Image by aschweigert via Flickr
Είναι απίστευτο πόσο γρήγορα μπορεί να διαψευσθεί ένας τόσο διαβασμένος άνθρωπος όπως ο Ανδρουλάκης. Πριν από σχεδόν 1 χρόνο είχα μια διαδικτυακή συζήτηση μαζί του και μια σημαντική διαφωνία πάνω σε μια κριτική που είχα κάνει στο βιβλίο του Λευκό κοτσύφι, blue tree, μαύρο καράβι κυρίως σε ό,τι είχε σχέσει με τα wiki και τον σοσιαλισμό του διαδικτύου.
Και πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις το νόμπελ οικονομίας πήγε στην Έλιν Όστρομ και στον Όλιβερ Ουίλιαμσον. Ενώ πέρυσι το Νόμπελ οικονομίας απονεμήθηκε σε έναν σοσιαλδημοκράτη (Κρούγκμαν), φέτος η Ακαδημία έδωσε το νόμπελ σε ανθρώπους που θα μπορούσαν να στηρίξουν τα επιστημονικά θεμέλια της αριστεράς.
Σύμφωνα με την Επιτροπή Απονομής, η Έλινορ Όστρομ με βάση αναρίθμητες μελέτες που αφορούσαν τη διαχείριση διαφόρων φυσικών πόρων, απέδειξε ότι η αντίληψη ότι το κράτος ή οι ιδιώτες μπορούν να διαχειρίζονται καλύτερα αυτούς τους πόρους είναι λανθασμένη. Αντίθετα ενώσεις με δημοκρατικές κοινότητες μπορούν να διαχειριστούν τους πόρους πιο αποδοτικά από ότι εταιρείες βάσει των αρχών του ανταγωνισμού.
Ο Ουίλιαμσον από την άλλη βραβεύτηκε επίσης με το νόμπελ επειδή απέδειξε ότι κάποιο είδος ιεραρχικής οργάνωσης είναι πιο αποτελεσματικό από άλλα που βασίζονται σε μοντέλα της αγοράς.
Τα συμπεράσματα αυτά μεταφέρουν τη συζήτηση στο Α και το Ω του καπιταλισμού που είναι τα κίνητρα δράσης, όπως επαναλαμβάνω συνεχώς σχεδόν 2 χρόνια τώρα. Η wikipedia έκλεισε την Μπριτάνικα ακριβώς επειδή η wikipedia ήταν πιο αποδοτική αφού βασιζόταν στην εθελοντική λειτουργία μιας ένωσης ατόμων χωρίς άμεσα χρηματικά κίνητρα για να προκαλούν την αποδοτική και αποτελεσματική τους συμπεριφορά.
Παρόμοια αποτελέσματα δείχνουν και τα συμπεριφοριστικά οικονομικά όπως είχα παρουσιάσει παλαιότερα. Το μέλλον είναι τα wiki και τα κοινά πράγματα. Σοσιαλιστές ξυπνήστε, το μέλλον είναι εδώ!
Συνεπώς, η απόρριψη με τόση βιασύνη από τον Ανδρουλάκη, τον Μουζέλη και άλλους σοσιαλδημοκράτες μιας σειράς ιδεών ήταν εσφαλμένη. Αυτοί ακόμη είναι προσκολημένοι στην τυφλή πίστη της αγοράς των 90's. Έτσι, κινδυνεύουν να χάσουν το ίδιο τρένο που έχασε και ο Σουφλιάς όταν παρέδιδε το υπουργείο στην Μπιρμπίλη χωρίς να μπορεί να καταλάβει τι έγινε.
Φαντάζομαι ότι οι κλασικοί οικονομολόγοι θα δαγκώνονται βλέποντας το νόμπελ οικονομίας να πηγαίνει σε μια γυναίκα που όχι απλά δεν έχει διδακτορικό οικονομικών αλλά ούτε καν πτυχίο οικονομικών. Αυτό κάτι δείχνει για την οικονομική επιστήμη....
Δείτε και αυτό.
Και πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις το νόμπελ οικονομίας πήγε στην Έλιν Όστρομ και στον Όλιβερ Ουίλιαμσον. Ενώ πέρυσι το Νόμπελ οικονομίας απονεμήθηκε σε έναν σοσιαλδημοκράτη (Κρούγκμαν), φέτος η Ακαδημία έδωσε το νόμπελ σε ανθρώπους που θα μπορούσαν να στηρίξουν τα επιστημονικά θεμέλια της αριστεράς.
