Αναρτήσεις
Image by Leo Reynolds via Flickr
Ήμουν πριν από λίγο μεσημεριάτικα σε ένα ταχυδρομείο για να στείλω κάποια mails, και άκουσα που μιλούσαν οι υπάλληλοι μεταξύ τους:
-"Μα τι είναι ρε Μαρία αυτά τα Stage που λένε".
-"Είναι αυτά που πηγαίνανε τα παιδιά και παρακαλούσαν τους βουλευτές για να τα πάρουνε στο δημόσιο να δουλεύουν λίγες ώρες και ανασφάλιστα, και τώρα τα διώχνουν".
Πετάγεται και μια τρίτη και λέει:
-"Καλά τους κάνουνε, εμένα η κόρη μου είχε κάνει 2-3 φορές αίτηση και ποτέ δεν την πήραν γιατί δεν είχε πάει να παρακαλέσει κανένα βουλευτή".
Προσπαθώ να βρω λόγους για να υποστηρίξω αυτούς τους ανθρώπους αλλά ούτε μπορώ να βρω ούτε θέλω να βρω κανένα λόγο, δεν λέω ότι φταίνε μόνο αυτοί. Έχουν όμως και αυτοί καθώς και κυρίως άλλοι κάποιες σοβαρές ευθύνες.
1) Ευθύνες Εργαζομένων
Θυμάμαι την ταινία "ΘΑΝΑΣΗ ΣΦΙΞΕ ΚΙ ΑΛΛΟ ΤΟ ΖΩΝΑΡΙ" που περιγράφει έναν φτωχό δημόσιο υπάλληλο το 1979 (τον Μαγκάνα) που δεν "τα παίρνει" και τελικά τον μεταθέτουν δυσμενώς στο Σουφλί, κάνει απεργία πείνας και απολύεται. Μένει άνεργος και κάποια στιγμή πάει να κάνει κάπου ένα μεροκάματο, τον παίρνει ένα λεωφορείο μαζί με άλλους και τους πάει σε ένα εργοστάσιο για μεροκάματο. Εκεί διαπιστώνει ότι στο εργοστάσιο αυτό γινόταν απεργία και οι απεργοί μπλόκαραν το λεωφορείο και φώναζαν έξω από το εργοστάσιο Α-ΠΕ-ΡΓΟ-ΣΠΑ-ΣΤΕΣ - Α-ΠΕ-ΡΓΟ-ΣΠΑ-ΣΤΕΣ. Όταν ο Θανάσης κατάλαβε ότι ήταν απεργοσπάστης κατέβηκε από το λεωφορείο και εξήγησε στους απεργούς ότι δεν το ήξερε. Κάποιοι τον αναγνώρισαν και ενώθηκε μαζί τους. Αυτή νομίζω ότι είναι η ιστορία αν θυμάμαι καλά γιατί έχουν περάσει και χρόνια και δεν έχω ξαναδεί την ταινία ενώ στο youtube δεν βρήκα τη σκηνή στην οποία αναφέρομαι.
Τι θέλω να πω, ότι δεν σημαίνει ότι όποιος εργάζεται έχει πάντα δίκιο, είναι ανάλογα την περίπτωση. Και στην συγκεκριμένη περίπτωση ασφαλώς φταίνε και λίγο οι άνθρωποι αυτοί που καταδέχτηκαν να πάνε έστω από ανάγκη στα βουλευτικά γραφεία.
2) Ευθύνες Κομματόσκυλων
Περισσότερο όμως φταίνε αυτά τα τομάρια που έβαλαν με βύσμα τα άτομα αυτά στο δημόσιο. Για πολλές θέσεις στο δημόσιο ισχύουν κοινωνικά κριτήρια για τον διορισμό σε θέσεις είτε Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης είτε Μερικής Απασχόλησης. Συνεπώς όταν οι βουλευτές αυτοί της ΝΔ (ή και άλλοι παλαιότερα) έκαναν χάρες δεν αδικούσαν τους πιο ικανούς με τα πτυχία και τους βαθμούς αλλά:
1) Αδικούσαν πολλές κατηγορίες ανθρώπων που είχαν περισσότερη ανάγκη από αυτούς τους οποίους τελικά "διόρισαν" . Ποτέ δεν θα μάθουμε ποιούς ακριβώς αδίκησαν γιατί ποτέ δεν έγινε διαφανής διαγωνισμός. Όχι αξιοκρατικός αλλά διαφανής. Δεν μιλάμε για πτυχία και μάστερ αλλά για κριτήρια που μοριοδοτούν μήνες ανεργίας!!
2) Αδίκησαν τους ίδιους που διόρισαν γιατί τους υποσχέθηκαν πράγματα που δεν μπορούσαν να εκπληρώσουν. Αφού γνώριζαν ότι οι νόμοι και το σύνταγμα δεν επιτρέπει τη μονιμοποίηση αυτών των ανθρώπων πώς τους υποσχέθηκαν κάτι παραπάνω; Εκτός αν τους το είχε υποσχεθεί ο Καραμανλής. Συνεπώς "κρέμασαν" τους δικούς τους επειδή δεν είχαν στοιχειώδη αίσθηση της νομικής κατάστασης. Πολλοί βουλευτές είναι έτσι και πολλά κομματικά στελέχη. Αρκεί να δει κάποιος τα τελευταία χρόνια τις ετήσιες εκθέσεις του ΑΣΕΠ για να καταλάβει για πόσο "κρέατα" και θρασείς ανθρώπους μιλάμε όταν λέμε γι' αυτά τα κομματικά στελέχη (βουλευτές, κτλ).
3) Αδίκησαν και πάλι αυτούς που διόρισαν γιατί ακόμη και αν όλα πήγαιναν κατ' ευχήν ακόμη και τότε στην καλύτερη περίπτωση μόνο ένα μικρό μέρος των τόσων χιλιάδων θα είχε "ευτυχή" κατάληξη. Συνεπώς από την αρχή οι βουλευτές αυτοί και τα κομματικά αυτά στελέχη ήξεραν ότι θα έρθει κάποια στιγμή που αυτοί οι άνθρωποι π.χ. στα 45τους θα ήταν στο δρόμο. Και όμως όχι μόνο δεν τους το είπαν αλλά άφηναν να υπονοηθούν άλλα πράγματα για να τους έχουν σκυλάκια από πίσω τους και να φτιάχνουν κομματικούς στρατούς!
4) Αυτές οι παράνομες και αντιδεοντολογικές πρακτικές της ΝΔ μου θυμίζουν έναν ανήθικο στρατό κατοχής που βάζει αμάχους ανάμεσα σε αυτόν και τον αντίπαλο. Αν επιτεθεί ο αντίπαλος θα πρέπει εξ ορισμού να έχουμε νεκρούς. Αυτό έκανε η ΝΔ, έβλεπε ότι χάνει την εξουσία και διόρισε παράνομα τόσες χιλιάδες γνωρίζοντας ότι όποια κυβέρνηση και να τη διαδεχόταν ή θα έπρεπε να παρανομήσει ή να τους απολύσει.
5) Καταστρατηγώντας τον ΑΣΕΠ η ΝΔ προσπάθησε λυσσασμένα όλα αυτά τα χρόνια να προωθήσει την αναξιοκρατία και τον κομματισμό. Υπάρχει τίποτα πιο βρωμερό από αυτό; Είναι σαν να προσπαθείς ανέντιμα και χωρίς κανένα ηθικό ή νομικό δίκαιο να τα διαλύσεις όλα. Αυτά που έκαναν οι αναρχικοί ήταν πταίσματα τον Δεκ 2008 μπροστά σε αυτή την κατάσταση. Η συμπεριφορά αυτή έχει σχέδιο και ιδεολογικό υπόστρωμα, εφόσον η ΝΔ δεν πιστεύει στο κράτος επειδή είναι υπερ-νεοφιλελεύθερη (άσχετα τι λένε οι ίδιοι) επιδιώκει να διαλύσει άμεσα ή έμμεσα οτιδήποτε κρατικό. Σοσιαλισμός όμως δεν σημαίνει ότι ο κάθε ένας κάνει ότι γουστάρει, σοσιαλισμός σημαίνει ότι κάτι πρέπει να λειτουργεί σωστά και σε υγιείς βάσεις. Θα έλεγα ότι το ελάχιστο που θα μπορούσε να κάνει μια σοσιαλιστική κυβέρνηση (έστω και ονομαστικά) είναι να προωθήσει την ισονομία και αυτό έκαναν με την κατάργηση αυτών των συμβάσεων.
6) Αδικούσαν αυτούς τους ανθρώπους που εργαζόταν χωρίς ασφάλιση, ή με πλήρες ωράριο ενώ ήταν με σύμβαση έργου χωρίς δώρα, χωρίς εφαρμογή νομοθεσίας. Με αυτό που συνέβαινε καταπατούνταν, χαλαρά, καμιά εκατοστή εργατικοί νόμοι. Εννοείται ότι έπρεπε αυτές οι συμβάσεις να καταργηθούν. Ο μόνος λόγος που δεν διαμαρτύρονταν και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι ήταν ότι ήλπιζαν και οι ίδιοι στην παράνομη μονιμοποίησή τους...
Οι ηθικοί αυτουργοί λοιπόν, των απολύσεων, είναι αυτοί που τους προσέλαβαν παράνομα. Ας τους πάρουν αυτοί τώρα στις δουλειές τους, άλλωστε τα περισσότερα κομματικά στελέχη και οι περισσότεροι βουλευτές είναι πάμπλουτοι. Ας τους πληρώνουν λοιπόν αυτοί αφού είναι τόσο μάγκες. Αυτοί είναι οι ηθικοί αυτουργοί και η ΝΔ.
3) Ευθύνες συστήματος
Οι εργαζόμενοι που αναγκάστηκαν ή σύρθηκαν σε βουλευτικά γραφεία μπορεί να έχουν ευθύνες όπως έδειξα με το παράδειγμα παραπάνω με τον Βέγγο. Όμως όταν κάποιος έχει ανάγκη πρέπει να είμαστε μέχρι ενός σημείου επιεικείς μαζί του. Δεν φταίνε αυτοί οι άνθρωποι αλλά η κωλοκατάσταση που τους έφερε στα βουλευτικά γραφεία, οι ψεύτικες υποσχέσεις και η κακή νοοτροπία. Άλλωστε αυτό δεν βλέπουν παντού γύρω μας στην κοινωνία, ατομισμός και ο ένας πάνω από το πτώμα του άλλου.
