμενο διάστημα έγινε ένας εντελώς αστείος - κατά τη γνώμη μου- διάλογος, σε σχέση με ένα υποτιθέμενο λάθος του Καζάκη πάνω στα δημόσια λογιστικά. Τελικά δεν κατάλαβα ήταν λάθος ή δεν ήταν; Η αλήθεια είναι ότι ήταν μια μάχη εντυπώσεων απέναντι σε ένα κοινό που ψάχνει να δει ποιος είναι ο πιο σχετικός ή επιστημονικά σωστός. Εμένα δεν με ενδιαφέρει καθόλου αυτή η μάχη εντυπώσεων για λόγους που χρειάζομαι λίγο χρόνο για να σας εξηγήσω και να μην τρώτε κουτόχορτο.
1) Τα οικονομικά ως "επιστήμη" της εξουσίας
Υπάρχει μια λανθασμένη άποψη, κυρίως από τους θετικούς (=σοβαρούς) επιστήμονες, (γιατί οι οικονομολόγοι είναι τόσο χαμηλού επιπέδου που δεν αξίζουν να λέγονται ούτε καν επιστήμονες) ότι όποιος αναφέρει αριθμητικά στοιχεία στα οικονομικά, κάνει και πιο σοβαρή επιστημονική δουλειά.
Τίποτε αναληθέστερο από αυτό.
Η αλήθεια είναι ότι όποιος στα οικονομικά σκέφτεται έτσι είναι παντελώς άσχετος. Και εξηγώ γιατί:
Ας πούμε ότι πάτε στα κεντρικά γραφεία μιας εταιρείας και δείτε ότι τα γραφεία είναι κλειστά με αλυσίδα και λουκέτο και το κτίριο ερειπωμένο και σκοτεινό εδώ και καιρό. Και από την άλλη έχετε 10 μεγάλους επενδυτικούς οίκους που σας έχουν ζαλίσει τον έρωτα με περισπούδαστες αναλύσεις γι' αυτή την εταιρεία έχοντας προεξοφλήσει τις μελλοντικές (φανταστικές) ταμειακές ροές της για τα επόμενα ας πούμε 5 χρόνια, έχουν μάλιστα υπολογίσει ρίσκα και κινδύνους, έχουν βγάλει όλων των ειδών τους δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας κτλ.
Αν έρθει ένας άνθρωπος με στοιχειώδη λογική και τους πει: "Ρε παιδιά όπα! Τι λέτε; Αφού αυτή η εταιρεία είναι κλειστή, δεν υπάρχει καν!", τότε θα του πουν ότι δεν είναι δυνατόν τόσες δεκάδες ή εκατοντάδες αναλυτών από τις μεγαλύτερες επενδυτικές εταιρείες και τράπεζες από όλο τον κόσμο να κάνουν λάθος και αυτός μόνο με την απλή του λογική και εμπειρία να έχει δίκιο!
Γι' αυτό στα οικονομικά μεγαλύτερη σημασία έχει η προπαγάνδα και η "πίστη" παρά τα δεδομένα στα οποία βασίζεται η κάθε άποψη.
Θα μου πεις μα καλά δεν βλέπουν και αυτοί ότι η η εταιρεία του παραδείγματος έχει κλειστά γραφεία; Η απάντηση είναι ότι ένα ποσοστό 30% λένε συνειδητά ψέμματα ενώ ξέρουν. Ένα άλλο 20% λέει ασυνείδητα ψέμματα επειδή δεν θέλει να πιστέψει την πραγματικότητα και ένα 50% είναι χάφτες που χάφτουν ότι τους πλασάρουν με επιστημονικοφανη τρόπο. Αρκεί να υπάρχουν "δεδομένα"........
Στην ουσία στα οικονομικά δεν γίνονται προβλέψεις, γίνονται μόνο πιθανολογικές εκτιμήσεις τόσο χονδροειδείς που αν βγάζαμε τον παράγοντα της "αυτοεκπληρούμενης προφητείας" το ότι δηλαδή όλοι ως αγέλη πιστεύουν τις μεγάλες εταιρείες και τις κυρίαρχες απόψεις ακόμη και όταν είναι 100% παράλογες ή επιστημονικά λανθασμένες, τότε τα πάντα θα ήταν ανεξέλεγκτα και τα οικονομικά θα κατέρρεαν σαν χάρτινος πύργος που είναι σε ένα βράδυ. Όπως άλλωστε έγινε τα προηγούμενα 2 χρόνια.
Αυτή είναι η ουσία των οικονομικών προβλέψεων. Όχι η επιστημονική τους επάρκεια (που είναι για γέλια), ούτε τα ΠΑΝΤΕΛΩΣ αυθαίρετα δεδομένα στα οποία στηρίζονται.
Γι' αυτό έχει τόση σημασία στα οικονομικά να μας κάνουν με το ζόρι να ακούμε την κυρίαρχη άποψη και την αυθεντία. Αν όλοι ακούν και πιστεύουν τις απόψεις αυτές τότε αυτές επαληθεύονται. Όχι όμως επειδή έχουν επιστημονική εγκυρότητα.
2) Επανερχόμαστε στη διαφωνία
Καταρχήν η διαφωνία είναι εντελώς προσχηματική. Πίσω από καμία λογιστική ανακρίβεια ή διαπίστωση δεν μπορεί να κρυφτεί το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν υπάρχει περίπτωση ούτε μια στο δισεκατομμύριο είτε να αναπτυχθεί εντός ευρώ, είτε να συνεχίσει να εξυπηρετεί το δημόσιο χρέος της.
Πιστεύω ότι όποιος δεν καταλαβαίνει ότι η Ελλάδα δεν έχει ΚΑΜΙΑ ελπίδα εντός ευρώ (έτσι, προκλητικά το λέω χωρίς άλλο στοιχείο), πρέπει να πάει να σκίσει το τυχόν οικονομικό πτυχίο που έχει. Αυτό που λέω είναι αντίστοιχο με το παράδειγμα της κλειστής επιχείρησης που ανέφερα στην αρχή του ποστ αφού είναι βεβαιωμένο ότι η Ελλάδα με τους παρόντες όρους ανταγωνιστικότητας (ή ακόμη και βελτιωμένους) δεν έχει καμία ελπίδα επιβίωσης εντός ευρώ όπου το κέρδος του ενός είναι η ζημιά του άλλου.
Συγνώμη που το λέω αυτό αλλά βαρέθηκα να διαβάζω προσχηματικές σαχλαμάρες περί δημόσιων λογιστικών.
Πιστεύω ότι όσο ακούγαμε επιχειρήματα περί δημόσιων λογιστικών, το αντίστοιχο υπουργείο δεχόταν άμεσες πλέον προτάσεις (ή θα δεχθεί σύντομα) από ξένους επενδυτικούς οίκους για αναδιάρθρωση του χρέους του.
Αυτό τι σημαίνει; Ότι οι μεγαλύτεροι επενδυτικοί οίκοι στον κόσμο έχουν κάνει τους λογαριασμούς για εμάς. Οπότε δεν χρειάζονται διαφωνίες...
Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση πιστεύω ότι έχει χάσει τα αυγά και τα πασχάλια (και εγώ το ίδιο θα είχα πάθει) καθώς προσπαθεί να συμβιβάσει εντελώς αντίθετα συμφέροντα σε ένα οικονομικό περιβάλλον που είναι 1000 φορές χειρότερο από όσο γράφουν οι εφημερίδες που παίζουν έναν ρόλο που θα έπαιζαν μόνο εάν ήμασταν π.χ. σε πόλεμο.
