Από την εφημερίδα ΠΡΙΝ via You Pay Your Crisis
"της ΝΑΤΑΣΑΣ ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΥ
Έχασες πρόσφατα τη δουλειά σου; Πρόκειται να φας με το κουτάλι τις ουρές του ΟΑΕΔ τους επόμενους μήνες; Ανήκεις στην κατηγορία των «απολύσιμων», όπως αυτή ορίστηκε από το αντεργατικό νομοσχέδιο του ΠΑΣΟΚ; Είσαι από εκείνους που τους επόμενους μήνες θα πεταχτούν στο δρόμο, με το αιτιολογικό της οικονομικής κρίσης σερβιρισμένο από την εργοδοσία, και τις ευλογίες - διευκολύνσεις (απελευθέρωση των απολύσεων, περιορισμός των αποζημιώσεων) της κυβέρνησης και της τρόικας; Μην αγχώνεσαι! Μη στρεσάρεσαι! Μην πέφτεις σε κατάθλιψη! ΗŸ εταιρεία φρόντισε και για ’σένα! Γιατί μπορεί να έρθεις αντιμέτωπος με την ανεργία και το βρόγχο της επιβίωσης, όμως η απόλυση θα σου ανακοινωθεί με... τακτ, κομψότητα και χάρη από άρτια εκπαιδευμένα στελέχη.
Κι αν αναρωτιέστε περί τίνος πρόκειται, σπεύδουμε να σας ενημερώσουμε: Εργαζόμενοι αυτής της χώρας μείνετε ήσυχοι, η φιλεύσπλαχνη και συμπονετική εργοδοσία όλα τα σκέφτεται, γι’ αυτό και διοργανώνει ημερίδα για την καταπολέμηση του στρες της απόλυσηςŸ Όχι βέβαια για τους απολυμένους, που είναι λογικό ότι θα βρίσκονται σε απόγνωση, αλλά για τους διευθυντές και τους μάνατζερ των επιχειρήσεων, που καλούνται να ανακοινώσουν τις απολύσεις. Η ημερίδα, που διοργανώνεται από την εταιρεία συμβούλων και εκπαίδευσης στελεχών επιχειρήσεων Attibute σε συνεργασία με το περιοδικό HR Professional, φέρει τον τίτλο «Η ψυχολογία της απόλυσης» και θα πραγματοποιηθεί στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία, αύριο Δευτέρα 12 Ιούλη.
Εκεί, τα στελέχη των επιχειρήσεων και οι εργοδότες, δίνοντας μόλις 120 ευρώ, θα αποκτήσουν όλη την τεχνογνωσία για να απολύουν με τοŸ γάντι. Άλλωστε θα τους εκπαιδεύσουν οι καλύτεροι και πιο πεπειραμένοι –στις απολύσεις– «ειδικοί»: ο διευθυντής των πολυκαταστημάτων ΣΕΛΠΕ, η διευθύντρια της Κόκα Κόλα, της ΑΤΕ Bank κ.ά.. Ενώ τοŸ φιλάνθρωπο έργο τους θα συνδράμουν και επιστήμονες, ταγμένοι φυσικά στην πρόοδο της ανθρωπότητας: ψυχολόγοι, θεραπευτές, καθηγήτρια του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Ιδού λοιπόν πως οι διοργανωτές διαφημίζουν το προϊόν τους: «Μία ξεχωριστή ημερίδα που επιθυμεί να αναλύσει σε βάθος τα συναισθήματα, τους φόβους, τις ανησυχίες των στελεχών που έρχονται αντιμέτωποι με μία τέτοια εταιρική απόφαση ή εκείνων που βιώνουν την πιθανότητα της. Μία ημερίδα που επιδιώκει να φωτίσει ακόμη τους προβληματισμούς, τις ανησυχίες και το άγχος των στελεχών που είναι αναγκασμένοι να την ανακοινώσουν... Μία ημερίδα από ανθρώπους του HR για ανθρώπους του HR... Μία συνάντηση όπου η ψυχολογία, το συναίσθημα και ο τρόπος χειρισμού του έχουν τον πρώτο ρόλο»!
