Αναρτήσεις
Image by Iguana Jo via Flickr
Ξέρω ότι δεν μπορώ να χρησιμοποιώ τέτοιες εκφράσεις αλλά πἐστε μου εσείς μια πιο κόσμια έκφραση...Εγώ δεν μπορώ να σκεφτώ άλλη λέξη που να περιγράφει με τόση μεγάλη ακρίβεια την αγορά εργασίας στην Ελλάδα του 2009, δηλαδή 700+ χρόνια μετά τον Μεσαίωνα....
Τα δεδομένα σύμφωνα με άρθρο :
1) 600,000 άνθρωποι είναι εντελώς αδήλωτοι ή ανασφάλιστοι. Εγώ πιστεύω ότι είναι περισσότεροι.
2) 300,000 άνθρωποι θεωρούνται από το νόμο αυτοαπασχολούμενοι και εργάζονται με "μπλοκάκι" ενώ αντίθετα είναι κανονικοί υπάλληλοι εταιρειών και οργανισμών.
3) 550,000 άνθρωποι είναι ή με μερική απασχόληση ή μόνιμα συμβασιούχοι ενώ πολλοί από αυτούς εργάζονται κανονικότατα ή και περισσότερο από τους άλλους.
Το παράδειγμα του κράτους είναι χαρακτηριστικό: Ενώ ο νόμος το απαγορεύει ρητώς και κατηγορηματικώς, το δημόσιο απασχολεί άτομα με μπλοκάκι, υποτίθεται εξωτερικούς συνεργάτες αυτοαπασχολούμενους, ενώ αυτοί είναι κανονικοί εργαζόμενοι και χτυπάνε μέχρι και κάρτα! Και απασχολεί τέτοια άτομα ακόμη και στις υπηρεσίες του δημοσίου που ελέγχουν αν τηρείται η εργατική νομοθεσία!
Οι επιθεωρήσεις εργασίας είναι ανήμπορες να εφαρμόσουν το νόμο, ο Νόμος άλλωστε είναι δαιδαλώδης και μοιάζει πλέον με ανέκδοτο. Σήμερα έμαθα ότι άλλαξαν τη σύμβαση μιας γνωστής μου - χωρίς να την ενημερώσουν - και της κατάργησαν την προϋπηρεσία. Αν θέλεις σου λένε, και αν τολμάς! Ας πάει στην επιθεώρηση εργασίας και να δούμε αν θα ξαναβρεί δουλειά ή αν θα βρει την άκρη....
Χωρίς συνδικάτα, χωρίς εργασιακή αλληλεγγύη, χωρίς γνώση των κανόνων, χωρίς ντροπή, χωρίς δημόσιους ελεγκτικούς μηχανισμούς ταγμένους στο πλευρό του εργαζομένου, χωρίς αποτελεσματικές διαδικασίες.
Για παράδειγμα, θα μπορούσαν να υπάρχουν τηλεφωνικά κέντρα ανώνυμων καταγγελιών και ενημέρωσης της εργατικής νομοθεσίας στα οποία θα απευθυνόταν οι εργαζόμενοι για να μάθουν τα δικαιώματά τους ή για να στρέψουν την προσοχή των ελεγκτικών μηχανισμών προς κάποιες επιχειρήσεις. Η επώνυμη καταγγελία θα συνεχίσει να υπάρχει. Και στις ΗΠΑ εφαρμόστηκε αυτό την εποχή των μεγάλων εταιρικών και λογιστικών σκανδάλων με την Enron κτλ οπότε ψηφίστηκε η Sarbanes–Oxley Act. Για άλλο λόγο υπο άλλες συνθήκες, αμφίβολη αποτελεσματικότητα και με άλλους τρόπους. Στα πλαίσια όμως αυτά εφευρέθηκε και ο θεσμός των ανώνυμων καταγγελιών από τους εργαζόμενους ενάντια στις διοικήσεις. Γιατί όχι και εδώ;
Έχουμε νόμους που επιτρέπουν στους πολίτες να δίνουν τηλεφωνικές πληροφορίες για τους τρομοκράτες, γιατί δεν υπάρχουν ανάλογες τηλεφωνικές γραμμές που θα μπορούν κάποιες υπηρεσίες τύπου ράμπο να ελέγχουν αντίστοιχες πληροφορίες για εργοδότες; Φαντάζεστε τι γίνεται στην περιφέρεια, σε πόλεις π.χ. των 40,000 κατοίκων ή και πιο μεγάλες;
