Αναρτήσεις
Image via Wikipedia
"Γιατί τόσοι είναι σήμερα συνολικά οι άνεργοι, οι ανασφάλιστοι, οι ευέλικτοι. Τόσοι είναι όλοι μαζί όσοι περιμένουν στις ουρές του ΟΑΕΔ, όσοι δουλεύουν μαύρα, χωρίς δικαιώματα, με συμβάσεις ορισμένου χρόνου χωρίς να ξέρουν τι θα κάνουν και που θα βρίσκονται αύριο, σε εργολαβίες, ενοικιαζόμενοι, με μπλοκάκι, με stage.
Ποιος λέει «Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών»;
Ποιος λέει «Όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας»;
Ποιος λέει «Το Κράτος μεριμνά για την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων, όπως νόμος ορίζει»;
Όχι, δεν τα λέμε εμείς αυτά. Τα λέει το Σύνταγμα, στο άρθρο 22. Ποιοι είναι λοιπόν αυτοί που μιλάνε για το Σύνταγμα και τη νομιμότητα; Ποια κυβέρνηση υπεράσπισε το δικαίωμα στην εργασία και την ασφάλιση; Πότε και πως; Ας γίνουμε λοιπόν εμείς η γενιά του άρθρου 22, τα δύο εκατομμύρια των πολιτών - εργαζόμενων, άνεργων και απασχολήσιμων - που σπρώχνονται στο περιθώριο της κοινωνικής ζωής.
Λέμε «φτάνει πια» στα κόμματα του δουλέματος, σε όσους τα 20 τελευταία χρόνια κυβερνούν μεγαλώνοντας τη στρατιά της ανασφάλειας και της εκμετάλλευσης, για όσους έκαναν νόμο τη μαύρη, ανασφάλιστη, χωρίς δικαιώματα εργασία και τη συγκαλυμμένη ανεργία.
Δεν είναι απέναντί μας οι εργαζόμενοι που έχουν μια σταθερή δουλειά, που διατήρησαν κάποια δικαιώματα, που έχουν έναν κανονικό μισθό, στον ιδιωτικό ή το δημόσιο τομέα.
Είναι σύμμαχοί μας, πρέπει να τους κάνουμε συμμάχους μας. Η κατάργηση των δικών τους δικαιωμάτων σημαίνει ακόμα χειρότερες μέρες για μας. Η δικιά μας ανασφάλεια είναι απειλή και για τα δικά τους δικαιώματα. Λέμε όχι στη διάσπαση των εργαζόμενων. Λέμε ναι σε ένα μέτωπο της εργασίας. Αυτό θα έπρεπε να χτίζει η ηγεσία της ΓΣΕΕ αντί να γίνεται γραφείο τύπου των κυβερνήσεων, να διασπά τους εργαζόμενους, να επιτίθεται στη γενιά των 400 ευρώ.
Έρχονται σήμερα να μας πουν ότι καταργούν μια άδικη σχέση εργασίας. Γιατί τότε δεν καταργούν τα stage στον ιδιωτικό τομέα; Γιατί εξακολουθούν να χρηματοδοτούν χιλιάδες εργοδότες ώστε να εκμεταλλεύονται φτηνούς και ανασφάλιστους εργαζόμενους; Ζητάμε την κατάργηση των stage σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Αλλά απαιτούμε από το κράτος να εξασφαλίσει το δικαίωμα των νέων ανθρώπων και όλων των πολιτών στην εργασία και την κοινωνική ασφάλιση. Να μην παρουσιάζουν ως κοινωνικό έργο ότι πετάνε μερικές χιλιάδες εργαζόμενους ακόμα στο δρόμο χωρίς να λένε πως θα ζήσουν ούτε αυτοί ούτε οι εκατοντάδες χιλιάδες ακόμα άνεργοι.
Απαιτούμε από τη σημερινή κυβέρνηση να αφήσει το επικοινωνιακό παιχνίδι και να προχωρήσει άμεσα σε προσλήψεις και άνοιγμα μόνιμων θέσεων εργασίας για την κάλυψη των χιλιάδων κενών θέσεων στο δημόσιο τομέα. Εκτός και αν την προστασία του πολίτη την έχει αναλάβει αποκλειστικά η αστυνομία και δεν χρειαζόμαστε σχολεία, πανεπιστήμια, νοσοκομεία, κοινωνικές υπηρεσίες.
