(Image by m kasahara via Flickr)Σύμφωνα με άρθρο της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ, η τρόικα ζητάει κατάργηση του 13ου-14ου μισθού και στον ιδιωτικό τομέα εξαιτίας του ελλείμματος ανταγωνιστικότητας και της ανοδικής τάσης των τιμών. Όσοι βέβαια με διαβάζετε ξέρετε εδώ και μήνες ότι αυτό θα συνέβαινε. Δεν παίρνουν τα μέτρα όλα μαζί αλλά λίγα, λίγα.
Αυτό σημαίνει περαιτέρω μείωση της ζήτησης στην οικονομία και ακόμη περισσότερους άνεργους. Ήδη η κυβέρνηση έχει αναγκαστεί και επιδοτεί ασφαλιστικές εισφορές εργαζομένων, ή και πιο άμεσα επιχειρηματίες, για να μην απολύουν προσωπικό. Τελικά βέβαια αυτοί απολύουν και η ανεργία δεν φαίνεται να έχει τέλος.
Επειδή βέβαια οι επιχειρηματίες στην Ελλάδα είναι και λίγο τεμπέληδες, αφού οι περισσότεροι ζούσαν είτε από το κρατικό χρήμα ή τις επιδοτήσεις, είτε επειδή η "μπίζνα" τους ήταν προστατευμένο επάγγελμα, δεν είναι πλέον διεθνώς ανταγωνιστικοί. Έτσι, σε λίγα χρόνια λόγω του νέου ελλείμματος ανταγωνιστικότητας που θα έχει πάλι συσσωρευθεί θα ζητηθούν νέες μειώσεις μισθών.....
Μέχρι όμως τότε, και μετά από τις πρόσφατες και επικείμενες μειώσεις μισθών συν τους επιπρόσθετους έμμεσους φόρους και τον πληθωρισμό, το εισόδημα των μισθωτών, εργατών κτλ θα έχει ήδη φτάσει σε πραγματικούς όρους πολύ κοντά στο Βουλγαρικό επίπεδο, και με τις τότε νέες μειώσεις ίσως πέσουμε σε ασιατικά επίπεδα μισθών και συνθηκών εργασίας ή ακόμη χειρότερα σε επίπεδα Νοτίου Κορέας της εποχής του στρατηγού Πάρκ όπου απαγορεύονταν και οι απεργίες.
Σας φαίνονται υπερβολικά όλα αυτά; Αν ναι, τότε ζείτε μάλλον χαμένοι στον κόσμο σας ή είσαστε πολύ ευκατάστατοι και δεν το έχετε καταλάβει. Χτες στην Καθημερινή δημοσιεύτηκε άρθρο που αναφέρει ότι η αγοραστική δύναμη των μισθών επέστρεψε ήδη στα επίπεδα του 1984 ενώ η εκτίμηση της επίσημης ανεργίας για φέτος στο 14,3% μας γυρίζει στην δεκαετία του 1960! Εγώ από την αρχή αυτής της ιστορίας μιλάω για επιστροφή στο βιωτικό επίπεδο του 1970, είδατε τελικά ότι δεν ήμουν καθόλου υπερβολικός; Τα λέει πλέον και η Καθημερινή....
Η αλήθεια θα είναι όμως ακόμη πιο τραγική αφού η πραγματική ανεργία σε πολλές περιοχές της Β. Ελλάδος φτάνει ήδη το 30% και η εκτίμηση της ΓΣΕΕ είναι ότι πάμε προς 20% ανεργία ολοταχώς. Παράλληλα οι μισθοί θα είναι σε πίεση για πολλά χρόνια ακόμη. Υπάρχει όμως και ένας νέος επιβαρυντικός παράγοντας, τα προγράμματα λιτότητας των άλλων Ευρωπαικών χωρών που ενδεχομένως μας φέρουν μετά από τόσες θυσίες και πάλι στο ίδιο σημείο από όπου ξεκινήσαμε αφού το παιχνίδι της ανταγωνιστικότητας είναι εξ ορισμού παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος, έτσι, όσο κάνουν και αυτοί περικοπές και αυξάνει η διεθνή τους ανταγωνιστικότητα, τόσο χάνουμε συγκριτικά εμείς και πρέπει να κάνουμε περισσότερες.
