Lost Vegas: Ένα νεκροταφείο της ανάπτυξης

Η δημοσιογράφος Euna Lee είναι αυτή που ελευθερώθηκε μετά την παρέμβαση του Bill Clinton στη Βόρειο Κορέα πριν λίγο καιρό.

Ζήτω η Ελλάδα, ζήτω η θρησκεία, ζήτω η Νέα Δημοκρατία....

Image by purplemattfish via Flickr

Κάτι που δυσκολεύομαι πολύ να καταλάβω είναι το εξής: Αν η ΝΔ κέρδιζε τις εκλογές σε πείσμα όλων των γκάλοπ τότε ο Καραμανλής τι θα έκανε; Δεν θα έπρεπε να ξαναπαραιτηθεί;; Αφού είχε την εξουσία με πολύ καλύτερους όρους από ότι το πιο θετικό φανταστικό σενάριο αυτών των εκλογών. Νομίζω λοιπόν ότι μας περνάνε για εντελώς ηλίθιους.

Και το λέω αυτό γιατί η ΝΔ κινδυνεύει να υποστεί τη μεγαλύτερη ήττα της από το 1981 και μετά. Τα δε εσωκομματικά κοράκια της εξουσίας είναι έτοιμα να κατασπαράξουν το πτώμα της ΝΔ στην προσπάθειά τους να ανέλθουν στην εξουσία....

Ζόρικα τα πράγματα. Η υστεροφημία κάποιων ανθρώπων πολλές φορές γράφεται με τα χειρότερα γράμματα. Η ΝΔ βράζει σαν καζάνι έτοιμο να σκάσει. Ο Καραμανλής παρόλα αυτά ακόμη χαίρεται που παραιτήθηκε παρά την βαριά ήττα και παρά την πιθανή διάλυση. Αρκεί που έφυγε η ευθύνη από πάνω του.

Στο μεταξύ οι άνθρωποι του ΠΑΣΟΚ θα αναγκαστούν να γίνουν οι κακοί της υπόθεσης κληρονομώντας ανεπίλυτα προβλήματα τόσο στην οικονομία όσο και στα ελληνοτουρκικά. Νομίζω ότι ο Καραμανλής εστίασε στην οικονομία γιατί δεν ήθελε να θίξει ότι προβληματίζεται από αυτά που ακούει σε διάφορα κέντρα εξουσίας από εδώ και από εκεί σε σχέση και με τα ελληνοτουρκικά!

Δεν ανέφερε τίποτα γιατί αν έλεγε και για τα ελληνοτουρκικά και τις επικείμενες εξελίξεις με αυτά, όλοι θα τον έλεγαν δειλό. Οπότε εστίασε στην οικονομία. Εγώ νομίζω ότι ήθελε να φύγει πριν το φθινόπωρο για να αποφύγει και τα θέματα με τους ιούς της γρίπης....

Ο ΓΑΠ σίγουρα θα είναι καλύτερος στα εξωτερικά θέματα. Νομίζω όμως ότι για λόγους που δεν είναι της ώρας να συζητήσω δεν μπορεί να κάνει τίποτα στην οικονομία. Ακόμη και ένα θαύμα να συμβεί στην παγκόσμια οικονομία ακόμη και τότε δεν βλέπω να ξεκολλάμε.

Το επόμενο επεισόδιο του σίριαλ θα είναι ότι πολύ σύντομα θα φτάσουμε σε σημείο που για να μας χρηματοδοτήσουν θα πρέπει να κάνουμε περικοπές που θα στείλουν πολύ κόσμο στην κατάψυξη για καμιά δεκαετία τουλάχιστον. Μια με δύο γενιές είναι ξεγραμμένες. Το τι ακριβώς θα γίνει με τα ελληνοτουρκικά σε αυτό το πλαίσιο δεν ξέρω.

Πάντως τα πράγματα δεν μπορώ να τα φανταστώ χειρότερα. Αυτή λοιπόν δεν είναι νίκη για το ΠΑΣΟΚ, είναι μια μορφή καταδίκης παρέα με έναν λαό που θα υποφέρει όσο δεν μπορεί τώρα να φανταστεί.

Οργανωσιακές αυτοκτονίες....

Image via Wikipedia

Φαντάζομαι ότι θα έχετε ακούσει για τις αυτοκτονίες στην France Telecom από τότε που άρχισε η αναδιοργάνωση της εταιρείας. Παρεμπιπτόντως χτες αυτοκτόνησε ένας ακόμη, ο 24ος, και μάλλον έπεται συνέχεια.

Θέλω να κάνω κάποιες παρατηρήσεις:
1) Βλέπουμε πόσοι αυτοκτονούν. Δεν βλέπουμε όμως πόσοι είναι σε κατάθλιψη ή πόσοι είναι δυστυχισμένοι. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να ισχύει ότι για κάθε έναν που αυτοκτονεί γίνονται 30 μη επιτυχημένες απόπειρες αυτοκτονίας. Σε κάθε απόπειρα αυτοκτονίας αντιστοιχούν 100 που έχουν κατάθλιψη και μόνο ένας έφτασε σε σημείο να επιχειρήσει να αυτοκτονήσει και για κάθε έναν που έχει κατάθλιψη αντιστοιχούν άλλοι 100 που είναι δυστυχισμένοι αλλά μόνο ένας έπεσε σε σοβαρή κατάθλιψη. Κάπως έτσι φαντάζομαι ότι αντιστοιχούν οι 24-πλέον-αυτοκτονίες στον συνολικό αριθμό εργαζομένων. Συνεπώς η εργασία κάνει τους περισσότερους δυστυχείς. Γιατί άραγε; Κρίσιμη ηλικία τα 50 πάνω-κάτω, σε έχουν στίψει μια ζωή και μετά σε πατάνε και κάτω.

2) Είναι αξιοσημείωτο ότι ο καθηγητής του INSEAD- ενός από τα καλύτερα business school στον κόσμο- Stanislav D. Dobrev, λέει ότι δεν μπορεί εύκολα να αποδειχθεί η σύνδεση των αυτοκτονιών με την αναδιάρθρωση που επιχειρείται στην εταιρεία...Νομίζω ότι εδώ φτάνουμε σε επιστημολογικά αδιέξοδα που έχουν να κάνουν με τους βασικούς ορισμούς που εμείς δίνουμε στον κόσμο γύρω μας και ύστερα με τις επιστημονικές μεθόδους που χρησιμοποιούνται και στηρίζονται σε αυτούς τους δικούς μας ορισμούς.

3) Κάποιοι σοφοί γκουρού του management ρωτάνε εδώ και πολλά χρόνια ποιος είναι ο σκοπός της επιχείρησης. Και η ερώτησή τους εμπεριέχει την αμφισβήτηση της προφανούς απάντησης. Επιπλέον θα έπρεπε να ρωτήσουμε και τι είναι η επιχείρηση σε ένα άλλο, ανθρωπολογικό, κοινωνιολογικό και ίσως πολιτικό επίπεδο.

Σίγουρα πάντως οι απαντήσεις είναι πολύ μακριά από εκεί που ξέραμε έως τώρα.

Όσο η Ευρώπη ψηφίζει αριστερά η Ελλάδα παίζει τον παπά

Image by cantil via Flickr

Αύξηση των ποσοστών τους κατά 50% στα αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογών πέτυχαν τα αριστερά κόμματα σε Πορτογαλία και Γερμανία.

Στην Γερμανία μάλιστα το εκεί αριστερό κόμμα αναφέρεται ότι έχει ουτοπιστικές θέσεις δηλαδή θέσεις που έρχονται σε πλήρη σύγκρουση με την ρεαλιστική πραγματικότητα των επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ, των στρατιωτών στο Αφγανιστάν, την οικονομική πολιτική της ΕΕ και τις απαιτήσεις κέρδους των μεγάλων επιχειρήσεων.....

Και όμως ένα 12% ψηφίζει καθαρά αριστερά με παράλληλη άνοδο των οικολογικών κομμάτων στο 10% και ισόποση ή και μεγαλύτερη πτώση των σοσιαλδημοκρατών.

Οι σοσιολδημοκράτες χάνουν επειδή δεν έχουν μεγάλες διαφορές από τους συντηρητικούς οι οποίοι πλέον είναι ουσιαστικά φιλελεύθεροι συντηρητικοί. Τι τόσο το διαφορετικό πρεσβεύουν οι σοσιαλδημοκράτες;; Την αναδιανομή του εισοδήματος;; Μα αυτό ουσιαστικά δεν μπορεί να γίνει λόγω της οικονομικής πολιτικής της ΕΕ, πρεσβεύουν μήπως τον κρατικό έλεγχο;; Μα αφού όλα σχεδόν ιδιωτικοποιήθηκαν ενώ τα υπόλοιπα θα τα ιδιωτικοποιήσουν οι σοσιαλδημοκράτες. Πρεσβεύουν μήπως τις πολιτικές ελευθερίες; Μα αυτά τα πρεσβεύουν επίσης και οι φιλελεύθεροι και μάλιστα πιο αυθεντικά.

Οι σοσιαλδημοκράτες μένουν χωρίς δουλειά! Προσπαθούν να είναι λίγο το ένα και λίγο το άλλο ενώ στην ουσία δεν είναι τίποτα. Ο κόσμος κατάλαβε ότι λόγω ΡΕΑΛΙΣΜΟΥ οι σοσιαλδημοκράτες δεν μπορούν να κάνουν καμία ουσιαστική αλλαγή. Αναγκάζονται, θέλουν δεν θέλουν, να σύρονται στις απαιτήσεις της πραγματικότητας. Μιας πραγματικότητας άκρως συντηρητικής και κοινωνικά άδικης που δυστυχώς καθορίζεται από εξωθεσμικά και μη δημοκρατικά όργανα της ΕΕ. Όποιος λέει διαφορετικά δεν γνωρίζει καλά ποια είναι η πραγματικότητα.

Οι σοσιαλδημοκράτες έχουν αναγάγει σε επιστήμη την λογοτεχνική απεικόνιση της πραγματικότητας, προσπαθούν να δώσουν ελπίδα εκεί που ο κόσμος νιώθει οργή και απογοήτευση. Αφανίζονται επειδή δεν μπορούν να προσαρμοστούν στις ανάγκες της νέας κατάστασης και επειδή ο κόσμος γύρω τους δεν τους επιτρέπει να αλλάξουν την ουσία των πραγμάτων. Και όχι μόνο την ουσία, τίποτα δεν μπορούν να αλλάξουν, αν θέλουν μάλιστα να έχουν κάποια ποσοστά θα πρέπει να συμπλέουν με συγκεκριμένα οικονομικά και επιχειρηματικά συμφέροντα.

Ο κόσμος κατάλαβε ότι οι ήπιες αλλαγές εξάντλησαν τις δυνατότητές τους, κατάλαβε και το πόσο μεγάλη εξουσία έχουν αποκτήσει οι επιχειρήσεις και πόσο έχει στενέψει η δημοκρατία. Γι' αυτό ψηφίζουν με ποσοστά άνω του 10% ουτοπική αριστερά.

Στην Ελλάδα δεν ξέρω τι γίνεται, πάντως στο εξωτερικό χρειάζεται μόνο μια σπίθα για να τα λαμπαδιάσει όλα. Η οργή και η απογοήτευση του κόσμου σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες έχει πιάσει κόκκινο κυριολεκτικά πλέον. Οι μεγαλειώδεις περυσινές διαδηλώσεις σε όλη την Ευρώπη μεταφράζονται σιγά, σιγά σε πολιτική θέση.

Το μόνο που μπορεί να σώσει τους σοσιαλδημοκράτες είναι πλέον ο μπαμπούλας των ακροδεξιών, αλλά και αυτοί προσαρμόζονται σιγά, σιγά σε πολιτικά πιο ορθές θέσεις...

Ζητείται μια στρατηγική σύγκρουσης

Image by Lawrence Whittemore via Flickr

Αναζητώ ένα άλλο λεξιλόγιο από αυτό που χρησιμοποιούν οι ξεπουλημένες ηγεσίες των συνδικάτων και των εκπροσώπων της εργοδοσίας.

Ένα λεξιλόγιο με το οποίο θα ενοχοποιείται, όπως θα έπρεπε να γίνεται, η εργοδοσία και όχι οι εργαζόμενοι. Ένα λεξιλόγιο που θα εντείνει τις συγκρούσεις και δεν θα τις γεφυρώνει. Αναζητούνται λέξεις που θα περιγράφουν τον κόσμο όπως είναι, εφιαλτικός για την εργασία και παράδεισος για τους ιδιοκτήτες.

Αναζητούνται λέξεις που θα περιγράφουν μια σύγκρουση, έναν πόλεμο και μια εκμετάλλευση που υφίσταται αυτή τη στιγμή σε βάρος των εργαζομένων.

Οι συνδικαλιστές έχουν φτάσει να ασχολούνται με χοροεσπερίδες και δημόσιες σχέσεις. Έχουν αποδεχτεί πλήρως τη γλώσσα της εργοδοσίας, θεωρούν ότι και πολλά έχουν οι εργαζόμενοι και στην καλύτερη περίπτωση να κάνουν ό,τι μπορούν για να μη χάσουν πολλά από αυτά. Η γλώσσα τους έχει ξεπεραστεί. Οι αντιδράσεις τους είναι πάντοτε εικονικές. Η μορφή τους είναι προδοτική.

Τις περισσότερες φορές τα συνδικάτα και οι συνδικαλιστές είναι άμεσα ή έμμεσα ξεπουλημένοι και ξεπουλημένα. Κατά τη γνώμη μου ΑΜΕΣΑ ξεπουλημένοι. Τους έχουν υποσχεθεί θέσεις, θέλουν την εργασιακή ειρήνη, θέλουν το καλό του εργοδότη, δεν αμφισβητούν την τρέχουσα τάξη του Λόγου και του συστήματος.

