Τα λαμόγια της βουλής

Ενώ με μανία ψάχνουν να βρουν τον ένα βουλευτή που έβγαλε έξω 1 εκατομμύριο ευρώ, αποκαλύπτεται ότι πάνω από 40 πολιτικά πρόσωπα και συγγενείς Α' βαθμού αυτών, έβγαλαν από 100,000 έως 500,000 ευρώ στο εξωτερικό.

Κατά τη γνώμη μου αυτά είναι τα νόμιμα και τα φανερά λαμόγια καθώς τα παράνομα και αυτά που είναι γραμμένα σε οφ σορ αλλά και με περίπλοκες πορείες των κεφαλαίων, θα είναι οπωσδήποτε πολλά περισσότερα.

Άνετα μπορεί να πει κανείς ότι οι βουλευτές είναι οικονομημένοι αγρίως και την ίδια στιγμή που λένε στον λαό να φέρει ξανά μέσα τα λεφτά τους αυτοί βγάζουν τα δικά τους έξω.

Διασπείρουν ψευδείς ειδήσεις για να προλάβουν να σωθούν.

Λυπάμαι μόνο που υπάρχουν ακόμη ψηφοφόροι-ζωάκια που ακόμη ψηφίζουν αυτά τα κόμματα και αυτά τα λαμόγια.

7,5 ευρώ οι πατάτες του πατερναλιστικού καπιταλισμού

Το πρόσφατο παράδειγμα όπου παραγωγοί του Νευρωκοπίου έβαλαν τις πατάτες τους στο ίντερνετ επειδή σάπιζαν στις αποθήκες και κατάφεραν να τις πουλήσουν σε τιμή σχεδόν -70%, τιμή με την οποία έμειναν όλοι ευχαριστημένοι, είναι χαρακτηριστική περίπτωση του πώς θα πρέπει να πορευτούμε τα επόμενα χρόνια για να ζήσουμε.

Οι παραγωγοί αψήφησαν τους νόμους και τις διατάξεις του πατερναλιστικού ελληνικού μπουρδέλου (υγειονομικού ενδιαφέροντος, φορολογικού ενδιαφέροντος κτλ) και πάνω στην ανάγκη για να ζήσουν βγήκαν στην παρανομία και χωρίς άδεια πούλησαν τις πατάτες τους!

Ναι! Χωρίς άδεια πούλησαν κάτι. Δεν έχει σημασία τι. 

Χτες επίσης άκουσα για μια φαρμακοποιό που άνοιξε φαρμακείο βάσει της τελευταίας απελευθέρωσης επαγγελμάτων χωρίς να έχει μια από τις παλιά απαιτούμενες άδειες. Να ζήσει και αυτή.

Αύριο μπορεί να δούμε ταξί πρώην ανέργων που θα κάνουν κούρσες επειδή πεινάνε τα παιδιά τους βάσει της ίδιας νομοθεσίας ανοίγματος επαγγελμάτων, ίσως και φορτηγατζήδες να χτυπάνε τα καλύτερα δρομολόγια των μεγαλοιδιοκτητών λαμογίων.

Χαίρομαι που βλέπω στην πράξη την ίδια την κοινωνία να παίρνει τη ζωή στα χέρια της και να ανοίγει μόνη της τις αγορές που ρύθμισε υπέρ κάποιων ευγενών μεγαλοαστών και ελαχίστων μειοψηφιών η χούντα παλαιότερα, το ΠΑΣΟΚ στη συνέχεια και κάποιοι αριστεροί του κώλου τα προηγούμενα χρόνια που υποστηρίζουν αυτά τα νομοθετήματα υπέρ των λίγων. 

Ανάπηροι πνευματικά άνθρωποι.

Μακάρι αύριο να να βρεθούν τρόποι να παρακαμφθούν οι δικηγορικοί σύλλογοι, οι σύλλογοι κάθε είδους μηχανικών και κάθε άλλα εμπόδια για κάθε άνθρωπο 20ρη ή 55ρη που θέλει να μπει σε μια δουλειά. Μακάρι κάποτε να υπάρξει ένα θεσμικό πλαίσιο αντίθετο από αυτό το απάνθρωπο που υπάρχει σήμερα και το οποίο θα βοηθάει τον κάθε "κανένα" που θέλει να μπει σε ένα νέο επάγγελμα ή δουλειά.

Να απελευθερωθεί η Ελλάδα από την σαπίλα και την σκλαβιά των κλειστών επαγγελμάτων και των κλειστών-για λίγους- αγορών, που μας πλακώνει εδώ και δεκαετίες ώστε να λειτουργεί σωστά ο καπιταλισμός που θέλει κάποιοι να τρώνε με χρυσά κουτάλια και κάποιοι άλλοι να μην έχουν ούτε μια φέτα ψωμί.

