(Image via Wikipedia)Τώρα είμαι σκαλωμένος σε μια ταράτσα ξενοδοχείου όπου κάνω μικρές διακοπές για να βρω σήμα στο ίντερνετ και να ποστάρω αυτό το κείμενο για την Εθνική ομάδα στο μπάσκετ. Επιτέλους ήρθε η ώρα! Αυτό το καλοκαίρι έχει πολύ μπάσκετ. Μιλάμε όμως για ΠΑΡΑ πολύ μπάσκετ!
Τα φιλικά που έδωσε η εθνική ομάδα μπάσκετ στην Κύπρο ήταν το κάτι άλλο. Πρώτη φορά βλέπω την ομάδα μας στο μπάσκετ να παίζει τόσο άνετα, εντάξει οι αντίπαλοι μας δεν ήταν μεγαθήρια, αλλά και εμείς άλλες χρονιές ζοριζόμασταν μέχρι να ρολάρει η ομάδα. Στο τουρνουά όμως "Love Cyprus", η εθνική μας έπαιξε με καταπληκτική ευκολία. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση το πώς κυκλοφορούσε η μπάλα, και πώς οι Έλληνες παίκτες άλλαζαν πάσες με κλειστά μάτια. Και τι να πούμε για τις επιεικείς 30άρες-40άρες που ρίξαμε σε όλους τους αντιπάλους; Μην ξεχνάμε ότι όσο και να είναι, στην Κροατία (όπως και σε όλη την πρώην Γιουγκοσλαβία) με μια μπάλα του μπάσκετ στο χέρι γεννιούνται. Και η Ρωσία μπορεί να είχε ελλείψεις αλλά δεν θυμάμαι ποτέ άλλοτε να ρίχνουμε 40ρες στους Ρώσους.
Μάλλον η επιστροφή του Διαμαντίδη και του Τσαρτσαρή, που είναι παικταράδες, δεν ωφέλησαν την εθνική ομάδα μόνο επειδή είναι καλοί παίκτες, αλλά και επειδή πέρυσι είχαμε ζοριστεί άσχημα στα γκάρντ. Να είναι καλά ο Σπανούλης που είχε καθαρίσει με την γλώσσα έξω. Λόγω της υπερπροσπάθειας που έγινε πέρυσι νομίζω ότι η ομάδα ξεφύσησε με ανακούφιση φέτος με την επιστροφή του κολοσσού Διαμαντίδη.
Η αποκάλυψη ασφαλώς ήταν ο μικρός Καλάθης ο οποίος παρουσίασε μια καταπληκτική εικόνα ωριμότητας και ετοιμότητας. Παράλληλα θα χαρώ πολύ να είναι στην τελική επιλογή του προπονητή και ο Βασιλειάδης ο οποίος φέτος είχε μια καταπληκτική χρονιά στην Ισπανία.
Ίσως και η περίπτωση του Σπανούλη-Τεόντοσιτς που εκτόξευσαν το κασέ τους μετά το περυσινό ευρωμπάσκετ, θύμισε και στους άλλους ότι δεν είναι μόνο οι σύλλογοί τους από τους οποίους μπορούν να κερδίζουν αλλά και οι εθνικές ομάδες από όπου μπορούν να "σκοράρουν" στο χρηματιστήριο του μπάσκετ.
Όλοι οι παίκτες βρίσκονται στο πικ της καριέρας τους ταυτόχρονα. Ο Βασιλειάδης με την καλύτερη χρονιά της ζωής του στο πιο δύσκολο πρωτάθλημα στην Ισπανία, ο Πρίντεζης επίσης πιο έτοιμος από ποτέ επίσης στην Ισπανία, ο Σπανούλης στο πικ της καριέρας του, ο Διαμαντίδης επίσης, ο Καλάθης μετά το σχολείου του Ομπράντοβιτς φαίνεται σαν να έπαιζε μπάσκετ στην Ευρώπη από τα σχολικά του χρόνια, ο Φώτσης έδειξε σε καλή κατάσταση (άντε να δούμε και από αυτόν κάποιες καλές εμφανίσεις), αλλά και με τους άλλους (πλην ενός μικρού τραυματισμού του Μπουρούση) όλα φαίνονται θαυμάσια.
Συνεπώς, ασχέτως τι θα γίνει στο Μουντομπάσκετ της Τουρκίας εμείς κατεβαίνουμε με τις καλύτερες προοπτικές που είχαμε ποτέ και πιο δεμένοι σαν ομάδα από ότι ποτέ άλλοτε (έτσι μου φάνηκε).
