Αναρτήσεις
Image via Wikipedia
Συζητούσα πρόσφατα με έναν φίλο αν υπάρχει κάποια εργασία που θα μπορούσε να κάνει κάποιος χωρίς να εμπλέκεται τόσο έντονα και αγχωτικά στην καθημερινότητα, στην αγορά, και στην φασαρία. Ακόμη και με κέρδος ή μισθό λιγότερα χρήματα από όσα παίρνει. Και διαπιστώσαμε ότι λεφτά μπορεί κάποιος τη σήμερον ημέρα να βγάλει σχετικά εύκολα. Το να βρει όμως μια ήρεμη δουλειά που δεν θα του απομυζά όλη του την ζωτική ενέργεια είναι πολύ, πολύ δύσκολο.
Εμείς, αν είχαμε οικονομική άνεση δεν θα χρειαζόταν να βρούμε δικαιολογίες για να μην εργαζόμαστε (με την τυπική έννοια τουλάχιστον). Έχει ο κάθε ένας μας κάτι να κάνει και κάτι να ασχοληθεί που τον γεμίζει και θα έκανε τη ζωή του δημιουργική. Πολλές από τις ασχολίες που θα ήθελε να έχει ο κάθε ένας μας θα μπορούσαν να προσφέρουν- όπως διαπιστώσαμε με έκπληξη- κάτι στο κοινωνικό σύνολο πολύ ουσιαστικότερο από αυτό που κάνουμε τώρα!
Φαντάζομαι ότι και πολλοί άλλοι θα ήθελαν να ασχοληθούν είτε με τα χόμπι τους, είτε με κάτι που τους αρέσει αλλά δεν τους επιτρέπει η αγορά να το κάνουν. Δεν μπορώ να τα εξηγήσω όλα αυτά. Λες και η εργασία είναι η θηλιά στο λαιμό της κοινωνίας μας και του πολιτισμού μας.
Μα ακόμη και να μην έχει κάποιος ένα ταλέντο αλλά να θέλει απλά να επιλέξει κάτι πιο ήσυχο για εργασία - με τίμημα π.χ. τις αποδοχές του- ακόμη και αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο αφού πανεύκολα μπορεί να πηγαίνεις για κάτι πιο απλό και στο τέλος να μπλέξεις σε περίπλοκες καταστάσεις.
Επειδή υπάρχουν όλες αυτές οι δυσκολίες, οι κοινωνικές νόρμες, τα συγκεκριμένα στερεότυπα, οι καθορισμένες εταιρικές και κοινωνικές εργασιακές δομές δεν μπορούμε να ξεφύγουμε και αναγκαζόμαστε συχνά να κυνηγάμε τα λεφτά και την υπερπαραγωγή επειδή δεν υπάρχει εναλλακτικός τρόπος εργασίας. Το να κυνηγάς τα χρήματα είναι το μόνο εύκολο. Όλα προσανατολίζονται προς τα εκεί.
Στη σημερινή εποχή, αν ακολουθείς κάποιους βασικούς κανόνες, κοινωνικούς και επιχειρηματικούς, μπορείς εύκολα να κερδίσεις χρήματα. Πέρα από αυτό όμως μπορείς να κάνεις κάτι άλλο;
Εμείς, αν είχαμε οικονομική άνεση δεν θα χρειαζόταν να βρούμε δικαιολογίες για να μην εργαζόμαστε (με την τυπική έννοια τουλάχιστον). Έχει ο κάθε ένας μας κάτι να κάνει και κάτι να ασχοληθεί που τον γεμίζει και θα έκανε τη ζωή του δημιουργική. Πολλές από τις ασχολίες που θα ήθελε να έχει ο κάθε ένας μας θα μπορούσαν να προσφέρουν- όπως διαπιστώσαμε με έκπληξη- κάτι στο κοινωνικό σύνολο πολύ ουσιαστικότερο από αυτό που κάνουμε τώρα!