Κατ' αρχήν γιατί ψάχνουν απεγνωσμένα οι άνθρωποι να πάνε στο δημόσιο; Μα επειδή στον ιδιωτικό τομέα τους πίνουν το αίμα με το καλαμάκι. Τα περισσότερα από τα "παιδιά" αυτά των συμβάσεων και των stage έχουν περάσει από τον ιδιωτικό τομέα και έχουν φάει την παπάρα. Αντί όμως να διοχετεύσουν την γκρίνια τους και τη δυσαρέσκειά τους με το σωστό τρόπο ενάντια στο σύστημα ώστε να αλλάξει κάτι, κάποιοι καλοθελητές, γονείς, βουλευτές, κομματικές λέρες και βδέλες καθώς και άλλοι που δεν επιθυμούν να αλλάξει τίποτα, τους έπεισαν ότι έχουν ελπίδα με το ΜΕΣΟΝ. Αυτή και αν είναι αθλιότητα! Αλλά συστημικά, και πάνω από τη ΝΔ και τα στελέχη της, αυτή η αθλιότητα ανήκει πρωταρχικά στην αθλιότητα ενός παθογενούς συστήματος που αγωνίζεται να επιβιώσει κάνοντας εμπόριο ελπίδας.
Ένα σύστημα υπερεκμμετάλευσης του εργαζομένου, ένα σύστημα κομματικών λαμογίων, ένα καπιταλιστικό σύστημα βρωμερό και τρισάθλιο που βασίζεται στην ευκαιριακή και τυχαία εργαλειακή ελπίδα ενάντια στην οντολογική ελπίδα των στέρεων αξιών. Για παράδειγμα η εργαλειακή ελπίδα βασίζεται στο να πιάσω το λότο, να πιάσω "την καλή", να μπω στο δημόσιο. Αντίθετα, η οντολογική ελπίδα βασίζεται στην εκπλήρωση της δικαιοσύνης, στην αλληλεγγύη, στην ισονομία, στην δημοκρατία, στην αυτόνομη ελεύθερη αυτοπραγμάτωση, στο να ξέρω ότι αν δεν προσπαθήσω δεν θα αμειφθώ αλλά και το ότι αν προσπαθήσω θα αμειφθώ.
Το σύστημα μας διατηρεί σε καταστολή προωθώντας τις φρούδες εργαλειακές ελπίδες. Ελπίδες που συναρτούν την αυτοπραγμάτωση μας με την ατομική μας "αρπαχτή". Αντίθετα η οντολογική ελπίδα βασίζεται στην εκδήλωση της αγανάκτησής μας με τρόπο οργανωμένο (ή καμιά φορά ακόμη και ανοργάνωτο) με στόχο να μην γίνουμε εμείς τα υποπροιόντα της εκμετάλλευσης του καπιταλισμού.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Καλύτερα ήταν τα παιδιά που τα έσπαγαν πέρυσι το Δεκέμβρη, μεγαλύτερο δίκιο δίνω σε αυτά, παρά στους τωρινούς των Stage που διαμαρτύρονται επειδή έγιναν φορείς διάσπασης και υποταγής. Και ας μην φταίνε μόνο αυτοί. Μην τολμήσουν όμως οι τωρινοί που κυβερνούν να σκεφτούν αργότερα να βάλουν από το παράθυρο δικά τους παιδιά όπως γινόταν παλαιότερα γιατί θα σηκωθούν και οι πέτρες μόνες τους από το έδαφος να τους χτυπήσουν....Και πολύ σωστά καταργείται και η μοριοδότηση των συμβασιούχων. Δεν υπήρχε μεγαλύτερη αλητεία από αυτό. Όλοι πρέπει να είμαστε ενάντια σε όσους υποσχόταν ψεύτικες ελπίδες!
Σημείωση: Για τα θέματα αυτά έχω την ίδια άποψη από τότε που άνοιξα το blog αυτό πριν από 1,5 χρόνο και την έχω γράψει πολλές φορές παρόλο που αναγνωρίζω στα στραβά της αξιοκρατίας (δείτε εδώ) εξάλλου εδώ δεν μιλάω απλά για αξιοκρατία αλλά για την όχι και τόσο αυτονόητη ισονομία.
-"Μα τι είναι ρε Μαρία αυτά τα Stage που λένε".
-"Είναι αυτά που πηγαίνανε τα παιδιά και παρακαλούσαν τους βουλευτές για να τα πάρουνε στο δημόσιο να δουλεύουν λίγες ώρες και ανασφάλιστα, και τώρα τα διώχνουν".
Πετάγεται και μια τρίτη και λέει:
-"Καλά τους κάνουνε, εμένα η κόρη μου είχε κάνει 2-3 φορές αίτηση και ποτέ δεν την πήραν γιατί δεν είχε πάει να παρακαλέσει κανένα βουλευτή".
Προσπαθώ να βρω λόγους για να υποστηρίξω αυτούς τους ανθρώπους αλλά ούτε μπορώ να βρω ούτε θέλω να βρω κανένα λόγο, δεν λέω ότι φταίνε μόνο αυτοί. Έχουν όμως και αυτοί καθώς και κυρίως άλλοι κάποιες σοβαρές ευθύνες.
1) Ευθύνες Εργαζομένων
Θυμάμαι την ταινία "ΘΑΝΑΣΗ ΣΦΙΞΕ ΚΙ ΑΛΛΟ ΤΟ ΖΩΝΑΡΙ" που περιγράφει έναν φτωχό δημόσιο υπάλληλο το 1979 (τον Μαγκάνα) που δεν "τα παίρνει" και τελικά τον μεταθέτουν δυσμενώς στο Σουφλί, κάνει απεργία πείνας και απολύεται. Μένει άνεργος και κάποια στιγμή πάει να κάνει κάπου ένα μεροκάματο, τον παίρνει ένα λεωφορείο μαζί με άλλους και τους πάει σε ένα εργοστάσιο για μεροκάματο. Εκεί διαπιστώνει ότι στο εργοστάσιο αυτό γινόταν απεργία και οι απεργοί μπλόκαραν το λεωφορείο και φώναζαν έξω από το εργοστάσιο Α-ΠΕ-ΡΓΟ-ΣΠΑ-ΣΤΕΣ - Α-ΠΕ-ΡΓΟ-ΣΠΑ-ΣΤΕΣ. Όταν ο Θανάσης κατάλαβε ότι ήταν απεργοσπάστης κατέβηκε από το λεωφορείο και εξήγησε στους απεργούς ότι δεν το ήξερε. Κάποιοι τον αναγνώρισαν και ενώθηκε μαζί τους. Αυτή νομίζω ότι είναι η ιστορία αν θυμάμαι καλά γιατί έχουν περάσει και χρόνια και δεν έχω ξαναδεί την ταινία ενώ στο youtube δεν βρήκα τη σκηνή στην οποία αναφέρομαι.
Τι θέλω να πω, ότι δεν σημαίνει ότι όποιος εργάζεται έχει πάντα δίκιο, είναι ανάλογα την περίπτωση. Και στην συγκεκριμένη περίπτωση ασφαλώς φταίνε και λίγο οι άνθρωποι αυτοί που καταδέχτηκαν να πάνε έστω από ανάγκη στα βουλευτικά γραφεία.
2) Ευθύνες Κομματόσκυλων
Περισσότερο όμως φταίνε αυτά τα τομάρια που έβαλαν με βύσμα τα άτομα αυτά στο δημόσιο. Για πολλές θέσεις στο δημόσιο ισχύουν κοινωνικά κριτήρια για τον διορισμό σε θέσεις είτε Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης είτε Μερικής Απασχόλησης. Συνεπώς όταν οι βουλευτές αυτοί της ΝΔ (ή και άλλοι παλαιότερα) έκαναν χάρες δεν αδικούσαν τους πιο ικανούς με τα πτυχία και τους βαθμούς αλλά:
1) Αδικούσαν πολλές κατηγορίες ανθρώπων που είχαν περισσότερη ανάγκη από αυτούς τους οποίους τελικά "διόρισαν" . Ποτέ δεν θα μάθουμε ποιούς ακριβώς αδίκησαν γιατί ποτέ δεν έγινε διαφανής διαγωνισμός. Όχι αξιοκρατικός αλλά διαφανής. Δεν μιλάμε για πτυχία και μάστερ αλλά για κριτήρια που μοριοδοτούν μήνες ανεργίας!!
2) Αδίκησαν τους ίδιους που διόρισαν γιατί τους υποσχέθηκαν πράγματα που δεν μπορούσαν να εκπληρώσουν. Αφού γνώριζαν ότι οι νόμοι και το σύνταγμα δεν επιτρέπει τη μονιμοποίηση αυτών των ανθρώπων πώς τους υποσχέθηκαν κάτι παραπάνω; Εκτός αν τους το είχε υποσχεθεί ο Καραμανλής. Συνεπώς "κρέμασαν" τους δικούς τους επειδή δεν είχαν στοιχειώδη αίσθηση της νομικής κατάστασης. Πολλοί βουλευτές είναι έτσι και πολλά κομματικά στελέχη. Αρκεί να δει κάποιος τα τελευταία χρόνια τις ετήσιες εκθέσεις του ΑΣΕΠ για να καταλάβει για πόσο "κρέατα" και θρασείς ανθρώπους μιλάμε όταν λέμε γι' αυτά τα κομματικά στελέχη (βουλευτές, κτλ).
3) Αδίκησαν και πάλι αυτούς που διόρισαν γιατί ακόμη και αν όλα πήγαιναν κατ' ευχήν ακόμη και τότε στην καλύτερη περίπτωση μόνο ένα μικρό μέρος των τόσων χιλιάδων θα είχε "ευτυχή" κατάληξη. Συνεπώς από την αρχή οι βουλευτές αυτοί και τα κομματικά αυτά στελέχη ήξεραν ότι θα έρθει κάποια στιγμή που αυτοί οι άνθρωποι π.χ. στα 45τους θα ήταν στο δρόμο. Και όμως όχι μόνο δεν τους το είπαν αλλά άφηναν να υπονοηθούν άλλα πράγματα για να τους έχουν σκυλάκια από πίσω τους και να φτιάχνουν κομματικούς στρατούς!