Μια τέτοια ημερίδα που σε άλλες εποχές ίσως έμοιαζε με κακόγουστο αστείο, στην εποχή του μνημονίου είναι ο προάγγελος της βαρβαρότητας που το κεφάλαιο επιφυλάσσει στους εργαζομένους. Κι ίσως, αν δεν τους σταματήσουμε, να μην απέχουμε από την κατάσταση που επικρατεί στις ΗΠΑ, όπου εξειδικευμένες εταιρείες αναλαμβάνουν να υλοποιήσουν τις απολύσεις στις επιχειρήσεις. Θυμηθείτε την πρόσφατη ταινία Ραντεβού στον αέρα με τον Τζ. Κλούνεϊ. Σε αυτή ο πρωταγωνιστής, στέλεχος μιας εταιρείας απόλυσης και μισθωμένος από άλλες μεγάλες επιχειρήσεις, γύριζε την Αμερική για να βρει και να ανακοινώσει στα θύματα της εργοδοτικής αναλγησίας τηŸ λυπητερή. Μάλιστα η πείρα και η εκπαίδευσή του ήταν τέτοια, ώστε ο τρόπος ανακοίνωσης της απόλυσης παρέλυε τον εργαζόμενο, για να μην αντιδράσει, μην προσφύγει δικαστικά, μη στραφεί κατά της εταιρείας, ή για να αποτρέψει πιθανή αυτοκτονία.
Τέτοια λοιπόν στελέχη θέλουν να φτιάξουν και εδώ στην Ελλάδα, τα οποία να κατέχουν όλη τηνŸ τεχνογνωσία για να σε πετούν στο δρόμο χωρίς καμία τύψη, καμία ενοχή, κανένα άγχος. Έτσι η ημερίδα «μαθαίνει» στα στελέχη πώς: «Να επικοινωνούν αποτελεσματικά ένα τέτοιο μήνυμα (την απόλυση, εννοούν). Να χειρίζονται τα δικά τους συναισθήματα κάνοντας μία τέτοια ανακοίνωση. Να χειρίζονται αποτελεσματικά την κρίση που μία τέτοια ανακοίνωση μπορεί να επιφέρει». Ενώ βοηθά και τους εργοδότες να «χειρίζονται τα συναισθήματα των στελεχών τους».
Η ημερίδα - πρόκληση αποκαλύπτει με τον πιο ωμό τρόπο τα σχέδια που απεργάζονται οι εργοδότες για το μέλλον των εργαζομένων: εργοδοτική τρομοκρατία, μαζικές απολύσεις και ανεργία που θα σερβίρονται μεŸ εταιρική ευθύνη και μεθόδους αποτροπής των ενδο-εταιρικών συγκρούσεων. Κι όλα αυτά με τη διευκόλυνση της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ (άραγε πως δεν σκέφτηκε ο υπουργός Εργασίας να επιδοτήσει το σεμινάριο;). Κι αν οι εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι τολμήσουν να σηκώσουν κεφάλι, τότε υπάρχει λύση (όχι βέβαια τόσο συναινετική): επιστρατεύονται τα κλομπ της κρατικής καταστολής για να «ομαλοποιήσουν» την κατάσταση."

6 σχόλια:
Ακόμα ένα άρθρο αφιερωμένο στην ημερίδα:
http://www1.rizospastis.gr/story.do?id=5714445&textCriteriaClause=
Χα χα χα!
Δες και ακόμα ένα απίστευτο σεμινάριο:
http://www.infolab.gr/Sales.htm#Eisprakseis2
Γεια σου φίλε GR,
ξέρεις ή καλύτερα υποθέτεις ότι έχω δει εκατοντάδες φίλους/γνωστούς/συναδέλφους να απολύονται τα τελευταία 2 χρόνια στο Λονδίνο και όχι μόνο. Θα θυμάσαι ότι έγραφα ότι όσοι πανηγυρίζουν γρήγορα θα έρθει η ώρα που θα κλάψουν. Αυτοί που απολύονταν το 2008 στο Λονδίνο ήταν απλοί εργαζόμενοι και όχι οι ιδιοκτήτες των τραπεζών. Τότε κάποιοι μου έλεγαν "ποια κρίση, την ελλάδα δεν την πιάνει τίποτα, η ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει" κτλ.
