Κομματικές μάχες στα σχολεία (ΛΑΟΣ κ ΚΚΕ)

Image by Hamed Saber via Flickr

Αντιγράφω από το Alfavita.gr κείμενο αρχικά δημοσιευμένο στα ΝΕΑ της Μαρίας Ρεπούση που είχε γράψει, αν δεν κάνω λάθος, το επίμαχο βιβλίο της ιστορίας ΣΤ' Δημοτικού.


"29/5/2009


Παρεμβάσεις σε σχολεία


«Εγώ θα σου πω τι και πώς να διδάσκεις»


Της Μαρίας Ρεπούση



Η παιδεία είναι δημόσιο αγαθό, όχι δημόσιο γήπεδο. Και όμως...

Το 3ο Γυμνάσιο Σερρών επισκέφθηκε τις προάλλες ο τοπικός βουλευτής του ΛΑΟΣ συνοδευόμενος από τον γραμματέα του πολιτικού του γραφείου. Ανώνυμες καταγγελίες τον είχαν αυτήν τη φορά ανησυχήσει για το περιεχόμενο του μαθήματος της Ιστορίας. Ο ίδιος βουλευτής είχε στο πρόσφατο παρελθόν ζητήσει διευκρινίσεις για το περιεχόμενο σπουδών ενός πανεπιστημιακού τμήματος καταγγέλλοντας ότι απουσιάζει από αυτό η «επιστήμη των Θρησκευτικών». Αυτήν τη φορά, στην περίπτωση του γυμνασίου, σύμφωνα με τις πηγές του, ο φασισμός δεν διδασκόταν κατά πώς έπρεπε για τον ΛΑΟΣ και πήγε να διευθετήσει το ζήτημα. Στο κόμμα του έχουν, εξάλλου, πολλές ανησυχίες για το θέμα αυτό, καθώς και ειδικούς που μεριμνούν για τις τυχόν συσχετίσεις ανάμεσα στα ολοκληρωτικά καθεστώτα και στις σύγχρονες παραφυάδες τους. Το επεισόδιο δεν έληξε με την επίσκεψη του βουλευτή. Οι εξηγήσεις της καθηγήτριας που κλήθηκε στο γραφείο του διευθυντή και υπερασπίστηκε το εκπαιδευτικό της έργο δεν ικανοποίησαν τον βουλευτή και τη συνέχεια ανάλαβε ο διοικητικός της προϊστάμενος. Η καθηγήτρια θα κληθεί να καταθέσει ενόρκως για το μάθημά της σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται για την Ένορκη Διοικητική Εξέταση. Ευτυχώς, στο πλευρό της στέκεται στην περίπτωση αυτή η ΟΛΜΕ, η οποία απαίτησε την παύση της προανακριτικής διαδικασίας και συσχέτισε την τακτική αυτή με απόπειρες ποινικοποίησης της εκπαιδευτικής πράξης και ελέγχου του φρονήματος των εκπαιδευτικών.

Το 1ο Λύκειο Πετρούπολης, ανάμεσα σε άλλα σχολεία, έβαλε στο στόχαστρό του ο Περισσός. Οι πληροφοριοδότες του, επίλεκτα στελέχη της μαθητικής του νεολαίας, είχαν γνωστοποιήσει ότι στο λύκειο αυτό εξελίσσεται μια αντικομμουνιστική εκστρατεία, με επικεφαλής και πάλι μια Εύα, η οποία αφενός οδηγεί τους μαθητές σε παραστάσεις και θεάματα που τα εθίζουν στην καπιταλιστική προπαγάνδα κατά του κομμουνισμού και των επιτευγμάτων του και αφετέρου τιμωρεί όποιον αντιστέκεται. Το επεισόδιο έχει συνέχεια, καθώς του ζητήματος έχουν επιληφθεί ανώτατα κλιμάκια του ΚΚΕ, ο γραμματέας του Κ.Σ. της ΚΝΕ, ο δε λαός της Πετρούπολης έχει κληθεί να διαδηλώσει την αντίθεσή του στην αντικομμουνιστική εκστρατεία που εξελίσσεται στο σχολείο. Κάθε μνεία ή κριτική του σταλινικού φαινομένου που καταγράφεται στις μαθητικές σημειώσεις των εφήβων μελών της ΚΝΕ αποτελεί εξάλλου για τον Περισσό επίθεση κατά του λαού, του οποίου υπερασπιστής έχει αυτοανακηρυχθεί. Ο «Ριζοσπάστης» ανέλαβε να ξεσκεπάσει αυτή τη συνωμοσία καταγράφοντας σε άρθρο του τις περιπτώσεις εκείνες που, σύμφωνα με τους πληροφοριοδότες του, έγινε αναφορά είτε στα εγκλήματα του Στάλιν είτε στην έλλειψη δημοκρατίας στη Σοβιετική Ένωση. Η Πετρούπολη έχει την τιμητική της. Φαίνεται ότι εκεί το δίκτυο πληροφόρησης του Περισσού λειτουργεί καλά. Στο 4ο της Πετρούπολης, σύμφωνα με τον «Ριζοσπάστη», η φιλόλογος αναφέρθηκε στις δολοφονίες του Στάλιν και είπε ότι «ούτε να πεις ελεύθερα τη γνώμη σου δεν μπορούσες», στο ΕΠΑΛ Πετρούπολης, καθηγήτρια και πάλι, αναφέρθηκε στην «έλλειψη δημοκρατίας στη Σοβιετική Ένωση». Και ο Βύρωνας, όμως, δεν πάει πίσω. Στο 5ο του Βύρωνα, όπως καταγγέλλει η ίδια εφημερίδα, στο μάθημα της Ιστορίας «η καθηγήτρια η οποία πρόσκειται στον ΣΥΝ πρόβαλε το αντικομμουνιστικό ντοκιμαντέρ του Π. Τσίμα για τον Άρη Βελουχιώτη» και κατά καιρούς «η ίδια καθηγήτρια μιλάει για τα εγκλήματα του Στάλιν» ενώ στο ίδιο σχολείο, «στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και ένας φιλόλογος που πρόσκειται στο ΠΑΣΟΚ λέγοντας τα περί δολοφονιών του Στάλιν».

Κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ. Κάτι σοβαρό. Όσο και αν και οι δύο επεμβάσεις προέρχονται από έναν χώρο στον οποίο δυστυχώς συναντούνται πλέον συχνά οι άκρες του πολιτικού φάσματος με κοινά αιτήματα και κοινές πρακτικές, δεν είναι δυστυχώς οι μόνες. Το σχολείο γίνεται συχνά ο τόπος μιας κομματικής αναμέτρησης χωρίς αρχές και όρια. Και οι δύο περιπτώσεις θέτουν συνεπώς κρίσιμα για την εκπαίδευση και την κοινωνία ερωτήματα: Τι δουλειά έχουν τα κόμματα στις μαθητικές τάξεις; Δεν υπάρχουν άραγε θεσμικά όργανα του σχολείου όπως η συνέλευση των καθηγητών ή τα μαθητικά συμβούλια για να μεριμνήσουν σε τυχόν περιπτώσεις συστηματικής ιδεολογικής προκατάληψης, προπαγάνδας ή κατάχρησης εξουσίας από τη μεριά των διδασκόντων; Τι είδους εκπαίδευση μπορούμε να έχουμε όταν πραγματοποιούνται ανάλογες επεμβάσεις; Όταν το περιεχόμενο των σπουδών βρίσκεται στην επιδιαιτησία των πολιτικών κομμάτων; Όταν τα σχολικά βιβλία περνούν από Ιερά Εξέταση; Όταν οι πολιτικοί θέλουν να γίνουν δάσκαλοι του Γένους; Όταν τα κόμματα απαιτούν να διδαχθούν οι δικές τους αλήθειες; Όταν οι βουλευτές εισβάλλουν στα σχολεία για να ελέγξουν τους εκπαιδευτικούς; Όταν οι εκπαιδευτικοί υποχρεώνονται να δώσουν εξηγήσεις; Όταν τα παιδιά εκπαιδεύονται να καταγγέλλουν τους καθηγητές τους στα κόμματα;

Η Μαρία Ρεπούση είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια στην Παιδαγωγική Σχολή του ΑΠΘ. "

Too much bling? Give us a ring

Image by Creativity+ Timothy K Hamilton via Flickr

Στο Sussex της Μ.Βρετανίας η τοπική αστυνομία σε συνεργασία με τους Crimestoppers ξεκίνησε μια καμπάνια με την οποία παρακινεί τους πολίτες να καταγγείλουν όσους συμπολίτες τους πιστεύουν ότι απολαμβάνουν περίεργα σπάταλη και ακριβή ζωή η οποία δεν δικαιολογείται από τα γνωστά τους εισοδήματα.

Με αυτό τον τρόπο η αστυνομία πιστεύει ότι θα πετύχει να καταγράψει το μαύρο χρήμα και θα πατάξει το έγκλημα.

Η συγκυρία είναι μάλλον ευνοϊκή για τέτοιες πρακτικές αφού ο ατομικισμός έχει φτάσει στα ύψη.

Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι γιατί έχουν τόσο πάθος να πιάσουν το χρήμα από εγκληματικές δραστηριότητες (ύψους κάποιων εκατομμυρίων στερλινών) αλλά δεν ενδιαφέρονται για τα ποσά που φοροδιαφεύγουν/ φοροαποφεύγουν μεγάλες επιχειρήσεις ύψους πολλών δισεκατομμυρίων στερλινών. Δείτε για παράδειγμα εδώ: Firm's secret tax

Για να καταλάβει κανείς το μέγεθος της απάτης θα αναφέρω ότι μόνο η Royal Bank of Scotland η οποία μάλιστα σώθηκε με κρατικές επιχορηγήσεις και κρατικοποίηση στη Μ.Βρετανία, απέκρυψε πολλά δις δολάρια με αποτέλεσμα το Βρετανικό και αμερικανικό δημόσιο να χάσει 500 εκ στερλίνες από φόρους που δεν έλαβε (δείτε εδώ: RBS tax avoidance).

Αυτό βέβαια συμβαίνει στις περισσότερες μεγάλες εταιρείες οι οποίες αποφεύγουν τους φόρους με ασύλληπτους τρόπους και πληρώνουν τεράστια ποσά (έχουν αναφερθεί και ποσά 500,000 στερλίνων) για την ανακάλυψη τρόπων φοροαποφυγής.

Δεν είναι λοιπόν μόνο η Ελλάδα προβληματική, είναι και οι μεγάλες, σύγχρονες, φιλελεύθερες "δημοκρατίες". Αυτοί έχουν εφεύρει πιο αποτελεσματικούς και μαζικούς τρόπους απάτης.

Η παρούσα πολυεθνική επιχειρηματική πρακτική φοροαποφυγής στηρίζεται στην φιλοσοφία: "Δημιουργούμε θέσεις εργασίας και άρα σας κρατάμε στο χέρι, οπότε μην μας ενοχλείτε γιατί μαζεύουμε τα εργοστασιάκια μας και τα πάμε στην Κίνα".

Συνεπώς οι λύσεις θα πρέπει να υπάρξουν με διεθνή συνεργασία. Άσε που αυτοί που θα έπρεπε να συνεργαστούν διεθνώς είναι μεταξύ εκείνων που επωφελούνται από την φοροαποφυγή των μεγάλων εταιρειών και έτσι αποφεύγουν το θέμα....



Άλλες πηγές
BBC

Too much bling..

Σαμποτάζ στην καπιταλιστική λειτουργικότητα

Βλέπω τις τελευταίες μέρες να γράφονται πολλά για την ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. (saimag Γκράμνα και άλλοι).

Προσωπικά δε νομίζω ότι έχει σημασία το πρόγραμμα ενός τέτοιου κόμματος. Το μόνο που χρειάζεται στη σημερινή εποχή, και ιδιαίτερα τα τελευταία 2 έτη, είναι η άρνηση, η ανυπακοή και η ανταρσία, ο κάθε ένας μέχρι εκεί που μπορεί.

Οι εργαζόμενοι θα πρέπει να κοιτάξουν μόνοι τους με ποιους τρόπους μπορούν να σαμποτάρουν το κέρδος και το κεφάλαιο. Με ένα βήμα την κάθε φορά. Ο κάθε ένας να κάνει ό,τι μπορεί, μέσα στο μικροπεριβάλλον που ζει, αρνούμενος να παίξει το ρόλο του γραναζιού στην καπιταλιστική σκουπιδιάρα που τον έχουν φορτώσει.