Οι τιμές των περιουσιακών στοιχείων ήδη έχουν αρχίσει να πέφτουν και αυτό είναι καλό, όμως η απαιτούμενη πτώση τους, για να μπορέσουν να ζήσουν αξιοπρεπώς οι εργαζόμενοι μετά από τέτοια πολύχρονη πίεση, θα πρέπει να είναι της τάξεως του 50% και πάνω, αλλιώς είναι δώρο άδωρο.
Προς το τέλος του χρόνου θα γίνει πολύ πιο αντιληπτή η νέα κατάσταση και από το επόμενο έτος θα αρχίσουν να δημιουργούνται νέες κοινωνικές τάξεις πολύ φτωχών ανθρώπων που πραγματικά δεν θα μπορούν (χωρίς να χρωστάνε σε τράπεζες) να προμηθευτούν ούτε καν τα βασικά είδη διατροφής τους, να εξασφαλίσουν την στέγη τους και τις μετακινήσεις τους. Το αυτοκίνητο από το επόμενο έτος θα είναι πολυτέλεια, το ρεύμα θα γίνει πανάκριβο και μεγάλες ομάδες πληθυσμού εννοείται ότι δεν θα έχουν πρόσβαση σε ιατρικοφαρμακευτική περίθαλψη είτε λόγω ενσήμων, είτε λόγω αυστηροποίησης των ελέγχων στα νοσοκομεία, ενώ πολύ σύντομα θα έχουν περάσει το δικό τους "σημείο μη επιστροφής" για να πάρουν πλήρη σύνταξη.
Οι σωματικές αρρώστιες ως προϊόν της κατάθλιψης, της ανεργίας και της ανέχειας ήδη είναι σε μεγάλη άνοδο (όπως παρατηρώ από τους ανθρώπους γύρω μου) και σύντομα στην Ελλάδα θα ξεκινήσει μια μεγάλη επιδημία "σωματοποιημένης" φτώχειας για την οποία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας δεν του καίγεται καρφάκι.
Τελικά η "πολιορκία" θα λήξει κάποτε μέσω της άμεσης ή έμμεσης φυσικής εξόντωσης 1-2 εκατομμυρίων ανθρώπων.
Παρόλα αυτά, εγώ είμαι αισιόδοξος, έτσι δεν μας λέει ότι πρέπει να είμαστε και ο ΓΑΠ; ...........
14 σχόλια:
Έλα βρε φίλε μην μας αναστατώνεις καλοκαιριάτικα! Ασε μας να χαρούμε τα μπανια του λαού:).
Άσε την ορχήστρα να παίζει ενώ το πλοίο βυθίζεται:)
Δε βλέπεις τον ΓΑΠ που κάνει μπάνια?Το έχει καταλάβει ότι το καράβι παέι για φούντο και το έχει ρίξει στις διακοπές...
Γιάννης
fg
Το Δντ είναι ο αντικαταστάτης της πολιτικής της κανονιοφόρου.
Παλιά αν δεν πλήρωνες έστελναν τον στόλο τώρα την τρόικα.
Το χρέος (που είναι το πρόβλημα) πως διάολο θα πληρωθεί όταν ρίχνουν το οικονομικό επίπεδο της χώρας 20-30%;
Ποιός φωστήρας του Πασοκ θα απαντήσει σε αυτό; Δηλαδή ΠΟΣΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ περιμένουν απο την φτωχοποιηση των Ελλήνων;
Μήπως απλά η χώρα είναι σκραπ και την ξεπουλάνε σε φτηνή τιμή;
Εγώ θέλω κάποιος με στοιχειώδη γνώση επί του θέματος να μου αναλύσει εκτενώς (ντάξει μερικές σειρές εννοώ) τι εννοούμε με τον όρο ανάπτυξη.
Μετά απ' αυτό ας μου πει και πόση ακόμη ανάπτυξη χρειαζόμαστε.
Φυσικά όταν κανείς μιλήσει για απο-ανάπτυξη δεν είναι πριμιτιβιστής.
Κατά τα άλλα, εγώ δυστυχώς ή ευτυχώς στον κοινωνικό μου περίγυρο βλέπω μια οριακή επιβίωση που κατά περιπτώσεις θα αγγίξει και την ιδιωτική χρεωκοπία. Η απόλυτη εξαθλίωση δεν ξέρω πως και που κρύβεται στα άλλοτε μικροαστικά στρώματα.