Να μην φοβηθεί ο κόσμος να μην προκληθεί χάος, τα λεφτά στις τράπεζες κτλ, κτλ. Μπράβο τους, καλά κάνουν, έτσι επιτάσσει το εθνικό καθήκον.... Το κάνουν μάλιστα τόσο καλά που φάνηκε πόσο μεγάλη αποτελεσματικότητα έχει η προπαγάνδα στις μέρες μας, αφού φτάσαμε στο σημείο από την καταστροφή που είναι η ρεαλιστική πραγματικότητα, ο κόσμος να αγνοεί σχεδόν παντελώς την πραγματικότητα και να σφυρίζει αδιάφορα. Είναι σαν να έρχεται ένας κομήτης καταπάνω μας και έχει αποφασιστεί ότι επειδή δεν γλιτώνουμε που δεν γλιτώνουμε τουλάχιστον να πεθάνουμε χωρίς πανικό και άγχος τιμώντας τις αξίες μας, δηλαδή το ευρώ!
Και πραγματικά, αν έλεγαν την αλήθεια στον κόσμο τι νομίζετε ότι θα γινόταν; Πιστεύετε ότι θα επιβίωνε καμιά τράπεζα πέρα των 48 ωρών; Αλλά και κομήτης να έπεφτε, πιστεύετε ότι θα εξυπηρετούσε όλος αυτός ο κόσμος υπό κατάσταση πανικού την ώρα που η ελίτ θα έφτιαχνε στα 1000 μέτρα κάτω από τη γη τα καταφύγια των μελών της;
Έχω ρωτήσει πολλές φορές διάφορους "αισιόδοξους" και "μετριοπαθείς" πώς θα τα καταφέρουμε. Και εισπράττω πάντοτε την σιωπή τους.
Όσοι λοιπόν νομίζουν ότι η Ελλάδα θα τα καταφέρει μέσα στο ευρώ κάνουν τρεις υπολογισμούς (παραλογισμούς) που φοβούνται να μας τους πουν φανερά και τους αποκαλύπτω σήμερα:
1) Η πρόσφατη οικονομική κρίση είναι και αυτή μια κρίση σαν όλες τις άλλες που θα περάσει και μετά business as usual με ρυθμούς ανάπτυξης +5% και τον παγκόσμιο καπιταλισμό να κατακτά νέες κορυφές......Δεν το λένε φανερά αλλά η ελπίδα τους προυποθέτει αυτή την σκέψη.
2) Πιστεύουν ότι όποιες θυσίες και να γίνουν στα χαμηλότερα οικονομικά στρώματα είναι αναγκαίες και αναπόφευκτες.Και τέλος πάντων τα πράγματα είναι έτσι που η πλέμπα θα πληρώσει και θα πει και ένα τραγούδι.
3) Επίσης σκόπιμα δεν αποκαλύπτουν τι εννοούν όταν λένε "θα σωθεί η Ελλάδα" ή όταν λένε "θα τα καταφέρουμε" ή όταν λένε "η Ελλάδα δεν θα χρεοκοπήσει"....Να σας πω εγώ τι εννοούν:
α) Με το "θα σωθεί η Ελλάδα" εννοούν ότι θα σωθούν οι καταθέσεις τους στις τράπεζες. Ακόμη και αν πρέπει ο λαός να τις πληρώσει 2 και 3 φορές στην αξία τους όπως γίνεται στην Ιρλανδία (και στην Ελλάδα πλέον). Ακόμη και αν ο λαός πεινάσει κυριολεκτικά οι τράπεζες λένε ότι θα σωθούν.
β) Τι να εννοούν άραγε λέγοντας ότι "η Ελλάδα δεν θα χρεοκοπήσει" ενώ κάθε άνθρωπος που έχει στοιχειώδη οικονομική αντίληψη αντιλαμβάνεται την προοδευτική μας κατάρρευση εκ των έσω και καταλαβαίνει επίσης ότι έχουμε ΗΔΗ χρεοκοπήσει; Εννοούν ότι δεν θα χαθούν οι επενδύσεις των ξένων δανειστών μας.Γιατί όλα τα άλλα ήδη χάνονται.
γ) Και όταν λένε ότι "θα σωθεί η Ελλάδα" εννοούν ότι θα σώσουν τα τομάρια τους (τέτοια τομάρια που είναι). Γιατί ασφαλώς κανενός άλλου τη σωτηρία δεν μπορούν να εγγυηθούν υπό συνθήκες πλήρους κατάρρευσης. Και "σώζω το τομάρι μου" υπό αυτές τις συνθήκες, σημαίνει πρωτίστως ότι σώζω τον πολιτικό μύθο του εκσυγχρονισμού και της μετριοπαθούς δήθεν αριστεράς που πιστεύει ότι με μια σωστή καπιταλιστική διαχείριση και ίσως μερικές ζώνες ασφαλείας και λίγους αερόσακους, θα επιβιώσει και την επόμενη μέρα. Ακόμη και αν ο τόπος του ατυχήματος έχει ήδη γεμίσει πτώματα...
Θέλετε λύσεις; Καταρχήν αρχίστε ξεχνώντας ό,τι ξέρατε....
43 σχόλια:
Αν έχω καταλάβει, ποντάρουμε στο ότι θα μας σώσει η ΕΕ, με την έννοια ότι θα συνεχίσει να μας δανείζει (ή να εγγυάται τα χρέη μας) όσο είμαστε καλά παιδιά.
Όσο άσχημο και να ακούγεται το να «είμαστε καλά παιδιά» νομίζω ότι είναι λιγότερο κακό από το σενάριο της χρεωκοπίας. Άσε που παρουσιάζονται και ευκαιρίες να διορθωθούν πολλά πράγματα στην πορεία. Άλλο που η κυβέρνηση δεν έχει τα κότσια να τις αξιοποιήσει.
Πολύ σωστές οι επισημάνσεις σου. Θα προσέθετα δε ότι σε ένα περιβάλλον παγκόσμιας "φούσκας", πολλοί είναι που ελπίζουν ότι μέσω λογιστικής θα "επανέλθει το καράβι". Μπορεί και ναι, μπορεί και όχι. Σε κάθε περίπτωση μιλάμε και σκεπτόμαστε "εικονικά". Η οικονομική ανάλυση έχει αυτονομηθεί από τις σχέσεις παραγωγής και έχει γίνει αυτο- αναφορική.
Ευχαριστώ!
Πολύ σωστές οι επισημάνσεις σου. Θα προσέθετα δε ότι σε ένα περιβάλλον παγκόσμιας "φούσκας", πολλοί είναι που ελπίζουν ότι μέσω λογιστικής θα "επανέλθει το καράβι". Μπορεί και ναι, μπορεί και όχι. Σε κάθε περίπτωση μιλάμε και σκεπτόμαστε "εικονικά". Η οικονομική ανάλυση έχει αυτονομηθεί από τις σχέσεις παραγωγής και έχει γίνει αυτο- αναφορική.
Ευχαριστώ!
κατα πρώτον, πρέπει να συνεχίσεις!
κατά δεύτερον, συμφωνώ έτσι όπως το θέτεις, σε όλα δηλαδή!