Όλοι είναι κώλος και βρακί, μια γροθιά ενάντια στον εργαζόμενο. Ο αστυφύλακας τρώει με τον μητροπολίτη και τον εκδότη της τοπικής εφημερίδας η οποία "χρηματοδοτείται" με το δημόσιο χρήμα και ο οποίος εκδότης μιλάει στο τηλέφωνο (ή και εκβιάζει αμα λάχει) τον βουλευτή και ο οποίος τα παίρνει από τον επιχειρηματία γιατί αλλιώς δεν βγαίνει. Πώς θα πάει μετά ο κακομοίρης ο εργαζόμενος να κάνει καταγγελία; Με τους ηρωισμούς θα ζήσει την οικογένειά του ή θα φάει το κεφάλι του;
Αλλά και τον ήρωα να κάνει και τι με αυτό; Θα αλλάξει τίποτα; Ακόμη και πρόστιμο να φάει κάποια επιχείρηση θα συνεχίσει να παρανομεί μέχρι εσχάτων. Ακόμη και να δικαιωθεί ένας εργαζόμενος και τι με αυτό, θα αλλάξει ένα πρόστιμο τη συνείδηση των επιχειρηματιών;
Αντίθετα ο εργαζόμενος που δεν θα πάρει τα ένσημα στην ώρα του δεν θα έχει τεκμήρια για να γραφτεί στο ταμείο ανεργίας. Και αν δεν ξέρει και ελληνικά δεν είναι πολύ απίθανο να βρεθεί και μπροστά σε κανέναν υπάλληλο που να κάνει ότι δεν καταλαβαίνει το τι του λέει....
Οι λύσεις για όλα αυτά είναι:
1) Διάλυση των απαράδεκτων υπαρχόντων ελεγκτικών μηχανισμών του δημοσίου. Δεν φταίνε οι οργανισμοί αυτοί, φταίει το δημόσιο που με την ανοχή του στην παρανομία την εκτρέφει. Το ίδιο το δημόσιο είναι ο μεγαλύτερος παραβάτης της εργατικής νομοθεσίας όπως απέδειξαν τα stage.
2) Ποινικοποίηση της αδήλωτης εργασίας. Ο εργοδότης που παρανομεί θα πρέπει να θεωρείται κατάπτυστος από την κοινωνία.
3) Μεγάλη απλοποίηση του νομοθετικού πλαισίου καθώτι σήμερα αυτή η πολυπλοκότητα οδηγεί ουσιαστικά στον αναρχοκαπιταλισμό και την εργοδοτική ασυδοσία-ανομία. Κανείς υπάλληλος δεν είναι σίγουρος το τι ισχύει σε κάθε περίπτωση.
4) Γραμμή καταγγελιών εναντίων εργοδοτών και γραμμή ενημέρωσης εργαζομένου.
5) Ίδρυση ενιαίου φορέα ελέγχου που θα περιλαμβάνει όλες τις σκόρπιες δημόσιες υπηρεσίες που υποτίθεται ότι ελέγχουν και οργάνωσή τους σε ένα πλαίσιο τύπου Ράμπο Εφορίας των ΗΠΑ οι οποίοι πάνε συχνά με αστυνομική συνοδεία και έχουν γραφείο πληροφοριών και παρακολουθήσεων.
6) Δημιουργία ενάντια σε επιχειρήσεις ενός συστήματος bonus- ποινών που θα οδηγεί ακόμη και στην απώλεια άδειας άσκησης επιχειρηματικής δραστηριότητας, την φυλάκιση και την κατάσχεση της ατομικής περιουσίας.
7) Προσπάθεια δημιουργίας κάρτας (μαγνητικής) εργασίας που όλοι οι εργαζόμενοι θα "χτυπάνε" στην εργασία τους υποχρεωτικά, ακόμη και διαδικτυακά, κατά τα πρότυπα των αποδείξεων της ταμειακής μηχανής.