Θα μου πεις με δάνεια μεγαλύτερα των 300.000 και εισόδημα κατώτερο του βασικού πως γίνεται και κρύβεται;
Εν τέλει ρε παιδιά, τι περιμένουμε; Η επανάσταση δεν θα έρθει. Άλλωστε δεν υπάρχει και κοινωνικό πρόταγμα ανατροπής. Τι άλλο παρά οργισμένες συγκρούσεις που θα διψούν για αίμα θα δούμε;
ΥΓ Συγγνώμη για την έκταση του σχολίου.
PO
GR έχεις απόλυτο δίκιο σε όσα λες. Μέχρι σήμερα λέγαμε ότι κάνουμε βήματα προς τα πίσω. Τώρα μπορούμε με σιγουριά να μιλάμε για άλματα. Το μέλλον που κι εγώ βλέπω είναι ζοφερό και εκπλήσσομαι με ανθρώπους γύρω μου που πιστεύουν ότι όλα θα πάνε καλά. Αυτό που πραγματικά με προβληματίζει πέρα από τους αφορισμούς, είναι ότι δε βλέπω λύση. Προς το παρόν προσπαθώ να εκπαιδεύσω τον εαυτό μου σε συνθήκες λιτότητας.
Χρόνια βλέπαμε τις χώρες του λεγόμενου τρίτου κόσμου να δεινοπαθούν με τις επεμβάσεις του ΔΝΤ και τα παιχνίδια των διεθνών τραπεζιτών.
Θεωρούσαμε ότι είμαστε μακρυά και ότι δεν μας αφορούσαν.
Και ήρθαν στη γειτονιά μας και τώρα είναι μέσα στην αυλή μας.
Σήμερα παρακολουθούμε το δράμα του Παλαιστινιακού λαού.
Μήπως αυτή τη φορά δεν θάπρεπε να σκεφτούμε ότι είναι μακρυά και δεν μας αφορά;
Υπέγραψα για την αποβολή του Ισραήλ από τους Ολυμπιακούς αγώνες το 2012.
Αν συμφωνείς μπορείς να υπογράψεις στο:
www.PetitionOnline.com/12101982/petition.html
Μετάφραση στα ελληνικά του κειμένου προς την Ολυμπιακή επιτροπή υπάρχει στο ιστολόγιο GRSAIL
http://grsail.blogspot.com/2010/08/2012.html
Γιάννη καλό είναι να ξέρουμε τι μας περιμένει γιατί αν κάποιος ακούει τους "υπεύθυνους" αρμόδιους και συνεχίσει να χρεώνεται και να μην προετοιμάζεται τότε θα βρεθεί μπροστά σε φοβερές εκπλήξεις όπως έχουν βρεθεί χιλιάδες άνθρωποι που σήμερα χρεοκοπούν και χρωστάνε και από πάνω ή απολύονται.
fg έλα ντε! Μάλλον περιμένουν να παραιτηθούν κάποιοι δημόσιοι υπάλληλοι και να γίνουν καινοτόμοι επιχειρηματίας δια μαγείας....
Άσε που όντως όταν πέφτει τόσο πολύ το ΑΕΠ η μείωση του δημοσίου χρέους και των ελλειμμάτων στην καλύτερη περίπτωση να μην ανεβάσουν άλλο το ΔΧ, αλλά πάντως δεν το μειώνουν. Στην περίπτωσή μας όμως τα μέτρα αυξάνουν περισσότερο το ΔΧ παρά την μείωση των ελλειμμάτων, έτσι το 2014, καλώς εχόντων των πραγμάτων το ΔΧ θα είναι 150% του ΑΕΠ. Κακώς εχόντων των πραγμάτων ας μην το συζητήσουμε...
Ρο αν θέλεις δες αυτά που πιστεύω θα σε καλύψουν και θα σου αρέσουν:
1) Κοιτώντας πέρα από το ΑΕΠ
2) Το κίνημα της αντι-ανάπτυξης
Γεια σου Netcos. Αν κάποιος ξέρει την πραγματική κατάσταση και τι περιμένει την κοινωνία μας τότε θα μπορεί τουλάχιστον να προετοιμαστεί ο ίδιος και να βοηθήσει τα κοντινά σε αυτόν πρόσωπα.
Από εκεί και πέρα πρέπει ο κάθε ένας να κοιτάξει να δει πώς μπορεί να τα βγάλει πέρα και να ζήσει επαγγελματικά μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον και τέτοιες συνθήκες. Πάντοτε υπάρχουν κάποιοι κλάδοι που γνωρίζουν άνθιση ή επιβιώνουν.