Δεν είναι βέβαιο ότι το όφελος θα το έχουν οι ίδιοι οι συνδικα-ληστές, μπορεί το όφελος να το έχουν οι γυναίκες τους ή τα παιδιά τους, εξαρτάται. Μπορεί και η τσέπη τους, από υπεραξίες της γης ή από άμεσα χρηματικά οφέλη.

Τα μαύρα αυτά "συνδικα-ληστρικά" κοράκια τρώνε τις σάρκες μας παρέα με την ευγενή τάξη των επιχειρηματιών, ιδιοκτητών και πολιτικών. Στόχος τους είναι να κρατάνε τους εργαζόμενους σε καταστολή. Αυτοί μας κρατάνε ακινητοποιημένους για να μας ξεσκίζουν τις σάρκες οι γύπες της εργοδοσίας και της εκμετάλλευσης.

Αναζητούνται λέξεις που να βάζουν τα πράγματα στη θέση τους. Αναζητείται πολιτική αντίστασης και ολομέτωπης αντεπίθεσης που θα αδρανοποιήσει την καπιταλιστική λειτουργικότητα. Καμία διάθεση διαλόγου με τη λογική των εργοδοτών.

Η απόρριψη της κοινωνίας ως οντολογική σταθερά

Image via Wikipedia

Συνήθως τα πολύ αντιδραστικά άτομα γίνονται αντιληπτά από τους υπόλοιπους, τους "φυσιολογικούς", ως προβληματικοί ταραξίες. Πριν από λίγες μέρες σε ένα ανένταχτο πόστ μου ένας σχολιαστής είπε ότι το κείμενό μου πρόδιδε ένα ακοινώνητο άτομο. Και αυτό το είπε βέβαια ως κάτι το αρνητικό.

Η ίδια η ψυχανάλυση άλλωστε αποτελεί μια προσπάθεια προσαρμογής του υποκειμένου στις ανάγκες και απαιτήσεις της κοινωνίας. Η κοινωνία θεωρείται υπο αυτή την έννοια δεδομένη, οριστική και "φυσιολογική" εξ ορισμού. Αντίθετα το άτομο θεωρείται προβληματικό σε ό,τι αφορά τη σχέση του με την κοινωνία. Έτσι, καθήκον της κλασικής ψυχανάλυσης είναι να φέρει ξανά το άτομο σε μια λειτουργική κανονικότητα που θα του επιτρέψει να ασπαστεί τις αξίες της κοινωνίας, να εργαστεί "φυσιολογικά" και γενικά να υπάρξει υγιώς μέσα στο δεδομένο κοινωνικό πλαίσιο.

Για παράδειγμα ένας νευρωτικός υπάλληλος είναι κύριος υπεύθυνος της αποκλίνουσας συμπεριφοράς του, δεν φταίει σε τίποτα η εργασία του αν αυτός δεν μπορεί να συγκλίνει με τις απαιτήσεις της. Ακόμη και αν οι συνθήκες εργασίας είναι απάνθρωπες. Η αντιδραστικότητά του βιώνεται από τα "φυσιολογικά" μέλη της κοινωνίας ως μια προβληματική κατάσταση που μπορεί να έχει τις ρίζες της στην βαθύτερη προβληματικότητα του εκάστοτε αντιδραστικού ατόμου.

Σε αντίθεση με την παραπάνω μεταμοντέρνα λογική, ο Καστοριάδης λέει ότι αυτή η μη ψυχική συμμετοχή του ατόμου στο κοινωνικό γίγνεσθαι, η μη αποδοχή από το άτομο των κοινωνικών όρων του παιχνιδιού, η μη αποδοχή των κοινωνικών σημασιών και κοινωνικών αυτονόητων, η μη αποδοχή ακόμη και της γλώσσας του συστήματος είναι Η ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ στην πορεία του ατόμου για την πραγμάτωση της ατομικής και κατ' επέκταση κοινωνικής αυτονομίας.

Η ανάπτυξη του αναγκαίου σε αυτή τη διαδικασία ριζικού φαντασιακού μπορεί να προέλθει μέσα από μια αναστοχαστική διαδικασία του τύπου "γνώθι σαυτόν". Η διαφορά όμως είναι ότι στην περίπτωσή μας αναγνωρίζεται παράλληλα ο ρόλος της κοινωνίας στην κατασκευή της αντίληψης που έχουμε για τον εαυτό μας. Αυτό με τη σειρά του απελευθερώνει το άτομο από τις κοινωνικές κατασκευές και τις κοινωνικές σημασίες με τον τρόπο που το απελευθερώνει από ταμπού και προκαταλήψεις. Έτσι αναπτύσσεται η ριζική φαντασία του απελευθερωμένου ατόμου το οποίο θα νοηματοδοτήσει αυτόνομα τον εαυτό του και τον κόσμο εκ του μηδενός.

Σε αυτή την διαδικασία, εκ των πραγμάτων, για να μπορέσει να αποδομήσει τις κοινωνικές σημασίες, θα πρέπει το άτομο να αρνηθεί τον Λόγο του συστήματος και την κλασική συνολοταυτιστική λογική με την έννοια ότι το άτομο σε κάποιο οριακό κομβικό σημείο θα πρέπει να εφεύρει εντελώς νέες σημασίες που δεν περιλαμβανόταν σε ό,τι είχε κατασκευάσει η λογική της κοινωνίας μέχρι εκείνη την στιγμή.

Αυτή η στιγμή είναι η στιγμή της απόλυτης ρήξης και η στιγμή της επαναστατική πράξης: Η διαύγαση της πραγματικότητας αντικαθιστά την ύπαρξη αυστηρής θεωρίας που να περιγράφει ένα πλήρες οικοδόμημα με το τι πρέπει να γίνει. Η πράξη ορίζει την ουσία της επαναστατικότητας.

Αυτός είναι ένας νέος ανθρωπολογικός τύπος και μια νέα οντολογική συνθήκη. Ένας νέος τρόπος για να υπάρχει το άτομο.

Αυτή όμως η ρήξη με το υπάρχον, η απόρριψη του Λόγου του συστήματος και η ανάπτυξη του φαντασιακού δυναμικού είναι ο ορισμός της δημιουργικότητας και της καινοτομίας με την πιο ουσιαστική της έννοια: αυτού που δεν μπορεί να υπαχθεί στο προγενέστερο και γι' αυτό είναι πηγαία ριζοσπαστικό και καινοτομικό.

Βιβλιογραφία:
1) Κ. Καστοριάδης, "Καιρός", εκδόσεις ύψιλον, 2000.
2) Κ. Καστοριάδης, "Τα σταυροδρόμια του λαβύρινθου", εκδόσεις ύψιλον, 1991.
3) Κ. Καστοριάδης, "Ο θρυματισμένος κόσμος", εκδόσεις ύψιλον, 1992.
4) Αλ. Δεληγιώργη, "Καιρός", εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 2008.
5) Θ. Τάσης, "Καστοριάδης", εκδόσεις Ευρασία, 2007.
6) http://home.uchicago.edu/~lmgzerilli/Zerilli,Castoriadis,Arendt.pdf

7) http://www.costis.org/x/castoriadis/Castoriadis-rising_tide.pdf

Αντιαριστερή προπαγάνδα από την κρατική τηλεόραση....

Image by ecstaticist via Flickr

Χτες στις ειδήσεις της ΝΕΤ το βράδυ είχε θέμα για την επιτυχία της αστυνομίας με τις γιάφκες και τους τρομοκράτες. Την ώρα που έδειχνε στο ρεπορτάζ την οδό που υποτίθεται ήταν η γιάφκα, η κάμερα εστίασε σε έναν στύλο στην άκρη του δρόμου όπου ήταν κολλημένη μια αφίσα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Η κάμερα εστίασε στην αφίσα και φάνηκε η λέξη ΑΝΤΑΡΣΥΑ πάνω στην αφίσα.

Δεν μιλούσαν βέβαια για τον πολιτικό σχηματισμό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ...Το μήνυμα όμως που φαντάζομαι ήθελαν το πέρασαν.....

Μια εικόνα ίσον χίλιες λέξεις.

Δεν φτάνουν οι προεκλογικές γιάφκες έχουμε και την κρατική τηλεόραση να κάνει έμμεσους συνειρμούς και παραλληλισμούς για να μειώσει αυτούς που θέλει...

Οι υποψήφιοι βουλευτές των τένις κλάμπ...

Image via Wikipedia

Συχνά κατά τις προεκλογικές εκστρατείες διάφορα λαμόγια, εεεεε...συγνώμη, υποψήφιοι βουλευτές ήθελα να πω, μοιράζουν σε μένα και άλλους τα φυλλάδιά τους και μας σφίγγουν το χέρι χαμογελώντας.

Είναι όμως κάτι που μου έχει κάνει ιδιαίτερη εντύπωση με όλους αυτούς τους περίεργους για μένα τύπους. ΌΛΟΙ τους έχουν ένα ΚΟΙΝΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ που μου έχει κάνει φοβερή εντύπωση.

Ενώ δεν τους έχω ξαναδεί (είναι και πάρα πολλοί και δεν τους γνωρίζω ούτε εξ όψεως), ξεχωρίζουν ότι είναι υποψήφιοι βουλευτές ανάμεσα σε 1000 άλλους ανθρώπους.

Ποια είναι όμως αυτά τα κοινά τους χαρακτηριστικά:

1) Έχουν τέλεια και ατσαλάκωτη επιδερμίδα, ακόμη και όταν είναι 50ρες γυναίκες, ακόμη και όταν είναι 60ρηδες άντρες....Πόσο μάλλον όταν είναι μικρότεροι/μικρότερες. Λες και αυτοί οι άνθρωποι είτε δεν έχουν αγχωθεί ποτέ στη ζωή τους, είτε όλη τη μέρα κάνουν χαλάουα....

2) Έχουν μαλλί στην τρίχα, λες και από πίσω τους είναι η κομμώτρια / κομμωτής και τους χτενίζει στην πένα και μετά έρχονται για να τους χαιρετίσουμε....

3) Τα ρούχα τους φαίνονται να είναι πανάκριβα, μιλάμε για κοστούμια και ταγιεράκια με κόστος πάνω από 1000 ευρώ χωρίς να πούμε το κόστος των παπουτσιών κτλ.

4) Έντονα φτωχά βιογραφικά. Σπουδές από μηδέν έως τίποτα, κοινωνική προσφορά μηδέν, εργασία ακόμη πιο μηδέν. Αν κάποιος έχει κανένα μαγαζάκι το γράφει στο βιογραφικό του για να κάνει ότι ασχολείται με κάτι. Πάλι καλά που γράφουν τι σπουδάζουν τα παιδιά τους...

5) ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΙ γράφουν με περηφάνια ότι ανήκουν στην ΤΑΔΕ γνωστή πολιτική οικογένεια που τους μεγάλωσε με τις δικές της αρχές.....

6) Μεγάλα χαμόγελα και ζεστές χειραψίες αλλά ποτέ δεν έχω δει άρθρα τους ούτε καν σε τοπικές εφημερίδες. Φαντάζομαι όμως ότι μέσα στους κομματικούς μηχανισμούς, θα είναι όλοι τους πολύ δημοφιλείς....Όσοι δε εμφανίζονται σε τηλεοράσεις είναι οι πιο διεφθαρμένοι από όλους και τα πιο αγαπητά παιδιά της διαπλοκής...

Τελικά νομίζω ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι της ίδιας κοινωνικής συνομοταξίας και επαγγελματικής τάξεως, αυτής των ανεπάγγελτων αστών ευγενών του 2009. Όλοι κατάγονται από πολύ πλούσιες οικογένειες ή τέλος πάντων από πολύ ευκατάστατες οικογένειες, όλοι έχουν περιουσία για ξόδεμα, όλοι δεν έχουν ΚΑΜΙΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ και όλοι είναι ακριβώς αυτό που πρέπει να είναι στη σημερινή μας δημοκρατία: πολιτευτές του λάιφ στάιλ..

Και δε μιλάω βέβαια μόνο για τους υποψηφίους του ΛΑΟΣ και της ΝΔ, πολλοί υποψήφιοι και του ΠΑΣΟΚ είναι του ίδιου επιπέδου.

Όλοι τους είναι ακριβώς το αντίστοιχο των παλαιών ευγενών, τότε που δεν υπήρχε ακόμη δημοκρατία. Τουλάχιστον οι Γατόπαρδοι ήταν σε παρακμή, η εποχή τους άλλαζε τότε προς το καλύτερο. Στις μέρες μας οι σημερινοί "ευγενείς" είναι σε απόλυτη ακμή, ζούνε στην εποχή τους, και συνεπώς εμείς δεν μπορούμε να έχουμε ελπίδες.....

Μην καταναλώνετε τίποτα!!

Image via Wikipedia

Θέλετε να αντισταθείτε; Ξέρετε ποια είναι η πιο αντιστασιακή πράξη σήμερα; Να πάψετε να καταναλώνετε. Είναι δυνατόν να δίνετε τα λεφτά σας στα mall και σε όλους αυτούς τους μικρούς ή μεγάλους απατεώνες που θέλουν να σας κλέψουν;; Δηλαδή να σας προσφέρουν μια υπηρεσία ή ένα προιόν που ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΣΤΕ. Και επειδή όντως δεν το χρειάζεστε σκορπάνε τεράστια ποσά σε διαφημίσεις για να σας κάνουν πλύση εγκεφάλου. Όλοι αυτοί θέλουν το κακό σας, μην τους ακούτε!! Γι' αυτούς αν δεν είχατε χρήματα θα ήσασταν ένα μεγάλο μηδενικό. Γι' αυτό όταν σας χαμογελάνε μην το παίρνετε προσωπικά. Μην πιστεύετε στην ψεύτική τους ευγένεια, ούτε στους ιδανικούς κόσμους που φτιάχνουν για να σας παραπλανήσουν με τις διαφημίσεις στις τηλεοράσεις και τις αφίσες.