Να μπορεί ο κάθε ένας να κάνει ΚΑΘΕ δουλειά με ελάχιστες προϋποθέσεις και όχι να πρέπει μια ζωή να τον εκμεταλλεύονται κάποιοι έμποροι ή κάποιοι ελάχιστοι που θα τηρούν κάποιες αβάσταχτες και μοναδικές προϋποθέσεις.

 

Rethinking Capitalism

Οι σοβαροί άνθρωποι στην Αμερική έχουν αρχίσει εδώ και λίγα χρόνια να αμφισβητούνε αυτά που πριν πίστευαν τυφλά.

Αντίθετα, εδώ στο Ελλάντα είμαστε ακόμη (από το 1990 και μετά) στην διαδικασία χώνεψης του καπιταλισμού (με έναν μεταμοντέρνο ανδρουλάκιο τρόπο). Ακόμη δεν πήραμε χαμπάρι το τι συμβαίνει, μια ζωή καθυστερημένοι σε όλα:

Τραβεστί αριστερά: η μεγάλη πουτάνα των αστών

Άκουσα σήμερα τον Τσίπρα να κατηγορεί στην βουλή την κυβέρνηση ότι αφήνει τους πλούσιους να βγάζουν τα εκατομμύριά τους, ή τα μεγάλα ποσά τους, στο εξωτερικό, ενώ ταυτόχρονα κουρεύει τους μικροαποταμιευτές που με φιλότιμο αγοράζουν ελληνικά ομόλογα για να βοηθήσουν τη χώρα. Μικροαποταμιευτής είναι για τον Τσίπρα όποιος έχει 100,000 ευρώ σε ομόλογα και τουλάχιστον +2 σπίτια; Γι' αυτούς τους ομολογιούχους γίνεται όλη η φασαρία κατά του μνημονίου;

Για μια μεγάλη επενδυτική τράπεζα της Ελβετίας αυτοί ναι είναι η κλασική μαρίδα που ούτε καν δέχονται να τους δουν, για τον Τσίπρα όμως αυτοί αποτελούν επίσης μαρίδα;; Από πότε ο ΣΥΡΙΖΑ υιοθέτησε την πελατειακή πολιτική της Julius Bär;

Έτσι, κατ' αρχήν κατάλαβα ποιους, εκτός των άλλων, αντιπροσωπεύει ο Τσίπρας, κάποια κακομαθημένα κωλόπαιδα, με μεγάλες αποταμιεύσεις και κινητή-ακίνητη περιουσία που έχουν φτιαχτεί επειδή οι κλειστές αγορές τα τελευταία 20 χρόνια γαμούσαν και έδερναν ένα λούμπεν προλεταριάτο πτυχιούχων και εργαζόμενων με περιορισμένες επιλογές λόγω κλειστών αγορών. Αυτά όμως είναι ταμπού για την αριστερά του κώλου, προτιμούν να μιλάνε για το δίκιο των ομολογιούχων! Δηλαδή όσων δεν είχαν τα προσόντα να χτυπήσουν με αξιοπρέπεια την πόρτα της Julius Bär.

Αμέσως μετά άκουσα τον Βενιζέλο να βγαίνει στην βουλή και να λέει με ξεκάθαρο τόνο να μην στεναχωριούνται οι ιδιώτες ομολογιούχοι για το κούρεμα γιατί η κυβέρνηση, σε δεύτερο χρόνο, θα βρει έναν τρόπο να τους αποζημιώσει. Λες και γράφει κάπου ότι τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου έχουν μηδενικό ρίσκο!

Γι' αυτό ο Βενιζέλος είναι ο πιο άξιος εκπρόσωπος των αστών, γιατί δίνει υποσχέσεις αναπλήρωσης της χασούρας τους! Ποιος όμως έδωσε ανάλογες υποσχέσεις τα τελευταία 3 χρόνια για τις χασούρες των μισθωτών, των συνταξιούχων, των απολυμένων; Ποιος άλλωστε θα τολμούσε να δώσει υποσχέσεις σε αυτούς όταν θα ήξερε ότι η επόμενη μέρα θα προέβλεπε και νέες βαθιές περικοπές από τον ιδρώτά τους;

Και όμως! Δίνουν υποσχετικές στους ομολογιούχους ενώ οι φτωχοί έχουν αφεθεί στην μοίρα τους, κανείς δεν υπάρχει πλέον να υποσχεθεί κάτι γι' αυτούς. Ούτε καν η δημοκρατική αριστερά που ψάχνει στους πρώην διαπλεκόμενους του ΠΑΣΟΚ να βρει άξιους εκπροσώπους για τις νέες μεταξωτές έδρες της βουλής.