Αν όμως είναι κάποιος σε κακό και θνησιγενή κλάδο σε μια καταρρέουσα οικονομία τότε ας τα να πάνε....
Αγης Γήος συμφωνώ με τα λίνκ και με την άποψή σου. Πάντοτε πίστευα ότι χωρίς διεθνή συνεργασία πάνω σε ανθρωπιστικούς κανόνες οι λαοί δεν έχουν καμία ελπίδα βελτίωσης των συνθηκών ζωής τους.
Το ΔΝΤ βοηθάει έχει άλλο ρόλο και σκοπό και βοηθάει τις μεγάλες κυρίως επιχειρήσεις στο πλαίσιο μιας διεθνούς ανταγωνιστικής σφαγής.
Greek Rider ενδιαφέροντα links. Αλλά ας αφήσουμε λίγο τους οικονομικούς δείκτες και της οικονομίστικες αναλύσεις των δυτικών ελίτ. Ας πάμε στην πραγματικότητα.
Στο blog της ομάδας «Αυτονομία ή Βαρβαρότητα» υπάρχει μια εξαιρετική ανάλυση επί της μη-ανάπτυξης (είναι πιο δόκιμο για όσους δεν είχαν εως τώρα καμία επαφή με τον όρο και θα τρομάξουν).
Παραθέτω 5 βασικά για να προβληματιζόμαστε. Εγω ήδη έχω αρχίσει εδω και μήνες να αλλάζω πράγματα για λόγους εξάσκησης στα όσα έρχονται (π.χ. έκοψα το κρέας, πήρα ποδήλατο-παράτησα το αυτοκίνητο, έκοψα το αλκοόλ, τώρα προσπαθώ και το τσιγάρο, την ψάχνω με τα φωτοβολταϊκά για να είμαι αυτόνομος ενεργειακά, έκοψα το εμφιαλωμένο νερό κ.ο.κ.) και γιατί πιστεύω ότι η επανάσταση θα έρθει μέσω της αλλαγής του φαντασιακού και άρα δια του παραδείγματος.
Το πρόταγμα της από-ανάπτυξης, τις ιδέες του οποίου ακολουθούμε στην ανάλυσή μας, βασίζεται σε αυτή την παραδοχή. Ενδεικτικά τέτοιου είδους αλλαγών είναι τα 5 σημεία που προτείνει ο Σερζ Λατούς: μείωση, επαναχρησιμοποίηση, επισκευή, ανακύκλωση, επιβράδυνση.
1) Μείωση : οφείλουμε να περιορίσουμε τις καταναλωτικές μας ανάγκες υιοθετώντας ένα μοντέλο «εθελούσιας ολιγάρκειας». Να καταναλώνουμε λιγότερο, αλλά να ζούμε καλύτερα. Να ανακαλύψουμε δηλαδή ξανά την ποιότητα και την αξία χρήσης των προϊόντων. Οφείλουμε ακόμα να περιορίσουμε τις ανάγκες μας σε ενέργεια. Να κρίνουμε κάθε φορά αν η ενεργοβόρος δραστηριότητά μας είναι απαραίτητη. Μπορούμε π.χ. να σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε το ασανσέρ, να χρησιμοποιούμε το ποδήλατο ως μέσο μεταφοράς, να περιορίσουμε την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας, να περιορίσουμε τη χρήση του αεροπλάνου και του αυτοκινήτου για μικρές αποστάσεις, τις άσκοπες μετακινήσεις ή τις ενεργοβόρες μεταφορές καταναλωτικών αγαθών από την άλλη άκρη του πλανήτη κ.ά. Δεν χάθηκε ο κόσμος αν δεν πάμε διακοπές στην Ινδονησία ούτε αν δε φάμε μπανάνες από το Εκουαδόρ.
2) Επαναχρησιμοποίηση: οφείλουμε να περιορίσουμε τη χρησιμοποίηση υλικών μιας χρήσης. Τα υλικά συσκευασίας αποτελούν μια τεράστια πηγή παραγωγής σκουπιδιών και μια τεράστια πηγή σπατάλης. Μπορούμε να σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε πλαστικά ποτήρια ή μπουκάλια μιας χρήσης, σακουλάκια και σακούλες μιας χρήσης, ξυραφάκια μιας χρήσης, προφυλακτικά μιας χρήσης (καλά, ας μη φτάσουμε ως εδώ).
(συνεχίζεται...)