Θέλετε να αγοράσετε αυτοκίνητο; Θέλετε να πάρετε καινούργια τηλεόραση; Θέλετε να αλλάξετε τα έπιπλά σας;; Θέλετε να αγοράσετε σπίτι, θέλετε να πάρετε νέα συσκευή κινητού;; ΟΧΙ μην το κάνετε! Αν μπορείτε και καθόλου. Φτιάξτε το αυτοκίνητό σας, μπαλώστε τα έπιπλά σας, μείνετε χωρίς τηλεόραση σαν πείραμα, ή πάρτε μια πάμφθηνη. Αν πρέπει οπωσδήποτε να ξοδέψετε χρήματα κάντε το όσο μπορείτε με περισσότερη καθυστέρηση.

Σκεφτείτε ως εξής: Το διάστημα της αναμονής μας μπορεί να αξιοποιηθεί ψάχνοντας το καλύτερο και φτηνότερο προιόν. Αν βρείτε σίγουρα αυτό που θέλετε σκεφτείτε ότι μπορεί μόλις το πάρετε να βγει σε έκπτωση και έτσι να χάσετε ένα μεγάλο ποσό. Περιμένετε να το βγάλουν για ξεπούλημα... Αλλά ακόμη και αν το βγάλουν σε τιμή ευκαιρίας σκεφτείτε ότι σε λίγο θα βγει ένα νέο προιόν πιο εξελιγμένο και φτηνό και γι' αυτό έχουν το παλιό στις εκπτώσεις. Περιμένετε γι' αυτό το νέο προιόν. Μην σας πιάνουν τα λαμόγια κορόιδα!!

Νομίζετε ότι ο καναπές σας έχει τόση μεγάλη σημασία; Σημασία έχει αν οι φίλοι σας που κάθονται σε αυτόν σας εκτιμούν πραγματικά γι' αυτό που είστε και όχι για το αν έχετε καινούργιο καναπέ. Το ίδιο ισχύει και για τα ρούχα σας και τα παπούτσια σας. Αρκεί να είναι καθαρά. Δεν πειράζει αν είναι παλιά ή δεν είναι φίρμες. Εσείς έχετε ουσία μέσα στο κεφάλι σας και όχι ετικέτες έξω από αυτό.

Θέλετε να αλλάξετε το αυτοκίνητό σας; Γιατί; Δεν σας κάνει πια το παλιό σας αυτοκίνητο; Σας έκαναν πλύση εγκεφάλου από τις πολλές διαφημίσεις;; Ή θέλετε να ξοδέψετε 15,000+ ευρώ για να γλιτώνετε κάθε χρόνο 100 ευρώ επιπλέον σε τέλη κυκλοφορίας;; Μήπως θέλετε να τρέχετε;; Ή νομίζετε ότι μόλις πάρετε καινούργιο αμάξι τα γκομενάκια θα κάνουν ουρά; Δεν έχετε εσείς ανάγκη από τέτοια.

Φυλάξτε τα λεφτά σας για να πάτε ένα ταξίδι το καλοκαίρι που όλοι θα είναι καταχρεωμένοι, κάντε οικονομίες γιατί η οικονομία καταρρέει. Μπορεί να χάσετε τη δουλειά σας, το σκεφτήκατε αυτό; Γι' αυτό σας λέω αφήστε τη νέα τηλεόραση plasma, το νέο αυτοκίνητο που πιάνει τα 100 σε 6,2''. Αυτά είναι για τους ανόητους, εσείς αντίθετα είστε υποψιασμένος για να διαβάζετε αυτό το blog.

Μην καταναλώνετε τίποτα, μόνο τα τελείως απαραίτητα.

Παναγιώτης Γιαννάκης, από το τρίποντο στην Ισπανία το 1986 στον Βούισιτς το 2009

Image by Vedia via Flickr

Το 1986 η Ισπανία είχε διοργανώσει το 10ο μουντομπάσκετ στο οποίο είχε λάβει μέρος και η χώρα μας. Την Τρίτη στις 8 Ιουλίου του 1986 στον δεύτερο αγώνα του ομίλου μας η εθνική μας ομάδα στο μπάσκετ αντιμετώπιζε την Ισπανία. Όλοι ήταν ανυποψίαστοι για το τι θα επακολουθούσε. Οι Ισπανοί μας νίκησαν τελικά, στην έδρα τους, ενώ παίζαμε στη διοργάνωση χωρίς τον Φασούλα και χωρίς κλασικό σέντερ. Οι Ισπανοί όμως είχαν δει τον Χριστό φαντάρο με έναν Γκάλη που πετύχαινε για πλάκα 30 πόντους και έναν Γιαννάκη σαν Σινικό τοίχος στην άμυνα και οργανωτή στην επίθεση.

Τελικά βγήκαμε μόλις δέκατοι στο τουρνουά αλλά όλοι είχαν υποψιαστεί ότι με την έλευση του σέντερ μας από το Αμέρικα η ομάδα θα ήταν αχτύπητη, όπως και έγινε το 1987.

Στο μουντομπάσκετ εκείνο της Ισπανίας το 1986 κάναμε και κάποιες άλλες καλές εμφανίσεις π.χ. με την σχετικά μικρή ήττα μας από τη Σοβιετική Ένωση που είχε τότε μια ομάδα που είχε καταπλήξει από το 1985 αν και έχασε για πρώτη φορά στον τελικό από τα Αμερικανάκια.

Παρόλα αυτά ο αγώνας με την Ισπανία ήταν αυτός που ταρακούνησε τα νερά, με το Φίλιππα Συρίγου να φοβάται το τρίποντο μας στην προτελευταία (αν θυμάμαι καλά) Ελληνική επίθεση, όπου προηγούμασταν ένα πόντο των Ισπανών μέσα στο σπίτι τους.....Ο Γιαννάκης είχε μια τάση να βαράει αψυχολόγητες τρίποντες βόμβες.

Και πράγματι λες και ο Μπαναώτης τον άκουσε και σηκώθηκε από το πουθενά έριξε ένα άστοχο τρίποντο και το παιχνίδι χάθηκε. Δε νομίζω ότι έφταιγε ο Γιαννάκης τότε αλλά ο Συρίγος είχε γκρινιάξει ιδιαίτερα...

Αυτά θυμήθηκα σήμερα διαβάζοντας το άρθρο του Συρίγου στην Ελευθεροτυπία στο οποίο έριχνε ευθύνες στον Παναγιώτη Γιαννάκη για την πορεία της εθνικής τα τελευταία 2 χρόνια. Λέει για παράδειγμα ότι τον εξέθεσε ο Τεόντοσιτς από την ομάδα της Σερβίας ο οποίος έπαιξε καταπληκτικά και ήταν σαν δαιμονισμένος μέσα στο παρκέ ενώ επιλέχτηκε ως μέλος της ιδανικής ομάδας του τουρνουά. Τον εξέθεσε λέει και ο Σοφοκλής ο οποίος γυάλιζε όλη τη χρονιά τον πάγκο, και τον εξέθεσε και ο Καλάθης που ο Μπαναώτης τον είχε παραβλέψει και τον άφησε να πάει στην Πανάθα.

Λοιπόν, νομίζω ότι κατ' αρχήν ο Συρίγος σχολιάζει το Γιαννάκη για να ξεχάσουμε ότι πριν μερικές μέρες έγραφε ότι η εθνική μας ομάδα τώρα που προχωράει στο τουρνουά παίζοντας με καλύτερες ομάδες από ότι στο ξεκίνημα αργά ή γρήγορα θα φάει τα μούτρα της λόγω του ότι δεν είχε τόσο καλούς παίκτες. Τελικά ευτυχώς ο Συρίγος διαψεύτηκε και νικήσαμε την Τουρκία που έπαιζε το καλύτερο μπάσκετ έχοντας παικταράδες και τους Σλοβένους που δεν μας ταίριαζαν και τόσο ως αντίπαλοι και είχαν κατά γενική ομολογία πολύ καλή ομάδα.

Και μην πει κάποιος ότι η Τουρκία τερμάτισε 8η γιατί να μη ξεχνάμε ότι οι Τούρκοι πήγαιναν για το χρυσό, έχασαν από εμάς και "έσπασε" η ψυχολογία τους. Εμείς τους διαλύσαμε, μέχρι να μας συναντήσουν ήταν πολύ καλή ομάδα.

Συνεπώς ο Συρίγος έκανε λάθος όπως και πολλοί άλλοι.

Όσο για τον Γιαννάκη υπάρχουν όντως κάποια επιβαρυντικά στοιχεία αλλά δεν είναι και για να του κόψουμε το κεφάλι, κάθε άλλο!! Μην ξεχνάμε ότι σαν προπονητής έφερε ένα χρυσό πανευρωπαικό, ένα ασημένιο παγκόσμιο και καλές θέσεις όπου παίξαμε. Μην ξεχνάμε επίσης ότι τον Σπανούλη το σημερινό ηγέτη της ομάδας, όπως λένε ορισμένοι, αυτός τον πρωτοεμπιστεύτικε και τον βοήθησε στα πρώτα του βήματα. Επίσης πιστεύω (εδώ μπορεί να κάνω και λάθος) ότι και τον Σοφοκλή προσπάθησε ψυχολογικά να τον βοηθήσει και ήταν πολύ πιο βοηθητικός απέναντί του από ότι τον προηγούμενο προπονητή, άλλωστε και αυτός δεν ήταν σε φόρμα πέρυσι....

Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι η εθνική Ελλάδος είχε καταντήσει να έχει προπονητή τον Ιωαννίδη....Ο Παναγιώτης μετά από αυτόν ήταν θεός....

Για τον Καλάθη δεν μπορώ να πω τίποτα γιατί δεν ξέρω για τις συνθήκες, ενώ για τον Τεόντοσιτς πρέπει να δούμε και την συμπεριφορά του πέρυσι στην ομάδα (μήπως έκανε ξενύχτια, ποτά, γκόμενες και έγραφε την ομάδα;;). Μετά είναι και οι παίκτες που ήταν επιλογές του, οπωσδήποτε οι επιλογές του τον περιορίζουν, δεν ξέρω τι δεσμεύσεις έλαβε για να τους φέρει και πώς είναι οι σχέσεις του με τους μεγάλους ευεργέτες.... Εκεί όμως θα φανεί αν μπορεί να γυρίσει και σελίδα.

Άλλωστε εδώ είναι ο Τεόντοσιτς και ο Σοφοκλής να βοηθήσουν φέτος τον Ολυμπιακό, δεν τους έδιωξε...

Η αλήθεια όμως είναι ότι ο Γιαννάκης τρώει κάποια ζόρικα κολλήματα. Για παράδειγμα την απεριόριστη εμπιστοσύνη που έδειχνε στον πρώην "σέντερ" της εθνικής μας ομάδας τον Λάζαρο. Προσωπικά τον θεωρούσα πολύ υπερεκτιμημένο παίκτη κάτι που νομίζω ότι αποδείχθηκε...Αλλά θα μου πεις δεν είχε και άλλον. Επίσης το κόλλημα με την αποκλειστική προσήλωση στην άμυνα. Χάσαμε πολύ μπάσκετ και θέαμα έτσι, δικαιώθηκε όμως στην εθνική.
Και τώρα κάποια κολλήματα στον Ολυμπιακό (π.χ. με τον Τεόντοσιτς ή τον Βούισιτς).

Σαν συμπέρασμα:
α) Εντάξει ο Γιαννάκης έκανε πάντοτε λάθη όπως όλοι αλλά πάντοτε ήταν θετικός με άνεση. Μην ξεχνάμε επίσης κάτι σημαντικό, το ότι μετέφερε και μετέδωσε στους παίκτες του την ψυχολογία να πολεμάνε ένα παιχνίδι μέχρι τελικής πτώσεως....Μια ψυχολογία που είχε πάει περίπατο με τη χαμένη γενιά των δήθεν παικταράδων (Αλβέρτης, Ρετζιάς, Γαλακτερός κτλ)....
β) Φέτος θα είναι η χρονιά του Ολυμπιακού στο μπάσκετ. Έτσι δείχνουν όλα αν συνυπολογίσουμε την απόδοση του Σοφοκλή και υποθέσουμε ότι αυτός θα διατηρηθεί έστω μέχρι τα Χριστούγεννα σε καλή φόρμα αλλά και τον Τεόντοσιτς που παρουσιάστηκε άλλος άνθρωπος καθώς και άλλες παραμέτρους.
γ) Ας βάλει και 1% νερό στο κρασί του ο Γιαννάκης δεν χάλασε ο κόσμος. Και με 1% νερό στο κρασί του θα είναι το ίδιο καλός χωρίς όμως κολλήματα.

Αυτό το θυμάστε; ....

Σημείωση: Αλήθεια ο Άρης πάει να το κάνει ΚΑΠΙ ή κάτι ξέρουν αυτοί που εμείς έχουμε ξεχάσει;

Βουλιάζει στην οικονομική κρίση η Ελλάδα 15 μέρες πριν τις εκλογές

Image via Wikipedia

Τα σημερινά λουκέτα στην ασφαλιστική αγορά παρόλο που είναι τα μεγαλύτερα των τελευταίων σχεδόν 30 ετών, είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου! Κάτι ήξερε ο Καραμανλής που παραιτήθηκε, ασφαλώς και δεν είναι ανόητος. Απλά βιάζεται να τελειώσουν οι εκλογές για να μη χρεωθεί τα πολλαπλά κράχ που έρχονται.

Έτσι, περίπου 1 εκ άνθρωποι έχασαν τα λεφτά της ασφάλειάς τους, μετά την πολύ σωστή απόφαση του ΕΠΕΙΑ (με μεγάλη και σκοτεινή καθυστέρηση) το οποίο μάλλον είχε εγκλωβιστεί σε κυβερνητικές εντολές και δεν μπορούσε να κάνει σωστά τη δουλειά του έως τώρα.