Για κάθε μία θέση που σήμερα καλύπτεται με μπλοκάκια, συμβάσεις, stage, μία θέση σταθερής και μόνιμης εργασίας. Να αναγνωριστούν εργασιακά δικαιώματα σε όσους απασχολήθηκαν δήθεν για μαθητεία ή παροχή υπηρεσιών. Να πάρουν αναδρομικά τα ένσημα και τις αποδοχές που δικαιούνται και τους στέρησαν. Να αναγνωριστεί η προϋπηρεσία τους. Καμιά απόλυση. Εργασία με νόμιμες αποδοχές, δικαιώματα, κοινωνική ασφάλιση μέχρι να πληρωθεί η θέση ως θέση μόνιμης εργασίας.
Ο καθένας μόνος του δεν μπορεί να πετύχει πολλά. Το πολύ - πολύ να πλουτίσουν κάποιοι δικηγόροι. Τα 2.000.000 ή τα 4.000.000 μπορούν να πετύχουν πολύ περισσότερα από τις 25.000. Αυτός είναι ο δικός μας ρεαλισμός. Με οργάνωση των εργαζομένων και ανέργων, με επιτροπές αγώνα των εργαζόμενων στα stage, των ευέλικτων, των άνεργων, με συλλόγους και σωματεία. Για το δικαίωμα στη δουλειά, για εργασία με δικαιώματα και αξιοπρέπεια.
ΔΙΚΑΙΩΜΑ
http://www.dikaioma.gr/
τηλέφωνα επικοινωνίας: 6977 322612, 6948 361046"
Ποιος λέει «Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών»;
Ποιος λέει «Όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας»;
Ποιος λέει «Το Κράτος μεριμνά για την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων, όπως νόμος ορίζει»;
Όχι, δεν τα λέμε εμείς αυτά. Τα λέει το Σύνταγμα, στο άρθρο 22. Ποιοι είναι λοιπόν αυτοί που μιλάνε για το Σύνταγμα και τη νομιμότητα; Ποια κυβέρνηση υπεράσπισε το δικαίωμα στην εργασία και την ασφάλιση; Πότε και πως; Ας γίνουμε λοιπόν εμείς η γενιά του άρθρου 22, τα δύο εκατομμύρια των πολιτών - εργαζόμενων, άνεργων και απασχολήσιμων - που σπρώχνονται στο περιθώριο της κοινωνικής ζωής.
Λέμε «φτάνει πια» στα κόμματα του δουλέματος, σε όσους τα 20 τελευταία χρόνια κυβερνούν μεγαλώνοντας τη στρατιά της ανασφάλειας και της εκμετάλλευσης, για όσους έκαναν νόμο τη μαύρη, ανασφάλιστη, χωρίς δικαιώματα εργασία και τη συγκαλυμμένη ανεργία.
Δεν είναι απέναντί μας οι εργαζόμενοι που έχουν μια σταθερή δουλειά, που διατήρησαν κάποια δικαιώματα, που έχουν έναν κανονικό μισθό, στον ιδιωτικό ή το δημόσιο τομέα.
Είναι σύμμαχοί μας, πρέπει να τους κάνουμε συμμάχους μας. Η κατάργηση των δικών τους δικαιωμάτων σημαίνει ακόμα χειρότερες μέρες για μας. Η δικιά μας ανασφάλεια είναι απειλή και για τα δικά τους δικαιώματα. Λέμε όχι στη διάσπαση των εργαζόμενων. Λέμε ναι σε ένα μέτωπο της εργασίας. Αυτό θα έπρεπε να χτίζει η ηγεσία της ΓΣΕΕ αντί να γίνεται γραφείο τύπου των κυβερνήσεων, να διασπά τους εργαζόμενους, να επιτίθεται στη γενιά των 400 ευρώ.
