Αναρτήσεις
Image by cantil via Flickr
Αύξηση των ποσοστών τους κατά 50% στα αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογών πέτυχαν τα αριστερά κόμματα σε Πορτογαλία και Γερμανία.
Στην Γερμανία μάλιστα το εκεί αριστερό κόμμα αναφέρεται ότι έχει ουτοπιστικές θέσεις δηλαδή θέσεις που έρχονται σε πλήρη σύγκρουση με την ρεαλιστική πραγματικότητα των επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ, των στρατιωτών στο Αφγανιστάν, την οικονομική πολιτική της ΕΕ και τις απαιτήσεις κέρδους των μεγάλων επιχειρήσεων.....
Και όμως ένα 12% ψηφίζει καθαρά αριστερά με παράλληλη άνοδο των οικολογικών κομμάτων στο 10% και ισόποση ή και μεγαλύτερη πτώση των σοσιαλδημοκρατών.
Οι σοσιολδημοκράτες χάνουν επειδή δεν έχουν μεγάλες διαφορές από τους συντηρητικούς οι οποίοι πλέον είναι ουσιαστικά φιλελεύθεροι συντηρητικοί. Τι τόσο το διαφορετικό πρεσβεύουν οι σοσιαλδημοκράτες;; Την αναδιανομή του εισοδήματος;; Μα αυτό ουσιαστικά δεν μπορεί να γίνει λόγω της οικονομικής πολιτικής της ΕΕ, πρεσβεύουν μήπως τον κρατικό έλεγχο;; Μα αφού όλα σχεδόν ιδιωτικοποιήθηκαν ενώ τα υπόλοιπα θα τα ιδιωτικοποιήσουν οι σοσιαλδημοκράτες. Πρεσβεύουν μήπως τις πολιτικές ελευθερίες; Μα αυτά τα πρεσβεύουν επίσης και οι φιλελεύθεροι και μάλιστα πιο αυθεντικά.
Οι σοσιαλδημοκράτες μένουν χωρίς δουλειά! Προσπαθούν να είναι λίγο το ένα και λίγο το άλλο ενώ στην ουσία δεν είναι τίποτα. Ο κόσμος κατάλαβε ότι λόγω ΡΕΑΛΙΣΜΟΥ οι σοσιαλδημοκράτες δεν μπορούν να κάνουν καμία ουσιαστική αλλαγή. Αναγκάζονται, θέλουν δεν θέλουν, να σύρονται στις απαιτήσεις της πραγματικότητας. Μιας πραγματικότητας άκρως συντηρητικής και κοινωνικά άδικης που δυστυχώς καθορίζεται από εξωθεσμικά και μη δημοκρατικά όργανα της ΕΕ. Όποιος λέει διαφορετικά δεν γνωρίζει καλά ποια είναι η πραγματικότητα.
Οι σοσιαλδημοκράτες έχουν αναγάγει σε επιστήμη την λογοτεχνική απεικόνιση της πραγματικότητας, προσπαθούν να δώσουν ελπίδα εκεί που ο κόσμος νιώθει οργή και απογοήτευση. Αφανίζονται επειδή δεν μπορούν να προσαρμοστούν στις ανάγκες της νέας κατάστασης και επειδή ο κόσμος γύρω τους δεν τους επιτρέπει να αλλάξουν την ουσία των πραγμάτων. Και όχι μόνο την ουσία, τίποτα δεν μπορούν να αλλάξουν, αν θέλουν μάλιστα να έχουν κάποια ποσοστά θα πρέπει να συμπλέουν με συγκεκριμένα οικονομικά και επιχειρηματικά συμφέροντα.
Ο κόσμος κατάλαβε ότι οι ήπιες αλλαγές εξάντλησαν τις δυνατότητές τους, κατάλαβε και το πόσο μεγάλη εξουσία έχουν αποκτήσει οι επιχειρήσεις και πόσο έχει στενέψει η δημοκρατία. Γι' αυτό ψηφίζουν με ποσοστά άνω του 10% ουτοπική αριστερά.
Στην Ελλάδα δεν ξέρω τι γίνεται, πάντως στο εξωτερικό χρειάζεται μόνο μια σπίθα για να τα λαμπαδιάσει όλα. Η οργή και η απογοήτευση του κόσμου σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες έχει πιάσει κόκκινο κυριολεκτικά πλέον. Οι μεγαλειώδεις περυσινές διαδηλώσεις σε όλη την Ευρώπη μεταφράζονται σιγά, σιγά σε πολιτική θέση.
Το μόνο που μπορεί να σώσει τους σοσιαλδημοκράτες είναι πλέον ο μπαμπούλας των ακροδεξιών, αλλά και αυτοί προσαρμόζονται σιγά, σιγά σε πολιτικά πιο ορθές θέσεις...