Οι σημερινοί εργαζόμενοι θεωρούνται για το σύστημα και τους εργοδότες-καπιταλιστές κυριολεκτικά σκουπίδια, είναι σκουπίδια και για την ΕΕ η οποία τους θέλει να εργάζονται σαν δούλοι πάνω από 72 ώρες ανά βδομάδα.

Οι αγώνες λοιπόν μπορούν να έχουν αποτέλεσμα μόνο αν συνοδεύονται με μαζική ανυπακοή και ανταρσία από όλους τους ρητούς και άρρητους καπιταλιστικούς κανόνες του κέρδους.

Στόχος είναι η άρνηση και η δημιουργία εμποδίων στο σύστημα και όχι το πρόγραμμα αυτό καθεαυτό.

Στόχος θα έπρεπε να είναι πάντοτε το σαμποτάζ της καπιταλιστικής λειτουργικότητας. Δεν υπάρχει κάτι άλλο που να μπορεί κάποιος να κάνει σήμερα.

Προτάσεις ΔΝΤ: η ψευδαίσθηση της αργής κίνησης

Image via Wikipedia

Ενώ το πρώην καλύτερο παιδί του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), η Ουκρανία, εκτιμά πτώση του ΑΕΠ της κατά τουλάχιστον 20% για το πρώτο τρίμηνο του 2009, το ίδιο το ΔΝΤ έχει το θράσος να κάνει προτάσεις και στην Ελλάδα. Και το λέω αυτό γιατί η Ουκρανία δεν ήταν σαν την Ελλάδα αλλά το αγαπημένο παιδί του ΔΝΤ λόγω της πίστεως της στις αρχές της ελεύθερης οικονομίας.

Οι προτάσεις του ΔΝΤ για την Ελλάδα περιλαμβάνουν όλα εκείνα τα μέτρα που υιοθετήθηκαν από την Ουκρανία λίγο πριν αυτή βουλιάξει.

Δείτε προηγούμενη "ανταπόκριση" από την Ουκρανία που είχα δημοσιεύσει εγκαίρως: Η Ιστορία της Olga από την Ουκρανία.

Όσο για το ΔΝΤ θα πρέπει να πούμε ότι έχει απόλυτο δίκιο, σε νεοφιλελεύθερο καθεστώς αν δεν κάνουμε ακριβώς ότι μας πει θα έχουμε πρόβλημα σαν χώρα. Αν όμως κάνουμε ακριβώς αυτά που μας προτείνει τότε η χώρα μας και πάλι θα έχει πρόβλημα όπως έδειξε η πράξη με τους καλύτερους νεοφιλελεύθερους μαθητές που χρεωκοπούν σε slow motion ενώ ήταν νεοφιλελεύθερα μοντέλα προς υιοθέτηση: η Ιρλανδία, η Ουκρανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, οι ΗΠΑ και άλλες στις οποίες ο Παπαθανασίου , ο Μάνος και άλλοι πιστεύουν ότι θα πρέπει να ενταχθούμε άμεσα....

Στο νεοφιλελεύθερο καθεστώς δηλαδή ό,τι και να κάνουμε αργά ή γρήγορα θα έχουμε σοβαρό πρόβλημα. Είναι σαν να λέμε ότι χρεωκοπεί το ίδιο το νεοφιλελεύθερο μοντέλο.

Για την πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ δείτε εδώ: Σκληρές συστάσεις από ΔΝΤ στην Ελλάδα.

Ο ρόλος της πίστης στη θεραπεία (nocebo effect)

Image via Wikipedia

Αν σας σταματούσε μπροστά από ένα νεκροταφείο ένας κύριος αργά το βράδυ και με σοβαρό ύφος σας έλεγε ότι είσαστε καταραμένος και ότι δήθεν θα πεθάνετε σύντομα τότε η πιο πιθανή αντίδρασή σας θα ήταν να τον περνούσατε για τρελό. Αντίθετα, αν ένας γιατρός με άσπρη περιβολή και πτυχία στον τοίχο σας έλεγε ότι έχετε καρκίνο σε προχωρημένο στάδιο τότε το πιο πιθανό θα ήταν να σας κοβόταν τα πόδια. Μάλιστα το σοκ θα ήταν τόσο μεγάλο που ακόμη και αν ο γιατρός είχε κάνει λάθος διάγνωση είναι πολύ πιθανό η λάθος διάγνωσή του να σας αρρώσταινε στην πραγματικότητα!

Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζουν διάφορες επιστημονικές έρευνες που έρχονται να επαληθεύσουν και να εξηγήσουν τις κατάρες, τα βουντού και τη σύγχρονη αυθυποβολή.

Σε μια γνωστή περίπτωση της δεκαετίας του 1970 ένας ασθενής διαγνώστηκε ως καρκινοπαθής τελευταίου σταδίου με πολύ λίγο ακόμη χρόνο ζωής. Ο ασθενής πέθανε εντός του χρονικού ορίου που του έδωσαν οι γιατροί. Παρόλα αυτά η αυτοψία έδειξε ότι ο καρκίνος που πράγματι είχε δεν ήταν τελικού σταδίου αλλά πολύ μικρός και χωρίς να έχει εξαπλωθεί. Ο ασθενής δεν πέθανε από τον καρκίνο του αλλά από την πίστη του ότι θα πέθαινε στα συγκεκριμένα χρονικά πλαίσια που του είπαν.

Έτσι όπως το περίφημο φαινόμενο placebo επηρεάζει θετικά τους ανθρώπους στους οποίους είπαν ότι παίρνουν μια ουσία με θετικές επιδράσεις (ενώ έπαιρναν π.χ. μόνο χάπι με ζάχαρη και νερό..), έτσι και το φαινόμενο nocebo λειτουργεί αντίστροφα επηρεάζοντας αρνητικά την υγεία των ανθρώπων που πιστεύουν ότι κάτι έχουν ή κάτι θα πάθουν.

Όπως δείχνουν όλο και περισσότερες έρευνες, η ιδέα ότι είμαστε άρρωστοι μας κάνει άρρωστους ενώ στην πραγματικότητα δεν έχουμε τίποτα. Για παράδειγμα οι ασθενείς που γνωρίζουν ότι συγκεκριμένα φάρμακα έχουν κάποιες παρενέργειες είναι και πιο πιθανό να αναπτύξουν αυτές τις παρενέργειες. Σε μια περίπτωση παρατηρήθηκε ότι ασθενής που ήθελε να αυτοκτονήσει πήρε ένα κουτί χάπια και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, η πίεσή του είχε πέσει πολύ χαμηλά και ανέπνεε γρήγορα. Οι γιατροί δεν μπορούσαν να τον επαναφέρουν έως ότου ένας γιατρός διαπίστωσε ότι τα χάπια που πήρε ο ασθενείς για να αυτοκτονήσει ήταν ψεύτικα χάπια placebo. Όταν το είπαν στον ασθενή αυτός ανέκαμψε σχεδόν άμεσα μέσα σε 15 λεπτά.

Οι έρευνες έχουν δείξει ότι κατά το φαινόμενο placebo αυξάνεται η ποσότητα της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο ενώ κατά το φαινόμενο nocebo μειώνεται. Μάλιστα στην ιατρική σχολή του Τορίνο φτιάχτηκε πραγματικό φάρμακο που αντιμετωπίζει το πρόβλημα μιας φανταστικής ασθένειας μπλοκάροντας στον εγκέφαλο τους υποδοχείς της ορμόνης χολικυστοκύνης.

Σύμφωνα με κάποια πρόσφατη έρευνα οι γυναίκες που πιστεύουν ότι είναι πολύ πιθανόν να πάθουν καρδιακό επεισόδιο παθαίνουν πράγματι τέσσερις φορές συχνότερα καρδιακά επεισόδια.

Το βιομοριακό μοντέλο που έχουμε για τον κόσμο δεν μας επιτρέπει εύκολα να πιστέψουμε ότι μπορούμε να πεθάνουμε λόγω της πίστεώς μας. Παρόλα αυτά όλο και περισσότερες έρευνες καθώς και πανεπιστημιακά ερευνητικά ινστιτούτα επαληθεύουν αυτό τον ισχυρισμό.

Ο Clifton Meador ιατρός στην ιατρική σχολή του Vanderbilt (Nashville, Tennessee) θεωρεί ότι η διάγνωση θανάτου, που εκλαμβάνεται χωρίς αντιρρήσεις από τον ασθενή, λειτουργεί ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία αφού η κακή ψυχολογία του ασθενούς οδηγεί σε χειροτέρευση της υγείας του. Όπως χαρακτηριστικά λέει ο Meador, μπορεί κάποιος να πείσει ανθρώπους ότι θα πεθάνουν και αυτοί πράγματι να πεθάνουν!! Αυτός ίσως ήταν άλλωστε και ο μηχανισμός με τον οποίο λειτουργούσαν παλαιότερα οι κατάρες.

Νομίζω ότι τα παραπάνω μπορούν να φανούν ιδιαίτερα χρήσιμα σε πολλούς και στη θεωρία και στην πράξη.


Για περισσότερες πληροφορίες δείτε:

NewScientist (άρθρο κύριας αναφοράς)
Wiki
Harvard Magazine

Οι αποκρατικοποιήσεις απέτυχαν

Image by an untrained eye via Flickr

Σε άρθρο της στην πρώτη σελίδα η εφημερίδα ΕΣΤΙΑ γράφει σήμερα ότι οι αποκρατικοποιήσεις στην Ελλάδα γίνονται συνήθως με ταμειακή λογική. Ο αρθρογράφος της εφημερίδας γράφει ότι τα έσοδα από τις αποκρατικοποιήσεις 2004-2008 ανήλθαν σε 7 δις ευρώ.

Παρόλα αυτά, όπως αναφέρεται στο ίδιο άρθρο, ελάχιστες από αυτές τις αποκρατικοποιήσεις συνέβαλαν στη βελτίωση είτε της οικονομίας είτε των επιλογών που έχουν οι καταναλωτές. Τις περισσότερες φορές τα προβλήματα των πρώην δημόσιων επιχειρήσεων γίνονται προβλήματα ιδιωτικών επιχειρήσεων που συνεχίζουν να υπάρχουν ίσως και λόγω του εντεινόμενου και σκληρού διεθνούς ανταγωνισμού.

Από την άλλη πλευρά ο συντάκτης του άρθρου θεωρεί λάθος να γίνονται ιδιωτικοποιήσεις όταν ένας δημόσιος φορέας παρέχει σύγχρονες υπηρεσίες και είναι κερδοφόρος. Πόσο μάλλον όταν το σύνολο των εσόδων από αυτές τις ιδιωτικοποιήσεις της περιόδου 2004-2008 ήταν μόλις 7 δις ευρώ την ίδια στιγμή που το δημόσιο χρέος διογκώθηκε την ίδια περίοδο κατά 60 δις ευρώ, σταγόνα στον ωκεανό δηλαδή...

Όταν αυτά τα λέει η ΕΣΤΙΑ τότε τι να πούμε εμείς; Πιστεύω είναι πολύ πιθανό ότι τις περισσότερες φορές μέσα από τις ιδιωτικοποιήσεις, κυρίως κερδοφόρων οργανισμών, επιδιώκεται η εξυπηρέτηση συγκεκριμένων επιχειρηματικών συμφερόντων. Ορισμένα όμως επιχειρηματικά συμφέροντα εξυπηρετούνται ακόμη καλύτερα όχι με τις ιδιωτικοποιήσεις αλλά με την απαξίωση των δημόσιων επιχειρήσεων ή υπηρεσιών (βλέπε υγεία).

Δεν θα βρει ο παπάς να θάψει

Image via Wikipedia

Οι αγορές αντιμετωπίζουν τις κρίσεις ως συγκυριακά φαινόμενα. Άσχετα αν κάποιες φορές δεν είναι καθόλου συγκυριακά.

Το ότι κάτι λειτούργησε για 30 ή 60 χρόνια δεν σημαίνει ότι θα συνεχίσει να λειτουργεί. Οι λόγοι είναι πολλοί και είναι μπροστά μας, κανείς όμως δεν κοιτάει πραγματικά.

Αυτό γίνεται και σήμερα, δημιουργούνται φούσκες και προσδοκίες επι προσδοκιών που στηρίζουν ψυχολογικά το σύστημα. Σήμερα όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά (για λόγους που έχουμε αναλύσει πολλές φορές).

Εν τω μεταξύ και ενώ πολλοί περιμένουν την εξάντληση των αποθεμάτων....οι οικονομίες χτυπιούνται σαν τα χταπόδια.

