Αυτό για μένα είναι το καλύτερο και αγαπημένο μου κάρφωμα όλων των εποχών, από τον Μιχαλάκη ασφαλώς:
Και παρακάτω το καλύτερο layup όλων των εποχών από τον Dr J :
Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2009
Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2009
Γιατί ρε παιδιά κάνετε έτσι;
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί βγήκε η κυβέρνηση και είπε ότι έκανε λάθος για τα τέλη κυκλοφορίας. Επειδή κατέθεσαν τις πινακίδες τους 200,000 άνθρωποι; Μα καλά δεν λέμε τόσο καιρό ότι έχουμε πήξει στα πολλά αυτοκίνητα και την κίνηση, και ότι δεν έχει κανείς που να παρκάρει το αυτοκίνητό του και αναπνέουμε και καυσαέρια;
Ε μια φορά λοιπόν πάρθηκε ένα μέτρο που διόρθωνε αυτή την κατάσταση και άρχισε ο κόσμος να παραδίδει τις πινακίδες και έγινε χαμός! Άστους άλλα 2-3 χρόνια και μετά το καταργείς το μέτρο αυτό. Να παραδώσουν και οι υπόλοιποι τις πινακίδες τους, ή τουλάχιστον καμιά 500ρια χιλιάδες ακόμη να ξεβρομίσει ο τόπος από τα καυσαέρια και να αδειάσουν και περισσότεροι χώροι.
Νομίζω λοιπόν ότι το μέτρο ήταν ιδιαίτερα πετυχημένο.
Ελπίζω τον επόμενο χρόνο να μην υπάρξει κανένα έλεος στα άλογα και τα κυβικά και να γίνει ένα εξίσου μεγάλο ξεβράκωμα. Θα έπρεπε μάλιστα κατά τη γνώμη μου να συμπεριλάβουν στην εξίσωση επιβάρυνσης και το μέγεθος του αυτοκινήτου, τόσο στα τετραγωνικά που πιάνει στο δρόμο όσο και στον όγκο που καταλαμβάνει συνολικά ως κουβούκλιο...
Ε μια φορά λοιπόν πάρθηκε ένα μέτρο που διόρθωνε αυτή την κατάσταση και άρχισε ο κόσμος να παραδίδει τις πινακίδες και έγινε χαμός! Άστους άλλα 2-3 χρόνια και μετά το καταργείς το μέτρο αυτό. Να παραδώσουν και οι υπόλοιποι τις πινακίδες τους, ή τουλάχιστον καμιά 500ρια χιλιάδες ακόμη να ξεβρομίσει ο τόπος από τα καυσαέρια και να αδειάσουν και περισσότεροι χώροι.
Νομίζω λοιπόν ότι το μέτρο ήταν ιδιαίτερα πετυχημένο.
Ελπίζω τον επόμενο χρόνο να μην υπάρξει κανένα έλεος στα άλογα και τα κυβικά και να γίνει ένα εξίσου μεγάλο ξεβράκωμα. Θα έπρεπε μάλιστα κατά τη γνώμη μου να συμπεριλάβουν στην εξίσωση επιβάρυνσης και το μέγεθος του αυτοκινήτου, τόσο στα τετραγωνικά που πιάνει στο δρόμο όσο και στον όγκο που καταλαμβάνει συνολικά ως κουβούκλιο...
Αλλά είπαμε, τα μέτρα αυτά είναι εισπρακτικά παρά την πράσινη μεταμφίεση. Γι' αυτό νομίζω ότι για να μπορέσουν να συνεχίσουν μια πολύ σκληρότερη πολιτική απέναντι στα αυτοκίνητα (μια κυριολεκτικά εξοντωτική πολιτική) θα πρέπει να βρεθούν άλλες πηγές εσόδων.
Εξαγγελίες σοκ στην Βρετανία για την παιδεία
Image by ~FreeBirD®~ via FlickrΌπως ανακοίνωσε η Βρετανική κυβέρνηση, η χρηματοδότηση των πανεπιστημίων θα μειωθεί κατά 398 εκατομμύρια στερλίνες για το 2010-2011 ενώ η εξοικονόμηση θα φτάσει τις 600 εκατομμύρια λίρες μέχρι το 2012-2013. Επίσης η κυβέρνηση δήλωσε ότι επιθυμεί να δει περισσότερα πανεπιστημιακά τμήματα να μειώνουν τα έτη σπουδών τους από τα 3 έτη που είναι σήμερα στα 2 έτη και έτσι να γίνουν οι σπουδές τους πιο προσιτές σε άτομα που επιθυμούν γρήγορη επανένταξη στην αγορά εργασίας μέσω της επαγγελματικής εκπαίδευσης (vocational trainining) με παράλληλη μείωση της πανεπιστημιακής παιδείας όπως την ξέρουμε και η οποία στο ΗΒ είναι ήδη μειωμένη στα 3 έτη.
Παράλληλα με τις μεγάλες μειώσεις στους προϋπολογισμούς και τα έτη σπουδών προτείνεται και η μείωση των θεωρητικών σπουδών όπως η φιλοσοφία, η ιστορία της τέχνης και άλλα σχετικά. Αυτό θα σημαίνει ότι θα μπορούν με τα ίδια χρήματα να βοηθήσουν σχολές που έχουν πιο άμεση σχέση με την παραγωγή.
Οι πρόεδροι των πανεπιστημίων δηλώνουν ότι φοβούνται ότι με τις μειώσεις που ανακοινώθηκαν και τις κατευθύνσεις που δίνονται οι πολιτικοί είναι σε τελείως λάθος κατεύθυνση από ότι πλέον τα πανεπιστήμια δεν θα μπορούν να προσφέρουν την εκπαίδευση που θα έπρεπε και την οποία έχουν τη δυνατότητα να προσφέρουν...
Ανακεφαλαιώνοντας:
1) Μείωση κονδυλίων.
2) Μείωση ετών σπουδών από τα 3 στα 2.
3) Μείωση των θεωρητικών σπουδών (φιλοσοφία κτλ). Το συγκεκριμένο βέβαια δεν αφορά μόνο κατάργηση τμημάτων αλλά και χρηματοδότηση για έρευνα, εκδόσεις βιβλίων κτλ...
Αυτές οι τάσεις όλο και αυξάνονται και δείχνουν την κατεύθυνση: Οι σπουδές οδηγούνται μέσα στις επιχειρήσεις οι οποίες θα έχουν δικά τους Εταιρικά "Πανεπιστήμια", όπως θα λέγονται, και στα οποία θα διδάσκονται όχι μόνο οι γνώσεις που θα χρειάζονται οι εταιρείες αλλά και η κουλτούρα τους. Και ενώ συλλογικά η διδασκαλία κάθε ιδεολογίας θεωρείται ένα σταλινικού τύπου αίτημα, εταιρικά η κάθε επιχείρηση ήδη διδάσκει (και σήμερα στην πράξη και στα σεμινάρια) την δική της εταιρική κουλτούρα και ιδεολογία (νεοφιλελευθερισμός). Με τα εταιρικά "πανεπιστήμια" η εταιρική κουλτούρα θα αναχθεί στο απόλυτο ιδανικό, η "πρυτανεία" θα έχει ως στόχο να κάνει τα στελέχη της κάθε εταιρείας να θυσιάζονται για τα εταιρικά της ιδανικά.... Ίσως τότε αρχίσουν και οι πρώτες αιτήσεις απόκτησης συγκεκριμένης εταιρικής ιθαγένειας...
Μπορεί όλα τα παραπάνω να ακούγονται περίεργα αλλά σας διαβεβαιώ ότι όλα που γράφω ισχύουν ήδη κατά ένα μεγάλο ποσοστό. Ήδη σήμερα τα στελέχη τα Σαββατοκύριακα συμμετέχουν σε δραστηριότητες που είναι σχεδιασμένες από ψυχολόγους ώστε να συμβάλουν στον καθορισμό συγκεκριμένου είδους κοινωνικότητας, ομαδικότητας, ιδεολογίας, κουλτούρας κτλ. Ακόμη και μεταπτυχιακά προγράμματα business στην Ελλάδα από κρατικά πανεπιστήμια έχουν προσθέσει τέτοιες δραστηριότητες στα προγράμματα σπουδών τους.! Την ίδια στιγμή κάθε παρόμοια προσπάθεια δημιουργίας τέτοιου κλίματος σε κοινωνικό επίπεδο εκτός εταιρείας θεωρείται οπισθοδρόμηση για την κοινωνία, καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των κατακτήσεων του φιλελευθερισμού και καταδικάζονται συλλήβδην από όλους τους "προοδευτικούς" ανθρώπους.
Άλλωστε το μόνο πλήρως ιδιωτικό πανεπιστήμιο της Μ.Βρετανίας University of Buckingham δήλωσε ότι καλωσορίζει αυτές τις περικοπές καθώς τέτοιες δημόσιες περικοπές ήταν αυτές που οδήγησαν στην περίφημη πανεπιστημιακή "Ivy League" των ΗΠΑ.
Aφού το Buckingham λέει τα παραπάνω εγώ τώρα τι να πω, "...I rest my case...".
Πηγές
1) BBC1
2) BBC2
3) TA NEA
Παράλληλα με τις μεγάλες μειώσεις στους προϋπολογισμούς και τα έτη σπουδών προτείνεται και η μείωση των θεωρητικών σπουδών όπως η φιλοσοφία, η ιστορία της τέχνης και άλλα σχετικά. Αυτό θα σημαίνει ότι θα μπορούν με τα ίδια χρήματα να βοηθήσουν σχολές που έχουν πιο άμεση σχέση με την παραγωγή.
Οι πρόεδροι των πανεπιστημίων δηλώνουν ότι φοβούνται ότι με τις μειώσεις που ανακοινώθηκαν και τις κατευθύνσεις που δίνονται οι πολιτικοί είναι σε τελείως λάθος κατεύθυνση από ότι πλέον τα πανεπιστήμια δεν θα μπορούν να προσφέρουν την εκπαίδευση που θα έπρεπε και την οποία έχουν τη δυνατότητα να προσφέρουν...
Ανακεφαλαιώνοντας:
1) Μείωση κονδυλίων.
2) Μείωση ετών σπουδών από τα 3 στα 2.
3) Μείωση των θεωρητικών σπουδών (φιλοσοφία κτλ). Το συγκεκριμένο βέβαια δεν αφορά μόνο κατάργηση τμημάτων αλλά και χρηματοδότηση για έρευνα, εκδόσεις βιβλίων κτλ...
Αυτές οι τάσεις όλο και αυξάνονται και δείχνουν την κατεύθυνση: Οι σπουδές οδηγούνται μέσα στις επιχειρήσεις οι οποίες θα έχουν δικά τους Εταιρικά "Πανεπιστήμια", όπως θα λέγονται, και στα οποία θα διδάσκονται όχι μόνο οι γνώσεις που θα χρειάζονται οι εταιρείες αλλά και η κουλτούρα τους. Και ενώ συλλογικά η διδασκαλία κάθε ιδεολογίας θεωρείται ένα σταλινικού τύπου αίτημα, εταιρικά η κάθε επιχείρηση ήδη διδάσκει (και σήμερα στην πράξη και στα σεμινάρια) την δική της εταιρική κουλτούρα και ιδεολογία (νεοφιλελευθερισμός). Με τα εταιρικά "πανεπιστήμια" η εταιρική κουλτούρα θα αναχθεί στο απόλυτο ιδανικό, η "πρυτανεία" θα έχει ως στόχο να κάνει τα στελέχη της κάθε εταιρείας να θυσιάζονται για τα εταιρικά της ιδανικά.... Ίσως τότε αρχίσουν και οι πρώτες αιτήσεις απόκτησης συγκεκριμένης εταιρικής ιθαγένειας...
Μπορεί όλα τα παραπάνω να ακούγονται περίεργα αλλά σας διαβεβαιώ ότι όλα που γράφω ισχύουν ήδη κατά ένα μεγάλο ποσοστό. Ήδη σήμερα τα στελέχη τα Σαββατοκύριακα συμμετέχουν σε δραστηριότητες που είναι σχεδιασμένες από ψυχολόγους ώστε να συμβάλουν στον καθορισμό συγκεκριμένου είδους κοινωνικότητας, ομαδικότητας, ιδεολογίας, κουλτούρας κτλ. Ακόμη και μεταπτυχιακά προγράμματα business στην Ελλάδα από κρατικά πανεπιστήμια έχουν προσθέσει τέτοιες δραστηριότητες στα προγράμματα σπουδών τους.! Την ίδια στιγμή κάθε παρόμοια προσπάθεια δημιουργίας τέτοιου κλίματος σε κοινωνικό επίπεδο εκτός εταιρείας θεωρείται οπισθοδρόμηση για την κοινωνία, καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των κατακτήσεων του φιλελευθερισμού και καταδικάζονται συλλήβδην από όλους τους "προοδευτικούς" ανθρώπους.
Άλλωστε το μόνο πλήρως ιδιωτικό πανεπιστήμιο της Μ.Βρετανίας University of Buckingham δήλωσε ότι καλωσορίζει αυτές τις περικοπές καθώς τέτοιες δημόσιες περικοπές ήταν αυτές που οδήγησαν στην περίφημη πανεπιστημιακή "Ivy League" των ΗΠΑ.
Aφού το Buckingham λέει τα παραπάνω εγώ τώρα τι να πω, "...I rest my case...".
Πηγές
1) BBC1
2) BBC2
3) TA NEA
Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2009
Φόβος
Image by Appy29 (very busy) via Flickr
"Η κοινωνία μας, και μιλάω για την δυτική κοινωνία ευρύτερα, είναι πάνω από όλα φοβική κοινωνία. Φοβάται διαρκώς, φοβάται αδιακρίτως, φοβάται προληπτικώς, φοβάται υστερικά: την γρίπη, τις πανδημίες, την εγκληματικότητα, την πολιτικοποίηση, τις γιάφκες, τους κουκουλοφόρους, τους μετανάστες, τους μουσουλμάνους, τους ομοφυλόφιλους, τους άγνωστους, τον έρωτα, τις ιδέες, την ουτοπία, τον κομμουνισμό, το πάθος, τον θυμό, την πεποίθηση, τις ισοτιμίες συναλλάγματος, την πτώχευση, το μέλλον, το παρελθόν, την φύση, την πληθυσμιακή βόμβα.
Ο προηγούμενος αιώνας βίωσε την ιστορική φρίκη στο πετσί του. Αλλά φοβόταν πολύ λιγότερο. Τον οδηγούσε μια αίσθηση συνεπαρμού με τον εαυτό του, με την ίδια του την τόλμη: "Εγώ δεν έχω ουδέ μιαν άσπρη τρίχα στην ψυχή μου...εικοσιδυό χρονώ λεβέντης." Ναι, ο Μαγιακόφσκι αυτοκτόνησε. Αλλά πρώτα έζησε. Εμείς είμαστε οι άνθρωποι που φοβούμενοι τις συνθήκες που οδήγησαν στο πρώτο, δεν μπορούμε να κάνουμε το δεύτερο. Για μας ο Νίτσε δεν είναι ο άνθρωπος που τόλμησε να κουρελιάσει τον αιώνα του και μαζί τον εαυτό του αλλά αυτός που "έκλαψε" γονυπετής και συντετριμμένος. Τι κρίμα, αυτή η πρόωρη γήρανση που τρώει τα νιάτα των δήθεν εξασφαλισμένων!"
Η συνέχεια εδώ: Through the Loophole by Αντωνης
Ο προηγούμενος αιώνας βίωσε την ιστορική φρίκη στο πετσί του. Αλλά φοβόταν πολύ λιγότερο. Τον οδηγούσε μια αίσθηση συνεπαρμού με τον εαυτό του, με την ίδια του την τόλμη: "Εγώ δεν έχω ουδέ μιαν άσπρη τρίχα στην ψυχή μου...εικοσιδυό χρονώ λεβέντης." Ναι, ο Μαγιακόφσκι αυτοκτόνησε. Αλλά πρώτα έζησε. Εμείς είμαστε οι άνθρωποι που φοβούμενοι τις συνθήκες που οδήγησαν στο πρώτο, δεν μπορούμε να κάνουμε το δεύτερο. Για μας ο Νίτσε δεν είναι ο άνθρωπος που τόλμησε να κουρελιάσει τον αιώνα του και μαζί τον εαυτό του αλλά αυτός που "έκλαψε" γονυπετής και συντετριμμένος. Τι κρίμα, αυτή η πρόωρη γήρανση που τρώει τα νιάτα των δήθεν εξασφαλισμένων!"
Η συνέχεια εδώ: Through the Loophole by Αντωνης
Putnam Pig and Swine Flu Song
Διαβάστε τα λόγια μέσα στο βιντεάκι από κάτω:
"...pigs didn't start the swine flu..
blame the labratory for this awful story..."
blame the labratory for this awful story..."
Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2009
Η έλλειψη δημιουργικότητας είναι ο σημερινός αναλφαβητισμός
Image by Southside Images via Flickr
Παρόλο που δεν ξέρουμε πώς θα είναι ο κόσμος μας σε μόλις πέντε χρόνια εκπαιδεύουμε τα παιδιά για το πιο μακρινό μέλλον. Τα παιδιά που θα ξεκινήσουν αύριο το σχολείο θα βγουν στη σύνταξη το 2069. Το μέλλον μας είναι μη προβλέψιμο, το πιο μακρινό μέλλον ακόμη πιο άγνωστο. Από την άλλη πλευρά τα παιδιά έχουν από τη φύση τους το καλύτερο στοιχείο από μόνα τους, την δημιουργικότητα. Ένα κοριτσάκι ζωγράφιζε στο τελευταίο θρανίο και δεν παρακολουθούσε το μάθημα, και η δασκάλα του το ρώτησε τι ζωγραφίζει, και το κοριτσάκι είπε ότι ζωγραφίζει τον θεό. "Ναι, μα ο θεός δεν ξέρουμε πώς είναι", απάντησε η δασκάλα, και το κοριτσάκι συνεχίζοντας να ζωγραφίζει της είπε: "θα ξέρουμε σε ένα λεπτό"....
Η έλλειψη δημιουργικότητας μοιάζει πλέον στην εποχή μας με τον αναλφαβητισμό.
Όμως αν δεν είσαι προετοιμασμένος να κάνεις λάθος δεν μπορείς να φτιάξεις κάτι προτότυπο. Τα παιδιά αρχικά δεν φοβούνται να κάνουν λάθος ενώ τείνουν να χάσουν αυτή τους τη δυνατότητα μόλις πλησιάζουν στο να τελειώσουν το σχολείο. Τότε αρχίζουν να φοβούνται πολύ την αποτυχία επειδή στιγματίζουμε ιδιαίτερα το λάθος. Στο εκπαιδευτικό μας σύστημα τα λάθη είναι το χειρότερο που μπορεί κάποιος να κάνει. Έτσι, το εκπαιδευτικό σύστημα εκπαιδεύει τους μαθητές εκτός των ορίων της δημιουργικότητάς τους. Ο Πικάσο είχε κάποτε πει ότι όλα τα παιδιά γεννιούνται καλλιτέχνες, το θέμα είναι πόσα παραμένουν καλλιτέχνες αφού μεγαλώσουν. Δεν μεγαλώνουμε μέσα στην δημιουργικότητα αλλά εκτός αυτής και πολεμώντας την μια ζωή. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό;
Παντού στον κόσμο όλα τα εκπαιδευτικά συστήματα έχουν στην κορυφή τους τα μαθηματικά και τη γλώσσα και χαμηλότερα ή κάπου στον πάτο τις ανθρωπιστικές επιστήμες και τις τέχνες. Γιατί τα παιδιά διδάσκονται καθημερινά μαθηματικά αλλά όχι π.χ. χορό ενώ έχουμε σώματα που κουβαλάμε μαζί με το μυαλό μας; Και όμως τα σώματά μας είναι εξίσου σημαντικά με το μυαλό μας, αλλιώς δεν θα μπορούσαμε να επιβιώνουμε.
1) Παραγωγικές Ανάγκες
Ποιος είναι λοιπόν ο στόχος του εκπαιδευτικού συστήματος; Τα δημόσια εκπαιδευτικά συστήματα ιδρύθηκαν με σκοπό να καλύψουν τις ανάγκες τις βιομηχανικής εποχής, πρωτύτερα δεν υπήρχαν δημόσια εκπαιδευτικά συστήματα. Αυτό όμως είχε ως συνέπεια οι άνθρωποι να εκπαιδεύονται σε αυτά που είχε ανάγκη η εκάστοτε βιομηχανική εποχή με βάση τις παραγωγικές ανάγκες. Το αποτέλεσμα όμως ήταν οι άνθρωποι να μην εκπαιδεύονται σε αυτά που είχαν ταλέντο αν αυτά δεν θα τους επέφεραν κάποια συγκεκριμένη παραγωγική απασχόληση. "Μην ασχολείσαι με την μουσική γιατί δεν θα γίνεις μουσικός" ή "μην ασχολείσαι με την ζωγραφική γιατί δεν μπορείς να ζήσεις από αυτό".
2) Ακαδημαϊκή Ικανότητα
Η ακαδημαϊκή ικανότητα έχει επικρατήσει στην αντίληψη που έχουμε για τη νοημοσύνη. Αν το καλοσκεφτούμε όλα τα εκπαιδευτικά συστήματα στον κόσμο είναι βασισμένα στο ακαδημαϊκό μοντέλο. Διαβάζω τα μαθήματά μου, είμαι άριστος μαθητής και μπαίνω στο πανεπιστήμιο με την αξία μου, παίρνω ένα πτυχίο και βρίσκω μια δουλειά. Συνέπεια αυτού είναι ότι πολλοί ταλαντούχοι και δημιουργικοί άνθρωποι νομίζουν ότι δεν είναι αρκετά καλοί επειδή αυτά στα οποία ήταν καλοί στο σχολείο δεν είχαν την πρέπουσα ακαδημαϊκή αξία ή επειδή αυτά που τους ενδιέφεραν δεν τα διδάχτηκαν ποτέ. Σύμφωνα όμως με στοιχεία της UNESCO τα επόμενα 30 χρόνια θα αποφοιτήσουν από το εκπαιδευτικό σύστημα παγκοσμίως περισσότεροι άνθρωποι από όσοι αποφοίτησαν από την αρχή της ανθρώπινης ιστορίας. Αυτό δημιουργεί ένα όλο και αυξανόμενο πληθωρισμό πτυχίων. Παλαιότερα έπαιρνες το πτυχίο σου και αυτό σήμαινε ότι θα είχες ταυτόχρονα και μια εργασία. Αν δεν είχες εργασία σήμαινε ότι δεν ήθελες να εργαστείς. Σήμερα αυτό δεν ισχύει αφού παίρνεις το πτυχίο σου και το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να πας σπίτι σου και να παίζεις βιντεοπαιχνίδια. Η δουλειά που παλαιότερα απαιτούσε πτυχίο τώρα απαιτεί μεταπτυχιακό ή και διδακτορικό.
3) Νοημοσύνη
Αυτός ο ακαδημαικός πληθωρισμός δείχνει ότι όλη αυτή η ακαδημαική δομή του εκπαιδευτικού μας συστήματος φεύγει κάτω από τα πόδια μας. Αυτό πρέπει να μας κάνει να ξανασκεφτούμε τι είναι η νοημοσύνη. Το πρώτο που ξέρουμε για τη νοημοσύνη είναι ότι είναι διαφοροποιημένη. Σκεφτόμαστε για τον κόσμο με όλους τους τρόπους τους οποίους χρησιμοποιούμε για να αποκτήσουμε την εμπειρία του: σκεφτόμαστε οπτικά, ακουστικά, κιναισθητικά, αφηρημένα. Δεύτερον, η νοημοσύνη είναι δυναμική. Η ανακάλυψη και η καινοτομία που έχει αξία, δεν έρχεται στατικά αλλά επειδή υπάρχει μια δυναμική διασύνδεση μεταξύ διαφορετικών πληροφοριών ή διαφορετικών τρόπων που βλέπουμε τα ίδια πράγματα. Τρίτον η νοημοσύνη είναι διακριτή. Κάποτε είχαν πάει σε ειδικούς ένα κοριτσάκι με την ένδειξη του προβληματικού, σήμερα θα έλεγαν ότι το κοριτσάκι αυτό ίσως είχε διαταραχή ελλειμματικής προσοχής ή ήταν δυσλεξικό. Και όμως αυτό το κοριτσάκι απλά ήθελε να κινείται συνέχεια. Κάποιος είπε πολύ σωστά ότι το παιδάκι αυτό δεν έχει κανένα πρόβλημα, απλώς ήταν μια χορεύτρια. Είναι πολλοί άνθρωποι που δεν μπορούν να μείνουν ακίνητοι ή στιγματίζονται ως προβληματικοί επειδή δεν μπορούν να συγκεντρωθούν αν δεν κινούνται. Τελικά το κοριτσάκι αυτό έγινε μια από τις πιο διάσημες μπαλαρίνες στον κόσμο επειδή ευτυχώς κάποιος υποψιάστηκε ότι ήταν χορεύτρια. Κάποιος άλλος ψυχολόγος μπορεί να την έβαζε να κάνει θεραπεία για να "ηρεμήσει" ή να συμμορφωθεί!
Άνθρωποι που έχουν κάποια ταλέντα που η αγορά αποτιμά θετικά πρέπει να κάνουν αυτό για το οποίο έχουν φτιαχτεί, ταυτίζοντας έτσι το χόμπι τους και το ταλέντο τους με το επάγγελμα. Θα πρέπει το εκπαιδευτικό σύστημα τουλάχιστον να έχει τρόπους και διαδικασίες ώστε να μπορεί να ανακαλύψει τις τάσεις που έχουν τα παιδιά και οι μαθητές από μικρή ηλικία. Υπάρχουν όμως πολλά άλλα άτομα που τα ταλέντα τους δεν αποτιμώνται θετικά από την αγορά. Αυτά τα άτομα ταλαιπωρούνται σε άσχετες εργασίες και κατά κανόνα μένουν ανολοκλήρωτα. Πολλά τέτοια άτομα θα μπορούσαν να κάνουν κάτι παρεμφερές και όχι κάτι τελείως άσχετο.