Οι επιχειρηματίες θα καταλάβουν ότι σοβάρεψαν να πράγματα όταν δουν τους πρώτους φίλους τους επιχειρηματίες που θα πληρώνουν υπέρογκα πρόστιμα ή θα κλείνουν αφήνοντας στο δρόμο 10δες εργαζόμενους επειδή δεν τήρησαν την ασφαλιστική/εργασιακή νομοθεσία.
Αν δεν γίνουν όλα τα παραπάνω με τρόπο αποτελεσματικό τότε ο ασφαλιστικό σύστημα θα καταρρεύσει με συνοπτικές διαδικασίες.
Τα δεδομένα σύμφωνα με άρθρο :
1) 600,000 άνθρωποι είναι εντελώς αδήλωτοι ή ανασφάλιστοι. Εγώ πιστεύω ότι είναι περισσότεροι.
2) 300,000 άνθρωποι θεωρούνται από το νόμο αυτοαπασχολούμενοι και εργάζονται με "μπλοκάκι" ενώ αντίθετα είναι κανονικοί υπάλληλοι εταιρειών και οργανισμών.
3) 550,000 άνθρωποι είναι ή με μερική απασχόληση ή μόνιμα συμβασιούχοι ενώ πολλοί από αυτούς εργάζονται κανονικότατα ή και περισσότερο από τους άλλους.
Το παράδειγμα του κράτους είναι χαρακτηριστικό: Ενώ ο νόμος το απαγορεύει ρητώς και κατηγορηματικώς, το δημόσιο απασχολεί άτομα με μπλοκάκι, υποτίθεται εξωτερικούς συνεργάτες αυτοαπασχολούμενους, ενώ αυτοί είναι κανονικοί εργαζόμενοι και χτυπάνε μέχρι και κάρτα! Και απασχολεί τέτοια άτομα ακόμη και στις υπηρεσίες του δημοσίου που ελέγχουν αν τηρείται η εργατική νομοθεσία!
Οι επιθεωρήσεις εργασίας είναι ανήμπορες να εφαρμόσουν το νόμο, ο Νόμος άλλωστε είναι δαιδαλώδης και μοιάζει πλέον με ανέκδοτο. Σήμερα έμαθα ότι άλλαξαν τη σύμβαση μιας γνωστής μου - χωρίς να την ενημερώσουν - και της κατάργησαν την προϋπηρεσία. Αν θέλεις σου λένε, και αν τολμάς! Ας πάει στην επιθεώρηση εργασίας και να δούμε αν θα ξαναβρεί δουλειά ή αν θα βρει την άκρη....
Χωρίς συνδικάτα, χωρίς εργασιακή αλληλεγγύη, χωρίς γνώση των κανόνων, χωρίς ντροπή, χωρίς δημόσιους ελεγκτικούς μηχανισμούς ταγμένους στο πλευρό του εργαζομένου, χωρίς αποτελεσματικές διαδικασίες.
Για παράδειγμα, θα μπορούσαν να υπάρχουν τηλεφωνικά κέντρα ανώνυμων καταγγελιών και ενημέρωσης της εργατικής νομοθεσίας στα οποία θα απευθυνόταν οι εργαζόμενοι για να μάθουν τα δικαιώματά τους ή για να στρέψουν την προσοχή των ελεγκτικών μηχανισμών προς κάποιες επιχειρήσεις. Η επώνυμη καταγγελία θα συνεχίσει να υπάρχει. Και στις ΗΠΑ εφαρμόστηκε αυτό την εποχή των μεγάλων εταιρικών και λογιστικών σκανδάλων με την Enron κτλ οπότε ψηφίστηκε η Sarbanes–Oxley Act. Για άλλο λόγο υπο άλλες συνθήκες, αμφίβολη αποτελεσματικότητα και με άλλους τρόπους. Στα πλαίσια όμως αυτά εφευρέθηκε και ο θεσμός των ανώνυμων καταγγελιών από τους εργαζόμενους ενάντια στις διοικήσεις. Γιατί όχι και εδώ;