4) Αυτές οι παράνομες και αντιδεοντολογικές πρακτικές της ΝΔ μου θυμίζουν έναν ανήθικο στρατό κατοχής που βάζει αμάχους ανάμεσα σε αυτόν και τον αντίπαλο. Αν επιτεθεί ο αντίπαλος θα πρέπει εξ ορισμού να έχουμε νεκρούς. Αυτό έκανε η ΝΔ, έβλεπε ότι χάνει την εξουσία και διόρισε παράνομα τόσες χιλιάδες γνωρίζοντας ότι όποια κυβέρνηση και να τη διαδεχόταν ή θα έπρεπε να παρανομήσει ή να τους απολύσει.
5) Καταστρατηγώντας τον ΑΣΕΠ η ΝΔ προσπάθησε λυσσασμένα όλα αυτά τα χρόνια να προωθήσει την αναξιοκρατία και τον κομματισμό. Υπάρχει τίποτα πιο βρωμερό από αυτό; Είναι σαν να προσπαθείς ανέντιμα και χωρίς κανένα ηθικό ή νομικό δίκαιο να τα διαλύσεις όλα. Αυτά που έκαναν οι αναρχικοί ήταν πταίσματα τον Δεκ 2008 μπροστά σε αυτή την κατάσταση. Η συμπεριφορά αυτή έχει σχέδιο και ιδεολογικό υπόστρωμα, εφόσον η ΝΔ δεν πιστεύει στο κράτος επειδή είναι υπερ-νεοφιλελεύθερη (άσχετα τι λένε οι ίδιοι) επιδιώκει να διαλύσει άμεσα ή έμμεσα οτιδήποτε κρατικό. Σοσιαλισμός όμως δεν σημαίνει ότι ο κάθε ένας κάνει ότι γουστάρει, σοσιαλισμός σημαίνει ότι κάτι πρέπει να λειτουργεί σωστά και σε υγιείς βάσεις. Θα έλεγα ότι το ελάχιστο που θα μπορούσε να κάνει μια σοσιαλιστική κυβέρνηση (έστω και ονομαστικά) είναι να προωθήσει την ισονομία και αυτό έκαναν με την κατάργηση αυτών των συμβάσεων.
6) Αδικούσαν αυτούς τους ανθρώπους που εργαζόταν χωρίς ασφάλιση, ή με πλήρες ωράριο ενώ ήταν με σύμβαση έργου χωρίς δώρα, χωρίς εφαρμογή νομοθεσίας. Με αυτό που συνέβαινε καταπατούνταν, χαλαρά, καμιά εκατοστή εργατικοί νόμοι. Εννοείται ότι έπρεπε αυτές οι συμβάσεις να καταργηθούν. Ο μόνος λόγος που δεν διαμαρτύρονταν και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι ήταν ότι ήλπιζαν και οι ίδιοι στην παράνομη μονιμοποίησή τους...
Οι ηθικοί αυτουργοί λοιπόν, των απολύσεων, είναι αυτοί που τους προσέλαβαν παράνομα. Ας τους πάρουν αυτοί τώρα στις δουλειές τους, άλλωστε τα περισσότερα κομματικά στελέχη και οι περισσότεροι βουλευτές είναι πάμπλουτοι. Ας τους πληρώνουν λοιπόν αυτοί αφού είναι τόσο μάγκες. Αυτοί είναι οι ηθικοί αυτουργοί και η ΝΔ.
3) Ευθύνες συστήματος
Οι εργαζόμενοι που αναγκάστηκαν ή σύρθηκαν σε βουλευτικά γραφεία μπορεί να έχουν ευθύνες όπως έδειξα με το παράδειγμα παραπάνω με τον Βέγγο. Όμως όταν κάποιος έχει ανάγκη πρέπει να είμαστε μέχρι ενός σημείου επιεικείς μαζί του. Δεν φταίνε αυτοί οι άνθρωποι αλλά η κωλοκατάσταση που τους έφερε στα βουλευτικά γραφεία, οι ψεύτικες υποσχέσεις και η κακή νοοτροπία. Άλλωστε αυτό δεν βλέπουν παντού γύρω μας στην κοινωνία, ατομισμός και ο ένας πάνω από το πτώμα του άλλου.
Κατ' αρχήν γιατί ψάχνουν απεγνωσμένα οι άνθρωποι να πάνε στο δημόσιο; Μα επειδή στον ιδιωτικό τομέα τους πίνουν το αίμα με το καλαμάκι. Τα περισσότερα από τα "παιδιά" αυτά των συμβάσεων και των stage έχουν περάσει από τον ιδιωτικό τομέα και έχουν φάει την παπάρα. Αντί όμως να διοχετεύσουν την γκρίνια τους και τη δυσαρέσκειά τους με το σωστό τρόπο ενάντια στο σύστημα ώστε να αλλάξει κάτι, κάποιοι καλοθελητές, γονείς, βουλευτές, κομματικές λέρες και βδέλες καθώς και άλλοι που δεν επιθυμούν να αλλάξει τίποτα, τους έπεισαν ότι έχουν ελπίδα με το ΜΕΣΟΝ. Αυτή και αν είναι αθλιότητα! Αλλά συστημικά, και πάνω από τη ΝΔ και τα στελέχη της, αυτή η αθλιότητα ανήκει πρωταρχικά στην αθλιότητα ενός παθογενούς συστήματος που αγωνίζεται να επιβιώσει κάνοντας εμπόριο ελπίδας.
Ένα σύστημα υπερεκμμετάλευσης του εργαζομένου, ένα σύστημα κομματικών λαμογίων, ένα καπιταλιστικό σύστημα βρωμερό και τρισάθλιο που βασίζεται στην ευκαιριακή και τυχαία εργαλειακή ελπίδα ενάντια στην οντολογική ελπίδα των στέρεων αξιών. Για παράδειγμα η εργαλειακή ελπίδα βασίζεται στο να πιάσω το λότο, να πιάσω "την καλή", να μπω στο δημόσιο. Αντίθετα, η οντολογική ελπίδα βασίζεται στην εκπλήρωση της δικαιοσύνης, στην αλληλεγγύη, στην ισονομία, στην δημοκρατία, στην αυτόνομη ελεύθερη αυτοπραγμάτωση, στο να ξέρω ότι αν δεν προσπαθήσω δεν θα αμειφθώ αλλά και το ότι αν προσπαθήσω θα αμειφθώ.
Το σύστημα μας διατηρεί σε καταστολή προωθώντας τις φρούδες εργαλειακές ελπίδες. Ελπίδες που συναρτούν την αυτοπραγμάτωση μας με την ατομική μας "αρπαχτή". Αντίθετα η οντολογική ελπίδα βασίζεται στην εκδήλωση της αγανάκτησής μας με τρόπο οργανωμένο (ή καμιά φορά ακόμη και ανοργάνωτο) με στόχο να μην γίνουμε εμείς τα υποπροιόντα της εκμετάλλευσης του καπιταλισμού.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Καλύτερα ήταν τα παιδιά που τα έσπαγαν πέρυσι το Δεκέμβρη, μεγαλύτερο δίκιο δίνω σε αυτά, παρά στους τωρινούς των Stage που διαμαρτύρονται επειδή έγιναν φορείς διάσπασης και υποταγής. Και ας μην φταίνε μόνο αυτοί. Μην τολμήσουν όμως οι τωρινοί που κυβερνούν να σκεφτούν αργότερα να βάλουν από το παράθυρο δικά τους παιδιά όπως γινόταν παλαιότερα γιατί θα σηκωθούν και οι πέτρες μόνες τους από το έδαφος να τους χτυπήσουν....Και πολύ σωστά καταργείται και η μοριοδότηση των συμβασιούχων. Δεν υπήρχε μεγαλύτερη αλητεία από αυτό. Όλοι πρέπει να είμαστε ενάντια σε όσους υποσχόταν ψεύτικες ελπίδες!
Σημείωση: Για τα θέματα αυτά έχω την ίδια άποψη από τότε που άνοιξα το blog αυτό πριν από 1,5 χρόνο και την έχω γράψει πολλές φορές παρόλο που αναγνωρίζω στα στραβά της αξιοκρατίας (δείτε εδώ) εξάλλου εδώ δεν μιλάω απλά για αξιοκρατία αλλά για την όχι και τόσο αυτονόητη ισονομία.
44 σχόλια:
Έχε χάρη που δεν θέλω να γράψω πολύ συγκεκριμένα παραδείγματα (που τελικώς είναι κανόνας και όχι εξαιρέσεις).
Η γενική εντύπωση που έχω αποκομίσει από τα stage είναι πως
1) χώθηκε ο κάθε απόφοιτος λυκείου, παίρνοντας τη θέση από άλλους που είχαν στρώσει και λίγο κώλο να βγάλουν ένα ΤΕΙ / ΑΕΙ.
2) εκεί που χώθηκε, ως άσχετος/η συνήθως καταλήγει να φτιάχνει καφέ στο αφεντικό, να βγάζει καμία φωτοτυπία και να παίζει solitaire (σε βαθμό πρωταθλήματος).
3) προσδοκά τη μέρα που θα πέσει το γενικό σύνθημα "αγωνιζόμαστε για τα ένσημα που μας κλέψανε και για τη μονιμοποίησή μας!" για να θυμηθεί ότι εργάζεται χωρίς ένσημα και άρα αδικείται.
4) δεν θέλει να δοκιμάσει να εργαστεί στον ιδιωτικό τομέα, επειδή εκεί "δεν είναι καλά" (= εργάζεσαι κιόλας!).
5) θεωρούν ότι αδικούνται και διώκονται κάθε φορά που τους επισημαίνεται ότι μπήκαν επειδή τους έχωσε το τάδε γραφείο
6) πολλοί από αυτούς δεν έχουν ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ καρέκλα να καθήσουν στις υπηρεσίες που τους στέλνουν.
... δε λέω άλλα, επειδή εγώ εργάζομαι κιόλας.
Καλησπέρα GR, σωστά τα λες, αλλά με δεδομένη την κοινωνία και τις αντιλήψεις που επικρατούν, δεν νομίζω να βρεις πολλούς που συμφωνούν μαζί σου.
Κοίταξε, σε γενικές γραμμές έχεις δίκαιο και ειδικά εκεί που έλεγες ότι αφού επρόκειτο για προγράμματα εκπαίδευσης ανέργων έπρεπε αυστηρά να μετράνε οι μήνες ανεργίας. Πάντως πραγματικά αυτούς που ξέρω εγώ στον τόπο μου να δουλεύουν με σταζ, πολύ λίγοι είχαν σχέση με ΝΔ.