Για να συμβεί όμως αυτό θα πρέπει να βάλουμε λίγο νερό στο κρασί της πολύ αυστηρής ιεραρχικής ακαδημαικής δομής η οποία απορρίπτει άτομα ή τα κατηγοριοποιεί με ξεπερασμένα κριτήρια. Κάποιος "κακός" μαθητής μπορεί να είναι ένας καταπιεσμένος χορευτής ή ένας δυνητικός μεγάλος συγγραφέας ή ένας εν δυνάμει ζωγράφος. Και θα μπορούσε π.χ. ο συγγραφέας να γίνει μεταφραστής ή δημοσιογράφος επειδή δεν έχει άλλο τρόπο να ζήσει αλλά όχι όμως και υπάλληλος. Ή ο εν δυνάμει ζωγράφος θα μπορούσε να γίνει σκιτσογράφος (ή ακόμη και ελαιοχρωματιστής) αλλά σε καμία περίπτωση γιατρός ή δικηγόρος. Πολλά άλλα άτομα που εμείς θεωρούμε ότι απέτυχαν επειδή είναι άνεργοι αποτελούν ζωντανά παραδείγματα για το ότι το εκπαιδευτικό μας σύστημα δεν τα άφησε ποτέ όχι μόνο να ξεδιπλώσουν ή να αναπτύξουν τα ταλέντα τους αλλά ούτε και να μάθουν ποτέ ποια ήταν αυτά.
Ο επαγγελματικός και "παραγωγικός" προσανατολισμός καθορίζεται έτσι μέσω των στερεοτύπων και των ταμπού της κάθε κοινωνίας. Τα χρήματα και οι κοινωνικές φαντασιώσεις καθορίζουν τι θα θέλουν να γίνουν όλα τα παιδιά ανεξαρτήτως ταλέντων και τάσεων. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι τα άτομα θα είναι ευτυχισμένα ή και ολοκληρωμένα.
Στην Ελλάδα σήμερα δεν υπάρχει κανένας τρόπος για ένα παιδί να ανακαλύψει τα ταλέντα του. Είναι λοιπόν λογικό να υπάρχουν τόσα άτομα που με τόση ευκολία "τα σπάνε" με κουκούλες, αποκλεισμένα από ένα εκπαιδευτικό (και κοινωνικό) σύστημα που δεν είδε καν ποιοι ήταν αυτοί που έκλεισε έξω. Επίσης είναι λογικό άτομα που το προηγούμενο διάστημα συνωστιζόταν ακόμη και στα βουλευτικά γραφεία ως πρώην "stagers" να είναι άτομα πολύ ικανά σε τομείς που ποτέ δεν έμαθαν ούτε και οι ίδιοι ότι είναι ικανοί, αντίθετα το εκπαιδευτικό σύστημα τους τυποποίησε άδικα ως ανίκανους και αυτοί το πίστεψαν τρέχοντας για ελεημοσύνη...
Παρομοίως, τα άτομα που απέκτησαν πτυχία και λόγω του ακαδημαϊκού πληθωρισμού δεν βρίσκουν εργασία, πραγματικά μπορούν εύκολα να τρελαθούν ή να οδηγηθούν σε επίσης ακραίες συμπεριφορές γιατί - ιδίως στην Ελλάδα όπου η παπαγαλία είναι ο άρχοντας της εκπαίδευσης και οι άλλες δεξιότητες ή ικανότητες θεωρούνται σαχλαμάρες- τα άτομα προχωράνε ακαδημαικά καταπιέζοντας τα πιθανά πραγματικά τους ταλέντα για να ανακαλύψουν στη συνέχεια ότι ούτε αυτό ήταν αρκετό για να πετύχουν κάτι. Και η μη δυνατότητα επιστροφής τους στα πραγματικά τους ταλέντα ή έστω η αλλαγή κατεύθυνσης τους για να μπορέσουν να ζήσουν κάνοντας ένα άλλο επάγγελμα, οφείλεται στην ακαμψία του εκπαιδευτικού μας συστήματος που θα έλεγε κάποιος ότι σκοπός του ήταν να ξεριζώσει μέσα από τα άτομα κάθε ίχνος ευελιξίας και καινοτομικής δυνατότητας.
Το πρόβλημα του μονοδιάστατου εκπαιδευτικού συστήματος είναι παγκόσμιο. Γι' αυτό έχω επαναλάβει πολλές φορές τη σημαντικότητα δύο πραγμάτων: α) του εκπαιδευτικού μοντέλου του δημοτικού σχολείου καθώς και του Γυμνασίου στο πλαίσιο που συζητήσαμε παραπάνω και β) στους συμβουλευτικούς μηχανισμούς επαγγελματικού προσανατολισμού (και για μεγαλύτερες ηλικίες) που στην Ελλάδα είναι εντελώς εντελώς ανύπαρκτοι....Το πανεπιστήμιο ως φορέας του ακαδημαικού μοντέλου έχει αποτύχει πλήρως στις μέρες μας είτε να καλύψει τις εσωτερικές ανάγκες των ατόμων όσο και να προβλέψει τις παραγωγικές ανάγκες της κοινωνίας.
Το παραπάνω κείμενο βασίστηκε σε μετάφραση της ομιλίας του Sir Ken Robinson και σε συνέντευξη του Ευγένιου Τριβιζά παράλληλα με σχόλια που είχα ανταλλάξει παλαιότερα με τον NdN πάνω στο θέμα της αποτυχία-επιτυχίας των ατόμων και της ευθύνης που έχουν αυτά τα μεμονωμένα άτομα. Για παράδειγμα, φανταστείτε να είχαν βάλει το κοριτσάκι με την ελλειμματική προσοχή, που ανέφερα παραπάνω, σε θεραπεία με ψυχοφάρμακα (αυτό κάνουν σήμερα) ή να του ασκούταν τεράστιες πιέσεις από γονείς και περιβάλλον για να πάρει τον σωστό ακαδημαϊκό δρόμο και έτσι να κατέληγε στα 40ντα της αντί για δντρια της Βασιλικής Μουσικής Σκηνής της Μ.Βρετανίας και καλύτερη μπαλαρίνα στον κόσμο σε νοικοκυρά με κατάθλιψη ή άνεργη και σταμπαρισμένη από το περιβάλλον της τεμπέλα ή απλά ως μη ικανή επειδή δεν ήταν καλή μαθήτρια (στα μαθήματα που δίδασκαν στο σχολείο)...
Η έλλειψη δημιουργικότητας μοιάζει πλέον στην εποχή μας με τον αναλφαβητισμό.
Όμως αν δεν είσαι προετοιμασμένος να κάνεις λάθος δεν μπορείς να φτιάξεις κάτι προτότυπο. Τα παιδιά αρχικά δεν φοβούνται να κάνουν λάθος ενώ τείνουν να χάσουν αυτή τους τη δυνατότητα μόλις πλησιάζουν στο να τελειώσουν το σχολείο. Τότε αρχίζουν να φοβούνται πολύ την αποτυχία επειδή στιγματίζουμε ιδιαίτερα το λάθος. Στο εκπαιδευτικό μας σύστημα τα λάθη είναι το χειρότερο που μπορεί κάποιος να κάνει. Έτσι, το εκπαιδευτικό σύστημα εκπαιδεύει τους μαθητές εκτός των ορίων της δημιουργικότητάς τους. Ο Πικάσο είχε κάποτε πει ότι όλα τα παιδιά γεννιούνται καλλιτέχνες, το θέμα είναι πόσα παραμένουν καλλιτέχνες αφού μεγαλώσουν. Δεν μεγαλώνουμε μέσα στην δημιουργικότητα αλλά εκτός αυτής και πολεμώντας την μια ζωή. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό;
Παντού στον κόσμο όλα τα εκπαιδευτικά συστήματα έχουν στην κορυφή τους τα μαθηματικά και τη γλώσσα και χαμηλότερα ή κάπου στον πάτο τις ανθρωπιστικές επιστήμες και τις τέχνες. Γιατί τα παιδιά διδάσκονται καθημερινά μαθηματικά αλλά όχι π.χ. χορό ενώ έχουμε σώματα που κουβαλάμε μαζί με το μυαλό μας; Και όμως τα σώματά μας είναι εξίσου σημαντικά με το μυαλό μας, αλλιώς δεν θα μπορούσαμε να επιβιώνουμε.
1) Παραγωγικές Ανάγκες
Ποιος είναι λοιπόν ο στόχος του εκπαιδευτικού συστήματος; Τα δημόσια εκπαιδευτικά συστήματα ιδρύθηκαν με σκοπό να καλύψουν τις ανάγκες τις βιομηχανικής εποχής, πρωτύτερα δεν υπήρχαν δημόσια εκπαιδευτικά συστήματα. Αυτό όμως είχε ως συνέπεια οι άνθρωποι να εκπαιδεύονται σε αυτά που είχε ανάγκη η εκάστοτε βιομηχανική εποχή με βάση τις παραγωγικές ανάγκες. Το αποτέλεσμα όμως ήταν οι άνθρωποι να μην εκπαιδεύονται σε αυτά που είχαν ταλέντο αν αυτά δεν θα τους επέφεραν κάποια συγκεκριμένη παραγωγική απασχόληση. "Μην ασχολείσαι με την μουσική γιατί δεν θα γίνεις μουσικός" ή "μην ασχολείσαι με την ζωγραφική γιατί δεν μπορείς να ζήσεις από αυτό".
2) Ακαδημαϊκή Ικανότητα
Η ακαδημαϊκή ικανότητα έχει επικρατήσει στην αντίληψη που έχουμε για τη νοημοσύνη. Αν το καλοσκεφτούμε όλα τα εκπαιδευτικά συστήματα στον κόσμο είναι βασισμένα στο ακαδημαϊκό μοντέλο. Διαβάζω τα μαθήματά μου, είμαι άριστος μαθητής και μπαίνω στο πανεπιστήμιο με την αξία μου, παίρνω ένα πτυχίο και βρίσκω μια δουλειά. Συνέπεια αυτού είναι ότι πολλοί ταλαντούχοι και δημιουργικοί άνθρωποι νομίζουν ότι δεν είναι αρκετά καλοί επειδή αυτά στα οποία ήταν καλοί στο σχολείο δεν είχαν την πρέπουσα ακαδημαϊκή αξία ή επειδή αυτά που τους ενδιέφεραν δεν τα διδάχτηκαν ποτέ. Σύμφωνα όμως με στοιχεία της UNESCO τα επόμενα 30 χρόνια θα αποφοιτήσουν από το εκπαιδευτικό σύστημα παγκοσμίως περισσότεροι άνθρωποι από όσοι αποφοίτησαν από την αρχή της ανθρώπινης ιστορίας. Αυτό δημιουργεί ένα όλο και αυξανόμενο πληθωρισμό πτυχίων. Παλαιότερα έπαιρνες το πτυχίο σου και αυτό σήμαινε ότι θα είχες ταυτόχρονα και μια εργασία. Αν δεν είχες εργασία σήμαινε ότι δεν ήθελες να εργαστείς. Σήμερα αυτό δεν ισχύει αφού παίρνεις το πτυχίο σου και το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να πας σπίτι σου και να παίζεις βιντεοπαιχνίδια. Η δουλειά που παλαιότερα απαιτούσε πτυχίο τώρα απαιτεί μεταπτυχιακό ή και διδακτορικό.
3) Νοημοσύνη
Αυτός ο ακαδημαικός πληθωρισμός δείχνει ότι όλη αυτή η ακαδημαική δομή του εκπαιδευτικού μας συστήματος φεύγει κάτω από τα πόδια μας. Αυτό πρέπει να μας κάνει να ξανασκεφτούμε τι είναι η νοημοσύνη. Το πρώτο που ξέρουμε για τη νοημοσύνη είναι ότι είναι διαφοροποιημένη. Σκεφτόμαστε για τον κόσμο με όλους τους τρόπους τους οποίους χρησιμοποιούμε για να αποκτήσουμε την εμπειρία του: σκεφτόμαστε οπτικά, ακουστικά, κιναισθητικά, αφηρημένα. Δεύτερον, η νοημοσύνη είναι δυναμική. Η ανακάλυψη και η καινοτομία που έχει αξία, δεν έρχεται στατικά αλλά επειδή υπάρχει μια δυναμική διασύνδεση μεταξύ διαφορετικών πληροφοριών ή διαφορετικών τρόπων που βλέπουμε τα ίδια πράγματα. Τρίτον η νοημοσύνη είναι διακριτή. Κάποτε είχαν πάει σε ειδικούς ένα κοριτσάκι με την ένδειξη του προβληματικού, σήμερα θα έλεγαν ότι το κοριτσάκι αυτό ίσως είχε διαταραχή ελλειμματικής προσοχής ή ήταν δυσλεξικό. Και όμως αυτό το κοριτσάκι απλά ήθελε να κινείται συνέχεια. Κάποιος είπε πολύ σωστά ότι το παιδάκι αυτό δεν έχει κανένα πρόβλημα, απλώς ήταν μια χορεύτρια. Είναι πολλοί άνθρωποι που δεν μπορούν να μείνουν ακίνητοι ή στιγματίζονται ως προβληματικοί επειδή δεν μπορούν να συγκεντρωθούν αν δεν κινούνται. Τελικά το κοριτσάκι αυτό έγινε μια από τις πιο διάσημες μπαλαρίνες στον κόσμο επειδή ευτυχώς κάποιος υποψιάστηκε ότι ήταν χορεύτρια. Κάποιος άλλος ψυχολόγος μπορεί να την έβαζε να κάνει θεραπεία για να "ηρεμήσει" ή να συμμορφωθεί!
Άνθρωποι που έχουν κάποια ταλέντα που η αγορά αποτιμά θετικά πρέπει να κάνουν αυτό για το οποίο έχουν φτιαχτεί, ταυτίζοντας έτσι το χόμπι τους και το ταλέντο τους με το επάγγελμα. Θα πρέπει το εκπαιδευτικό σύστημα τουλάχιστον να έχει τρόπους και διαδικασίες ώστε να μπορεί να ανακαλύψει τις τάσεις που έχουν τα παιδιά και οι μαθητές από μικρή ηλικία. Υπάρχουν όμως πολλά άλλα άτομα που τα ταλέντα τους δεν αποτιμώνται θετικά από την αγορά. Αυτά τα άτομα ταλαιπωρούνται σε άσχετες εργασίες και κατά κανόνα μένουν ανολοκλήρωτα. Πολλά τέτοια άτομα θα μπορούσαν να κάνουν κάτι παρεμφερές και όχι κάτι τελείως άσχετο.
Για να συμβεί όμως αυτό θα πρέπει να βάλουμε λίγο νερό στο κρασί της πολύ αυστηρής ιεραρχικής ακαδημαικής δομής η οποία απορρίπτει άτομα ή τα κατηγοριοποιεί με ξεπερασμένα κριτήρια. Κάποιος "κακός" μαθητής μπορεί να είναι ένας καταπιεσμένος χορευτής ή ένας δυνητικός μεγάλος συγγραφέας ή ένας εν δυνάμει ζωγράφος. Και θα μπορούσε π.χ. ο συγγραφέας να γίνει μεταφραστής ή δημοσιογράφος επειδή δεν έχει άλλο τρόπο να ζήσει αλλά όχι όμως και υπάλληλος. Ή ο εν δυνάμει ζωγράφος θα μπορούσε να γίνει σκιτσογράφος (ή ακόμη και ελαιοχρωματιστής) αλλά σε καμία περίπτωση γιατρός ή δικηγόρος. Πολλά άλλα άτομα που εμείς θεωρούμε ότι απέτυχαν επειδή είναι άνεργοι αποτελούν ζωντανά παραδείγματα για το ότι το εκπαιδευτικό μας σύστημα δεν τα άφησε ποτέ όχι μόνο να ξεδιπλώσουν ή να αναπτύξουν τα ταλέντα τους αλλά ούτε και να μάθουν ποτέ ποια ήταν αυτά.
Ο επαγγελματικός και "παραγωγικός" προσανατολισμός καθορίζεται έτσι μέσω των στερεοτύπων και των ταμπού της κάθε κοινωνίας. Τα χρήματα και οι κοινωνικές φαντασιώσεις καθορίζουν τι θα θέλουν να γίνουν όλα τα παιδιά ανεξαρτήτως ταλέντων και τάσεων. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι τα άτομα θα είναι ευτυχισμένα ή και ολοκληρωμένα.
Στην Ελλάδα σήμερα δεν υπάρχει κανένας τρόπος για ένα παιδί να ανακαλύψει τα ταλέντα του. Είναι λοιπόν λογικό να υπάρχουν τόσα άτομα που με τόση ευκολία "τα σπάνε" με κουκούλες, αποκλεισμένα από ένα εκπαιδευτικό (και κοινωνικό) σύστημα που δεν είδε καν ποιοι ήταν αυτοί που έκλεισε έξω. Επίσης είναι λογικό άτομα που το προηγούμενο διάστημα συνωστιζόταν ακόμη και στα βουλευτικά γραφεία ως πρώην "stagers" να είναι άτομα πολύ ικανά σε τομείς που ποτέ δεν έμαθαν ούτε και οι ίδιοι ότι είναι ικανοί, αντίθετα το εκπαιδευτικό σύστημα τους τυποποίησε άδικα ως ανίκανους και αυτοί το πίστεψαν τρέχοντας για ελεημοσύνη...
Παρομοίως, τα άτομα που απέκτησαν πτυχία και λόγω του ακαδημαϊκού πληθωρισμού δεν βρίσκουν εργασία, πραγματικά μπορούν εύκολα να τρελαθούν ή να οδηγηθούν σε επίσης ακραίες συμπεριφορές γιατί - ιδίως στην Ελλάδα όπου η παπαγαλία είναι ο άρχοντας της εκπαίδευσης και οι άλλες δεξιότητες ή ικανότητες θεωρούνται σαχλαμάρες- τα άτομα προχωράνε ακαδημαικά καταπιέζοντας τα πιθανά πραγματικά τους ταλέντα για να ανακαλύψουν στη συνέχεια ότι ούτε αυτό ήταν αρκετό για να πετύχουν κάτι. Και η μη δυνατότητα επιστροφής τους στα πραγματικά τους ταλέντα ή έστω η αλλαγή κατεύθυνσης τους για να μπορέσουν να ζήσουν κάνοντας ένα άλλο επάγγελμα, οφείλεται στην ακαμψία του εκπαιδευτικού μας συστήματος που θα έλεγε κάποιος ότι σκοπός του ήταν να ξεριζώσει μέσα από τα άτομα κάθε ίχνος ευελιξίας και καινοτομικής δυνατότητας.
Το πρόβλημα του μονοδιάστατου εκπαιδευτικού συστήματος είναι παγκόσμιο. Γι' αυτό έχω επαναλάβει πολλές φορές τη σημαντικότητα δύο πραγμάτων: α) του εκπαιδευτικού μοντέλου του δημοτικού σχολείου καθώς και του Γυμνασίου στο πλαίσιο που συζητήσαμε παραπάνω και β) στους συμβουλευτικούς μηχανισμούς επαγγελματικού προσανατολισμού (και για μεγαλύτερες ηλικίες) που στην Ελλάδα είναι εντελώς εντελώς ανύπαρκτοι....Το πανεπιστήμιο ως φορέας του ακαδημαικού μοντέλου έχει αποτύχει πλήρως στις μέρες μας είτε να καλύψει τις εσωτερικές ανάγκες των ατόμων όσο και να προβλέψει τις παραγωγικές ανάγκες της κοινωνίας.
Το παραπάνω κείμενο βασίστηκε σε μετάφραση της ομιλίας του Sir Ken Robinson και σε συνέντευξη του Ευγένιου Τριβιζά παράλληλα με σχόλια που είχα ανταλλάξει παλαιότερα με τον NdN πάνω στο θέμα της αποτυχία-επιτυχίας των ατόμων και της ευθύνης που έχουν αυτά τα μεμονωμένα άτομα. Για παράδειγμα, φανταστείτε να είχαν βάλει το κοριτσάκι με την ελλειμματική προσοχή, που ανέφερα παραπάνω, σε θεραπεία με ψυχοφάρμακα (αυτό κάνουν σήμερα) ή να του ασκούταν τεράστιες πιέσεις από γονείς και περιβάλλον για να πάρει τον σωστό ακαδημαϊκό δρόμο και έτσι να κατέληγε στα 40ντα της αντί για δντρια της Βασιλικής Μουσικής Σκηνής της Μ.Βρετανίας και καλύτερη μπαλαρίνα στον κόσμο σε νοικοκυρά με κατάθλιψη ή άνεργη και σταμπαρισμένη από το περιβάλλον της τεμπέλα ή απλά ως μη ικανή επειδή δεν ήταν καλή μαθήτρια (στα μαθήματα που δίδασκαν στο σχολείο)...
Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2009
Το outsourcing των δημόσιων πολιτικών
Image by CakeFace Originals via FlickrΠριν από λίγες μέρες (δεν πήρε μεγάλη δημοσιότητα το θέμα) ο υπουργός οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου συναντήθηκε με ελεγκτικές εταιρείες για να συζητήσουν το ενδεχόμενο να συμμετάσχουν στην κατάρτιση και εκτέλεση του προϋπολογισμού.
Παράλληλα, διάβασα σήμερα ότι το υπουργείο παιδείας προκήρυξε διαγωνισμό για την επιλογή ιδιωτικής εταιρείας που θα αναλάβει την κατάρτιση σχεδίου για την εφαρμογή μέρους της κυβερνητικής πολιτικής στο υπουργείο παιδείας.
Με άλλα λόγια, φαίνεται ότι η κυβέρνηση αντί να προσλάβει ημετέρους συμβούλους από τα κομματικά γραφεία του ΠΑΣΟΚ με αντίστοιχα μεγάλο κόστος αλλά και επιπλέον κίνδυνο σκανδάλων, προτιμάει να κάνει τη δουλειά της με αυτό τον τρόπο.
Συνεπώς το outsourcing των δημόσιων πολιτικών αφορά την ανάθεση, εκτέλεση, έλεγχο ή 100% διαχείριση συγκεκριμένων δημόσιων πολιτικών και δημόσιων λειτουργιών σε εξωτερικούς συνεργάτες κατά τα επιχειρηματικά πρότυπα. Κάποιες φορές συμβουλεύουν τι θα γίνει ενώ κάποιες άλλες μπορεί να αναλάβουν να το κάνουν κιόλας.
Δεδομένου ότι οι μεγάλες τέτοιες εταιρείες (KPMG, McKinsey, Deloitte κτλ) θεωρούνται στον ιδιωτικό τομέα εγγύηση φερεγγυότητας, φαίνεται ότι έμμεσα γίνεται αποδεκτό από την κυβέρνηση ότι υπάρχουν συγκεκριμένες λύσεις στα δεδομένα προβλήματα, λύσεις που νομίζω επιβάλλονται πλέον από την ΕΕ με το πιστόλι στον κρόταφο.
Τον Ιανουάριο ξεκινάει η εξειδίκευση των μέτρων που προτίθεται να πάρει η κυβέρνηση κάτω από την αυστηρή εποπτεία της ΕΕ. Σε τι βαθμό οι μικροί θα πληρώσουν δεν εξαρτάται από τις οποιεσδήποτε εξαγγελίες. Το παρόν οικονομικό σύστημα δεν διαθέτει τρόπο προσαρμογής χωρίς να πληρώνουν πάντοτε οι μικροί.
Παράλληλα, διάβασα σήμερα ότι το υπουργείο παιδείας προκήρυξε διαγωνισμό για την επιλογή ιδιωτικής εταιρείας που θα αναλάβει την κατάρτιση σχεδίου για την εφαρμογή μέρους της κυβερνητικής πολιτικής στο υπουργείο παιδείας.
Με άλλα λόγια, φαίνεται ότι η κυβέρνηση αντί να προσλάβει ημετέρους συμβούλους από τα κομματικά γραφεία του ΠΑΣΟΚ με αντίστοιχα μεγάλο κόστος αλλά και επιπλέον κίνδυνο σκανδάλων, προτιμάει να κάνει τη δουλειά της με αυτό τον τρόπο.
Συνεπώς το outsourcing των δημόσιων πολιτικών αφορά την ανάθεση, εκτέλεση, έλεγχο ή 100% διαχείριση συγκεκριμένων δημόσιων πολιτικών και δημόσιων λειτουργιών σε εξωτερικούς συνεργάτες κατά τα επιχειρηματικά πρότυπα. Κάποιες φορές συμβουλεύουν τι θα γίνει ενώ κάποιες άλλες μπορεί να αναλάβουν να το κάνουν κιόλας.
Δεδομένου ότι οι μεγάλες τέτοιες εταιρείες (KPMG, McKinsey, Deloitte κτλ) θεωρούνται στον ιδιωτικό τομέα εγγύηση φερεγγυότητας, φαίνεται ότι έμμεσα γίνεται αποδεκτό από την κυβέρνηση ότι υπάρχουν συγκεκριμένες λύσεις στα δεδομένα προβλήματα, λύσεις που νομίζω επιβάλλονται πλέον από την ΕΕ με το πιστόλι στον κρόταφο.
Τον Ιανουάριο ξεκινάει η εξειδίκευση των μέτρων που προτίθεται να πάρει η κυβέρνηση κάτω από την αυστηρή εποπτεία της ΕΕ. Σε τι βαθμό οι μικροί θα πληρώσουν δεν εξαρτάται από τις οποιεσδήποτε εξαγγελίες. Το παρόν οικονομικό σύστημα δεν διαθέτει τρόπο προσαρμογής χωρίς να πληρώνουν πάντοτε οι μικροί.