Σύμφωνα με την Επιτροπή Απονομής, η Έλινορ Όστρομ με βάση αναρίθμητες μελέτες που αφορούσαν τη διαχείριση διαφόρων φυσικών πόρων, απέδειξε ότι η αντίληψη ότι το κράτος ή οι ιδιώτες μπορούν να διαχειρίζονται καλύτερα αυτούς τους πόρους είναι λανθασμένη. Αντίθετα ενώσεις με δημοκρατικές κοινότητες μπορούν να διαχειριστούν τους πόρους πιο αποδοτικά από ότι εταιρείες βάσει των αρχών του ανταγωνισμού.
Ο Ουίλιαμσον από την άλλη βραβεύτηκε επίσης με το νόμπελ επειδή απέδειξε ότι κάποιο είδος ιεραρχικής οργάνωσης είναι πιο αποτελεσματικό από άλλα που βασίζονται σε μοντέλα της αγοράς.
Τα συμπεράσματα αυτά μεταφέρουν τη συζήτηση στο Α και το Ω του καπιταλισμού που είναι τα κίνητρα δράσης, όπως επαναλαμβάνω συνεχώς σχεδόν 2 χρόνια τώρα. Η wikipedia έκλεισε την Μπριτάνικα ακριβώς επειδή η wikipedia ήταν πιο αποδοτική αφού βασιζόταν στην εθελοντική λειτουργία μιας ένωσης ατόμων χωρίς άμεσα χρηματικά κίνητρα για να προκαλούν την αποδοτική και αποτελεσματική τους συμπεριφορά.
Παρόμοια αποτελέσματα δείχνουν και τα συμπεριφοριστικά οικονομικά όπως είχα παρουσιάσει παλαιότερα. Το μέλλον είναι τα wiki και τα κοινά πράγματα. Σοσιαλιστές ξυπνήστε, το μέλλον είναι εδώ!
Συνεπώς, η απόρριψη με τόση βιασύνη από τον Ανδρουλάκη, τον Μουζέλη και άλλους σοσιαλδημοκράτες μιας σειράς ιδεών ήταν εσφαλμένη. Αυτοί ακόμη είναι προσκολημένοι στην τυφλή πίστη της αγοράς των 90's. Έτσι, κινδυνεύουν να χάσουν το ίδιο τρένο που έχασε και ο Σουφλιάς όταν παρέδιδε το υπουργείο στην Μπιρμπίλη χωρίς να μπορεί να καταλάβει τι έγινε.
Φαντάζομαι ότι οι κλασικοί οικονομολόγοι θα δαγκώνονται βλέποντας το νόμπελ οικονομίας να πηγαίνει σε μια γυναίκα που όχι απλά δεν έχει διδακτορικό οικονομικών αλλά ούτε καν πτυχίο οικονομικών. Αυτό κάτι δείχνει για την οικονομική επιστήμη....
Δείτε και αυτό.


20 σχόλια:
Θα μπορούσες να κάνεις μια σύντομη διευκρίνιση στο "ότι κάποιο είδος ιεραρχικής οργάνωσης είναι πιο αποτελεσματικό από άλλα που βασίζονται σε μοντέλα της αγοράς";
Nicholas μόλις μπορέσω θα κάνω κάποια ξεχωριστή ανάρτηση.
...μέχρι τότε, να μια λίγο περισσότερο διαφωτιστική συνέντευξη της Ελινορ Οστρομ που αναδημοσίευσε η Αυγή την περασμένη Κυριακή:
http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=498635
Καλημέρα GR,
Τελικά, δεν μας αφήνουν να πλήξουμε. Πρώτα ο Obama (!) και τώρα η Οστρομ κι ο Ουίλιαμσον. Μια ευχάριστη έκπηλξη. Μένει να δούμε τι σηματοδοτεί...
και ουσιαστικά μιλάμε για την αστική οικονομική εκδοχή της αυτοδιαχείρισης
Οι βραβευσεις που εγιναν τελευταια απο τη Σουηδικη Ακαδημια ειναι ενδιαφερουσες για το οτι καποιοι στη Σκανδιναβια φαινεται να ψαχνουν τα πραγματα λιγο περισσοτερο και αυτο το λεω με την εννοια οτι εδω 'φυσαει αλλος αερας' και το ολο κλιμα επηρεαζεται
πολυ απο τις οικονομικες εξελιξεις στην Αμερικη και τη Σκανδιναβια. Π.χ η κριση στην Ισλανδια, ενω απο την αλλη το οικον. θαυμα της Νορβηγιας κανει πολλους να αμφισβητουν καταστασεις και να δινουν προτεραιοτητες σε θεωριες που τεινουν να ανατρεπουν το status quo, ειτε στην οικονομια ειτε σε αλλους κλαδους... Το σκεπτικο τους μου αρεσει, ασχετα αν δεν συμφωνω παντα με ολες τις επιλογες που εχουν κανει μεχρι τωρα. Και γιατι αλλωστε θα πρεπει να συμφωνει κανεις; Μια χαρα ειναι οι υγιεις διαφωνιες, που ισως μας βαζουν σε αλλους, νεους δρομους....
