Εθνική ομάδα μπάσκετ για πάντα.....

(Image by wili_hybrid via Flickr)

Οι Γάλλοι μας σέρβιραν στο πιάτο των Ισπανών, όλοι ξέρουν ότι έχουμε αδυναμία απέναντί τους. Πάντοτε είχαμε αδυναμία απέναντι στους Ισπανούς. Κανένα "κόλπο" μας δεν πιάνει απέναντι στους Ισπανούς. Οι Γάλλοι που είχαν κάνει πέρυσι την μλκια και μας είχαν κερδίσει με δικό τους σουτ, θέλησαν φέτος να μας ψιλοεκδικηθούν για την δική τους βλακεία. Μας εκδικήθηκαν αλλά το τίμημα ήταν ότι έπεσαν πάνω στους Τουρκαλάδες...

Μπορεί άλλοι να νικάνε τους Ισπανούς και εμείς να νικάμε τους άλλους που νικάνε τους Ισπανούς, με τους Ισπανούς όμως έχουμε ένα προβληματάκι λόγω στυλ παιχνιδιού αλλά και άλλων παραγόντων. Ακόμη και το 1987 που νικούσαμε ΕΣΣΔ και Γιουγκοσλαβία, στους ομίλους είχαμε χάσει από τους Ισπανούς με 17 πόντους!

Όλοι έχουν κάποιο αδύνατο σημείο.

Η ομάδα σήμερα δεν έπαιξε καλά με ευθύνη 100% του προπονητή. Το παιχνίδι αυτό το έχασε ο προπονητής, όπως και το τουρνουά αυτό. Γιατί και πώς δεν έχω όρεξη να το αναλύσω τώρα. Κάτι τέτοιες ώρες θυμάμαι την αποφασιστικότητα του Γιαννάκη και πόσο εμψύχωνε τους παίκτες. Σήμερα ούτε παγίδες, ούτε σκριν για σουτ, ούτε τίποτα. Και ο Πρίντεζης; Διαμαρτυρήθηκε ότι δεν τον χρησιμοποιούσε ο προπονητής και μετά τον έβαλε 20 λεπτά με τους Ρώσους που θέλαμε να χάσουμε; 

Ήμασταν άστοχοι στο τουρνουά, γιατί δεν πήρε μαζί τον Βασιλειάδη που έκανε την καλύτερή του χρονιά στην Ισπανία και είναι και λίγο πιο σουτέρ από άλλους;

 Το ότι η ομάδα πλακώθηκε με τους Σέρβους στο τουρνουά Ακρόπολις ήταν πολύ τραγικό από όλες τις απόψεις. Οι Σέρβοι είναι άξιοι θαυμασμού σαν μπασκετική χώρα. Βέβαια γίνονται και αυτοί μερικές φορές λίγο κωλοπαιδάκια, αλλά εδώ χρειάζεται περισσότερη ψυχραιμία από τους δικούς μας που κερδίζουν τόσα πολλά εκατομμύρια επειδή τυχαίνει και υπάρχουν 2 πολύ πλούσιοι πρόεδροι. Αν ζούσαν σε άλλη χώρα κάποιους δεν θα τους ήξερε κανένας.

Η ήττα σήμερα δεν λέει τίποτα, ούτε η εμφάνιση σε αυτό το παγκόσμιο. Δεν γίνεται πάντοτε σε όλα τα χιαστί παιχνίδια να νικάμε. Είμαστε 7 συνεχόμενα χρόνια στην πρώτη γραμμή επιτυχιών τους παγκόσμιου μπάσκετ. Κάποτε θα χάναμε κιόλας, δεν μπορούμε να τα κερδίζουμε όλα! Δεν κάναμε τίποτα λάθος σε αυτό το μουντομπάσκετ. Και το ότι χάσαμε με τους Ρώσους καλά κάναμε. Έτσι έπρεπε να γίνει. Ο Μπλάτ έλεγε βλακείες ενώ ο Τούρκος επίσης ήταν λάθος 100% αφού πέρυσι δεν επιλέξαμε εμείς να πέσουμε πάνω τους αλλά οι Γάλλοι με το εύστοχο σούτ.

Οι προσδοκίες στην αρχή ήταν μεγάλες βάσει των φιλικών. Δεν επαληθεύτηκαν στην πράξη, δεν πειράζει. Ας διακριθεί και καμία άλλη ομάδα, δεν γίνεται μόνο εμείς συνέχεια να διακρινόμαστε.