Πορεία Αλληλεγγύης για μια Ελεύθερη Γάζα (Gaza Freedom March)
Image by Fellowship of Reconciliation via Flickr
Έλαβα την παρακάτω επιστολή:
"Απο καιρό έχει προγραμματιστεί μια προσπάθεια να σπάσει (επι της ουσίας συμβολικά) ο αποκλεισμός της Γάζας και να γίνει εκεί μια πορεία την παραμονή της πρωτοχρονιάς.
Περίπου 1.400 άτομα απο όλον τον κόσμο είχαν την πρόθεση να πάρουν μέρος.
Απο αυτά 32 είναι απο την Ελλάδα. Θα πηγαίναμε στο Κάιρο, και θα προσπαθούσαμε να περάσουμε στη Γάζα απο τα σύνορα της Ράφας. Απο τους 32 Έλληνες, κάποιοι, λίγοι, ανήκουν σε κόμματα ή οργανώσεις, οι περισσότεροι, όπως εγώ, είμαστε κομματικά "άστεγοι".
Ξέραμε ότι δεν θα κάναμε περίπατο, αλλά οι εξελιξεις των τελευταίων 24ωρων ήταν ιδιαίτερα δυσμενείς. Η Αίγυπτος, αν και ήταν απο μήνες ενήμερη, απαγόρευσε την τελευταία στιγμή ακόμη και την προσέγγιση στα σύνορα. Απαγόρευσε επίσης οποιαδήποτε συγκέντρωση του Gaza Freedom March στο Κάιρο.
Απο την άλλη, οι 6 σημερινές δολοφονίες Παλαιστινίων απο Ισραηλινούς και το συνεχιζόμενο σήριαλ της απελευθέρωσης του Σαλίτ (του Ισραηλινού Λοχία) απο τη Χαμάς, έχουν δημιουργήσει μια νέα ένταση.
Δεν ξέρω πόσοι τελικά θα προσπαθήσουν να πάνε στην Αίγυπτο. Εμείς, οι Έλληνες, θα πετάξουμε αύριο για το Κάιρο, και είμαστε ανοιχτοί σε κάθε εξέλιξη: Απαγόρευση εισόδου, ή ο,τιδήποτε άλλο (διότι έχουμε ήδη δώσει τα ονόματά μας στις αρχές της Αιγύπτου και τον σκοπό του ταξιδιού μας).
Το Θέμα έχει "εξαφανιστεί" απο τα ΜΜΕ, αν και δόθηκε μια συνέντευξη τύπου."
"Απο καιρό έχει προγραμματιστεί μια προσπάθεια να σπάσει (επι της ουσίας συμβολικά) ο αποκλεισμός της Γάζας και να γίνει εκεί μια πορεία την παραμονή της πρωτοχρονιάς.
Περίπου 1.400 άτομα απο όλον τον κόσμο είχαν την πρόθεση να πάρουν μέρος.
Απο αυτά 32 είναι απο την Ελλάδα. Θα πηγαίναμε στο Κάιρο, και θα προσπαθούσαμε να περάσουμε στη Γάζα απο τα σύνορα της Ράφας. Απο τους 32 Έλληνες, κάποιοι, λίγοι, ανήκουν σε κόμματα ή οργανώσεις, οι περισσότεροι, όπως εγώ, είμαστε κομματικά "άστεγοι".
Ξέραμε ότι δεν θα κάναμε περίπατο, αλλά οι εξελιξεις των τελευταίων 24ωρων ήταν ιδιαίτερα δυσμενείς. Η Αίγυπτος, αν και ήταν απο μήνες ενήμερη, απαγόρευσε την τελευταία στιγμή ακόμη και την προσέγγιση στα σύνορα. Απαγόρευσε επίσης οποιαδήποτε συγκέντρωση του Gaza Freedom March στο Κάιρο.
Απο την άλλη, οι 6 σημερινές δολοφονίες Παλαιστινίων απο Ισραηλινούς και το συνεχιζόμενο σήριαλ της απελευθέρωσης του Σαλίτ (του Ισραηλινού Λοχία) απο τη Χαμάς, έχουν δημιουργήσει μια νέα ένταση.
Δεν ξέρω πόσοι τελικά θα προσπαθήσουν να πάνε στην Αίγυπτο. Εμείς, οι Έλληνες, θα πετάξουμε αύριο για το Κάιρο, και είμαστε ανοιχτοί σε κάθε εξέλιξη: Απαγόρευση εισόδου, ή ο,τιδήποτε άλλο (διότι έχουμε ήδη δώσει τα ονόματά μας στις αρχές της Αιγύπτου και τον σκοπό του ταξιδιού μας).
Το Θέμα έχει "εξαφανιστεί" απο τα ΜΜΕ, αν και δόθηκε μια συνέντευξη τύπου."
Ελληνική Επιτροπή
για την
Πορεία Αλληλεγγύης για μια Ελεύθερη Γάζα
(Gaza Freedom March)
www.gazafreedommarch.org
για την
Πορεία Αλληλεγγύης για μια Ελεύθερη Γάζα
(Gaza Freedom March)
www.gazafreedommarch.org
Ένα χρόνο μετά την έναρξη των ισραηλινών βομβαρδισμών στην Γάζα, 1000 πολίτες από 40 χώρες –ανάμεσά τους και προσωπικότητες του πολιτικού και δημόσιου βίου- θα συγκεντρωθούν στο Κάιρο, προκειμένου να πραγματοποιήσουν παραμονή πρωτοχρονιάς ειρηνική πορεία στην αποκλεισμένη Γάζα. Στην αποστολή συμμετέχει 32μελής ελληνική αποστολή με βασικό σύνθημα: «Λύστε την Πολιορκία της Γάζας– Σταματήστε την Γενοκτονία– Λευτεριά στην Παλαιστίνη».
Σκοπός της σημαντικής αυτής κινηματικής δράσης είναι:
• Να μην επιτρέψει στους απανταχού της γης λαούς να λησμονήσουν το περυσινό μαζικό έγκλημα εναντίον ενός φτωχού και ανυπεράσπιστου λαού.
• Να καταγγείλει τις νέο-ναζιστικές μεθόδους του Ισραηλινού κράτους.
• Να φέρει τις κυβερνήσεις της Δυτικής Συμμαχίας που στηρίζουν το Ισραήλ αντιμέτωπες με την συνείδηση και την θέληση των λαών τους.
• Να καταγγείλει τον τετράχρονο παράνομο αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας.
• Να απαιτήσει να σταματήσει ο εποικισμός της Δυτικής Όχθης αλλά και να καταργηθούν οι μετά το 1967 εποικισμοί.
• Να καταδικάσει τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού που συνεχίζεται με επιδρομές, δολοφονίες και απαγωγές στην Δυτική Όχθη.
• Να απαιτήσει την επιστροφή της Παλαιστινιακής προσφυγιάς στη Γη της και την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων που φτάνουν τις 11.000.
Ένα χρόνο μετά την στρατιωτική επιχείρηση με κωδική ονομασία «Συμπαγές Μολύβι», η πολλά υποσχόμενη, σύμφωνα με τα διεθνή ΜΜΕ, φιλελεύθερη δήθεν κυβέρνηση Ομπάμα, οι «πολιτισμένες» κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μεταξύ αυτών και οι ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών, εθελοτυφλούν μπροστά στη φρίκη των βομβών λευκού φωσφόρου και των άλλων βαρέων όπλων που έπνιξαν –και συνεχίζουν να πνίγουν- την Γάζα.
Τις 2 τελευταίες δεκαετίες οι πολιτιστικές, οικονομικές και στρατιωτικές σχέσεις των χωρών της Ε.Ε., μεταξύ αυτών και της Ελλάδας, με το Ισραήλ, αντί να συρρικνώνονται, συσφίγγονται, τροφοδοτώντας την αδιαλλαξία του και στηρίζοντας τον αποσταθεροποιητικό φιλοπόλεμο ρόλο του στην Μέση Ανατολή. Οι κυβερνήσεις των χωρών αυτών, ενάντια στο δημόσιο αίσθημα, αρνήθηκαν πρόσφατα να στηρίξουν την έκθεση Goldstone στον ΟΗΕ (η οποία υπερψηφίστηκε από 114 χώρες) για τα εγκλήματα πολέμου των Ισραηλινών. Η ελληνική κυβέρνηση διέπραξε διττό λάθος συντασσόμενη με αυτή την επιλογή: αφενός τάχθηκε με το θύτη ενάντια στο θύμα και αφετέρου ξεστράτισε από τη ρότα που χάραξε ιστορικά ο ελληνικός λαός: να υπερασπίζεται το δίκαιο του αδυνάτου και όχι του ισχυρού.
Η διεθνής αποστολή θα επιχειρήσει να εισέλθει στην Γάζα μέσω της Αιγύπτου (πέρασμα Ράφα) και να συναντηθεί σε κοινή πορεία με Παλαιστίνιους και Ισραηλινούς αντισιωνιστές ακτιβιστές, που θα επιχειρήσουν να εισέλθουν από την πλευρά του Ισραήλ (πέρασμα Ερέζ), πραγματοποιώντας στην έναρξη του νέου έτους την στιγμιαία έστω άρση του αποκλεισμού της Γάζας, στέλνοντας μήνυμα παγκόσμιας συστράτευσης στον δίκαιο αγώνα των Παλαιστινίων για μια αδούλωτη και ελεύθερη πατρίδα.
Περισσότερα:
Dear President Mubarak
BBC News
Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2009
Ο Γιαννάκης είναι καλύτερος προπονητής από τον Ομπράντοβιτς
Image by wili_hybrid via Flickr
Στο χτεσινό παιχνίδι του Ολυμπιακού με τον Άρη για το κύπελλο στο μπάσκετ μέσα στο ΣΕΦ, άκουγα κάτι σφυρίγματα ενώ αργότερα ο Μπουρούσης "πλακώθηκε" με κάποιον οπαδό του Ολυμπιακού επειδή προσπάθησε να προστατεύσει κάποιους παίκτες του Άρη όπως είχε κάνει και με παίκτες του ΠΑΟ παλαιότερα. Ο Γιαννάκης από την άλλη μεριά, είναι ο μόνιμος στόχος κάποιων οπαδών. Μάλιστα μέχρι και στην Καθημερινή είχα διαβάσει άρθρα για την πίεση που δέχεται ο Γιαννάκης από τους οπαδούς του Ολυμπιακού.
Αυτό που με στεναχωρεί περισσότερο σε όλη αυτή τη διαδικασία είναι η επιρροή που μπορεί να έχει αυτό πάνω στους παίκτες σε σχέση με τον προπονητή. Αν δηλαδή η αμφισβήτηση του προπονητή από την κερκίδα κάνει και τους παίκτες πιο επιρρεπείς στην αμφισβήτηση του προπονητή.
Αυτά όλα βέβαια είναι ιστορίες για αγρίους καθώς:
1) Ο Ολυμπιακός φέτος έχει την καλύτερη ελληνική ομάδα μπάσκετ που έχω δει στην ζωή μου. Μόνο οι διασπαστικές ενέργειες τέτοιων οπαδών θα μπορούσαν να χαλάσουν την ισορροπία του Ολυμπιακού κάνοντάς τον λιγότερο καλό.
2) Για το ότι ο ΠΑΟ πήρε τόσους τίτλους στο μπάσκετ τα τελευταία 10 χρόνια δεν οφείλεται ασφαλώς στον Γιαννάκη αλλά στον πρόεδρο του ΠΑΟ που έριξε τόσα λεφτά.
3) Το ότι πέρυσι ο ΠΑΟ "αποδεκάτισε" στο τέλος τον Ολυμπιακό και πάλι δεν φταίει ο Γιαννάκης. Πέρυσι ο Ολυμπιακός ήταν μια νέα ομάδα με νέο προπονητή. Ο Τσίλτρες είχε την πρώτη του Ευρωπαική χρονιά και έπρεπε να προσαρμοστεί, το ίδιο και ο Παπαλουκάς που ερχόταν από την Ρωσία μετά από μακρά παραμονή και μπάσκετ χειμώνα καλοκαίρι χωρίς διακοπή για πολλά χρόνια. Ήρθαν και πολλοί τραυματισμοί σε πολύ άσχημα σημεία. Ο μετρητής του Ολυμπιακού του Γιαννάκη ξεκίνησε πέρυσι και όχι πριν από 10 χρόνια που άρχισε να μεσουρανεί ο ΠΑΟ.
4) Φέτος ο Ολυμπιακός είναι και καλύτερη ομάδα από τον ΠΑΟ και παίζει πολύ καλύτερο μπάσκετ, και είχε πιο δύσκολο πρόγραμμα αγώνων από τον ΠΑΟ και νίκησε πανεύκολα τον ΠΑΟ στο μεταξύ τους τεστάκι.
5) Ο ΠΑΟ έχει "μαζέψει" οπαδούς στο γήπεδό του επειδή οι οπαδοί βλέπουν τίτλους. Αντίθετα ο Ολυμπιακός παίζει σε μισογεμάτα-μισοάδεια γήπεδα επειδή δεν είχε τόσα χρόνια τις επιτυχίες του ΠΑΟ.
6) Ούτε ο ΠΑΟ, ούτε ο Ολυμπιακός είναι ιδιαίτερα μπασκετικές ομάδες. Πιο μπασκετικός π.χ. είναι ο Πανιώνιος και ο Ηρακλής παρά ο ΠΑΟ και Ολυμπιακός. Δεν μιλάμε βέβαια για Άρη και ΠΑΟΚ. Ακόμη και η ΑΕΚ ή το Περιστέρι και το Μαρούσι μοιάζουν πιο μπασκετικές ομάδες από τον ΠΑΟ και τον Ολυμπιακό.
7) Αυτό που είπε ο Γιαννάκης μετά τη νίκη επί του Άρη είναι γεγονότα. Ότι δηλαδή οι ομάδες δίνουν πολλά παιχνίδια και οι παίκτες συχνά κουράζονται ή κάνουν κάποιες κοιλιές. Παράλληλα, μη νομίζει κανείς ότι ένας παίκτης που κοστίζει 2 και 3 εκατομμύρια ευρώ είναι 50 και 60 φορές καλύτερος από έναν άλλο που κοστίζει π.χ. 50,000 ευρώ ή 100,000 ευρώ. Οι διαφορές είναι πολύ πιο μέτριες, τα υπόλοιπα είναι στρεβλώσεις της αγοράς, οι διαφορές άλλωστε των προηγούμενων ετών μεταξύ των 2 αιωνίων και όλων των άλλων φαίνονται ήδη μικρότερες φέτος.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Οι λίγοι "περίεργοι" οπαδοί που αναφέρω είναι άτομα ψυχικώς εντελώς διαταραγμένα. Ανήκουν στην κατηγορία αυτών που πριν από χρόνια πετούσαν σωλήνες σε προπόνηση γυναικείων ομάδων βόλει. Τέτοιου τύπου οπαδοί ασφαλώς δεν μπορούν να καταλάβουν ποτέ αν μια ομάδα μπάσκετ είναι καλή ή όχι, αν παίζει καλά ή όχι και πότε φταίει ο προπονητής, ο πρόεδρος, οι παίκτες ή οι διαιτητές. Δεν θα έλεγα καν ότι είναι ποδοσφαιρικοί οπαδοί, είναι ακόμη χειρότεροι (όσο αντιφατικό και αν ακούγεται αυτό)...
Τέτοια άτομα ασφαλώς δεν πρόκειται ποτέ να εκτιμήσουν μια προσωπικότητα όπως ο Παναγιώτης Γιαννάκης ο οποίος πάντοτε φτύνει αίμα στο γήπεδο αλλά μιλάει επίσης πάντοτε με σεβασμό για τον αντίπαλο. Οι άνθρωποι αυτοί ασφαλώς δεν γνωρίζουν τι σημαίνει αθλητισμός. Είναι καθαρά παθολογικές περιπτώσεις που εκτονώνονται στα γήπεδα. Τέτοιοι άνθρωποι αποκτούν πανεύκολα εμμονές. Ο Γιαννάκης θα μπορούσε να τους δημιουργήσει μια τέτοια εμμονή λόγω του πολύ σωστού αθλητικού χαρακτήρα του που τους θυμίζει υποσυνείδητα πόσο αποτυχημένοι και παθολογικά άρρωστοι είναι οι ίδιοι.
Προσωπικά δεν θεωρώ ότι ο Ομπράντοβιτς είναι καλύτερος από τον Γιαννάκη ως προπονητής και ο Γιαννάκης έχει μπροστά του πολύ χρόνο για να το αποδείξει. Αλλά το θέμα δεν είναι τι θεωρώ εγώ αλλά τι θεωρούν οι παίκτες. Η βλακεία λειτουργεί συχνά ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία.
Στην τελική όμως, όλα αυτά τα φαινόμενα αισθάνομαι ότι λειτουργούν ίσως με την ανοχή ιδιοκτητών. Τα δημοσιεύματα που έγιναν το τελευταίο διάστημα σε μεγάλες εφημερίδες δείχνουν ότι κάποιοι, για λόγους που δεν κατανοώ, δεν θέλουν τον Γιαννάκη ή τον έχουν ως αποδιοπομπαίο τράγο αν κάτι στραβώσει..... Ασφαλώς όλοι αυτοί δεν έχουν την παραμικρή ιδέα από μπάσκετ και μάλλον στόχος τους είναι, υπακούοντας στην ανώμαλη λογική μιας ποδοσφαιρικού τύπου σύγκρουσης ΠΑΟ-Ολυμπιακός, να καταστρέψουν το μπάσκετ εντάσσοντάς το σε αυτές τις αλιτήριου τύπου ποδοσφαιρικές λογικές που ευνοούν και προστατεύουν κάποιους ισχυρούς πίσω από οπαδικούς στρατούς χωρίς καμία λογική.
Αυτό που με στεναχωρεί περισσότερο σε όλη αυτή τη διαδικασία είναι η επιρροή που μπορεί να έχει αυτό πάνω στους παίκτες σε σχέση με τον προπονητή. Αν δηλαδή η αμφισβήτηση του προπονητή από την κερκίδα κάνει και τους παίκτες πιο επιρρεπείς στην αμφισβήτηση του προπονητή.
Αυτά όλα βέβαια είναι ιστορίες για αγρίους καθώς:
1) Ο Ολυμπιακός φέτος έχει την καλύτερη ελληνική ομάδα μπάσκετ που έχω δει στην ζωή μου. Μόνο οι διασπαστικές ενέργειες τέτοιων οπαδών θα μπορούσαν να χαλάσουν την ισορροπία του Ολυμπιακού κάνοντάς τον λιγότερο καλό.
2) Για το ότι ο ΠΑΟ πήρε τόσους τίτλους στο μπάσκετ τα τελευταία 10 χρόνια δεν οφείλεται ασφαλώς στον Γιαννάκη αλλά στον πρόεδρο του ΠΑΟ που έριξε τόσα λεφτά.
3) Το ότι πέρυσι ο ΠΑΟ "αποδεκάτισε" στο τέλος τον Ολυμπιακό και πάλι δεν φταίει ο Γιαννάκης. Πέρυσι ο Ολυμπιακός ήταν μια νέα ομάδα με νέο προπονητή. Ο Τσίλτρες είχε την πρώτη του Ευρωπαική χρονιά και έπρεπε να προσαρμοστεί, το ίδιο και ο Παπαλουκάς που ερχόταν από την Ρωσία μετά από μακρά παραμονή και μπάσκετ χειμώνα καλοκαίρι χωρίς διακοπή για πολλά χρόνια. Ήρθαν και πολλοί τραυματισμοί σε πολύ άσχημα σημεία. Ο μετρητής του Ολυμπιακού του Γιαννάκη ξεκίνησε πέρυσι και όχι πριν από 10 χρόνια που άρχισε να μεσουρανεί ο ΠΑΟ.
4) Φέτος ο Ολυμπιακός είναι και καλύτερη ομάδα από τον ΠΑΟ και παίζει πολύ καλύτερο μπάσκετ, και είχε πιο δύσκολο πρόγραμμα αγώνων από τον ΠΑΟ και νίκησε πανεύκολα τον ΠΑΟ στο μεταξύ τους τεστάκι.
5) Ο ΠΑΟ έχει "μαζέψει" οπαδούς στο γήπεδό του επειδή οι οπαδοί βλέπουν τίτλους. Αντίθετα ο Ολυμπιακός παίζει σε μισογεμάτα-μισοάδεια γήπεδα επειδή δεν είχε τόσα χρόνια τις επιτυχίες του ΠΑΟ.
6) Ούτε ο ΠΑΟ, ούτε ο Ολυμπιακός είναι ιδιαίτερα μπασκετικές ομάδες. Πιο μπασκετικός π.χ. είναι ο Πανιώνιος και ο Ηρακλής παρά ο ΠΑΟ και Ολυμπιακός. Δεν μιλάμε βέβαια για Άρη και ΠΑΟΚ. Ακόμη και η ΑΕΚ ή το Περιστέρι και το Μαρούσι μοιάζουν πιο μπασκετικές ομάδες από τον ΠΑΟ και τον Ολυμπιακό.
7) Αυτό που είπε ο Γιαννάκης μετά τη νίκη επί του Άρη είναι γεγονότα. Ότι δηλαδή οι ομάδες δίνουν πολλά παιχνίδια και οι παίκτες συχνά κουράζονται ή κάνουν κάποιες κοιλιές. Παράλληλα, μη νομίζει κανείς ότι ένας παίκτης που κοστίζει 2 και 3 εκατομμύρια ευρώ είναι 50 και 60 φορές καλύτερος από έναν άλλο που κοστίζει π.χ. 50,000 ευρώ ή 100,000 ευρώ. Οι διαφορές είναι πολύ πιο μέτριες, τα υπόλοιπα είναι στρεβλώσεις της αγοράς, οι διαφορές άλλωστε των προηγούμενων ετών μεταξύ των 2 αιωνίων και όλων των άλλων φαίνονται ήδη μικρότερες φέτος.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Οι λίγοι "περίεργοι" οπαδοί που αναφέρω είναι άτομα ψυχικώς εντελώς διαταραγμένα. Ανήκουν στην κατηγορία αυτών που πριν από χρόνια πετούσαν σωλήνες σε προπόνηση γυναικείων ομάδων βόλει. Τέτοιου τύπου οπαδοί ασφαλώς δεν μπορούν να καταλάβουν ποτέ αν μια ομάδα μπάσκετ είναι καλή ή όχι, αν παίζει καλά ή όχι και πότε φταίει ο προπονητής, ο πρόεδρος, οι παίκτες ή οι διαιτητές. Δεν θα έλεγα καν ότι είναι ποδοσφαιρικοί οπαδοί, είναι ακόμη χειρότεροι (όσο αντιφατικό και αν ακούγεται αυτό)...
Τέτοια άτομα ασφαλώς δεν πρόκειται ποτέ να εκτιμήσουν μια προσωπικότητα όπως ο Παναγιώτης Γιαννάκης ο οποίος πάντοτε φτύνει αίμα στο γήπεδο αλλά μιλάει επίσης πάντοτε με σεβασμό για τον αντίπαλο. Οι άνθρωποι αυτοί ασφαλώς δεν γνωρίζουν τι σημαίνει αθλητισμός. Είναι καθαρά παθολογικές περιπτώσεις που εκτονώνονται στα γήπεδα. Τέτοιοι άνθρωποι αποκτούν πανεύκολα εμμονές. Ο Γιαννάκης θα μπορούσε να τους δημιουργήσει μια τέτοια εμμονή λόγω του πολύ σωστού αθλητικού χαρακτήρα του που τους θυμίζει υποσυνείδητα πόσο αποτυχημένοι και παθολογικά άρρωστοι είναι οι ίδιοι.
Προσωπικά δεν θεωρώ ότι ο Ομπράντοβιτς είναι καλύτερος από τον Γιαννάκη ως προπονητής και ο Γιαννάκης έχει μπροστά του πολύ χρόνο για να το αποδείξει. Αλλά το θέμα δεν είναι τι θεωρώ εγώ αλλά τι θεωρούν οι παίκτες. Η βλακεία λειτουργεί συχνά ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία.
Στην τελική όμως, όλα αυτά τα φαινόμενα αισθάνομαι ότι λειτουργούν ίσως με την ανοχή ιδιοκτητών. Τα δημοσιεύματα που έγιναν το τελευταίο διάστημα σε μεγάλες εφημερίδες δείχνουν ότι κάποιοι, για λόγους που δεν κατανοώ, δεν θέλουν τον Γιαννάκη ή τον έχουν ως αποδιοπομπαίο τράγο αν κάτι στραβώσει..... Ασφαλώς όλοι αυτοί δεν έχουν την παραμικρή ιδέα από μπάσκετ και μάλλον στόχος τους είναι, υπακούοντας στην ανώμαλη λογική μιας ποδοσφαιρικού τύπου σύγκρουσης ΠΑΟ-Ολυμπιακός, να καταστρέψουν το μπάσκετ εντάσσοντάς το σε αυτές τις αλιτήριου τύπου ποδοσφαιρικές λογικές που ευνοούν και προστατεύουν κάποιους ισχυρούς πίσω από οπαδικούς στρατούς χωρίς καμία λογική.
Συνεπώς, εμένα δεν με ενδιαφέρει αν ο Ολυμπιακός πάρει φέτος το πρωτάθλημα αν δεν είναι καλύτερος. Την τρέχουσα περίοδο π.χ. αντικειμενικά νομίζω ότι είναι καλύτερος, μόνο έτσι μπορεί να εξηγηθεί και ο πανικός του Ομπράντοβιτς στο παιχνίδι με την Ρεάλ, βλέπουν ότι τα πράγματα είναι διαφορετικά φέτος. Αντίθετα στον Ολυμπιακό δεν αναγνωρίζουν τόσο λεπτά θέματα γιατί δεν κατέχουν καλά το άθλημα....
Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2009
Είναι οι μισθοί προσωπικό δεδομένο;
Image via Wikipedia
Το θέμα με την αποκάλυψη μισθών εργαζομένων στην ΕΡΤ δεν είναι τα ποσά που λαμβάνουν αλλά το αν οι μισθοί και οι αποδοχές τους είναι ή όχι ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα που απαιτούν προστασία. Για παράδειγμα, αν κάποιος έχει έννομο συμφέρον να μάθει τις αποδοχές κάποιου συμπολίτη του μπορεί να απευθυνθεί σε μια δημόσια υπηρεσία π.χ. ΚΕΠ, ΙΚΑ, Εφορία κτλ και να ζητήσει να δει τις αποδοχές κάποιου άλλου. Οι δημόσιες υπηρεσίες χωρίς εντολή εισαγγελέα, και μόνο με κάποιο χαρτί που αποδεικνύει ότι κάποιος έχει έννομο συμφέρον, είναι υποχρεωμένες σήμερα να του δείξουν τις αποδοχές του άλλου. Αντίθετα, ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα που χρειάζονται προστασία, είναι π.χ. το ιατρικό ιστορικό ενός ανθρώπου, χαρτιά που δείχνουν τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, στοιχεία που αναφέρουν πόσες μέρες έλειψε από την εργασία του λόγω ασθένειας και άλλα παρόμοια.
Γιατί τα αναφέρω όλα αυτά; Το θέμα είναι πολύ πιο σημαντικό από όσο φαίνεται. Στις μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις οι αποδοχές των στελεχών είναι κάτι απόρρητο λόγω των συνεπειών της θεωρίας της ισότητας. Οι άνθρωποι δηλαδή όταν βλέπουν ότι άλλοι που προσφέρουν (κατά τη γνώμη τους) το ίδιο με αυτούς αμείβονται πολύ παραπάνω τότε αντιδρούν, είτε ζητάνε και αυτοί περισσότερα, είτε εργάζονται λιγότερο. Αν η κοινωνία γνώριζε και συνειδητοποιούσε ουσιαστικά τον μεγάλο βαθμό οικονομικής ανισότητας τότε θα δημιουργούταν πολλές πρόσθετες ανισορροπίες σε βάρος ορισμένων πιο προνομιούχων.
Συνεπώς το θέμα έχει δύο πλευρές:
1) Η παρουσίαση σε κοινή θέα των αποδοχών όλων θα βοηθούσε στην εξάλειψη φαινομένων τύπου ΕΡΤ, τύπου διαπλοκής, τύπου μη ελέγχου του κράτους. Επίσης, θα βοηθούσε τον έλεγχο ιδιωτών που ζουν με προκλητικό τρόπο, ενώ δηλώνουν ελάχιστα εισοδήματα, κατά τα Βρετανικά πρότυπα (Too much bling? Give us a ring).
2)Το πιο σπουδαίο όμως θα ήταν ότι με την φιλοσοφία του "Όλα τα εισοδήματα σε δημόσια θέα" οι άνθρωποι θα μπορούσαν να καταλάβουν πόσο λίγο αμείβονται οι ίδιοι, πόσα ελάχιστα ψίχουλα κερδίζουν, χαρίζοντας καθημερινά - ως αντάλλαγμα- τις ζωές τους. Αυτό, μέσω της θεωρίας της ισότητας που ανέφερα προηγουμένως, θα δημιουργούσε ή θα υποβοηθούσε μια ισχυρή τάση κοινωνικής πίεσης είτε προς τα υψηλότερα εισοδήματα, είτε προς τους θεσμούς της εργασίας.
Γιατί τα αναφέρω όλα αυτά; Το θέμα είναι πολύ πιο σημαντικό από όσο φαίνεται. Στις μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις οι αποδοχές των στελεχών είναι κάτι απόρρητο λόγω των συνεπειών της θεωρίας της ισότητας. Οι άνθρωποι δηλαδή όταν βλέπουν ότι άλλοι που προσφέρουν (κατά τη γνώμη τους) το ίδιο με αυτούς αμείβονται πολύ παραπάνω τότε αντιδρούν, είτε ζητάνε και αυτοί περισσότερα, είτε εργάζονται λιγότερο. Αν η κοινωνία γνώριζε και συνειδητοποιούσε ουσιαστικά τον μεγάλο βαθμό οικονομικής ανισότητας τότε θα δημιουργούταν πολλές πρόσθετες ανισορροπίες σε βάρος ορισμένων πιο προνομιούχων.
Συνεπώς το θέμα έχει δύο πλευρές:
1) Η παρουσίαση σε κοινή θέα των αποδοχών όλων θα βοηθούσε στην εξάλειψη φαινομένων τύπου ΕΡΤ, τύπου διαπλοκής, τύπου μη ελέγχου του κράτους. Επίσης, θα βοηθούσε τον έλεγχο ιδιωτών που ζουν με προκλητικό τρόπο, ενώ δηλώνουν ελάχιστα εισοδήματα, κατά τα Βρετανικά πρότυπα (Too much bling? Give us a ring).
2)Το πιο σπουδαίο όμως θα ήταν ότι με την φιλοσοφία του "Όλα τα εισοδήματα σε δημόσια θέα" οι άνθρωποι θα μπορούσαν να καταλάβουν πόσο λίγο αμείβονται οι ίδιοι, πόσα ελάχιστα ψίχουλα κερδίζουν, χαρίζοντας καθημερινά - ως αντάλλαγμα- τις ζωές τους. Αυτό, μέσω της θεωρίας της ισότητας που ανέφερα προηγουμένως, θα δημιουργούσε ή θα υποβοηθούσε μια ισχυρή τάση κοινωνικής πίεσης είτε προς τα υψηλότερα εισοδήματα, είτε προς τους θεσμούς της εργασίας.
Γι' αυτό οι μεγάλες εταιρείες θεωρούν τις αποδοχές των στελεχών αυστηρό προσωπικό δεδομένο και συστήνουν στους ανθρώπους τους να μην τις αποκαλύπτουν δεξιά και αριστερά ενώ η ελίτ διαισθάνεται τους κινδύνους που θα είχε ένα τέτοιο ενδεχόμενο ανοιχτής δημοσιοποίησης όλων των αποδοχών καθότι αυτό θα επικαιροποιούσε τις σκέψεις περί ισότητας.
Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2009
Σπάει το μονοπώλιο του ελληνικού DNA
Image via Wikipedia
Όπως διάβασα στο Κουτί της Πανδώρας εξετάζεται νομοσχέδιο για την απόδοση ιθαγένειας σε παιδιά μεταναστών που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα καθώς και συμμετοχή μεταναστών στις εκλογές. Σύμφωνα με την ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία 8,1% του πληθυσμού της χώρας, δηλαδή 960,000 άνθρωποι, είναι νόμιμοι μετανάστες.
Νομίζω ότι θα ήταν πολύ καλό για να αρχίσει να σπάει σιγά, σιγά το μονοπώλιο του ελληνικού DNA . Να εμπλουτιστεί το αίμα μας με Αλβανικό, Πακιστανικό, Βουλγαρικό, Ρωσικό, Ουκρανικό, Πολωνικό κτλ αίμα (εδώ κοροϊδεύω τους ρατσιστές.... ). Αυτό σημαίνει κέρδος για την ελληνική εθνική ομάδα μπάσκετ, κέρδος για το ασφαλιστικό σύστημα, την ελληνική οικονομία και βέβαια για τους ίδιους τους ανθρώπους οι οποίοι θα αποκτήσουν πλέον πατρίδα την οποία είμαι σίγουρος ότι θα αγαπάνε πολύ περισσότερο από εμάς.
Ήταν ιδιαίτερα προκλητική βλακεία να συζητάμε τα προηγούμενα χρόνια για υπογεννητικότητα ενώ είχαμε στη χώρα μας τόσους μετανάστες. Που είναι ο Παρασκευαίδης να δει την προδοσία της εθνικής καθαρότητας;
Χαίρομαι με αυτή την εξέλιξη, είναι πολύ σημαντικότερη από ό,τι φαίνεται και μας πάει 40 χρόνια μπροστά (μείον 20 που είχαμε χάσει=20 χρόνια μπροστά).
Νομίζω ότι θα ήταν πολύ καλό για να αρχίσει να σπάει σιγά, σιγά το μονοπώλιο του ελληνικού DNA . Να εμπλουτιστεί το αίμα μας με Αλβανικό, Πακιστανικό, Βουλγαρικό, Ρωσικό, Ουκρανικό, Πολωνικό κτλ αίμα (εδώ κοροϊδεύω τους ρατσιστές.... ). Αυτό σημαίνει κέρδος για την ελληνική εθνική ομάδα μπάσκετ, κέρδος για το ασφαλιστικό σύστημα, την ελληνική οικονομία και βέβαια για τους ίδιους τους ανθρώπους οι οποίοι θα αποκτήσουν πλέον πατρίδα την οποία είμαι σίγουρος ότι θα αγαπάνε πολύ περισσότερο από εμάς.
Ήταν ιδιαίτερα προκλητική βλακεία να συζητάμε τα προηγούμενα χρόνια για υπογεννητικότητα ενώ είχαμε στη χώρα μας τόσους μετανάστες. Που είναι ο Παρασκευαίδης να δει την προδοσία της εθνικής καθαρότητας;
Χαίρομαι με αυτή την εξέλιξη, είναι πολύ σημαντικότερη από ό,τι φαίνεται και μας πάει 40 χρόνια μπροστά (μείον 20 που είχαμε χάσει=20 χρόνια μπροστά).
Περιττό να αναφέρω ότι αν ο Παπανδρέου κάνει πράξη αυτά τα οποία συζητάμε 2 μήνες τώρα, συμπεριλαμβανομένου της ιθαγένειας που αναφέρω εδώ, πολλά άλλα μαγαζιά θα χάσουν πελάτες....
Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2009
Η επόμενη κυβέρνηση θα είναι Αιγυπτιακή
Image by khalid almasoud via Flickr
Ενώ τα έσοδα του κράτους καταρρέουν και η κρίση βαθαίνει, όλοι "προμοτάρουν" τις σαρωτικές διαρθρωτικές αλλαγές. Μου έλεγε λοιπόν ένας φίλος χτες ότι ο Παπανδρέου φοβάται να βάλει το "μαχαίρι στο κόκαλο" στον δημόσιο τομέα επειδή λέει φοβάται τις αντιδράσεις των υπαλλήλων και κυρίως τις απεργίες.
Αντίθετα, εγώ πιστεύω ότι ο κόσμος είναι τόσο χρεωμένος που ό,τι μέτρα και να παρθούν δεν θα μπορεί κανείς δημόσιος υπάλληλος να κάνει πάνω από 2-3 μέρες απεργία επειδή αν χάσει π.χ. 120 ευρώ = με περίπου 3 "μεροκάματα" δεν θα μπορεί να τα βγάλει πέρα (βλέπε τραπεζικά δάνεια, το παιδί που σπουδάζει στο ΤΕΙ Κολοπετινίτσας κτλ).
Συνεπώς, αυτή τη στιγμή ο Παπανδρέου θα μπορούσε π.χ. να μειώσει τους μισθούς στο δημόσιο ακόμη και κατά 20%, να μειώσει τους δημόσιους οργανισμούς από 1000 σε - ας πούμε ένα νούμερο στην τύχη - 200, να κάνει ό,τι γουστάρει και να μην ανοίξει μύτη. Κανείς δεν θα μπορεί να κάνει τίποτα γιατί όλοι είναι τελειωμένοι!
Ακόμη και αν πούνε στους δημοσίους υπαλλήλους να κάτσουν να τους πηδήξουν το πιο πιθανό είναι να κάτσουν πάρα, πάρα πολλοί από αυτούς......Γιατί όπως είπαμε είναι όλοι τους καταχρεωμένοι. Μάλιστα, επειδή οι δημόσιοι υπάλληλοι είχαν μόνιμο μισθό έπαιρναν χωρίς να φοβούνται δάνεια. Και οι τράπεζες βέβαια από τη άλλη μεριά, έδιναν στους δημόσιους υπάλληλους δανεικά αβέρτα-κουβέρτα θεωρώντας τους καλούς πελάτες, και που να ήξεραν.....
Οπότε αν το πρόβλημα είναι οι αντιδράσεις των δημοσίων υπαλλήλων θα πρέπει να ξέρουν όλες οι κυβερνήσεις ότι δεν θα κουνηθεί κανείς. Να μην πούμε ότι μπορεί να τους πούνε και ευχαριστώ πολύ.....
Αντίθετα, εγώ πιστεύω ότι ο κόσμος είναι τόσο χρεωμένος που ό,τι μέτρα και να παρθούν δεν θα μπορεί κανείς δημόσιος υπάλληλος να κάνει πάνω από 2-3 μέρες απεργία επειδή αν χάσει π.χ. 120 ευρώ = με περίπου 3 "μεροκάματα" δεν θα μπορεί να τα βγάλει πέρα (βλέπε τραπεζικά δάνεια, το παιδί που σπουδάζει στο ΤΕΙ Κολοπετινίτσας κτλ).
Συνεπώς, αυτή τη στιγμή ο Παπανδρέου θα μπορούσε π.χ. να μειώσει τους μισθούς στο δημόσιο ακόμη και κατά 20%, να μειώσει τους δημόσιους οργανισμούς από 1000 σε - ας πούμε ένα νούμερο στην τύχη - 200, να κάνει ό,τι γουστάρει και να μην ανοίξει μύτη. Κανείς δεν θα μπορεί να κάνει τίποτα γιατί όλοι είναι τελειωμένοι!
Ακόμη και αν πούνε στους δημοσίους υπαλλήλους να κάτσουν να τους πηδήξουν το πιο πιθανό είναι να κάτσουν πάρα, πάρα πολλοί από αυτούς......Γιατί όπως είπαμε είναι όλοι τους καταχρεωμένοι. Μάλιστα, επειδή οι δημόσιοι υπάλληλοι είχαν μόνιμο μισθό έπαιρναν χωρίς να φοβούνται δάνεια. Και οι τράπεζες βέβαια από τη άλλη μεριά, έδιναν στους δημόσιους υπάλληλους δανεικά αβέρτα-κουβέρτα θεωρώντας τους καλούς πελάτες, και που να ήξεραν.....
Οπότε αν το πρόβλημα είναι οι αντιδράσεις των δημοσίων υπαλλήλων θα πρέπει να ξέρουν όλες οι κυβερνήσεις ότι δεν θα κουνηθεί κανείς. Να μην πούμε ότι μπορεί να τους πούνε και ευχαριστώ πολύ.....
Συνεπώς ο Παπανδρέου αυτή τη στιγμή μπορεί να πάρει ό,τι απόφαση θέλει.
Σημείωση: Επειδή είπε ο Μ.Ανδρουλάκης ότι αν αποτύχει η τωρινή κυβέρνηση τότε η επόμενη δεν θα είναι ελληνική, προσθέτω εγώ ότι μάλλον, με τα χάλια που έχουμε, θα είναι Αιγυπτιακή....
Η εργασία απελευθερώνει, δούλευε σκλάβε! (Arbeit Macht Frei)
Image via Wikipedia
Αυτή την επιγραφή επέλεξαν να τοποθετήσουν οι Ναζί έξω από το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς: "Arbeit Macht Frei" η εργασία απελευθερώνει. Δεν είναι μικρός ο συμβολισμός: Οι Γερμανοί-Ναζί εκείνης της εποχής δεν ήταν τίποτα τυχαίοι, ήταν οι μεγαλύτεροι φασίστες όλων των εποχών. Όταν λοιπόν σου λένε οι μεγαλύτεροι φασίστες όλων των εποχών ότι η εργασία απελευθερώνει τι άλλο περιμένει να ακούσει κάποιος για να καταλάβει τη σκοτεινή πλευρά της εργασίας;
Βέβαια εκτός από τους Γερμανούς ναζιστές το ίδιο πράγμα μας λένε και σήμερα οι δημοκράτες, οι απόφοιτοι των μεγάλων πανεπιστημίων, οι γκουρού του συστήματος, οι πολιτικοί, οι ιδιοκτήτες κτλ: "Η εργασία απελευθερώνει, δούλευε σκλάβε!!"....
Ιδίως σήμερα που η χώρα μας περνάει δια πυρός και σιδήρου και αρχίζει να απειλείται η εθνική μας κυριαρχία λόγω των ελλειμμάτων του προϋπολογισμού, είναι πλέον επιβεβλημένο να εργαζόμαστε ακόμη περισσότερο. Για το καλό της πατρίδας αυτή τη φορά....Ίσως τελικά και οι Ναζί δεν έφτιαξαν το μήνυμα στην πόρτα του Άουσβιτς για τους Εβραίους αλλά για τους ίδιους τους αξιωματικούς και στρατιώτες τους και όταν έλεγαν Arbeit μπορεί να εννοούσαν μεγαλύτερη ταχύτητα στην εξόντωση των Εβραίων. Αυτό άλλωστε κάνει ακόμη το Arbeit, εξοντώνει τους ανθρώπους.
Όπως και αν έχει το θέμα, το σίγουρο είναι ότι όλοι θέλουν να εργαζόμαστε περισσότερο. Και αναρωτιέμαι γιατί. Έχουμε μάθει να θεωρούμε αυτονόητο το ότι είναι αναγκαίο να εργαζόμαστε ή ότι χωρίς την εργασία μας το σύστημα θα κατέρρεε. Όμως εγώ πιστεύω ότι δεν πρόκειται πλέον περι αυτού. Το οικονομικό σύστημα σήμερα θα μπορούσε να διατηρείται ακόμη και με το 1/10 των εργαζομένων ή το 1/10 του χρόνου μας σε εργασία πετυχαίνοντας μάλιστα και πλήρη απασχόληση και έχοντας όλοι μας καλύτερο επίπεδο ευημερίας. Πιστεύω ότι όχι μόνο με άλλη οργάνωση οικονομίας και κοινωνίας αλλά ακόμη και με την τρέχουσα οργάνωση, η ανάπτυξη της τεχνολογίας και των επικοινωνιών κάνουν περιττή την σπατάλη τόσων δισεκατομμυρίων ανθρωποωρών εργασίας.
Αλλού όμως είναι η ουσία. Ο εξαναγκασμός στην δουλειά δεν συνιστά πλέον οικονομικό ζήτημα αλλά κοινωνικό και εξουσιαστικό. Το σύστημα σήμερα χρησιμοποιεί την εργασία ως μέσω εξαναγκασμού και εκμετάλλευσης. Εξαναγκασμού γιατί στις δουλειές δεν επικρατεί δημοκρατία αλλά ο νόμος του ενός (του ιδιοκτήτη ή της αγοράς) και άρα όσο περισσότερο εργάζονται οι άνθρωποι τόσο περισσότερο είναι ενταγμένοι στον μη δημοκρατικό τομέα της κοινωνίας.
Η δημοκρατία έτσι ισχύει από την ώρα που σχολάει κάποιος στις 19.00 το βράδυ μέχρι να πάρει το μετρό και να πάει σπίτι του για ύπνο. Άντε να έχουν και κανένα Σαββατοκύριακο δημοκρατίας.
Αφετέρου, με τη διάλυση των κοινωνικών κρατών η εργασία έγινε ένα τρομακτικό μέσο επιβολής: "Θα είσαι καλό παιδί αλλιώς θα χάσεις τη δουλειά σου. Αν χάσεις τη δουλειά σου θα είσαι ένα μηδενικό, ούτε γκόμενα δεν θα μπορείς να βρεις". Η εργασία έτσι αποτελεί το ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΝΑΜΟΡΦΩΤΗΡΙΟ όπου ο άνθρωπος μαθαίνει τους αυτονόητους εξουσιαστικούς και γλωσσικούς κοινωνικούς προσδιορισμούς. Το σχολείο και η εκπαίδευση δεν παίζουν πλέον κανέναν ρόλο παρά μόνο ως ινστιτούτα επαγγελματικής προετοιμασίας για τον χώρο της εργασίας. Την εκπαίδευση την έχουν αναλάβει οι επιχειρήσεις. Γι' αυτό άλλωστε η συμβατική εκπαίδευση είναι σε τέτοια παρακμή. "Εξελίχτηκε" και εμείς ακόμη κοιτάμε το λείψανό της στα σχολεία και τα πανεπιστήμια...
Στην εργασία λοιπόν, παράλληλα με την μόρφωση και αναμόρφωση των ατόμων διεξάγεται και ένα παιχνίδι μεταφοράς ευθυνών. Η λέξη αναμόρφωση (όταν μιλάμε για άτομα) μέσα της περιλαμβάνει την έννοια του σωφρονισμού με την φασιστική έννοια. Το αναμορφωμένο άτομο είναι το άτομο που δέχεται τα πάντα από τους εργοδότες και τους ιδιοκτήτες της δικής του ύπαρξης, είτε κοινωνικά, είτε οικονομικά, είτε ψυχολογικά. Το αναμορφωμένο άτομο ποτέ δεν τα βάζει με το σύστημα, τα βάζει πάντοτε με τον εαυτό του, γι' αυτό σε πολλές χώρες οι αυτοκτονίες έχουν εξελιχθεί σε επιδημία.
Άπαξ και ο άνθρωπος ενταχθεί αναμορφωμένος σε αυτούς τους μηχανισμούς είναι ασφαλώς τελειωμένος. Θα αποτελεί από εκεί και πέρα το κύριο καύσιμο του οικονομικού και κοινωνικού συστήματος, όπως και στο Άουσβιτς άλλωστε πρωταγωνιστής δεν ήταν ο κάθε ναζί λοχαγός αλλά ο κάθε Εβραίος που έμελλε να γίνει σαπούνι.
Βέβαια εκτός από τους Γερμανούς ναζιστές το ίδιο πράγμα μας λένε και σήμερα οι δημοκράτες, οι απόφοιτοι των μεγάλων πανεπιστημίων, οι γκουρού του συστήματος, οι πολιτικοί, οι ιδιοκτήτες κτλ: "Η εργασία απελευθερώνει, δούλευε σκλάβε!!"....
Ιδίως σήμερα που η χώρα μας περνάει δια πυρός και σιδήρου και αρχίζει να απειλείται η εθνική μας κυριαρχία λόγω των ελλειμμάτων του προϋπολογισμού, είναι πλέον επιβεβλημένο να εργαζόμαστε ακόμη περισσότερο. Για το καλό της πατρίδας αυτή τη φορά....Ίσως τελικά και οι Ναζί δεν έφτιαξαν το μήνυμα στην πόρτα του Άουσβιτς για τους Εβραίους αλλά για τους ίδιους τους αξιωματικούς και στρατιώτες τους και όταν έλεγαν Arbeit μπορεί να εννοούσαν μεγαλύτερη ταχύτητα στην εξόντωση των Εβραίων. Αυτό άλλωστε κάνει ακόμη το Arbeit, εξοντώνει τους ανθρώπους.
Όπως και αν έχει το θέμα, το σίγουρο είναι ότι όλοι θέλουν να εργαζόμαστε περισσότερο. Και αναρωτιέμαι γιατί. Έχουμε μάθει να θεωρούμε αυτονόητο το ότι είναι αναγκαίο να εργαζόμαστε ή ότι χωρίς την εργασία μας το σύστημα θα κατέρρεε. Όμως εγώ πιστεύω ότι δεν πρόκειται πλέον περι αυτού. Το οικονομικό σύστημα σήμερα θα μπορούσε να διατηρείται ακόμη και με το 1/10 των εργαζομένων ή το 1/10 του χρόνου μας σε εργασία πετυχαίνοντας μάλιστα και πλήρη απασχόληση και έχοντας όλοι μας καλύτερο επίπεδο ευημερίας. Πιστεύω ότι όχι μόνο με άλλη οργάνωση οικονομίας και κοινωνίας αλλά ακόμη και με την τρέχουσα οργάνωση, η ανάπτυξη της τεχνολογίας και των επικοινωνιών κάνουν περιττή την σπατάλη τόσων δισεκατομμυρίων ανθρωποωρών εργασίας.
Αλλού όμως είναι η ουσία. Ο εξαναγκασμός στην δουλειά δεν συνιστά πλέον οικονομικό ζήτημα αλλά κοινωνικό και εξουσιαστικό. Το σύστημα σήμερα χρησιμοποιεί την εργασία ως μέσω εξαναγκασμού και εκμετάλλευσης. Εξαναγκασμού γιατί στις δουλειές δεν επικρατεί δημοκρατία αλλά ο νόμος του ενός (του ιδιοκτήτη ή της αγοράς) και άρα όσο περισσότερο εργάζονται οι άνθρωποι τόσο περισσότερο είναι ενταγμένοι στον μη δημοκρατικό τομέα της κοινωνίας.
Η δημοκρατία έτσι ισχύει από την ώρα που σχολάει κάποιος στις 19.00 το βράδυ μέχρι να πάρει το μετρό και να πάει σπίτι του για ύπνο. Άντε να έχουν και κανένα Σαββατοκύριακο δημοκρατίας.
Αφετέρου, με τη διάλυση των κοινωνικών κρατών η εργασία έγινε ένα τρομακτικό μέσο επιβολής: "Θα είσαι καλό παιδί αλλιώς θα χάσεις τη δουλειά σου. Αν χάσεις τη δουλειά σου θα είσαι ένα μηδενικό, ούτε γκόμενα δεν θα μπορείς να βρεις". Η εργασία έτσι αποτελεί το ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΝΑΜΟΡΦΩΤΗΡΙΟ όπου ο άνθρωπος μαθαίνει τους αυτονόητους εξουσιαστικούς και γλωσσικούς κοινωνικούς προσδιορισμούς. Το σχολείο και η εκπαίδευση δεν παίζουν πλέον κανέναν ρόλο παρά μόνο ως ινστιτούτα επαγγελματικής προετοιμασίας για τον χώρο της εργασίας. Την εκπαίδευση την έχουν αναλάβει οι επιχειρήσεις. Γι' αυτό άλλωστε η συμβατική εκπαίδευση είναι σε τέτοια παρακμή. "Εξελίχτηκε" και εμείς ακόμη κοιτάμε το λείψανό της στα σχολεία και τα πανεπιστήμια...