Γεια σου ankostis και σ΄ ευχαριστώ για το λίνκ.
Swell νομίζω ότι αυτές είναι ενδείξεις ή προσπάθειες ενίσχυσης αυτών που θέλουν περισσότερη δημοκρατία και λιγότερο νεοφιλελευθερισμό.
Πιστεύω όμως ότι ίσως είναι αργά πλέον για δημοκρατία. Οι επιχειρήσεις είναι πλέον πανίσχυρες.
Γεια σου δείμο. Νομίζω είναι ένα βήμα.
Elva για μένα αυτή η στροφή έχει μεγάλη σημασία επειδή από το 2007 και μετά έκανα και εγώ μια παρόμοια στροφή και πολλοί νόμισαν τότε και ίσως νομίζουν ακόμη ότι κάτι έπαθα. Αφού πριν ήμουν από νεοφιλελεύθερος έως σοσιαλδημοκράτης το πολύ...
Αυτή η αριστερή στροφή μου μετά το 2007-2008 ξεκίνησε πριν την κρίση όταν όλοι οι οικονομολόγοι ήταν αισιόδοξοι.
Αισθάνομαι δικαιωμένος από την στροφή που επιχειρείται διεθνώς και ελπίζω κάποιοι να καταλάβουν το τι γίνεται γύρω τους.
Πολλοί χρειάστηκαν μια ζωή για να αλλάξουν από κομμουνιστές σε νεοφιλελεύθερους. Τώρα είναι νεοφιλελεύθεροι με σταλινικό δόγμα...
Πραγματικά χαίρομαι που ζούμε τα τελευταία χρόνια σε μια εποχή όπου και πάλι κάτι κινείται. Το θέμα όμως είναι ότι οι εταιρείες σήμερα έχουν τρομακτική δύναμη και θα χρειαστεί πολυετής αγώνας για να αλλάξει κάτι σε πανευρωπαικό πλαίσιο.
Ελπίζω ότι κάποτε η πολιτισμένη και αριστερή δύση θα είναι σε πολεμική ένταση με την υπανάπτυκτη και αυταρχική καπιταλιστική Κίνα (και άλλους) λόγω της μόλυνσης που αυτοί θα προκαλούν καθώς και την καταπίεση των δικαιωμάτων των Ασιατών από τις αυταρχικές και παντοδύναμες εταιρείες....
Χτες ήθελα να πω ότι δεν έκαναν καλά ρεπορτάζ οι εφημερίδες αλλά είδα σήμερα ότι η Καθημερινή έχει δημοσιεύσει μετάφραση από το Economist. Οπότε καλά έκανα υπομονή.
Να το σημερινό άρθρο της Καθημερινής: Νόμπελ Οκονομίας στην αυτο-διακυβέρνηση
Επαναλαμβάνω κάποια σημαντικά σημεία:
1) Το άρθρο ρωτάει το ερώτημα "ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΙ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ" και ποιος ο σκοπός τους. Ερώτημα που πολλές φορές έκανα σε αυτό το blog και πολλοί μόνο με τις πέτρες δεν με πήραν..
2) Την διεύρυνση της οικονομικής επιστήμης στις κοινωνικές επιστήμες, στην πολιτική και στην ιστορία. Θέση για την οποία αμφισβήτησα την οικονομική επιστήμη και αντιμετώπισα επίσης μεγάλη αντίθεση. Το ότι έδωσαν σε μη οικονομολόγο το νόμπελ οικονομίας σημαίνει ακριβώς αυτό.
ιδέα.
Δείτε επίσης αν θέλετε και προηγούμενο άρθρο για:
1) Τον Φιλελεύθερο Ορθολογισμό και τις αδυναμίες της οικονομικής επιστήμης.
2) Το κόστος των προτύπων της αγοράς (Predictably Irrational)
3) Πειραματική Φιλοσοφία
Να μην ξεχνάμε ότι το νεοφιλελεύθερο μοντέλο ξεκίνησε στην πράξη με τον Ρήγκαν και Θάτσερ το 1980 και μετά αφού το 1975 ο Χάγιεκ πήρε το Νόμπελ....