Έχουμε νόμους που επιτρέπουν στους πολίτες να δίνουν τηλεφωνικές πληροφορίες για τους τρομοκράτες, γιατί δεν υπάρχουν ανάλογες τηλεφωνικές γραμμές που θα μπορούν κάποιες υπηρεσίες τύπου ράμπο να ελέγχουν αντίστοιχες πληροφορίες για εργοδότες; Φαντάζεστε τι γίνεται στην περιφέρεια, σε πόλεις π.χ. των 40,000 κατοίκων ή και πιο μεγάλες;
Όλοι είναι κώλος και βρακί, μια γροθιά ενάντια στον εργαζόμενο. Ο αστυφύλακας τρώει με τον μητροπολίτη και τον εκδότη της τοπικής εφημερίδας η οποία "χρηματοδοτείται" με το δημόσιο χρήμα και ο οποίος εκδότης μιλάει στο τηλέφωνο (ή και εκβιάζει αμα λάχει) τον βουλευτή και ο οποίος τα παίρνει από τον επιχειρηματία γιατί αλλιώς δεν βγαίνει. Πώς θα πάει μετά ο κακομοίρης ο εργαζόμενος να κάνει καταγγελία; Με τους ηρωισμούς θα ζήσει την οικογένειά του ή θα φάει το κεφάλι του;
Αλλά και τον ήρωα να κάνει και τι με αυτό; Θα αλλάξει τίποτα; Ακόμη και πρόστιμο να φάει κάποια επιχείρηση θα συνεχίσει να παρανομεί μέχρι εσχάτων. Ακόμη και να δικαιωθεί ένας εργαζόμενος και τι με αυτό, θα αλλάξει ένα πρόστιμο τη συνείδηση των επιχειρηματιών;
Αντίθετα ο εργαζόμενος που δεν θα πάρει τα ένσημα στην ώρα του δεν θα έχει τεκμήρια για να γραφτεί στο ταμείο ανεργίας. Και αν δεν ξέρει και ελληνικά δεν είναι πολύ απίθανο να βρεθεί και μπροστά σε κανέναν υπάλληλο που να κάνει ότι δεν καταλαβαίνει το τι του λέει....
Οι λύσεις για όλα αυτά είναι:
1) Διάλυση των απαράδεκτων υπαρχόντων ελεγκτικών μηχανισμών του δημοσίου. Δεν φταίνε οι οργανισμοί αυτοί, φταίει το δημόσιο που με την ανοχή του στην παρανομία την εκτρέφει. Το ίδιο το δημόσιο είναι ο μεγαλύτερος παραβάτης της εργατικής νομοθεσίας όπως απέδειξαν τα stage.
2) Ποινικοποίηση της αδήλωτης εργασίας. Ο εργοδότης που παρανομεί θα πρέπει να θεωρείται κατάπτυστος από την κοινωνία.
3) Μεγάλη απλοποίηση του νομοθετικού πλαισίου καθώτι σήμερα αυτή η πολυπλοκότητα οδηγεί ουσιαστικά στον αναρχοκαπιταλισμό και την εργοδοτική ασυδοσία-ανομία. Κανείς υπάλληλος δεν είναι σίγουρος το τι ισχύει σε κάθε περίπτωση.
4) Γραμμή καταγγελιών εναντίων εργοδοτών και γραμμή ενημέρωσης εργαζομένου.
5) Ίδρυση ενιαίου φορέα ελέγχου που θα περιλαμβάνει όλες τις σκόρπιες δημόσιες υπηρεσίες που υποτίθεται ότι ελέγχουν και οργάνωσή τους σε ένα πλαίσιο τύπου Ράμπο Εφορίας των ΗΠΑ οι οποίοι πάνε συχνά με αστυνομική συνοδεία και έχουν γραφείο πληροφοριών και παρακολουθήσεων.
6) Δημιουργία ενάντια σε επιχειρήσεις ενός συστήματος bonus- ποινών που θα οδηγεί ακόμη και στην απώλεια άδειας άσκησης επιχειρηματικής δραστηριότητας, την φυλάκιση και την κατάσχεση της ατομικής περιουσίας.
7) Προσπάθεια δημιουργίας κάρτας (μαγνητικής) εργασίας που όλοι οι εργαζόμενοι θα "χτυπάνε" στην εργασία τους υποχρεωτικά, ακόμη και διαδικτυακά, κατά τα πρότυπα των αποδείξεων της ταμειακής μηχανής.