Greek Rider ενδιαφέροντα links. Αλλά ας αφήσουμε λίγο τους οικονομικούς δείκτες και της οικονομίστικες αναλύσεις των δυτικών ελίτ. Ας πάμε στην πραγματικότητα.
Στο blog της ομάδας «Αυτονομία ή Βαρβαρότητα» υπάρχει μια εξαιρετική ανάλυση επί της μη-ανάπτυξης (είναι πιο δόκιμο για όσους δεν είχαν εως τώρα καμία επαφή με τον όρο και θα τρομάξουν).
Παραθέτω 5 βασικά για να προβληματιζόμαστε. Εγω ήδη έχω αρχίσει εδω και μήνες να αλλάζω πράγματα για λόγους εξάσκησης στα όσα έρχονται (π.χ. έκοψα το κρέας, πήρα ποδήλατο-παράτησα το αυτοκίνητο, έκοψα το αλκοόλ, τώρα προσπαθώ και το τσιγάρο, την ψάχνω με τα φωτοβολταϊκά για να είμαι αυτόνομος ενεργειακά, έκοψα το εμφιαλωμένο νερό κ.ο.κ.) και γιατί πιστεύω ότι η επανάσταση θα έρθει μέσω της αλλαγής του φαντασιακού και άρα δια του παραδείγματος.
Το πρόταγμα της από-ανάπτυξης, τις ιδέες του οποίου ακολουθούμε στην ανάλυσή μας, βασίζεται σε αυτή την παραδοχή. Ενδεικτικά τέτοιου είδους αλλαγών είναι τα 5 σημεία που προτείνει ο Σερζ Λατούς: μείωση, επαναχρησιμοποίηση, επισκευή, ανακύκλωση, επιβράδυνση.
1) Μείωση : οφείλουμε να περιορίσουμε τις καταναλωτικές μας ανάγκες υιοθετώντας ένα μοντέλο «εθελούσιας ολιγάρκειας». Να καταναλώνουμε λιγότερο, αλλά να ζούμε καλύτερα. Να ανακαλύψουμε δηλαδή ξανά την ποιότητα και την αξία χρήσης των προϊόντων. Οφείλουμε ακόμα να περιορίσουμε τις ανάγκες μας σε ενέργεια. Να κρίνουμε κάθε φορά αν η ενεργοβόρος δραστηριότητά μας είναι απαραίτητη. Μπορούμε π.χ. να σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε το ασανσέρ, να χρησιμοποιούμε το ποδήλατο ως μέσο μεταφοράς, να περιορίσουμε την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας, να περιορίσουμε τη χρήση του αεροπλάνου και του αυτοκινήτου για μικρές αποστάσεις, τις άσκοπες μετακινήσεις ή τις ενεργοβόρες μεταφορές καταναλωτικών αγαθών από την άλλη άκρη του πλανήτη κ.ά. Δεν χάθηκε ο κόσμος αν δεν πάμε διακοπές στην Ινδονησία ούτε αν δε φάμε μπανάνες από το Εκουαδόρ.
2) Επαναχρησιμοποίηση: οφείλουμε να περιορίσουμε τη χρησιμοποίηση υλικών μιας χρήσης. Τα υλικά συσκευασίας αποτελούν μια τεράστια πηγή παραγωγής σκουπιδιών και μια τεράστια πηγή σπατάλης. Μπορούμε να σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε πλαστικά ποτήρια ή μπουκάλια μιας χρήσης, σακουλάκια και σακούλες μιας χρήσης, ξυραφάκια μιας χρήσης, προφυλακτικά μιας χρήσης (καλά, ας μη φτάσουμε ως εδώ).
(συνεχίζεται...)
Greek Rider ενδιαφέροντα links. Αλλά ας αφήσουμε λίγο τους οικονομικούς δείκτες και της οικονομίστικες αναλύσεις των δυτικών ελίτ. Ας πάμε στην πραγματικότητα.
Στο blog της ομάδας «Αυτονομία ή Βαρβαρότητα» υπάρχει μια εξαιρετική ανάλυση επί της μη-ανάπτυξης (είναι πιο δόκιμο για όσους δεν είχαν εως τώρα καμία επαφή με τον όρο και θα τρομάξουν).