Ακολουθεί το Τουρνουά Ακρόπολις 17,18 και 19 Αυγούστου όπου θα παίξουμε με Καναδά, Σλοβενία, Σερβία, στις 25 Αυγούστου δίνουμε φιλικό με την εθνική ομάδα των ΗΠΑ στο ΟΑΚΑ και από 28 Αυγούστου έως 12 Σεπτεμβρίου ραντεβού στην Τουρκία για το Μουντομπάσκετ (το λέω και ανατριχιάζω).
Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Ότι ήδη με το τουρνουά "I love Cyprus" άρχισε ένας μήνας Αύγουστος-Σεπτέμβριος, γεμάτος μπάσκετ. Και πραγματικό μπάσκετ όχι σαχλαμάρες τύπου ελληνικού πρωταθλήματος. Άσε που όταν μιλάμε για Mουντομπάσκετ πρέπει να στέκουμε προσοχή από σεβασμό στο άθλημα.
Δεν θα μπορούσε ποτέ να φανταστώ ένα καλύτερο δώρο για φέτος το καλοκαίρι!
Σημειώνω εδώ ότι δεν μας ενδιαφέρουν όλες οι εθνικές μας ομάδες (π.χ. του υπερεκτιμημένου ελληνικού ποδοσφαίρου των μαφιόζων, ή άλλες εθνικές ομάδες μαστούρηδων).
Δεν υποστηρίζουμε την εθνική ομάδα επειδή είμαστε Έλληνες αλλά επειδή είμαστε πωρωμένοι με το μπάσκετ και το μπάσκετ είναι το πιο ωραίο άθλημα και για να παίζεις και για να βλέπεις....
Και ελπίζω να μην δω πάλι τίποτα ελληναράδες να φανατίζονται ενάντια των Τούρκων γιατί ακόμη και να τους κερδίσουμε στην έδρα τους αυτοί να μην ξεχνάμε ότι μας έχουν πάρει τα σώβρακα στο Αιγαίο. Γι' αυτό το μπάσκετ δεν ενδείκνυται για τέτοιες φτηνές επιδείξεις πατριωτισμού.
6 σχόλια:
Νομιζω οτι τα παλιοτερα χρονια το μπασκετ ηταν πιο εντυπωσιακο σαν θεαμα. Ηταν άλλη η παστα των παικτων. Και οι ομαδες δεν ηταν τοσο των προπονητων και των συστηματων, αλλά πιο ελευθερες απο pick and roll.
Παρολα αυτα κυριως σε επιπεδο εθνικων ομαδων συνεχιζουμε να βλεπουμε ωραια παιχνιδια.
gr eισαι μπασκετοφιλος?καλα ξηγιεσαι!κ εγω γουσταρω το μπασκετακι παρα πολυ,σαν παναθηναικος αλλωστε μου προσφερε παρηγορια κ περηφανεια στα δυσκολα χρονια της παντοκρατιας του Σωκρατη Κοκκαλη!!
περα απο τη πλακα παντως,βλεπω μπασκετ απο τις μερες του Γκαλη κ του Φασουλα,εχω θαυμασειο κ τον Αρη,κ τον Παοκ του Πρελιεβιτς,κ τον Οσφπ του Ταρπλέι κ ολες τις ομαδες.
Κ η Εθνικη ειναι μεγαλη λατρεια,θυμαμαι ημουν φανταρος,στην εκπαιδευση οταν καρφωσαμε τους Αμερικανους στη Σαιταμα,για εκεινες τις μαυρες μερες,ηταν μεγαλη υποθεση αυτη η νικη,μου εφτιαξε τη ψυχολογια.
Ειμαι αισιοδοξος για το Μουντομπασκετ.Ανυπομονω
Δε χορτάσαμε μπάσκετ το καλοκαιρι,
αφου δεν ειδαμε στην tv τις μικρές εθνικές,θα μας αποζημιώσουν οι μεγάλοι σίγουρα...