δεν ξέρω ποιον βρήκαν, αν βρήκαν γιατί οι θέσεις ήταν πολλές (πολλοί τομείς της αυτοδιοίκησης δεν θα μπορούν να δουλέψουν) και όχι τόσο διαφιλονικούμενες γιατί κανένας δεν ζει με αυτά τα λεφτά και πραγματικά αν είχε έστω και την πραμικρή ελπίδα σταθερής εργασίας στον ιδιωτικό τομέα θα την είχε κάνει. Δεν μιλάω βέβαια για τις τοποθετήσεις των τελευταίων μηνών εκεί είναι άλλο πράγμα.
Ναι να καταργηθούν οι μοριοδοτήσεις συμβασιούχων. Όμως υπάρχει μια κατηγορία συμβασιούχων που είναι συμβασιούχοι μέσω διαγωνισμών...
Δεν είναι απλά τα πράγματα.
Θα δεχόμουν αυτή την΄κάθετη κίνηση από την κυβέρνηση, αν την ίδια στιγμή δημιουργούσε πολλές θέσεις εργασίας που θα μπορούσαν να καλυφτούν με διαγωνισμούς ή κοινωνικά κριτήρια αναλόγως της θέσης.
Συμφωνώ σε όλα όσα αναφέρεσαι. Μεγαλύτερη βαρύτητα ωστόσο δίνω στους ίδιους τους συμβασιούχους. Χρόνια τώρα δε μπορώ να καταλάβω πώς ένας νέος άνθρωπος που ξεκινά την ζωή του την αρχίζει σκύβοντας και γλείφοντας τον κάθε άπλυτο κομματικό παράγοντα; Αν κρίνουμε έναν λαό από τους νέους του, τότε πραγματικά είμαστε ένας λαός ραγιάδων. Ναι, έχεις δίκιο. Καλύτερα εκείνα τα παιδιά του Δεκέμβρη...
esp0ir συμφωνώ αλλά διαφωνώ με το ότι δεν δούλευαν. Πιστεύω ότι δούλευαν κανονικά και μάλιστα περισσότερο από πολλούς μόνιμους..
swell δεν ξέρω πόσοι θα συμφωνήσουν πάντως εγώ αυτά τα έχω ξαναγράψει πολλές φορές στο παρελθόν, ειδικά πάνω σε αυτά τα θέματα.
Δεν μπορώ να καταλάβω πώς αυτός που έχει 10 εξάμηνα ανεργίας έχει λιγότερη ανάγκη από κάποιον που πάει στο βουλευτή.
ΚΚ γι' αυτούς που δεν έβαλαν βύσμα δεν υπάρχει καμία απαίτηση για μονιμότητα γιατί αυτοί γνωρίζουν ότι τα stage είναι ούτως ή άλλως προσωρινά. Μικρό λοιπόν το κακό.
Από την άλλη όμως μεριά συμβασιούχος με σύμβαση έργου (όχι stage) ενώ κάποιος κάνει κανονική δουλειά και εργάζεται πλήρες ωράριο στο δημόσιο χωρίς βύσμα δεν γίνεται γιατί απαγορεύεται αυστηρά από το νόμο.
simple man ακόμη και όταν οι άνθρωποι μεμονωμένα συμπεριφέρονται άσχημα, ακόμη και τότε, υπάρχουν κάποιοι μηχανισμοί και κοινωνικές δομές που τους επέτρεψαν ή τους εξώθησαν να συμπεριφερθούν έτσι.
Νομίζω ότι το σύστημα τρέφεται από τη συμπεριφορά τους. Δηλαδή οι μηχανισμοί, η εκμετάλλευση του καπιταλισμού κτλ με μέσω την εργαλειακή ελπίδα.
Καμιά φορά η απόγνωση και η απογοήτευση που γεννά οργή είναι λυτρωτική...
Καλησπερα,εκανα σχετική αναρτηση οπου υποστηρίζω το ορθο της απόφασης.
Λοιπάμαι που το ανακαλυψαν ολοι σήμερα,εχω μιλήσει πολλες φορες στο μπλοκ μου για την συγκεκριμένη περίπτωση.
@Τα παιδιά αυτά,που δεν ηταν παιδιά,γνωριζαν που πήγαιναν τι εκαναν,τι υπεγραφαν,ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΙ ΠΡΟΣΔΟΚΟΥΣΑΝ.........
Το χειρότερο για τους βουλευταραδες πως βγήκε στην επιφανεια ποιους βόλεψαν και ποιους εριξαν.........
Η Δ.Δ απο τις αρχές του 1996,μετα την αποχώρηση υπαλλήλων του στενου Δημοσίου ,οπως λεγονται τα Υπουργεία ,Νομαρχίες δεν προεβαινε σε πλήρωση των θεσεων,οσο και αν λέγετε πως το δημόσιο ειναι υδροκέφαλο εν τούτοις τα κενα ειναι τεράστια.
Αποτελεσμα και η συν ολων των αλλων [ ομολογα....]ανομία να εξαντληθούν τα ασφαλιστικά Ταμεία.
Υπάρχει και κατι χειρότερο.
Ακούω απο πολλους νεους ,ΠΩΣ ΥΠΕΓΡΑΦΑΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΠΛΗΡΩΜΩΝ κλπ.
Με ποιο δικαίωμα μαθητευόμενος υπογραφει δημοσια εγγραφα;;;
Ο Δημόσιος υπάλληλος για ν'αποκτίσει δικαίωμα υπογραφής που θα του παραχωρηθεί απο τον αρμοδιο προϊστάμενο με απόφαση [Κανονιστική Πραξη λεγεται για οσους δεν γνωρίζουν] πρεπει να περασει το δοκιμαστικο διάστημα των δύο χρόνων.....
Τι αλλο εβαζαν και υπέγραφαν οι νεοι αυτοι;;;;;
Μήπως χρειαζεται Εισαγγελέας;;;;
Για οσους δεν γνωρίζουν οι περισσότεροι ειναι αποφοιτοι Γενικών Λυκείων[ κάποτε τεχνικών]τουτο σημαίνει πως οι περισσότεροι εχουν απολυτήριο με καποια ειδίκευση που καμία σχεση δεν εχει με την Διοίκηση[ κομμωτικη,μηχανικη αυτουτοκινητου,ηλεκτρολογία]
Κατ' αρχήν λοιπόν ειμαι απολυτα σύμφωνη.
Σε περίπτωση ομως που σ'ενα χρόνο επαναληφθεί το φαινόμενο τοτε θα πρεπει να κητυχθουν Δοσίλογοι αυτοι που θα το διαπραξουν.
Και τελειωνοντας συμφωνω απόλυτα προκειται για ΙΣΟΝΟΜΙΑ.
taspa καλησπέρα, αυτό που λες είναι επιβαρυντικό για το δημόσιο και όχι για τους υπαλλήλους. Σε σχέση δηλαδή με το τι διαδικασίες ακολουθεί.
Από εκεί και πέρα αν και άσκησα κριτική στους συμβασιούχους νομίζω ότι θα πρέπει η κριτική μας να εστιαστεί στα χάλια της κοινωνίας μας που στέλνει τόσο κόσμο να παρακαλάει για μια δουλειά.
Αν τόσοι παρακαλάνε για μια δουλειά τότε η δουλειά πρέπει να είναι καλό πράγμα, σου λέει ο άλλος...
Φίλε greek rider, θα ήθελα να σου προτείνω και το "η εργατική τάξη πάει στον παραδεισο" μια αντίστοιχη γαλλικη του 1971. Όμως η θεματολογία αυτή ΔΕΝ ΕΧΕI ΟΥΔΕΜΙΑ σχέση με το θέμα των stage.
Η άποψη που καταθέτεις σήμερα ξεφεύγει από την λογική των προηγούμενων σου ποστ και σε οδηγεί σε εντελώς λανθασμένα μονοπάτια.
Πράγματι ο μεμονωμένος εργάτης μπορεί να γλύψει τον κομματάρχη για μια θέση, μπορεί να μην συμμετέχει σε σωματεία, να μην απεργεί, να είναι ρατσιστής, δηλαδη να είναι νεοδημοκράτης, πασοκτζης ή ανένταχτος. Το 80% της κοινωνίας (και βάλε ) έτσι είναι..
Η στάση του αυτή είναι πλήρως εναρμονισμένη με την κυρίαρχη νεοφιλελευθερη αντίληψη όπου "ο καθένας μόνος του και για την πάρτη του".
Στα παραδέιγματα του Βέγγου (ή της γαλλικης ταινίας) εμφανίζεται ένα αντι-συστημικό στοιχείο... η δημοκρατική και συλλογική φωνή της τάξης.
Αυτή η συλλογική και από-τα-κάτω οργάνωση της τάξης, η ιδια που (με αλλα λόγια)και ο ιδιος αναζητεις σε άλλα σου ποστ, έρχεται και θέτει νεους κανόνες αλληλεγγύης. Έτσι η μη-απεργία είναι όρος κοινωνικής απομόνωσης από τους συναδέλφους του.
Αυτή τη στιγμή δεν έχουμε πχ ένα στρατό απεργοσπαστών κόντρα σε ένα συντεταγμένο εργατικό κίνημα, αλλα μια διαλυμένη εργατική ταξή που αναζητεί δουλεια.
Φαντάζομαι δεν ισχυριζεται κανένας πως το ΠΑΣΟΚ θέλει να απολύσει τους εργαζόμενους γιατι πχ δεν συμμετείχαν στις παλαιότερες απεργίες ή στα συνδικάτα.
Όπως και θεωρώ προβληματική την άποψη σου πως τα αφεντικά (δηλ. οι νέοι υπουργοί) μπορούν να παίξουν το ρόλο του πολιτικού κριτή των εργαζομένων.
Κατανοώ πως πολλές φορές είναι ελκτική η νιτσεϊκή αποψη του "υπερανθρώπου", δηλ. πως υπάρχουν άνθρωποι "με φρόνημα", "με αρχές" ,"που δε λυγίζουν" και υπάρχει και μια "πλέμπα από ζωα που γλύφουν και παρακαλούν", "ελεήμονες".
Μόνο που θεωρώ πως αυτή η "στάση αντίστασης" δεν προκύπτει ούτε από "κληρονομικό χάρισμα", ούτε είναι "θέμα προσωπικής μαγκιάς".