Στην εργασία λοιπόν, παράλληλα με την μόρφωση και αναμόρφωση των ατόμων διεξάγεται και ένα παιχνίδι μεταφοράς ευθυνών. Η λέξη αναμόρφωση (όταν μιλάμε για άτομα) μέσα της περιλαμβάνει την έννοια του σωφρονισμού με την φασιστική έννοια. Το αναμορφωμένο άτομο είναι το άτομο που δέχεται τα πάντα από τους εργοδότες και τους ιδιοκτήτες της δικής του ύπαρξης, είτε κοινωνικά, είτε οικονομικά, είτε ψυχολογικά. Το αναμορφωμένο άτομο ποτέ δεν τα βάζει με το σύστημα, τα βάζει πάντοτε με τον εαυτό του, γι' αυτό σε πολλές χώρες οι αυτοκτονίες έχουν εξελιχθεί σε επιδημία.
Άπαξ και ο άνθρωπος ενταχθεί αναμορφωμένος σε αυτούς τους μηχανισμούς είναι ασφαλώς τελειωμένος. Θα αποτελεί από εκεί και πέρα το κύριο καύσιμο του οικονομικού και κοινωνικού συστήματος, όπως και στο Άουσβιτς άλλωστε πρωταγωνιστής δεν ήταν ο κάθε ναζί λοχαγός αλλά ο κάθε Εβραίος που έμελλε να γίνει σαπούνι.
Χρεωθείτε άφοβα, οι κατασχέσεις και οι απολύσεις αρχίζουν μετά τις γιορτές....
Image by Al_HikesAZ via Flickr
Την ίδια ώρα που ο κοσμάκης τρέχει στα μεγάλα πολυκαταστήματα για να αγοράσει προϊόντα και δώρα, από 01/01/2010 ετοιμάζονται ομοβροντίες σκληρών μέτρων. Την ίδια ώρα που ο κάθε απλός ανθρωπάκος σκέφτεται τα ψώνια του, το αφεντικό του μπορεί ήδη να έχει ετοιμάσει την απόλυσή του. Στις ΗΠΑ μάλιστα είναι ερευνητικό θέμα στα σοβαρά Business Schools αν πρέπει να ανακοινώνονται οι απολύσεις πριν ή μετά τις γιορτές. Οι υπόλοιποι δημόσιοι υπάλληλοι θα δουν καθαρές μειώσεις των εισοδημάτων τους, για αρχή.
Ενώ στις ΗΠΑ οι μεγάλες τράπεζες αναστέλλουν την περίοδο των εορτών τις κατασχέσεις τους για να δείξουν ότι δήθεν έχουν κοινωνική ευθύνη, στην Ελλάδα οι τραπεζίτες έρχονται αντιμέτωποι με τις υποβαθμίσεις της ελληνικής οικονομίας από τους ξένους οίκους αξιολόγησης. Υποβαθμίσεις που πλήττουν πρώτα από όλα και τις τράπεζες. Την ίδια ώρα η κυβέρνηση προσπαθώντας να περάσει μια τροπολογία - όπως είχε υποσχεθεί - υπερ των δανειοληπτών, αντιμετωπίζει την λυσσασμένη επίθεση των τραπεζίτες που χαλάνε τον κόσμο και μόνο στη σκέψη τέτοιων ιδεών...
Συνεπώς νομίζω ότι μπορούμε όλοι να είμαστε πιο ήσυχοι από ποτέ, οι κατασχέσεις και οι απολύσεις αρχίζουν μετά τις εορτές.
Ενώ στις ΗΠΑ οι μεγάλες τράπεζες αναστέλλουν την περίοδο των εορτών τις κατασχέσεις τους για να δείξουν ότι δήθεν έχουν κοινωνική ευθύνη, στην Ελλάδα οι τραπεζίτες έρχονται αντιμέτωποι με τις υποβαθμίσεις της ελληνικής οικονομίας από τους ξένους οίκους αξιολόγησης. Υποβαθμίσεις που πλήττουν πρώτα από όλα και τις τράπεζες. Την ίδια ώρα η κυβέρνηση προσπαθώντας να περάσει μια τροπολογία - όπως είχε υποσχεθεί - υπερ των δανειοληπτών, αντιμετωπίζει την λυσσασμένη επίθεση των τραπεζίτες που χαλάνε τον κόσμο και μόνο στη σκέψη τέτοιων ιδεών...
Συνεπώς νομίζω ότι μπορούμε όλοι να είμαστε πιο ήσυχοι από ποτέ, οι κατασχέσεις και οι απολύσεις αρχίζουν μετά τις εορτές.
Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2009
Σοκ και δέος από ΑΕΚ και Πανιώνιο
Image by janusz l via Flickr
Χτες η ΑΕΚ νίκησε τον Άρη σε ένα πολύ ενδιαφέρον παιχνίδι. Το φοβερό είναι ότι είχα ξαναγράψει για την ΑΕΚ στις 04 Νοε με τίτλο: "Ο διασυρμός της ΑΕΚ από τον Πανιώνιο" όπου έλεγα ότι η ΑΕΚ έχασε με σχεδόν 50 πόντους διαφορά λόγω των περίεργων προβλημάτων αποσάθρωσης που αντιμετώπιζε. Χτες λοιπόν η ΑΕΚ όχι μόνο έδειξε ότι ξεπέρασε αυτά τα προβλήματα αλλά κέρδισε και μια θεωρητικά πιο δυνατή ομάδα όπως ο φετινός Άρης. Μετά το τέλος του παιχνιδιού οι αεκτζίδες πανηγύριζαν σαν να είχαν νικήσει στον τελικό του φάιναλ φορ της γιουρολίγκα. Οι μισοί φίλαθλοι της ΑΕΚ που ήταν στις κερκίδες κατέβηκαν και μπήκαν μέσα στο γήπεδο ενώ σε λίγο ήρθαν τα ματ για να μπορέσουν οι παίκτες να φύγουν ενώ από τα μεγάφωνα έπαιζε ο ύμνος της ΑΕΚ. Φοβερή επιστροφή της ΑΕΚ. Προφανώς οι αριανοί είχαν υποτιμήσει τον αντίπαλο. Μην ξεχνάμε ότι η ΑΕΚ ήταν η δεύτερη ομάδα μετά την εθνική μας που πήρε πριν 40 περίπου χρόνια σε διεθνές επίπεδο έναν μεγάλο τίτλο αλλά και πριν 10 περίπου χρόνια επίσης.
Με τον ίδιο τρόπο έχασε και ο Ολυμπιακός από τον Πανιώνιο. Οι παίκτες του Ολυμπιακού έπαθαν την πλάκα τους όταν είδαν την προσωρινή έδρα του Πανιωνίου με τον τοίχο απέναντι. Φαντάζομαι το συγγενολόι του Τσίλντρες στις κερκίδες (παρόλο που έπαιξε καλά το παιδί τους) σκεφτόταν που κατάντησε το παιδί τους μετά από τέτοια καριέρα στο ΝΒΑ να φτάσει να παίζει σε γήπεδα που στις ΗΠΑ δεν έχουν ούτε σε κολέγια. Το ίδιο και ο Κλέιζα που φαντάζομαι δεν τον ενθουσίαζε η ιδέα να γίνει ήρωας εναντίον του Πανιωνίου. Ο Τεόντοσιτς έσπασε κυριολεκτικά τα στεφάνια, ο Παπαλούκας παρόλο που έπαιξε πολύ καλά φορτώθηκε από νωρίς με 4 φάουλ, οι ψηλοί δεν πήραν την μπάλα όσο θα έπρεπε με τον Μπουρούση να κάνει πάρτι στη ρακέτα του Πανιωνίου και τελικά το ματς πήγε στην παράταση όπου ο Πανιώνιος κέρδισε.
Βέβαια είναι χαρακτηριστικό ότι ο Καλαμπόκης έβαλε περίπου 28 πόντους με υψηλά ποσοστά ευστοχίας (6/7 τρίποντα!) ενώ ευστόχησε στο ημίχρονο ακριβώς από το κέντρο του γηπέδου και μάλιστα υπό την ασφυκτική πίεση του Τεόντοσιτς.
Νομίζω ότι είναι σαφές ότι στο μπάσκετ και ιδιαίτερα στο ελληνικό πρωτάθλημα όλες οι ομάδες είναι καλές και μπορούν να σε κερδίσουν. Είναι αδιανόητο να κατεβαίνει βαριεστημένα μια ομάδα στο γήπεδο. Είναι βέβαιο ότι θα χάσει. Αυτό έπαθε σήμερα και ο Ολυμπιακός (και ήταν πολύ εύκολο να πάθαινε το ίδιο και ο ΠΑΟ την προηγούμενη εβδομάδα στην Καβάλα όπου χωρίς κάποια ευνοϊκά σφυρίγματα σε κρίσιμα σημεία μπορεί να έχανε).
Ωστόσο σκέφτομαι τώρα τελευταία ότι παίκτες όπως ο Παπανικολάου του Ολυμπιακού χάνονται στον πάγκο. Θα έπρεπε τέτοιοι παίκτες να μπορούν να δοκιμάζονται σε πιο μικρές ομάδες όπου θα έχουν χρόνο να παίξουν και να βελτιωθούν. Απορώ πώς θα εξελιχθούν οι πιτσιρικάδες αυτοί όταν γυαλίζουν τον πάγκο. Αντίθετα στον ΠΑΟ, τον Καλάθη , ο ...έξω από εδώ...τον βάζει μέσα και του έχει δώσει και το ελεύθερο να σουτάρει από παντού. Σήμερα πάντως ο Πανιώνιος έπαιξε καταπληκτικά ενώ ο Ολυμπιακός δεν ήταν συνολικά κακός.
Με τον ίδιο τρόπο έχασε και ο Ολυμπιακός από τον Πανιώνιο. Οι παίκτες του Ολυμπιακού έπαθαν την πλάκα τους όταν είδαν την προσωρινή έδρα του Πανιωνίου με τον τοίχο απέναντι. Φαντάζομαι το συγγενολόι του Τσίλντρες στις κερκίδες (παρόλο που έπαιξε καλά το παιδί τους) σκεφτόταν που κατάντησε το παιδί τους μετά από τέτοια καριέρα στο ΝΒΑ να φτάσει να παίζει σε γήπεδα που στις ΗΠΑ δεν έχουν ούτε σε κολέγια. Το ίδιο και ο Κλέιζα που φαντάζομαι δεν τον ενθουσίαζε η ιδέα να γίνει ήρωας εναντίον του Πανιωνίου. Ο Τεόντοσιτς έσπασε κυριολεκτικά τα στεφάνια, ο Παπαλούκας παρόλο που έπαιξε πολύ καλά φορτώθηκε από νωρίς με 4 φάουλ, οι ψηλοί δεν πήραν την μπάλα όσο θα έπρεπε με τον Μπουρούση να κάνει πάρτι στη ρακέτα του Πανιωνίου και τελικά το ματς πήγε στην παράταση όπου ο Πανιώνιος κέρδισε.
Βέβαια είναι χαρακτηριστικό ότι ο Καλαμπόκης έβαλε περίπου 28 πόντους με υψηλά ποσοστά ευστοχίας (6/7 τρίποντα!) ενώ ευστόχησε στο ημίχρονο ακριβώς από το κέντρο του γηπέδου και μάλιστα υπό την ασφυκτική πίεση του Τεόντοσιτς.
Νομίζω ότι είναι σαφές ότι στο μπάσκετ και ιδιαίτερα στο ελληνικό πρωτάθλημα όλες οι ομάδες είναι καλές και μπορούν να σε κερδίσουν. Είναι αδιανόητο να κατεβαίνει βαριεστημένα μια ομάδα στο γήπεδο. Είναι βέβαιο ότι θα χάσει. Αυτό έπαθε σήμερα και ο Ολυμπιακός (και ήταν πολύ εύκολο να πάθαινε το ίδιο και ο ΠΑΟ την προηγούμενη εβδομάδα στην Καβάλα όπου χωρίς κάποια ευνοϊκά σφυρίγματα σε κρίσιμα σημεία μπορεί να έχανε).
Ωστόσο σκέφτομαι τώρα τελευταία ότι παίκτες όπως ο Παπανικολάου του Ολυμπιακού χάνονται στον πάγκο. Θα έπρεπε τέτοιοι παίκτες να μπορούν να δοκιμάζονται σε πιο μικρές ομάδες όπου θα έχουν χρόνο να παίξουν και να βελτιωθούν. Απορώ πώς θα εξελιχθούν οι πιτσιρικάδες αυτοί όταν γυαλίζουν τον πάγκο. Αντίθετα στον ΠΑΟ, τον Καλάθη , ο ...έξω από εδώ...τον βάζει μέσα και του έχει δώσει και το ελεύθερο να σουτάρει από παντού. Σήμερα πάντως ο Πανιώνιος έπαιξε καταπληκτικά ενώ ο Ολυμπιακός δεν ήταν συνολικά κακός.
Πάντως έγινε και χτες και σήμερα φοβερά παιχνίδια και ιδίως το σημερινό ήταν από αυτά που σε κρατάνε σε μεγάλη αγωνία. Ο Πανιώνιος άλλωστε ήταν φοβερά μπασκετική και συμπαθής ομάδα από πολύ, πολύ παλιά. Φοβερό άθλημα το μπάσκετ.......
Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2009
Η ΓΣΕΕ μας κάνει πλάκες...
Image by Impala74 via Flick
Τι δουλειά έχει ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ να αναφέρεται στους οίκους αξιολόγησης; Σήμερα τον άκουσα από την τηλεόραση να λέει ότι οι οίκοι αξιολόγησης είναι οίκοι ανοχής. Γιατί κύριε ΓΣΕΕ μιλάτε έτσι; Πληγωθήκατε που ο καπιταλισμός λειτουργεί όπως λειτουργεί ή φανταζόσασταν ότι μια ζωή θα ήσασταν τζάμπα μάγκες με τα ξένα δανεικά λεφτά;
Ο καπιταλισμός κύριε ΓΣΕΕ έχει και την άλλη του όψη, δεν είναι μόνο τα τζάμπα χρήματα φούσκα που έλαβε ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας τα τελευταία 12 χρόνια. Έχει και την άλλη πλευρά του που απαιτεί να του πληρώσεις τους τόκους αλλιώς θα σου κόψει το χέρι.
Πλάκα μας κάνετε που τα βάζετε με τους οίκους αξιολόγησης; Φαντάσματα κυνηγάτε; Ή μήπως βλέπετε το κύμα που έρχεται και δεν ξέρετε πού να απευθυνθείτε;;
Μήπως όλες οι εργασιακές κατακτήσεις για τις οποίες υπερηφανεύεται η ΓΣΕΕ ήταν μια τρύπα στο νερό; Μια ψευδαίσθηση υπο καθεστώς ασύστολου δανεισμού; Ποια είναι τα δικαιώματα των εργαζομένων τώρα που συνθήκες αλλάζουν και πάλι; Πού είναι ο παραγωγικός ιστός της χώρας; Πού είναι τα οργανωμένα σωματεία;
Μόνο όταν τραβιούνται τα νερά της παλίρροιας φαίνεται ποιοι κολυμπούσαν γυμνοί. Απογοητευτική κατάσταση.
Ο καπιταλισμός κύριε ΓΣΕΕ έχει και την άλλη του όψη, δεν είναι μόνο τα τζάμπα χρήματα φούσκα που έλαβε ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας τα τελευταία 12 χρόνια. Έχει και την άλλη πλευρά του που απαιτεί να του πληρώσεις τους τόκους αλλιώς θα σου κόψει το χέρι.
Πλάκα μας κάνετε που τα βάζετε με τους οίκους αξιολόγησης; Φαντάσματα κυνηγάτε; Ή μήπως βλέπετε το κύμα που έρχεται και δεν ξέρετε πού να απευθυνθείτε;;
Μήπως όλες οι εργασιακές κατακτήσεις για τις οποίες υπερηφανεύεται η ΓΣΕΕ ήταν μια τρύπα στο νερό; Μια ψευδαίσθηση υπο καθεστώς ασύστολου δανεισμού; Ποια είναι τα δικαιώματα των εργαζομένων τώρα που συνθήκες αλλάζουν και πάλι; Πού είναι ο παραγωγικός ιστός της χώρας; Πού είναι τα οργανωμένα σωματεία;
Μόνο όταν τραβιούνται τα νερά της παλίρροιας φαίνεται ποιοι κολυμπούσαν γυμνοί. Απογοητευτική κατάσταση.
Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2009
Το ύπουλο χτύπημα του Μπατίς στον παίκτη της Ρεάλ
Image by greekadman via Flickr
Πριν συνεχίζω με άλλα θέματα και άλλα πόστ θα ήθελα να αναφερθώ σε δύο περιστατικά του χτεσινού αγώνα ΠΑΟ-Ρεάλ που με έκαναν να ανατριχιάσω.
1ον) Η απίστευτα "Ιωαννιδική" συμπεριφορά του Ομπράντοβιτς σε σχέση με τους διαιτητές. Θυμίζω ότι ο ΠΑΟ έχασε μεγαλοπρεπώς και στην Ισπανία. Νομίζω ότι χτες αν οι Ισπανοί δεν πάγωναν το παιχνίδι η διαφορά δεν θα κατέβαινε στους 9 αλλά θα ανέβαινε στους 30+. Το να μην παραδέχεσαι την ήττα σου μετά από 2 τόσο ξεκάθαρους αγώνες δείχνει χουλιγκανικό χαρακτήρα και σοβαρή αδυναμία!
2ον) Ο Μπατίς χτύπησε πολύ άσχημα έναν παίκτη της Ρεάλ και ήταν το δεύτερο χειρότερο χτύπημα που έχω δει στο μπάσκετ. Το πρώτο ήταν στον αγώνα της Εθνικής μας με την Βραζιλία από τον Βαρεχάο στον Ζήση το 2006 στο παγκόσμιο της Ιαπωνίας. Παίκτες που κάνουν τέτοια ύπουλα χτυπήματα και οι οποίοι δεν μπορούν να αποδεχτούν μια ήττα (έστω να δεχτώ και συγκυριακή) είναι αχαρακτήριστοι. Ελπίζω ο Μπατίς να "φάει" την πρέπουσα τιμωρία από την διοργανώτρια αρχή γιατί το βίντεο δείχνει καθαρά ότι είχε πρόθεση να χτυπήσει ύπουλα τον παίκτη.
Χτες ο ΠΑΟ ντρόπιασε όλους τους λόγους που παρακολουθώ μπάσκετ. Τελικά ο προπονητής παίζει μεγάλο ρόλο στον χαρακτήρα της ομάδας. Αν είναι να ξαναπάρει το Ευρωπαικό με τέτοιες αλητείες καλύτερα να το πάρει καμιά Τουρκική....
1ον) Η απίστευτα "Ιωαννιδική" συμπεριφορά του Ομπράντοβιτς σε σχέση με τους διαιτητές. Θυμίζω ότι ο ΠΑΟ έχασε μεγαλοπρεπώς και στην Ισπανία. Νομίζω ότι χτες αν οι Ισπανοί δεν πάγωναν το παιχνίδι η διαφορά δεν θα κατέβαινε στους 9 αλλά θα ανέβαινε στους 30+. Το να μην παραδέχεσαι την ήττα σου μετά από 2 τόσο ξεκάθαρους αγώνες δείχνει χουλιγκανικό χαρακτήρα και σοβαρή αδυναμία!
2ον) Ο Μπατίς χτύπησε πολύ άσχημα έναν παίκτη της Ρεάλ και ήταν το δεύτερο χειρότερο χτύπημα που έχω δει στο μπάσκετ. Το πρώτο ήταν στον αγώνα της Εθνικής μας με την Βραζιλία από τον Βαρεχάο στον Ζήση το 2006 στο παγκόσμιο της Ιαπωνίας. Παίκτες που κάνουν τέτοια ύπουλα χτυπήματα και οι οποίοι δεν μπορούν να αποδεχτούν μια ήττα (έστω να δεχτώ και συγκυριακή) είναι αχαρακτήριστοι. Ελπίζω ο Μπατίς να "φάει" την πρέπουσα τιμωρία από την διοργανώτρια αρχή γιατί το βίντεο δείχνει καθαρά ότι είχε πρόθεση να χτυπήσει ύπουλα τον παίκτη.
Χτες ο ΠΑΟ ντρόπιασε όλους τους λόγους που παρακολουθώ μπάσκετ. Τελικά ο προπονητής παίζει μεγάλο ρόλο στον χαρακτήρα της ομάδας. Αν είναι να ξαναπάρει το Ευρωπαικό με τέτοιες αλητείες καλύτερα να το πάρει καμιά Τουρκική....
Ο Ανδρέας Παπανδρέου εκτός νόμου...
Image by Ca(non) via Flickr
Ο συνδικαλισμός είναι είτε απεργοσπαστικός και πουλημένος (βλέπε ΓΣΕΕ), είτε κομματικός και ελεγχόμενος (βλέπε ΠΑΜΕ). Έρχεται φτώχεια στην Ελλάδα ΑΝΕΥ ΚΑΘΕ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ. Θα δούμε κόσμο και κοσμάκη σε συσσίτια σε κεντρικά σημεία των πόλεων μας και άλλους τόσους σε χρεοκοπία. Οι υπάλληλοι δεν θα μπορούν πλέον να σπουδάζουν τα παιδιά τους. Η ανεργία θα φτάσει τα επίπεδα της Ισπανίας την προ ΟΝΕ εποχή. Ο αγροτικός τομέας μας είναι πεθαμένος εδώ και καιρό, η βιομηχανία το ίδιο, η βιοτεχνία το ίδιο, τώρα πεθαίνει και ο τουρισμός. Η Ελλάδα είναι υπό πλήρη χρεοκοπία και διεθνή κηδεμονία με αρχή την 1/1/10. Οι συνοριακές μας διαφορές με τους Τούρκους είναι ότι έμεινε για να τροφοδοτεί την ψευδαίσθηση ανεξαρτησίας μας και την ψευτουπερηφάνεια μας.
Η σοσιαλδημοκρατία την μια κάνει ότι δεν βλέπει και την άλλη κλείνει τα μάτια της για να μη δει. Ο Παπανδρέου στην Ελλάδα ξεκινάει με τις καλύτερες προθέσεις για να διαπιστώσει στη συνέχεια ότι στην οικονομία δεν μπορεί να πει ούτε κιχ (το τόνιζα από την πρώτη μέρα αυτό). Οι καταδίκες από τους διεθνείς οργανισμούς (υποβαθμίσεις) - σε συνδυασμό με την ΟΝΕ - δημιουργούν επί του πρακτέου - μέσω της αγοράς - τον μηχανισμό ελέγχου μας. Πλέον, μπορούν να μας γονατίσουν σε 10 μέρες χωρίς να ανοίξει κατά τα άλλα ούτε μύτη. Και όταν λέω να μας γονατίσουν εννοώ ότι θα μπορούσαν να κάνουν τον οποιοδήποτε Έλληνα πρωθυπουργό να πάει γονατιστός από το αεροδρόμιο J.F.Kennedy μέχρι την γωνία Greenwich και Barclay str στα κεντρικά της Moody's στη Νέα Υόρκη.
Η δημοκρατία σήμερα, στις φιλελεύθερες δημοκρατίες του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, διατηρείται εσωτερικά μέσω της βίας και εξωτερικά μέσω των αγορών. Στο Αφγανιστάν και το ΙΡΑΚ έκαναν πόλεμο με αεροπλάνα και στρατό επειδή αυτές οι χώρες δεν είχαν ελεύθερες αγορές. Οι καιροί επισπεύδουν τα ξεκαθαρίσματα. Η δημιουργία μιας τεράστιας δεξαμενής φτωχών είναι το Α και το Ω του καπιταλισμού, οι υπόλοιποι θα πρέπει να εργάζονται σκληρά για να μην βρεθούν και αυτοί στις ουρές των μελλοντικών συσσιτίων. Δημοκρατία θα νοείται οτιδήποτε προάγει την ελεύθερη αγορά και τα κέρδη. Οι μελλοντικοί προοδευτικοί, αριστεροί κτλ θα αρκούνται απλά στο να προσπαθούν να σπάνε τα μονοπώλια.....Σε λίγα χρόνια ακόμη και η γλώσσα που χρησιμοποιούσε ο Ανδρέας Παπανδρέου μέχρι το 1984 θα θεωρείται πλέον εκτός διεθνούς νομιμότητας και όσοι την χρησιμοποιούν θα θεωρούνται εξτρεμιστικά στοιχεία τύπου Μπίν Λάντεν.
Η σοσιαλδημοκρατία την μια κάνει ότι δεν βλέπει και την άλλη κλείνει τα μάτια της για να μη δει. Ο Παπανδρέου στην Ελλάδα ξεκινάει με τις καλύτερες προθέσεις για να διαπιστώσει στη συνέχεια ότι στην οικονομία δεν μπορεί να πει ούτε κιχ (το τόνιζα από την πρώτη μέρα αυτό). Οι καταδίκες από τους διεθνείς οργανισμούς (υποβαθμίσεις) - σε συνδυασμό με την ΟΝΕ - δημιουργούν επί του πρακτέου - μέσω της αγοράς - τον μηχανισμό ελέγχου μας. Πλέον, μπορούν να μας γονατίσουν σε 10 μέρες χωρίς να ανοίξει κατά τα άλλα ούτε μύτη. Και όταν λέω να μας γονατίσουν εννοώ ότι θα μπορούσαν να κάνουν τον οποιοδήποτε Έλληνα πρωθυπουργό να πάει γονατιστός από το αεροδρόμιο J.F.Kennedy μέχρι την γωνία Greenwich και Barclay str στα κεντρικά της Moody's στη Νέα Υόρκη.