εκτός από ένα: ίσως όντως ο κόσμος "να αγνοεί σχεδόν παντελώς την πραγματικότητα και να σφυρίζει αδιάφορα", που δεν σφυρίζει
από τα όσα βλέπω γύρω μου, ο κόσμος αρχίζει να συνειδητοποιεί πραγματικά τι συμβαίνει και να ενσωματώνει τις πληροφορίες που βγήκαν από το 2008 μέχρι τον Μάιο του 2010, σε σημείο που να ακούγεται πλέον ότι έχουμε χρεοκοπήσει
βέβαια, εδώ επισέρχεται ο εγχώριος παράγοντας του χαβαλέ, της διαπαιδαγώγησης μας από την ελίτ, και μια ιδιότυπη άμυνα μας απέναντι σε όσα μας περιτριγυρίζουν
οπότε, το θέμα πλέον είναι μεταξύ αντίδρασης ή/και υπακοής
στα δεδομένα βέβαια πρέπει να προστεθεί η διάθεση της ελίτ για επιβολή: είτε χούλιγκαν των γηπέδων που σκοτώνονται επί 20 χρόνια (μηδέν) είτε μηχανάκια στους δρόμους των τελευταίων μηνών (μεγάλη)
τέλος, η ιστορική εμπειρία των ανεπτυγμένων χωρών κλίνει προς την υπακοή
Αν και οικονομολόγος με αρκετές "περγαμηνές" κυρίως στο εξωτερικό συμφωνώ στο 99,99% των λεγόμενών σου. Διαφωνώ μόνο στο ότι βάζεις όλους τους οικονομολόγους στο ίδιο τσουβάλι, αποκαλώντας μας "χαμηλού επιπέδου". Δεν έχεις άδικο για μεγάλο μέρος των συναδέλφων μου,(το ανέκδοτο λέει ότι αν ρωτήσεις 10 οικονομολόγους θα πάρεις 11 διαφορετικές απαντήσεις), όμως όπως ίσως ξέρεις η οικονομική έχει αναπτύξει μεγάλους και σοβαρούς προβληματισμούς μέσω της εμφάνισης νέων κλάδων, όπως πχ τα οικονομικά της συμπεριφοράς, τα οποία δίνουν νέες απαντήσεις και οπτικές στα οικονομικα - κοινωνικά φαινόμενα.
Οσον αφορα για το υπόλοιπο κείμενο συμφωνώ 1000%, μάλιστα πολλά από τα γραφόμενά σου τα έχω ήδη αναφέρει είτε σε διάφορες διαλέξεις (στο εξωτερικό), είτε ακόμα και σε φιλικές συζητήσεις με την παρέα μου, με αποτέλεσμα να γίνομαι ο "γραφικός", γιατί οι υπόλοιποι έχουν μάλλον το σύνδρομο του Τιτανικού, που ενώ βουλιάζουν, τους αρέσει να ακούν μουσική στο κατάστρωμα για να χορεύουν!
Ναι, είναι αναμφισβήτητο γεγονός, για οποιοδήποτε λογικό ον, οτι η αναδιάρθρωση ή η ελεγχόμενη πτώσευση (αυτο ειναι οντως για γελια), είτε η κανονική πτώχευση , είτε όπως αλλιώς την βαφτίσουν, είναι ΔΕΔΟΜΕΝΗ.
Η πραγματικότητα που έρχεται με ταχύτητα θα σκάσει με ταχύτητα πάνω στα μούτρα μας, την ώρα που πολλοί από μας θα βλεπουμε το "φως στο τουνελ"!
Και ναι, αν θέλουμε λύσεις, πρέπει να ξεχάσουμε ότι ξέρουμε...
Φιλικά - Πάνος
Συμφωνώ απολύτως και συμπληρώνω.
Ξεχάστε όσα ξέρατε.
Ξαναπιαστείτε με τα θεμελιώδη.
Ποιές είναι εκείνες οι θεμελιώδεις λειτουργίες με τις οποίες κάποιοι ανθρωπίδες έγναν άνθρωποι, ενώ οι άλλοι χάθηκαν?
Ποιές είναι οι Θεμελιώδεις Αρχές μέσα σε αυτές τις λειτουργίες?
Όταν ξεκαθαρίσουμε και δατυπώσουμε αυτές τις Αρχές, πρέπει να δημιουργήσουμε τα μοντέρνα εργαλεία που θα τις υποστηρίξουν.
Η βουτιά θα γίνει σε μεγάλα βάθη.
Έχω μεγάλη αντίρηση στον υπαινικτικό δημοσιογραφικό λόγο όσο εύστοχος και αν είναι.
Πώς θα δημιουργηθεί αυτή η συνέργεια στα μεγαλύτερα βάθη?
Όποιος κολυμπάει στα ρηχά έχει γύρω του πολλους συνεργούς.
Στα μεγαλύτερα βάθη είναι η σιωπή.
Tελικά, μήπως τα οικονομικά είναι ΘPHΣKEIA και όχι επιστήμη;
Με τις πενιχρές γνώσεις οικονομικών που διαθέτω, δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω μαζί σου. Υπάρχει όμως μια παράμετρος που νομίζω ότι δεν πρέπει να παραβλέπεται, όχι όμως για τη λήψη της σχετικής απόφασης. Η έξοδος από το ευρώ προϋποθέτει στιβαρή και προπαντός αποφασιστική, αποφασιμένη και προσανατολισμένη προς το δημόσιο συμφέρον πολιτική ηγεσία, την οποία όμως δεν διαθέτουμε (και αμφιβάλλω αν ποτέ θα διαθέτουμε).
Σου είμαι ΕΥΓΝΩΜΩΝ Greek Rider. Ειλικρινά, αν δεν ήσουν και συ, θα πήγαινα να δω κανα ψυχίατρο αναρωτούμενος αν το χω χάσει και δεν καταλαβαίνω την αριστερή μας ευρωαισιοδοξία. Αναδημοσίευσα μεγάλο κομμάτι στα σχόλια κάτω από το τελευταίο κείμενο Καζάκη.
Και, Πολυβώτη, πολύ σωστά έχεις καταλάβει. ΕΦΟΣΟΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΕΠΙΛΟΓΗ, και ανοιχτά παραδεκτή, ότι "κύριε, εμείς ως ελληνική αριστερά ποντάρουμε στην ΕΕ να μας σώσει και κατά βάση δεν μας πειράζει το κυβερνητικό πρόγραμα προκειμένου να μείνουμε καλά παιδιά και να αποφύγουμε τα χειρότερα", εγώ πάω πάσο. Δικαίωμα του κόσμου τι επιλέγει από κει και πέρα. Με το ζόρι δεν γίνονται οι επαναστάσεις, εμείς γινόμαστε δυσάρεστοι.
ΜΠΟΥΡΔΕΣ ,,,,, Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΒΓΗΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΔΥΚΤΙΟ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΕΤΑΞΕΤΕ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ... ΑΛΛΑ ΔΙΑΛΟΓΙΚΗ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΥΡΙΟ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΖΗΣΕΤΕ............. ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΛΕΞΕΤΕ ΕΣΕΙΣ ΠΩΣ ...... ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ
gr για μια ακομα φορα νομιζω εχεις μπερδεψει τα οικονομικα με τα χρηματοοικονομικα, την λογιστικη κτλ
Η οικονομικη επιστημη δεν κανει προβλεψεις για τις ταμειακες ροες μιας εταιρειας, αυτο ειναι δουλεια των λογιστων και αν!
Ακομα και αν μιλαμε για μακροοικονομικα μεγεθη, εχω εξηγησει αλλου γιατι η προβλεψη κρισεων κτλ δεν ειναι δουλεια των οικονομικων
"οι οικονομολόγοι είναι τόσο χαμηλού επιπέδου που δεν αξίζουν να λέγονται ούτε καν επιστήμονες"
τετοιες υπερβολες δεν νομιζω οτι σου ταιριαζουν, δεν μπορει να πιστευεις οτι ατομα οπως Αρροου, Αουμανν, Νας, Χαρσανυι, Ζελτεν, Σελλινγκ, Μαϋερσον (ολοι Νομπελιστες Οικονομικων) ειναι "χαμηλου επιπεδου"
Δεν μπορώ να συμφωνήσω με την λογική της χρεοκοπίας … εννοώ … μου είναι ανεξήγητη η έννοια της χρεοκοπίας για ένα κράτος που έχει δανειστεί στο νόμισμα του….
Και ότι σαν έννοια, η υποτίμηση της άξιας μιας εργασίας, την καταλαβαίνω μόνο σαν μια συνολική υποτίμηση όλων των αξιών, όλων των εργασιών … πράγμα στην τελική συμφέρων για όλους στην Ευρώπη…. Από τη στιγμή που οι θεωρητικά ανταγωνιστές μας είναι σε σχέση με εμάς υποτιμημένοι..