Στην ουσία, το Νόμπελ στην Οικονομία αποτελεί μια σφαλιάρα ολκής σε όσους πιστεύουν στη "θεότητα" της αγοράς. Sorry κιόλα, αλλά η αγορά, όπως τουλάχιστον περιγράφεται από τους νεοφιλελεύθερους, είναι για το black peos. Πλήρης έλλειψη ελέγχου, πλήρης απορρύθμιση βασικών παραμέτρων της, ασυδοσία, ολιγοπώλια και τα συναφή... Είναι φυσικό, νομίζω, σε μια περίοδο κρίσης, η Ακαδημία στη Σουηδία να επικροτεί προτάσεις που ξεφεύγουν από κουρελιασμένα πρότυπα που κατέρρευσαν υπό το βάρος της ίδιας τους της λαμογιάς. Ας ελπίσουμε ότι το Νόμπελ θα σηματοδοτήσει μια αλλαγή και στην προσέγγιση της οικονομικής πρακτικής. Όχι άλλο Μπαρόζο και Αλμούνια, ρε παιδία! Φθάνει πια η ορθοδοξία της νεοφιλελεύθερης προσέγγισης. Υπάρχει ζωή και μετά τη Θάτσερ...
Γειά σου GR,
είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον θέμα, τουλάχιστον για μένα, οτιδήποτε προβάλει τη συλλογική διαχείριση κοινων πραγμάτων σαν εναλλακτική στην ατομική ιδιοκτησία. Το βιβλίο της Οστρομ μπαίνει σε αυτά που πρέπει να διαβάσουμε. Σε ευχαριστούμε που μας κρατάς ενήμερους. Επίσης με την ευκαιρία ξαναεπισκεύτηκα την υπέροχη ανάρτησή σου για τον Φιλελεύθερο Ορθολογισμό.
Απο την άλλη, αντίθετα με σένα που μάλλον τον παίρνεις στα σοβαρά, θεωρώ τελείως ανάξιο λόγου τον Ανδρουλάκη. Δεν έχω διαβάσει βιβλία του, αλλά τις λίγες φορές που τον έχω ακούσει να μιλάει και τον έχω κουβεντιάσει face to face, μου φάνηκε καραγκιόζης...
Khlysty εγώ απλά λέω ότι θα πρέπει όλοι να έχουν τα μάτια τους ανοιχτά.
Το ότι η κοινωνική έρευνα έχει έμφοβα συντηρητική και η οικονομική έρευνα εξαντλήθηκε στα μαθηματικά χωρίς διεπιστημονική προσέγγιση είναι κάτι που το πληρώνουμε σήμερα.
NP και λογικά μπορεί κάποιος να σκεφτεί ότι τα κοινά πράγματα πετυχαίνουν μεγάλη οικονομία κλίμακας. Αν λοιπόν οι άνθρωποι καταφέρουν να αποκτήσουν κατάλληλες κοινωνικές δομές και παιδεία (=ψυχολογία, στάση απέναντι στη φιλοσοφία των κοινών πραγμάτων) τότε θα γυρίσουμε σελίδα.
Με τον Ανδρουλάκη ασχολούμαι (ή με τον Μουζέλη αν είδες πρόσφατα) όχι επειδή θεωρώ τους ίδιους ως τις φοβερές προσωπικότητες αλλά επειδή είναι καλύτεροι φορείς από άλλους των απόψεων που πρεσβεύουν.
Για παράδειγμα αυτοί (όπως και ο Ανδριανόπουλος) δεν φοβούνται να πουν καθαρά αυτό που πρεσβεύουν. Για παράδειγμα ο Ανδρουλάκης καθαρά λέει ότι δεν θεωρεί τα wikis και την "επανάσταση των ΚΟΙΝΩΝ" για την οποία μιλάμε και για την οποία πήρε νόμπελ η Όστρομ, ως κάτι ιδιαίτερο.
Περισσότερο δείχνει ενόχληση από αυτά ως κάτι που τον αποσπά από το νεοφιλελεύθερο μέλλον που βλέπει. Νιώθω ότι υποτιμά τον εαυτό του. Δεν μπορεί κάποιος να διαβάζει N.N.Taleb (έστω καθυστερημένα) και από την άλλη να μην βλέπει την επανάσταση που λέω.
Ο πληθυσμός κάποιων διαδικτυακών κοινοτήτων έχουν πληθυσμό συγκρίσιμο με της Κίνας!