Ο καθένας μας θα μπορούσε να βρεθεί σε μια ανάγκη να παρακαλέσει κάποιον.
Ο καθένας θα μπορούσε να "φιλήσει κατουρημένες ποδιες" ένα κομματικό παράγοντα για να βρει μια θέση στην εντατική για το παιδι του.
Ναι... καποιος άλλος θα πεθάνει... Αλλα δε θα φταίει και δεν πρεπει να τιμωρηθει αυτός που παρακαλα, αλλα αυτος που θέτει το δίλημμα
"Ένας από σας τους χίλιους θα δουλέψει... φαγωθείτε μεταξύ σας κι όποιος επιβιώσει θα πάρει 400€"
Έτσι να μην τιμωρηθουν αυτοι που βγάζουν ένα μεροκάματο, αλλά να προσληφθουν κι άλλοι..
Μόνο η ενδυνάμωση της από-τα-κάτω δημοκρατίας, μέσα από συλλογικές και ταξικές μορφές οργάνωσης που θέτουν κανόνες ΚΟΝΤΡΑ στη λογική της ζούγκλας μπορει να φέρει μια διέξοδο και σε αυτο το αέναο κυνήγι μαγισσών των δήθεν εγκαθετων της μιας ή της άλλης κυβέρνησης..
Sorry, για το σεντόνι αλλα θεωρώ απόλυτα κρισιμο να ξαναβρούμε κριτήρια για να αναγνωρίζουμε τους ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ μας αντιπάλους.
σε καλω στην αναρτηση μου και θα καταλάβεις πολλά.
Ισως μάθεις και περισσότερα.
Οσο για τις υπογραφες και βεβαια δεν φταίνε οι των 300Ε.
Μόνο που ειναι ενεικτικό του μπαχαλου,και της ως εκ τουτου αδυναμιας να εξυπηρετηθείς οταν χρειασθείς τις υπηρεσίες του Δημοσίου.
Γατουλέα δέχομαι το συμπέρασμα που καταλήγεις αλλά δεν δείχνεις να έχεις κατανοήσει συνολικά τι λέω για τους εργαζόμενους.
Σε κάθε αναφορά μου γι' αυτούς- ακόμη και στα σχόλια αλλά και στο κείμενο- λέω ακριβώς αυτό που λες και εσύ.
Νομίζω με διάβασες βιαστικά, δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλιώς.
Επίσης αν βάλεις στο ψαχτήρι μου τη λέξη "ΑΣΕΠ" θα δεις σε παλαιότερα ποστ μου ότι έλεγα ακριβώς τα ίδια για το συγκεκριμένο θέμα.
Όλο το σεντονάκι μου απαντα στη φράση σου "Προσπαθώ να βρω λόγους για να υποστηρίξω αυτούς τους ανθρώπους αλλά ούτε μπορώ να βρω ούτε θέλω να βρω κανένα λόγο".
Υποστηρίζω - όπως είδες και στο δικό μου μπλογκ - πως το ζήτημα της αλληλεγγυης στους πάνω από 23000 υπό απόλυση εργαζόμενους, είναι κριτήριο του κοινωνικού προσανατολισμού μιας πολιτικής πρότασης.
Ισχυρίζομαι πως κανένα δημοκρατικό κοινωνικό και απο-τα-κάτω κίνημα δε θα μπορέσει να υπάρξει αν την Δευτέρα αποδεχτούμε τις απολύσεις τους.
Οι 23000 αυτοί χιλιάδες ή είναι "εχθροί" ή είναι συνάδελφοι.
Επειδη δεν είναι εχθροί, αδυνατώ να εξηγήσω σε συνάδελφο γιατί πρέπει να μείνει χωρίς δουλεια "προς χάριν του γενικού καλού".
Αντίθετα θέλω να τον πείσω να μπει στο σωματείο.
Γιατί την ώρα που θα τον πουλάνε οι κάθε κομματάρχες που του τάζουν δουλεια, το σωματείο του και μόνο τον στηρίζει.
Αυτή την προσπάθεια θελω να κάνω..
Να πεισω τον Βέγγο κι όχι να τον αφήσω να τον απολύσει το αφεντικό του.
Gatoulea το εμπόριο ελπίδας γίνεται για να είναι αυτοί οι άνθρωποι ήσυχοι. Αν μονιμοποιούνταν με αυτές τις διαδικασίες σε πληροφορώ ότι θα γινόντουσαν- εκτός από μέλη κομματικών στρατών που είναι και τώρα- οι καλύτεροι αστυφύλακες ενός πολύ σάπιου συστήματος.
Και ο άτυπος αστυφύλακας χωρίς γαλόνια είναι αυτός που έχουμε καθημερινά να αντιμετωπίζουμε και αυτός που διατηρεί καθημερινά την τάξη παντού είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα.
αναφέρομαι στους ωρομισθίους της εκπαίδευσης, οι οποίοι -εκτός από το ΠΔΣ- έπαιρναν τις θέσεις με βάση την σειρά τους στον ΑΣΕΠ και άλλα αντικειμενικά κριτήρια κοινωνικά ή αξιολογικά- ουσιαστικά πλήρωναν από την τσέπη τους για προύπηρεσία και τώρα αν καταργηθεί ξαφνικά αυτή τη κατάσταση χωρίς πρόνοια για αυτούς που ήταν ήδη μέσα θα χάσουν 2 και 3 χρόνια απ' την ζωή τους άδικα, ενώ η Πολιτεία είχα δημιουργήσει αυτές τις καταστάσεις και ήξεραν ότι αυτό προσφέρεται και με βάση αυτό λειτουργούσαν.
Έτσι είναι και με την μοριοδότοση των stage. Δεν αποδεικνύεται αντικειμενικά ότι έβαζαν μέσο βουλευτή. Από που αποδεικνύεται είναι ότι το Κράτος έλεγε (κακώς αλλά το έλεγε)ότι το Stage μετά από κάποιον χρόνο μοριοδοτείται κατά 50% σε περίπτωση πλήρωσης μόνιμης θέσης. Αυτό το ήξερε ο πολίτης -έβαζε δεν έβαζε μέσο- και περίμενε χάνονατς σε μια δουλειά έχοντας υπόψη την υπόσχεση του Κράτους -άδικη μπορεί αλλά ήταν υπόσχεση του Κράτους- Αυτό που λέω λοιπόν είναι να καταργηθεί η μοριοδότηση, όχι για αυτούς που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο έχουν κατωχυρώσει αυτό το δικαίωμα.
Από εδώ και πέρα.
Και πάνω από όλα να υπάρξει ένα ευρύ πρόγραμμα απσχόλησης με κανονική ασφάλιση και κανονικό μερομάκαματο. 100 χιλιάδες θέσεις δεν συγκρίνονται με διάφορες αρπαχτές εθνικών εργολάβων. Αυτό είναι επένδυση.
Rider Πάνω που διάβαζα στο in.gr για τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων σε stage.
http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1068217&lngDtrID=244
Ένα πράγμα έχω να πω. Κρίμα.
Διότι είναι παιδιά ουσιαστικά που αντί να ζητάνε απασχόληση με ένσημα, 8ωρο, και να είναι παραγωγικοί (αυτό που λένε οι γονείς, να βράζει το αίμα) αντίθετα ζητάνε μονιμοποίηση. Λες αι θα τους λύσει το πρόβλημα.
Τώρα που το ΠΑΣΟΚ (για κομματικούς λόγους) τα έκοψε αυτοί βγήκαν στους δρόμους. Να ζητήσουν τι; Να συνεχίσουν να εργάζονται σε κατάσταση δουλείας; Ένσημα; Όχι. Να μονιμοποιηθούν. Φυσικά καιροί δύσκολοι και μία σίγουρη θέση είναι ότι καλύτερο επαγγελματικά. Αλλά αυτοί οι άνθρωποι είναι οι ίδιοι που στην τελική δεν βγήκαν να φωνάξουν ποτέ για επαγγελματικά δικαιώματα. Είδαν τα stage σαν ένα καλό τρόπο να γλύψουν για να βολευτούν, και τώρα που τους τα έκοψαν τρελάθηκαν. Δεν έχουν τι να κάνουν. Και μη μου πουν οτι τους πέρνουν την δουλειά και τώρα τι θα κάνουν γιατί δε νομίζω οτι ένας σοβαρός άνθρωπος θεωρεί αρκετά τα λεφτά των 400Ε για να ζήσει. Άρα 1)κάνουν κακό στην πιάτσα των εργαζομένων που μία τέτοια θέση θα πορούσε να έχει πληρωθεί με έναν εργαζόμενο σε κανονικές συνθήκες εργασίας και όχι να δεχθουν για μία μελλοντική θεσούλα να ξεπουλήσουν όλους τους εργατικούς αγώνες. 2)Πότε αυτοί ενώθηκαν με την κοινωνία για να βρουν μια συλλογική λύση για την ανεργία;
Δεν είναι οτι τα βάζω μεμονομένα με τον καθένα απο αυτούς (ξέρω αρκετά άτομα που δουλεύουν σε καθεστώς stage). Αλλά συλλογικά αυτό που προκαλούν είναι απαράδεκτο για την εργατική τάξη (είτε είναι πτυχιούχοι είτε μη).
Υ.Γ. Όταν εγώ βγαίνω στο δρόμο να ζητήσω αξιοπρέπεια στην εργασία, αυξήσεις μισθών και όλα τα κεκτημένα τα οποία έχει χάσει η εργατική τάξη και το νέο προλαιταριάτο των πτυχιούχων και οι stageάδες ζητάν πρόσληψη στο δημόσιο, και δέχονται να δουλέψουν χωρίς ασφάλιση όχι γιατι έχουν ανάγκη την δουλειά, αλλά γιατί έχουν στο πίσω μέρος του μυαλού τους το βόλεμα, τότε θα είμαι μαζί τους ή είναι πολιτικοί/κοινωνικοί/ταξικοί εχθροί μου;
όπως λέει και το τραγούδι:
"φταίμε κι εμείς, φταίτε κι εσείς φτανίενε κι άλλοι"
Ραγιαδισμός σ' όλο του το μεγαλείο.
@ Greek Rider
Χαίρομαι ιδιαίτερα για την ανάρτησή σου. Χαίρομαι κυρίως που στο διαδίκτυο αξιόλογοι bloggers εκφράζουν το αυτονόητο.