Θέλω να πω ότι αν εγώ δουλεύω μια ώρα για να πληρώσω το φαγητό της ημέρας και ο κινέζος δουλεύει 2 ώρες για να πλήρωση το ίδιο, τότε μάλλον χρειάζεται να ανατιμηθεί η εργασία του ή να υποτιμηθεί η δικια μου …. Αυτό όμως δεν έχει σχέση και με την επάρκεια τον φυσικών πόρων…? Ας βοηθήσει κανένας οικονομολόγος…..?
Δηλαδή μήπως η δήθεν οικονομική κρίση έχει να κάνει με την μη επάρκεια των φυσικών πόρων και την έμμεση χρηματοδότηση κάποιον άλλων ποιο αποδοτικών παραγωγών μέχρι να ξεκινήσει πάλι μια νέα ανάπτυξη κ.ο.κ….?
"...Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση πιστεύω ότι έχει χάσει τα αυγά και τα πασχάλια (και εγώ το ίδιο θα είχα πάθει)..."
Συμφωνώ απόλυτα με την ανάρτηση και διαφωνώ κάθετα με την συγκεκριμένη παράγραφο.
Η εντύπωση που δημιουργεί, όπως την έχεις διατυπώσει, είναι πως πρόκειται περί μιας κυβέρνησης εκλεγμένης απ το λαό και κάνει ό,τι μπορεί για να εξυπηρετήσει τα δίκαια και τα συμφέροντά του.
Και δυστυχώς, δεν της βγαίνει καθώς εξωγήϊνες και δαιμονικές δυνάμεις την υπονομεύουν.
Σίγουρα η κυβέρνηση εξελέγη? Σίγουρα αυτό το έκτρωμα κι αυτή τη διαστροφή ψήφισε ο λαός αυτής της χώρας?
Ανέκαθεν το τάξιμο, η υπόσχεση, το δούλεμα ήταν καθημερινή πρακτική προεκλογικά.
Η αθέτησή των υποσχέσεών τους, περνούσε σχετικά αδιάφορα, το ξέραμε όλοι πως λόγια του αέρα ήταν και το πολύ πολύ, μέναμε στα όσα είχαμε. Κι ήταν όλοι ευτυχισμένοι που ναι μεν μας δούλεψαν και πάλι, μα το παιχνίδι συνέχιζε ως έχει.
Εδώ όμως πρόκειται για κάτι τελείως διαφορετικό.
Δεν υπήρξε κάποια απλή εξαπάτηση με αθέτηση υποσχέσεων, μα ανατροπή όλων των δεδομένων που συνιστούν την ζωή των πολιτών αυτής της χώρας.
Δεν ψήφισε κανείς αυτό που βιώνουμε σήμερα και μπορώ να το παραβάλλω μόνο, με πραξικόπημα.
Το ότι δεν έγινε χρήση του στρατού, δεν αλλάζει και πολύ τα πράγματα. Εγκαταστάθηκε μια χούντα που ως όπλα χρησιμοποίησε την ιστορία του κόμματος στο οποίο παρείσφυσε, το όνομα του αρχηγού της και την αφελή λαχτάρα των οπαδών-ψηφοφόρων του για σοσιαλιστική διακυβέρνηση.
Οπότε, μόνο αβγά και πασχάλια δεν έχουν χάσει αυτοί πούναι στο γκουβέρνο.
Κάνουν ακριβώς αυτό για το οποίο εντάλθηκαν κι όσο κι αν ακούγεται σκληρό, χέστηκαν για το τι θα επακολουθήσει.
Κι όπως δείχνουν οι ενέργειες των βουλευτών της κυβέρνησης, ξέρουν όλοι που βαδίζουμε και το μόνο που κάνουν, είναι να ακολουθούν πειθήνεια, μερικοί όπως ο Πάγκαλος υπερθεματίζοντας μάλιστα, μπάς κι εξακολουθήσουν να ζουν εις βάρος μας αποφεύγοντας το στυγνό εξωπέταγμά τους όπως των τριών που είχαν την αφέλεια να νομίζουν πως υπάρχει δημοκρατία και μέτρο ακόμα σ αυτόν τον τόπο.
Προφανώς και πολύ σωστά, πρέπει ν αρχίσουμε να ξεχνάμε αυτά που ξέραμε, για ν αλλάξουμε κάτι...
mbiker
SG
Δεν έχω μπερδέψει απολύτως τίποτα. Το παράδειγμα που έφερα ήταν κυρίως αναλογικό και όχι μόνο κυριολεκτικό.
Δεν θα είχα πρόβλημα με τα οικονομικά αν ξέραμε όλοι τα όρια των δυνατοτήτων τους ως επιστήμης.
Τα οικονομικά όμως, διεκδικούν ρόλο γενικού κουμανταδόρου στην πολιτική λόγω της άγνοιας του κόσμου γι' αυτά. Όπως κάποτε η μαγεία είχε μπει στο παλάτι των αυτοκρατοριών.
Επίσης δεν υπερβάλω καθόλου. Πολλοί νομπελίστες των οικονομικών δεν ήταν καν οικονομολόγοι ενώ άλλοι δυσφήμισαν την "επιστήμη" τους (Ο συμβολισμός της ομιλίας του νομπελίστα M. Scholes).
Σου έχω ξαναπεί ότι λόγω του ότι ξεκινάμε από δύο αντίθετες πλευρές παραδοχών για την ζωή και την κοινωνία, είναι πολύ δύσκολο να κάνουμε παραγωγικό διάλογο.
Δύο πλευρές για να συνομιλήσουν χρειάζονται έστω μια κοινή συνισταμένη που δεν χρειάζεται να την αποδείξουν εκ του μηδενός στον άλλο.
Εσύ έχεις το πλεονέκτημα ότι οι απόψεις σου είναι οι ευρέως αποδεκτές ιδέες στην ελίτ και τα κυρίαρχα μέσα. Έτσι δεν χρειάζεται να καταβάλλεις μεγάλη προσπάθεια για να αποδεικνύεις συνεχώς κάθε κουβέντα που λες.
Αντίθετα εμένα μου ζητείται να εξηγούμαι συνεχώς για το κάθε ελάχιστο που λέω. Κάτι ιδιαίτερα επίπονο σε έναν διάλογο και το οποίο θα απαιτούσε μεγάλη δέσμευση χρόνου.
Συνεπώς ο διάλογος μας θα ήταν αναγκαστικά μια προσχηματική μάχη εντυπώσεων την οποία απεχθάνομαι.
Αν δεν υπάρχει κανένα σημείο επαφής μας καλύτερα να μην μου ξαναγράψεις ποτέ σχόλιο, ειδάλλως δεν θα έχω άλλη εξήγηση από το να το θεωρήσω αυτονόητα σχόλιο εντυπώσεων και μη ειλικρινές.
Αν από την άλλη θες να πεις κάτι, πες το ελεύθερα ακόμη και στο blog μου. Επιτρέπω την άλλη άποψη. Από εκεί και πέρα όμως μην επιδιώκεις διάλογο χωρίς να δέχεσαι καμία από τις αξίες μου και τις αρχές μου, για τους λόγους που ανάλυσα παραπάνω. Μέχρι εκεί φτάνει η δική μου δημοκρατικότητα.
Αντώνη ασφαλώς με το ζόρι δεν γίνονται επαναστάσεις. Από εκεί και πέρα όμως αν εγώ βγω με ένα ποστ που λέει "Παπανδρέου, ο καλύτερος πρωθυπουργός που πέρασε ποτέ από την Ελλάδα" τότε θα έχω και την φρόνηση να μην θεωρώ τον εαυτό μου ταυτόχρονα αριστερό..
mbiker η κυβέρνηση έχει φοβερή ευθύνη γιατί πήρε την εξουσία με δόλο. Ο Καραμανλής (και η ΝΔ) ήταν και είναι ανίκανος αλλά είχε το θάρρος να πει την αλήθεια στην ΔΕΘ το 2009 (ή τέλος πάντων ένα κομμάτι της αλήθειας).