Πριν από 2 μέρες ήμουν σε μια τράπεζα για μια δουλειά και η υπάλληλος ήθελε να μου κάνει ασφάλεια ζωής!!! Της εξήγησα βέβαια το τι συμβαίνει με τις ασφάλειες και το τι θα συμβεί στο μέλλον και διέκρινα στο ύφος της την έκπληξη γι' αυτά που της έλεγα, έκπληξη αναμεμιγμένη με απογοήτευση που δεν έκανα ασφάλεια. Προφανώς η κοπέλα δεν μπορούσε να πιστέψει ότι αυτά που της έλεγα ήταν αλήθεια και ότι ΝΑΙ θα κλείνανε και τραπεζικές ασφαλιστικές.

Και τράπεζες μπορεί να κλείσουν με τη χρεοκοπία του κράτους η οποία έρχεται ταχέως.

Και καλά έκαναν που τις άφησαν να χρεοκοπήσουν. Να μην χρηματοδοτήσουν ούτε αυτά τα λαμόγια ούτε και άλλα από άλλους κλάδους. Το δημόσιο δεν είναι το σκουπιδαριό του ιδιωτικού τομέα. Στο εξωτερικό τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα. Το δημόσιο δεν μπορεί άλλο να εγγυάται τα σπασμένα των επιχειρηματιών. Αλλιώς να πάρει και τις ιδιοκτησίες.

Για το τι πρέπει να κάνουν τα 1 εκ θύματα δείτε εδώ. Κατά τη γνώμη μου ΝΑ ΜΗΝ ΑΙΣΘΑΝΕΣΤΕ ΑΣΦΑΛΕΙΣ. Πέρα από την παρούσα κατάσταση νομίζω πρέπει να ξέρει κάποιος ότι όλο το παγκόσμιο ασφαλιστικό σύστημα είναι σε πάρα, πάρα πολύ κακή κατάσταση.

Πέρα από αυτό το θέμα ο Βγενόπουλος κατηγορεί τη Μπακογιάννη για διάφορα θέματα σε σχέση με την AEGEAN, τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά είναι υπο πτώχευση, η GA Ferries του Αγούδημου χρεοκοπεί ενώ οι ακάλυπτες επιταγές στην ιδιωτική οικονομία φτάνουν στο ύψος ενός βουνού σαν το Έβερεστ έχοντας υπερ4πλασιαστεί από πέρυσι. Το κράτος από την άλλη αν συνεχίσει έτσι όπως πάει σε πολύ λίγο διάστημα δεν θα έχει να πληρώσει συντάξεις και μισθούς.

Οι ασθενείς θα κάνουν ουρές έξω από τα νοσοκομεία με τον ιό του Η1Ν1 και τα δημόσια νοσοκομεία δεν θα λειτουργούν.

Υπο αυτές τις συνθήκες αναλαμβάνει τη διακυβέρνηση ο ΓΑΠ και υπο αυτές τις συνθήκες παραιτήθηκε ο Καραμανλής. Γι' αυτό σας λέω ίσα, ίσα το γλίτωσε το λιντσάρισμα ο Καραμανλής που σώφρον ως είναι παραιτήθηκε για να σώσει το τομάρι του, πήδηξε πρώτος από το πλοίο που βούλιαζε ως τολμηρός καπετάνιος που ήταν. Την ιστορία του όμως δεν την έσωσε και τη χώρα την κατέστρεψε ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ.

Αμφιβάλω αν θα μπορέσει ο ΓΑΠ να επαναφέρει τη χώρα σε μια βιώσιμη κατάσταση, και δεν το λέω μειωτικά για τον ΓΑΠ, ας υποθέσουμε ότι είναι άριστος. Και μάγος να ήταν δεν θα μπορούσε να επαναφέρει τη χώρα σε ευθεία γιατί το σχέδιο των ακραιφνών νεοφιλελευθέρων ήταν ακριβώς αυτό: Να χρεοκοπήσουν τη χώρα για να μπορέσουν να την επανιδρύσουν με τους δικούς τους όρους.

Δεν το πιστεύετε αυτό εε;; Και που να δείτε τι θα γίνει στο εξωτερικό. Δεν πιστεύω κάποιοι να είναι ΤΟΣΟ αφελείς που να πιστεύουν ότι η οικονομική κρίση τελείωσε. Αφήστε τον Πώλ Κρούγκμαν να κουρεύεται, η κρίση έχει πολλά ακόμη να κάψει. Στην Ελλάδα δεν θα μείνει κολυβιθρόξυλο.

Τι θα ψηφίσω στις εκλογές

Image via Wikipedia

Δεν είδα το λεγόμενο debate των πολιτικών αρχηγών, αλλά το debate αυτό δεν απευθυνόταν σε ανθρώπους σαν εμένα οι οποίοι έχουν κατασταλάξει στο τι θα ψηφίσουν.

Εγώ βέβαια δεν περιμένω κάθε τέσσερα χρόνια για να ψηφίσω, ΨΗΦΙΖΩ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ αναλαμβάνοντας καθημερινά το κόστος.

Ψηφίζω όχι στην αλητήρια λογική των εργοδοτών, ψηφίζω όχι στο διάλογο με το κάθε αφεντικό, ψηφίζω όχι στη λογική του κέρδους και της εκμετάλλευσης, ψηφίζω όχι στις ψεύτικες ελπίδες για ζωή και εργασία, ψηφίζω όχι στην ΠΡΑΣΙΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ.

Ψηφίζω όχι στην κατανάλωση, ψηφίζω όχι στη δουλεία μέσα σε εργασιακούς βόθρους, ψηφίζω όχι στην αλητεία των μέσων μαζικής προπαγάνδας που ελέγχονται από το κράτος και τις εταιρείες-μαφίες, ψηφίζω όχι στη διαδικτυακή ενημέρωση των εγκάθετων που τα οικονομάνε άμεσα ή έμμεσα από εταιρείες και κόμματα, ψηφίζω όχι στο κράτος, όχι και στους ιδιώτες, ψηφίζω όχι στις τράπεζες, όχι στις πιστωτικές κάρτες, όχι στα πολυκαταστήματα και τα mall. ΨΗΦΙΖΩ ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ!!

Ψηφίζω όχι στον Βγενόπουλο, ψηφίζω όχι στον Βαρδινογιάννη, ψηφίζω όχι σε όλους τους επιχειρηματίες-ζόμπι, ψηφίζω όχι στα μονοπώλια, όχι και στον ελεύθερο ανταγωνισμό. Ψηφίζω όχι στις μαφίες του κράτους-παρακράτους. Ψηφίζω όχι στο Mega, όχι στον ΑΝΤ1, ψηφίζω όχι στο ΣΚΑΙ, ΨΗΦΙΖΩ ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ.

Ψηφίζω όχι στον σεβάσμιο και καλοκάγαθο γέροντα από το μοναστήρι, ψηφίζω όχι στην υστερική καλόγρια, ψηφίζω όχι στον βρωμιάρη παπά της ενορίας, ψηφίζω όχι στον αρχιεπίσκοπο, ψηφίζω όχι στην θρησκεία, ΨΗΦΙΖΩ ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ.

Ψηφίζω όχι στα καλά παιδιά, όχι στους καλούς οικογενειάρχες, όχι και στους μπάτσους που παραμονεύουν πίσω από τη μάσκα κάθε κοινωνικής συναναστροφής, ψηφίζω όχι στην ψεύτικη κοινωνικότητα, όχι και στις κάθε είδους δημόσιες σχέσεις. Ψηφίζω όχι στο εμπόριο των μεγάλων εταιρειών, ψηφίζω όχι και στο εμπόριο και των μικρών εταιρειών, ψηφίζω όχι στο "δίκαιο" εμπόριο των πολιτισμένων αριστερών. ΨΗΦΙΖΩ ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΟΥΗΔΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ.

Ψηφίζω όχι στην κατανόηση που δείχνουν όλοι, ψηφίζω όχι και στις υποχωρήσεις τους. Ψηφίζω όχι στους φιλελεύθερους, ψηφίζω όχι και στους ΚΚΕ, ψηφίζω όχι στον Ολυμπιακό, ψηφίζω όχι και στον Παναθηναικό, ψηφίζω όχι στους απομέσα, ψηφίζω όχι και στους απέξω. ΨΗΦΙΖΩ ΟΧΙ

Χάλκινο μετάλλιο στην Εθνική, χρυσό κομματικό μετάλλιο στην ΕΡΤ

Ασφαλώς όλοι αξίζουν το μετάλλιο αυτό. Αλλά η προσφορά του Σοφοκλή Σχορτσιανίτη σήμερα ήταν άνευ προηγουμένου απέναντι σε μια ομάδα με τρομερούς ψηλούς οι οποίοι δεν είναι μόνο ψηλοί αλλά ξέρουν και μπάσκετ. Η ομάδα γενικά σερνόταν με εξαίρεση τον Καλάθη που αποδείχτηκε ότι αδικήθηκε με τη μικρή του συμμετοχή στο τουρνουά και τον Σχορτιανίτη που έκανε ρεκόρ πόντων καριέρας με την εθνική και με τρομερή ευστοχία. Βασικά ο Σοφοκλής τους νίκησε σχεδόν μόνος του σήμερα, όπως ο Σπανούλης καθάρισε το μάτς με τους Τούρκους.

Μόλις τελείωσε το παιχνίδι η εικόνα ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕ και τη θέση των πανηγυρισμών παίρνει η κλαμένη και δαρμένη φάτσα του Καραμανλή , του πιο αποτυχημένου πρωθυπουργού που γνώρισε η χώρα μας τα τελευταία 2500 χρόνια.

Κάποιοι "χαρισματικοί" τηλεοπτικοί διαχειριστές με το που τελείωσε ο αγώνας μας πήραν τη μπουκιά μέσα από το στόμα αφήνοντάς μας σύξυλους και έδειξαν τη συνέντευξη του Καραμανλή.

Καλώ και παρακαλώ όλους τους μπασκετόφιλους να ρίξουν μαύρο δαγκωτό στον Καραμανλή. Ακόμη και αυτοί που δεν θα ψήφιζαν, να πάνε να ψηφίσουν κάποιον άλλο.

Τέτοια ξεφτίλα πάνω σε τόσο μεγάλη χαρά δεν έχω ξαναδεί, πρώτη φορά μετά από τόσο μεγάλη επιτυχία του Ελληνικού αθλητισμού διακόπτουν τόσο απότομα την περιγραφή, χωρίς ΑΠΟΦΩΝΗΣΗ χωρίς επίλογο, χωρίς τίποτα. Διέκοψαν τη μετάδοση χωρίς άλλη προειδοποίηση και στη θέση της εθνικής ομάδας που πανηγύριζε στο κέντρο του γηπέδου έδειξαν τη συνέντευξη του Καραμανλή.

Αυτό είναι εκβιασμός, κατάχρηση εξουσίας, βιασμός του τηλεθεατή, κομματική προπαγάνδα και ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΑΙΣΧΟΣ της ΕΡΤ που φαίνεται ξεκάθαρα ότι έγινε κομματικό φέουδο της ΝΔ.

Και μην πούνε ότι είχαν προγραμματισμένη τη συνέντευξη....γιατί θα μπορούσαν να περιμένουν να κάνουν μια αποφώνηση, να δείξουν 1,2 δηλώσεις και λίγους πανηγυρισμούς και μετά να δείξουν ό,τι ήθελαν. Αλλά είναι τόσος ο κυνισμός της πολιτικής αλητείας που δεν τους αξίζει η αποχή, τους αξίζει το μαύρο δαγκωτό, να πάρουν στις εκλογές κάτω από 35%. Απέδειξαν ότι βάζουν το κομματικό τους συμφέρον 100 φορές πιο πάνω από την εθνική επιτυχία.

Ίσως τη μόνη εθνική επιτυχία που ποτέ θα πετύχουμε με τέτοιους πολιτικούς

ΡΕ Ούστ!!

Ο τραγικός κόσμος της Εκάβης

Image by seanbaggio via Flickr

Και στον Όμηρο και στην αρχαία τραγωδία τα πνεύματα των άθαφτων νεκρών περιπλανώνται με αγωνία από τόπο σε τόπο χωρίς να ανήκουν ούτε σε αυτό τον κόσμο αλλά ούτε και στον άλλο.

Στην "Εκάβη" του Ευριπίδη το είδωλο του Πολύδωρου περιπλανιέται για τρεις μέρες αναζητώντας τη μάνα του για να θάψει το σώμα του που παρέμενε άταφο, λέγοντας: "...σώμ' ερημώσας εμόν, τριταίον ήδη φέγγος αιωρούμενος...".

Επίσης, σύμφωνα με τον Όμηρο, όταν ο Οδυσσέας βρέθηκε στον Άδη, προσπαθώντας να γυρίσει στην πατρίδα του, ο πρώτος που συναντάει εκεί είναι ο νεκρός σύντροφός του Ελπήνορας ο οποίος του θυμίζει ότι όταν σκοτώθηκε στο νησί της Κίρκης οι σύντροφοί του δεν τον έθαψαν. Ζητάει λοιπόν από τον Οδυσσέα μια κανονική ταφή.

Αυτά θυμήθηκα σήμερα διαβάζοντας ότι φυλακή της Ταιβάν δεν δέχτηκε ως κρατούμενο 96χρονο που είχε καταδικαστεί σε φυλάκιση 3 μηνών λόγω του ότι έκανε παράνομη χρήση ενός δωματίου της διοίκησης των κρατικών σιδηροδρόμων. Ο 96χρονος δεν δέχτηκε να εξαγοράσει την ποινή του επειδή θέλησε έτσι να καταγγείλει αυτή την απόφαση.

Το απόλυτα ιδεαλιστικό νόημα της φανέλας

Image by kevindooley via Flickr

Οι παίκτες που παίζουν στην εθνική ομάδα μπάσκετ κερδίζουν πάρα πολλά χρήματα στους συλλόγους που αγωνίζονται, τόσα χρήματα που για τους περισσότερους από εμάς τους απλούς ανθρώπους μοιάζουν υπερβολικά.