Από όσα μπορώ να καταλάβω αυτή τη φορά δεν θα βρει ο παπάς να θάψει....που λένε.

Και μιλάω κυρίως γι' αυτούς που πιστεύουν φανατικά στις μαγικές δυνάμεις της αγοράς...

Χρηματοδότηση μικρών επιχειρήσεων

Image via Wikipedia

Η πολιτική της ΕΕ συνοπτικά είναι η εξής: Δίνουμε πολλά χρήματα αρκεί να σκεφτείτε να κάνετε κάτι προς την κατεύθυνση που θέλουμε για να σας τα δώσουμε:

1) Gate2Growth για την υποστήριξη καινοτόμων επιχειρήσεων:
http://www.gate2growth.com

2) Υποστήριξη καινοτόμων μικρών επιχειρήσεων, ερευνητών και πανεπιστήμια που δραστηριοποιούνται στον τομέα υγείας:
http://www.smesgohealth.org/common/home.asp

3) Χρηματοδότηση πολύ μικρών επιχειρήσεων (Jeremie):
http://www.eif.org/jeremie/

4) Πρόγραμμα Eurostar-EUREKA:
http://www.eurostars-eureka.eu/

5) Ενίσχυση καινοτόμων προϊόντων και υπηρεσιών:
http://www.eureka.be

6) European Investment Fund, για χρηματοδότηση μικρών επιχειρήσεων σε αρχικά στάδια:
http://www.eif.org

7) Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το οποίο αποτελεί το μεγαλύτερο μέσο χρηματοδότησης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων:
http://ec.europa.eu/regional_policy/index_en.htm

8) Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, για την ένταξη μη προνομιούχων ατόμων σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις:
http://ec.europa.eu/employment_social/esf/index_en.htm

9) 7ο Πρόγραμμα Πλαίσιο Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων:
http://www.cordis.europa.eu/fp7, http://www.eommex.gr/Article.aspx?id=11671

10) 7ο Πρόγραμμα Πλαίσιο Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων, Marie Curie, για την ανάπτυξη σχέσεων μεταξύ ερευνητικών και επιχειρηματικών φορέων:
http://cordis.europa.eu/fp7/mariecurieactions/iapp_en.html
http://www.ncp-people.gr/

11) Περιφερειακά ερευνητικά clusters:
http://cordis.europa.eu/fp7/capacities/regions-knowledge_en.html

12) Επιχειρηματικότητα Νέων και Γυναικών:
http://epan2.antagonistikotita.gr/greek/index.asp

13) Κουπόνια καινοτομίας (7000 ευρώ):
http://www.gsrt.gr/default.asp?V_ITEM_ID=6041


14) Διάφορα άλλα πιο γνωστά:
http://www.espa.gr
http://www.antagonistikotita.gr
http://www.infosoc.gr/infosoc/el-GR/4thperiod/newopis_digital/
http://www.ggb.gr
http://www.eommex.gr
http://www.enterprise-hellas.gr
http://www.tempme.gr
http://observatory.eommex.gr/

15) Σελίδες χρηματοδοτικής ενημέρωσης μικρομεσαίων επιχειρήσεων
-Ευρωπαική πύλη εταιρικής χρηματοδότησης:
http://ec.europa.eu/enterprise/sme/index_en.htm

-http://www.taneo.gr
-http://www.hellaskps.gr/
-http://www.info3kps.gr/
-http://www.ggea.gr/
-http://www.ependyseis.gr/
-http://www.ekt.gr/research/calls

Πάγκαλε, δεν χωράς πουθενά!

Schooligans:"Πάντως οι πιο πολλοί που βγήκαν στους δρόμους ήταν μαθητές και φοιτητές."
Πάγκαλος:"Ωραία, και σ’ έναν μαθητή τι δεν του αρέσει στη ζωή του; Μήπως δεν πάει καλά στο σχολείο; Δεν έχει καλή σχέση με την οικογένειά του; Διότι υπάρχουν προβλήματα που μπορεί να στα λύσει το κράτος και ορθώς εξεγείρεσαι εναντίον του και προβλήματα που δεν μπορεί να στα λύσει. Δηλαδή αν έχουν πάρει διαζύγιο οι γονείς σου και δε βλέπεις τον πατέρα σου και τη μητέρα σου, δε φταίει το κράτος γι’ αυτό…

Σχόλιο Greek Rider: Είναι σαφής η ρηχότητα αντιμετώπισης του θέματος της εξέγερσης του Δεκέμβρη. Η τελευταία απάντηση που παραθέτω σε αυτό το πόστ εξηγεί το γιατί.


Schooligans:"Και πώς βρέθηκε ο Οτσαλάν ξαφνικά στην Ελλάδα;"
Πάγκαλος:"Δεν τον κάλεσε κανείς. Είναι άνθρωπος που είχε επιλέξει τη δράση του και τους κινδύνους. Και αν και δε μου πέφτει λόγος, θα σας έλεγα ότι οι γνήσιοι επαναστάτες, όπως ο Άρης Βελουχιώτης ή ο Τσε Γκεβάρα, σκοτώνονται στο μέτωπο της μάχης. Δεν την κοπανάνε από δω κι από κει ζητώντας άσυλο."

Σχόλιο Greek Rider: Αν τιμάει τόσο πολύ τους ήρωες και τους επαναστάτες τότε ας περιμένει να τους βρει μπροστά του στον επόμενο Δεκέμβρη των εξεγέρσεων.

Schooligans:"Αυτούς που δεν το καταλάβανε ούτε στα 30 τους και πιστεύουν ακόμα στον κομμουνισμό, τι τους θεωρείτε; Χαζούς; Παραπλανηθέντες;"
Πάγκαλος:"Όχι παραπλανηθέντες. Καταρχάς, μπορεί να έχουν συμφέροντα."

Σχόλιο Greek Rider: α) Προσωπικά μέχρι τα 30+ ήμουν νεοφιλελεύθερος (και παραδεχόμουν αυτό που ήμουν), μετά άρχισα να κατευθύνομαι προς τα αριστερά. Η εποχή μας είναι ακριβώς η αντίθετη εποχή που μεγάλωσε ο Πάγκαλος, τότε οι αριστεροί γινόταν δεξιοί γιατί τους διέψευδε η πραγματικότητα, σήμερα οι νεοφιλελεύθεροι βλέπουν τον κόσμο να τους διαψεύδει και γίνονται αριστεροί.
β) Μας λέει ότι όταν ο ίδιος ήταν κομμουνιστής ήταν παραπλανημένος ενώ οι άλλοι όμως που είναι σήμερα κομμουνιστές έχουν συμφέροντα...

Schooligans:"Ο Αγγελάκας ξέρετε ποιος είναι;"
Πάγκαλος: " Όχι."
Schooligans:"Ο Χατζηγιάννης;"
Πάγκαλος:"Ο Χατζηγιάννης, ναι, ξέρω."

Σχόλιο Greek Rider: Καλά τι επαφή μπορεί να έχει ένας πολιτικός με τη νεολαία αν δεν ξέρει ποιος είναι ο Αγγελάκας; Από την άλλη ο Χατζηγιάννης δεν είναι αυτός τον οποίο γουστάρουν τα 7πτάχρονα (κυριολεκτικά το λέω) αλλά είναι και ο αγαπημένος ποπ στάρ της ΝΔ;

Σε κάποιο άλλο σημείο της συνέντευξης λέει ότι η αστυνομία στην Ελλάδα είναι πιο ήπια από ότι αλλού.


Όλη η συνέντευξη των Schooligans ΕΔΩ.

Πίσω από την καπιταλιστική μάσκα της Κίνας

Image via Wikipedia

Η Wang είναι δασκάλα στην Κίνα σε μια πόλη που λέγεται Shenzhen. Το Shenzhen έχει μικρότερη ηλικία από εμένα αφού όταν εγώ γεννήθηκα το Shenzhen δεν υπήρχε (ήταν ένα μικρό ψαροχώρι). Στη συνέχεια η Κίνα έφτιαξε εκεί μια οικονομική ζώνη ανάπτυξης και έτσι γεννήθηκε το Las Vegas της Κίνας, μια τεράστια πόλη των 9 εκατομμυρίων κατοίκων που φτιάχτηκε σε 30 χρόνια εκ του μηδενός!

Η 23 χρονη Wang είναι φίλη ενός καλού μου φίλου που κάνει business σε όλο τον κόσμο (από Ανατολική Ευρώπη μέχρι Άπω Ανατολή). Εργάζεται ως δασκάλα στο Shenzhen σε δημόσιο σχολείο και κερδίζει 8100 γουάν κάθε μήνα (δηλαδή 900 ευρώ). Κατοικεί σε ένα άνετο δυάρι για το οποίο πληρώνει 600 γουάν μαζί με τα κοινόχρηστα (75 ευρώ το μήνα) ενώ το γεύμα σε εστιατόριο κοστίζει περίπου 1 ευρώ το άτομο....

Κάνει μάθημα στο σχολείο για 3-4 ώρες κάθε μέρα αλλά έχει την υποχρέωση να είναι στο σχολείο (χωρίς όμως να κάνει κάτι σημαντικό) συνολικά περίπου 8 ώρες. Έρχεται όμως λεωφορείο του σχολείου και την παίρνει από το σπίτι. Στο σχολείο έχει δικό της desk με δικό της υπολογιστή που έχει πολύ γρήγορο ίντερνετ. Μπορεί να πάρει πρωινό και μεσημεριανό στο σχολείο ενώ αν το επιθυμεί μπορεί να κοιμηθεί το μεσημέρι και λίγο. Υπάρχει γι' αυτό το σκοπό ειδικό διάλειμμα και ειδικός χώρος κατάκλισης και μεσημεριανού ύπνου. Οι τάξεις έχουν το μέγιστο 25 παιδιά και διαθέτουν εκτός από τον κλασικό πίνακα και διαδραστικό πίνακα. Αυτός είναι μια τεράστια οθόνη με την οποία ο δάσκαλος μπορεί να διδάσκει ακουμπώντας την ενώ εναλλάσσει εικόνες και οπτικοακουστικά μέσα...

Κάθε μήνα αποταμιεύει το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων της και πηγαίνει κάθε χρόνο διακοπές σε διαφορετική χώρα. Στην Ελλάδα δεν έχει έρθει γιατί της ζήτησαν 310,000 γουάν καταθέσεις στην τράπεζα συν δεκάδες άλλα δικαιολογητικά και μόνο με γκρούπ....


Η Wang προφανώς επειδή δεν έχει ζήσει ποτέ σε ελεύθερη χώρα λέει ότι είναι πολύ ευχαριστημένη στην Κίνα....



Για την άλλη, την σκοτεινή, πλευρά της Κίνας δείτε εδώ προηγούμενο πόστ μου.

Τα επόμενα 20 οικονομικά έτη

Image by Camps via Flickr

Θα μπορέσουν τα κράτη να πάρουν πίσω τα ποσά που διέθεσαν για την σωτηρία των επιχειρήσεων πριν αυτές ξανακαταρρεύσουν; Και θα προλάβουν οι επιχειρήσεις να ορθοποδήσουν πριν τη συνέχεια της κατάρρευσης;

Η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι όχι γιατί η πρόσφατη ανάκαμψη ακόμη και αν κρατήσει για 2 χρόνια, ακόμη και τότε, δεν θα μπορέσει να επιστρέψει τα τεράστια ποσά που δόθηκαν στις επιχειρήσεις, ακριβώς επειδή τα ποσά ήταν τεράστια. Αυτό θα έχει ως συνέπεια την πλήρη εξασθένηση των κρατών, των θεσμών και της όποιας δημοκρατίας.

Η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα είναι ασφαλώς όχι γιατί στηρίχθηκαν οι χειρότερες επιχειρήσεις. Αυτές που δημιούργησαν προβλήματα και αυτές που δεν μπορούσαν να επιβιώσουν. Αυτό θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη πτωτική φάση την οικονομία.

Επειδή όμως το κράτος σε αυτή τη δεύτερη φάση θα είναι αδύναμο να βοηθήσει η μόνη λύση που θα υιοθετηθεί θα είναι η εντατικοποίηση του καπιταλισμού μέσω του νεοφιλελεύθερου μοντέλου.

Αυτά πιστεύω θα συμβούν σε ένα πλαίσιο 3-5 ετών ακολουθούμενα με μια μακρά περίοδο στασιμότητας της παγκόσμιας οικονομίας, έως 10-15 έτη.