Οι επιχειρηματίες θα καταλάβουν ότι σοβάρεψαν να πράγματα όταν δουν τους πρώτους φίλους τους επιχειρηματίες που θα πληρώνουν υπέρογκα πρόστιμα ή θα κλείνουν αφήνοντας στο δρόμο 10δες εργαζόμενους επειδή δεν τήρησαν την ασφαλιστική/εργασιακή νομοθεσία.
Αν δεν γίνουν όλα τα παραπάνω με τρόπο αποτελεσματικό τότε ο ασφαλιστικό σύστημα θα καταρρεύσει με συνοπτικές διαδικασίες.
Εφόσον υπάρξει έλεγχος και ποινικοποίηση των εργασιακών παραβάσεων στον ιδιωτικό τομέα τότε ακόμη και η μονιμότητα στο δημόσιο θα πρέπει να καταργηθεί γιατί οδηγεί σε αδικίες τύπου stage. Θα μπορούσαν όλες οι συμβάσεις στο δημόσιο απλά να είναι αορίστου χρόνου. Και το λέω αυτό επειδή είναι άδικο ακόμη και για τον εργαζόμενο του δημοσίου να θεωρεί τον εαυτό του προνομιούχο- επειδή είναι μόνιμος- την ώρα που η γραφειοκρατία τον ευνουχίζει και ο πραγματικός μισθός του μειώνεται κάθε έτος και περισσότερο, επειδή...είναι προνομιούχος.....
20 σχόλια:
Καλησπερα.
Το πολυ βασικο κατα τη γνωμη μου ειναι, μαζι με τους νομους, η εργασιακη αλληλεγγυη. Δεν μπορει να βγαζουμε ο ενας το ματι του αλλου για ενα 50αρικο παραπανω, εχουμε ξεφυγει παρα πολυ.
Συμφωνω απολυτα με την αρση της γελοιτητας που λεγεται μονιμοτητα στο δημοσιο.
* Στον τιτλο θα πηγαινε και η λεξη μπαχαλο.
Γιατι στο μπουρδελο υπαρχει και ταξη και "νομος".
Αφού μωρε Greek Rider μόνος σου το λες, είναι όλα ένα «μπουρδέλο» τι στο καλό τρελαίνεσαι και ψάχνεις. Δε λέω, ποτέ δεν αφήνουμε έστω και τη παραμικρή πιθανότητα να κερδίσουμε κάτι μέσα στο σύστημα αλλά για τα μεγάλα…
Καλές οι προτάσεις αλλά λες να μην έχουν γίνει χίλιες φορές. Το πρόβλημα δεν είναι στις προτάσεις αλλά στη πολιτική βούληση. Εκεί να ψάξεις. Αλλά τι λέω αφού το ψάχνεις και μόνος σου λες, ποιος θα μας προστατέψει από τους προστάτες; Άμα τρώει ο χωροφύλακας με τον παπά και τον βουλευτή και ο επιθεωρητής εργασίας και ο εφοριακός με τον εργοδότη τι να τους κάνεις τους θεσμούς; Νομίζεις ότι άλλοι από αυτούς που τους «εφαρμόζουν» σήμερα θα κληθούν να τους εφαρμόσουν; Αν ο εργαζόμενος δεν έχει νύχια να ξυθεί…
Ένα παρόμοιο θέμα είχε η Cynical για τα stage και τέθηκε πάλι το θέμα της ουσίας, δηλαδή του δικαίου και της εξουσίας. Νόμος είναι το Δίκαιο του;;;….
Έγραψα εκεί στις 29/10 για να μη ξαναγράφω:
«Προφανώς έμπλεξες τους Νόμους ενός συστήματος με τα ΦΕΚ και τους νόμους της Βουλής. Ο Νόμος του συστήματος είναι Κανόνας απαράβατος (δικτατορία) που οι νόμοι της κάθε Βουλής ή πολιτικής εξουσίας τον τηρούν (και υλοποιούν)εναλλασσόμενοι.