Πολλοί από όσους πανηγυρίζουν για τη μεγάλη και ιστορική χτεσινή νίκη μας απέναντι στην Τουρκία δεν έχουν ιδέα από μπάσκετ. Πανηγυρίζουν για πατριωτικούς λόγους. Εντάξει, καλά κάνουν αλλά το νόημα για μένα δεν βρίσκεται στο εθνόσημο της φανέλας ούτε βέβαια σε κάποια υποτιθέμενη ανωτερότητα μας. Το νόημα βρίσκεται στη φανέλα αυτή καθεαυτή.

Το να παίζει κάποιος για τη φανέλα σε μια εποχή που τα εκατομμύρια δίνουν και παίρνουν είναι η μέγιστη αθλητική και ανθρώπινη τιμή ενός παίκτη. Ποιο το νόημα να ματώνεις-όπως μάτωσε χτες ο Τούρκος Ιλιασόβα-για τη φανέλα; Το νόημα δεν βρίσκεται στα χρήματα. Η φτηνή οικονομία της αγοράς καταρρέει μπροστά στη τιμή που δίνουν κάποιοι παίχτες για τη φανέλα.

Γι' αυτό και πολλές ντίβες του ΝΒΑ και άλλοι καλοί παίκτες δεν καταδέχονται να παίξουν για τη φανέλα. Η εμπορευματοποίηση των αθλητών είναι τόσο μεγάλη που είναι σχεδόν αστείο για κάποιους ακριβοπληρωμένους παίκτες να θυσιάσουν τις διακοπές τους και να ρισκάρουν τον τραυματισμό τους ή να διακινδυνέψουν την καλή τους φήμη για να αγωνιστούν για ένα νόημα που δεν υπάρχει πια μέσα τους.

Όσο περισσότερα χρήματα δίνονται στο επαγγελματικό μπάσκετ, τόσο διαλύεται το μπάσκετ των εθνικών ομάδων. Οι παίχτες χάνουν το νόημα, τα χρήματα αντικαθιστούν το ίδιο το άθλημα.

Γι' αυτό έχουν τεράστια αξία παίκτες που παίζουν για τη φανέλα όπως ο Νοβίτσκι τα προηγούμενα τόσα χρόνια, όπως ο Πάρκερ, όπως ο Τούρκογλου, όπως τόσοι άλλοι. Δεν είχαν τίποτα να κερδίσουν, ούτε ολυμπιακό μετάλλιο όπως η αμερικανική ντριμ τιμ, ούτε χρήματα. Μόνο να χάσουν είχαν και όμως συμμετείχαν γιατί πάνω από τα χρήματα έβαζαν τη φανέλα.

Και φανέλα είναι κάτι πολύ παραπάνω από το εκάστοτε εθνόσημο. Η φανέλα περιλαμβάνει βέβαια και την εθνική περηφάνια αλλά πάνω από όλα φανέλα σημαίνει το ίδιο το άθλημα, σημαίνει αλληλεγγύη και τιμή στον αντίπαλο, σημαίνει το "ευ αγωνίζεσθαι" και της ενδοκοσμικής επιβίωσης στην ιστορία μέσω της μνήμης για τις επόμενες μπασκετικές γενιές.

Γι' αυτό υποστηρίζουμε την εθνική Ελλάδος στο μπάσκετ, επειδή η τιμή για τη φανέλα υπερβαίνει την εθνική συνείδηση. Το μπάσκετ είναι πολύ παραπάνω από τις εθνικιστικές φαντασιώσεις των Ελληναράδων. Η Ελλάδα παίζει και βλέπει μπάσκετ ακόμη και όταν χάνει. Εκεί δηλαδή που οι Ελληναράδες απέχουν χαρακτηριστικά....

Η περήφανη νίκη δεν έρχεται ποτέ σαν συνέπεια του εκμηδενισμού του άλλου, αυτό είναι ποδοσφαιρική φαντασίωση καθώς και φαντασίωση των πρώην ντοπαρισμένων Ελλήνων αθλητών του στίβου (θυμάστε τις δηλώσεις της ηρωίδας των ελληναράδων...). Η ιστορική νίκη έρχεται πάντοτε μέσα από το σεβασμό που έχουμε απέναντι στον αντίπαλο και μέσα από τη μη λογική αυτοθυσία, τη μείωση του εγωισμού μας μπροστά στην ομάδα και τον κοινό σκοπό. Όλα αυτά δηλαδή που δεν έχουν πλέον κανένα νόημα στον σημερινό κόσμο των αγοραίων αξιών και της αυστηρής ατομικότητας.

Η εθνική ομάδα στο μπάσκετ είναι το αποτέλεσμα της εθελοντικής συλλογικής δράσης ενάντια σε έναν ηθικά ξεπεσμένο κόσμο της αγοράς, απέναντι σε έναν κόσμο που δεν καταλαβαίνει τίποτα πέρα από το χρήμα.

Το νόημα της φανέλας μας θυμίζει τι σημαίνει να νικάς ή και να χάνεις με ηρωισμό. Για την "τιμή των όπλων" που λένε, ο απόλυτος ιδεαλισμός.

Ευτυχώς που υπάρχει και το μπάσκετ

Ευτυχώς που υπάρχει και η εθνική ομάδα μπάσκετ. Αυτό το άθλημα είναι ελληνική υπόθεση, σε κάτι είμαστε καλοί και εμείς. Δεν εξηγείται αλλιώς ότι τόσες χιλιάδες παιδάκια είναι κάθε μέρα με μια μπάλα στο χέρι και ρίχνουν σουτ σε μια μπασκέτα.

Στο μπάσκετ δίνονται τεράστια χρηματικά ποσά παγκοσμίως και είναι ένα από τα πιο δημοφιλή και θεαματικά αθλήματα. Είναι λοιπόν πολύ σπουδαίο ότι σε ένα τόσο ανταγωνιστικό άθλημα έχουμε συνεχώς επιτυχίες.

Το μπάσκετ είναι πλέον στο DNA μας.

Από το μπάσκετ τι να πρωτοθυμηθούμε;; Μετάλλια, πρώτες θέσεις σε μεγάλες διοργανώσεις, μεγάλες επιτυχίες σε συλλογικό και εθνικό επίπεδο, μεγάλα παιχνίδια, μεγάλοι παίχτες με διεθνή προσωπικότητα, αθλητικό πνεύμα, μπασκέτες σε κάθε γειτονιά γεμάτες με παιδάκια που βαράνε καλάθια....

Μάλιστα δεν μπορώ να μην σχολιάσω ότι είναι ντροπή να ασχολούμαστε με το ποδόσφαιρο το οποίο λειτουργεί σε επίπεδο υποκόσμου, αποβλάκωσης και φανατισμού. Δύο αντίθετοι κόσμοι.

Δείτε ένα δείγμα του τι σημαίνει ποδόσφαιρο στην Ελλάδα:




Το ποδόσφαιρο όμως το προσέχουν και το ακριβοπληρώνουν γιατί εκεί θέλουν να διοχετεύεται η οργή του κόσμου (και όχι στα πραγματικά προβλήματα), γιατί εκεί ξεπλένονται χρήματα και εκεί κανονίζονται επιχειρηματικές διαπλοκές και με βάση αυτό κονομάνε οι γκανιότες του ΟΠΑΠ.

Κρέας

Κάποτε ήμασταν απολίτιστοι. Σήμερα όμως....











ChooseVeg.com




Σημείωση:
Τη φωτογραφία με τους Γερμανούς την αντέγραψα από το blog του ανθρώπου από τη Μαντζουρία ενώ το δεύτερο βιντεάκι με τα κοτόπουλα το είδα αρχικά στο blog axinosp.

Αφού τα έκαψαν καταψήφισαν και την αναδάσωσή τους...

Image by slworking2 via Flickr

Γράφει σήμερα η Ελευθεροτυπία για το ότι οι ευρωβουλευτές της ΝΔ τάχθηκαν υπερ της αλόγιστης ανάπτυξης μέσα στα καμμένα......:

"Ολοι οι ευρωβουλευτές της Ν.Δ. (πλην της κυρίας Γιαννάκου, που δεν ψήφισε καθόλου) καταψήφισαν τροπολογία των Πρασίνων που προέβλεπε ότι «καμία αλλαγή στη χρήση γης δεν θα πρέπει να επιτρέπεται μετά από δασικές πυρκαγιές, και ζητεί ως ποινή την επιστροφή της κοινοτικής βοήθειας από όποιο κράτος μέλος δεν αναδασώνει πλήρως την πληγείσα περιοχή ή επιτρέπει αλλαγή της χρήσης γης για οιαδήποτε κερδοσκοπικά, πολεοδομικά και τουριστικά σχέδια»."


Νομίζω ότι η ΝΔ άφησε μια ισχυρή παρακαταθήκη για το μέλλον...

Η βιολογία της Paris Hilton

Image via Wikipedia

Σύμφωνα με έρευνες οι άνθρωποι με ύψος από 1,90 και πάνω έχουν 40% περισσότερες πιθανότητες για να παρουσιάσουν επιθετικό καρκίνο του προστάτη από αυτούς με ύψος 1,70 και κάτω. Οι γενικές πιθανότητες για καρκίνο αυξάνονται 6% για κάθε 4 επιπλέον εκατοστά ύψους πάνω από το μέσο όρο. Τα μακρύτερα πόδια αυξάνουν τις πιθανότητες καρκίνου μέχρι και 23%. Το ίδιο ισχύει και για τις ψηλές γυναίκες και τον καρκίνο του στήθους. Γιατί υπάρχει αυτή η σύνδεση δεν ξέρουμε ακόμα.

Αντίθετα έχει βρεθεί ότι οι κοκκινομάλληδες έχουν μια γονιδιακή μετάλλαξη (melanocortin-1 receptor) που δεν επιτρέπει την επεξεργασία αναλγητικών ουσιών που χρησιμοποιούνται και από οδοντιάτρους. Συνεπώς αυτοί οι άνθρωποι χρειάζονται μεγαλύτερη από τη συνηθισμένη αναισθησία.

Επίσης έχει βρεθεί ότι τα μόρια της νικοτίνης συνδέονται με τέτοιο τρόπο με τα μόρια της μελατονίνης ώστε κάνουν τους πιο σκουρόχρωμους ανθρώπους να μεταβολίζουν πολύ πιο αργά τη νικοτίνη. Κάτι που τους κάνει να αισθάνονται ότι χρειάζονται λιγότερα τσιγάρα αλλά ταυτόχρονα δεν επιτρέπει τη γρήγορη αποβολή της νικοτίνης από το σώμα με ολέθρια αποτελέσματα.

Άλλη έρευνα έδειξε ότι οι άντρες με πιο ασύμμετρα χαρακτηριστικά προσώπου, όπου δηλαδή η δεξιά πλευρά του προσώπου δεν είναι συμμετρικά όμοια με την αριστερή, κινδυνεύουν περισσότερο για να αναπτύξουν άνοια. Αυτό ισχύει μόνο για τους άνδρες και όχι για τις γυναίκες.

Αν το δάκτυλο στο οποίο φοράνε κάποιοι το δαχτυλίδι (παράμεσος) είναι μεγαλύτερο από το δείκτη τους τότε αυτοί έχουν περισσότερες πιθανότητες να είναι άνθρωποι που αναλαμβάνουν μεγαλύτερα ρίσκα, έχουν μεγαλύτερη ικανότητα στο σεξ και στα αθλήματα. Έχουν όμως μεγαλύτερες πιθανότητες να αναπτύξουν ρευματισμούς και αρθρίτιδες. Όπως αναφέρεται, η έκθεση του μωρού σε υψηλά επίπεδα τεστοστερόνης όταν είναι στην κοιλιά της μάνας του είναι η εξήγηση αυτού του φαινομένου.

Πηγές
1) http://www.reuters.com/article/healthNews/idUSTRE57H45N20090818

2) http://blog.newsweek.com/blogs/thehumancondition/archive/2009/08/26/redheads-fear-the-dentist-and-tall-men-get-cancer-what-your-appearance-says-about-your-health.aspx

3) http://www.medlook.net.cy/article.asp?item_id=2806

Οι Γάλλοι ακόμη δεν μπορούν να πιστέψουν ότι μας κέρδισαν με την αξία τους...

Image via Wikipedia

Στην εποχή μας οι παίκτες έχουν δικά τους blog και δεν κολλάνε να γράφουν ορισμένα πράγματα.

Όπως διάβασα σήμερα εδώ:

"«Ηταν ένα παράξενο ματς. Οι Ελληνες στην πραγματικότητα δεν ήθελαν να κερδίσουν», γράφει στο δικό του Blog ο Αλί Τραορέ. «Ορισμένες φορές μέσα στο ματς έμοιαζαν να ενδιαφέρονται για την εξέλιξή του, άλλες πάλι όχι. Μου σχηματίσθηκε έτσι η εντύπωση ότι δεν ήθελαν να μας κερδίσουν και εμείς από την πλευρά μας δεν ξέραμε πώς να αντιμετωπίσουμε αυτή την κατάσταση. Ισως το γεγονός ότι ο νικητής θα έπαιζε στα προημιτελικά με την Ισπανία τους έκανε να μη θέλουν να μας νικήσουν. Ετσι το θέαμα στον αγώνα ήταν κακό παρότι υπήρχαν ορισμένες όμορφες φάσεις. Οι Ελληνες γενικώς δεν μας προέβαλαν αντίσταση και φάνηκε ότι μας κορόϊδευαν. Για παράδειγμα ο Σπανούλης σε ορισμένες φάσεις δεν συμμετείχε καν σε όσα γίνονταν στο παρκέ. Εβαλε μεν 16 πόντους αλλά δεν τα έδωσε όλα. Αποδείχθηκε ότι στόχος τους ήταν να αποφύγουν την Ισπανία. Εμείς από την πλευρά μας δεν χαρήκαμε τη νίκη γιατί έμοιαζε να νικήσαμε έναν αντίπαλο σε αγώνα επίδειξης. Στα αποδυτήρια δεν συζητήσαμε καν για όσα έγιναν στο ματς», γράφει ο Τραορέ.