Συμφωνώ μαζί σου ότι οι ζωές πολλών ανθρώπων από χαμηλότερα οικονομικά στρώματα (όπως πάντα) διαλύονται αυτή την στιγμή.
Τελικά τι δημοκρατία είναι αυτή όταν βασίζεται στην εξαπάτηση για το υποτιθέμενο καλό μας. Γιατί περι αυτού πρόκειται.
Θα απαντήσω και στα υπόλοιπα σχόλια το επόμενο διάστημα.
Greek Rider, πολύ θα ήθελα να συζητήσω αυτά που γράφεις, αλλά με το moderation δε γίνεται συζήτηση. Έγραψα, με αφορμή το αρθράκι σου, αυτό.
Ορθη παρατηρηση για αυτό και η πιο δημιουργική αριστερά ασχολείται με την πολιτική θεολογία (προσοχή όχι με τον θεό η το ιερό η την θρησκεία...)
Γράφεις.
Γι' αυτό στα οικονομικά μεγαλύτερη σημασία έχει η προπαγάνδα και η "πίστη" παρά τα δεδομένα στα οποία βασίζεται η κάθε άποψη.
Η οικονομία δεν είναι θρησκεία. Είναι ότι πιο ρεαλιστικό που καταγίνεται ο άνθρωπος. Εμείς επιτρέπουμε στην οικονομία να γίνεται θρησκεία και εξηγώ τον τρόπο.
Το σύστημα είναι Εταιριοκρατικό.
Καμιά εταιρία δεν έχει την δυνατότητα να γνωρίζει σε πραγματικό χρόνο την καθαρή της θέση και τα κόστη όλων των πτυχών της. Απουσιάζουν τα απαραίτητα εύχρηστα εργαλεία προς τούτο.
Ο μόνος που <> την πραγματική οικονομική κατάσταση της εταιρίας, είναι ο ισχυρός κύριος, που έχει και την κάσα. Οι συνεταίροι δεν ξέρουν, το κράτος δεν ξέρει, το κοινό δεν ξέρει.
Ο κύριος καλεί ένα γνωστό οίκο και μεθοδεύει με την σύμπραξη των τραπεζών πιστοποίηση καθαρής θέσης, πολύ μεγαλύτερη της πραγματικής. Αυτή είναι η αρχική ώθηση, που δημιουργεί την παγκόσμια υπερφούσκα και δίνει χαρακτήρα θρησκευτικό στην οικονομία.
Η χρηματιστηριακή αξία πολλαπλασιάζεται και έφτασε σήμερα παγκοσμίως να είναι 11 φορές της πραγματικής. Από την υπερφούσκα εκπορεύονται χιλιάδες υποφούσκες, που αν ασχολούμαστε περιπτωσιολογικά δεν μας φτάνουν όλες οι ζωές.
Με την υπερφουσκωμένη αποτίμηση που κατάφερε ο Εταιριοκρατισμός, έλυσε προσωρινά την θεμελιώδη αντίφασή του, που είναι <>.
Δηλαδή η υπερφούσκα που έδειξα είναι ο μηχανισμός, που διασφαλίζει την αναγκαία υπερκατανάλωση κλέβοντάς την από την επόμενη γενιά, καταχρεώνοντάς την.
Η υπερφούσκα βρίσκεται στα όριά της, πράγμα που το αντιλαμβάνονται και οι Εταιριοκράτες. Όμως προς το παρόν δεν διαβλέπουν άλλο τρόπο για άρση της αντίφασης.
Έχουμε την ατυχία να ζούμε την οδυνηρή περίοδο της κυοφορίας του καινούργιου όπως περιγράφηκε από τους κλασικούς.
Από την μεριά μου, στα παραπάνω κατέληξα το 1995 και αποφάσισα τότε να κατασκευάσω το εργαλείο που θα απάλειφε την γενουσιουργό αιτία της υπερφούσκας και ταυτόχρονα θα απελευθέρωνε το συνεταιρίζεσθαι στις μικρές κλίμακες, ώστε χιλιάδες μικρές Επιχειρήσεις να μπορούν να παράγουν πιο φτηνά, πιο αξιόπιστα και να διαθέτουν τα προϊόντα τους ισότιμα σε όλα τα ράφια του κόσμου.
Μιλάμε για τη πραγματικά ελεύθερη αγορά με δημιουργημένη όλη την απαραίτητη πληροφορία, που βρίσκεται σε κοινή θέαση και στην οποία καμιά υπερεταιρία δεν θα άντεχε. Επειδή οι υπερεταιρίες αντλούν την δύναμή τους από την απόκρυψη και παραποίηση της πληροφορίας, θα υποχρεώνονταν σε διαπραγμάτευση.
Μιλάω για την πρόκληση μιας παγκόσμιας δυκτιακής οικονομίας της αγοράς από εταιρίες που μπορούν να διαπραγματεύονται ισότιμα, ώστε μέσα από την διαπραγμάτευση να επέλθη μια νέας μορφής κοινωνική προστασία. Η διαπραγμάτευση θα διασφαλίζει την περιοχή, την παραγωγή, την κατανάλωση και τα μεγέθη των εταιριών.
Οι Εταιρίες είναι οργανισμοί και σαν τέτοιοι όταν έρχεται η ώρα τους πρέπει να πεθαίνουν. Και να γεννιούνται διαρκώς καινούργιες.
Κάνω την ερώτηση αν συμφωνείτε με τα παραπάνω.
Αν δεν συμφωνείτε, και μόνο από κιμπαρλίκι γράψτε τις συγκεκριμένες διαφωνίες σας. Το μήνυμα θα το πάρω.
Αν πάλι συμφωνείτε, το εργαλείο υπάρχει, διατίθεται δωρεάν και σας προκαλεί να το προπαγανδίσετε με όση δύναμη επικοινωνίας έχετε.
Κλείνω με την αίσθηση ότι προσπαθώ να παραβιάσω τον σκληρό πυρήνα της <> προκατάληψης. Και όπως ειπώθηκε, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.
Γράφεις.
Γι' αυτό στα οικονομικά μεγαλύτερη σημασία έχει η προπαγάνδα και η "πίστη" παρά τα δεδομένα στα οποία βασίζεται η κάθε άποψη.
Η οικονομία δεν είναι θρησκεία. Είναι ότι πιο ρεαλιστικό που καταγίνεται ο άνθρωπος. Εμείς επιτρέπουμε στην οικονομία να γίνεται θρησκεία και εξηγώ τον τρόπο.
Το σύστημα είναι Εταιριοκρατικό.
Καμιά εταιρία δεν έχει την δυνατότητα να γνωρίζει σε πραγματικό χρόνο την καθαρή της θέση και τα κόστη όλων των πτυχών της. Απουσιάζουν τα απαραίτητα εύχρηστα εργαλεία προς τούτο.
Ο μόνος που <> την πραγματική οικονομική κατάσταση της εταιρίας, είναι ο ισχυρός κύριος, που έχει και την κάσα. Οι συνεταίροι δεν ξέρουν, το κράτος δεν ξέρει, το κοινό δεν ξέρει.
Ο κύριος καλεί ένα γνωστό οίκο και μεθοδεύει με την σύμπραξη των τραπεζών πιστοποίηση καθαρής θέσης, πολύ μεγαλύτερη της πραγματικής. Αυτή είναι η αρχική ώθηση, που δημιουργεί την παγκόσμια υπερφούσκα και δίνει χαρακτήρα θρησκευτικό στην οικονομία.
Η χρηματιστηριακή αξία πολλαπλασιάζεται και έφτασε σήμερα παγκοσμίως να είναι 11 φορές της πραγματικής. Από την υπερφούσκα εκπορεύονται χιλιάδες υποφούσκες, που αν ασχολούμαστε περιπτωσιολογικά δεν μας φτάνουν όλες οι ζωές.