Σε αυτό το διάστημα των επόμενων 15-20 ετών, εν μέσω στασιμότητας και επιβράδυνσης, θα γίνει η συνολική πραγματική αποτίμηση του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού αλλά και ο εξορθολογισμός όλων των ανοδικών τάσεων των τελευταίων 20 ετών.

Η στασιμότητα τύπου Ιαπωνίας που περιγράφω (στην καλύτερη περίπτωση στασιμότητα) θα τελειώσει μόνο αν βρεθεί τρόπος/μοντέλο που να αυξάνει το εισόδημα των πολλών με την ίδια εργασία. Εναλλακτικά θα αλλάξει ο τρόπος που μετράμε την οικονομία και οι οικονομολόγοι θα αποφανθούν ότι τελικά η στασιμότητα είναι καλό πράγμα εφόσον υπάρχει και η βίαιη κατάρρευση. Ίσως τότε αρχίσουν αντί το εισόδημα να χρησιμοποιούν άλλα πιο αντιπροσωπευτικά εργαλεία για την μέτρηση της προόδου.

Πολύ αίμα αθώων

Υποθέτω ότι η προσπάθεια να σκοτώσουν τον Γιάννη Κάφκα μπορεί να οφείλεται και στο ότι ήταν ας πούμε αξύριστος ή ότι κρατούσε μια φωτογραφική μηχανή ή ότι ήταν καλλιτέχνης.

Ως γνωστόν τίποτα δεν μισεί περισσότερο η εξουσία και οι φύλακές τους από τους καλλιτέχνες.

Το blog του Γιάννη Κάφκα εδώ
 

Οι 10 χειρότερες πολυεθνικές του 2008

Image via Wikipedia

Πιστεύω ότι ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα είναι να ξεχωρίσει κάποιος 10 από τις χειρότερες πολυεθνικές παγκοσμίως.

Αντιγράφω από το blog εδώ

"Τι χρονιά για επιχειρηματική εγκληματικότητα και παρανομία!

Όταν συντάσσαμε τη λίστα με τις 10 χειρότερες (πολυεθνικά) εταιρείες του 2008, εύκολα θα μπορούσαμε να περιοριστούμε στις επιχειρήσεις της Wall Street.

Αλλά κι ο υπόλοιπος επιχειρηματικός τομέας δεν επέδειξε καλύτερη συμπεριφορά κατά τη διάρκεια του 2008 και δε θα θέλαμε να ξεφύγει από τον έλεγχό μας.

Έτσι, κρατώντας την παράδοση να επισημαίνουμε διάφορες μορφές επιχειρηματικών παραπτωμάτων, συμπεριλάβαμε μόνο μία χρηματοοικονομική εταιρία στις 10 χειρότερες.

Εδώ, με αλφαβητική σειρά, παρουσιάζονται οι 10 χειρότερες επιχειρήσεις του 2008.

(Ολόκληρη η λίστα βρίσκεται εδώ:

http://www.multinationalmonitor.org/mm2008/112008/weissman.html)


AIG: Λεφτά για το τίποτα

Σίγουρα, δεν υπάρχει μόνο ένας υπεύθυνος για την τρέχουσα παγκόσμια οικονομική κρίση. Αλλά αν έπρεπε να διαλέξω μία και μόνο υπεύθυνη εταιρεία, υπάρχει ένας πολύ ισχυρός λόγος για να επέλεγα την AIG (American International Group), η οποία έχει ήδη απορροφήσει πάνω από 150 δις δολάρια από εισφορές φορολογουμένων. Πουλώντας χρηματιστηριακά προϊόντα (credit default swaps) η AIG ουσιαστικά εισέπραττε «ασφάλιστρα κινδύνου» με τη γελοία παραδοχή ότι δεν θα πλήρωνε ποτέ για μια αποτυχία - πόσο μάλλον όταν η κατάρρευση του συνόλου της αγοράς ήταν εξασφαλισμένη. Όταν η πραγματικότητα εδραιώνεται, η οροφή καταρρέει.

CARGILL: Αισχροκέρδεια στην αγορά τροφίμων

Όταν οι τιμές των τροφίμων αυξήθηκαν στα τέλη του 2007 και στις αρχές του 2008, οι χώρες και οι φτωχοί καταναλωτές βρέθηκαν στο έλεος της παγκόσμιας αγοράς και των γιγάντιων εταιρειών εμπορίου που κυριαρχούν. Ενώ η πείνα αυξανόταν κι εξεγέρσεις για τρόφιμα ξεσπούσαν σ' όλο τον κόσμο, η Cargill είδε τα κέρδη της, μόνο το δεύτερο τρίμηνο του 2008, να αυξάνονται και να φτάνουν πάνω από 1 δις δολάρια.

Σε μια ανταγωνιστική αγορά, θα μπορούσε μια εταιρία που κάνει το μεσάζοντα στο εμπόριο σιτηρών να έχει κέρδη; Το παγκόσμιο εμπόριο σιτηρών, όμως, δεν είναι ανταγωνιστικό και το νομικό καθεστώς της παγκόσμιας οικονομίας – όπως έχει διαμορφωθεί κατ' εντολή της Cargill και των παρατρεχάμενών της – διασφαλίζει ότι οι φτωχές χώρες θα πρέπει να εξαρτώνται και να είναι στο έλεος των εταιριών που εμπορεύονται τα σιτηρά παγκοσμίως.

CHEVRON: «Δεν μπορούμε να αφήσουμε μικρές χώρες να τα βάλουν με τις μεγάλες εταιρείες». Το 2001, η Chevron απολάμβανε τα έσοδα από την εξαγορά της Texaco αλλά ήταν λιγότερο πρόθυμη να αναλάβει και την ευθύνη για τις οικολογικές καταστροφές και τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων για τις οποίες ευθυνόταν.

Το 1993, 30..000 αυτόχθονες κάτοικοι του Εκουαδόρ προσέφυγαν στα δικαστήρια των ΗΠΑ υποστηρίζοντας ότι η Texaco, πάνω από 20 χρόνια, δηλητηρίαζε τη γη τους και τις πλωτές διόδους στις οποίες βασίζονται, αφήνοντας δισεκατομμύρια γαλόνια πετρελαίου να διαχέονται κι εκατοντάδες λάκκους αποβλήτων ακάλυπτους. Η Chevron απομάκρυνε την υπόθεση από τα δικαστήρια των ΗΠΑ με το αιτιολογικό ότι η προσφυγή στη δικαιοσύνη θα πρέπει να γίνει στον Ισημερινό, πιο κοντά δηλαδή στο σημείο όπου σημειώθηκε η υποτιθέμενη βλάβη. Αλλά τώρα η υπόθεση εξελίσσεται άσχημα για τη Chevron στον Ισημερινό και μπορεί να της κοστίσει πάνω από 7 δις δολάρια. Έτσι, η εταιρεία έχει ενεργοποιήσει το Γραφείο Εμπορίου των ΗΠΑ ώστε να επιβάλει εμπορικές κυρώσεις στο Εκουαδόρ σε περίπτωση που η κυβέρνηση δεν αποσύρει την υπόθεση.
"Δεν μπορούμε να αφήσουμε μικρές χώρες να τα βάλουν με τις μεγάλες εταιρείες μ' αυτό τον τρόπο – εταιρείες που έχουν κάνει μεγάλες επενδύσεις σε ολόκληρο τον κόσμο», δήλωσε τον Αύγουστο στο Newsweek κάποιος προσκείμενος στη Chevron. (Η Chevron στη συνέχεια ανέφερε ότι οι δηλώσεις αυτές δεν την αντιπροσωπεύουν).

CONSTELLATION ENERGY: Επενδύσεις στα πυρηνικά

Αν και είναι πολύ επικίνδυνη, πολύ ακριβή και πολύ συγκεντρωτική για να χρησιμοποιείται στην παραγωγή ενέργειας, η πυρηνική ενέργεια δε θα εγκαταλειφθεί, χάρη στους κατασκευαστές πυρηνικού εξοπλισμού που βρίσκουν συνεχώς τρόπους να κάνουν τον κόσμο να πληρώνει.

Ο όμιλος Constellation Energy, που διαχειρίζεται τις πυρηνικές εγκαταστάσεις της Calvert Cliffs στο Μέριλαντ και πρόσφατα είχε αναμειχθεί σε ένα σχέδιο ώστε να μετακυλήσει το κόστος στους καταναλωτές του Μέριλαντ, σχεδιάζει να κατασκευάσει ένα νέο αντιδραστήρα στο Calvert Cliffs, τον πρώτο νέο αντιδραστήρα που θα κατασκευαστεί στις ΗΠΑ έπειτα από το ατύχημα στο Three Mile Island το 1979.

Η εταιρία προσανατολίζεται να εκμεταλλευτεί τους ευνοϊκούς όρους της νομοθετικής πράξης για την ενέργεια (2005 Energy Act) και να πάρει δάνεια με εγγυήσεις από την αμερικανική κυβέρνηση για την κατασκευή του αντιδραστήρα. Η εταιρία αναγνωρίζει ότι δε θα μπορούσε να προχωρήσει στην κατασκευή χωρίς την κυβερνητικές εγγυήσεις.

CNPC: Βία προερχόμενη από πετρελαϊκά συμφέροντα στο Νταρφούρ

Το Σουδάν κατόρθωσε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις και να αποφύγει τις κυρώσεις για τη σφαγή που διέπραξε στο Νταρφούρ, χάρη στην υποστήριξη που απολαμβάνει από την Κίνα, εξαιτίας της σχέσης του με τα κινεζικά πετρέλαια (Chinese National Petroleum Corporation, CNPC)..

«Η σχέση της CNPC και του Σουδάν είναι σχέση συμβίωσης», σημειώνεται στην έκθεση «Επενδύοντας στην τραγωδία» της οργάνωσης Human Rights First που δημοσιεύτηκε το Μάρτιο του 2008. «Δεν είναι μόνο η CNPC ο μεγαλύτερος επενδυτής στο Σουδάν στον πετρελαϊκό τομέα, αλλά και το Σουδάν είναι η μεγαλύτερη αγορά της CNPC στο εξωτερικό».

Το πετρέλαιο έχει πυροδοτήσει τη βία στο Νταρφούρ. «Η κερδοφορία στον πετρελαϊκό τομέα του Σουδάν εξελίχθηκε χρονικά παράλληλα με τη βία στο Darfur», αναφέρει η Human Rights First.

DOLE: Η πικρή γεύση του Ανανά

Η προσπάθεια μεταρρύθμισης της γης στις Φιλιππίνες το 1998 αποκαλύφτηκε ότι ήταν απάτη. Οι γαιοκτήμονες, που συμμετείχαν στο προσχέδιο νόμου, εφεύραν τρόπους να παρακάμψουν τον ουσιαστικό σκοπό του. Οι εργαζόμενοι στις φυτείες ανανά της Dole είναι κάποιοι απ' αυτούς που πλήρωσαν το τίμημα.

Στο πλαίσιο της αγροτικής μεταρρύθμισης, η γη που άνηκε στη Dole μοιράστηκε ανάμεσα στους εργαζόμενους και σε άλλους που είχαν απαιτήσεις επί της γης πριν από την εμφάνιση του κολοσσού. Ωστόσο, οι πλούσιοι ιδιοκτήτες γης ελίχθηκαν ώστε να πάρουν τον έλεγχο των συνεταιρισμών των εργαζομένων που ήταν υποχρεωμένοι να σχηματίσουν, εξηγεί σε μια έκθεση του Οκτωβρίου το διεθνές φόρουμ για τα εργασιακά δικαιώματα (International Labor Rights Forum, ILRF) που εδρεύει στην Ουάσινγκτον. Η Dole συνέτριψε τους κανονικούς εργαζόμενους και τους αντικατέστησε με συμβασιούχους. Οι συμβασιούχοι πληρώνονται λιγότερα από το όριο και κερδίζουν σχεδόν 1,85 δολάρια τη μέρα, σύμφωνα με το ILRF.

GE: Δημιουργική λογιστική

Τον Ιούνιο, ο πρώην ρεπόρτερ των New York Times, Ντέιβιντ Τζόνστον, δημοσιοποίησε εσωτερικά έγγραφα της General Electrics όπου φαίνεται ότι η εταιρία είχε εμπλακεί σε μια μακροχρόνια προσπάθεια να αποφύγει την καταβολή φόρων. Σε μια μακροσκελή αναφορά στην Tax Notes International, ο Τζόνστον αναφέρεται στα τιμολόγια μιας θυγατρικής της GE τα οποία εμφανίζουν ύποπτα μεγάλο όγκο πωλήσεων συσκευών φωτισμού σε ελαφρώς κατοικημένες περιοχές του Αμαζονίου. Οι πωλήσεις αυτές αποφεύγουν τους υψηλότερους φόρους (ΦΠΑ) των αστικών περιοχών, όπου οι πωλήσεις θα έπρεπε να είναι μεγαλύτερες.