Για να μη μπερδευόμαστε στον καπιταλισμό ο Νόμος (Δίκαιο) της ιδιοκτησίας του προϊόντος της εργασίας των εργαζομένων είναι ένας. Πάντα ίδιος, ποτέ δεν αλλάζει: Όλο το προϊόν της παραγωγής ανήκει στον ιδιόκτητη των μέσων παραγωγής (εργοδότη). Αυτό είναι το Δίκαιο. Οι νόμοι του κράτους που θωρακίζουν αυτόν το Νόμο του συστήματος αλλάζουν κάθε μέρα είτε με τη φορολογία, είτε με τους μισθούς, είτε με τις επενδύσεις και τους ιδιοκτησιακούς νόμους, για τα πάγια, τα εμπορεύματα, τις μετοχές, τα κέρδη…. Ένα δεν επιτρέπει ποτέ. Να είναι το προϊόν της εργασίας του εργάτη, ιδιοκτησία του εργάτη. Αν συμβεί αυτό τότε αλλάζει ο Νόμος του συστήματος, όχι κάποιας Βουλής, και έχουμε επανάσταση, νέα εξουσία αυτή των εργαζομένων και νέο Δίκαιο. Στη περίπτωση αυτή άλλοι νόμοι της άλλης Βουλής θα έρθουν να υλοποιήσουν το νέο Νόμο του συστήματος ο οποίος υλοποιεί έναν βασικό και απαράλλακτο Κανόνα που λέει ότι: απαγορεύεται η ατομική ιδιοποίηση των προϊόντων της παραγωγής των εργαζομένων. Οι παραγωγοί είναι και ιδιοκτήτες.
Λες να μη γίνεται διακριτό το δίκαιο του καθενός;;;;;»
Δεν έχω ούτε ένα όχι στις προτάσεις σου και έχω και εγώ και άλλες. Όμως δεν είναι πρόβλημα ότι δεν τις ξέρουν. Το πρόβλημα είναι ότι δεν τις θέλουν. Σκέψου ποιανού Δίκαιο είναι ο Νόμος και πέσμου αν παράγει βούληση εφαρμογής του δικαίου του εργάτη. Επανέρχομαι. Αν ο εργαζόμενος δεν επιβάλει το δίκαιό του ας μη περιμένει να υλοποιήσουν άλλοι φωτισμένες και δίκαιες προτάσεις. Αυτό είναι όλη η ουσία.
Και πού ΄σαι, στην Αμερική οι μεγάλες υποθέσεις δεν βγήκαν ούτε από καταγγελίες εργαζομένων ούτε από τη δράση των ταγών του Νόμου. Βγήκαν από μέχρις εξοντώσεως ανταγωνιστές. Όμως για τους εργαζόμενους κόρακας κοράκι μάτι δεν θα βγάλει.
Greek Rider έχεις απόλυτο δίκιο,και οι προτάσεις σου πολύ ωραίες... Επειδή όμως δεν βλέπω να εφαρμόζονται άμεσα, ούτε εγώ αλλά ούτε κάνα μύριο που την έχουν κάνει για έξω τα τελευταία χρόνια,πολλοί διαλέγουμε την λύση του εξωτερικού.
Και ίσως πολλοί πουν ότι πρέπει να μείνουμε για να παλλέψουμε αλλά πίστεψε ε στο ελληνικό πανεπιστήμιο προσπάθησα να παλέψω και πήρα... χμχμχμχ οπότε αν δεν μπορείς να κάνεις τπτ στο πανεπιστήμιο φαντάζομαι στην κοινωνία....
Κουράγιο και καλή συνέχεια πάντως!
Οι αναρτήσεις σου είναι από τις σοβαρές!
Φϊλε Αντώνη καλησπέρα. Ελπίζω να βρήκες δουλειά. Αυτό που λες για τη λέξη μπάχαλο είναι πολύ σωστό αλλά είναι πολύ ήπια λέξη.
Η αλληλεγγύη είναι πλέον αστεία έννοια χωρίς περιεχόμενο.
Στέργιο είδα το άρθρο χτες στο σάιτ που είχε λίνκ ο lls και τα ξαναθυμήθηκα.
Λύσεις υπάρχουν αν υπάρξει και πολιτική βούληση.
Το θέμα είναι ότι όταν τα λέμε τουλάχιστον ξέρουμε τι μας γίνεται και δεν μας κοροιδεύουν τόσο πολύ όσο πριν.
dimosthenis k, καλησπέρα. Χαίρομαι που το λες ότι οι αναρτήσεις μου είναι από τις πιο σοβαρές με αφορμή μια ανάρτηση που αναφέρει στον τίτλο τη λέξη "μπουρδέλο".