Οσο για τον Νικολά Μπατούμ αναφέρει στο δικό του καθημερινό blog. «Θέλαμε να κερδίσουμε την Ελλάδα. Αλλά θέλαμε να κερδίσουμε έναν αντίπαλο που θα ασχολείται με τον αγώνα και όχι με τον επόμενο», αναφέρει στο post του που είχε τίτλο «Οι Ελληνες ήθελαν να αποφύγουν την Ισπανία, ήταν κοροϊδία». «Ηταν ένα περίεργο παιχνίδι. Κάποια στιγμή σε ένα τάιμ-άουτ το συζητήσαμε με τους συμπαίκτες μου και αποφασίσαμε πως «ποιος νοιάζεται τι θέλουν οι Ελληνες. Εμείς θα τους νικήσουμε και αν είμαστε καλοί για να νικήσουμε και την Ισπανία θα προχωρήσουμε στη διοργάνωση», είπαμε μεταξύ μας αφού ήταν εμφανές ότι οι Ελληνες σκοπίμως ήθελαν να χάσουν. Ο Μπουρούσης σε μία φάση πήγε να βάλει καλάθι με τρεις αντιπάλους. Ηταν πραγματικά αστείο. Ο Σπανούλης ακόμη και όταν έβαλε εκείνο το απίθανο τρίποντο στο τέλος χαμογέλασε πονηρά και με νόημα» ήταν ορισμένα από τα… πάρα πολλά που έγραψε ο Μπατούμ στο δικό του Blog."


Από την άλλη στο δικό του blog ο Βασίλης Σπανούλης λέει ότι η Ελλάδα σε καμία περίπτωση δεν διάλεξε αντίπαλο.

Όπως και να έχει το θέμα οι Γάλλοι μετά από 26 χρόνια ήττες με την Ελλάδα δεν μπορούν να πιστέψουν ότι επιτέλους μας νίκησαν. Άσε που έγιναν και το θέμα του Eurobasket με τη βλακεία τους. Εκτός βέβαια και αν νικήσουν τους Ισπανούς οπότε θα τους βγάλουμε το καπέλο......

Οι επαναστάτες του Κουρδιστάν

Image via Wikipedia

Σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα στον Τουρκικό τύπο (http://www.internethaber.com/news_detail.php?id=207517&page=2) η τουρκική κυβέρνηση συμφώνησε με τον τουρκικό στρατό τα σημεία του σχεδίου για τη μερική λύση του Κουρδικού προβλήματος.

Σημειώνω εδώ ότι πριν από 30 χρόνια η τουρκική χωροφυλακή σταματούσε τα λεωφορεία στο Τουρκικό Κουρδιστάν ψάχνοντας για αντάρτες, και εκτελούσαν εν ψυχρό απλούς αμάχους.

Όλα αυτά τα χρόνια πολλοί πίστεψαν ότι ο αγώνας ήταν αδιέξοδος, ιδίως μετά τη σύλληψη του Οτσαλάν το 1998.

Ύστερα λοιπόν από 30 χρόνια στα βουνά, 30 χρόνια βομβιστικών ενεργειών, 30 χρόνια Κούρδων ηρώων, οι Τούρκοι αποδέχονται μεταξύ άλλων τα εξής (πηγή:http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/09/to.html) :

1) Τα κουρδικά καθιερώνονται ως μάθημα επιλογής στα δημοτικά και τα λύκεια.
2) Τα απαγορευμένα γράμματα Q W X θα συμπεριληφθούν στο τουρκικό αλφάβητο.
3) Τα κουρδικά τοπωνύμια θα αποδοθούν και πάλι.
4) Το κράτος θα υποστηρίξει τις κουρδικές εκδόσεις.
5) Τα κρατικά θέατρα θα ανεβάσουν κουρδικά έργα.
6) Το κράτος θα τυπώσει το κοράνι στα κουρδικά.
7) Θα προσληφθούν μεταφραστές κουρδικών στις κρατικές υπηρεσίες.
8) Οι επιγραφές "Τί ευτυχής να λές ότι είμαι Τούρκος" δεν θα ανανεωθούν.
9) Ο όρκος που δίνεται καθημερινά στο δημοτικό σχολείο θα καταργηθεί.
10) Το κράτος θα προβεί σε μαζικές αγορές βιβλίων στα κουρδικά και θα τα μοιράσει στις κρατικές βιβλιοθήκες.
11) Στους εθνικούς δρόμους και τους αυτοκινητοδρόμους θα τοποθετηθούν πινακίδες στα κουρδικά.
12) Θα προσληφθούν αστυνομικοί και ιμάμηδες που γνωρίζουν τα κουρδικά.

Να σημειωθεί εδώ ότι οι περισσότεροι Κούρδοι επαναστάτες εμπνέονταν όλα αυτά τα χρόνια από αριστερές και μαρξιστικές ιδέες. Οι τουρκικές φυλακές είναι ασφυκτικά γεμάτες Κούρδους αριστερούς αγωνιστές.

Αυτή είναι η ουσία της ένοπλης δράσης. Αν αντίθετα από την αρχή οι Κούρδοι είχαν κάνει ειρήνη, σήμερα θα είχαν απορροφηθεί από το τουρκικό "σύστημα" και την τουρκική κουλτούρα.

(Να σημειώσω εδώ ότι πριν λίγο καιρό η Τουρκία άρχισε μια προσπάθεια ομαλοποίησης και των σχέσεών της με την Αρμενία)

Οι εξελίξεις στο γιουρομπάσκετ 2009

Image via Wikipedia

Κανονικά θα έπρεπε να δω ποιοι θα νικήσουν από τον Β όμιλο πριν πω το οτιδήποτε. Νομίζω όμως ότι κακώς θεωρούν την Πολωνία ξεγραμμένη. Η Πολωνία είναι ασφαλώς πολύ χειρότερη ομάδα από αυτή της Ισπανίας αλλά μπορεί να νικήσει. Θα έλεγα ότι η Πολωνία άνετα έχει ένα 40% πιθανότητες νίκης. Επίσης μπορεί και η Λιθουανία να νικήσει τη Σερβία. Οι Λιθουανοί μπορεί να έχουν αποκλειστεί αλλά ζούνε για το μπάσκετ.

Θεωρώ επίσης ότι εφόσον οι Γάλλοι χτες προσπάθησαν να χάσουν και τελικά κέρδισαν αυτό σημαίνει ότι και εμείς κάναμε το ίδιο. Αυτή η Ισπανία μας έχει γίνει εφιάλτης, αν όμως προκριθεί η Πολωνία τότε θα έχουμε κάνει μεγάλη βλακεία.

Επίσης νομίζω ότι θα μας ταίριαζε πολύ περισσότερο η Τουρκία στον προημιτελικό από ότι η Σλοβενία. Η Σλοβενία είναι μπασκετομάνα ως μέλος της Γιουγκοσλαβικής σχολής και έχουμε και κακή παράδοση με την συγκεκριμένη ομάδα. Αυτά που λέγονται περι τραυματισμών εγώ τα ακούω βερεσέ.

Σε αυτό το Ευρωμπάσκετ η Ελλάδα νομίζω ότι κατέβασε 3 ταχύτητες στα τελευταία παιχνίδια. Ίσως το έκανε και επίτηδες δεν ξέρω. Ώρες, ώρες κάποιοι παίκτες μοιάζουν να μη θέλουν να χαλάσουν τα στατιστικά τους. Εκτιμώ πολύ το Ζήση που παρόλο που ήταν φοβερά άστοχος δεν φοβήθηκε να τσαλακωθεί.

Εμφανιζόμαστε ιδιαίτερα στενάχωροι στις θέσεις 1-2. Εκεί που ήταν κάποτε το πλεονέκτημά μας. Τώρα φαίνεται ξεκάθαρα πόσο αναγκαία και καθοριστική ήταν στο παρελθόν η παρουσία του Παπαλουκά και Διαμαντίδη, φοβερά πλέιμέικερ. Και η μεγάλη διαφορά είναι κυρίως στην άμυνα και τα κλεψίματα. Καθώς επίσης και στην τωρινή κούραση και πίεση που νιώθουν και ο Ζήσης και ο Σπανούλης.

Στις θέσεις 3-4 υπάρχουν προς το παρόν προβλήματα. Στη θέση 5 νομίζω αντίθετα ότι είμαστε υπερπλήρεις. Αυτή όμως η πληρότητα δεν σημαίνει τίποτα γιατί το καράβι γέρνει τόσο από τη μια πλευρά (από τη μεριά των σέντερ) ώστε δεν μπορεί να γίνει παιχνίδι εφόσον η μπάλα δεν μπορεί να περάσει μέσα. Τι κρίμα!

Έστω ένας εκ των Παπαλουκά, Διαμαντίδη αν υπήρχε στην ομάδα, θα είχαμε 200% καλύτερη εικόνα. Ευτυχώς που ο Διαμαντίδης έχει πολλά χρονάκια ακόμη μπροστά του, έστω για να κατεβάζει τη μπάλα και μόνο. Ούτε πόντους θα απαιτούμε ούτε τίποτα! Πολύ σοβαρή δουλειά αυτή. Τόσο ο Σπανούλης όσο και Ζήσης δεν είναι καθαρά πλέιμέικερ και έχοντας επιφορτιστεί ΌΛΑ τα περιφερειακά καθήκοντα ζορίζονται. Ο Σπανούλης δείχνει ότι ζορίζεται λιγότερο αλλά ζορίζεται και αυτός το ίδιο.

Τον Πρίντεζη τον βλέπω εκτός κλίματος, τον Μπουρούση να μη θέλει να τα δώσει όλα ακόμη ενώ πολύ καλός είναι ο Καλάθης που βοηθάει εκεί που πονάμε. Ο Φώτσης έχει τη γνωστή του ψιλο-αφασία ενώ οι υπόλοιποι νέοι παίκτες προσπαθούν.

Ο προπονητής φαίνεται ότι έκανε κάποια λάθη στις επιλογές του και εμφανιζόμαστε με μεγάλη αδυναμία στα γκάρ ενώ ο Γλυνιαδάκης γυαλίζει τον πάγκο. Τέσσερις σέντερ εκεί που δεν είχαμε κανένα είναι υπερβολή. Ποτέ δεν είχαμε ούτε έναν σέντερ γιατί ασφαλώς ο Παπαδόπουλος ήταν σέντερ 3ης κατηγορίας. Καλύτερα όμως να είχαμε έναν μόνο σέντερ και το Διαμαντίδη ή τον Παπαλουκά! Γιατί βασικά δεν υπάρχει ο παίκτης που θα κατεβάζει την μπάλα ενώ με τους υπάρχοντες παίκτες δεν βγαίνουν οι άμυνες όπως πριν.

Τέλος πάντων. Νομίζω ότι παρόλα αυτά η εθνική μας στο μπάσκετ έχει νοημοσύνη πολύ άνω του μετρίου, αν γυαλίσει λίγο το μάτι των παικτών μας μπορούμε ακόμη και το χρυσό. Σε αυτά τα τουρνουά όλα είναι ο προημιτελικός.

Και μιλάω για την εθνική ομάδα μπάσκετ όχι επειδή είναι ελληνική ομάδα και υποτίθεται δοξάζει την Ελλάδα και τον εγωισμό μας αλλά μόνο επειδή είναι μια ομάδα μπάσκετ με παράδοση και ιστορία μεγάλων ματς που έχουμε στη μνήμη μας. Η Ελλάδα άλλωστε νικάει πιο εύκολα όταν θεωρεί τον εαυτό της αουτσάιντερ!

Α, και για να μην ξεχνιόμαστε, πάλι ένας παρουσιαστής της ΕΤ1 είπε την βλακεία της δεκαετίας όταν αναφερόμενος (πριν 3-4 παιχνίδια νομίζω) σε κάποιους ξεκούραστους παίκτες που έμπαιναν αλλαγή είπε ότι μπαίνουν στον αγώνα "φρέσκα πόδια"...........Τι να πω τώρα εγώ;;

Και μην ξεχνάμε, όταν οι ομάδες είναι σχετικά ισοδύναμες νικάει πάντοτε αυτός που θέλει τη νίκη πιο πολύ.

Οι Άθλιοι του ΙΚΑ

Image via Wikipedia

"Την Τετάρτη 9/9 στο νοσοκομείο συνέβη ένα γεγονός που μας θίγει σαν εργαζόμενους και χτυπάει το δικαίωμα κάθε κατοίκου αυτής της χώρας σε νοσοκομειακή και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

Όπως έγινε γνωστό μετανάστης Πακιστανικής καταγωγής νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο μας με σοβαρό πρόβλημα υγείας και υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση. Κατά την έξοδό του από το νοσοκομείο οι υπεύθυνοι θεώρησαν σκόπιμο να καλέσουν την αστυνομία, η οποία και τον συνέλαβε.

Θεωρούμε απαράδεκτη την συγκεκριμένη ενέργεια που απ’ όσο γνωρίζουμε συμβαίνει για πρώτη φορά στο 7ο Νοσοκομείο ΙΚΑ και που θίγει κατάφωρα το δικαίωμα στην περίθαλψη οποιουδήποτε την έχει ανάγκη. Ο υπερβάλλων ζήλος των ιθυνόντων του νοσοκομείου βρίσκει έρεισμα στην πολιτική που χτυπάει καθημερινά το δικαίωμα των μεταναστών, αλλά και Ελλήνων εργαζόμενων, σε αξιοπρεπή διαβίωση. Οι εργαζόμενοι στο χώρο της υγείας ούτε θέλουμε και ούτε μπορούμε να λειτουργούμε σαν καταδότες των μεταναστών στους μηχανισμούς καταστολής. Διότι το νόμιμο δεν είναι απαραίτητα και ηθικό.


Τα ρατσιστικά πογκρόμ και η στοχοποίηση των μεταναστών δεν πρέπει να περάσουν. Ο αγώνας μας είναι κοινός ενάντια στις πολιτικές που μας καταπιέζουν."