Ο Τζόνστον αναφέρει ότι οι διαφεύγοντες φόροι, σύμφωνα με τα εσωτερικά έγγραφα που εξέτασε, φαίνεται να είναι λιγότεροι από 100 εκατομμύρια δολάρια, αλλά εικάζει ότι το όλο σχέδιο θα μπορούσε να αφορά πολύ μεγαλύτερα ποσά.

Ο Τζόνστον δεν αποκαλύπτει την πηγή που του έδωσε τα εσωτερικά έγγραφα της GE, αλλά η εταιρία ισχυρίζεται ότι ήταν μια πρώην δικηγόρος της εταιρίας, η Αντριάνα Κόεκ. Η GE είχε απολύσει την Κόεκ τον Ιανουάριο του 2007 για «λόγους επιδόσεων», όπως λέει.

IMPERIAL SUGAR: 14 Νεκροί

Στις 7 Φεβρουαρίου, μια έκρηξη συγκλόνισε το εργοστάσιο Imperial Sugar στο Port Wentworth, της Τζόρτζια. Ημέρες αργότερα, όταν η φωτιά τελικά έσβησε και οι εργασίες έρευνας και διάσωσης ολοκληρώθηκαν, ο φοβερός απολογισμός έγινε τελικά γνωστός: 14 νεκροί και δεκάδες τραυματίες με σοβαρά εγκαύματα. Όπως και με όλα σχεδόν τα βιομηχανικά ατυχήματα, αποδεικνύεται ότι η τραγωδία θα μπορούσε να αποφευχθεί. Η αιτία ήταν συσσωρευμένη σκόνη ζάχαρης, που όπως και άλλες μορφές της σκόνης, είναι εξαιρετικά εύφλεκτη.

Ένα μήνα μετά την έκρηξη στο Port Wentworth, επιθεωρητές Επαγγελματικής Ασφάλειας και Υγείας (OSHA) πραγματοποίησαν έρευνα σε ένα άλλο εργοστάσιο της Imperial Sugar, στο Γκράμερσι της Λουιζιάνα και βρήκαν από 1/4 μέχρι και 2 ίντσες σκόνης σε ηλεκτρικά καλώδια και σε μηχανήματα και έως 48 ίντσες στους ορόφους που βρίσκονται οι αίθουσες εργασίας.

Η Imperial Sugar προφανώς και γνώριζε τις συνθήκες στα εργοστάσιά της. Είχε μάλιστα λάβει ορισμένα μέτρα για τον καθαρισμό πριν από την έκρηξη. Η εταιρεία είχε αναθέσει το Νοέμβριο του 2007 τις εργασίες καθαρισμού σε ένα νέο αντιπρόεδρο, ο οποίος έλαβε ορισμένα σημαντικά μέτρα για τη βελτίωση των συνθηκών. Αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό. Ο αντιπρόεδρος ανέφερε σε μία επιτροπή του Κογκρέσου ότι η διοίκηση τού είχε ζητήσει να μετριάσει τα αιτήματά του για άμεσες ενέργειες.

PHILIP MORRIS INTERNATIONAL: Απελευθερωμένη

Η παλιά Philip Morris δεν υπάρχει πλέον. Το Μάρτιο, η εταιρεία επίσημα χωρίστηκε σε δύο ξεχωριστές οντότητες: τη Philip Morris USA, η οποία εξακολουθεί να αποτελεί μέρος της μητρικής εταιρείας Altria, καθώς και της Philip Morris International. Η Philip Morris USA πουλάει Marlboro και άλλα τσιγάρα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Philip Morris International ποδοπατά τον υπόλοιπο κόσμο.

Η Philip Morris International έχει ήδη κάνει εμφανή τα αρχικά της σχέδια να ανατρέψει τις πιο σημαντικές πολιτικές για τη μείωση του καπνίσματος και τις επιπτώσεις από ασθένειες που σχετίζονται με το κάπνισμα (5 εκατομμύρια ζωές ετησίως). Η εταιρεία έχει ανακοινώσει σχέδια για μια νέα σειρά από προϊόντα, συσκευασίες και τακτικές μάρκετινγκ τα οποία είναι σχεδιασμένα για να υπονομεύσουν τους κανόνες απαγόρευσης του καπνίσματος στους χώρους εργασίας, να πατάξουν τους φόρους στον καπνό, να προσφέρουν τσιγάρα με γεύσεις (που όπως αναμένεται θα απευθύνονται στους νέους) και να ξεπεράσουν περιορισμούς στο μάρκετινγκ.

ROCHE: "Το να σώζουμε ζωές δεν είναι δική μας δουλειά "

Η ελβετική εταιρεία Roche διοχετεύει στην αγορά μια σειρά από φάρμακα που σχετίζονται με τον ιό HIV. Ένα από αυτά είναι το enfuvirtid και διοχετεύεται στη αγορά με την επωνυμία Fuzeon. Το Fuzeon προσέφερε στη Roche το 2007 266 εκατομμύρια δολάρια, αν και οι πωλήσεις σημείωσαν πτωτική τάση.

Η Roche χρεώνει 25.000 δολάρια το χρόνο για το Fuzeon και δεν προσφέρει έκπτωση στην τιμή για τις αναπτυσσόμενες χώρες.

Όπως και οι περισσότερες βιομηχανικές χώρες, η Κορέα διατηρεί μια μορφή ελέγχου των τιμών - το εθνικό σύστημα υγείας καθορίζει τις τιμές για τα φάρμακα. Το Υπουργείο Υγείας, Πρόνοιας και Οικογενειακών Υποθέσεων έχει καθορίσει τη τιμή του Fuzeon στα 18.000 δολάρια το χρόνο. Στην Κορέα, το κατά κεφαλήν εισόδημα είναι περίπου το μισό σε σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Roche, αντί να παρέχει με κέρδος το Fuzeon αλλά στην τιμή που καθορίζει η Κορέα, αρνείται να της το διαθέσει.

Κορεάτες ακτιβιστές αναφέρουν ότι ο επικεφαλής της Roche στην Κορέα τους είπε: «Δεν ασχολούμαστε με τις επιχειρήσεις για να σώζουμε ζωές, αλλά για να κερδίζουμε χρήματα. Το να σώζουμε ζωές δεν είναι δική μας δουλειά».

Ο Robert Weissman είναι εκδότης της Multinational Monitor (http://www.multinationalmonitor.org) που εδρεύει στην Ουάσινγκτον και διευθυντής του Essential Action (http://www.essentialaction.org).

Μετάφραση: Σοφία Παπαγιαννάκη"

Οι ταχυδακτυλουργοί της πολιτικής

Image by waldopepper via Flickr

Αυτή την εποχή οι οπαδοί των κομμάτων πάνε σε ανοιχτές προεκλογικές συγκεντρώσεις. Τις δείχνει και η τηλεόραση.

Αυτό που σκέφτομαι είναι ότι η ευφορία που νιώθουν αυτοί οι οπαδοί ίσως δεν οφείλεται στα κόμματα και στις ομιλίες. Τώρα που μπαίνει το καλοκαίρι η φύση έχει φοβερές οσμές. Η ατμόσφαιρα είναι διαυγής και πολλές φορές η ώρα που ξεκινάνε οι ομιλίες είναι η ώρα που πέφτει ο ήλιος και εμφανίζεται μια ελαφριά δροσούλα στην ατμόσφαιρα.

Οι οσμές από το χώμα κάνουν τους οπαδούς να αισθάνονται μια ζωογόνο ευφορία. Και δεν είναι μόνο το χώμα που μυρίζει όμορφα, μυρίζουν και τα δέντρα και τα φυτά και ο ίδιος ο αέρας ή η θάλασσα. Η διαύγεια της ατμόσφαιρας (πριν πέσει τελείως ο ήλιος) κάνουν τον τόπο της συγκέντρωσης να φαίνεται σχεδόν σαν μαγικό μέρος. Η θερμοκρασία είναι συνήθως δροσιστική και ιδανική μετά από μια πολύ ζεστή μέρα. Κάτι που χαλαρώνει τους πάντες και τους κάνει να αισθάνονται τέλεια. Το περιβάλλον έτσι ασκεί καταλυτική επίδραση στους παρευρισκόμενους.

Τελικά ο ενθουσιασμός που μπορεί να υπάρξει σε μια καλοκαιρινή προεκλογική συγκέντρωση δεν έχει καμία σχέση με την πολιτική και τα κόμματα. Και η χαρά που νιώθει ένας οπαδός για το κόμμα του μπορεί να μην είναι τίποτα άλλο από την θαυμάσια αίσθηση της φύσης και του καλοκαιριού.

Αστεία βίντεο

Ένα κοινωνικό συμβόλαιο που διαλύεται

Image via Wikipedia

Κάποτε οι άνθρωποι σκέφτηκαν ότι δεν είναι σωστό άλλοι συνάνθρωποί τους να πεθαίνουν στο δρόμο ή χωρίς ιατρική περίθαλψη και σύνταξη. Με βάση αυτή τη σκέψη έφτιαξαν ένα κοινωνικό δίχτυ συνοχής, κάτι σαν κοινωνικό συμβόλαιο. Με την σημερινή κατάρρευση της κοινωνικής ασφάλισης, άτυπα αλλά απόλυτα ξεκάθαρα, οι κρατούντες καθώς και η κοινωνία αποδέχτηκε ότι το κοινωνικό αυτό δίχτυ δεν υπάρχει πια και δεν χρειάζεται να ξαναδημιουργηθεί. Όσο δεν γίνονται αυτά που πρέπει τόσο δηλώνεται άτυπα από την κοινωνία ότι η κοινωνική ασφάλιση είναι θέμα του προηγούμενου αιώνα...

Αφορμή για όλα αυτά είναι που διάβασα σήμερα ότι το 18% των επιχειρήσεων που απασχολούν προσωπικό είναι άγνωστες στο ΙΚΑ, ένας στους έξι εργάζεται ανασφάλιστος ενώ οι 7 στις 10 επιχειρήσεις χρωστούν στο ΙΚΑ.

Τα παραπάνω στατιστικά γίνονται πολύ πιο παρανοϊκά αν σκεφτούμε ότι όταν βρίσκονται ανασφάλιστοι εργαζόμενοι το πρόστιμο είναι 500 ευρώ (για τα γελοία πρόστιμα δείτε εδώ).

Αυτό σημαίνει ότι αν ένας εργοδότης δεν δηλώνει τους εργαζόμενους τότε οι πιθανότητες να πιαστεί είναι πολύ μικρές. Αν πιαστεί π.χ. μετά από ένα μήνα τότε θα έχει κάνει απόσβεση στο πρόστιμο!! Πόσο μάλλον αν πιαστεί μετά από 1 χρόνο, 2 χρόνια ή και ποτέ!

Επειδή μάλιστα οι εργαζόμενοι χάνουν κάποια δικαιώματα πολλές φορές κάνουν συμφωνία με τους εργοδότες να δηλώνεται ότι εργάζονται ελάχιστες μέρες ίσα, ίσα για να μπορούν να γράφονται στο ταμείο ανεργίας (αν είναι εποχική εργασία) ή και καθόλου λαμβάνοντας περισσότερες αποδοχές. Αυτό γίνεται πάντοτε μετά από πίεση του εργοδότη.

Άλλοι δηλώνουν π.χ. μισθό 800 ευρώ ενώ ο εργαζόμενος λαμβάνει περισσότερα (π.χ. 1000) έτσι όλες οι κρατήσεις είναι λιγότερες.

Οι κομπίνες και οι πατέντες πάνε σύννεφο. Όσους γνωστούς έχω και όσες δουλειές έχω αλλάξει ο ίδιος τόσες περισσότερες πατέντες έχω δει. Ακόμη και σε μεγάλες εταιρείες γίνονται κομπίνες με τα μπόνους και τις ώρες εργασίας που ουσιαστικά είναι αποδοχές.

Το όπλο των εργοδοτών είναι ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να πάνε αυτοπροσώπως για να καταγγείλουν παρόμοιες παρατυπίες ή πιέσεις του εργοδότη. Θα πρέπει να παρουσιαστούν οι ίδιοι να δηλώσουν το όνομα και το επώνυμό τους και να φέρουν και μάρτυρες, θα πρέπει δηλαδή να ζητήσουν από συναδέλφους τους να τους βοηθήσουν!!!! Αυτή είναι και ίσως η μόνη περίπτωση που το σύστημα απαιτεί για τη λειτουργία του ομαδικές διαδικασίες, σε όλες τις άλλες περιπτώσεις προωθεί την αυστηρή ατομικότητα.....