Επίσης να σημειώσω ότι ίσως σήμερα η εθνική ψιλοπλήρωσε και την κόντρα του Ευρωπαίου Βασιλακόπουλο με την παγκόσμια ομοσπονδία με τους 3 μη Ευρωπαίους διαιτητές που δεν μας
έπαιξαν 50-50.

Επίσης σήμερα απέδειξε και ο Διαμαντίδης πόσο μεγάλος παίκτης είναι. Μπορούσαμε κάτι καλύτερο αλλά κάποτε έπρεπε να χάσουμε και εμείς. Μην ξεχνάμε τα τελευταία 6 χρόνια πόσους αγώνες έχουμε κερδίσει τον πόντο και στα τελευταία δεύτερα.

Η κόντρα Ολυμπιακού-Παναθηναικού έχει μεταφερθεί στην εθνική ομάδα, κάτι που δεν ξαναθυμάμαι ποτέ στο παρελθόν να έχει ξανασυμβεί. Αυτό είναι η απόλυτη κατάντια του ελληνικού μπάσκετ το οποίο μολύνθηκε από τα πολλά χρήματα. Εκεί ήταν η πηγή της σύρραξης μεταξύ Σερβίας - Ελλάδας, εκεί ήταν και η πηγή όποιας φαγωμάρας τυχόν μπορεί να υπήρχε στα αποδυτήρια.

Ο Σπανούλης δεν είναι καλύτερος από τον Διαμαντίδη, είναι πολύ καλός επιθετικά, πέρυσι πήρε την ομάδα πάνω του αλλά και ο Διαμαντίδης είναι κάτι σαν μάγος ορισμένες φορές. Σήμερα κυριολεκτικά
θα μπορούσε να πάρει πολλά πορτοφόλια αντιπάλων.

Ανακεφαλαιώνοντας:

1) Η εσωτερική κόντρα Ολυμπιακού-ΠΑΟ έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις προς όλες τις κατευθύνσεις. Έχει μετατραπεί σε ατομική βόμβα που τα ανατινάζει όλα.

2) Το ελληνικό μπάσκετ σε συλλογικό επίπεδο έχει καταστραφεί. Φέτος δεν ξέρω θα γίνει πρωτάθλημα; Όλες οι ομάδες είναι κατεστραμμένες.

3) Το ότι κάποιοι Έλληνες παίκτες είπαν για τους Σέρβους ότι "κάποιοι τρώνε ψωμί εδώ" σημαίνει ότι κάποιοι δικοί μας καβάλησαν το καλάμι. Αυτά δεν λέγονται από σοβαρούς ανθρώπους προς παίκτες που πιθανά είναι και καλύτεροι από τους δικούς μας.

4) Ο προπονητής μας δεν στάθηκε καλά φέτος. Ο Τούρκος προπονητής τον έστειλε αδιάβαστο, και σήμερα κατέβασε την ομάδα χωρίς σκοπό και σχέδιο. Επίσης δε νομίζω ότι μπόρεσε να κρατήσει τις
ισορροπίες εσωτερικά. 

Όπως και να έχει το θέμα ποτέ να μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα έχει παράδοση στο μπάσκετ. Και το μπάσκετ δεν είναι οι μεγάλες ομάδες ούτε οι φίρμες, μπάσκετ είναι τα παιδιά που παίζουν σε ανοιχτά γήπεδα από τσιμέντο, μπασκέτες σπασμένες χωρίς διχτάκια, και κάνουν ουρά ακόμη και υπό βροχή ακόμη και ντάλα μεσημέρι όταν το θερμόμετρο χτυπάει 45 βαθμούς υπό σκιά, επειδή τους αρέσει το άθλημα.Και σε ένα φιλικό τα δίνουν όλα! Το μπάσκετ είναι πάνω ακόμη και από την εθνική ομάδα. Μην τα ξεχνάμε αυτά αλλιώς δεν έχει τίποτα νόημα.

Η κομπλεξική Ελλάδα να κοιτάξει τα χάλια της και να μην τα βάζει (να μην ξεσπάει) με το μπάσκετ, ούτε τους παίκτες, το μόνο άθλημα που σε εθνικό επίπεδο μας έχει δώσει τόσες πολλές και τόσες μεγάλες επιτυχίες.