Εδώ όλη η ανακοίνωση.

Η Wall Street και ο κόσμος των εντόμων

Image by mtstradling via Flickr

Πριν από λίγες μέρες διάβασα στα Νέα το εξής κειμενάκι:

"Του Ρούσσου Βρανά ,
Ζούμε...
... σε αυτόν τον κόσμο με την ανοχή των σκουληκιών, των μυγών και πολλών άλλων εντόμων. Αργά ή γρήγορα όλοι θα περάσουμε κάποτε από τα πριονωτά σαγόνια αυτής της φτερωτής και έρπουσας πανίδας. Όπως γράφει ο Μ. Λι Γκοφ στο βιβλίο του «Πώς τα έντομα βοηθούν στη διαλεύκανση των εγκλημάτων», με τα έντομα ένας ιατροδικαστής μπορεί να διαπιστώσει την ώρα του θανάτου. Γιατί το πτώμα μοιάζει γι΄ αυτά με ένα στρωμένο πλουσιοπάροχο τραπέζι: κάθε έντομο έχει την αγαπημένη του «μερίδα», που αρχίζει να την τρώει μια συγκεκριμένη ώρα. Τι γίνεται όμως όταν αρχίζουν να μας τρώνε πριν από την ώρα μας;

Ένα νέο...
... είδος τέτοιων εντόμων έχει εμφανιστεί στη Γουόλ Στριτ. Είναι οι επενδυτικές τράπεζες που κερδοσκοπούν με τη ζωή και τον θάνατο των ανθρώπων. «Οι τραπεζίτες αγοράζουν τα ασφαλιστήρια συμβόλαια που πουλάνε άρρωστοι και ηλικιωμένοι» γράφουν οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης». «Καθορίζουν την τιμή ανάλογα με το προσδόκιμο ζωής του ασφαλισμένου. Ύστερα μετατρέπουν αυτό το ασφαλιστήριο σε επενδυτικό προϊόν (ομόλογα) και το πουλάνε σε άλλους επενδυτές». Αυτοί οι επενδυτές θα εξακολουθήσουν να καταβάλλουν το ασφάλιστρο, αλλά θα βγάλουν κέρδη μόλις ο ασφαλισμένος πεθάνει. Κι όσο νωρίτερα πεθάνει, τόσο περισσότερα θα είναι τα κέρδη τους. Παράδειγμα: Αν ένα ασφαλιστήριο αξίας ενός εκατομμυρίου δολαρίων αγοραστεί έναντι 400.000 δολαρίων κι ο αγοραστής έχει καταβάλει για ασφάλιστρα 100.000 δολάρια μέχρι την ώρα που θα πεθάνει ο ασφαλισμένος, θα του απομείνει κέδρος μισό εκατομμύριο δολάρια.

Οι «Τάιμς»...
... εκτιμούν ότι ο τζίρος αυτής της μακάβριας αγοράς θα μπορούσε να φτάσει τα 500 δισεκατομμύρια δολάρια και να βοηθήσει ουσιαστικά στην ανάκαμψη της Γουόλ Στριτ. Οι φτωχοί ή ηλικιωμένοι εργαζόμενοι που δεν μπορούν πια να πληρώνουν τα ασφάλιστρά τους πληθαίνουν ολοένα, καθώς επιδεινώνεται διαρκώς η απελπιστική οικονομική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει εκατομμύρια άνθρωποι. Πολλοί από αυτούς χρειάζονται επειγόντως μετρητά για να ξεπληρώσουν τα δάνειά τους ή να αγοράσουν τα φάρμακά τους. Κι οι επενδυτές αγοράζουν τα ασφαλιστήριά τους ποντάροντας στο ότι οι ασφαλισμένοι θα πεθάνουν νωρίτερα από όσο είχαν εκτιμήσει αρχικά οι ασφαλιστικές εταιρείες που συνέταξαν τα συμβόλαια. «Ποντάρουν στα σίγουρα», γράφει ο Τζο Κίσορ στο «Γουέρλντ Σόσιαλιστ». «Γιατί η δυνατότητα των εργαζομένων να διατηρήσουν ένα ικανοποιητικό βιοτικό επίπεδο με δανεισμό έχει πια εξατμιστεί. Κι αυτό αναπόφευκτα θα μειώσει το προσδόκιμο ζωής των εργαζομένων».

Οι τραπεζίτες...
... ξαναζωντανεύουν, ενώ οι συνθήκες ζωής των εργαζομένων χειροτερεύουν κι εκατομμύρια άνθρωποι πετάγονται έξω από τα σπίτια τους και τις δουλειές τους. Αυτό δεν είναι καθόλου συμπτωματικό. Η μετατροπή αυτής της παρασιτικής σχέσης σε επενδυτικό προϊόν από τους τραπεζίτες («ομόλογα θανάτου», έτσι τα λένε στη χρηματιστηριακή πιάτσα) είναι απόλυτα φυσιολογική. Και για μια ακόμη φορά πιστοποιεί τον παρασιτισμό αυτής της έρπουσας πανίδας, που μας περνάει από τα πριονωτά σαγόνια της κερδοσκοπώντας ακόμη και στον θάνατό μας."

Η περίοδος δήθεν αθωότητας του οικονομικού φιλελευθερισμού πέρασε...

Το κίνημα της κληροκρατίας

Image by MyEyeSees via Flickr

Το Κίνημα της Κληροκρατίας (M.C.F) γεννήθηκε στη Γαλλία το 1999 με σκοπό να απαντήσει στο ερώτημα ποιο πολίτευμα θα αντικαταστήσει τη δημοκρατία.

Σήμερα τα κόμματα να κρατάνε σιδηρά πυγμή και πειθαρχία με τους βουλευτές που αποκλίνουν από τη γραμμή του κόμματος να μην έχουν ελπίδες επιβίωσης. Ταυτόχρονα το ποιοι εκλέγονται βουλευτές είναι συνάρτηση των χρημάτων που δίνονται για διαφήμιση και των συμφερόντων των ΜΜΕ που προωθούν κάποιους από αυτούς. Τα ίδια τα κόμματα είναι υποκαταστήματα εταιρικών συμφερόντων.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η κληροκρατία προσπαθεί να διατηρήσει την ελευθερία της δημοκρατίας αλλά από την άλλη να αντικαταστήσει τις σημερινές ανεπάρκειες της δημοκρατίας που υπάρχουν λόγω της τρομακτικής εξάρτησης των κομματικών μηχανισμών και πολιτικών προσώπων από μη θεσμοθετημένα συμφέροντα.

Για να αντιμετωπίσει τέτοια φαινόμενα η κληροκρατία πρεσβεύει ότι οι βουλευτές θα πρέπει να εκλέγονται με κλήρωση και όχι λόγω κάποιων ιδιωτικών συμφερόντων όπως γίνεται σήμερα.

Το όλο σύστημα βέβαια διατηρεί τις ρίζες του στην αρχαία ελληνική δημοκρατία και θα μπορούσε άνετα στις μέρες μας να συνδυαστεί με ένα σύστημα Άμεσης Συμμετοχής στις αποφάσεις όλων των πολιτών μέσω της νέας τεχνολογίας.

Μπορεί όλα αυτά να ακούγονται ουτοπικά αλλά αυτό συμβαίνει όχι επειδή δεν είναι εφικτά αλλά επειδή η εποχή μας είναι παγιδευμένη στην αναποτελεσματικότητα της δημοκρατικής ολιγαρχίας.

Όταν τα αδιέξοδα του καπιταλισμού λέγονται ατομικά !

Image via Wikipedia

"Αυτοκτονίες στην «France Telecom»

Είκοσι τρεις εργαζόμενοι ανά τη χώρα, του γαλλικού τηλεπικοινωνιακού κολοσσού «France Telecom», έχουν αυτοκτονήσει από τις αρχές του 2008. Τα συνδικάτα εδώ και μήνες καταγγέλλουν τους όρους εργασίας στην εταιρεία: Κλιμακούμενη πίεση για αποδόσεις και αποτελέσματα, πολύωρη εργασία λόγω της μείωσης του προσωπικού, αναγκαστικές μετατάξεις και συχνά ανά λίγες βδομάδες σε διαφορετικό αντικείμενο εργασίας, απειλές απόλυσης, εκβιασμοί. Κοινώς, συνθήκες γαλέρας για τους εργαζόμενους μιας εταιρείας «υψηλής τεχνολογίας

....

Οι θάνατοι, όμως, δεν αφήνουν περιθώρια ελιγμών. Είναι ξεκάθαρο ότι οι απάνθρωπες συνθήκες εργασίας οδήγησαν τους 23 εργαζόμενους, που πιθανώς να πιέζονταν και από άλλα προβλήματα, σε τέτοιο βαθμό απόγνωσης. Εργαζόμενοι που δεν βρήκαν ελπίδα ούτε στους συνδικαλιστικούς τους εκπροσώπους, τους οποίους είδαν, πολλάκις, τα τελευταία χρόνια να αναλώνονται σε διαβουλεύσεις ξεπουλήματος. Ετσι, αντί συλλογικών διεκδικήσεων, εξωθήθηκαν σε προσωπικές πράξεις απελπισίας. Δεν είναι πράξεις προβληματικών ανθρώπων. Είναι το αφτιασίδωτο πρόσωπο της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης."

Πηγή Ριζοσπάστης

"Δυσάρεστα περιστατικά" ο θάνατος δύο εργατών

Image via Wikipedia

Το δημόσιο καθημερινά μετράει και βλέπει ότι δεν το συμφέρει να κάνει μια εργασία όταν την ίδια εργασία θα μπορούσε να την κάνει κάποια ιδιωτική εταιρεία πολύ φτηνότερα. Η ιδιωτική εταιρεία όμως για να την κάνει φτηνότερα μπορεί να μη λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα ασφαλείας. Αν δεν υπάρχουν όμως τα κατάλληλα μέτρα ασφαλείας οι εργαζόμενοι χάνουν τη ζωή τους. Αν οι νεκροί δεν είναι και Έλληνες ακόμη καλύτερα γιατί δεν θα τους αναζητήσει και κανείς και κανένας δεν θα κάνει φασαρία γι' αυτούς.

Σήμερα σε εργατικό δυστύχημα που περισσότερο θυμίζει έγκλημα με εκτελεστές και ηθικούς αυτουργούς, 2 αλλοδαποί από την Ινδία και το Νεπάλ πέθαναν από αναθυμιάσεις σε φρεάτιο, ως μέλη συνεργείου ιδιωτικής εταιρείας που εργαζόταν για λογαριασμό δημοσίων φορέων.

Η ανακοίνωση λέει:
"Το έργο στο οποίο χάθηκαν οι άτυχοι εργάτες εκτελεί η εταιρεία ΑΚΜΩΝ ΑΤΕ η οποία είναι ανάδοχος του έργου μετά από δημόσιο μειοδοτικό διαγωνισμό και αφορά τις συνδέσεις με τους αγωγούς αποχέτευσης κατοικιών και καταστημάτων του Δήμου Κηφισιάς. Ο Δήμος Κηφισιάς για μια ακόμη φορά επισημαίνει πως προέχει σε κάθε εργασία η ασφάλεια του προσωπικού και σε κάθε περίπτωση είναι αναγκαίο να λαμβάνονται όλα τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να αποφεύγονται τέτοια δυσάρεστα περιστατικά"

Και εγώ ρωτάω:
1) Ο θάνατος δύο αλλοδαπών μπορεί να χαρακτηρίζεται με τόση ευκολία ως απλό δυσάρεστο περιστατικό ;; Τι δείχνει η ορολογία που χρησιμοποιείται στη συγκεκριμένη περίπτωση για την κουλτούρα των συντακτών;

2) Φρόντισε ο Δήμος Κηφισίας να δει αν τηρούνται οι απαραίτητες συνθήκες ασφάλειας ή δίνει τα έργα μόνο σε όσους χτυπήσουν τις πιο χαμηλές τιμές;

Το λέω αυτό γιατί πρόσφατα επι ΝΔ ένας υπουργός απασχόλησης (Γιακουμάτος νομίζω) είχε αναγκαστεί να θεσμοθετήσει την υποχρεωτική αυξημένη πληρωμή εταιρειών καθαρισμού με ποσά που να καλύπτουν τουλάχιστον τα ένσημα των καθαριστριών και το κόστος των υλικών. Και αυτό είχε γίνει επειδή πολλοί δημόσιοι φορείς έδιναν έργα καθαρισμού σε εταιρείες που προσέφεραν τις υπηρεσίες τους με τιμήματα πιο χαμηλά ακόμη και από τους χαμηλότερους μισθούς που θα έπρεπε να παίρνουν οι εργαζόμενοι, δηλαδή οι εταιρείες προφανώς δεν πλήρωναν τους εργαζομένους σωστά, χώρια τα υλικά....

Μήπως θα πρέπει το δημόσιο(=ηθικός αυτουργός) να αυξήσει το κόστος των έργων ώστε να διασφαλίζεται ότι αυτά θα γίνονται με τις πιο ασφαλείς συνθήκες; Ή δεν πειράζει αφού ούτως ή άλλως στους βόθρους κατεβαίνουν μόνο αλλοδαποί;;

3) Έχω την εντύπωση ότι μόνο οι αριστεροί ή και οι ακροαριστεροί ευαισθητοποιούνται όσο θα έπρεπε για τέτοια θέματα. Τέτοιες ειδήσεις ποτέ δεν παίζουν πρώτες σε εφημερίδες του κέντρου ή στις τηλεοράσεις. Γιατί συμβαίνει αυτό;; Με κάποιες εξαιρέσεις, αν δεν υπήρχαν οι ακροαριστεροί και οι αριστεροί ποτέ κανείς δεν θα μάθαινε γι' αυτά τα περιστατικά. Οι φιλελεύθεροι τα θεωρούν τυχαία περιστατικά που απλά πρέπει να τα κάνουμε γαργάρα; Αυτά τα περιστατικά συνδέονται με το ότι αποδεχόμαστε το οικονομιστικό - αποτελεσματικό ρόλο της αγοράς...Μήπως ο ιδιωτικός τομέας είναι τόσο αποτελεσματικός διότι οι εργαζόμενοι δεν λειτουργούν με βάση τα προβλεπόμενα;

4) Νομίζω ότι ορισμένα επαγγέλματα δεν πρέπει να τιμολογούνται με βάση την προσφορά και τη ζήτηση γιατί αυτό δείχνει ανηθικότητα από πλευράς κοινωνίας. Το ρίσκο της ζωής κάποιου σε συνάρτηση με την παρούσα τιμολόγηση της εργασίας δείχνει πόσο μεγάλη είναι η εκμετάλλευση των εργαζομένων. Η αδιαφορία δείχνει ότι κάνουμε τα στραβά μάτια σε μια από τις μεγαλύτερες αδικίες, την αδικία του ταξικού καταναγκασμού. Επειδή ο άλλος έχει ανάγκη τον εκμεταλλευόμαστε μέχρι θανάτου!!