Με την υπερφουσκωμένη αποτίμηση που κατάφερε ο Εταιριοκρατισμός, έλυσε προσωρινά την θεμελιώδη αντίφασή του, που είναι <>.
(ΣΥΝΕΧΊΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΣΧΟΛΙΟ)
(ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΣΧΟΛΙΟ
Δηλαδή η υπερφούσκα που έδειξα είναι ο μηχανισμός, που διασφαλίζει την αναγκαία υπερκατανάλωση κλέβοντάς την από την επόμενη γενιά, καταχρεώνοντάς την.
Η υπερφούσκα βρίσκεται στα όριά της, πράγμα που το αντιλαμβάνονται και οι Εταιριοκράτες. Όμως προς το παρόν δεν διαβλέπουν άλλο τρόπο για άρση της αντίφασης.
Έχουμε την ατυχία να ζούμε την οδυνηρή περίοδο της κυοφορίας του καινούργιου όπως περιγράφηκε από τους κλασικούς.
Από την μεριά μου, στα παραπάνω κατέληξα το 1995 και αποφάσισα τότε να κατασκευάσω το εργαλείο που θα απάλειφε την γενουσιουργό αιτία της υπερφούσκας και ταυτόχρονα θα απελευθέρωνε το συνεταιρίζεσθαι στις μικρές κλίμακες, ώστε χιλιάδες μικρές Επιχειρήσεις να μπορούν να παράγουν πιο φτηνά, πιο αξιόπιστα και να διαθέτουν τα προϊόντα τους ισότιμα σε όλα τα ράφια του κόσμου.
Μιλάμε για τη πραγματικά ελεύθερη αγορά με δημιουργημένη όλη την απαραίτητη πληροφορία, που βρίσκεται σε κοινή θέαση και στην οποία καμιά υπερεταιρία δεν θα άντεχε. Επειδή οι υπερεταιρίες αντλούν την δύναμή τους από την απόκρυψη και παραποίηση της πληροφορίας, θα υποχρεώνονταν σε διαπραγμάτευση.
(ΣΥΝΕΧΊΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΣΧΟΛΙΟ)
(ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΣΧΟΛΙΟ
Μιλάω για την πρόκληση μιας παγκόσμιας δυκτιακής οικονομίας της αγοράς από εταιρίες που μπορούν να διαπραγματεύονται ισότιμα, ώστε μέσα από την διαπραγμάτευση να επέλθη μια νέας μορφής κοινωνική προστασία. Η διαπραγμάτευση θα διασφαλίζει την περιοχή, την παραγωγή, την κατανάλωση και τα μεγέθη των εταιριών.
Οι Εταιρίες είναι οργανισμοί και σαν τέτοιοι όταν έρχεται η ώρα τους πρέπει να πεθαίνουν. Και να γεννιούνται διαρκώς καινούργιες.
Κάνω την ερώτηση αν συμφωνείτε με τα παραπάνω.
Αν δεν συμφωνείτε, και μόνο από κιμπαρλίκι γράψτε τις συγκεκριμένες διαφωνίες σας. Το μήνυμα θα το πάρω.
Αν πάλι συμφωνείτε, το εργαλείο υπάρχει, διατίθεται δωρεάν και σας προκαλεί να το προπαγανδίσετε με όση δύναμη επικοινωνίας έχετε.
Κλείνω με την αίσθηση ότι προσπαθώ να παραβιάσω τον σκληρό πυρήνα της <> προκατάληψης. Και όπως ειπώθηκε, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.
vzolotas δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερα με αυτά που γράφεις.
Αγαπητέ vzolotas έχω μια ερώτηση: κατά την "πρόκληση" μιας τέτοιας δικτυακής οικονομίας, το κέρδος θα έχει ή δε θα έχει κυρίαρχο ρόλο; Θα επιτρέπεται ή θα καταργηθεί; Πως καταλύεις τη βασική αντίφαση κέρδους και κοινωνικού οφέλους από τη στιγμή που το ένα αναιρεί το άλλο; Ποιος μηχανισμός σύμφωνα με αυτά που λες θα μας απαλλάξει από την ιδιοτέλεια; Τα φυσικά όρια που θέτει ο πλανήτης τα έλαβες υπόψη σου; Πιστεύεις πως μια απλή μετάλλαξη της αγοράς θα λύσει και θα αυτορρυθμίσει το πρόβλημα; Μήπως η επανάσταση ξεκινά από μέσα προς τα έξω και όχι από έξω προς τα μέσα;
Τελικά βγήκαν πολλές οι ερωτήσεις. Το καλό μάλλον είναι πως είναι και ρητορικές. Παρόλα αυτά θα σε προκαλούσα να απαντήσεις.
Φιλικά
white_rabbit
1. GR είναι παρηγοριά και ενίσχυση η συμφωνία σου σε αυτά που έγραψα. Ήδη η υπηρεσία σου είναι τεράστια και είναι άδικο απο μέρους μου να απαιτώ παραπάνω.
2. white_rabbit είσε ο μόνος που εδω και πολλά χρόνια αντέδρασε ενεργητικά στις πολλές και συνεπείς προκλήσεις μου. ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!
Όλες οι ερωτήσεις σου είναι ευλογες και καθόλου ρητορικές.
Ο τρόπος που ανέκρουσες πρύμνα δείχνει την εκτίμηση που έχεις στην γενιά μου και απολογούμαι γιαυτό.
Θα αγωνιστώ να απαντήσω σε όλες τις ερωτήσεις με συνέπεια και εντιμότητα. Προβλέπω πολύ κόπο και χρόνο. Για να ξεκινήσουμε τον διάλογο στείλεμου το email σου.
Θέλω την δημοσιοποίηση, αλλά μήπως καταχραστούμε την φιλοξενία του GR. Επίσης το άρθρο που μας φιλοξενεί θα επικαλυφτεί απο νέα άρθρα και θα χαθούμε. (vzolotas@gmail.com)
3. Στα σχόλια που έκανα δεν μεταφέρθηκε το περιεχόμενο των εισαγωγικών, που είναι <> <> και <>.
GR η πολτική οικονομία δεν αναιρεί την ανάγκη της οικονομικής ανάλυσης. Αυτή η άποψη δεν είναι μόνο λανθασμένη αλλά και επικίνδυνη γιατί διαιωνίζει τον ανορθολογισμό στην πολιτική συζήτηση. Όταν μιλώ για ορθολογισμό δεν μιλώ για μνημόνια και μονόδρομους, μιλώ για την ανάγκη όταν κάποιος π.χ. λέει πως "η Ελλάδα πρέπει να απορρυθμίσει την αγορά εργασίας για να αναπτυχθεί η οικονομία" να μας εξηγεί σε ποιες θεωρίες, σε ποιες παραδοχές και σε ποια data στηρίζει την άποψή του. Το γεγονός πως οι αναλύσεις είναι ιδεολογικά χρωματισμένες δεν αναιρεί τη σημασία τους για την κατανόηση των οικονομικών φαινομένων. Για να στο πω διαφορετικά, ακόμα κι αν κάποιος αποδείκνυε πέρα από κάθε αμφιβολία πως η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας θα ήταν ωφέλιμη για την οικονομία, η εφαρμογή μιας τέτοιας απόφασης θα ήταν αμιγώς πολιτική.