Η δημοκρατία σήμερα, στις φιλελεύθερες δημοκρατίες του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, διατηρείται εσωτερικά μέσω της βίας και εξωτερικά μέσω των αγορών. Στο Αφγανιστάν και το ΙΡΑΚ έκαναν πόλεμο με αεροπλάνα και στρατό επειδή αυτές οι χώρες δεν είχαν ελεύθερες αγορές. Οι καιροί επισπεύδουν τα ξεκαθαρίσματα. Η δημιουργία μιας τεράστιας δεξαμενής φτωχών είναι το Α και το Ω του καπιταλισμού, οι υπόλοιποι θα πρέπει να εργάζονται σκληρά για να μην βρεθούν και αυτοί στις ουρές των μελλοντικών συσσιτίων. Δημοκρατία θα νοείται οτιδήποτε προάγει την ελεύθερη αγορά και τα κέρδη. Οι μελλοντικοί προοδευτικοί, αριστεροί κτλ θα αρκούνται απλά στο να προσπαθούν να σπάνε τα μονοπώλια.....Σε λίγα χρόνια ακόμη και η γλώσσα που χρησιμοποιούσε ο Ανδρέας Παπανδρέου μέχρι το 1984 θα θεωρείται πλέον εκτός διεθνούς νομιμότητας και όσοι την χρησιμοποιούν θα θεωρούνται εξτρεμιστικά στοιχεία τύπου Μπίν Λάντεν.
Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2009
Rytas - Ολυμπιακός 83-89
Image via Wikipedia
Πριν λίγο καιρό ο Ολυμπιακός είχε παίξει στην Σερβία με την σκληροτράχηλη Παρτιζάν μέσα σε ένα γήπεδο που έμοιαζε με τάφο, εσωτερικό πυραμίδας, αρένα ή κάτι παρόμοιο και οπαδούς που έδειχναν 2πλάσιο ενθουσιασμό από του Παοκτζήδες (είναι αδελφοποιημένες ομάδες) αλλά χωρίς βιαιότητες και τέτοιες ηλιθιότητες που παρατηρούνται στην Ελλάδα. Οι Σέρβοι άλλωστε, όπως και όλοι οι πρώην Γιουγκοσλάβοι, είναι μπασκετικός λαός. Φαντάζομαι τους Σέρβους πιτσιρικάδες να παίζουν μπάσκετ σε όλη τη χώρα στα ανοιχτά γήπεδα από τσιμέντο παριστάνοντας τους ήρωες παίκτες της εθνικής τους ομάδας ή της Παρτιζάν τραυματίζοντας τα δάκτυλά τους με την μπάλα λόγω παγωνιάς... Έτσι μόνο μπορεί να εξηγηθεί ότι αυτή η ομάδα της οποίας οι παίκτες αμείβονται με μισθούς της τάξεως των 1500 ευρώ - και είναι και απλήρωτοι - κατάφερε να κερδίσει μια τόσο ακριβή ομάδα όπως ο Ολυμπιακός.
Παρομοίως χτες, η Λιθουανική Rytas κατάφερε να κάνει εφιάλτη για τον ολυμπιακό την μεταξύ τους αναμέτρηση παρόλο που τελικά ο ολυμπιακός επικράτησε. Οι Λιθουανοί είναι ένας μικρός λαός και είναι τρελοί με το μπάσκετ. Τους βλέπεις να είναι στις κερκίδες της εθνικής τους ομάδας όπου και αν αυτή παίζει, ακόμη και στην Αλάσκα να γινόταν ένα τουρνουά αυτοί θα πήγαιναν να την υποστηρίξουν. Το πρώτο που μου έκανε φοβερή εντύπωση στο χτεσινό παιχνίδι ήταν το πανέμορφο γήπεδό τους. Ένα γήπεδο βγαλμένο από το NBA, καμία σχέση με τους Ελληνικούς "τάφους του Ινδού", τις οροφές που στάζουν ή τα πολυχρηστικά κλειστά. Οι άνθρωποι εκεί δεν έχουν πολλά αθλήματα, μπάσκετ και ξερό ψωμί! Ακόμη και το στάδιο Ειρήνης και Φιλίας δεν είναι μπασκετικό γήπεδο. Βέβαια, οι λιθουανοί οπαδοί δεν είναι φλούφλιδες οπαδοί τύπου NBA με τις κόκα κόλες και τα χότ ντόγκς στο χέρι (ούτε όμως και Σέρβοι Παρτιζάνοι...)αλλά συμμετέχουν στο παιχνίδι με φοβερό ενθουσιασμό ο οποίος βλέπεις ότι επηρεάζει άμεσα τις δύο ομάδες. Λες και το παιχνίδι χτες ήταν ο τελικός του Final Four! Αυτοί είναι οι Λιθουανοί. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι η Λιθουανία ήταν υπό Σοβιετική κατοχή για 70 περίπου χρόνια και αποτελείται από ανθρώπους που γουστάρουν τον καπιταλισμό από αντίδραση.
Στο χτεσινό παιχνίδι ο Ολυμπιακός παρ όλη την αστοχία του και τα λάθη του, έδειξε και πάλι τα ατού του: Ο Κλέιζα έβαλε σχεδόν σε μιάμιση περίοδο - για πλάκα -19 πόντους με 11 ριμπάουντ, ο Παπαλουκάς έδωσε 10 ασίστ και όσο ήταν μέσα η ομάδα ήταν πολύ καλύτερη οργανωτικά, ο Μπουρούσης έβαλε 19 πόντους σε 20 λεπτά με πολύ καλά ποσοστά, ο Τσίλντρες έκανε το καθήκον του με άλλους 18 πόντους ενώ ο Τεόντοσιτς παρά τους 18 πόντους και τα μέτρια ποσοστά ευστοχίας του (έσπασε τα καλάθια αλλά έβαλε πολλές βολές) προκάλεσε μικτά σχόλια λόγω του φάουλ που έκανε στο τέλος αγώνα και ενώ ο Ολυμπιακός προηγούνταν με 2 και ο Γιαννάκης είχε δώσει εντολή για άμυνα χωρίς φάουλ. Εγώ νομίζω ότι καλά έκανε που έκανε το φάουλ γιατί με τρίποντο (και ήταν πολύ εύστοχοι χτες) θα νικούσαν χωρίς να μένει χρόνος για απάντηση. Επίσης η Ρίτας είχε χάσει τους μισούς της παίκτες μέχρι εκείνο το σημείο οπότε φαινόταν ότι στην παράταση θα νικούσε εύκολα ο Ολυμπιακός, όπως και έγινε. Συνεπώς, ο Τεόντοσιτς θυσίασε τον εαυτό του αφού "τα άκουσε", ώστε να νικήσει η ομάδα του παρόλο που φάνηκε να κάνει το αντίθετο. Εντάξει, όλα αυτά είναι πολύ διφορούμενα, αλλά έτσι είναι το μπάσκετ και οι παίκτες με προσωπικότητα συχνά παίρνουν τα παιχνίδια πάνω τους.
Τέλος καλό όλα καλά.
Να τονίσω επίσης το πόσο τυχερός είναι ο Ολυμπιακός αλλά και το Ελληνικό μπάσκετ που έχει έναν ψηλό όπως τον Μπουρούση, ο οποίος αθόρυβα και με μεγάλη ευστοχία βάζει 20 πόντους σε 1-2 περιόδους! Σαφέστατα είναι ο καλύτερος ψηλός που είχαμε μετά την εποχή Φασούλα και πάνω του θα μπορούσε να στηριχθεί η οποιαδήποτε ομάδα. Δεν είναι τυχαίο που πέρυσι ήταν στην καλύτερη πεντάδα της Ευρωλίγκα ή ότι ο Ολυμπιακός του πρόσφερε μεγάλο συμβόλαιο. Ο Μπουρούσης έχει πολύ υψηλά ποσοστά ευστοχίας και συνήθως χρησιμοποιείται μόνο στον μισό αγώνα. Πράγμα που ανεβάζει τα τέντεξ του στα ύψη.
Βλέπω μάλιστα ότι στις μέρες μας στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ, δεν υπάρχουν εύκολα παιχνίδια, εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων σε κάποιους ομίλους. Οι ομάδες είναι ιδιαίτερα καλές, τα παιχνίδια πολύ ανταγωνιστικά, υπάρχει θέαμα και το Ευρωπαικό μπάσκετ μετά από μια δύσκολη περίοδο άνω των 10 ετών όπου όλα ήταν σκληρά, κλειστά και άδοξα φαίνεται να παίρνει και πάλι τα πάνω του με πιο επιθετικό μπάσκετ αλλά χωρίς τα νερόβραστα ήθη και έθιμα του NBA. Γι' αυτό είναι και πιο θεαματικό. Άλλωστε σήμερα όλοι οι παίκτες στην Ευρώπη μπορούν να κάνουν μεγάλες φάσεις και εντυπωσιακά καρφώματα.
Εδώ τα στατιστικά του αγώνα.
Παρομοίως χτες, η Λιθουανική Rytas κατάφερε να κάνει εφιάλτη για τον ολυμπιακό την μεταξύ τους αναμέτρηση παρόλο που τελικά ο ολυμπιακός επικράτησε. Οι Λιθουανοί είναι ένας μικρός λαός και είναι τρελοί με το μπάσκετ. Τους βλέπεις να είναι στις κερκίδες της εθνικής τους ομάδας όπου και αν αυτή παίζει, ακόμη και στην Αλάσκα να γινόταν ένα τουρνουά αυτοί θα πήγαιναν να την υποστηρίξουν. Το πρώτο που μου έκανε φοβερή εντύπωση στο χτεσινό παιχνίδι ήταν το πανέμορφο γήπεδό τους. Ένα γήπεδο βγαλμένο από το NBA, καμία σχέση με τους Ελληνικούς "τάφους του Ινδού", τις οροφές που στάζουν ή τα πολυχρηστικά κλειστά. Οι άνθρωποι εκεί δεν έχουν πολλά αθλήματα, μπάσκετ και ξερό ψωμί! Ακόμη και το στάδιο Ειρήνης και Φιλίας δεν είναι μπασκετικό γήπεδο. Βέβαια, οι λιθουανοί οπαδοί δεν είναι φλούφλιδες οπαδοί τύπου NBA με τις κόκα κόλες και τα χότ ντόγκς στο χέρι (ούτε όμως και Σέρβοι Παρτιζάνοι...)αλλά συμμετέχουν στο παιχνίδι με φοβερό ενθουσιασμό ο οποίος βλέπεις ότι επηρεάζει άμεσα τις δύο ομάδες. Λες και το παιχνίδι χτες ήταν ο τελικός του Final Four! Αυτοί είναι οι Λιθουανοί. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι η Λιθουανία ήταν υπό Σοβιετική κατοχή για 70 περίπου χρόνια και αποτελείται από ανθρώπους που γουστάρουν τον καπιταλισμό από αντίδραση.
Στο χτεσινό παιχνίδι ο Ολυμπιακός παρ όλη την αστοχία του και τα λάθη του, έδειξε και πάλι τα ατού του: Ο Κλέιζα έβαλε σχεδόν σε μιάμιση περίοδο - για πλάκα -19 πόντους με 11 ριμπάουντ, ο Παπαλουκάς έδωσε 10 ασίστ και όσο ήταν μέσα η ομάδα ήταν πολύ καλύτερη οργανωτικά, ο Μπουρούσης έβαλε 19 πόντους σε 20 λεπτά με πολύ καλά ποσοστά, ο Τσίλντρες έκανε το καθήκον του με άλλους 18 πόντους ενώ ο Τεόντοσιτς παρά τους 18 πόντους και τα μέτρια ποσοστά ευστοχίας του (έσπασε τα καλάθια αλλά έβαλε πολλές βολές) προκάλεσε μικτά σχόλια λόγω του φάουλ που έκανε στο τέλος αγώνα και ενώ ο Ολυμπιακός προηγούνταν με 2 και ο Γιαννάκης είχε δώσει εντολή για άμυνα χωρίς φάουλ. Εγώ νομίζω ότι καλά έκανε που έκανε το φάουλ γιατί με τρίποντο (και ήταν πολύ εύστοχοι χτες) θα νικούσαν χωρίς να μένει χρόνος για απάντηση. Επίσης η Ρίτας είχε χάσει τους μισούς της παίκτες μέχρι εκείνο το σημείο οπότε φαινόταν ότι στην παράταση θα νικούσε εύκολα ο Ολυμπιακός, όπως και έγινε. Συνεπώς, ο Τεόντοσιτς θυσίασε τον εαυτό του αφού "τα άκουσε", ώστε να νικήσει η ομάδα του παρόλο που φάνηκε να κάνει το αντίθετο. Εντάξει, όλα αυτά είναι πολύ διφορούμενα, αλλά έτσι είναι το μπάσκετ και οι παίκτες με προσωπικότητα συχνά παίρνουν τα παιχνίδια πάνω τους.
Τέλος καλό όλα καλά.
Να τονίσω επίσης το πόσο τυχερός είναι ο Ολυμπιακός αλλά και το Ελληνικό μπάσκετ που έχει έναν ψηλό όπως τον Μπουρούση, ο οποίος αθόρυβα και με μεγάλη ευστοχία βάζει 20 πόντους σε 1-2 περιόδους! Σαφέστατα είναι ο καλύτερος ψηλός που είχαμε μετά την εποχή Φασούλα και πάνω του θα μπορούσε να στηριχθεί η οποιαδήποτε ομάδα. Δεν είναι τυχαίο που πέρυσι ήταν στην καλύτερη πεντάδα της Ευρωλίγκα ή ότι ο Ολυμπιακός του πρόσφερε μεγάλο συμβόλαιο. Ο Μπουρούσης έχει πολύ υψηλά ποσοστά ευστοχίας και συνήθως χρησιμοποιείται μόνο στον μισό αγώνα. Πράγμα που ανεβάζει τα τέντεξ του στα ύψη.
Βλέπω μάλιστα ότι στις μέρες μας στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ, δεν υπάρχουν εύκολα παιχνίδια, εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων σε κάποιους ομίλους. Οι ομάδες είναι ιδιαίτερα καλές, τα παιχνίδια πολύ ανταγωνιστικά, υπάρχει θέαμα και το Ευρωπαικό μπάσκετ μετά από μια δύσκολη περίοδο άνω των 10 ετών όπου όλα ήταν σκληρά, κλειστά και άδοξα φαίνεται να παίρνει και πάλι τα πάνω του με πιο επιθετικό μπάσκετ αλλά χωρίς τα νερόβραστα ήθη και έθιμα του NBA. Γι' αυτό είναι και πιο θεαματικό. Άλλωστε σήμερα όλοι οι παίκτες στην Ευρώπη μπορούν να κάνουν μεγάλες φάσεις και εντυπωσιακά καρφώματα.
Εδώ τα στατιστικά του αγώνα.
Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2009
Το ανέλεγκτο των επιχειρηματικών αποφάσεων και η φορολόγηση 90% στα μπόνους των ιδιωτικών τραπεζικών στελεχών
Image by AG Trucolor via Flickr
Ενώ τα μεγάλα στελέχη των ιδιωτικών τραπεζών απαιτούσαν περικοπές μισθών στο δημόσιο, ο Παπανδρέου ανακοίνωσε φορολόγηση 90% των μπόνους αυτών των ιδιωτικών τραπεζικών στελεχών. Παρακάτω εξηγώ το θέμα αυτό:
Το "ανέλεγκτο των επιχειρηματικών αποφάσεων" είναι από τα πιο δομικά στοιχεία της νεοφιλελεύθερης οικονομίας και φιλελεύθερης δημοκρατίας της αγοράς, ο δικαστής δεν μπορεί να προβεί σε έλεγχο σκοπιμότητας ή ορθότητας των επιχειρηματικών αποφάσεων. Οι επιχειρηματίες είναι απόλυτα ελεύθεροι - κατά την κρίση τους - να επιλέγουν οι ίδιοι τα μέσα με τα οποία θα προωθήσουν τα συμφέροντά τους μέσω της αρχής ελευθερίας των συμβάσεων.
Το δε κράτος, στην ίδια νεοφιλελεύθερη οικονομία και φιλελεύθερη δημοκρατία της αγοράς, δεν λειτουργεί βέβαια με βάση την ελευθερία των επιχειρηματικών αρχών αλλά με βάση την "αρχή της νομιμότητας" η οποία υποτίθεται ότι προστατεύει από την άσκηση δημόσιας εξουσίας περιορίζοντάς την στα πλαίσια του κοινοβουλευτικού κράτους δικαίου και στην αρχή της λαϊκής κυριαρχίας.
Εφόσον όμως η αγορά έχει με έμμεσο τρόπο υποκαταστήσει το κοινοβουλευτικό κράτος δικαίου υπάρχουν διάφορα προβλήματα δημοκρατικότητας. Γι' αυτό συχνά ερχόμαστε αντιμέτωποι με το γελοίο φαινόμενο να βλέπουμε π.χ. τον Ομπάμα ή και άλλους ηγέτες να παρακαλάνε τις επιχειρήσεις να μην σπαταλάνε τα χρήματα που τους δίνουν οι φορολογούμενοι για βοήθεια σε μπόνους. Το τραγελαφικό αυτό φαινόμενο δείχνει ξεκάθαρα το ότι η αγορά υποκατέστησε τις δημοκρατικές λειτουργίες του κράτους.
Το μέτρο λοιπόν για φορολόγηση με 90% των μπόνους των ιδιωτικών τραπεζών προσπαθεί να επαναφέρει το Νόμο από την αγορά στο κράτος. Πρακτικά οι τραπεζικές εταιρείες αν δεν έδιναν τόσα χρήματα στα στελέχη τους αυτά δεν θα αναλάμβαναν τόσο μεγάλους κινδύνους οι οποίοι θα έβαζαν ολόκληρη την κοινωνία σε μεγάλους κινδύνους, όπως έδειξε η τρέχουσα οικονομική κρίση. Η εφαρμογή μια τέτοιας απόφασης ουσιαστικά θεσμοθετεί την υποχρεωτική κοινωνική ευθύνη των επιχειρήσεων.
Αυτό είναι το είδος των μέτρων τα οποία θα έπρεπε να εφαρμόζονται παγκοσμίως και με αυτό τον τρόπο μόνο δεν θα αποτελεί η αρχή της ελευθερίας των συμβάσεων άλλοθι κατάργησης των λιγοστών δημοκρατικών θεσμών που μας έχουν μείνει.
Το "ανέλεγκτο των επιχειρηματικών αποφάσεων" είναι από τα πιο δομικά στοιχεία της νεοφιλελεύθερης οικονομίας και φιλελεύθερης δημοκρατίας της αγοράς, ο δικαστής δεν μπορεί να προβεί σε έλεγχο σκοπιμότητας ή ορθότητας των επιχειρηματικών αποφάσεων. Οι επιχειρηματίες είναι απόλυτα ελεύθεροι - κατά την κρίση τους - να επιλέγουν οι ίδιοι τα μέσα με τα οποία θα προωθήσουν τα συμφέροντά τους μέσω της αρχής ελευθερίας των συμβάσεων.
Το δε κράτος, στην ίδια νεοφιλελεύθερη οικονομία και φιλελεύθερη δημοκρατία της αγοράς, δεν λειτουργεί βέβαια με βάση την ελευθερία των επιχειρηματικών αρχών αλλά με βάση την "αρχή της νομιμότητας" η οποία υποτίθεται ότι προστατεύει από την άσκηση δημόσιας εξουσίας περιορίζοντάς την στα πλαίσια του κοινοβουλευτικού κράτους δικαίου και στην αρχή της λαϊκής κυριαρχίας.
Εφόσον όμως η αγορά έχει με έμμεσο τρόπο υποκαταστήσει το κοινοβουλευτικό κράτος δικαίου υπάρχουν διάφορα προβλήματα δημοκρατικότητας. Γι' αυτό συχνά ερχόμαστε αντιμέτωποι με το γελοίο φαινόμενο να βλέπουμε π.χ. τον Ομπάμα ή και άλλους ηγέτες να παρακαλάνε τις επιχειρήσεις να μην σπαταλάνε τα χρήματα που τους δίνουν οι φορολογούμενοι για βοήθεια σε μπόνους. Το τραγελαφικό αυτό φαινόμενο δείχνει ξεκάθαρα το ότι η αγορά υποκατέστησε τις δημοκρατικές λειτουργίες του κράτους.
Το μέτρο λοιπόν για φορολόγηση με 90% των μπόνους των ιδιωτικών τραπεζών προσπαθεί να επαναφέρει το Νόμο από την αγορά στο κράτος. Πρακτικά οι τραπεζικές εταιρείες αν δεν έδιναν τόσα χρήματα στα στελέχη τους αυτά δεν θα αναλάμβαναν τόσο μεγάλους κινδύνους οι οποίοι θα έβαζαν ολόκληρη την κοινωνία σε μεγάλους κινδύνους, όπως έδειξε η τρέχουσα οικονομική κρίση. Η εφαρμογή μια τέτοιας απόφασης ουσιαστικά θεσμοθετεί την υποχρεωτική κοινωνική ευθύνη των επιχειρήσεων.
Αυτό είναι το είδος των μέτρων τα οποία θα έπρεπε να εφαρμόζονται παγκοσμίως και με αυτό τον τρόπο μόνο δεν θα αποτελεί η αρχή της ελευθερίας των συμβάσεων άλλοθι κατάργησης των λιγοστών δημοκρατικών θεσμών που μας έχουν μείνει.
Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2009
Σε έναν κόσμο για λίγους δεν χωράει κανείς
Image by Orbital Joe via Flickr
Την Παρασκευή άκουσα νομίζω στο skai radio κάποιον ομιλητή να λέει ότι κάποιοι διαδηλωτές κλείνουν πάλι τους δρόμους και διαταράσσουν έτσι την κυκλοφορία επειδή πέθανε ένα παιδί, αλλά δεν κάνουν το ίδιο όταν πεθαίνει π.χ. ένας μετανάστης. Όπως είπε ο ομιλητής αυτό δείχνει ότι οι διαδηλωτές δεν είναι λογικά συνεπείς με την ανθρώπινη ευαισθησία που οι ίδιοι διακηρύττουν.
Θα τολμούσα να πω ότι όλος ο σημερινός κόσμος είναι δομημένος στην αθλιότητα της παραπάνω εργαλειακής λογικής. Αυτού του είδους η εργαλειακή λογική μας λέει επίσης:
1) Γιατί να προστατεύουμε τα δικαιώματα των εργαζομένων στην Ελλάδα όταν η προστασία τους πολλές φορές δεν επιτρέπει σε αλλοδαπούς ή περισσότερους άνεργους να δουλέψουν;
2) Γιατί να προστατέψουμε την εγχώρια παραγωγή επιβάλλοντας δασμούς π.χ. σε αφρικανικά προϊόντα όταν αυτό θα έκανε τους Αφρικάνους να πεινάσουν και ίσως να πεθάνουν από την πείνα. Γιατί να ζούνε κάποιοι Έλληνες αγρότες καλύτερα;
3) Γιατί να νοιαστούμε για τις 5000 απολύσεις στην χ εταιρεία όταν ξέρουμε ότι η πίεση αυτή θα αυξήσει την παραγωγικότητα της οικονομίας και σε δεύτερη φάση οι 5000 απολύσεις θα αντικατασταθούν από 7000 προσλήψεις; Δηλαδή 5000 δυστυχείς + 7000 ευτυχείς = 2000 ευτυχείς, άρα πάμε καλά, έτσι δεν είναι; Απλή λογική....
4) Γιατί να νοιαστούμε που χάνονται κοραλλιογενή ή άλλα κατοικήσιμα νησιά στον Ειρηνικό Ωκεανό όταν ξέρουμε ότι αυτή η κατάσταση μπορεί να προκαλέσει σε κάποιο άλλο σημείο της γης νέα στεριά ή καλύτερες συνθήκες για ζωή. Μπορεί για παράδειγμα ο Καναδάς, οι στέπες της Ρωσίας ή και η Αλάσκα να γίνουν πιο κατοικήσιμοι τόποι ενώ στην Σκωτία να μην χρησιμοποιούν πια καλοριφέρ και έτσι να έχουμε και ενεργειακή εξοικονόμηση. Με 10,000 κατοίκους του Ειρηνικού θα ασχολούμαστε τώρα;
5) Γιατί να ενδιαφερθούμε για την πείνα στον τρίτο κόσμο όταν ξέρουμε ότι στην γη δεν χωράμε όλοι και θα ήταν πιο λογικό να μην γεννιόντουσαν ποτέ τόσοι άνθρωποι.
6) Γιατί να μην κάνουμε πειράματα με ανθρώπους ώστε να ανακαλύψουμε γρηγορότερα τα φάρμακα πολλών ασθενειών; Θα βασανιστούν λίγες χιλιάδες τριτοκοσμικοί υπάνθρωποι που ούτως ή άλλως θα πέθαιναν άσχημα από την πείνα. Πόσο μάλλον όταν αποζημιώνονται με το παραπάνω και οι οικογένειές τους.
7) Γιατί να μην βασανίζουμε και τους αιχμάλωτους τρομοκράτες ώστε να μας αποκαλύπτουν που κρύβονται οι άλλοι επίδοξοι τρομοκράτες φίλοι τους; Μπορεί κανείς να σκεφτεί πόσες αθώες ζωές θα μπορούσαν να γλιτώσουν αν επιτρεπόταν ο σκληρός βασανισμός κάποιων ειδεχθών εγκληματιών;
8) Γιατί να μην εκτελούμε όσους δολοφονούν αντί να τους ταΐζουμε μια ζωή κρατώντας τους κλεισμένους σε πανάκριβες φυλακές. Άσε που μπορεί να δραπετεύσουν και να ξανασκοτώσουν. Οικονομικώς είναι παράλογη η ισόβια κάθειρξη. Θα έπρεπε όλοι οι σκληροί εγκληματίες να εκτελούνται. Έτσι δεν είναι;
9) Γιατί να επιτρέπονται οι διαδηλώσεις και οι απεργίες αφού αυτό βλάπτει την κοινωνική λειτουργικότητα και την κυκλοφορία των πολιτών; Ας κηρυχτούν οι απεργίες παράνομες ή καταχρηστικές. Αν έχουν αιτήματα είμαστε έτοιμοι να κάνουμε διάλογο μαζί τους ως γνήσιοι δημοκράτες (χα,χα,χα...).