Και όντως σκεφτόμαστε πολύ σοβαρά να ξαναφύγουμε...
Κωλοχανειο τοτε;
* ακομα τιποτα απο δουλεια, τα βλεπω πολυ πολυ δυσκολα τα πραγματα.
καλες οι προτασεις σου , αλλα αφου ξερεις βρε παιδί μου... εαν οι επιχειρησεις τηρουν την εργατικη νομοθεσια σημαινει κοστος. Εαν πληρώνουν ΦΠΑ σημαινει κοστος. Εαν κοβουν αποδείξεις σημαίνει κόστος. Εάν πληρώνουν ΙΚΑ σημαίνει κόστος. και τελικα τοσες επιχειρησεις θα κλεισουν εαν παιξουν το καπιταλιστικο παιχνιδι με το νι και με το σιγμα του νόμου. Θελεις τοσοι εργαζομενοι και αφεντικα να μεινουν στο δρομο επειδη θα παιζουν το παιχνίδι "δίκαια"? (ειρωνευομαι φυσικα).
Μάλλον τα μπουρδέλα αδικείς με την "αθυρογραφία" σου G.R. και όχι την εγχώρια αγορά εργασίας. Συνήθως είναι πολύ καλά οργανωμένα μαγαζιά, παρέχουν ακριβώς τις υπηρεσίες που υπόσχονται και κόβουν και καμιά απόδειξη.
Τις καλημέρες μου σε όλους..
«Ούτε για μια στιγμή να μη θολώσεις. Ούτε για μια στιγμή να μην ξεγελαστείς κι αρχίσεις να ψάχνεις στο σκοτάδι τι συμβαίνει.
Εδώ, μπροστά στα μάτια σου, συμβαίνουν όλα όσα πρέπει να παλέψεις. Κι εδώ, στο φως της μέρας, η ταξική πάλη συνεχίζεται ανειρήνευτη. Στου Λαναρά που εκβιάζει εργάτες να αποδεχτούν τις απολύσεις τους, στην ΕΒΓΑ που συνεχίζονται οι απολύσεις, στην YTONG που, με το ταμείο γεμάτο απο το χρήμα των «αναπτυξιακών» νόμων, απολύει για να αυξήσει τη κερδοφορία της, στην «Πρέστον» που εφαρμόζει «δημιουργικά» τις περίφημες ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης αξιώνοντας απ' τους εργάτες να υπογράψουν για εκ περιτροπής δουλειά. Παντού, σε κάθε εργασιακό χώρο, η ταξική αντιπαράθεση οξύνεται, με τους κεφαλαιοκράτες να έχουν αέρα στα πανιά, καθώς η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ όχι μόνο συνεχίζει ακριβώς από εκεί που σταμάτησε η ΝΔ, αλλά τους βεβαιώνει - σε όλα τα επίπεδα της πολιτικής της - ότι και θα επιταχύνει την εφαρμογή των πολιτικών που ενισχύουν τα καπιταλιστικά κέρδη
(…)
….Το καινούριο (της ΕΕ) είναι οι «ενεργές πολιτικές κοινωνικής ασφάλισης», όπου σ' αυτές αναφέρεται η απαλλαγή των εργοδοτών και από τις ασφαλιστικές εισφορές.».
Από άρθρο του Θ. Λεκάτη στο σημερινό «Ριζοσπάστη» προς τον εργαζόμενο που αγωνιά. Όποια άποψη και αν έχει κάποιος για τον «Ριζοσπάστη» μάλλον είναι περιττή πολυτέλεια μπροστά σ αυτά που γίνονται
Θα συμφωνήσω με τον Αντώνη,ο τίτλος προσβάλλει τη μοναδική υγιή επιχείρηση,που λειτουργεί με δυο βασικούς κανόνες της αγοράς,προσφορά και ζήτηση,και ο πελάτης πρέπει να φευγει ευχαριστημένος απ΄τις προσφερθεισες υπηρεσίες για να ξαναρθει:)
Κωλοχανείο η σωστή λεξη.