@ gatouleas
Έαν θέλουμε να έχουμε μία κοινωνία και ένα Κράτος δικαίου, όπου το ζητούμενο είναι η συλλογική ευθύνη έναντι του ατομικού βολέματος, θα πρέπει να σταματήσουμε να χαϊδεύουμε τα αυτιά του κάθε λαμόγιου.
Και για να εξηγούμαι. Η συντριπτική πλειοψηφία (δεν μιλάω για το 100%) των stagers ήταν άνθρωποι που είχαν μία και μοναδική βλέψη. Την μονιμοποίηση στο δημόσιο. Ουδείς από αυτούς παραπονέθηκε για τα 430 ανασφάλιστα ευρώ που είχε εισόδημα και ουδείς διεκδίκησε ποτέ κάτι παραπάνω. Γιατί πολύ απλά ήξερα ότι με λίγη υπομονή, θα έβγαινε το πολυπόθητο προεδρικό διάταγμα ή κάποια μεταμεσονύκτια υπουργική απόφαση που θα τους μονιμοποιούσε.
Η συγκεκριμένη επίγνωση, τους καθιστά εξίσου υπεύθυνους. Και προσωπικά, έχω βαρεθεί σε αυτή τη χώρα κανείς να μην αναλαμβάνει τις ευθύνες του, και να κρύβεται πίσω από συναισθηματικές κοινωνικές ταμπέλες, ανάλογα το βόλεμά του.
Και για να στο θέσω αλλιώς, εμένα η συνείδησή μου, απαγορεύει να ταχθώ υπέρ 23.000 ατόμων που κατέλαβαν βυσματικά θέσεις αποσκοπώντας την μονιμοποίησή τους. Για τον απλό λόγο ότι αυτές οι θέσεις θα στεορύνταν από ατόμα με πολύ καλύτερα προσόντα και φιλοδοξίες, αλλά που είχαν την ατυχία να μην γνωρίζουν τα κατάλληλα κομματόσκυλα.
Άρα, συμφωνώ ότι 23.000 απολυμένοι είναι κοινωνικό ζήτημα, αλλά από την αντίστροφη. 23.000 απολυμένα βύσματα ισούνται με 23.000 αξιοκρατικές προσλήψεις. Ήρθε λοιπόν ο καιρός, να μάθουν αυτοί που φιλάνε κατουρημένες ποδιές, ότι στη ζωή πρέπει να πορεύεσαι με τα εφόδιά σου και όχι με τις γνωριμίες σου.
@ Greek Rider
Α και φυσικά όλως τυχαίως, πάλι παρόμοια ανάρτηση ανεβάσαμε 8)
μπράβο greek rider!
Αυτός που θα μπει με βύσμα στο Δημόσιο θα είναι ένα άριστο κομματόσκυλο και μετά. Δουλεύω στο Δημόσιο και το ξέρω..
Τέλος με απογοητεύτει η στάση της αριστεράς να βάζει το δικαίωμα της εργασίας κάποιων (που αποκτήθηκε με αναξιοκρατικές διαδικασίες) πάνω από το δικαίωμα της ισονομίας των πολλών...
Με εκνευρίζει αφάνταστα αυτό..
Καλημέρα.
Συμφωνώ απόλυτα με το κείμενό σου και θέτω κι εγώ την διάκριση μεταξύ της αξιοκρατίας και της ισονομίας!
Απλά τρεις λεπτομέρειες που κατά τη γνώμη μου έχουν σημασία:
1. Πρέπει να απαιτήσουμε, πριν την απόλυση αυτών των ανθρώπων, να γίνει η προκήρυξη των αντίστοιχων θέσεων. Και αφού πληρωθούν εκ νέου οι θέσεις να προχωρήσει σε διακοπή των συμβάσεων και των stage.
2. Προφανώς αναγνωρίζονται ασφαλιστικά δικαιώματα αναδρομικά σε όλους όσοι δούλευαν με αυτές τις μορφές εργασίας.
3. Αναγνωρίζεται εξίσου η προϋπηρεσία σε όλους. Όχι σαν ειδικευμένο προσωπικό, αλλά σίγουρα η προϋπηρεσία! Με κάποια μοριοδότηση. Ισότιμη για όλους και όλες, είτε δούλευαν πριν στον ιδιωτικό τομέα είτε στο δημόσιο.
Αυτά είναι κατά τη γνώμη μου στοιχειώδης λειτουργία κράτους.
Από κει και πέρα όμως, υπάρχουν κι άλλα θέματα. Ας πούμε υπάρχουν υπηρεσίες που έχουν πληθώρα προσωπικού που δεν χρειάζονται ενώ άλλες υπηρεσίες και τομείς δημοσίου έχουν τεράστια κενά (προφανώς και για να απαξιώνονται, όπως τα σχολεία και τα νοσοκομεία). Άρα θέλει ορθολογική διαχείριση και στην προκήρυξη των θέσεων, με βάση τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες.
@Γατουλέα
βρε Γατουλέα, ειλικρινά το χάνω μάλλον αυτό που θες να πεις. Κάποιοι μπορεί να φίλησαν κατουρημένες ποδιές για να μπει το παιδί τους στην εντατική, κάποιοι άλλοι πήγαν σε εκπομπές τύπου Τατιάνα ή Μάκη, κάποιοι δανείστηκαν από τοκογλύφους. Δεν υπάρχει διαφορά λες?
Κάποιοι έγλειψαν για μια θέση σε stage και κάποιοι πήγαν και δούλεψαν δίσκο σε μπαρ ενώ άλλα σπούδασαν. Ούτε εκεί υπάρχει διαφορά; Δεν είμαι φυσικά της άποψης ότι φταίνε εξίσου αυτοί που ζητάν την δουλειά με αυτούς που την δίνουν υπό αυτούς τους όρους αλλά μην τρελαθούμε κιόλας. Κάποιοι έχουν γαλουχηθεί με την έννοια του πελατειακού κράτους και νομίζουν πως δεν υπάρχει άλλος τρόπος, μη σου πω πως κάποιοι θεωρούν τον εαυτό τους μέγα μάγκα που τα κατάφερε.
Και μέχρι να το απεμπολήσουν πρέπει όλοι να μην πεθαίνουμε και όλοι να δουλεύουμε!
(Δεν είναι στοιχείο του νεοφιλελευθερισμού και του καπιταλισμού το πελατειακό κράτος!
Ενίοτε είναι και βαρίδι. Γι' αυτό είμαι και σίγουρη πως ο ΓΑΠ θέλει να το καταργήσει...αν θα το καταφέρει με τη βάση του; Θα δούμε)
ουπς! πρώτη φορά εδώ και άφησα σεντόνι! Συγγνώμη!
KK επι της ουσίας δεν διαφωνώ. Όμως ακόμη και στην διδακτική στήριξη αλλά και για τους ωρομίσθιους και αναπληρωτές δεν υπάρχει αντικειμενικότητα και ισονομία σε πολλές περιπτώσεις.
Ο κάθε ένας (πολλοί πάντως) έβαζε βύσμα, στην περίπτωση των αναπληρωτών και ωρομίσθιων τα βουλευτικά γραφεία και στην περίπτωση της ΠΔΣ τουλάχιστον τον Διευθυντή του σχολείου! Αν σε ήξερε ο διευθυντής είχες τύχη, αλλιώς τίποτα!
Εγώ ξέρω άτομα που έκαναν όπως λες και εσύ 120 χλμ+ να πάνε και να έρθουν με το αυτοκίνητο γι΄ αυτή την προυπηρεσία.
Και λοιπόν γιατί μοριοδοτούνται αυτοί και όχι οι άλλοι (και οι ίδιοι) που εργάστηκαν σε φροντιστήρια; Αυτές οι λογικές είναι λάθος.
Όπως και εν γένει ο διαγωνισμός του ΑΣΕΠ που φτιάχτηκε για να μεταφέρει τις ευθύνες της ανεργίας από το κράτος στους "αποτυχόντες"...
Τα stage όμως δεν είναι το ίδιο πράγμα. Τα stage ήταν πρακτική εμπειρία 9μηνη. Πως αυτά έγιναν 24μηνα+ και μάλιστα ανασφάλιστα; Ασφαλώς και δεν ήταν νόμιμα με βάση τους νόμους και το σύνταγμα.
Συνεπώς και συνέβησαν σοβαρές παρανομίες με βάση τους νόμους αλλά και οι ίδιοι οι νόμοι (όσοι δεν παραβιάστηκαν) ήταν άδικοι.
Σε καμία όμως περίπτωση δεν θα μπορούσε να συνεχιστεί αυτό το άδικο χάος.
g_0x συμφωνώ μαζί σου. Νομίζω ότι στην καλύτερη περίπτωση οι εργαζόμενοι των stage θα πρέπει να ζητήσουν την ασφαλισή τους και αποζημίωση.
Κατά τα άλλα όμως θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι οι ηθικοί αυτουργοί τους εγκλήματος αυτου είναι κάποιοι ανεύθυνοι πολιτικοί που δέχτηκαν να κάνουν εμπόριο εργασίας.
Κλείτωρ καλησπέρα, τι εννοείς, δεν επιμέρισα σωστά τις ευθύνες;
ellinaki καλησπέρα. Μάλλον έχουμε παρόμοιο πρόγραμμα και ακούμε ή διαβάζουμε παρόμοια πράγματα τις ίδιες ώρες.
Πάντως εγώ διατηρώ πιο ήπιους τόνους απέναντι στους συμβασιούχους γιατί όπως και να το κάνουμε αν κάποιοι από νωρίς τους βοηθούσαν να μάθουν να κάνουν κάτι (τέχνη, επάγγελμα, ή κάτι άλλο που "πουλάει") δεν θα ήταν σήμερα σε αυτή τη θέση.
Να σου δώσω ένα παράδειγμα, τον επαγγελματικό προσανατολισμό στο σχολείο τον διδάσκουν φιλόλογοι και στα ανάλογα μεταπτυχιακά που γίνονται στα αντίστοιχα τμήματα κρατικών πανεπιστημίων γίνονται δεκτοί φιλόλογοι.
Όλοι αυτοί οι φιλόλογοι δεν είχαν ποτέ ιδέα το τι γίνεται στην αγορά και στο πεζοδρόμιο. Το αποτέλεσμα είναι το γνωστό: ανεργία, περιορισμένος ορίζοντας επιλογών κτλ.