Έρχονται σήμερα να μας πουν ότι καταργούν μια άδικη σχέση εργασίας. Γιατί τότε δεν καταργούν τα stage στον ιδιωτικό τομέα; Γιατί εξακολουθούν να χρηματοδοτούν χιλιάδες εργοδότες ώστε να εκμεταλλεύονται φτηνούς και ανασφάλιστους εργαζόμενους; Ζητάμε την κατάργηση των stage σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Αλλά απαιτούμε από το κράτος να εξασφαλίσει το δικαίωμα των νέων ανθρώπων και όλων των πολιτών στην εργασία και την κοινωνική ασφάλιση. Να μην παρουσιάζουν ως κοινωνικό έργο ότι πετάνε μερικές χιλιάδες εργαζόμενους ακόμα στο δρόμο χωρίς να λένε πως θα ζήσουν ούτε αυτοί ούτε οι εκατοντάδες χιλιάδες ακόμα άνεργοι.
Απαιτούμε από τη σημερινή κυβέρνηση να αφήσει το επικοινωνιακό παιχνίδι και να προχωρήσει άμεσα σε προσλήψεις και άνοιγμα μόνιμων θέσεων εργασίας για την κάλυψη των χιλιάδων κενών θέσεων στο δημόσιο τομέα. Εκτός και αν την προστασία του πολίτη την έχει αναλάβει αποκλειστικά η αστυνομία και δεν χρειαζόμαστε σχολεία, πανεπιστήμια, νοσοκομεία, κοινωνικές υπηρεσίες.
Για κάθε μία θέση που σήμερα καλύπτεται με μπλοκάκια, συμβάσεις, stage, μία θέση σταθερής και μόνιμης εργασίας. Να αναγνωριστούν εργασιακά δικαιώματα σε όσους απασχολήθηκαν δήθεν για μαθητεία ή παροχή υπηρεσιών. Να πάρουν αναδρομικά τα ένσημα και τις αποδοχές που δικαιούνται και τους στέρησαν. Να αναγνωριστεί η προϋπηρεσία τους. Καμιά απόλυση. Εργασία με νόμιμες αποδοχές, δικαιώματα, κοινωνική ασφάλιση μέχρι να πληρωθεί η θέση ως θέση μόνιμης εργασίας.
Ο καθένας μόνος του δεν μπορεί να πετύχει πολλά. Το πολύ - πολύ να πλουτίσουν κάποιοι δικηγόροι. Τα 2.000.000 ή τα 4.000.000 μπορούν να πετύχουν πολύ περισσότερα από τις 25.000. Αυτός είναι ο δικός μας ρεαλισμός. Με οργάνωση των εργαζομένων και ανέργων, με επιτροπές αγώνα των εργαζόμενων στα stage, των ευέλικτων, των άνεργων, με συλλόγους και σωματεία. Για το δικαίωμα στη δουλειά, για εργασία με δικαιώματα και αξιοπρέπεια.
ΔΙΚΑΙΩΜΑ
http://www.dikaioma.gr/
τηλέφωνα επικοινωνίας: 6977 322612, 6948 361046"
16 σχόλια:
Συμφωνω 100%, GR
Πολυ σωστες οι παρατηρησεις σου και το χειροτερο ξερεις ποιο ειναι οτι καποιοι εργαζομενοι με 'μυαλα στα καγκελα' δηλωνουν και ευχαριστημενοι απο πανω που εχουν δουλειά, (ή καλυτερα ...δουλεία), με μπλοκακι, stage, κλπ εργοδοτικα κολπα, χωρις δικαιωματα. Εκει αγανακτει κανεις οταν σαν εργαζομενοι προτιμουν τη μιζερια τους απο το να καταγγελουν την εκμεταλλευση....Το να συνηθισει κανεις τη μιζερια ειναι το χειροτερο για ενα λαο, πιστευω.
Καλησπέρα Elva, δύσκολο να μην συνηθίσει κάποιος τη μιζέρια και βαρύ το τίμημα.