Φαντάζομαι ότι και πολλοί άλλοι θα ήθελαν να ασχοληθούν είτε με τα χόμπι τους, είτε με κάτι που τους αρέσει αλλά δεν τους επιτρέπει η αγορά να το κάνουν. Δεν μπορώ να τα εξηγήσω όλα αυτά. Λες και η εργασία είναι η θηλιά στο λαιμό της κοινωνίας μας και του πολιτισμού μας.
Μα ακόμη και να μην έχει κάποιος ένα ταλέντο αλλά να θέλει απλά να επιλέξει κάτι πιο ήσυχο για εργασία - με τίμημα π.χ. τις αποδοχές του- ακόμη και αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο αφού πανεύκολα μπορεί να πηγαίνεις για κάτι πιο απλό και στο τέλος να μπλέξεις σε περίπλοκες καταστάσεις.
Επειδή υπάρχουν όλες αυτές οι δυσκολίες, οι κοινωνικές νόρμες, τα συγκεκριμένα στερεότυπα, οι καθορισμένες εταιρικές και κοινωνικές εργασιακές δομές δεν μπορούμε να ξεφύγουμε και αναγκαζόμαστε συχνά να κυνηγάμε τα λεφτά και την υπερπαραγωγή επειδή δεν υπάρχει εναλλακτικός τρόπος εργασίας. Το να κυνηγάς τα χρήματα είναι το μόνο εύκολο. Όλα προσανατολίζονται προς τα εκεί.
Στη σημερινή εποχή, αν ακολουθείς κάποιους βασικούς κανόνες, κοινωνικούς και επιχειρηματικούς, μπορείς εύκολα να κερδίσεις χρήματα. Πέρα από αυτό όμως μπορείς να κάνεις κάτι άλλο;
11 σχόλια:
Μα φυσικα και υπάρχει αυτη η δουλεια που περιγραφεις. Δημόσιος Υπάλληλος! Και δεν δουλευεις κι δεν αγχωνεσαι και δεν κουράζεσαι.Και το κυριότερο, χωρις καμια μειωση στις αποδοχές.Πληρώνεσαι με το παραπάνω!
Νίκο καλησπέρα, ο φίλος μου ήταν δημόσιος υπάλληλος και δεν έχει την ίδια γνώμη.
Αυτός αντίθετα μου έλεγε ως ιδανική τη δουλειά του γεωργού αλλά εγώ διαφωνούσα και με αυτό.
Άντε βρε άκρη...
Ένα από τα βασικότερα προβλήματα στην Ελλάδα είναι πως ψάχνουν όλοι (80%; 90%;) εργασία για να λύσουν το βιοποριστικό τους πρόβλημα και όχι κάτι που να τους γεμίζει, να τους αρέσει κλπ.
Από τη στιγμή που μόνο μια μειοψηφία ασκεί επάγγελμα που έχει επιλέξει με κριτήριο του τι θέλει να κάνει, εκεί δημιουργούνται ένα σωρό πρόσθετα προβλήματα. Από τα πιο απλά (το να ψάχνεις διαρκώς εναλλακτική εργασία) μέχρι τα πιο σύνθετα (χαμηλή παραγωγικότητα σε σημαντικούς κλάδους, σε εθνικό επίπεδο).
Ένα μέρος του προβλήματος είναι η σύνδεση των σπουδών με την επαγγελματική αποκατάσταση. Τεράστιο σφάλμα αλλά πόσοι έχουν τον εγκέφαλο να το αντιληφθούν;
Κάθε φορά που βλέπω στην τηλεόραση να λένε "Αφού σπούδασα αυτό, πότε θα διοριστώ;" με πιάνει αναφυλαξία! Φαντάζομαι αυτούς π.χ. τους καθηγητές (επειδή στην τάδε σχολή έπιασαν τα μόρια στις Πανελλήνιες, έχοντας δηλώσει δεκάδες σχολές στο μηχανογραφικό τους) να διδάσκουν το παιδί μου και τρέμω.