Να τώρα που έφυγαν από το Λονδινο θα σεμινάρια και ήρθαν στην Ελλάδα. Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να απολυθεί κάποιος χαρούμενος ακόμα και αν εισπράξει μεγάλη αποζημίωση και ο λόγος είναι ότι όταν σε διώχνουν από κάπου είναι φυσικό να λυπάσαι. Ακόμα θυμάμαι και θυμάμαι για πάντα, τον φίλο Κινέζο που πήγα στο αεροδρόμιο επειδή μαζί με τη δουλειά του έχασε και την άδεια παραμονής...
Μακάρι να μην χάσουν πολλοί τη δουλειά τους στην χωρα μου. Αλλά αν δεις κανέναν από αυτούς που πανηγύριζαν για το κλείσιμο των τραπεζών περυσι και πρόπερσι και τώρα χάνουν τη δουλειά τους, δώστου μια φάπα από εμένα για να το θυμάται στην επόμενη κρίση.
Και όπως ξέρεις δεν δουλεύω σε τράπεζα οπότε δεν έχω λόγο κανέναν να υπερασπίζομαι συγκεκριμένα τους bankers. Οποιος και να χάνει τη δουλειά του με λυπεί με τον ίδιο τρόπο.
Καλό βράδυ!
NdN όλη αυτή η ιστορία μου θυμίζει το κάψιμο χωριών από τους Γερμανούς στην κατοχή όταν συνέβαιναν σαμποτάζ και άλλα παρόμοια.
Φαντάζομαι ότι και τότε κάποιοι έβριζαν όσους χαιρόταν με τις απώλειες των Ναζί και φοβόντουσαν τα αντίποινα.
Και καλά έκαναν γιατί τα αντίποινα ήταν μεγάλα.
Μόνο που στην συγκεκριμένη περίπτωση ο καπιταλισμός βγάζει μόνος του τα μάτια του. Δεν του φταίει κανείς σαμποτέρ.
Το τι αισθάνεται λοιπόν ο κάθε ένας είναι άσχετο να το συζητάμε.
Τα πραγματικά στοιχεία της οικονομίας είναι αυτά που μετράνε και για το πώς φτάσαμε έως εδώ.
Και αυτά είναι πιο σαφή από ό,τι ποτέ.
NdN μάλλον δεν κατάλαβες καλά τι γράφω:
Οι σημερινοί Ναζί είναι οι τράπεζες και τα θύματα οι απολυμένοι.
Και ασφαλώς οι τράπεζες δεν κλείνουν επειδή κάποιοι γραφικοί σαν εμένα διαμαρτύρονται για την ασυδοσία τους αλλά μόνο λόγω της ασυδοσίας τους αυτής καθεαυτής.
Φαντάζομαι επίσης ότι οι 600,000 δημόσιοι υπάλληλοι που θα απολυθούν στο UK θα έχουν κάθε ψυχολογική υποστήριξη που θα ζητήσουν από τις εναπομείναντες δημόσιες δομές.
Έτσι θα μπορέσει το κράτος να στηρίξει και πάλι τα μπόνους των μεγαλοστελεχών αυτών των διεφθαρμένων τραπεζικών ιδρυμάτων και άλλων πολλών μεγαλοεπιχειρήσεων.
«ΑΠΟΛΥΕΣΑΙ!»
(Κοριτσάκι, ετών 5, σε αγοράκι, παίζοντας, σε παιδικό σταθμό των Πετραλώνων. Ήθελε να του πει «έχασες»)
από την ATHENSVOICE
http://www.athensvoice.gr/the-paper/article/310/athens-voices-310
Από μικρό και από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια..
Γιάννης
Δημοσίευση σχολίου