Στην Γερμανία μάλιστα το εκεί αριστερό κόμμα αναφέρεται ότι έχει ουτοπιστικές θέσεις δηλαδή θέσεις που έρχονται σε πλήρη σύγκρουση με την ρεαλιστική πραγματικότητα των επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ, των στρατιωτών στο Αφγανιστάν, την οικονομική πολιτική της ΕΕ και τις απαιτήσεις κέρδους των μεγάλων επιχειρήσεων.....
Και όμως ένα 12% ψηφίζει καθαρά αριστερά με παράλληλη άνοδο των οικολογικών κομμάτων στο 10% και ισόποση ή και μεγαλύτερη πτώση των σοσιαλδημοκρατών.
Οι σοσιολδημοκράτες χάνουν επειδή δεν έχουν μεγάλες διαφορές από τους συντηρητικούς οι οποίοι πλέον είναι ουσιαστικά φιλελεύθεροι συντηρητικοί. Τι τόσο το διαφορετικό πρεσβεύουν οι σοσιαλδημοκράτες;; Την αναδιανομή του εισοδήματος;; Μα αυτό ουσιαστικά δεν μπορεί να γίνει λόγω της οικονομικής πολιτικής της ΕΕ, πρεσβεύουν μήπως τον κρατικό έλεγχο;; Μα αφού όλα σχεδόν ιδιωτικοποιήθηκαν ενώ τα υπόλοιπα θα τα ιδιωτικοποιήσουν οι σοσιαλδημοκράτες. Πρεσβεύουν μήπως τις πολιτικές ελευθερίες; Μα αυτά τα πρεσβεύουν επίσης και οι φιλελεύθεροι και μάλιστα πιο αυθεντικά.
Οι σοσιαλδημοκράτες μένουν χωρίς δουλειά! Προσπαθούν να είναι λίγο το ένα και λίγο το άλλο ενώ στην ουσία δεν είναι τίποτα. Ο κόσμος κατάλαβε ότι λόγω ΡΕΑΛΙΣΜΟΥ οι σοσιαλδημοκράτες δεν μπορούν να κάνουν καμία ουσιαστική αλλαγή. Αναγκάζονται, θέλουν δεν θέλουν, να σύρονται στις απαιτήσεις της πραγματικότητας. Μιας πραγματικότητας άκρως συντηρητικής και κοινωνικά άδικης που δυστυχώς καθορίζεται από εξωθεσμικά και μη δημοκρατικά όργανα της ΕΕ. Όποιος λέει διαφορετικά δεν γνωρίζει καλά ποια είναι η πραγματικότητα.
Οι σοσιαλδημοκράτες έχουν αναγάγει σε επιστήμη την λογοτεχνική απεικόνιση της πραγματικότητας, προσπαθούν να δώσουν ελπίδα εκεί που ο κόσμος νιώθει οργή και απογοήτευση. Αφανίζονται επειδή δεν μπορούν να προσαρμοστούν στις ανάγκες της νέας κατάστασης και επειδή ο κόσμος γύρω τους δεν τους επιτρέπει να αλλάξουν την ουσία των πραγμάτων. Και όχι μόνο την ουσία, τίποτα δεν μπορούν να αλλάξουν, αν θέλουν μάλιστα να έχουν κάποια ποσοστά θα πρέπει να συμπλέουν με συγκεκριμένα οικονομικά και επιχειρηματικά συμφέροντα.
Ο κόσμος κατάλαβε ότι οι ήπιες αλλαγές εξάντλησαν τις δυνατότητές τους, κατάλαβε και το πόσο μεγάλη εξουσία έχουν αποκτήσει οι επιχειρήσεις και πόσο έχει στενέψει η δημοκρατία. Γι' αυτό ψηφίζουν με ποσοστά άνω του 10% ουτοπική αριστερά.
Στην Ελλάδα δεν ξέρω τι γίνεται, πάντως στο εξωτερικό χρειάζεται μόνο μια σπίθα για να τα λαμπαδιάσει όλα. Η οργή και η απογοήτευση του κόσμου σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες έχει πιάσει κόκκινο κυριολεκτικά πλέον. Οι μεγαλειώδεις περυσινές διαδηλώσεις σε όλη την Ευρώπη μεταφράζονται σιγά, σιγά σε πολιτική θέση.
Το μόνο που μπορεί να σώσει τους σοσιαλδημοκράτες είναι πλέον ο μπαμπούλας των ακροδεξιών, αλλά και αυτοί προσαρμόζονται σιγά, σιγά σε πολιτικά πιο ορθές θέσεις...