Γι' αυτό δεν φτάνουν ποτέ μόνο τα λογικά επιχειρήματα της τρέχουσας εργαλειακής λογικής. Ή μάλλον φτάνουν πια τα δήθεν λογικά επιχειρήματα! Θα πρέπει να σκεφτόμαστε αν η λογική που χρησιμοποιούμε στέκει και από ηθικής πλευράς και με ποιο σκοπό. Τα ηθικά κριτήρια δεν είναι επιστημονική δουλειά αλλά από τη φύση τους φιλοσοφική δουλειά και πολλές φορές τα ηθικά κριτήρια ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΥΜΦΕΡΟΥΝ ούτε και στέκουν οικονομιστικά.
Τα δε όρια του εφικτού ρεαλισμού στο κοινωνικό επίπεδο περιγράφουν μόνο τα όρια της διαφοράς ισχύος μεταξύ των ανθρώπων και άρα δεν μπορεί το "ρεαλιστικά εφικτό" να απαιτεί ανωτερότητα από το "ηθικά σωστό" χωρίς να παραδέχεται την δευτερεύουσα φύση του. Με άλλα λόγια, αν σαν κοινωνία και άνθρωποι κάνουμε κάτι που δεν στέκει ηθικά θα πρέπει τουλάχιστον να αγωνιζόμαστε συνεχώς για την ανατροπή του και τη διόρθωσή του.
Θα τολμούσα να πω ότι όλος ο σημερινός κόσμος είναι δομημένος στην αθλιότητα της παραπάνω εργαλειακής λογικής. Αυτού του είδους η εργαλειακή λογική μας λέει επίσης:
1) Γιατί να προστατεύουμε τα δικαιώματα των εργαζομένων στην Ελλάδα όταν η προστασία τους πολλές φορές δεν επιτρέπει σε αλλοδαπούς ή περισσότερους άνεργους να δουλέψουν;
2) Γιατί να προστατέψουμε την εγχώρια παραγωγή επιβάλλοντας δασμούς π.χ. σε αφρικανικά προϊόντα όταν αυτό θα έκανε τους Αφρικάνους να πεινάσουν και ίσως να πεθάνουν από την πείνα. Γιατί να ζούνε κάποιοι Έλληνες αγρότες καλύτερα;
3) Γιατί να νοιαστούμε για τις 5000 απολύσεις στην χ εταιρεία όταν ξέρουμε ότι η πίεση αυτή θα αυξήσει την παραγωγικότητα της οικονομίας και σε δεύτερη φάση οι 5000 απολύσεις θα αντικατασταθούν από 7000 προσλήψεις; Δηλαδή 5000 δυστυχείς + 7000 ευτυχείς = 2000 ευτυχείς, άρα πάμε καλά, έτσι δεν είναι; Απλή λογική....
4) Γιατί να νοιαστούμε που χάνονται κοραλλιογενή ή άλλα κατοικήσιμα νησιά στον Ειρηνικό Ωκεανό όταν ξέρουμε ότι αυτή η κατάσταση μπορεί να προκαλέσει σε κάποιο άλλο σημείο της γης νέα στεριά ή καλύτερες συνθήκες για ζωή. Μπορεί για παράδειγμα ο Καναδάς, οι στέπες της Ρωσίας ή και η Αλάσκα να γίνουν πιο κατοικήσιμοι τόποι ενώ στην Σκωτία να μην χρησιμοποιούν πια καλοριφέρ και έτσι να έχουμε και ενεργειακή εξοικονόμηση. Με 10,000 κατοίκους του Ειρηνικού θα ασχολούμαστε τώρα;
5) Γιατί να ενδιαφερθούμε για την πείνα στον τρίτο κόσμο όταν ξέρουμε ότι στην γη δεν χωράμε όλοι και θα ήταν πιο λογικό να μην γεννιόντουσαν ποτέ τόσοι άνθρωποι.
6) Γιατί να μην κάνουμε πειράματα με ανθρώπους ώστε να ανακαλύψουμε γρηγορότερα τα φάρμακα πολλών ασθενειών; Θα βασανιστούν λίγες χιλιάδες τριτοκοσμικοί υπάνθρωποι που ούτως ή άλλως θα πέθαιναν άσχημα από την πείνα. Πόσο μάλλον όταν αποζημιώνονται με το παραπάνω και οι οικογένειές τους.
7) Γιατί να μην βασανίζουμε και τους αιχμάλωτους τρομοκράτες ώστε να μας αποκαλύπτουν που κρύβονται οι άλλοι επίδοξοι τρομοκράτες φίλοι τους; Μπορεί κανείς να σκεφτεί πόσες αθώες ζωές θα μπορούσαν να γλιτώσουν αν επιτρεπόταν ο σκληρός βασανισμός κάποιων ειδεχθών εγκληματιών;
8) Γιατί να μην εκτελούμε όσους δολοφονούν αντί να τους ταΐζουμε μια ζωή κρατώντας τους κλεισμένους σε πανάκριβες φυλακές. Άσε που μπορεί να δραπετεύσουν και να ξανασκοτώσουν. Οικονομικώς είναι παράλογη η ισόβια κάθειρξη. Θα έπρεπε όλοι οι σκληροί εγκληματίες να εκτελούνται. Έτσι δεν είναι;
9) Γιατί να επιτρέπονται οι διαδηλώσεις και οι απεργίες αφού αυτό βλάπτει την κοινωνική λειτουργικότητα και την κυκλοφορία των πολιτών; Ας κηρυχτούν οι απεργίες παράνομες ή καταχρηστικές. Αν έχουν αιτήματα είμαστε έτοιμοι να κάνουμε διάλογο μαζί τους ως γνήσιοι δημοκράτες (χα,χα,χα...).
Γι' αυτό δεν φτάνουν ποτέ μόνο τα λογικά επιχειρήματα της τρέχουσας εργαλειακής λογικής. Ή μάλλον φτάνουν πια τα δήθεν λογικά επιχειρήματα! Θα πρέπει να σκεφτόμαστε αν η λογική που χρησιμοποιούμε στέκει και από ηθικής πλευράς και με ποιο σκοπό. Τα ηθικά κριτήρια δεν είναι επιστημονική δουλειά αλλά από τη φύση τους φιλοσοφική δουλειά και πολλές φορές τα ηθικά κριτήρια ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΥΜΦΕΡΟΥΝ ούτε και στέκουν οικονομιστικά.
Τα δε όρια του εφικτού ρεαλισμού στο κοινωνικό επίπεδο περιγράφουν μόνο τα όρια της διαφοράς ισχύος μεταξύ των ανθρώπων και άρα δεν μπορεί το "ρεαλιστικά εφικτό" να απαιτεί ανωτερότητα από το "ηθικά σωστό" χωρίς να παραδέχεται την δευτερεύουσα φύση του. Με άλλα λόγια, αν σαν κοινωνία και άνθρωποι κάνουμε κάτι που δεν στέκει ηθικά θα πρέπει τουλάχιστον να αγωνιζόμαστε συνεχώς για την ανατροπή του και τη διόρθωσή του.
Τι πήγε στραβά
Όπως διάβασα στην Καθημερινή η εφημερίδα New York Times αναφέρει για την Ελλάδα:
"...η δεινή οικονομική κατάσταση προκαλεί το ερώτημα τί πήγε στραβά σε μία χώρα που κάποτε θεωρείτο πρότυπο για την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, απολαμβάνοντας 15 χρόνια διαρκούς ανάπτυξης, και η οποία διήνυσε τεράστια απόσταση κατορθώνοντας να φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004".
"...η δεινή οικονομική κατάσταση προκαλεί το ερώτημα τί πήγε στραβά σε μία χώρα που κάποτε θεωρείτο πρότυπο για την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, απολαμβάνοντας 15 χρόνια διαρκούς ανάπτυξης, και η οποία διήνυσε τεράστια απόσταση κατορθώνοντας να φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004".
Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2009
Θα πάρουμε μέτρα ή θα μας πάρουν τα μέτρα;
Image by Leo Reynolds via FlickrΤα μέτρα για την οικονομία που έχουν διαρρεύσει στον τύπο και μιλάνε για απλό πάγωμα των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων νομίζω ότι δεν θα ικανοποιήσουν τις αγορές οι οποίες όπως είπαμε διψάνε για αίμα.
Από την άλλη, η πίεση που δέχτηκε η χώρα μας τις τελευταίες 3-4 μέρες είναι άνευ κάθε προηγουμένου. Ούτε το 1985 μετά τις βουλευτικές εκλογές δεν είχαμε φτάσει σε τόσο άσχημη οικονομική θέση με τον διοικητή της ΤτΕ να κάνει δραματικές εκκλήσεις στον Α.Παπανδρέου ο οποίος ανέθεσε στον Κ. Σημίτη το πρώτο μεγάλο πρόγραμμα "σταθεροποίησης" 1985-1987.
Άκουσα σήμερα τις πρώτες δηλώσεις του πρωθυπουργού και μου έκανε εντύπωση ότι συνεχώς αναφερόταν στην διαφθορά. Νομίζω ότι έχει κάτι σωστό στο μυαλό του- δεν ξέρω ακριβώς τι- αλλά υποψιάζομαι - για να παγώνει μόνο τους μισθούς - πρέπει να σκέφτεται κάτι μεγάλο.
Νομίζω ότι στο εξωτερικό φοβήθηκαν μήπως οι ταραχές, τα επεισόδια ή οι μίνι εξεγέρσεις είναι εκτός ελέγχου. Ασφαλώς όταν βλέπουν την Αθήνα να καίγεται και τα κεντρικά πανεπιστήμια μας να διαλύονται το μυαλό τους πάει στο κακό. Συνεπώς σκέφτηκαν: "μήπως οι Έλληνες είναι ανίκανοι να πάρουν οποιαδήποτε σκληρά μέτρα με το φόβο επανάστασης;". Μόνο έτσι εξηγείται η στάση των αγορών.
Παράλληλα, ο Παπανδρέου καταλαβαίνει κάτι πέρα από το τυπικό της δημοκρατίας της αγοράς: η πραγματική νομιμοποίηση δεν μπορεί να διατηρηθεί μέσω της διαπλοκής, της διαφθοράς και του κομματισμού. Εφόσον αυτά ο κόσμος τα καταλαβαίνει ο Παπανδρέου ξέρει ότι αν δεν κάνει κάτι κάποια στιγμή θα ξαναβγούν οι κουκουλουφόροι στους δρόμους χωρίς αυτή τη φορά το ΠΑΣΟΚ να έχει νωπή εντολή και χωρίς ο Χρυσοχοίδης να έχει πλέον τη νομιμοποίηση να κάνει "προληπτικές" προσαγωγές. Αυτό που έπαθε δηλαδή ο Καραμανλής και ουσιαστικά de facto έπεσε ήδη από τον Δεκέμβρη του 2008.
Ένα όμως ανακάτεμα των δημοσίων θεμάτων (έσοδα εφοριών, αποσπασματικά μέτρα στο ασφαλιστικό κτλ) δεν ξέρω αν μπορούν αυτή τη φορά να αποδώσουν κάτι, ούτε και να πείσουν τις αγορές, τώρα μας έβαλαν στο μικροσκόπιο. Επίσης δεν ξέρω αν έχουν ήδη εκπονηθεί σχετικά σχέδια όσο το ΠΑΣΟΚ ήταν στην αντιπολίτευση.
Η μόνη περίπτωση να πεισθώ ότι μπορεί οι εργαζόμενοι να τη γλιτώσουν μόνο με το πάγωμα των μισθών και παράλληλα οι αγορές να πεισθούν, θα ήταν να γίνουν κάποιου είδους ρηξικέλευθες μεταρρυθμίσεις. Για παράδειγμα, άκουσα κάπου ότι στο ΠΑΣΟΚ συζητάνε αυτό που έχω αναφέρει και στο blog μου και για το οποίο παλαιότερα πολλοί φιλελεύθεροι με ειρωνεύτηκαν, ότι δηλαδή όταν βρίσκονται ανασφάλιστοι εργαζόμενοι να κλείνουν οι επιχειρήσεις ή να αφαιρείται η δυνατότητα στους ιδιοκτήτες να κάνουν business ή κάτι ανάλογο. Τώρα η κυβέρνηση σκέφτεται να υιοθετήσει τέτοια υποτίθεται ακραία μέτρα γιατί βλέπει ότι αλλιώς θα βουλιάξουμε.
Για να μπορέσουν όμως να ισχύσουν τόσο σκληρά μέτρα θα πρέπει να τραβηχτούν τα λουριά των λυσσασμένων κομματόσκυλων πολιτευτών-πολιτικών κτλ τα οποία συχνάζουν στα γραφεία επιχειρηματιών και τους γλείφουν (οι πολιτικοί γλύφουν τους επιχειρηματίες, ισχύει βέβαια και το αντίθετο) για να παίρνουν που και που καμιά 500αρα ή 1000αρα ευρώ (και οι 300αρες γίνονται δεκτές, άκου λέει). Πόσο μάλλον όταν οι πολιτικοί μπορούν να βοηθήσουν τους φίλους τους επιχειρηματίες μέσω των πουλημένων στον κομματισμό δημόσιων υπηρεσιών.
Αυτά ισχύουν για το κάτω επίπεδο. Δεν ξέρω αν ο Παπανδρέου έχει σκέψεις και για το πάνω επίπεδο (μίζες υψηλού επιπέδου τύπου siemens, Βατοπέδι, διαπλοκές, κατασκευαστικά έργα, κανάλια, TV, εφημερίδες κτλ) αλλά πολύ αμφιβάλλω γιατί ίσως ξέρει ότι δεν μπορεί. Πάντως ό,τι κάνει σε σχέση με το διαδίκτυο είναι προς αυτή την κατεύθυνση του "πάνω ελέγχου" που σίγουρα χρειάζεται η συναίνεση της ΝΔ η οποία αμφιβάλλω αν μπορεί να συναινέσει.
Όλα αυτά που λέω ας μην ξενίζουν κανέναν, πάντοτε η σοσιαλδημοκρατία ήταν αυτή που έπαιρνε θετικά μέτρα για το λαό σε μια προσπάθειά της να διατηρηθεί αυτή και το υπάρχον σύστημα σε ισχύ. Ιδίως τώρα που οι κουκουλοφόροι αποδεικνύονται μοχλός πίεσης. Το αν θα μπορεί μια κυβέρνηση να τους περιορίζει βίαια ή όχι θα εξαρτάται από τη νομιμοποίηση που θα έχει.
Από την άλλη, η πίεση που δέχτηκε η χώρα μας τις τελευταίες 3-4 μέρες είναι άνευ κάθε προηγουμένου. Ούτε το 1985 μετά τις βουλευτικές εκλογές δεν είχαμε φτάσει σε τόσο άσχημη οικονομική θέση με τον διοικητή της ΤτΕ να κάνει δραματικές εκκλήσεις στον Α.Παπανδρέου ο οποίος ανέθεσε στον Κ. Σημίτη το πρώτο μεγάλο πρόγραμμα "σταθεροποίησης" 1985-1987.
Άκουσα σήμερα τις πρώτες δηλώσεις του πρωθυπουργού και μου έκανε εντύπωση ότι συνεχώς αναφερόταν στην διαφθορά. Νομίζω ότι έχει κάτι σωστό στο μυαλό του- δεν ξέρω ακριβώς τι- αλλά υποψιάζομαι - για να παγώνει μόνο τους μισθούς - πρέπει να σκέφτεται κάτι μεγάλο.
Νομίζω ότι στο εξωτερικό φοβήθηκαν μήπως οι ταραχές, τα επεισόδια ή οι μίνι εξεγέρσεις είναι εκτός ελέγχου. Ασφαλώς όταν βλέπουν την Αθήνα να καίγεται και τα κεντρικά πανεπιστήμια μας να διαλύονται το μυαλό τους πάει στο κακό. Συνεπώς σκέφτηκαν: "μήπως οι Έλληνες είναι ανίκανοι να πάρουν οποιαδήποτε σκληρά μέτρα με το φόβο επανάστασης;". Μόνο έτσι εξηγείται η στάση των αγορών.
Παράλληλα, ο Παπανδρέου καταλαβαίνει κάτι πέρα από το τυπικό της δημοκρατίας της αγοράς: η πραγματική νομιμοποίηση δεν μπορεί να διατηρηθεί μέσω της διαπλοκής, της διαφθοράς και του κομματισμού. Εφόσον αυτά ο κόσμος τα καταλαβαίνει ο Παπανδρέου ξέρει ότι αν δεν κάνει κάτι κάποια στιγμή θα ξαναβγούν οι κουκουλουφόροι στους δρόμους χωρίς αυτή τη φορά το ΠΑΣΟΚ να έχει νωπή εντολή και χωρίς ο Χρυσοχοίδης να έχει πλέον τη νομιμοποίηση να κάνει "προληπτικές" προσαγωγές. Αυτό που έπαθε δηλαδή ο Καραμανλής και ουσιαστικά de facto έπεσε ήδη από τον Δεκέμβρη του 2008.
Ένα όμως ανακάτεμα των δημοσίων θεμάτων (έσοδα εφοριών, αποσπασματικά μέτρα στο ασφαλιστικό κτλ) δεν ξέρω αν μπορούν αυτή τη φορά να αποδώσουν κάτι, ούτε και να πείσουν τις αγορές, τώρα μας έβαλαν στο μικροσκόπιο. Επίσης δεν ξέρω αν έχουν ήδη εκπονηθεί σχετικά σχέδια όσο το ΠΑΣΟΚ ήταν στην αντιπολίτευση.
Η μόνη περίπτωση να πεισθώ ότι μπορεί οι εργαζόμενοι να τη γλιτώσουν μόνο με το πάγωμα των μισθών και παράλληλα οι αγορές να πεισθούν, θα ήταν να γίνουν κάποιου είδους ρηξικέλευθες μεταρρυθμίσεις. Για παράδειγμα, άκουσα κάπου ότι στο ΠΑΣΟΚ συζητάνε αυτό που έχω αναφέρει και στο blog μου και για το οποίο παλαιότερα πολλοί φιλελεύθεροι με ειρωνεύτηκαν, ότι δηλαδή όταν βρίσκονται ανασφάλιστοι εργαζόμενοι να κλείνουν οι επιχειρήσεις ή να αφαιρείται η δυνατότητα στους ιδιοκτήτες να κάνουν business ή κάτι ανάλογο. Τώρα η κυβέρνηση σκέφτεται να υιοθετήσει τέτοια υποτίθεται ακραία μέτρα γιατί βλέπει ότι αλλιώς θα βουλιάξουμε.
Για να μπορέσουν όμως να ισχύσουν τόσο σκληρά μέτρα θα πρέπει να τραβηχτούν τα λουριά των λυσσασμένων κομματόσκυλων πολιτευτών-πολιτικών κτλ τα οποία συχνάζουν στα γραφεία επιχειρηματιών και τους γλείφουν (οι πολιτικοί γλύφουν τους επιχειρηματίες, ισχύει βέβαια και το αντίθετο) για να παίρνουν που και που καμιά 500αρα ή 1000αρα ευρώ (και οι 300αρες γίνονται δεκτές, άκου λέει). Πόσο μάλλον όταν οι πολιτικοί μπορούν να βοηθήσουν τους φίλους τους επιχειρηματίες μέσω των πουλημένων στον κομματισμό δημόσιων υπηρεσιών.
Αυτά ισχύουν για το κάτω επίπεδο. Δεν ξέρω αν ο Παπανδρέου έχει σκέψεις και για το πάνω επίπεδο (μίζες υψηλού επιπέδου τύπου siemens, Βατοπέδι, διαπλοκές, κατασκευαστικά έργα, κανάλια, TV, εφημερίδες κτλ) αλλά πολύ αμφιβάλλω γιατί ίσως ξέρει ότι δεν μπορεί. Πάντως ό,τι κάνει σε σχέση με το διαδίκτυο είναι προς αυτή την κατεύθυνση του "πάνω ελέγχου" που σίγουρα χρειάζεται η συναίνεση της ΝΔ η οποία αμφιβάλλω αν μπορεί να συναινέσει.
Όλα αυτά που λέω ας μην ξενίζουν κανέναν, πάντοτε η σοσιαλδημοκρατία ήταν αυτή που έπαιρνε θετικά μέτρα για το λαό σε μια προσπάθειά της να διατηρηθεί αυτή και το υπάρχον σύστημα σε ισχύ. Ιδίως τώρα που οι κουκουλοφόροι αποδεικνύονται μοχλός πίεσης. Το αν θα μπορεί μια κυβέρνηση να τους περιορίζει βίαια ή όχι θα εξαρτάται από τη νομιμοποίηση που θα έχει.
Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2009
H Ζέζα Ζήκου γράφει για την τρέχουσα κατάσταση
Image via Wikipedia
Γράφει η Ζέζα Ζήκου στην Καθημερινή:
"Oταν οι ΗΠΑ και η Βρετανία απειλούνται λόγω του εκτροχιασμού του δημοσιονομικού ελλείμματος των χωρών τους, ουδείς μπορεί να εφησυχάζει. Ομως, ευτυχώς ή δυστυχώς, η Κίνα εξακολουθεί να αγοράζει τα αμερικανικά ομόλογα και να φορτώνεται με δολάρια (τίμημα, πιθανώς, μιας μυστικής συμφωνίας με την Ουάσιγκτον). Ενώ η Βρετανία έχοντας δικές της τις έγκυρες οικονομικές φυλλάδες, κρύβει τις αδυναμίες της.
Ναι... Ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα έχει απειληθεί από τη Moody’s με το ενδεχόμενο μεταβολής της άριστης πιστοληπτικής αξιολόγησης «ΑΑΑ» που χαίρει η χώρα του. Η κορυφαία αυτή βαθμίδα αξιοπιστίας των εθνικών ομολόγων δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη για κανέναν παντοτινά –ούτε καν για τις Ηνωμένες Πολιτείες–, έχει προειδοποιήσει η Moody’s!
Εγκλωβισμένοι οι λαοί στα ποικίλα παιχνίδια των εταιρειών πιστοληπτικής αξιολόγησης τύπου Fitch, Standard & Poor’s και λοιπών... συνεχώς απειλούνται με την υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας των οικονομιών τους. Χθες, η Fitch Ratings προχώρησε ξανά στην υποβάθμιση της πιστοληπτικής αξιολόγησης της Ελλάδας σε «ΒΒΒ+» (από A-) και έθεσε, επίσης, υπό αρνητική προοπτική την οικονομία μας, λόγω της εφιαλτικής επιδείνωσης των δημόσιων οικονομικών της χώρας μας. Ενέργεια που επιδεινώνει δραματικά την επιβάρυνση στο χρέος και στο κόστος δανεισμού της ελληνικής οικονομίας.
Εν τω μεταξύ, τα αρνητικά δημοσιεύματα κυρίως των βρετανικών φυλλάδων δίνουν και παίρνουν και ούτε λίγο ούτε πολύ ο καμβάς που κάποιοι επιμελώς... κεντούν δείχνει την ελληνική οικονομία όχι απλώς στα πρόθυρα της χρεοκοπίας αλλά χρεοκοπημένη ήδη.
Στην ασφάλεια των γερμανικών κρατικών ομολόγων, στα πανίσχυρα Bunds, κατέφυγαν οι επενδυτές χθες αμέσως μετά την υποβάθμιση της ελληνικής οικονομίας. Αναπόφευκτα τα spreads στα ομόλογα, το καπέλο δηλαδή που πληρώνει το ελληνικό Δημόσιο για να δανειστεί σε σχέση με το επιτόκιο που πληρώνει για τα ίδια δανεικά η Γερμανία, εκτινάχτηκε ξανά στο 2,30%. Από Ισλανδία του Αιγαίου μάς έχουν κάνει Ντουμπάι και πάει λέγοντας... Τίποτε από αυτά δεν ισχύει, φυσικά. Απλώς, κάποιοι έβγαλαν και βγάζουν χοντρά λεφτά.
Μόλις προχθές στον προθάλαμο της υποβάθμισης έθεσε την ελληνική οικονομία και ο διεθνής οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης Standard & Poor’s, θεωρώντας ότι απαιτούνται πιο τολμηρά μέτρα από αυτά που έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση. Η S&P επιρρίπτει ευθύνες στην προηγούμενη κυβέρνηση για τη διεύρυνση του ελλείμματος, αναγνωρίζει ότι η νέα έχει κάνει βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση, ωστόσο εκτιμά πως τα μέτρα που έχει εξαγγείλει δεν είναι επαρκή για διατηρήσιμη δημοσιονομική προσαρμογή. Επίσης, εκτιμά ότι οι ελληνικές τράπεζες αντιμετωπίζουν τους μεγαλύτερους μακροπρόθεσμους κινδύνους στη Δ. Ευρώπη!
Από τις απειλές της υποβάθμισης, φυσικά, δεν έχει ξεφύγει και η Βρετανία. Η Standard & Poor’s έχει προχωρήσει ήδη από την άνοιξη στην υποβάθμιση της προοπτικής της πιστοληπτικής αξιολόγησης της Βρετανίας σε αρνητική (από σταθερή). Για μια χώρα, όπως η Βρετανία, η απειλή της Standard & Poor’s ότι θα υποβαθμίσει τη βαθμίδα αξιολόγησης ΑΑΑ που χαίρει η βρετανική οικονομία από το 1978, όταν άρχισαν οι αξιολογήσεις, είναι βαθιά ταπεινωτική".....Εδώ η συνέχεια
"Oταν οι ΗΠΑ και η Βρετανία απειλούνται λόγω του εκτροχιασμού του δημοσιονομικού ελλείμματος των χωρών τους, ουδείς μπορεί να εφησυχάζει. Ομως, ευτυχώς ή δυστυχώς, η Κίνα εξακολουθεί να αγοράζει τα αμερικανικά ομόλογα και να φορτώνεται με δολάρια (τίμημα, πιθανώς, μιας μυστικής συμφωνίας με την Ουάσιγκτον). Ενώ η Βρετανία έχοντας δικές της τις έγκυρες οικονομικές φυλλάδες, κρύβει τις αδυναμίες της.