Παραθέτω 5 βασικά για να προβληματιζόμαστε. Εγω ήδη έχω αρχίσει εδω και μήνες να αλλάζω πράγματα για λόγους εξάσκησης στα όσα έρχονται (π.χ. έκοψα το κρέας, πήρα ποδήλατο-παράτησα το αυτοκίνητο, έκοψα το αλκοόλ, τώρα προσπαθώ και το τσιγάρο, την ψάχνω με τα φωτοβολταϊκά για να είμαι αυτόνομος ενεργειακά, έκοψα το εμφιαλωμένο νερό κ.ο.κ.) και γιατί πιστεύω ότι η επανάσταση θα έρθει μέσω της αλλαγής του φαντασιακού και άρα δια του παραδείγματος.
Το πρόταγμα της από-ανάπτυξης, τις ιδέες του οποίου ακολουθούμε στην ανάλυσή μας, βασίζεται σε αυτή την παραδοχή. Ενδεικτικά τέτοιου είδους αλλαγών είναι τα 5 σημεία που προτείνει ο Σερζ Λατούς: μείωση, επαναχρησιμοποίηση, επισκευή, ανακύκλωση, επιβράδυνση.
1) Μείωση : οφείλουμε να περιορίσουμε τις καταναλωτικές μας ανάγκες υιοθετώντας ένα μοντέλο «εθελούσιας ολιγάρκειας». Να καταναλώνουμε λιγότερο, αλλά να ζούμε καλύτερα. Να ανακαλύψουμε δηλαδή ξανά την ποιότητα και την αξία χρήσης των προϊόντων. Οφείλουμε ακόμα να περιορίσουμε τις ανάγκες μας σε ενέργεια. Να κρίνουμε κάθε φορά αν η ενεργοβόρος δραστηριότητά μας είναι απαραίτητη. Μπορούμε π.χ. να σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε το ασανσέρ, να χρησιμοποιούμε το ποδήλατο ως μέσο μεταφοράς, να περιορίσουμε την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας, να περιορίσουμε τη χρήση του αεροπλάνου και του αυτοκινήτου για μικρές αποστάσεις, τις άσκοπες μετακινήσεις ή τις ενεργοβόρες μεταφορές καταναλωτικών αγαθών από την άλλη άκρη του πλανήτη κ.ά. Δεν χάθηκε ο κόσμος αν δεν πάμε διακοπές στην Ινδονησία ούτε αν δε φάμε μπανάνες από το Εκουαδόρ.
(συνεχίζεται...)
Greek Rider ενδιαφέροντα links. Αλλά ας αφήσουμε λίγο τους οικονομικούς δείκτες και της οικονομίστικες αναλύσεις των δυτικών ελίτ. Ας πάμε στην πραγματικότητα.
Στο blog της ομάδας «Αυτονομία ή Βαρβαρότητα» υπάρχει μια εξαιρετική ανάλυση επί της μη-ανάπτυξης (είναι πιο δόκιμο για όσους δεν είχαν εως τώρα καμία επαφή με τον όρο και θα τρομάξουν).
Παραθέτω το link για να προβληματιζόμαστε. Το έψαξα στο google και είναι μια ανάλυση που αν θυμάμαι καλά βρίσκεται σε κάποιο μάγμα ή στο editorial ή στο πρώτο κείμενο. Εγω ήδη έχω αρχίσει εδω και μήνες να αλλάζω πράγματα για λόγους εξάσκησης στα όσα έρχονται (π.χ. έκοψα το κρέας, πήρα ποδήλατο-παράτησα το αυτοκίνητο, έκοψα το αλκοόλ, τώρα προσπαθώ και το τσιγάρο, την ψάχνω με τα φωτοβολταϊκά για να είμαι αυτόνομος ενεργειακά, έκοψα το εμφιαλωμένο νερό κ.ο.κ.) και γιατί πιστεύω ότι η επανάσταση θα έρθει μέσω της αλλαγής του φαντασιακού και άρα δια του παραδείγματος.
«[...]Το πρόταγμα της από-ανάπτυξης, τις ιδέες του οποίου ακολουθούμε στην ανάλυσή μας, βασίζεται σε αυτή την παραδοχή. Ενδεικτικά τέτοιου είδους αλλαγών είναι τα 5 σημεία που προτείνει ο Σερζ Λατούς: μείωση, επαναχρησιμοποίηση, επισκευή, ανακύκλωση, επιβράδυνση.[...]»
μπλα μπλα μπλα link:
http://autonomyorbarbarism.blogspot.com/2009/06/blog-post_13.html
ΡΟ
Δημοσίευση σχολίου