Η οικονομική επιστήμη ούτε στοχεύει ούτε μπορεί να μας εξηγήσει τη ζωή το σύμπαν και τα πάντα και δεν είναι σωστό να την κρίνουμε μ' αυτό το μέτρο. Η μελέτη οικονομικών φαινομένων με επιστημονικά εργαλεία (παρατήρηση, ανάλυση δεδομένων, μαθηματικά μοντέλα) είναι πολύ σημαντική γιατί μπορεί να μας βοηθήσει να καταλάβουμε και να προβλέψουμε συγκεκριμένα φαινόμενα και με τον καιρό να ακονίσουμε τις ικανότητές μας. Έτσι εξελίσεται η επιστήμη. Δεν ξεκίνησαν οι μηχανικοί χτίζοντας ουρανοξύστες, ξεκίνησαν βάζοντας μια πέτρα πάνω στην άλλη και προσπαθώντας να καταλάβουν πώς θα καταφέρουν να μην πέσει.
Για να φτάσουμε στον Καζάκη και στη διαφωνία τώρα, αυτή είναι πολύ σημαντική για δύο λόγους. Ο ένας είναι πως όταν μιλάμε για επιστημονική ανάλυση δεν μπορούμε να κάνουμε εκπτώσεις στην ακρίβεια τόσο στη μεθοδολογία και στα δεδομένα. Διαβάζοντας την κριτική του Καλλωνιάτη διαπίστωσα πως ο Καζάκης αγνοεί βασικές αρχές λογιστικής: Την αυτοτέλεια των χρήσεων και τη λειτουργία του διπλογραφικού συστήματος. Στην πράξη, για να καταλάβεις με όρους λογιστικής τι έχει κάνει ο Κ., πήρε το λογαριασμό του ταμείου, άθροισε τη στήλη των χρεώσεων και μας είπε πως τόσα πληρώσαμε για το χρέος. Τεχνικά αυτό είναι σωστό (τόσα βγήκαν από το ταμείο) αλλά πρακτικά είναι άχρηστη πληροφορία γιατί δεν μας λέει πόσα μπήκαν στο ταμείο (η στήλη των πιστώσεων) οπότε δεν μας λέει απολύτως τίποτα για το πόσο μας κόστισε πραγματικά το χρέος. Επιπλέον, ο Κ. αντιμετωπίζει ως στατικό πρόβλημα ισολογισμού ένα πρόβλημα που έχει πολύ σημαντικά δυναμικα χαρακτηριστικά. Η δυναμική του χρέους μας έστειλε στο ΔΝΤ, όχι το μέγεθός του.
Ο δεύτερος σημαντικός λόγος να συζητήσουμε για τον Καζάκη είναι η βαρύτητα (εντελώς αδικαιολόγητη κατά τη γνώμη μου) που έχει αποκτήσει η γνώμη του στο χώρο της αριστεράς. Πρακτικά οι αναλύσεις του χρησιμοποιούνται ευρύτατα ως απόδειξη πως η πρόταση της αριστεράς για άρνηση πληρωμής του χρέους έχει στέρεη οικονομική λογική. Αν η πρόταση του Κ. δεν στέκει και τόσο καλά τότε υπονομεύεται όλη η αξιοπιστία της αριστερής πρότασης κι αυτό πρέπει οπωσδήποτε να συζητηθεί. Όχι για να αποδείξουμε πως έχει δίκιο ο ΓΑΠ και το μνημόνιο είναι μονόδρομος αλλά γιατί η ίδια η αριστερά πρέπει να απαιτήσει από τον εαυτό της να έχει προτάσεις που δεν μπάζουν νερά.
Τελευταίο άφησα το σημαντικότερο κομμάτι της ανάρτησης με το οποίο γενικά συμφωνώ, με μια ένσταση. Η ανάγκη απόσχισης από την ευρωζώνη δεν υπαγορεύει τον τρόπο που αυτή θα γίνει. Το project της απόσχισης είναι μεγάλο, δύσκολο και έχει μεγάλα ρίσκα. Δεν μπορούμε να το προσεγγίσουμε με τη λογική να ξεκινήσουμε από το τέλος (έξοδος εδώ και τώρα) και να περιμένουμε να λύσουμε τα προβλήματα όταν προκύψουν. Ο στόχος δε μας λέει ποιος είναι ο δρόμος.
Σβήσε τα διπλά σχόλια αν θες GR, ο browser μου έβγαζε λάθη και δεν ήξερα αν ειχαν καταχωρηθεί οπότε τα έστειλα δυο φορές σε μικρότερα κομμάτια.
Κυριάκο ως προς το πρώτο σκέλος για την οικονομία, συμφωνώ κατά ένα ποσοστό.
Και εγώ ΔΕΝ θα ήθελα την εξαφάνιση της οικονομικής σκέψης από τον ορίζοντα. Θα ήθελα όμως τον εμπλουτισμό της ο οποίος αργεί.
Η οικονομική σκέψη σήμερα βασίζεται σε παραδοχές που δεν είναι καθόλου ρεαλιστικές και συνεπώς τα αποτελέσματα δεν είναι καθόλου επιστημονικά.
Εσύ είχες πει παλαιότερα ότι δεν είσαι οικονομολόγος, αν είσαι π.χ. μηχανικός δεν καταλαβαίνεις τις διαφορές;
Αν οι πολιτικοί μηχανικοί έχτιζαν κτίρια όπως θα ήθελαν οι οικονομολόγοι να φτιάχνουν θεωρίες, τότε κάθε λίγα χρόνια θα είχα π.χ. στην Ελλάδα μερικές εκατοντάδες χιλιάδες θύματα.
Στο επίπεδο που είναι σήμερα τα οικονομικά ήταν κάποτε οι μάστορες-χτίστες. Οι οποίοι μπορεί συχνά να έχτιζαν θαυμάσια κτίρια αλλά δεν ήταν και επιστήμονες.
Δεν είναι τυχαίο που τα τελευταία χρόνια παίρνουν το νόμπελ οικονομίας μη οικονομολόγοι ή εναλλακτικοί οικονομολόγοι ενώ παλαιότερα το έπαιρναν ΜΟΝΟ hard core οικονομολόγοι (μέχρι και την δεκαετία του 1990).
Αυτό κάτι δείχνει. Τα οικονομικά εμπλουτίζονται καθώς αμφισβητούνται.
Κάνω πολύ πλάκα τους οικονομολόγους που δεν το καταλαβαίνουν αυτό και θα ήθελαν ιδεατά στα δικαστήρια και έναν οικονομολόγο που θα λέει και τον λόγο της δήθεν επιστήμης για κάθε θέμα.
Κοίταξε για τον Καζάκη τώρα δεν έχω πολλά να πω γιατί δεν τον έχω παρακολουθήσει. Μου αρέσει όμως ότι αγωνίζεται και το σέβομαι αυτό.
Το πόσο σοβαρό είναι το (ενδεχόμενο) τεχνικό λάθος που έκανε ο Καζάκης είναι όμως σχετικά παραπλανητικό. Και αυτό γιατί εφόσον όλα καθορίζονται από τις αγορές, θα μπορούσαμε ένα μικρότερο χρέος να μην μπορούμε να το εξυπηρετήσουμε ή ένα μεγαλύτερο να μπορούμε αν είχαμε αναπτυξιακές δυνατότητες.
Είναι τόσοι πολλοί οι υποκειμενικοί παράγοντες που καθιστούν το δημόσιο λογιστικό σχέδιο μια τρύπα στο νερό. Μια μαύρη τρύπα στο νερό θα λέγαμε καλύτερα.
Ακόμη και αν ο Καζάκης ήταν ημιμαθής και δεν ήξερε (κάτι που δεν πιστεύω), αυτό εμένα δεν θα με ξάφνιαζε γιατί γνωρίζω 100% την ημιμάθεια επί των οικονομικών θεμάτων όλων των εμπλεκομένων που υποτίθεται ότι γνωρίζουν...
Ελάχιστοι καταλαβαίνουν την ουσία των οικονομικών φαινομένων (στους οποίους δεν τολμάω βεβαίως να συμπεριλάβω τον εαυτό μου).
Π.χ. ένας οικονομολόγος με βαθιά γνώση της ουσίας των οικονομικών φαινομένων (δηλαδή τι σημαίνει το κάθε τι πέρα από την ονομαστική του τιμή) είναι ο Μίνως Τζομπανάκης (λέω ένα παράδειγμα), και παρόλο που είναι δεξιός οικονομολόγος.