21 σχόλια:
καλημέρα και καλή εβδόμαδα.. στην Ελλάδα η αριστερά ζει το δικό της εγωιστικό ψυχαναγκαστικό της σύνδρομο.
Αρνείται πεισματικά να διαπιστώσει τα λάθη της και προσπαθεί να επιβεβαιώσει τις ιδεοληψίες της. Έτσι πάντα φταίνε οι "άλλοι"... οι "οχτροί", "ο κόσμος που είναι βλάκας" ή "δεξιός".
Αν μπορούσε να συλλάβει το μεγαλείο της οργανωμένης διεκδίκισης της "ουτοπίας" από το συμβιβασμό με τις δήθεν "μαζικές, ρεαλιστικές προτάσεις".
Kαλημερα G Rider
Aυτο που χρειαζεται ειναι να καταλαβει ο κοσμος ποιοι τον δουλευουν και δυστυχως, ή ευτυχως ειναι οι ιδιοι και στην Ευρωπη και στην Ελλαδα. Αυτο που λες κι εσυ οτι ''οι σοσιολδημοκράτες χάνουν επειδή δεν έχουν μεγάλες διαφορές από τους συντηρητικούς οι οποίοι πλέον είναι ουσιαστικά φιλελεύθεροι συντηρητικοί'', το πιστευω κι εγω και αναμενεται να φανει και παλι στην Ελλαδα, σε λιγο καιρο...
αν οι πράσινοι της Γερμανίας δεν είχαν ξεφτιλιστεί (με τον Φίσερ και με την γενική απολιτικη τους στάση σε όλα τα σοβαρα ζητηματα), σήμερα θα ήταν Κυβέρνηση!
Όσο κι αν θα μου άρεσε να ήταν έτσι, υπάρχουν πολλές τοπικές παράμετροι που δεν λαμβάνεις υπόψη σου.
Ο πλέον εξόφθαλμος είναι π.χ. οι Τούρκοι μετανάστες στη Γερμανία και ο ρόλος που έπαιξαν σε αυτές τις εκλογές.
Ή ο ρόλος του Μπαρόζο (που είναι Πορτογάλος) και οι θέσεις του στην ΕΕ όλο αυτό το διάστημα.
Μην υπεραπλουστεύουμε.
gatoulea κάπως έτσι τα βλέπω και εγώ. Είχε ενδιαφέρον ένα πολύ ωραίο και αστείο ποστ του σίνγκεαν σανγκ γκεσουνγκεν μπλογκ που έκανε ανάλυση μεταξύ του Μ-Λ ΚΚΕ και του ΚΚΕ (μ-λ)
Νομίζω ότι οι ουτοπίες της αριστεράς είναι ρεαλιστικές οταν υπάρχει οργανωμένη διεκδίκηση και κινήματα.
Είναι δηλαδή ρεαλιστικές ουτοπίες.
Elva στην Ελλάδα οι σοσιαλδημοκράτες ζουν ακόμη επειδή έπεσαν πάνω στην πιο κακή κυβερνηση που μπορώ να σκεφτώ.
ange-ta να σημειώσω μόνο ότι οικολογία νοείται πάντοτε μόνο η ριζοσπαστική. Τα υπόλοιπα είναι ψάρια του γλυκού νερού και φιλελεύθερες φιλανθρωπίες..
esp0ir ανάλυσε αν μπορείς λίγο παραπάνω αυτά που λες.
οι σοσιαλδημοκράτες όμως, δυστυχώς έχουν ακόμα το όνομα!
Πότε θα τα κάψουμε όλα επιτέλους;
Η Γερμανία, όπως ξέρεις, έχει 4 εκατομμύρια Τούρκους. Η αρνητική στάση της Μέρκελ ως προς την Τουρκία, είναι πιθανό να της κόστισε ένα ποσοστό (2%? 3%?) που πήγε στα πιο "φιλο-τουρκικά" κόμματα της Γερμανικής αριστεράς.
Επίσης, στην Πορτογαλία, μισούν τον Μπαρόζο (Λαϊκό Κόμμα) και όσα τους έκανε πριν φύγει για την ΕΕ. Είναι πιθανό, όλες οι νεοφιλελεύθερες ευρωπαϊκές στροφές που ο Μπαρόζο εκπροσωπεί (ασχέτως αν ο ίδιος είναι προσωπικά ανίσχυρος και απλά κάνει ό,τι προστάξουν οι ισχυρότεροι) να "χρεώνονται" στο κόμμα του στην Πορτογαλία.
Δεν ξέρω πολλά, δεν έχω διαβάσει τίποτα για την εσωτερική τους σκηνή, αλλά ξέρω πως αν ο Μπαρόζο λεγόταν Μπαροζόπουλος και ήταν της ΝΔ, κάθε μαλακία της ΕΕ, θα την πλήρωνε το κόμμα του.