Αν έπαιρναν για το μάθημα αυτό ανθρώπους της αγοράς, αν έκαναν εκδηλώσεις με θέμα την επαγγελματική αποκατάσταση από ανθρώπους της αγοράς, αν, αν, αν τότε τα παιδιά θα ήταν λιγότερο εγκλωβισμένα.
Και το λέω αυτό ενώ αντιλαμβάνομαι ότι η αγορά είναι η πηγή των περισσότερων προβλημάτων.
Φαντάσου πόσο πολύ δεν υπάρχει κανένας σχεδιασμός.
Ανώνυμε δυστυχώς έως τώρα η δημόσια διοίκηση ταυτίστηκε όχι με το λεγόμενο κράτος δικαίου αλλά με το κομματικό κράτος.
θα διαφωνίζω με τους ηθικούς αυτουργούς. Οι ρίζες είναι πιο βαθιές. Μια θέση στο δημόσιο με οποιοδήποτε τίμημα-->Εργασία σε stage. Πάλι οι πολιτικοί φταίνε?Αυτοί βρίσκουν και πατάνε.
Πότε βγήκε ο λαός να ζητήσει τα αυτονόητα; Πότε ήρθε η επιθεώρηση εργασίας να δει οτι δούλευα για πάνω απο 1 έτος (και πτυχιούχος) ανασφάλιστα με 700Ε;
Πότε εγώ έκανα πόλεμο με το αφεντικό μου; Εμέις οι ίδιοι φταίμε. Και είναι θέμα παιδείας.
Και μην περιμένουμε να μας την δώσουν την παιδεία. Πρέπει μόνοι μας να δημιουργήσουμε συνειδήσεις. Εσυ για παράδειγμα γιατί έτυχε να διαβάσεις και να την ψάξεις; Ο άλλος γιατί να βολευτεί στο απλά περνώ την ώρα μου και κοροϊδεύω τους άλλους σαν κουμμούνια και αναρχικούς που μου λένε κάποια σωστά πράγματα; Τον ωχαδερφισμό δεν μας τον επέβαλλαν απο πάνω.
Και αυτό πρέπει να αλλάξει.
Κόκκινο μπαλόνι καλησπέρα και χαίρομαι που άφησες όπως λες "σεντόνι".
Νομίζω αυτά που αναφέρεις είναι σωστά και πρέπει να τονιστούν. Θα πρέπει αυτοί οι άνθρωποι να αποζημιωθούν για όσα χρόνια δούλεψαν πέρα της μαθητείας του 9μηνου.
Δηλαδή μιλάμε για περισσότερες αποδοχές, ασφάλιση με την κατάλληλη ειδικότητα, δώρα, επιδόματα κτλ συν αποζημίωση απόλυσης.
Πάντως και σε αυτά που αναφέρει ο gatouleas- και πολλά από αυτά τα επαναλαμβάνω και εγώ στο πόστ μου - οι εργαζόμενοι είναι τα θύματα.
Εκεί φτάσαμε...
g_0x ασφαλώς οι ρίζες είναι πιο βαθιές.
Για παράδειγμα, ένας λόγος που στην Ελλάδα υπάρχει μονιμότητα στο δημόσιο, είναι επειδή υπάρχει κομματικός ρεμβασισμός. Ίσως επειδή τώρα διώχνουν τους stagers αργότερα να γίνει και δεύτερη μονιμότητα για τους εξ ορισμού μη μόνιμους...
Από εκεί και πέρα ασφαλώς είναι ατομικό το θέμα και πρέπει να ξυπνήσουν συνειδήσεις για πολλά θέματα. Από την άλλη όμως σε κάποια βασικά πράγματα το πλαίσιο είναι πολύ σημαντικό. Και αυτό το πλαίσιο ξεκινάει από το ξύπνημα κάποιων ανθρώπων που θυσιάζουν την ηρεμία τους και την απάθειά τους- ακόμη και με προσωπικό κόστος- για να προωθήσουν κάποιες ιδέες.
θα συμφωνήσω με την άποψη ότι φταίει το κωλοσύστημα, κλισέ ατάκα αλλά γαμώτο εκεί καταλήγει πάντα,..το πρόβλημα έιναι ότι το σύστημα είμαστε όλοι εμείς αλλά το θέμα εδώ είναι οι ευθύνες πρεπει να προσωποποιηθούν..σε αυτή την περίπτωση νομίζω ότι είναι άδικο (εν μέρει) να απολυθούν τα παιδιά απλήρωτα (νομίζω ότι ξέρανε πάρα πολύ καλά ότι προεκλογικά ανακαλούνται μέχρι και οι άδειες των δημ. υπαλλήλων, πόσο μάλλον προσλήψεις) αλλά απο την άλλη αντιμετωπίζονται σαν να έιναι 10χρονα παιδιά που τα πήρανε απο το χέρι και τα χώσανε να δουλέψανε... παρεμπιπτόντως, οι stage κάνουνε δουλειά μονίμων μιας και υπάρχουν οργανικές ανάγκες..
τα δεδουλευμένα πάντως σε ένσημα 8α τα πάρουν εγώ πιστεύω, θα αργήσουν αλλά μετά απο δίκες θα τα πάρουν...
σχετικά με αυτά που γράψατε για τον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, νομίζω ότι αυτή η πουτάνα η ΜΟΝΙΜΟΤΗΤΑ αν βγει ποτέ απο ξερό κεφάλι του νεο έλληνα τα πραγματα θα αργήσουν να πηγαίνουν καλύτερα. αν βρεθεί κάποιος και το υποβιβάσει απο αρετή σε κουσούρι θα είναι ο μεγαλύτερος ευεργέτης αυτού του τόπου
@ Greek Rider
Γιατί αναφέρεσαι σε "αυτά" τα παιδιά; Ή μάλλον γιατί όλοι αναφέρονται σε "αυτά" τα παιδιά; Όλοι ίδια παιδιά δεν είμαστε; Στο ίδιο σχολείο δεν πήγαμε; Την ίδια παιδεία δε λάβαμε; Οι ίδιες νοοτροπίες και λαμογιές δεν μας περιβάλλουν;
Γιατί κάποια από "αυτά" τα παιδιά, επιλέγουν να ψάχνουν λίγο παραπάνω, να ρωτάνε, να μελετάνε, και να παίρνουν πιο ισορροπημένες ή πιο σωστές αποφάσεις;
Εκτός αν δεχτούμε ότι η ανοησία ή η λαμογιά είναι εκ γεννετής χάρισμα, οπότε ορισμένοι άνθρωποι όντως είναι καταδικασμένοι να είναι είτε βλάκες είτε λαμόγια για πάντα στη ζωή τους. Εγώ όμως δεν μπορώ να το δεχτώ αυτό. Όλοι έχουμε ίσα δικαιώματα και κυρίως, ίσες ευκαιρίες απέναντι στην εκπαίδευση και την εύρεση εργασίας. Άρα γιατί να μιλάμε για "αυτά" τα παιδιά;
ellinaki :
Βάζω σε εισαγωγικά τη λέξη "παιδιά" και όχι τη λέξη "αυτά" όπως αναφέρεις.
Και το κάνω αυτό επειδή θεωρώ ότι δεν είναι πραγματικά παιδιά αλλά ένας απλός τρόπος αναφοράς σε όλους όσους εμπλέκονται με τα stage.
Επιπλέον βάζω τα παιδιά εντός εισαγωγικών όχι μόνο επειδή δεν είναι παιδιά αλλά επειδή θεωρώ ότι δεν θα πρέπει να σκέφτονται ως παιδιά, δηλαδή ως δούλοι χωρίς νόηση ενήλικα. Μέχρι εδώ συμφωνούμε..
Όμως η παρακμιακή κοινωνία μας έφτιαξε ανθρώπους που σκέφτονται σαν παιδιά (και όχι ενήλικες) για να προστατευθεί η ίδια επειδή μόνο παιδιά θα μπορούσαν να ανεχθούν ή και να υποστηρίξουν την δόλια συμπεριφορά της. Υπάκουα παιδιά.
Οπότε εστιάζομαι στη λέξη παιδιά και όχι στη λέξη αυτά ή εκείνα τα παιδιά.
Επίσης προτιμώ την συστημική κριτική επειδή αυτή συμπεριλαμβάνει εξ ορισμού και την ατομική. Τα άτομα ποτέ δεν είναι άμοιρα ευθυνών. Για να αλλάξεις πλαίσιο πρέπει να αλλάξεις συνειδήσεις και άτομα.
Μην ξεχνάς το ότι κάποιοι βλέπουν κάποια πράγματα και όχι κάποια άλλα δεν σημαίνει ότι κάποιοι είναι απόλυτα πιο υπεύθυνοι από άλλους. Απλά μπορεί να έτυχαν στις κατάλληλες συνθήκες (είτε στο πεζοδρόμιο, είτε στην παιδεία τους) που να έμαθαν κάποια αναγκαία πράγματα και να τους έκαναν να σκέφτονται πιο ενήλικα.
Το ότι κάποιος είναι για τα κοινωνικά δεδομένα πετυχημένος μπορεί να οφείλεται και στην τύχη ή τις συνθήκες της αγοράς.
Δες αν θες και αυτό:
http://greekrider.blogspot.com/2009/02/blog-post_16.html
Πίσω από κάθε πλούσια οικογένεια υπάρχουν πάντοτε πολλές ιστορίες επιτυχίας να ακούσει κάποιος. Πίσω από μια φτωχή οικογένεια υπάρχουν σχεδόν πάντοτε οι ίδιες στεναχωρες ιστορίες, ελάχιστες οι εξαιρέσεις....
Πέραν αυτού όμως δε νομίζω ότι όλα τα άτομα είναι βιολογικά τα ίδια. Εγώ πιστεύω ότι μια μικρή αλλαγή σε μια βίδα στον εγκέφαλο ή σε 2-3 ηλεκτρικές συνδέσεις και πάλι στον εγκέφαλό μας, μπορεί να μας κάνει να έχουμε μεγαλύτερη επιμονή ή περιέργεια. Μπορεί ένα τυχαίο περιστατικό να τα αλλάξει αυτά γιατί είναι εύπλαστα. Η ευθύνη του ατόμου είναι πιο μικρή από όσο νομίζουμε.
Εκεί πρέπει να έρχεται το κοινωνικό πλαίσιο της κοινωνίας και να σπρώχνει απαλά όσους υστερούν -όσο μπορεί τουλάχιστον. Αλλιώς θα είμαστε κοινωνία των καλών και άριστων από τη μια και των κακών και άχρηστων από την άλλη...