Ναι σύμφωνοι. Αφού οι εργαζόμενοι είναι δυσαρεστημένοι έως αγανακτισμένοι με την κατάσταση γιατί αδυνατούν να διεκδικήσουν το στοιχειώδες δικαίωμά τους για εργασία μέσα από κινητοποιήσεις;
Φίλε GR για ακομη μία φορά θα διαφωνήσω. Σύμμαχος εγώ που έχω γυρίσει την μισή υφηλιο δουλεύοντας, που δεν μου έχει χαριστεί τίποτα, δεν παρακάλεσα ποτέ κανέναν και δουλεύω μακριά από φίλους και οικογένεια, με έναν που φίλησε κατουρημένες ποδιές για να μπει με τη βοήθεια ενός αποτυχημένου πολιτευτή σε μία θεσούλα και να ξύνεται όλη μέρα; Και προτείνεις να συμμαχήσω μαζί του για να μην απολυθεί και να πάρει και τις αποδοχές που του στέρησαν;;; Την δυνατότητα να παλέψουμε με τους ίδιους όρους που μου στέρησαν οι κάθε λογής βολεμένοι, πως θα την πάρω πίσω;
Αν θες να συμμαχήσουμε για να "κρεμάσουμε" και αυτούς που διόρισαν πουλώντας ελπίδα και αυτούς που παρακάλεσαν για να την πάρουν...είμαι μέσα! Από που και ως που όμως το ίδιο εργαζόμενοι και οι δυο μας;
Στα υπόλοιπα, για άνοιγμα θέσεων εκεί που χριεάζονται, για ικανοποιητικούς μισθούς και εργασία συμφωνώ. Αλλά εργασία GR, όχι ξύσιμο και όχι ρουσφετολογικές καλύψεις θέσεων.
Sylas έλα ντε, καμιά φορά απορώ και εγώ με την τόση απάθεια.
NdN καλησπέρα, πριν διαφωνήσεις με εμένα θα πρέπει μάλλον να συμφωνήσεις με αυτό:
Stage όπου αναφέρομαι στα stage
και ίσως με αυτό
Ελληνική αγορά εργασίας όπου αναφέρομαι στη μονιμότητα του δημοσίου.
Το παρόν κείμενο (που αναδημοσιεύω εδώ μετά που μου το έστειλαν στο e-mail) δεν αφορά μόνο υπαλλήλους δημοσίου αλλά π.χ. και τους εργαζόμενους ως courier και άλλους.
Σε γενικές γραμμές όμως μην βιαζόμαστε να καταδικάζουμε ανθρώπους για ανικανότητα γιατί ισχύουν - κατά τη γνώμη μου - και αυτά που έλεγα για το τι είναι Αξιοκρατία σε συνδυασμό με την φύση του ανθρώπου:
1) Πάρε το κόκκινο χάπι
2) Ανθρώπινη φύση και εγκέφαλος
Όλα αυτά συνηγορούν ως προς την κατεύθυνση την μεγάλης ανεκτικότητας και της Συστημικής αιτιότητας. Συνήθως η ανάδειξη της ατομικής αποτυχίας των άλλων δηλώνει τη δική μας αποτυχία να εντοπίσουμε με επιστημονικό τρόπο τις ρωγμές ή την κακή λειτουργία ή της "τρύπες" του συστήματος.
Για όλους τους παραπάνω λόγους, ενώ συμφώνησα με την απόφαση για κατάργηση των stage όπως αναφέρω στο πρώτο λίνκ που δίνω εδώ, διαφωνώ με το να ρίχνουμε τις ευθύνες στους "άλλους" που δεν ήταν όσο καλοί έπρεπε.
Θα πρέπει να κυνηγάμε πιο άμεσα την επίτευξη της θετικής ελευθερίας αλλάζοντας τις δομές.
Κριτήριο για κάτι τέτοιο θα μπορούσε να είναι το τεράστιο ποσοστό "αποτυχόντων" που σήμερα φτάνει τα 2,000,000 ανθρώπους.
Δεν μπορεί να είναι όλοι άχρηστοι...
Γεια σου GR, το ξέρεις ότι σε παρακολουθώ και τα κείμενα που μου παραθέτεις τα έχω διαβάσει. Οταν με ένα κείμενο συμφωνώ σπάνια αφήνω σχόλιο. Από την άλλη όταν με ένα κείμενο διαφωνώ σταθμίζω το πόσο χρόνο θα πάρει μία σοβαρή συζήτηση. Αν έχω χρόνο κάθομαι και εκφράζω τις διαφωνίες μου. Αν όχι το αφήνω για άλλη φορά.