Όλα αυτά έχουν ως συνέπεια οι καταγγέλλοντες εργαζόμενοι να μην μπορούν να βρουν εύκολα εργασία στον κύκλο που κινούνται. Οι εργαζόμενοι θα πρέπει να αλλάξουν είτε πόλη είτε χώρα αφού θα είναι σαν να φέρουν στο στήθος ένα χρυσό αστέρι σαν αυτό που έβαζαν οι Ναζί στους Εβραίους. Μερικοί μάλιστα έχουν να αντιμετωπίσουν τους μπράβους των εκδικητικών και μαφιόζων εργοδοτών (βλέπε περίπτωση Κούνεβα και άλλες καθημερινές περιπτώσεις γύρω μας). Έλεγχος πουθενά, πραγματικά πουθενά (εξαιρούμε την αστυνομία που κυνηγάει πλέον τους κουκουλοφόρους...).

Συμπέρασμα
1) Θα έπρεπε να υπάρχουν ανώνυμες τηλεφωνικές γραμμές καταγγελιών σε έναν φορέα-συντονιστή των ελέγχων των αρμόδιων υπηρεσιών (Επιθεώρηση εργασίας, ΙΚΑ, κτλ). Οι εργαζόμενοι θα μπορούσαν έτσι να καταγγείλουν με την παραμικρή αφορμή.

2) Αυτό θα είχε νόημα μόνο αν οι αρμόδιες υπηρεσίες στελεχωνόταν με ελεγκτές κομάντος. Και μάλιστα χιλιάδες σε αριθμό ώστε να μπορούν να κάνουν χιλιάδες καταδρομικές εφόδους σε καθημερινή βάση.

3) Οι ποινές θα έπρεπε να είναι πολύ αυστηρές. Τα πεντακοσάρικα που διάβασα είναι αστειότητες. Θα έπρεπε όταν πιάνεται μια επιχείρηση με ανασφάλιστο εργαζόμενο το πρόστιμο να είναι ίσο με ένα σημαντικό ποσοστό της τρέχουσας αξίας των παγίων της και των καταθέσεων του εργοδότη. Επίσης να υπάρχει και ένα σύστημα ποινών με μόρια όπως αυτό της τροχαίας. Αν κάποιοι επιχειρηματίες μαζεύουν πολλά μόρια θα πρέπει να τους απαγορεύουν για πάντα να ασκήσουν ξανά επιχειρηματική δραστηριότητα και να τους επιβάλλουν τεράστια χρηματικά πρόστιμα με άμεση κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων. Σε πολλές περιπτώσεις νομίζω θα ήταν χρήσιμο οι εργοδότες να συλλαμβάνονται επι τόπου και να οδηγούνται στις φυλακές με τους άλλους εγκληματίες οι οποίοι συχνά έχουν μικρότερα παραπτώματα ή παρανομίες από τους επιχειρηματίες που συζητάμε.

Όποιες και αν ήταν οι βραχυπρόθεσμες συνέπειες στο μεσοπρόθεσμο ή μακροπρόθεσμο μέλλον η κατάσταση θα ομαλοποιούνταν.

Το ότι δεν λαμβάνονται τέτοια αυστηρά μέτρα και αντίθετα χαρίζονται και τα χρωστούμενα σημαίνει ότι οι αρχές έχουν αποδεχτεί την άδικη μοίρα της εργασίας, έχουν αποδεχτεί την καταπάτηση όλων των εργασιακών νόμων, έχουν δεχτεί την εισφοροδιαφυγή, έχουν δεχτεί την επιχειρηματική αλητεία. Η γνώμη μου μάλιστα είναι ότι το ίδιο το κράτος είναι μια απλή υποδιαίρεση της επιχειρηματικής αλητείας.

Όσο δεν γίνεται τίποτα από τα παραπάνω τόσο καταργείται άτυπα η κοινωνική ασφάλιση, λίγο, λίγο σε καθημερινή βάση.

Το τελευταίο μεγάλο φαγοπότι....

Φίλος μου έστειλε το παρακάτω σημερινό άρθρο του Ριζοσπάστη:

"Τουλάχιστον περίεργες είναι ορισμένες κινήσεις των τραπεζών που αφορούν σε κινήσεις καταθετικών λογαριασμών πελατών τους, σε βαθμό που να δημιουργούν εύλογα ερωτήματα ή ακόμη και υποψίες για το τι μπορεί να κρύβουν και πού αποβλέπουν.

Σύμφωνα με εξακριβωμένες πληροφορίες του «Ρ», η Εθνική Τράπεζα στέλνει σε πελάτες που έχουν λογαριασμούς καταθέσεων Ταμιευτηρίου «ενημερωτικό σημείωμα», στο οποίο εμφανίζει την κατάθεση ως μερίδια Αμοιβαίων Κεφαλαίων (της «Δήλος» που διαχειρίζεται ο ίδιος τραπεζικός όμιλος).

Σε μία τουλάχιστον περίπτωση πελάτης της Τράπεζας απευθύνθηκε στο τηλεφωνικό κέντρο 24ωρης εξυπηρέτησης της Εθνικής, στο 181818, απ' όπου η αρμόδια υπάλληλος, χωρίς κανέναν ενδοιασμό ή περιστροφή, απάντησε ότι «η Τράπεζα στέλνει τέτοια σημειώματα σε όλους τους πελάτες της" (Για να διαβάσετε τη συνέχεια πατήστε εδώ).

Εδώ θέλω απλά να σημειώσω ότι πριν από περίπου 6-7 χρόνια (αν θυμάμαι καλά) είχε καταλογιστεί κάποιο πρόστιμο στην ίδια τράπεζα επειδή ενώ πουλούσε αμοιβαία κεφάλαια, που εκ του νόμου δεν έχουν σταθερές αποδόσεις (έστω και αν είναι διαχ. διαθεσίμων), αυτοί έγραφαν πάνω στα αποδεικτικά χαρτιά των πελατών τους τι θα έπαιρναν οι πελάτες στο τέλος της επένδυσης (γι' αυτό "έφαγαν" και το πρόστιμο τότε).

Τώρα με την τρέχουσα οικονομική κρίση, τον Οκτώβριο συγκεκριμένα, κάποιος γνωστός μου πήγε στην τράπεζα του ζητώντας προθεσμιακή κατάθεση και έφυγε νομίζοντας ότι πράγματι του έκλεισαν προθεσμιακά τις οικονομίες του. Στα αποδεικτικά στα οποία του έδωσαν είδα ότι του έγραφαν τον τίτλο ενός επενδυτικού προϊόντος και όχι προθεσμιακή κατάθεση. Το προϊόν αυτό όπως ανέφερε η τράπεζα εγγυάται το αρχικό ποσό αλλά συνδέει την τελική απόδοση του πελάτη με "τις εξελίξεις στην Ελληνική και τις διεθνείς κεφαλαιαγορές". Είναι επενδυτικό και όχι καταθετικό προϊόν έστω και αν έχει μικρό επενδυτικό κίνδυνο. Στην συγκεκριμένη όμως τότε φάση της αγοράς αν η τράπεζα χρεοκοπούσε (λέμε τώρα..) δεν ξέρω αν αυτά τα προϊόντα καλύπτονται από τις εγγυήσεις καταθέσεων που έχουν οι τράπεζες (!!). Σε κάθε περίπτωση ο γνωστός μου ζήτησε προθεσμιακή κατάθεση και του δώσανε επενδυτικό προϊόν. Νομίζω ότι δεν είχε ιδιαίτερο κίνδυνο να χάσει τα λεφτά του αλλά άλλο ζήτησε και άλλο του έδωσαν (για δικούς τους λόγους) λέγοντάς του ότι και αυτό είναι εγγυημένη κατάθεση. Αυτό στο χωριό μου λέγεται απάτη. Αντίθετα, οι πολιτισμένοι αστοί το αναφέρουν ως τίμια εμπορική συναλλαγή.....

Γενικά αν έχουμε τέτοιες εικόνες από μεγάλες τράπεζες τότε φανταστείτε τι θα πρέπει να περιμένουμε από τους άλλους...Για παράδειγμα το φθινόπωρο πήγα σε άλλη μεγάλη τράπεζα για να ακυρώσω μια πιστωτική κάρτα που είχα και δεν την είχα χρησιμοποιήσει ποτέ. Περίμενα στη σειρά μου και μπροστά από εμένα ήταν ένα γεροντάκι με το ένα πόδι στον τάφο που ήθελε να εξαργυρώσει ένα αμοιβαίο που είχε αλλά δεν κρατούσε μαζί του το αποδεικτικό χαρτί. Ο υπάλληλος συμβουλεύτηκε την διευθύντρια και του είπαν να φύγει και να ξαναέρθει με το χαρτί. Ο γεροντάκος τους είπε ότι κρατούσε την ταυτότητά του και ότι θα μπορούσαν να τον βρουν στο κομπιούτερ! Δεν ξέρω ακριβώς τι έγινε αλλά μου φάνηκε ότι οι υπάλληλοι φέρθηκαν υπερβολικά αυστηρά (ίσως για λόγους ασφαλείας, δεν ξέρω). Ίσως όμως το γεροντάκι να μην ξαναεπέστρεψε ποτέ λόγω προχωρημένης ηλικίας.....

Να μην πούμε χειρότερα για άλλους....θυμηθείτε για παράδειγμα τα "κωλόχαρτα" που έδιναν οι τράπεζες ως ομόλογα και τα οποία έγραφαν για το ότι οι καταθέσεις τους είναι εγγυημένες από τη Lehman αλλά όταν τηλεφωνούσαν σε πελάτες τους έλεγαν απλά εγγυημένα (δεν διευκρίνιζαν από ποιόν) και οι πελάτες τα μπέρδευαν με τα άλλα που ήταν εγγυημένα από τις ίδιες τις τράπεζες και όχι από τους εκδότες ...

Θα μπορούσα να περιγράφω μέχρι αύριο το πρωί ασταμάτητα ανάλογα περιστατικά. Παρόλα αυτά οι μεγάλες κομπίνες δεν φτάνουν στην αντίληψη του κόσμου. Για παράδειγμα με την εισαγωγή εταιρειών στα χρηματιστήρια, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς, καθώς και με τις στημένες αναλύσεις-αξιολογήσεις υπερ κάποιων εταιρειών που μετά ή πριν έχουμε δοσοληψίες υπηρεσιών (π.χ. υπηρεσίες αναδοχής, έκδοσης ομολόγων κτλ με τεράστια τιμήματα που ουσιαστικά αποτελούν συγκαλυμμένες συμφωνίες πωλήσεων με το κομμάτι).

Μέσα στους προηγούμενους μήνες δεν ξέρω πόσοι το κατάλαβαν ότι άλλαξε ο τρόπος αποτίμησης των περιουσιακών στοιχείων των τραπεζών. Πρώτα οι τράπεζες υπολόγιζαν την περιουσία τους με βάση τις τρέχουσες τιμές. Επειδή όμως οι τρέχουσες τιμές κατέρρευσαν άλλαξε ο νόμος και οι αποτιμήσεις της περιουσία τους (όπως καταγράφεται στους ισολογισμούς) γίνεται πλέον με τις αξίες κτίσης!! Αν αυτό δεν άλλαζε τότε το κλείσιμο-πτώχευση κάποιων τραπεζών θα ήταν βέβαιο. Με το να αλλάξει όμως ο τρόπος αποτίμησης άλλαξε κάτι επί της ουσίας; Μεταβλήθηκε κάτι πραγματικά; Εκτός και αν ο τρόπος υπολογισμού των περιουσιών είναι τελικά η μόνη ουσία...

Με λίγα λόγια εύκολα μπορεί κάποιος να καταλάβει με μεγάλη ευκολία ότι η ουσία του συστήματος είναι μια φούσκα που προστατεύεται με ανόητα μέσα επειδή οι ιθύνοντες δεν ξέρουν τι άλλο να κάνουν. Τα ίδια και χειρότερα συμβαίνουν και στο εξωτερικό...

Κουρσάροι και Σαρακηνοί

Ο σαρακηνός κουρσάρος


Ο κουρσάρος της ασφάλτου


Ο κουρσάρος στη δημοτική ποίηση

Για κούρσο ετοιμάζομαι, ρε μάνα για να πάω,
τον κίνδυνο μοιράζομαι, δεν έχω τι να φάω.