Έγραψαν επίσης:
Γορτύνιος

Ελευθεροτυπία

Βαθύ κόκκινο

Ο Ομπάμα κατά των πυρηνικών

Σοκαρίστηκα σήμερα διαβάζοντας στο Newsweek το κύριο θέμα και άρθρο του περιοδικού το οποίο επιχειρηματολογεί κατά του Ομπάμα που διοργανώνει συνάντηση 14 ηγετών στη Νέα Υόρκη υπο την αιγίδα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ στις 24 Σεπ 2009 θέλοντας να φτάσει σε κάποια συμφωνία κατάργησης των πυρηνικών όπλων.

Οι προσπάθειες του Ομπάμα για μια παγκόσμια συμφωνία απαλλαγής από τα πυρηνικά όπλα προσκρούει στις αντιδράσεις των συντηρητικών κύκλων στις ΗΠΑ. Οι συντηρητικοί ρεπουμπλικάνοι θεωρούν τα πυρηνικά όπλα ως ένα μέσο αποφυγής του πραγματικού πολέμου ενώ παράλληλα πιστεύουν ότι οι μυστικές υπηρεσίες θα πρέπει να εντείνουν τις έρευνές τους (παρακολούθηση των πολιτών, περιορισμοί των ελευθεριών κτλ) ώστε να εντοπίζονται τρομοκράτες με πυρηνικές φιλοδοξίες.

Έχουμε και λέμε λοιπόν: Οι συντηρητικοί στις ΗΠΑ δεν θέλουν δωρεάν σύστημα υγείας, θέλουν λιγότερες ελευθερίες και περισσότερη παρακολούθηση και επιπλέον θέλουν ΚΑΙ πυρηνικά όπλα. Όχι πυρηνική ενέργεια, αυτή είναι δεδομένη, θέλουν πυρηνικές βόμβες!

Διαβάστε το άρθρο Learning to love the Bomb από το Newsweek.



Τελικά ο Μπάρακ Ομπάμα βραβεύτηκε με Νόμπελ Ειρήνης. Κάτι που πολλοί οι οποίοι πιστεύουν ότι τα πυρηνικά φέρνουν την ειρήνη στον κόσμο θα θεωρούν άτοπο.

Τα κινητά τηλέφωνα μας σκοτώνουν

Διαβάζοντας κάποιες επιμέρους στατιστικές του World Economic Forum για την Ελλάδα μπήκα σε σκέψεις:

Είμαστε λένε οι στατιστικές αυτές στην 22η θέση παγκοσμίως στη χρήση κινητών τηλεφώνων, και αυτό μάλλον το αναφέρουν ως καλή ένδειξη. Μήπως όμως θα πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε τις σχέσεις μας με τα κινητά τηλέφωνα;

Σίγουρα είναι βολικό να έχεις ένα κινητό τηλέφωνο μαζί σου όπου και να πηγαίνεις. Χώρια όμως από αυτό, μας προσφέρουν τα κινητά όντως την ελευθερία που νομίζουμε ότι έχουμε;

1) Εργασιακά

Σίγουρα ο εργοδότης θα ήθελε να μπορεί να μας βρίσκει πάντοτε κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Ας πούμε για παράδειγμα ότι είστε διακοπές και ξαφνικά σας παίρνουν τηλέφωνο και σας ρωτάνε ό,τι βλακεία μπορείτε να φανταστείτε. Και ξαφνικά σε 2 λεπτά βρίσκεστε και πάλι στο εργασιακό περιβάλλον με την παραλία μπροστά σας να μετατρέπεται στο ντέσκτοπ του Η/Υ στο γραφείο σας...

Η έννοια του ελεύθερου χρόνου καταστρέφεται ενώ ο χρόνος αυτός καθαυτός χωρίζεται σε πολύ μικρά ίσα κομματάκια τα οποία στη συνέχεια μας τα αποστερούν ή θεωρούν ότι εργαζόμαστε μόνο όποτε θέλουν αυτοί. Απόδειξη αποτελεί το 65ωρο που προωθείται ταχύτατα στην ΕΕ καθώς και το On call time σύστημα.

Το κινητό τηλέφωνο έχει καθοριστικό ρόλο σε αυτό το πλαίσιο πολυδιάσπασης του χρόνου μας.

2) Το κινητό ως κοινωνικό διαβατήριο

Είναι αδιανόητο για κάποιον σήμερα να μην έχει κινητό τηλέφωνο. Συνήθως αν πεις ότι δεν έχεις κινητό τηλέφωνο κινδυνεύεις να θεωρηθείς ότι λες ψέμματα και ότι απλά δεν θέλεις να το δώσεις! Μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις το να μην έχεις κινητό τηλέφωνο θεωρείται ξεκάθαρη αντικοινωνική ή και αποκλίνουσα συμπεριφορά.

Το κινητό τηλέφωνο σου δίνει ουσιαστική υπόσταση ως άτομο που ανήκει στην (ατομιστική) κοινωνία μας. Ιδίως όμως, το κινητό τηλέφωνο, και ιδιαίτερα στους πιο νέους ανθρώπους κάτω των 60 ετών, θεωρείται υποχρεωτικό κοινωνικό και κυρίως επαγγελματικό πιστοποιητικό.

Φαντάζεστε να πάτε σε μια εταιρεία για συνέντευξη και στο τέλος να μάθουν ότι δεν έχετε κινητό;

3) Ασφάλεια

Ασφαλώς εμείς δεν έχουμε ιδιαίτερη αξία για να μας παρακολουθήσει κάποιος. Όμως μπορεί πλέον ο κάθε ένας, ακόμη ΚΑΙ στην Ελλάδα, με τη χρήση ενός ειδικού λογισμικού να ξέρει που ακριβώς πάμε και τι δρομολόγια κάνουμε καθημερινά.Υπάρχουν πολλοί τρελοί....

4) Δέσμευση

Πολλοί γονείς δίνουν κινητά στα παιδιά τους για να μπορούν να τα ελέγχουν. Το ίδιο συμβαίνει και με εμάς τους μεγάλους. Το να κουβαλάμε μαζί μας ένα κινητό τηλέφωνο σημαίνει ότι αποδεχόμαστε περισσότερο έλεγχο από όλους. Από την εργασία μας, από την οικογένειά μας, από τους φίλους μας.

5) Οικονομικά θέματα

Το να έχετε κινητό τηλέφωνο (ένα άτομο) σημαίνει ότι έχετε μια μεγάλη τρύπα στην τσέπη σας. Κάθε μήνα θα σας ζητάνε να τους δίνετε πολλά χρήματα. Αν μάλιστα παρασύρεστε και εύκολα τότε μπορείτε πανεύκολα και για πλάκα να πληρώνεται κάθε μήνα ένα εκατοστάρι ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι κάθε χρόνο (αν είσαστε ο μέσος Έλληνας) θα δίνετε π.χ. το δώρο των Χριστουγέννων στην εταιρεία του κινητού σας....Αν μάλιστα είσαστε και λίιιιγο καταναλωτικός δεν αποκλείεται να σας βάλουν και σε κανέναν τρυπάκι να πηγαίνετε να αλλάζετε κάθε χρόνο κινητά τηλέφωνα, δήθεν με επιδότηση κτλ.

6) Οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας είναι φίλοι σας..........

Και όχι μόνο αυτό αλλά και οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας αξιοποιούν άριστα τα χρήματα που τους δίνετε. Μόλις πριν από λίγα χρόνια είχε νομίζω αποκαλυφθεί το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων από εταιρείες κινητής τηλεφωνίας.

Από την άλλη μας έχουν πήξει με τις σκουπιδοδιαφημίσεις τους οι οποίες μολύνουν τις εικόνες μας και την αισθητική μας.

7) Μας φακελώνουν;

Αν πάρετε κάποιες εταιρείες τηλέφωνο θα διαπιστώσετε ότι έχουν συστήματα αυτοματοποιημένης εξυπηρέτησης. Ακόμη όμως και όταν μιλάμε με κάποιον εκπρόσωπο των εταιρειών (υπάλληλο τηλεφωνικής εξυπηρέτησης) μπορεί να μας διαφωτήσει μέχρι ένα συγκεκριμένο σημείο.

Δεν μπορώ να μην σκεφτώ ότι οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας διατηρούν αρχείο με τα στοιχεία μας.

Εγώ δεν είμαι βέβαιος για πόσο καιρό κρατάνε οι εταιρείες αυτά τα στοιχεία, κάτω από ποιες προϋποθέσεις μπορούν να δίνουν τα στοιχεία μας σε διαφημιστικές εταιρείες (στην καλύτερη περίπτωση).  Και αν τώρα είναι καλές μας εγγυάται κάποιος ότι αν στραβώσουν τα πράγματα στη δημοκρατία μας (που όσο πάνε και στραβώνουν) οι εταιρείες δεν θα επιλέξουν να βρουν τρόπο να αξιοποιήσουν τα αρχεία τους για να επιβιώσουν;

8) Ακτινοβολίες

Οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας έχουν αστρονομικούς τζίρους, μπορούν να πληρώνουν τον κάθε επιστήμονα να τους μαγειρεύει όποια έρευνα θέλουν, ακόμη και με λεπτομέρειες. Πόσο μάλλον να ρίχνουν στάχτι στα μάτια. Και νομίζω ότι αυτό κάνουν.

Προσωπικά δεν χρειάζομαι κάποια επιστημονική έρευνα για να μου πει ότι όταν μιλάω πολύ στο κινητό τηλέφωνο πονάει το κεφάλι μου..Οπότε όταν ακούω μια εταιρεία κινητής τηλεφωνίας να μου λέει στις διαφημίσεις της να μιλάω συνέχεια στο κινητό αισθάνομαι ότι ζούμε σε έναν κόσμο αχρείο που οι εταιρείες μου λένε ψέμματα για να κερδίζουν ανεξαρτήτως αν εγώ ζήσω, πεθάνω ή βασανιστώ από αρρώστειες.

Συμπέρασμα

Το συμπέρασμα είναι ότι όποιος έχει κινητό θα πρέπει να σκεφτεί σοβαρά είτε να το καταργήσει, είτε να μειώσει τη χρήση του στο ελάχιστο. Το κινητό αποτελεί από όποια πλευρά και αν το δεις έναν βασικό κρίκο στην αλυσίδα της ανελευθερίας μας. Μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να είναι χρήσιμο (π.χ. σε άρρωστους και γέρους ανθρώπους) στο 99% όμως των περιπτώσεων αυτό δεν ισχύει.

Θα μου πει κάποιος πόσα άτομα απασχολούν οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας και σε πόσους δίνουν δουλειά. Αυτό όμως δεν είναι λογική, με μια τέτοια λογική να επιτρέψουμε και την καλλιέργεια οπίου και να κυκλοφορεί ελεύθερο επειδή αυτό σημαίνει περισσότερες εργασίες. Άλλωστε η πτώση των εταιρειών ενός κλάδου μπορεί να ανεβάσει άλλες εταιρείες άλλων κλάδων.

Για παράδειγμα θα πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε τις σχέσεις μας με τα σταθερά τηλέφωνα τα οποία είναι πολύ φτηνότερα από τα κινητά και η χρήση τους δεν είναι τόσο καταναγκαστική. Ακόμη και μέσα στο σπίτι να είναι κάποιος το σταθερό μπορεί πολύ ευκολότερα να το αφήσει να χτυπάει και να μην χρειάζεται να πάρει τον άλλο πίσω.

Θα πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε τις σχέσεις μας με τις ατζέντες και τα ξυπνητήρια. Δεν χρειάζεται να είναι όλα ηλεκτρονικά. Αν όμως σαν συσκευή το κινητό μας είναι τόσο απαραίτητο τότε θα πρέπει να ξέρουμε ότι το κινητό μπορεί να λειτουργεί ως συσκευή (φωτογραφική μηχανή, ατζέντα, τηλέφωνα, υπενθυμίσεις, κτλ) ακόμη και με μια ανενεργή κάρτα.

Σε κατάσταση ανάγκης θα πρέπει να σκεφτεί κάποιος να χρησιμοποιεί μια φτηνή κάρτα  χρόνου ομιλίας η οποία είναι ανώνυμη και κρατάει π.χ  με 10 ευρώ ένα χρόνο αν την χρησιμοποιούμε μόνο σε καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης.

Γιατί να δίνουμε τζάμπα χρήματα και να εκτρέφουμε εταιρείες τέρατα που αλλάζουν το κοινωνικό πλαίσιο της ζωής μας προς το χειρότερο;

Θα πέσουμε βέβαια πολλές θέσεις στην αντίστοιχη στατιστική του World Economic Forum αλλά εμείς θα παρατήσουμε τα κινητά επειδή δεν θα τα θέλουμε και όχι επειδή δεν μπορούμε να τα αποκτήσουμε. Υπάρχει τίποτα καλύτερο;