Σχετικά με το κείμενο που έγραψες για τα stage συμφωνώ απολύτως. Για την αξιοκρατία πάλι έχω τελείως διαφορετική άποψη (το είχα γράψει και στην Cynical). Νομίζω πως ο κόσμος μπορεί να πάει μπροστά μόνο βασιζόμενος στην αξιοκρατία.
Κοίτα φίλε GR, η κακούργα κοινωνία που μας ρίχνει στα ξένα χέρια υπάρχει μόνο στις ταινίες του Κωνσταντάρα. Η ζωή είναι σκληρή, αλλά άδικη την κάνουμε μόνο εμείς όταν αδικούμε τον ίδιο μας τον εαυτό.
Η ατομικής αποτυχία των άλλων δηλώνει όχι την δική μας αποτυχία, αλλά τη δική τους αδικί απέναντι στον ευατό τους. Με σκληρή δουλειά και πίστη στις ικανότητες τους όλοι οι άνθρωποι θα πετύχουν. ΟΙ μοιρολάτρες και οι τεμπέληδες θα αποτύχουν ότι και να κάνουμε εμείς.
Εγώ δεν μιλάω λοιπόν για το πόσο "καλός " είναι κάποιος. Εγώ μιλάω για την επιλογη αντί να προσπαθήσει να φυλάει κατουρημένες ποδιές του κάθε κατάπτυστου και αξιολύπητου αποτυχημένου πολιτευτή. Επομένως αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι καθόλου άχρηστοι, αλλά επιζητούν την ευκολία με μηδενική προσπάθεια. Και αυτό φίλε GR είναι πιθανό όχι για 2,000,000 αλλά για 200εκ ανθρώπων στον πλανήτη.
NdN τα 2 εκ με τον ενεργό πληθυσμό που έχουμε στην Ελλάδα είναι τεράστιο ποσοστό. Ειδικά στους νέους η κατάσταση είναι τραγική.
Και εγώ διαφωνώ με τα stage. Η αναζήτηση όμως ατομικών ευθυνών είναι μεθοδολογικό λάθος και κυνήγι μαγισσών. Ακόμη και στις περιπτώσεις που φταίνε τα άτομα ακόμη και τότε φταίει η κοινωνία-οικονομία.
Η άποψη ότι "αυτοί" είναι υποδεέστεροι από εμάς μου φαίνεται πολύ αριστοκρατική θεώρηση.
Προσωπικά δεν μπορώ να θεωρήσω τον εαυτό μου καλύτερο από κανέναν. Πάντοτε βρίσκω δικαιολογίες για το γιατί κάτι που έκανα εγώ δεν μπόρεσε να το κάνει κάποιος άλλος.
Φαντάζομαι ότι οι άνθρωποι που δυστυχούν είτε από πείνα, είτε από ανεργία-κατάθλιψη δεν το κάνουν επίτηδες στον εαυτό τους.
Και επειδή δεν μου αρέσει να μιλάω αόριστα:
Αφού η χώρα δεν χωράει άλλους υπαλλήλους δεν θα έπρεπε να υπάρχει επαγγελματικός προσανατολισμός να βγαίνουν περισσότεροι υδραυλικοί και ηλεκτρολόγοι;
Επειδή δεν υπάρχει στοιχειώδης επαγγελματικός προσανατολισμός (κάτι τόσο απλό) υπάρχουν και εκατομμύρια άνθρωποι που βασανίζονται στην ανεργία ή στην ημι-ανεργία.
Αν υπήρχε ένας τέτοιος προσανατολισμός (λέω το πιο απλό παράδειγμα από όσα σκέφτομαι) οι άνθρωποι μυστηριωδώς θα ήταν λιγότερο "άχρηστοι" κατά μεγάλους αριθμούς.
Αντι λοιπόν να τα βάζουμε με τους ανθρώπους ας δούμε σε ποιες διαδικασίες υπάρχουν λάθη και σε ποιες κοινωνικές δομές τρύπες.
Δεν είχα καταλάβει ότι μιλούσαμε για ανθρώπους που δυστυχούν είτε από πείνα, είτε από ανεργία-κατάθλιψη. Νόμιζα ότι μιλούσαμε για κάποιους που χτύπησαν την πόρτα του πολιτικού γραφείου κάποιου για να τους διορίσει στο δημόσιο με αντάλλαγμα την ψήφο τους.