Η φτώχεια με κατάντησε, τα πλοία να κουρσεύω,
να περπατώ στα κύματα, εχθρούς μου να μαγεύω.

Αφήνω την σπηλιάκα μου, και την αητοφωλιά μου,
μαζί με τα συντρόφια μου, και την αρματωσιά μου.

Ξανοίγομαι στα πέλαγα, στης βάρκας μου το χάδι,
και σαν γυρνώ στο Βοίτυλο, την κουβαλά καράβι.

Ανθρώπους δεν σκοτώνουμε, πεθαίνουν απ’ τον τρόμο,
άλλοι βουτούν στην θάλασσα ανοίγοντας τον δρόμο.

Και το καράβι παρατούν, στα χέρια τα δικά μας,
και ’μεις ανοίγουμε πανιά, να πάμε στην σπηλιά μας.

Την κουρελού να στρώσουμε, και φως με την λυχνάρα,
τον κούρσο να μοιράσουμε, χωρίς φωνή κι αντάρα.

Η φτώχεια τους κατάντησε, τα πλοία να κουρσεύουν,
ολημερίς στα πέλαγα, τον κούρσο τους γυρεύουν.

Αν τύχη και με πάρουνε τα όπλα των εχτρών μου,
στο Βοίτυλο μη κλάψουνε, στους πύργους των δικών μου.

Από μικροί ’μεις μάθαμε, θάνατο ν’ αψηφάμε,
και μες την μάνα θάλασσα, να ζήσουμε ζητάμε.

Εκεί θ’ αφήσω την πνοή, που μου ’δωσε η φύση.
και το ταλαίπωρο κορμί, τα ψάρια θα ταΐσει.


Ξέρω νεκρούς (Άσχετο, έτσι για να μην ξεχνιόμαστε...)

Χαμένοι στη μετάφραση

Image via Wikipedia

Η Ιαπωνική κυβέρνηση σκέπτεται να καθιερώσει ποινές για τους εργαζόμενους που δεν επιθυμούν να πάρουν άδεια και τις επιχειρήσεις τους. Το μέτρο αυτό έχει ως στόχο να ξοδέψουν περισσότερα χρήματα οι Ιάπωνες από τα 8 τρις δολάρια των αποταμιεύσεων της χώρας. Έχει υπολογιστεί ότι αν οι Ιάπωνες δούλευαν λιγότερο και έκαναν περισσότερες διακοπές θα μπορούσαν να δημιουργηθούν πολλές επιπλέον θέσεις εργασίας.

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα το 92% των Ιαπώνων δεν εξαντλούν την άδειά τους. Κάτι δεν πάει καθόλου καλά με αυτό τον λαό. Σημειώνω εδώ ότι οι Ιάπωνες είναι από τους πρώτους παγκοσμίως στις αυτοκτονίες. Η υπερβολική εργασία και το πολύ υψηλό τους εισόδημα και αποταμιεύσεις δεν φαίνονται να συμβάλουν ιδιαίτερα στην ευτυχία τους.

Συνεπώς θα ήταν καλό εδώ στην Ελλάδα να προγραμματίζουμε τις οποιεσδήποτε καλοκαιρινές διακοπές μας χωρίς τύψεις, γνωρίζοντας ότι η λιγότερη εργασία και οι διακοπές βοηθάνε την οικονομία. Να γιατί έχουν απαγορεύσει και το ελεύθερο κάμπινγκ...

Πηγές:
Business Week 11 May 2009
Lost in translation
Fear and Trembling
Αυτοκτονίες Ιαπώνων
Ιστορικά διδάγματα

Ο δείκτης εργασιακής μιζέριας του BusinessWeek

Tο περιοδικό BusinessWeek δημιούργησε τον δείκτη εργασιακής μιζέριας (Jobs misery Index). Ο δείκτης αυτός είναι το άθροισμα των συντηρητικών μετρήσεων για 13 εκατομμύρια άνεργους συν τα 3 εκατομμύρια κενές θέσεις εργασίας που δεν μπορούν να καλυφθούν. Ο δείκτης ανεργίας πλήττει τους ανέργους ενώ οι ακάλυπτες θέσεις εργασίας πλήττουν τις επιχειρήσεις. Η αντίφαση του να υπάρχουν πολλές ακάλυπτες θέσεις εργασίας και ταυτόχρονα πολλοί να ψάχνουν για εργασία και να μην βρίσκουν χρειάζεται συζήτηση.

1) Κατ' αρχήν η οικονομική κρίση συρρίκνωσε τομείς της οικονομίας όπως οι κατασκευές, τα χρηματοοικονομικά, οι τράπεζες, τις λιανικές πωλήσεις από όπου πολλοί βρέθηκαν χωρίς δουλειά. Ταυτόχρονα αυξήθηκε η ζήτηση ατόμων σε τομείς όπως η εκπαίδευση, το δημόσιο, η υγεία, τα λογιστικά όπως φαίνεται στο παρακάτω διάγραμμα. Έτσι δημιουργείται ένα χάσμα που μένει ακάλυπτο λόγω του ότι η οικονομία άλλαξε γρηγορότερα από ότι μπορεί να προσαρμοστεί η αγορά εργασίας.



2) Ταυτόχρονα η πτώση των τιμών στα ακίνητα δεν επιτρέπει στα αμερικανάκια να πουλήσουν το σπίτι τους και να μετακομίσουν στην άλλη άκρη των ΗΠΑ για να βρουν εργασία όπως έκαναν έως σήμερα. Η περίφημη εργασιακή κινητικότητα που τους χαρακτήριζε μειώθηκε σημαντικά.

3) Πολλοί είναι αναγκασμένοι να απασχοληθούν σε εργασίες χωρίς τυπικά προσόντα ξεχνώντας τις επιστημονικές τους περγαμηνές. Όμως είναι πολύ δύσκολο για κάποιον που κέρδιζε 200,000 δολάρια το χρόνο να συμβιβαστεί σε εργασίες των $10 την ώρα που δεν πληρώνουν ούτε τη δόση του στεγαστικού δανείου. Έτσι πολλές θέσεις εργασίας απαιτούν ολοκληρωτική αλλαγή του τρόπου ζωής που λίγοι είναι διατεθειμένοι να κάνουν.

4) Πολλοί εργοδότες δεν εκπαιδεύουν το προσωπικό αλλά ψάχνουν να βρουν ήδη έτοιμα στελέχη ή άλλους εργαζόμενους. Αν οι εργοδότες ξόδευαν περισσότερα στην εκπαίδευση τότε πολλές από τις ακάλυπτες θέσεις εργασίας θα καλύπτονταν.

Σημείωση 1: Τα 13 εκατομμύρια άνεργοι στις ΗΠΑ είναι ένα νούμερο που έχει καθοριστεί ιδεολογικά αφού δεν περιλαμβάνει τους φυλακισμένους που φτάνουν σχεδόν τα 3 εκατομμύρια, ούτε πολλούς από τα γκέτο που θεωρούνται υπάνθρωποι, ούτε πολλούς με ημιαπασχόληση η οποία δεν φτάνει για να καλύψει την βασική ιατρικοφαρμακευτική φροντίδα της οικογένειάς τους καθώς και πολλούς άλλους.

Σημείωση 2: Το φαινόμενο των ακάλυπτων θέσεων εργασίας που συνυπάρχουν με υψηλά ποσοστά ανεργίας αποτελεί και ελληνικό φαινόμενο. Το παραπάνω όμως φαινόμενο δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα με την ανεπαρκή λειτουργία της αγοράς εργασίας αλλά και στις ΗΠΑ όπως είδαμε με την άψογη σε λειτουργία αγορά εργασίας. Αυτή η αναποτελεσματικότητα οφείλεται στην αδυναμία της ίδιας της αγοράς. Το Business Week για παράδειγμα προτείνει κρατικές παρεμβάσεις δίνοντας ως παράδειγμα τη Γερμανία.

Σημείωση 3: Στην Ελλάδα υπάρχει ζήτηση για εργασία στο δημόσιο όπου συχνά μένουν ακάλυπτες θέσεις εργασίας στον τομέα υγείας και τα άτομα που βρίσκονται για να πάνε ως ιατροί και νοσοκόμοι σε απομακρυσμένες περιοχές είναι λίγα. Παράλληλα στον ιδιωτικό τομέα υπάρχει ζήτηση σε πολλούς τομείς τεχνικών επαγγελμάτων (υδραυλικοί, ηλεκτρολόγοι κτλ) με παράλληλη ανεργία στους επιστήμονες ή άλλα επαγγέλματα που απαιτούν πολλά έτη εκπαίδευσης. Επίσης ζητούνται εξειδικευμένα στελέχη πωλήσεων χωρίς ποτέ να βρίσκονται ή δάσκαλοι που μόλις αποφοιτούν διορίζονται σε σχολεία που έχουν συνεχείς ελλείψεις.

Βιβλιογραφία
Career Change (Business Week)
Help Wanted (Business Week)

Η νεοφιλελεύθερη μικροβιακή μόλυνση

Image by Midnight-digital via Flickr

Το καλύτερο ανέκδοτο του τελευταίου 2μήνου ήταν οι δηλώσεις-εκκλήσεις του Παπαθανασίου προς τους κατασκευαστές, ιδιοκτήτες κτλ να ρίξουν τις τιμές των ακινήτων που θέλουν να πουλήσουν. Αυτές οι δηλώσεις ήταν εντελώς υποκριτικές για δύο λόγους:

1) Έγιναν αμέσως μετά από την υποτιθέμενη δέσμη μέτρων για τη στήριξη της οικοδομής. Μέτρα που στόχευαν στην ενίσχυση της ζήτησης ακινήτων κυρίως από τους έχοντες (εξοχικά, 2η κατοικία κτλ). Έτσι, ενώ δήλωνε ότι επιθυμεί να ρίξουν οι κατασκευαστές τις τιμές, την ίδια στιγμή έδινε κίνητρα για να αγοράσουν οι πιο πλούσιοι. Τρομακτική αντίφαση με σκοπό καθαρά τη στήριξη των τιμών των ακινήτων.

2) Ο μεγαλύτερος εφιάλτης για μια δυτική νεοφιλελεύθερη οικονομία είναι ο αποπληθωρισμός και η πτώση των τιμών. Ιδιαίτερα οι τιμές των ακινήτων έχουν μεγάλη σημασία αφού οι τράπεζες τα έχουν ενεχυριάσει σε υψηλό ποσοστό για τα δάνεια που έχουν δώσει. Έτσι αν οι τράπεζες έχουν δανείσει στον κόσμο π.χ. 50 δις στεγαστικά δάνεια με ενέχυρο τα ίδια τα σπίτια τότε αν οι τιμές των σπιτιών ανέβουν οι τράπεζες δεν έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα. Αν τα δάνεια δεν πληρώνονται τότε οι τράπεζες θα εκποιήσουν τα σπίτια του κοσμάκη σε υψηλές τιμές και θα αποζημιωθούν. Αν όμως η αγορά δεν πάει καλά (όπως τώρα) και οι τιμές πέσουν τότε η τράπεζες θα βρεθούν να έχουν δώσει 50 δις έχοντας εξασφαλίσεις σε τρέχουσες αξίες (λόγω της πτώσης των τιμών των ακινήτων) 20 δις !! Αυτό σημαίνει ότι οι τράπεζες μπαίνουν μέσα και αν έχουν μερικά ακόμη προβλήματα θα κλείσουν ή θα αναγκαστούν να ρίξουν δραματικά τα ποσοστά κέρδους τους.

Συνεπώς όταν υπάρχει ο παραπάνω κίνδυνος-εφιάλτης της πτώσης των τιμών των ακινήτων και ο Παπαθανασίου δηλώνει ότι οι εργολάβοι πρέπει να ρίξουν τις τιμές τότε ή είναι άσχετος (πράγμα που αποκλείω) ή μας κοροϊδεύει ψιλό γαζί. Ασφαλώς δεν θέλει να πέσουν οι τιμές των ακινήτων γιατί αν πέσουν οι τιμές έπεφταν οι τράπεζες και η νεοφιλελεύθερη οικονομία θα κατέρρεαν.

Να μη μας περνάει όμως και για χαζούς η κυβέρνηση.