Συνεπώς, μην υπεραπλουστεύουμε το τι ψήφισαν Γερμανοί και Πορτογάλοι, παρόλο που κι εγώ, θα ήθελα πολύ να ήταν όπως το λες, δηλαδή, αριστερή στροφή της κοινωνίας. Φοβάμαι πως δεν είναι.
Μάνο καλησπέρα, τι να κάψουμε; Τι εννοείς δεν κατάλαβα.
Σήσση άλλος έχει το όνομα που λέει η παροιμία και άλλος τη χάρη.
esp0ir στην Πορτογαλία πέρυσι το 2008, περίπου κατά τον Μάιο είχε γίνει μια μοναδική διαδήλωση άνω των 100,000 ατόμων σε μια χώρα που δεν έχει παράδοση σε τέτοιου είδους ενέργειες.
Τα ίδια έγιναν και στο ΗΒ και Γαλλία και αλλού. Συνεπώς ασχέτως των εκλογικών αποτελεσμάτων από πριν φαινόταν ότι θα γινόταν κάτι τέτοιο.
Επίσης τα κόμματα των πειρατών που αρχίζουν να αναπτύσσονται στο Βορρά έχουν μια εξειδικευμένη μέν αλλά καθαρά αριστερή κατεύθυνση. Κάπου νομίζω πήραν 7%.
Ακόμη και πράσινοι που παρουσιάζουν αύξηση τα τελευταία χρόνια μπορούν να ενταχθούν σε αριστερότερα του κέντρου.
Συνεπώς ασφαλώς υπάρχει μια αριστερή στροφή.
Αυτό ήταν αποτέλεσμα μιας προσπάθειας που ξεκίνησε από το 1998-1999 και μετά δημιουργώντας μια παγκόσμια κουλτούρα κατά της παγκοσμιοποίησης. Μετά την τρέχουσα οικονομική κρίση ήταν λογικό να ενισχυθεί η αριστερά.
Αυτό που λες για την Τουρκία είναι σωστό αλλά η Μέρκελ δεν έχασε τίποτα συγκλονιστικό από αυτό στα ποσοστά της.
Μήνες τώρα γράφω όπου βρεθώ και όπου σταθώ ότι κάτι αλλάζει. Το συζητάω με φίλους μου πρώην στελέχη επιχειρήσεων. Όλοι ψάχνονται εναλλακτικά και αριστερά.
Βλέπω ότι στην κοινωνία έξω μόνο οι οπισθοδρομικοί, οι φανατικοί ή οι εντελώς άσχετοι και μόνο, επιμένουν νεοφιλελεύθερα...
Κάτι αλλάζει γενικότερα προς τα αριστερά. Για πρώτη φορά νομίζω.
Παράλληλα βέβαια σκληραίνουν και τα δεξιά αντανακλαστικά της ελίτ.
Η ελ(λλγ)ίτ [(c) Άρης Σπηλιοτόπουλος] δεν σκιάζεται από τέτοιες ανόδους. Είναι εξαιρετικά φθηνό να αγοράσεις μερικούς πολιτικούς ή άλλους παράγοντες.
Αν θες μπορώ να σου πω και πόσο κοστίζει στην Ελλάδα. :) Ξέρω μερικούς που πουλάνε φθηνά το τομάρι τους και είναι καθ΄ όλα "αξιότιμοι" σύντροφοι κλπ κλπ.
Για την επιβίωση του ελληνικού αντίγραφου (όπως λέμε ελληνικός εργαζόμενος) φταίμε κι εμείς που λειτουργούμε σαν ιθαγενείς που "θεοποιούμε" αυτόν που μας τάζει χάντρες και καθρεφτάκια.
Εγώ έχω να παρατηρήσω δύο πράγματα:
1) στην περίοδο οικονομικής κρίσης που διανύουμε δεν παρατηρήθηκε το παράδοξο να κρατικοποιούνται πολλές επιχειρήσεις που κατέρρεαν από κυβερνήσεις που υπό κανονικές συνθήκες υιοθετούν διαμετρικά αντίθετες πολιτικές?
2) ποιος, αλήθεια, είναι ο εκφραστής της ουτοπικής αριστεράς στην Ελλάδα?
σ.σ. δεν ξέρω αν έγιναν αντίστοιχες νύξεις παραπάνω.
@esp0ir φαντάζομαι ότι αυτά που λες είναι ο κανόνας.
Sylas ναι για το πρώτο, δεν ξέρω για το δεύτερο.
Μάλλον βασικά στην εποχή μας κάθε τι που δεν είναι νεοφιλελεύθερο θεωρείται ουτοπικό!
Ανάρτηση Σχολίου