Επίσης θεωρώ ότι τα 2εκ που αναφέρεις είναι παρα πολλά. Στην Ελλάδα έρχομαι συχνά και δεν βλέπω κάτι τέτοιο. Βλέπω μία Θεσσαλονίκη που ο καφες κάνει 4 ή 6 ευρώ, το ποτό κάνει 8ή 9 και η μπύρα είναι 2 φορές πιο ακριβή από ότι στο South Kensington του Λονδίνου. Και σε όλα αυτά δεν βρίσκεις να κάτσεις.
Βλέπω τις συνδέσεις των κινητων να είναι 20 εκ και τα αυτοκίνητα περίπου 5εκ. Οσο για το πόσοι Ελληνες ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας έχω και εκεί επιφυλάξεις και δικαιολογημένες αν κρίνουμε τόσο από το μαύρο χρήμα, όσο και από την ελληνική στατιστική που μόνο φερέγγυα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί.
Συγγνώμη GR αλλά έχω αντίθετη άποψη. Δεν μπορεί να ειναι συλλογική η ευθύνη επειδή κάποιος άρχισε να παρακαλάει τον βουλευτή να διοριστεί. Αν εσύ θεωρείς ότι φταις, ΟΚ. Εγώ όμως δεν φταίω σε τίποτα. Επομένως δεν φταίμε όλοι.
Εγώ δεν μίλησα για υποδεέστερους. Μίλησα για ανθρώπους χωρίς αξιοπρέπεια. Εγώ θα προτιμούσα να πήγαινα στο Ιράκ να δουλέψω από το να παρακαλέσω το κάθε κομματόσκυλο.
Δηλαδή φταίει το ότι δεν υπάρχει Επαγγελματικός Προσανατολισμός που δεν γίνονται υδραυλικοί και ηλεκτρολόγοι κάποιοι; Δηλαδή δεν το ξέρουν ότι υπάρχει έλλειψη τέτοιου προσωπικού; Εγω δεν πιστεύω ότι υπάρχει έστω και ένας που το αγνοεί.
Εγώ θα επιμείνω. Με το να κατηγορούμε τις κοινωνικές δομές και όχι τον άνθρωπο που κάνει "μάγκα" τους Μαυρογιαλούρους δεν διορθώνεται τίποτα. Μόνο αν καταλάβουν όλοι ότι δεν έχουν ανα΄γκη κανέναν και ότι μπορούν να βασιστούν στα πόδια τους μπορεί να αλλάξει κάτι.
Θα μπορούσαν να πηγαίνουν ειδικοί στα σχολεία και να ενημερώνουν τους μαθητές για το τι τους περιμένει.
Και να προτείνουν να μάθουν μια τέχνη για ένα μικρό διάστημα και μετά αν θέλουν να σπουδάσουν ή και αντίστροφα. Να σπουδάσουν δηλαδή αλλά μετά να ξέρουν ότι θα πρέπει να κάνουν κάτι άλλο (τουλάχιστον σε κάποια επαγγέλματα ή επιστήμες).
Αυτό που χρειάζεται η κοινωνία μας είναι ειλικρίνεια.
Μου έχει κάνει π.χ. εντύπωση ότι το μάθημα του επαγγελματικού προσανατολισμού το διδάσκουν φιλόλογοι οι οποίοι έχουν και τη μεγαλύτερη ανεργία ενώ αντίθετα αυτό είναι αυτοτελές επιστημονικό αντικείμενο από ειδικούς ανθρώπους.
Ανθρώπους που συχνά έχουν φάει το πεζοδρόμιο (=αγορά) με το κουτάλι και ξέρουν τι συμβαίνει και μπορούν να συμβουλέψουν. Αντίθετα οι φιλόλογοι δεν γνωρίζουν.
Πιστεύω ότι σήμερα μπορεί κάποιος να είναι υδραυλικός και ταυτόχρονα να σπουδάζει π.χ. φιλοσοφία αν θέλει. Αυτό πλέον γίνεται.