HearNothing καλησπέρα και πάλι και συμφωνώ σε όσα λες.
Νομίζω ότι θα πάρουν τουλάχιστον τα ένσημά τους και τις αμοιβές μέχρι το κατώτερο που δικαιούνταν.
Κάποιοι όμως θα πληγούν και σφοδρά από αυτές τις ρυθμίσεις με χαμένα χρόνια ζωής λόγω αυτής την μονιμότητας.
Μονιμότητα θα έπρεπε να είναι απαίτηση εντός κάποιων ορίων όλων των εργαζομένων και όχι μόνο αυτών του δημοσίου. Αντίθετα έχουμε συνηθίσει ότι το να αλλάζει κάποιος εταιρεία ή και επάγγελμα κάθε 4 χρόνια θεωρείται φυσιολογικό.
Νομίζω όμως ότι είναι αφύσικο...
"Μονιμότητα θα έπρεπε να είναι απαίτηση εντός κάποιων ορίων όλων των εργαζομένων και όχι μόνο αυτών του δημοσίου. Αντίθετα έχουμε συνηθίσει ότι το να αλλάζει κάποιος εταιρεία ή και επάγγελμα κάθε 4 χρόνια θεωρείται φυσιολογικό."
αυτό εδώ σηκώνει πολύ συζήτηση...
άλλο σημαίνει μονιμότητα κ άλλο εργασίακή ασφάλεια. Απο το πρώτο σημαίνει ότι ο εργοδότης έιναι το κράτος και απο το δεύτερο σημαίνει ότι το κράτος ρυθμίζει, παρέχει και εξασφαλίζει κάποια κάλυψη στους εργαζόμενους έναντι των εταιρειών. Μια πολύ καλή αγορά εργασίας σε ένα δυνατό και οργανωμένο κλάδο (πχ γεωγραφικά συγκεντρωμένο)μπορεί να εξασφαλίζει υψηλότερες αποδοχές και κάποια ασφάλεια άλλα όχι μονιμότητα με την έννοια την αμιγώς ελληνική...εξάλλου νομίζω ότι η μονιμότητα πλέον αντικαταστάθηκε απο το αοριστου...
HearNothing αυτό ακριβώς που λες εννοούσα και όχι την μονιμότητα που καταλαβαίνουν όλοι.
Μερικά ερωτήματα:
Για όσους δουλεύουν χωρίς ένσημα (μπλοκάκια κλπ)ζητάμε την απόλυση τους ή την ασφαλιστική κάλυψη τους;
Για τους μετανάστες που εξαθλιωμένοι, δουλέυουν με μισα μεροκάματα, ζητάμε απέλαση ή προσληψη τους με εργασιάκες συνθήκες ισότιμες του Έλληνα;
Οι καθαρίστριες σαν τη Κούνεβα που είναι ενοικιαζόμενο προσωπικό και"αποδέχονται" να αμοίβονται με 400€ μισθό, ν ααπολυθούν κι αυτές;
Οι εργαζόμενοι που πραγματοποιούν απλήρωτες υπερωρίες, δεν καταλαμβάνουν θέσεις εργασίας συναδέλφων τους που έχουν αρνηθεί να υποταχτούν στην παραβίαση των δικαιωμάτων τους; Δεν ειναι κι αυτα "κοπρόσκυλα" που νοιάζονται μόνο για την πάρτη τους; Να απολυθούν κι αυτοί;
ellinaki, θα συμφωνούσα μαζί σου αν πρότεινες μια πανεθνική καμπάνια απολύσεων όλων των εργαζόμενων που δεν τηρούν τη ΣΣΕ ώστε να χτυπηθεί η πολιτική του ατομικού βολέματος.
Όπως μπορουμε να καταλάβουμε λίγοι θα διατηρούσαν τις δουλειές τους.
Κοκκινομπαλόνη, πάλι σεντονάκι; (χαχαχα) Στη Σουηδία δεν διώκεται η πόρνη αλλα ο πελάτης. Να απολυθούν αυτοί που τους προσέλαβαν και όχι οι φρικαρισμένοι μεροκαματιάρηδες.
Για μένα η εργασιακή ηθική και αλληλεγγύη ΧΤΙΖΕΤΑΙ... μέσα από κατανόηση των συνθηκών, μέσα από συνειδητοποίση πως αντίπαλος δεν είναι ο διπλανός μου, αλλά αυτός που μας εξαναγκάζει να δουλεύουμε με μισα μεροκάματα.
(σορρυ, αν καταχράζομαι τη φιλοξενία σου, φίλε greek rider)
φίλε γατουλεα καλημερα καταρχας.
Να τονίσω οτι υπάρχει μία μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην Κούνεβα που αναφέρεις και στους stageαδες. Και είναι προφανής και απορώ πως και δεν την είδες. Η κούνεβα αγωνίζεται για δικαιώματα στον κλαδο της. Υπάρχει συνδικαλισμός που δε ζητάει απλά την μονιμοποίηση στο δημόσιο αλλά ζητάει βασικά δικαιώματα που έχουν "κλαπεί". Οι αλλοδαποί εργάτες αν είδες έκαναν και απεργία σε αρκετές περιπτώσεις. Και ειδικά πλέον όσοι είναι απο πρώην κομμουνιστικά κράτη έχουν συνδικαλιστεί και ζητάνε τα αυτονόητα (ειδικά στον κλάδο των οικοδομών δεν υπάρχει ανασφάλιστος εργάτης. Τώρα αν τα ένσημα δεν είναι όλα είναι λόγω συνεννόησης. Πάντως αυτό που σου λέω ισχύει).
Οι stageαδες τι ζητάνε; Τι ήθελαν απο πρίν; Πρωυπηρεσία για το δημόσιο. Δεκτό εώς εδώ. Απο κει και πέρα όμως έκαναν τα πάντα γι' αυτό το δημόσιο.Γι' αυτήν την θεσούλα. Έγλειψαν για μία θέση μισοπληρωμένη και ψωρίς ένσημα. Γιατί είχαν ανάγκη; Θα δεχτώ οτι ένα μικρό ποσοστό είχε ανάγκη αυτά τα λεφτα. Αλλά οι άλλοι;Φυσικά και πήγαν για το δημόσιο που στο μυαλό τους είναι κάθομαι και πληρώνομαι. Τίποτε κακο γι' αυτό. Μακάρι ο καθένας να μπορούσε να κάτσει και να πληρώνεται. Το θέμα είναι οτι οι stageάδες όμως ποτέ δεν ζήτησαν τα αυτονόητα. Χάλασαν τον κλάδο. Σου λένε έχουμε stage γιατί να πάρουμε έναν υπάλληλο κανονικά την στιγμή που μπορούμε στον ΟΑΕΔ πχ να έχουμε 3 και με τα ίδια λεφτά και χωρίς ένσημα (φθηνότερα). Και ποτέ εως τώρα δεν ζήτησαν τα αυτονόητα. Άρα τι είναι; Θύματα; Ή μήπως είναι γρανάζια του ίδιου του μηχανισμού;
Να σου πω προσωπικά. Μου ζητήθηκε να μπω σε stage σαν ιδέα (θείοι,θείες κλπ) γιατί παραιτήθηκα απο την προηγουμενη δουλειά λόγω μη ασφάλισης. Το θεώρησα την μέγιστη κοροιϊδία-εκμετάλλευση. Και να σου την αλήθεια δεν μου τρέχουν απο τα μπατζάκια. Είμαι θύμα ή δεν είμαι;Αν πήγαινα θα ήμουν θύμα ή όχι. Εν γνώση μου θα ήταν η επιλογή.
Και πάλι φιλικά
και την καλημέρα μου σε όλους.
μπορώ να γράψω πολλά, ας περιοριστώ σε ένα:
στη χώρα μας καλώς-κακώς όταν υπάρχει δίλλημμα ποιον να απολύσεις (ή να προσλάβεις) μεταξύ νέου με αγγλικά-μεταπτυχιακό ή 45άρα μητέρα 2 ανηλίκων γέρνει προς το 2
στο εξωτερικό, πχ Αγγλία, είναι υπέρ του 1, διαλύωντας όμως ακόμα περισσότερο τη κοινωνική συνοχή
κάπου έχω καταλάβει ότι η εγχώρια πρακτική συμβαίνει ώστε η νέα γενιά να έρθει "κοντύτερα" στα κόμματα και την καθεστωτική νοοτροπία πελατειακών σχέσεων, εξού και το 25-35-50% ανεργίας των νέων
και βέβαια σε ένα πλαίσιο, όπου:
1. ο ιδιωτικός τομέας αδυνατεί να απορροφήσει τους πτυχιούχους - ΕΚΕΙ ΚΙ ΑΝ ΠΑΙΖΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΒΥΣΜΑ
2. ο κάθε νέος επιθυμεί να ξεκινήσει από αυτό που πιστεύει ιδεατό για το τι θέλει να κάνει στη ζωή του - και καπου στη πορεία συμβιβάζεται
gatoulea ασφαλώς δεν καταχράζεσαι τίποτα. Δεν έχεις άδικο σε αυτά που λες παρόλο που νομίζω δεν είναι όλα ίδιες περιπτώσεις όπως έγραψα και στην τελευταία σου ανάρτηση.
Πρέπει να υπάρχει ισονομία, χέστηνε την αξιοκρατία. Χωρίς ισονομία όμως μεταξύ των εργαζομένων χάνεται η μπάλα.
Και μιλάω για τους υποθετικά ιδανικούς νόμους για τους εργαζομένους.
Νομίζω ότι όσοι βρίζουν εργαζομένους, υπο οποιεσδήποτε συνθήκες, απλά παίζουν το παιχνίδι των αφεντικών.
geokalp εδώ δεν μιλάμε απλά για συμβιβασμούς. Όταν ο κομματισμός κυριαρχεί τότε όλα τα άλλα περνάνε σε 2η μοίρα.
Πολύ μεγάλη κατάρα αυτή.
ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ
Π.Χ. ΟΑΕΔ 25Ης ΜΑΡΤΙΟΥ
Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΒΕΡΝΑΔΑΚΗΣ ΔΙΟΡΙΣΕ ΜΟΝΙΜΟ ΕΠΕΙΔΗ ΗΤΑΝ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΣ (ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΤΡΙΑΝΔΡΙΑΣ Ν.Δ.)
ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ
Ανάρτηση Σχολίου