Συμπεράσματα:
1) Στη νεοφιλελεύθερη οικονομία, θα πρέπει συνεχώς να ανεβαίνουν οι τιμές γενικώς (και ειδικά υπό τις παρούσες συνθήκες οι τιμές των ακινήτων) αλλιώς θα έχουμε κρίσεις. Αν όμως τα δικά σας εισοδήματα δεν αυξάνονται αντίστοιχα επειδή π.χ. είσαστε υπάλληλοι τότε θα είσαστε κάθε χρόνο όλο και περισσότερο χαμένοι. Κάθε χρόνο θα πέφτει το εισόδημά σας, μέχρι να πέσετε μερικά σκαλοπάτια και να βρεθείτε σε χαμηλότερη οικονομική τάξη. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα δηλαδή.

2) Ο Παπαθανασίου απαλλάσσει από την φορολογία όσους δανείζονται. Το δάνειο στην νεοφιλελεύθερη οικονομία είναι ιερός θεσμός και σημαίνει ανάπτυξη και εισόδημα. Οι τιμές αυξάνονται μόνο όταν ο δανεισμός είναι υψηλός και αυξάνεται. Ο δανεισμός έως σήμερα ήταν υψηλός όταν ο κόσμος έβαζε ελάχιστα στην άκρη και σπαταλούσε πολλά δανειζόμενος. Χωρίς όμως επαρκή αποταμίευση η οικονομία αργά ή γρήγορα καταρρέει. Αυτό σημαίνει ότι η νεοφιλελεύθερη οικονομία (όχι μόνο ως ιδεολογία) πνέει ήδη τα λοίσθια λόγω του υψηλού δανεισμού σε συνδυασμό με την χαμηλή αποταμίευση (Η Κίνα εξαιρείται και γι' αυτό κρατάει τη νεοφιλελεύθερη οικονομία ζωντανή παγκοσμίως). Καλύτερα να δανείζεται κάποιος παρά να φορολογείται, λέει ο νεοφιλελεύθερος. Και έχει δίκιο, γιατί αν δεν δανείζεται τότε η νεοφιλελεύθερη οικονομία θα σπάσει τα μούτρα της όπως τα σπάει τώρα...

3) Όταν έρθουν τα δύσκολα στη νεοφιλελεύθερη οικονομία δίνονται κίνητρα πάντοτε στους έχοντες και κατέχοντες. Ενισχύεται η ζήτηση των πλουσίων! Μόνο αν κινηθούν αυτοί κινείται και η οικονομία. Και εφόσον η νεοφιλελεύθερη οικονομία εξαρτάται από αυτούς τα δίνει και όλα σε αυτούς ακόμη και την εξουσία, κάτι που είναι αναπόφευκτο.

Αύξηση τιμών, αύξηση δανεισμού και κίνητρα στους πλούσιους. Αυτό είναι το παρόν νεοφιλελεύθερο υπερ-καπιταλιστικό μοντέλο αφού όπως είδαμε παραπάνω η αύξηση τιμών οδηγεί στην φτώχεια τους πολλούς, ο δανεισμός καταστρέφει την οικονομία και τα κίνητρα στους πλούσιους αυξάνουν δραματικά την ανισότητα.

Υπάρχει άραγε σήμερα χειρότερη οικονομικοκοινωνική κόλαση από την νεοφιλελεύθερη μικροβιακή μόλυνση; Αναζητούνται θεραπείες...

Ενεργητική διαχείριση άγχους

Image by ©aius via Flickr

Σήμερα είδα σε μια εβδομαδιαία εφημερίδα να διαφημίζεται ένα σεμινάριο (ή κάτι τέτοιο) με τίτλο: "Τεχνικές Διαχείρισης Χρόνου και Άγχους".

Είναι αλήθεια ότι ο κόσμος κοντεύει να τρελαθεί. Δεν τον φτάνει το καθημερινό του άγχος και τρέξιμο τώρα πρέπει να παρακολουθήσει μαθήματα και να εξεταστεί σε αυτά για να μπορέσει να πάρει βεβαίωση αντιμετώπισης του άγχους...

Δεν φταίνε οι διαφημίσεις στην τηλεόραση, ούτε το ότι κάποιος κάνει μια ώρα να πάει στη δουλειά του και άλλη μια να γυρίσει, ούτε και η οικονομική κρίση. Ούτε φταίει το υπερβολικό άγχος στη δουλειά ή το ενδεχόμενο να χάσει τη δουλειά του. Βέβαια! Δεν φταίει τίποτα από αυτά. Το μόνο που φταίει είναι ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε όλα τα παραπάνω.

Στο σεμινάριο διδάσκονται οι έννοιες της πειθούς και της επιρροής, η διαχείριση καριέρας και εύρεσης εργασίας, οι τεχνικές διαχείρισης άγχους, οι στρατηγικές πρόληψης του συνδρόμου της επαγγελματικής εξουθένωσης καθώς και η οργάνωση και διαχείριση του χρόνου.

Στο τέλος του σεμιναρίου χορηγείται και βεβαίωση...Το κόστος είναι μόλις 340 ευρώ, τζάμπα πράμα...

Έναντι όλων αυτών, προσωπικά πιστεύω ότι οι άνθρωποι δεν θα πρέπει απλά να προσπαθούν να αλλάξουν στάση απέναντι στα πράγματα (παθητική αντιμετώπιση) αλλά να προσπαθούν να αλλάξουν ριζικά τα πράγματα στη ζωή τους (ενεργητική αντιμετώπιση). Κάτι που τις περισσότερες φορές απαιτεί πολλή τόλμη και μεγάλες αποφάσεις.

Αστυνομία και κοινωνία των διαδηλωτών

Image by Getty Images via Daylife

Η Matilda Gifford 24 ετών μαγνητοφώνησε συνομιλίες της με την Βρετανική αστυνομία που αποδεικνύουν ότι της προσέφεραν κάποιες χιλιάδες λίρες για να δώσει πληροφορίες για την ομάδα διαμαρτυρίας Plane Stupid. Η αστυνομία είπε στην Matilda Gifford ότι έχει εκατοντάδες πληροφοριοδότες-καταδότες στις τάξεις των διαδηλωτών. Την προειδοποίησαν μάλιστα ότι παρόλο που ήταν μια νόμιμη διαδηλώτρια, η δραστηριότητά της θα τη δυσκόλευε στο μέλλον να βρει εργασία και μόνο αυτοί θα μπορούσαν να τη βοηθήσουν...

Παρόμοια περιστατικά φαίνεται να υπήρξαν και στη Σκωτία όπου ομάδα διαδηλωτών κατά της πυρηνικής ενέργειας ισχυρίστηκε ότι μέλη της στρατιωτικής αστυνομίας τους προσέφεραν χρήματα σε αντάλλαγμα πληροφοριών. Ένας διαδηλωτής υποστήριξε ότι του προσφέρθηκαν χρήματα για να καταδώσει τα ονόματα αυτών που σχεδιάζουν περιβαλλοντικές δράσεις. Ο James Woods, ένας ακτιβιστής ενάντια στα πυρηνικά όπλα, πιάστηκε κοντά σε μια βάση υποβρυχίων και του προτάθηκε έναντι αμοιβής να καταδώσει ονόματα που σχετίζονται με μελλοντικές ενέργειες διαμαρτυρίας.

Η Jane Tallents, μια άλλη διαδηλώτρια κατά των πυρηνικών, δήλωσε ότι 2 στρατιωτικοί αστυνομικοί της ζήτησαν να τους βοηθήσει και αυτοί δεν θα την άφηναν έτσι...

Ο αστυνομικός διευθυντής Sir Paul Stephenson δήλωσε ότι οι αξιωματικοί συνάδελφοί του έχουν κερδίσει τη διεθνή αναγνώριση...

Πρέπει κάποιος να συνδυάσει τις παραπάνω καταγγελίες με αυτά που γίνονται και ακούγονται κατά καιρούς στην Ελλάδα. Πόσο εύκολο είναι για μια αστυνομία ή διάφορους άλλους παρακρατικούς φορείς να διεισδύσουν και να δώσουν πληροφορίες ή να σκηνοθετήσουν ό,τι τους εξυπηρετεί...



Πηγή: The Guardian Weekly, 01.05.09, σελ. 15.

Σωπάστε ρε να ακούσω το πουλί

Image via Wikipedia

Του Νίκου Αντωνάκου

«...Ανοιξε, λοιπόν, χαρούμενος το αναγνωστικό, ερωτευμένος και ο ίδιος με την άνοιξη - αλλά και με τη μελαχρινή κοπελιά του - και έπιασε ένα μικρό κομμάτι του Καζαντζάκη, που μιλάει για την αναστάτωση που φέρνει αυτή η θαυμάσια εποχή στον ψυχισμό μας.

«Μια μέρα ήταν άνοιξη, χαρά Θεού, τα παράθυρα ανοιχτά κι έμπαινε η μυρουδιά από μια ανθισμένη μανταρινιά στο αντικρινό σπίτι. Το μυαλό μας είχε γίνει και αυτό ανθισμένη μανταρινιά και δεν μπορούσαμε πια ν' ακούμε για οξείες και περισπωμένες. Και ίσια-ίσια ένα πουλί είχε καθίσει στο πλατάνι της αυλής του σχολειού και κελαηδούσε. Τότε, πια, ένας μαθητής, χλωμός, κοκκινομάλλης, που 'χε έρθει φέτο από το χωριό, Νικολιό τον έλεγαν, δε βάσταξε, σήκωσε το δάχτυλο: "Σώπα δάσκαλε", φώναξε "σώπα δάσκαλε, να ακούσουμε το πουλί"»!

Δεν ξέρω τι έκανε ο δάσκαλος του Καζαντζάκη, υποθέτω να σώπασε! Ο δικός μας, πάντως, σώπασε. Σήκωσε τα μάτια και κοίταξε γεμάτος ενοχές τα παιδιά. Εξω στην αυλή όχι πλάτανος, ούτε μανταρινιά! Για την ακρίβεια τίποτα πράσινο! Και πού να κάτσει το πουλί και τι να τραγουδήσει. Τέτοια τσιγκουνιά στα προαύλια, γ.... τα υπουργεία τους!

....

Ομως, φτάνοντας στην ιστορία του δικού του χλωμού κοκκινομάλλη, του δικού του Νικολιού (και το χρώμα των μαλλιών και το χλωμό πρόσωπο και το όνομα είναι πραγματικά) εκεί ο δάσκαλος σήκωσε τα χέρια:

«Εγώ όταν έχω ανοιχτώ το παράθιρο ακούω θόριβο αυτοκυνήτος. Οταν ακούο θόριβο αυτοκυνητον το καβσαέριο του αυτοκυνίτου μπαίνη στο σπίτη μας γιατή το σπίτη μας είνε κατο από το δρόμο».

Ελα, λοιπόν, δάσκαλε, τι σκέφτεσαι; Πού είναι το πρόβλημα; Συνέχισε το μάθημά σου. Εξήγησε στον Νικολιό πώς γράφεται το «καβσαέριο». Εσύ για το συντακτικό και την ορθογραφία είσαι υποχρεωμένος. Πες του, γιατί διστάζεις, πες του πως αν βγάλει το «β» και στη θέση του βάλει το «υ», τότε το καυσαέριο, σωστά και ορθογραφικά γραμμένο, θα μυρίζει όπως μυρίζει η μανταρινιά! Πες του πως αν γράψει το αυτοκίνητο με «γιώτα» και όχι με «ύψιλον», όπως το γράφει ο ανορθόγραφος, το αυτοκίνητο δε θα βγάζει, πια, θόρυβο, αλλά μουσικές και κελαηδίσματα πουλιών. Πες του πως αν γράψει το σπίτι με «γιώτα» και όχι με «ήτα», το σπίτι θα ψηλώσει και θα περάσει το δρόμο. Και πες του, ακόμα, πως το «παράθυρο» με «γιώτα» δεν πρέπει ποτέ να μένει «ανοιχτώ» με «ωμέγα», γιατί αυτός ο συνδυασμός σκοτώνει!

Πες του, λοιπόν, δάσκαλε, ό,τι είσαι υποχρεωμένος, από το κράτος, που σε πληρώνει να λες. Μη βασανίζεσαι με τις σκέψεις σου! Δεν πληρώνεσαι, άλλωστε, για να λες την αλήθεια! Αυτό που νιώθεις! Συντακτικό και ορθογραφία εσύ διδάσκεις! Δεν είναι δική σου δουλιά να μάθεις το παιδί πως «... για να γυρίσει η άνοιξη θέλει δουλιά πολλή...».....

Μπορείτε να διαβάσετε όλο το κείμενο εδώ: Σωπάστε ρε να ακούσω το πουλί (Ριζοσπάστης).