Αν και τελευταία το έχω "γυρίσει" πάλι προς το ποδόσφαιρο, οφείλω να αναγνωρίσω πως το μπάσκετ αξίζει ακόμα περισσότερο της προσοχής και υποστήριξής μας. Όχι μόλο λόγω των επιτυχιών των εθνικών ομάδων και των συλλόγων αλλά και γιατί έχει γίνει εδώ και 3 δεκαετίες πολύ καλή οργανωτική δουλειά για να στραφούν πάρα πολλά παιδιά και νέοι με το σπορ, συμβάλοντας για να ανέβει το επίπεδο του ερασιτεχνικού αθλητισμού στη χώρα, που κατά τη γνώμη μου είναι πιο σημαντικός και χρήσιμος κοινωνικά από τον πρωταθλητισμό, που είναι η βιτρίνα.
Γειά σου GR,
νομίζω ότι τίποτε, δυστυχώς, δεν ξεφεύγει απο τη γενικότερη έκπτωση.
Και το Μπάσκετ μέρος της άρρωστης Ελληνικής κοινωνίας είναι.
Βεβαίως τα λεω αυτά μετά τα επισόδεια με τη Σερβία. Το σκεφτόμουνα όμως και πρίν απο αυτά, όταν διάβασα το πόστ σου.
Με τις δηλώσεις Τσαρτσαρή περί "παιδιών που τρώνε ψωμί στη χώρα μας", αρχίζω να πιστεύω ότι δεν είναι τυχαία τα επισόδεια με τη Σερβία ειδικά. Μάλλον υπάρχουν βαθύτεροι λόγοι. Ένα λόμπυ Σέρβων παικτών και προπονητών έχει βάλει χέρι στην χρηματική πίτα του Μπάσκετ στην Ελλάδα λιγοστεύοντας τα έσοδα των υπόλοιπων. Έχει δημιουργηθεί λοιπόν ένα είδος βεντέτας.
Αύριο είναι το φιλικό με τις ΗΠΑ. Θα παίξουν αφού το FBI, η CIA ή δεν ξέρω ποιός άλλος έλεγξε εξονυχιστικά το γήπεδο για την ασφάλεια των εκατομυριούχων του NBA. Σήμερα διάβασα "ειδήσεις" του τύπου:
"Ο υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού, Γιώργος Νικητιάδης επεσήμανε στους παίκτες της εθνικής ομάδας μπάσκετ των ΗΠΑ τα μηνύματα ελευθερίας και ανεξαρτησίας που εκπέμπει η Πλατεία Συντάγματος" (in.gr)
Με πιάνει αηδία.
NP πολύ εύστοχο το σχόλιό σου σε αυτή την ανάρτηση. Από τότε που έγιναν τα επεισόδια ομολογώ ότι πάγωσα και μου περνάει από το μυαλό κάθε μέρα αυτό που έγινε . Ήθελα να γράψω κάτι αλλά λέω να το αναβάλω προς το παρόν γιατί είναι από τα θέματα που με στεναχωρούν.
Μου έφυγε και η όρεξη να δω την εθνική αύριο, δεν ξέρω γιατί....
Κατ' αρχήν το συλλογικό μπάσκετ νομίζω ότι είναι διαλυμένο πλέον στην Ελλάδα. Η σφοδρότητα της κόντρας ΠΑΟ-Ολυμπιακού νομίζω ότι χρειάζεται ψυχαναλυτικές εξηγήσεις. Αυτή η κόντρα τα διέλυσε όλα.
Απορώ ο Βασιλακόπουλος που πονάει το άθλημα, δεν μπορεί να κάνει κάτι;
Τα πολλά λεφτά βέβαια χάλασαν επίσης το άθλημα στις μεγάλες ομάδες, γιατί στις μικρές δεν υπάρχει μια και διαλύονται.
Οι δηλώσεις του Τσαρτσαρή με ανατρίχιασαν και εξηγούν πολλά πέρα από την κόντρα των ομάδων.
Ίσως οι δικοί μας έχουν καβαλήσει το καλάμι ενώ οι άλλοι αισθάνονται όπως οι Αλβανοί εργάτες.
Κρίμα....
Σίγουρα αξίζει και σε εμάς τιμωρία. Ο Τεόντοσιτς βέβαια απέδειξε ότι δεν κάνει για αθλητισμό. Για πρωταθλητισμό ίσως αλλά όχι για αθλητισμό.
Με έχουν στεναχωρήσει πολύ όλα αυτά τα γεγονότα και σίγουρα θα επηρεάσουν και την ομάδα και μας χάλασαν και το καλοκαίρι. Δεν είχαμε και πολλά να ελπίζουμε-περιμένουμε μιας και οι διακοπές ήταν σχεδόν ανύπαρκτες.
Δημοσίευση σχολίου