Disclaimer: σε αυτό το σχόλιο δεν λαμβάνω υπόψη το φαινόμενο ότι οι μισοί Έλληνες κυνηγάνε το Δημόσιο.
Μπορείς να προσφέρεις πολιτιστικά αγαθά και "προϊόντα" γνώσης. Δύσκολα βγάζεις έτσι τα προς ζην αλλά κάτι γίνεται.
(Ή είναι όνειρα του μέλλοντος;) Αναφέρομαι κι εγώ στο τελευταίο μου ποστ σε αυτό το θέμα.
GR,
έπεσες στην περίπτωση.
Αυτό ακριβώς προσπαθώ κι εγώ τον τελευταίο καιρό και πέφτω σε τοίχο. Θέλω να αποδράσω αλλά δεν ξέρω τι να κάνω...
Πέρσυ έκανα μια προσπάθεια να γίνω καθηγητής στη Β'βάθμια εκπαίδευση. Σκέφτηκα ότι είναι σχεδόν part time δουλειά, έχει επαφή με νέο κόσμο, θα φύγω για καμμιά επαρχία και τα λεφτά δεν με νοιάζουν και τόσο.
Έδωσα λοιπόν στον ΑΣΕΠ, αλλά δεν ήξερα που έμπλεκα.
Στην ειδικότητα που έδωσα έδιναν κάποιες χιλιάδες υποψήφιοι για 36 μόνο θέσεις.
Με βάση τα γραπτά βγήκα 5ος. Παρόλα αυτά δεν διορίστηκα για λόγους που άργησα να καταλάβω:
Άλλοι είχαν μόρια προϋπηρεσίας, άλλοι είχαν παιδαγωγική επάρκεια και μπήκαν σε άλλον πίνακα που έχει προτεραιότητα, ενώ ο βασικός όγκος των καθηγητών διορίζεται με διαδικασίες εκτός ΑΣΕΠ.
Το ξεχνάω.
Παραμένω όμως ανοιχτός σε ιδέες και προτάσεις.
Το γεωργός με ενδιαφέρει αλλά είμαι τελείως άσχετος. Πες του φίλου σου να καταθέσει ένα Project plan να το δούμε...
Ε ναι ρε Esp0ir πώς κάποιοι θα ψάξουν για αυτό που τους αρέσει να κάνουν ή κάτι σχετικό όταν έχουν βιοποριστικό πρόβλημα και όταν δεν υπάρχει ούτε σχολικός επαγγελματικός προσανατολισμός ούτε, ούτε ευκολία αλλαγής κατεύθυνσης στα μέσα της ζωής σου;
Ομολογώ ότι στο εξωτερικό αυτές οι διαδικασίες είναι πιο αποτελεσματικές και ευέλικτες. Ακόμη και το σύστημα εισαγωγής σε σχολές είναι παράλογο.
Nikolae Soko μόλις μπορέσω θα έρθω από τα μέρη σου να διαβάσω τι έγραψες. Προσωπικά νομίζω ότι είναι αυτό που αναφέρεις μέσα στην παρένθεση.
Κάνουμε απλά συζήτηση...
NP αυτό είναι ένα θέμα που απασχολεί πολλούς αλλά ντρέπονται να το πουν καθαρά!
Η κατανομή των θέσεων όπως είδα τώρα εδώ: http://www.alfavita.gr/anakoinoseis/ank8825f.php
ήταν 36 οικονομολόγοι, 12 Κοινωνιολόγοι και άλλες ειδικότητες είναι χειρότερες. Και όπως λες όσοι έχουν τελειώσει ΑΣΠΑΙΤΕ προηγούνται απόλυτα έναντι των άλλων.
Εγώ δεν έδωσα ποτέ αυτές τις εξετάσεις γιατί το θεωρώ κοροϊδία.
Γιατί δεν βγαίνει κάποιος να πει σε αυτό τον κόσμο "κάντε κάτι άλλο στη ζωή σας" μόνο τους αφήνουν εκεί και καταχτυπιούνται άσκοπα...