Ναι... Ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα έχει απειληθεί από τη Moody’s με το ενδεχόμενο μεταβολής της άριστης πιστοληπτικής αξιολόγησης «ΑΑΑ» που χαίρει η χώρα του. Η κορυφαία αυτή βαθμίδα αξιοπιστίας των εθνικών ομολόγων δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη για κανέναν παντοτινά –ούτε καν για τις Ηνωμένες Πολιτείες–, έχει προειδοποιήσει η Moody’s!
Εγκλωβισμένοι οι λαοί στα ποικίλα παιχνίδια των εταιρειών πιστοληπτικής αξιολόγησης τύπου Fitch, Standard & Poor’s και λοιπών... συνεχώς απειλούνται με την υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας των οικονομιών τους. Χθες, η Fitch Ratings προχώρησε ξανά στην υποβάθμιση της πιστοληπτικής αξιολόγησης της Ελλάδας σε «ΒΒΒ+» (από A-) και έθεσε, επίσης, υπό αρνητική προοπτική την οικονομία μας, λόγω της εφιαλτικής επιδείνωσης των δημόσιων οικονομικών της χώρας μας. Ενέργεια που επιδεινώνει δραματικά την επιβάρυνση στο χρέος και στο κόστος δανεισμού της ελληνικής οικονομίας.
Εν τω μεταξύ, τα αρνητικά δημοσιεύματα κυρίως των βρετανικών φυλλάδων δίνουν και παίρνουν και ούτε λίγο ούτε πολύ ο καμβάς που κάποιοι επιμελώς... κεντούν δείχνει την ελληνική οικονομία όχι απλώς στα πρόθυρα της χρεοκοπίας αλλά χρεοκοπημένη ήδη.
Στην ασφάλεια των γερμανικών κρατικών ομολόγων, στα πανίσχυρα Bunds, κατέφυγαν οι επενδυτές χθες αμέσως μετά την υποβάθμιση της ελληνικής οικονομίας. Αναπόφευκτα τα spreads στα ομόλογα, το καπέλο δηλαδή που πληρώνει το ελληνικό Δημόσιο για να δανειστεί σε σχέση με το επιτόκιο που πληρώνει για τα ίδια δανεικά η Γερμανία, εκτινάχτηκε ξανά στο 2,30%. Από Ισλανδία του Αιγαίου μάς έχουν κάνει Ντουμπάι και πάει λέγοντας... Τίποτε από αυτά δεν ισχύει, φυσικά. Απλώς, κάποιοι έβγαλαν και βγάζουν χοντρά λεφτά.
Μόλις προχθές στον προθάλαμο της υποβάθμισης έθεσε την ελληνική οικονομία και ο διεθνής οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης Standard & Poor’s, θεωρώντας ότι απαιτούνται πιο τολμηρά μέτρα από αυτά που έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση. Η S&P επιρρίπτει ευθύνες στην προηγούμενη κυβέρνηση για τη διεύρυνση του ελλείμματος, αναγνωρίζει ότι η νέα έχει κάνει βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση, ωστόσο εκτιμά πως τα μέτρα που έχει εξαγγείλει δεν είναι επαρκή για διατηρήσιμη δημοσιονομική προσαρμογή. Επίσης, εκτιμά ότι οι ελληνικές τράπεζες αντιμετωπίζουν τους μεγαλύτερους μακροπρόθεσμους κινδύνους στη Δ. Ευρώπη!
Από τις απειλές της υποβάθμισης, φυσικά, δεν έχει ξεφύγει και η Βρετανία. Η Standard & Poor’s έχει προχωρήσει ήδη από την άνοιξη στην υποβάθμιση της προοπτικής της πιστοληπτικής αξιολόγησης της Βρετανίας σε αρνητική (από σταθερή). Για μια χώρα, όπως η Βρετανία, η απειλή της Standard & Poor’s ότι θα υποβαθμίσει τη βαθμίδα αξιολόγησης ΑΑΑ που χαίρει η βρετανική οικονομία από το 1978, όταν άρχισαν οι αξιολογήσεις, είναι βαθιά ταπεινωτική".....Εδώ η συνέχεια
Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2009
Σε κίνδυνο τα κυριαρχικά μας δικαιώματα λόγω της κερδοσκοπίας
Image via Wikipedia
Σήμερα με αφορμή το υπουργικό συμβούλιο και ομιλία για την διεθνή διαφάνεια έγιναν κάποιες πολύ βαρυσήμαντες δηλώσεις του πρωθυπουργού με φόντο την κερδοσκοπική επίθεση που δέχεται η χώρα μας τις τελευταίες 48 ώρες. Ο πρωθυπουργός με αφορμή την πρωτοφανή κερδοσκοπική επίθεση κατά της Ελλάδος ανέφερε στο υπουργικό συμβούλιο την απόφαση να κάνουν "ό,τι χρειάζεται" υπερ της δημοσιονομικής σταθερότητας, διότι "μόνο έτσι δεν θα κινδυνεύουμε να χάσουμε κυριαρχικά μας δικαιώματα". Μίλησε για "δημοσιονομικό πρόβλημα, το οποίο απειλεί την εθνική κυριαρχία για πρώτη φορά απο το 1974".
Πέρα από το ότι χρέος = εξάρτηση - όπως λέγαμε με τον aerostatik στο τελευταίο ποστ - νομίζω ότι εδώ υπενθυμίζεται από τον πρωθυπουργό ότι η Ελλάδα λόγω των απειλών που υπάρχουν γύρω της είναι υποχρεωμένη να παραμένει ισχυρή. Έτσι, ο πρωθυπουργός ξεκάθαρα απευθύνθηκε στον πατριωτισμό των Ελλήνων (τι διάολο, άδικα γιορτάζουμε τόσα χρόνια την 28η Οκτ και 25η Μαρτίου;).
Και με όλα αυτά, επαληθεύεται το ότι ο Καραμανλής σε μια τόσο κρίσιμη κατάσταση δεν θα γλίτωνε το ξύλο, το γιαούρτωμα και τα αυγά. Έφυγε γιατί δεν είχε το λαϊκό έρεισμα για να ανακοινώσει τα σκληρά μέτρα που του είχαν διαμηνύσει ότι έπρεπε να πάρει αλλά δεν είχε και τις ψυχικές αντοχές που χρειαζόταν μια τόσο μεγάλη προσπάθεια.
Αύριο ο πρωθυπουργός θα συναντήσει τον πρόεδρο της Δημοκρατίας για να του εκθέσει την σοβαρότητα της κατάστασης και μάλλον τις επόμενες 4-5 μέρες θα ακολουθήσουν ανακοινώσεις για σκληρά οικονομικά μέτρα. Με το που θα ανακοινωθούν αυτά τα μέτρα οι αγορές θα μας αφήσουν για λίγο χαλαρούς.
Δείτε και ακούστε όλες τις ομιλίες εδώ.
Οι πραγματικοί βάρβαροι των διεθνών αγορών
Μπορεί όλοι να είναι ικανοποιημένοι που σώθηκε η Ελλάδα από τους κουκουλοφόρους στο κέντρο της Αθήνας, βλέπουν όμως τους βάρβαρους που χτυπάνε την πόρτα μας ξετινάζοντας την οικονομία μας; Σήμερα η citi - η οποία χρεοκόπησε και την έσωσε η αμερικανική κυβέρνηση 3 φόρες - δήλωσε ότι η Ελλάδα ενδέχεται να υποβαθμιστεί πολλές φορές ακόμη. Τη στιγμή που γράφω αυτό το ποστ η ελληνική οικονομία κυριολεκτικά ξετινάζεται από τις άγριες επιθέσεις των κερδοσκόπων.Δεν υποβαθμίζεται μόνο η Ελλάδα και το χρέος μας αλλά αυτό έχει μεγάλο αντίκτυπο και στα μοντελάκια με τα οποία μετράνε τους κινδύνους οι τράπεζες, με τα οποία αποτιμώνται οι τράπεζες και με τα οποία καθορίζεται το συνολικό ρίσκο κτλ. Έτσι πλήττονται πολλοί κλάδοι της οικονομίας.
Το ότι η Ελλάδα βέβαια δεν είναι Αργεντινή αποδεικνύεται από το ότι μια μείωση των μισθών κατά 10% θα έλυνε το πρόβλημα, σιγά το πράγμα δηλαδή.....Εκεί φαίνεται ότι το θέμα είναι η άτυπη διεθνής νομιμότητα του νεοφιλελευθερισμού και τίποτα άλλο.
Τις νέες αυτές πιέσεις τις είχα αναφέρει πριν ξεσπάσουν μιλώντας ξεκάθαρα από τον προηγούμενο μήνα όταν ανακοινώθηκε η "Εισφορά Κοινωνικής Ευθύνης" (δείτε τα σχετικές δημοσιεύσεις μου από Νοε έως σήμερα), τα είχα γράψει και ως σχόλιο στο σάιτ που μπήκε το νομοσχέδιο για δημόσια διαβούλευση (www.opengov.gr) αναφέροντας το ότι οι αγορές αποφασίζουν και όχι οι πολιτικοί. Όταν οι αγορές άκουσαν ότι θα υπάρξει επίθεση και στους μεγαλογιατρούς μας ξετίναξαν ακόμη περισσότερο! Έχει κανείς πλέον καμία αμφιβολία ότι δεν πρόκειται περι αριστερής συνωμοσιολογίας αλλά για ρητούς και άρρητους οικονομικούς θεσμούς που λειτουργούν με συγκεκριμένο τρόπο παρακάμπτοντας τη δημοκρατία;
Και για εμάς στην Ελλάδα θα μπορούσε βέβαια να πει κάποιος πολλά. Τι να πούμε γι' αυτούς τους μηχανισμούς όπως λειτουργούν στις ΗΠΑ και αλλού. Εκεί τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα σε ό,τι αφορά τη δημοκρατία.
Οι μεγαλογιατροί και άλλοι μεγαλοκεφαλαούχοι του Κολωνακίου δεν χρειάζονται πλέον το κράτος για να προστατεύει τα συμφέροντά τους. Αυτό το κάνουν οι διεθνείς αγορές.
Και είμαι σίγουρος ότι αν κάποιος προσπαθήσει να δει ακριβώς ποιοι είναι αυτοί οι Ανώνυμοι που μας ξεπουλάνε δεν θα βρει ονόματα, μόνο παροχείς και επενδυτικούς οίκους....
Σημείωση: Η έκφραση "Barbarians at the gate" έχει επικρατήσει διεθνώς και αναφέρεται στην χρηματοοικονομική απληστία και την εταιρική δύναμη με αφορμή την εξαγορά της RJR Nabisco το 1988.
Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2009
Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή...
Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν Κλοντ Τρισέ, δήλωσε ότι οι Έλληνες πρέπει να μάθουν ότι τους περιμένουν δύσκολες μέρες....
"Εκείθε με τους αδελφούς, εδώθε με το Χάρο".....
Επιτέλους ένα συν για την Ελλάδα: ΒΒΒ+
Image by marycesyl ; bonjour à tous ! via Flickr
Καιρός ήταν να πάρουμε ένα θετικό πρόσημο ως χώρα! Η Fitch υποβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδος από Α- σε BBB+ και μάλιστα με αρνητικές προοπτικές.
Λίγες μέρες μετά τις ανακοινώσεις για δηλώσεις εισοδήματος με διασταυρώσεις και αναφορά όλων των περιουσιακών στοιχείων των πολιτών καθώς και ένταση των ελέγχων σε συγκεκριμένους κλάδους (π.χ. μεγαλογιατρών του Κολωνακίου) η Fitch μας έδωσε ένα καίριο χτύπημα, τα spreads ανέβηκαν και πάλι, ενώ ο Τρισέ δήλωσε (αντί να τα βάζουμε με τους στυλοβάτες της οικονομίας μεγαλογιατρούς) ότι πρέπει να μειώσουμε τις αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων κατά 10% όπως έκανε άλλωστε και η μετρημένη και σοβαρή Ιρλανδία.
Δεν τα θεωρώ καθόλου τυχαία όλα αυτά. Εννοείται ότι όποιος προσπαθεί να φορολογήσει περισσότερο το κεφάλαιο τα βάζει με τους νόμους της ελεύθερης οικονομίας, γι' αυτό και θα τρώμε ξύλο προς παραδειγματισμό και συνετισμό όλων των υπολοίπων χωρών. Γιατί η ελεύθερη οικονομία αναφέρει ότι: Αν φορολογήσεις το κεφάλαιο τότε το κεφάλαιο θα φύγει, άρα έκανες μια τρύπα στο νερό. Συνεπώς λέει ο Τρισέ να μειώσουμε τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων κατά 10%. Σωστός ο παίκτης!
Τα περι σοσιαλισμού λοιπόν, εν μέσω σκληρού καπιταλισμού, μου φαίνονται λόγια ακατανόητα και ακατάληπτα από ανθρώπους που είτε στρουθοκαμηλίζουν είτε μας κοροϊδεύουν. Αντίθετα, ο καπιταλισμός έχει ξεκάθαρους μηχανισμούς πρόληψης και καταστολής. Οι αγορές αν δεν χυθεί πραγματικό αίμα και δεν ματώσουν πραγματικά οι εργαζόμενοι δεν μασάνε.
Μια παρατήρηση μόνο: περιμένουμε να δούμε τι βαθμολογία θα δώσει ο Fitch και οι άλλοι ακατονόμαστοι κατά την χρεοκοπία ΗΒ και ΗΠΑ.
Λίγες μέρες μετά τις ανακοινώσεις για δηλώσεις εισοδήματος με διασταυρώσεις και αναφορά όλων των περιουσιακών στοιχείων των πολιτών καθώς και ένταση των ελέγχων σε συγκεκριμένους κλάδους (π.χ. μεγαλογιατρών του Κολωνακίου) η Fitch μας έδωσε ένα καίριο χτύπημα, τα spreads ανέβηκαν και πάλι, ενώ ο Τρισέ δήλωσε (αντί να τα βάζουμε με τους στυλοβάτες της οικονομίας μεγαλογιατρούς) ότι πρέπει να μειώσουμε τις αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων κατά 10% όπως έκανε άλλωστε και η μετρημένη και σοβαρή Ιρλανδία.
Δεν τα θεωρώ καθόλου τυχαία όλα αυτά. Εννοείται ότι όποιος προσπαθεί να φορολογήσει περισσότερο το κεφάλαιο τα βάζει με τους νόμους της ελεύθερης οικονομίας, γι' αυτό και θα τρώμε ξύλο προς παραδειγματισμό και συνετισμό όλων των υπολοίπων χωρών. Γιατί η ελεύθερη οικονομία αναφέρει ότι: Αν φορολογήσεις το κεφάλαιο τότε το κεφάλαιο θα φύγει, άρα έκανες μια τρύπα στο νερό. Συνεπώς λέει ο Τρισέ να μειώσουμε τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων κατά 10%. Σωστός ο παίκτης!
Τα περι σοσιαλισμού λοιπόν, εν μέσω σκληρού καπιταλισμού, μου φαίνονται λόγια ακατανόητα και ακατάληπτα από ανθρώπους που είτε στρουθοκαμηλίζουν είτε μας κοροϊδεύουν. Αντίθετα, ο καπιταλισμός έχει ξεκάθαρους μηχανισμούς πρόληψης και καταστολής. Οι αγορές αν δεν χυθεί πραγματικό αίμα και δεν ματώσουν πραγματικά οι εργαζόμενοι δεν μασάνε.
Μια παρατήρηση μόνο: περιμένουμε να δούμε τι βαθμολογία θα δώσει ο Fitch και οι άλλοι ακατονόμαστοι κατά την χρεοκοπία ΗΒ και ΗΠΑ.
Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2009
Ρεπορτάζ από την πρώτη γραμμή
Image by 0neiros via Flickr
"NP: Άσχετο το σχόλιό μου. Απλως, μόλις γύρισα απο τα εξάρχεια όπου πριν απο λίγο δολοφονήθηκε απο την αστυνομία ένας δεκαπεντάχρονος. Αποκλεισμένη η πλατεία, αποκλεισμένο το πολυτεχνείο απο ΜΑΤ τουλάχιστον 10πλάσια σε αριθμό απο τους νεαρούς. Το κίνημα πιάστηκε στα μπάρ ! Και Δημοκρατία συνεχίζεται...".
Σήμερα ο NP έγραψε το παρακάτω σχόλιο στο blog μου που εξηγεί την κατάσταση:
"Γειά σου GR,
Έγραψες παλιότερα ότι η μερική παύση πληρωμών στη χώρα μας είναι μια defacto (δηλ. μη ανακοινωμένη) πτώχευση. Πιθανώς τα λόγια δεν ήταν αυτά, όμως αυτό νομίζω ήταν το περιεχόμενο.
Θα συμπληρώσω ότι στην Ελλάδα υπάρχει εδώ και πολύν καιρό, defacto, στρατιωτικός νόμος που ισχύει σε συγκεκριμένες περιοχές και για συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους.
Επίσης, defacto, είναι απαγορευμένες οι συγκεντρώσεις. Τουλάχιστον όσες συγκεντρώσεις εκφράζουν ουσιαστική αμφισβήτηση του συστήματος.
Θα αναφέρω την προσωπική μου εμπειρία από τη χθεσινή συγκέντρωση, που είναι πρόσφατη, σαν ένα από τα πολλά παραδείγματα.
ΠΡΟΣΟΧΗ: όποιος δεν πήγε ο ίδιος στη συγκέντρωση και βασίζει την πληροφόρησή του στην τηλεόραση, είναι αδύνατον να διανοηθεί πόσο διαφορετικά είναι τα πράγματα από ότι νομίζει.
Παπούλιας, Γιώργος, κλπ «κάνουν έκκληση» για αποφυγή επεισοδίων. Νομίζει κανείς ότι παρακαλάνε και νουθετούν παιδιά που, πάντως, είναι ελεύθερα να διαδηλώσουν.
Αν κάποιος προσπαθούσε χθες να πάει στη συγκέντρωση στα προπύλαια, θα ανακάλυπτε ότι:
1. Δεν υπάρχουν μέσα μεταφοράς. (Το μετρό σταμάτησε πολύ πριν τη συγκέντρωση)
2. Όλο το κέντρο είναι αποκλεισμένο για τροχοφόρα, σε μεγάλη απόσταση από τα προπύλαια και πρέπει να πάει με τα πόδια
3. Σε 5 ομόκεντρους κύκλους, (τουλάχιστο από το μέρος που πήγα εγώ, δηλ. το Παγκράτι), η συγκέντρωση είναι περικυκλωμένη από την αστυνομία. Δηλ. Μπλόκα σε κάθε γωνία, και μοτοσικλέτες της ομάδας «Δ» που τρέχουν περιμετρικά γύρω από τη συγκέντρωση στους άδειους δρόμους.
4. Η αστυνομία κάνει ελέγχους ταυτοτήτων και μερικές φορές και προσαγωγές (δηλ. προληπτικές συλλήψεις πριν τελεστεί οποιοδήποτε αδίκημα) σε όσους προσπαθούν να πάνε στη συγκέντρωση, ή τουλάχιστον σε όσους προλαβαίνει
Παρόλα αυτά, υπήρχαν 3-4 χιλιάδες κόσμος όταν έφτασα, και τελικά γίνανε γύρω στις 10.000. Ενώ η συγκέντρωση ήταν τελείως ειρηνική, τα ΜΑΤ πλησίασαν σε απόσταση αναπνοής, δηλ. στα 20 μέτρα, σε όλες τις διασταυρώσεις που μπόρεσα να ελέγξω. Παρότι αυτό σε κάνει ιδιαίτερα νευρικό, γιατί αν γίνει έφοδος είσαι κυκλωμένος, ο περισσότερος κόσμος δεν αντέδρασε. Στο σημείο όμως του Πανεπιστημίου, μεταξύ ακαδημίας και Πανεπιστημίου, υπήρχαν πιο «μάχιμοι» πιτσιρικάδες, που προσπάθησαν να κρατήσουν μακριά τα MAT.
Σε αντίθεση με τον περσινό Δεκέμβρη όπου τα «μάχιμα» τμήματα της συγκέντρωσης ήταν πιο οργανωμένα και είχαν αρκετές μολότοφ, αυτή τη φορά ήταν σχετικά άοπλοι και, τουλάχιστον εγώ, δεν είδα καμία μολότοφ. Φυσικά δεν μπορούσα να έχω την εποπτεία παρά ενός περιορισμένου τμήματος της συγκέντρωσης. Πέρσι όμως όντως έπεφταν οι μολότοφ χαλάζι όπου κι αν κοίταζες. Τα «όπλα» φτιάχτηκαν επί τόπου και ήταν στην αρχή νεράντζια και μετά κομμάτια από πλάκες που έσπασαν.
Τα ΜΑΤ άρχισαν τις βόμβες κρότου-λάμψης και τα δακρυγόνα, παρόλα αυτά δεν μπορούσαν να πλησιάσουν, γιατί μεταξύ άλλων οι πιτσιρικάδες είχαν το πλεονέκτημα του ύψους από τα σκαλιά.
Η υπόλοιπη συγκέντρωση έμεινε σχετικά ανεπηρέαστη και αρκετά ήρεμη.
Όταν ξεκινήσαμε, παρότι τα ΜΑΤ ήταν σε απόσταση αναπνοής δίπλα μας, αλλά και από τους μακρύτερους δρόμους φαινόταν οι μετακινήσεις τμημάτων των ΜΑΤ και μηχανών που κύκλωναν την πορεία, δεν έγινε το παραμικρό σπάσιμο. Όταν όμως το σημείο της πορείας που βρισκόμουνα άρχισε να ανεβαίνει τη Σταδίου, γίνεται πιο χαμηλά από εμάς το πρώτο «ντού» της αστυνομίας αρχίζουν τα τρεξίματα, και τότε κάποιοι, πολύ λίγοι, αρχίζουν τα σπασίματα, πρώτα σε κάμερες Τραπεζών, αλλά μετά και σε κάποια καταστήματα. Φτάνοντας στην Κοραή, καταλαβαίνουμε ότι η Πανεπιστημίου έχει γίνει πια πεδίο μάχης μεταξύ των Ματ και του τέλους της πορείας. Κομμάτια μάρμαρα περνάν δίπλα στα κεφάλια μας καθώς μια ομάδα πιτσιρικάδων έχει πάρει στο κυνήγι μια διμοιρία των ΜΑΤ.
Η δική μου αίσθηση είναι ότι η αστυνομία πίεσε όσο μπορούσε για να γίνουν φασαρίες.
Ο Χρυσοχοίδης, ή όποιος άλλος παίρνει τις αποφάσεις, δεν ήθελε να αποφύγει τα επεισόδια. Ήθελε απλώς να πείσει ότι η αστυνομία συνέβαλε να μειωθούν τα επεισόδια, που αλλιώς θα ήταν μεγαλύτερα.
Άκουσα και τη γελοία σύγκριση, ότι, πάντως, φέτος τα επεισόδια ήταν μικρότερα από πέρσι.
Μα πέρσι είχαμε νεκρό !!!
Η δική μου γνώμη είναι ότι τα πράγματα με την αστυνόμευση έχουν ξεφύγει, μεταξύ άλλων και για τον εξής λόγο: Όπως λεει και ο μεγάλος πρώσος θεωρητικός του πολέμου, τα μέσα και οι σκοποί αλληλοεπηρεάζονται. Σκοπός, στην προκειμένη περίπτωση ας πούμε ότι είναι η διαφύλαξη της τάξης και μέσο είναι η αστυνομία. Όταν όμως το μέσον, δηλ η αστυνομία, γίνει υπέρ το δέον ισχυρή, αλλάζει αυτόματα και ο σκοπός, και γίνεται η συντριβή του αντιπάλου.
Όταν κάποιος το μόνο εργαλείο που έχει είναι ένα σφυρί, αρχίζει και τα βλέπει όλα σαν πρόκες...
Για τη δε «γιάφκα» του Κερατσινίου, όπου ήταν τα παιδιά του Νιώτη, έχω προσωπική άποψη.
Πρόκειται για πολιτικό, πολιτιστικό και διανοουμενίστικο στέκι, μιας ιδιαίτερα ήπιας αναρχικής ομάδας.
Μπουκάλια υπήρχαν διότι ο χώρος είναι εντευκτήριο που συχνάζει κόσμος. Σκεφτείτε πόσα άδεια μπουκάλια έχει ο καθένας μας σπίτι.
Επειδή ο χώρος είναι μονοκατοικία, δεν έχει κεντρική θέρμανση και θερμαίνεται με 2 σόμπες πετρελαίου. Αυτό είναι το «εύφλεκτο υλικό» που επίτηδες δεν αναφέρθηκε ότι ήταν πετρέλαιο.
Τα σφυριά βρέθηκαν σε εργαλειοθήκη μαζί με άλλα εργαλεία.
Τέλος, κανείς δεν φτιάχνει μολότοφ στο Κερατσίνι για να τις πάει στην Αθήνα με κίνδυνο να συλληφθεί στη διαδρομή. Ακόμη και ο άσχετος που περιφέρεται, βλέπει πως γίνεται: Κάποιος αγοράζει από ένα κοντινό μαγαζί στο σημείο της «δράσης» μια μπύρα και μόλις την πιει, ή τη χύσει, τη γεμίζει με βενζίνη από ένα μηχανάκι παρκαρισμένο κοντά...
Τέλος, για το θέμα του πρύτανη, πιστεύω ότι όντως είναι αλήθεια ότι υπάρχουν και κάποιοι ανεγκέφαλοι. Θέλω όμως να προσθέσω ότι όποιος πήγε στην πορεία θα είδε εκατοντάδες νεαρούς με αμφίεση "μαχητή" να στέκονται παρέα με τα ΜΑΤ. Δεν μπορώ να είμαι σίγουρος αλλά..."
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)