Άλλωστε εκεί που έχουν φτάσει εκατομμύρια νέοι το να ξέρουν μια τέχνη ή κάτι που να τους επιτρέπει να ζούνε είναι κλάσεις ανώτερο από έναν διορισμό στο δημόσιο. Ένας π.χ. ψυκτικός από ΙΕΚ μπορεί άνετα σήμερα να κερδίζει 40,000 ευρώ το χρόνο.
Ενημερώθηκε κανένας μαθητής για όλα αυτά; Ρωτάω τα πιο στοιχειώδη πράγματα τα οποία ξεχάσαμε.
NdN όχι δεν μιλάω για όσους παρακαλάνε τους βουλευτές.
NdN νομίζω ότι όχι δεν έχουν συνείδηση τα παιδιά του τι συμβαίνει και ούτε και οι γονείς πολλές φορές.
Αυτές οι κακές περιπτώσεις που αναφέρεις είναι άλλο θέμα.
OK αλλά το 99,9% αυτών που δουλεύανε στα stage τέτοιοι ήταν. Με μέσο μπήκαν και δεν πρέπει ούτε να πληρωθουν ούτε να νομιμοποιηθούν. Καιρός να τελειώνουμε με τα ρουσφέτια.
Γι αυτό και έγραψα από την αρχή ότι δεν μπορώ εγώ να συνταχθώ με τίποτα και κανέναν τετοιο. Με κάποιον εργαζόμενο που παλεύει με την αξία του και τιος δυνάμεις του να τα βγάλει πέρα, και αντιμετωπίζει δυσκολίες, να συμμαχήσω. Αλλά όχι με ανθρώπους που μπήκαν από την πίσω πόρτα.
NdN σε αυτό το σημείο χρειάζομαι την κατανοησή σου. Λέω ακριβώς το ίδιο με εσένα. Αν δεις το ποστ μου για τα stage λέω ρητώς ότι καλώς καταργήθηκαν. Ούτε υπερασπίζομαι τα κακώς κείμενα που αναφέρεις.
Όμως λέω επίσης ότι όταν οι γονείς και τα παιδιά βλέπουν δεκαετίες τώρα να υπάρχει ένας μηχανισμός που λειτουργεί- ο κομματικός μηχανισμός - τότε χάνουμε το νόημα αν κατηγορήσουμε μόνο αυτούς.
Εννοείται ότι κακώς έπραξαν.
Αντίθετα, θα έπρεπε στην συγκεκριμένη περίπτωση να διωχθούν ποινικά όσοι πολιτικοί έκαναν τα ρουσφέτια. Αυτοί δεν διόρισαν παράνομα; Γιατί λοιπόν δεν καταδικάζονται;
Η αμνηστία τους σημαίνει ότι αν ρίξουμε την ευθύνη στα άτομα εργαζομένους τότε την επόμενη φορά που θα αλλάξει η κυβέρνηση θα ξανακάνουν τα ίδια και ενδεχομένως πολύ χειρότερα.
Η μάχη για αλλαγή νοοτροπίας και μηχανισμών επιβάλει να διωχθούν ποινικά όσοι έκαναν εντελώς παράνομες προσλήψεις για κομματικούς λόγους σε αντίθεση με συγκεκριμένους νόμους.
Το πήγαμε όμως αλλού, εγώ όταν ξεκινήσαμε την κουβέντα δεν σκεφτόμουν τις συγκεκριμένες περιπτώσεις αλλά τα άτομα που δουλεύουν courier, ημιαπασχολήσεις στον ιδιωτικό τομέα κτλ..
Στην τελευταια αναρτηση μου το έγραψα και εγώ
"Εγώ θέλω να τιμωρηθεί. Και αυτός και αυτός που τον έβαλε".
Μαζί είμαστε λοιπόν. Πρεπει να διωχθούν ποινικά όσοι έκαναν εντελώς παράνομες προσλήψεις για κομματικούς λόγους σε αντίθεση με συγκεκριμένους νόμους.
Σε ότι αφορά τα παιδιάπου αναφέρεις (άτομα που δουλεύουν courier, ημιαπασχολήσεις στον ιδιωτικό τομέα) φυσικά και παλευουμε μαζί τους. αυτοι δεν ειναι βολεμένοι.
Καλο βραδυ!!
Ανάρτηση Σχολίου