Άσε που η όλη διαδικασία είναι μια μορφή αποενοχοποίησης του συστήματος και ενοχοποίησης του ατόμου: "Δεν φταίμε εμείς, εσύ αποτυγχάνεις...."
Σε κάθε περίπτωση όμως στα γενικότερα πλαίσια της κουβέντας μας νομίζω ότι πολλές φορές κάποιος δεν έχει γη για να γίνει γεωργός, ή δεν έχει κανένα ταλέντο, ή έχει κάποιο χάρισμα που δεν τιμολογείται στην αγορά. Άσε που πολλά πράγματα είναι και ιδιαίτερα υπερρυθμισμένα στην Ελλάδα και άρα οι επαγγελματικές επιλογές είναι ακόμη μικρότερες...
Ελπίζω όμως ότι υπάρχουν λύσεις. Πιο πολύ προς την παροχή υπηρεσιών στο ελεύθερο εμπόριο το ψάχνω. Αλλά ακόμη και αυτό είναι δύσκολο να το κοντρολάρεις ακριβώς στα μέτρα σου...
Τις εργασίες στο δημόσιο δεν τις θεωρώ λύση αλλά μέρος των προβλημάτων που περιγράφω. Φαντάσου τώρα κάποιον να έχει 15 χρόνια πετυχημένη εμπειρία (ή και περισσότερο) και επειδή θέλει την ηρεμία τους να πάει να μπλέξει στο δημόσιο σε καμιά κωλουπηρεσία (π.χ. εφορία) με θολές διαδικασίες, πολυδαίδαλη νομοθεσία που δεν βρίσκεις άκρη όλα στο περίπου, χάος, φασαρία κτλ άστο καλύτερα....
Και να θεωρείται και νέος μετά από 15-20 χρόνια εμπειρία γιατί η προυπηρεσία του ιδιωτικού δεν μετράει στο δημόσιο......
Αστεία πράγματα! Αυτό άμα το κάνει κάποιος θα πρέπει να είναι τρελός για δέσιμο. Για καθηγητής είναι λίγο καλύτερα τα πράγματα καθώς και ελεγκτής σε αεροδρόμια.
Εγώ πάντως προσπαθώ να αρχίσω να "πουλάω" σαν υπηρεσία, όσο μπορώ πιο χαλαρά και τίμια, αυτό που ξέρω καλύτερα από όλα στη ζωή μου να κάνω. Προς το παρόν αντιμετωπίζω γραφειοκρατικές δυσκολίες λόγω υπερρύθμισης κάποιων υπηρεσιών από το κράτος...
Αν τα καταφέρω θα εγκαταλείψω όλες τις άλλες σαχλαμάρες και θα ζήσω με λιγότερα προσφέροντας κάτι χρήσιμο.
Σ αυτές τις δύο διευθύνσεις μπορεί κάποιος να δεί πιθανές εναλλακτικές κατευθύνσεις σε σχέση με την εργασία και την "αγορά" www.naturalfarming.eu,www.cob.gr
Προσωπικά βλέπω την έξοδο αφενός στην καλλεργεία με σεβασμό στην φύση και τον άνθρωπο και αφετέρου στην συνεγασία με άλλους ανθρώπούς για την επίτευξη του παραπάνω στόχου.
Κατα τα άλλα νομίζω οτι δεν υπάρχει κάνενας απολύτος λόγος να συνεχίζουμε να συντηρούμε το σημερινό οικονομικό σύστημα το οποίο τόσο καιρό μας έτρωγε αργά αργά και τώρα ήρθε η ώρα να μας αποτελειώσει.
Μανώλη καλησπέρα, σ' ευχαριστώ για τα λίνκς.
Τα έχουμε ξανασυζητήσει εδώ όλα αυτά και πολλοί έχουν δείξει μεγάλο ενδιαφέρον.
Θα τα δούμε.
Μανώλη,
πολύ ενδιαφέροντα τα Links, θα τα δω με προσοχή.
Ανάρτηση Σχολίου