Αντώνη υπομονή και επιμονή.
waste ακόμη και ο ελεύθερος ανταγωνισμός των επιχειρήσεων οδηγεί στην εξαφάνισή τους. Γι' αυτό και τον αποφεύγουν.
Καλώδιο γενικα συμφωνώ αλλά δεν είναι και όλα τα μπουρδέλα έτσι. Υπάρχουν ορισμένα που ισχύουν άλλοι νόμοι και κάνουν εμπόριο ψυχών. Αυτές είναι οι περιπτώσεις που ακόμη και ο ελεύθερος ανταγωνισμός φαντάζει άπιαστο όνειρο.
Μην ξεχνάς ότι εδώ δεν είμαστε Ολλανδία και Γερμανία αλλά Balkan state.
Στέργιο το κοινωνικό κράτος είναι πλέον παρελθόν. Πάμε πλέον για άλλα κόλπα.
VaD συμφωνώ και με τον όρο κωλοχανείο. Απόλυτα σωστός..
Δυστυχώς, το πρόβλημα είναι δομικό: η Ελληνική κοινωνία "αμερικανοποιείται" στη λογική ότι, ο καθένας κοιτάζει την πάρτη του.
Μας λείπει η συλλογικότητα, η συναδελφικότητα, η ανάγκη της πάλης για ένα κοινό όραμα, για ένα κοινό καλό.
Ακόμα και μέσα π.χ. στα κόμματα, που υποτίθεται ότι έχουν κοινούς πολιτικούς στόχους και εκφράζουν ιδεολογίες, βλέπεις ότι είναι καθαρά μηχανισμοί εξυπηρέτησης *προσωπικών* (ούτε καν ΚΟΙΝΩΝ!!!) φιλοδοξιών.
Δε θα με ενοχλούσε τόσο πολύ αν οι πολιτικοί "εξυπηρετούσαν" στη λογική της παράταξής τους. Με ενοχλεί περισσότερο που το κάνουν, ακόμα και όταν βλάπτει την παράταξή τους, για ατομικό κέρδος.
Όσο για τις επιχειρήσεις (επίτηδες το αφήνω ξεχωριστά αυτό) ... ξέρεις καλά πως όποιος πάει "με το σταυρό στο χέρι", καταλήγει να τον λένε και μαλάκα. Π.χ. πληρώνεις το ΦΠΑ από χρήματα που ποτέ δεν εισπράττεις (ακάλυπτες επιταγές) ή τα παίρνεις μετά από 12 μήνες.
Προς Θεού, δεν εννοώ ότι "καλά κάνουν όσοι παρανομούν"!! Συμφωνώ ότι πρέπει να πέσει φωτιά και τσεκούρι, για παραδειγματισμό. Να κόψουν κώλους για να μπει σε σωστό δρόμο αυτό το ρημάδι το κράτος.
Αλλά, έχω πικρή εμπειρία από αυτή τη νομιμότητα. Που δεν την αναφέρω, για να μην καταντήσω γραφική και κουραστική.
Όσο για τις επιχειρήσεις (επίτηδες το αφήνω ξεχωριστά αυτό) ... ξέρεις καλά πως όποιος πάει "με το σταυρό στο χέρι", καταλήγει να τον λένε και μαλάκα. Π.χ. πληρώνεις το ΦΠΑ από χρήματα που ποτέ δεν εισπράττεις (ακάλυπτες επιταγές) ή τα παίρνεις μετά από 12 μήνες.
Προς Θεού, δεν εννοώ ότι "καλά κάνουν όσοι παρανομούν"!! Συμφωνώ ότι πρέπει να πέσει φωτιά και τσεκούρι, για παραδειγματισμό. Να κόψουν κώλους για να μπει σε σωστό δρόμο αυτό το ρημάδι το κράτος.
Αλλά, έχω πικρή εμπειρία από αυτή τη νομιμότητα. Που δεν την αναφέρω, για να μην καταντήσω γραφική και κουραστική.
esp0ir συμφωνώ σε όλα. Σε ό,τι αφορά τις επιχειρήσεις που αναφέρεις δεν ξεχνάμε όπως γράφω και εγώ ότι το δημόσιο είναι ο πρώτος παράνομος όπως δείχνουν π.χ. τα stage ή και άλλες πολλές περιπτώσεις.
Ανάρτηση Σχολίου