Αυτοί μόνο μπορούν να λάβουν τον τίτλο του "μάστορα των οικονομικών", γιατί όπως είπα τα οικονομικά δεν είναι ούτε κατά προσέγγιση ακόμη ολοκληρωμένη επιστήμη.
Αν λοιπόν ο Καζάκης έκανε λάθος, όσοι τον κατηγορούν είναι περισσότεροι άσχετοι από τον ίδιο.
Παρόλο που καλά κάνουν να τον διορθώνουν, αν νομίζουν ότι έκανε λάθος, αυτό για μένα δεν αναιρεί κάτι στην όποια αξία του Καζάκη.
Οι δε επικριτές θα πρέπει να δείχνουν μεγάλη μετριοφροσύνη όταν συζητάνε για πράγματα που δεν ξέρουν τι είναι και τι αντιπροσωπεύουν ούτε κατά το ελάχιστο.
Επι της ουσίας τώρα, ο μόνος λόγος που δεν βρισκόμαστε εμείς στην θέση της Ιρλανδίας είναι ότι φοβήθηκαν τις αντιδράσεις και δεν πήραν πιο σκληρά μέτρα λιτότητας.
Από αυτή την άποψη τα συνθήματα μπροστά στην βουλή και τα μπουγελώματα ήταν πιο προστατευτικά για την οικονομία παρά οι ακόμη και αναγκαίες περικοπές σε κάποιες περιπτώσεις.
Συμφωνώ σε αυτό που λες για την απόσχιση από το ευρώ. Όντως υπάρχει ένα περιθώριο βελτίωσης της οικονομίας-ανταγωνιστικότητας λόγω του ότι πολλές αγορές ήταν κλειστές. Αυτό όμως το περιθώριο είναι μικρό και δεν φτάνει ούτε για τους τόκους των επόμενων 3 ετών.
Ωστόσο και οι άλλες χώρες δεν κάθονται με σταυρωμένα χέρια και το παιχνίδι είναι μηδενικού αθροίσματος.
Μην προσβάλεις τους οικονομολόγους!
Και ο πατέρας μου είναι ένας απ' αυτούς.
Γειά σου GR,
είδα αυτή την είδηση
http://www.enet.gr/?i=news.el.kosmos&id=210866
και σε θυμήθηκα. Νομίζω ότι κάτι σχετικό είχεις γράψει κάποτε σε μια ανάρτηση.
Πυροσβέστες στις ΗΠΑ άφησαν σπίτι να καεί, όταν πληροφορήθηκαν ότι δεν είχε πληρώσει τη συνδρομή...
Ευτυχώς, το διπλανό που είχε πληρώσει δεν ήταν κολλητά...
Η κατάντια της πλήρους έκπτωσης των δημόσιων αγαθών
NP νομίζω ότι ήταν αυτό το ποστ:
Η Ιδιωτική πυροσβεστική είναι πλέον πραγματικότητα
Δεν είναι πολύ δύσκολο να καταλάβει κανείς τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, το μόνο που χρειάζεται είναι να πάρει έναν χάρακα και να προεκτείνει την ευθεία στο μέλλον.
Σίσι μην τρελαίνεσαι, και εγώ οικονομολόγος είμαι, αλλιώς θα ήμουν πιο ήπιος...
Δηλαδή σε αυτό το ποστ θεωρείται η οικονομική επιστήμη άχρηστη και επιβλαβής και αμέσως μετά ακολουθεί μια οικονομική ανάλυση, ελεύθερη από κάθε υποχρέωση να είναι συνεπής.
Δεν μπορείς να οικομομολογείς και ταυτόχρονα να λες ότι η οικονομική επιστήμη είναι απάτη.
Πως θα κρίνεις μια οικονμική θεωρία χωρίς να παραδέχεσαι την οικονομική επιστήμη;
Ίσως δεν το έδωσα καλά να γίνει κατανοητό. Η οικονομική επιστήμη χρειάζεται πολύ δουλειά ακόμη και εμπλουτισμό με απόψεις που σήμερα θεωρούνται αδιανόητες γι' αυτήν.
Από εκεί και πέρα δεν την διαγράφω ολοκληρωτικά.
Οι οικονομολόγοι όμως συχνά μου θυμίζουν ψαρούκλες. Ιδίως όσοι δεν έχουν πρακτική εμπειρία.
Greek Rider,
Ενώ σε "πάω" γενικά για τον τρόπο σκέψης σου,εδώ μου τα χάλασες...Απόφοιτος κι εγώ τμήματος οικονομικής κατεύθυνσης ΑΕΙ (διοίκηση επιχ/σεων-ναι το τμήμα των εντελώς ανόητων είναι γεγονός!),με απασχόλησε και με απασχολεί ιδιαίτερα η οικονομική επιστήμη...Η οποία συγκροτείται από ΜΙΚΡΟ,ΜΑΚΡΟ και περιγράφεται με ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ και ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ (δόξα σοι)...Αυτό που κάνει είναι να περιγράφει,να ερμηνεύει,να μελετά και ενδεχομένως να κάνει ΠΙΘΑΝΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ (μέχρι εδώ καλά).
Αλλά γιατί ψάχνεις αγαπητέ φίλε θετικότητες εντός Οικονομικής Επιστήμης?
"Αυτή είναι η ουσία των οικονομικών προβλέψεων. Όχι η επιστημονική τους επάρκεια (που είναι για γέλια), ούτε τα ΠΑΝΤΕΛΩΣ αυθαίρετα δεδομένα στα οποία στηρίζονται. "
Δηλαδή η Νομική Επιστήμη έχει επιστημονική επάρκεια? Υπάρχει κάποιο υπόδειγμα που να αποδίδει Δικαιοσύνη στο μεγαλύτερο μέρος των πολιτών?
ΥΓ: Σε παλιότερο σχόλιο μου άσκησα κριτική στη δομή και τους σπουδαστές των οικονομικών!
ΥΓ1: Αν ζούσε ο Σάκης Καράγιωργας,ακόμα κι ο Ζολώτας πολλούς δήθεν "οικονομολόγους" θα τους είχαν ξεφτυλίσει...
Φιλικά,
Βασίλης ΑΣΟΕΕ
Βασίλη έχεις δίκιο σε αυτά που λες.
Για μένα τα μαθηματικά ήταν πάντοτε η σανίδα σωτηρίας μου.
Όποιος όμως δεν αντιλαμβάνεται την πολιτική εξαπάτηση μέσω του άλλοθι της οικονομικής επιστημονικότητας για διάφορες πολιτικές που προτείνουν διάφοροι, πρέπει να είναι και λίγο αργόστροφος.
Όποιος όμως δεν αντιλαμβάνεται την πολιτική εξαπάτηση μέσω του άλλοθι της οικονομικής επιστημονικότητας για διάφορες πολιτικές που προτείνουν διάφοροι, πρέπει να είναι και λίγο αργόστροφος.
ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΦΕΛΛΟΣ!!!!
Εκεί είναι και η πλήγή φίλε Έλλην Αναβάτη, της ΟΕ...έγινε η ΠΡΑΒΝΤΑ κάποιων αετονύχηδων (φιλελεύθεροι οικονομολογοί),να αποφορτίσουν τα οικονομικά από κάθε έννοια επιστημονικής τεκμηρίωσης (Θεωρία,Πείραμα,Αποτέλεσμα).Γι'αυτό πρέπει οι αξιοπρεπείς οικονομολόγοι να οριοθετήσουν τη Θετικότητα και την Πολιτική στα οικονομικά για το καλό και της ΟΕ αλλά και της κοινωνίας.
Φιλικά και Συναδελφικά
Βασίλης ΑΣΟΕΕ
Δημοσίευση σχολίου