Ακόμη και οι ίδιοι οι καπιταλιστές-νεοφιλελεύθεροι βλέπουν τα λάθη τους και ανοίγουν τα μάτια τους για πρώτη φορά. Η πρωτοκαθεδρία της οικονομικής αμφισβητείται και απονέμονται νόμπελ οικονομίας τη μια στον Κρούγκμαν που το 1996 έγραφε το προφητικό "Η εποχή των μειωμένων προσδοκιών" (εκδόσεις ΠΟΛΙΣ) και την επόμενη στην Όστρομ που δεν έχει ούτε καν πτυχίο οικονομικών. Δηλαδή τη μια αμφισβητούν τον νεοφιλελευθερισμό και την άλλη την ίδια την οικονομική ως επιστήμη.
Στους Financial Times έχουν κάνει επίσημο φόρουμ συζήτησης για την μετάλλαξη και το μέλλον του καπιταλισμού και όλα τα έντυπα στις ΗΠΑ τα συζητάνε ΟΛΑ.
Το θυμάσαι αυτό:
http://greekrider.blogspot.com/2009/06/blog-post_15.html
Στην Ελλάδα όμως το χαβά τους όλοι....Σαν να μη συνέβη τίποτα....Οι λυτρωτικές δυνάμεις της αγοράς και μπλα, μπλα, μπλα....
Αγαπητέ greekrider,
Συμφωνώ στα περισσότερα που γράφεις στην ανάρτηση, αλλά διαφωνώ σε κάτι πολύ βασικό και συγκεκριμένα στο σημείο "...φέτος η Ακαδημία έδωσε το νόμπελ σε ανθρώπους που θα μπορούσαν να στηρίξουν τα επιστημονικά θεμέλια της αριστεράς...". Ο Williamson είναι άριστος επιστήμονας, αλλά η μόνη σχέση που έχει με την αριστερή σκέψη, είναι ότι πρόκειται για το θεμελιωτή της Νεο-Θεσμικής Σχολής. Εάν δεχθούμε ότι η Σχολή αυτή αποτελεί τη συνέχεια της Κλασσικής Θεσμικής Σχολής και ότι η τελευταία -ιστορικά και επιστημονικά- λειτούργησε ως αντίβαρο της κυριαρχίας της Νεο-Κλασσικής Σχολής, τότε εντάξει, αλλά όλα αυτά είναι χαμηλής συγγένειας σχέσεις.
Τέλος πάντων, σίγουρα η επιλογή τουλάχιστον δείχνει να είναι πολύ καλύτερη ιδεολογικά, από εκείνη που δόθηκε το Νόμπελ στο Hayek, ή/και από την εποχή της καθολικής κυριαρχίας του Milton Friedman και της Σχολής του Chicago.
Αγαπητέ greekrider,
Συμφωνώ στα περισσότερα που γράφεις στην ανάρτηση, αλλά διαφωνώ σε κάτι πολύ βασικό και συγκεκριμένα στο σημείο "...φέτος η Ακαδημία έδωσε το νόμπελ σε ανθρώπους που θα μπορούσαν να στηρίξουν τα επιστημονικά θεμέλια της αριστεράς...". Ο Williamson είναι άριστος επιστήμονας, αλλά η μόνη σχέση που έχει με την αριστερή σκέψη, είναι ότι πρόκειται για το θεμελιωτή της Νεο-Θεσμικής Σχολής. Εάν δεχθούμε ότι η Σχολή αυτή αποτελεί τη συνέχεια της Κλασσικής Θεσμικής Σχολής και ότι η τελευταία -ιστορικά και επιστημονικά- λειτούργησε ως αντίβαρο της κυριαρχίας της Νεο-Κλασσικής Σχολής, τότε εντάξει, αλλά όλα αυτά είναι χαμηλής συγγένειας σχέσεις.
Τέλος πάντων, σίγουρα η επιλογή τουλάχιστον δείχνει να είναι πολύ καλύτερη ιδεολογικά, από εκείνη που δόθηκε το Νόμπελ στο Hayek, ή/και από την εποχή της καθολικής κυριαρχίας του Milton Friedman και της Σχολής του Chicago.
SK εννοούσα την Όστρομ και όχι τον Ουίλιαμσον τον οποίο δεν έχω ψάξει τόσο.
Βασικό χαρακτηριστικό του ορθολογισμού ενάντια στον εργαλειακό ορθολογισμό του καπιταλισμού είναι η διεπιστημονικότητα του σκέτου ορθολογισμού.
Αυτό το αίτημα της διεπιστημονικότητας είναι αυτό που θα πρέπει να υιοθετήσει η αριστερά.
Ασφαλώς βέβαια μιλάμε για μια στροφή 180 μοιρών από την Ακαδημία σε σχέση με το 1974 + 1976 με τους Χάγιεκ και Φρίντμαν.
Ανάρτηση Σχολίου